แปลไทยโดย Armst
เอาล่ะ มาลองกันอีกครั้ง
เอ่อ เริ่มตั้งแต่ต้น พร้อมนะ หนึ่ง สอง สาม
หนึ่ง สอง สาม สี่
รักษาจังหวะไว้
สอง สาม สี่
นั่นมัน C ชาร์ป แตร
สองสาม ... ฉันเห็นนะคาเล็บ
ตอนนี้ล่ะ ราเชล
ผมลืมแซ็กน่ะครับ คุณจี
โอเค เธอลืมแซ็ก และเธอคอนนี่ โซโล่เลย
เอาเลย
เก่งสุดๆไปเลยย!
เดี๋ยวๆ พวกเธอขำอะไร
คอนนี่ เคลิ้มไปนิดนึง
แต่นั่นแหละคือสิ่งที่ดี
ดูนะ ฉันจำได้ครั้งหนึ่ง
พ่อพาฉันไปที่แจ๊สคลับ
เป็นที่ๆฉันไม่เคยคิดจะไปเลย
แต่แล้วฉันก็เห็นชายคนนึง
เขาเล่นวอยซ์คอร์ดด้วย 4th
จากนั้นก็คอร์ด ไมเนอร์
โอ้ โอ้ โว้วว
จากนั้นก็เติมวอยซ์โน้ตเพิ่มเข้าไปอีก เหมือนกับว่าเขา ...
..เขากำลังร้องเพลง
สาบานได้เลย กว่าจะรู้ตัว
...เหมือนกับว่าเขากำลังลอยขึ้นไปจากเวที
ลอยล่องไปกับดนตรี
อยู่ในนั้น และพาพวกเราทั้งหมดตกไปอยู่ในห้วงเดียวกัน
ตอนนั้นที่ทำให้ฉันเรียนรู้...
...ที่จะเล่นได้แบบนั้น
นั่นคือตอนที่ทำให้ฉันรู้...
ฉันเกิดมาเพื่อสิ่งนี้
คอนนี่ รู้ว่าฉันหมายถึงอะไร ใช่ไหม คอนนี่
หนูอายุแค่ 12 ขวบ
เดี๋ยวครูมา ฝึกไล่สเกลกันไปพลางๆ
ขอโทษที่มาขัดจังหวะ คุณการ์ดเนอร์
คุณทำให้หูผมได้พักหน่อย
นี่! ไม่ใช่เธอนะ เธอเก่ง
ไม่จริงหรอก
มีอะไรครับ อาครูใหญ่ อาโรโย่
ฉันต้องการมาแจ้งข่าวดีเป็นการส่วนตัว
คุณไม่ต้องมาสอนพาร์ทไทม์อีกแล้ว
ตอนนี้คุณเป็นครูประจำวงดนตรีของเรา
งานมั่งคง
มีประกันสุขภาพ และเงินบำนาญ
ว้าว นั่น เอ่อ เยี่ยมเลย
ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัว M.S. 70 โจ.. แบบถาวร
ขอบคุณ
หลังจากหลายปีผ่านมา ในที่สุดคำอธิษฐานของฉันก็เป็นจริง
งานประจำ
มนุษย์เงินเดือน มาแล้ว
ใช่แม่ แต่ผม...
แกจะตอบตกลง ใช่ไหม
ไม่ต้องห่วงแม่ ผมมีแผน
มีแผนตลอดแหละ
บางทีแกต้องมีแผนสำรองไว้บ้าง
เอาไว้กันเหนียว
แผนสำรองมีไว้ไม่เสียหลาย
โจอี้ เราไม่ได้แกเรียนสูงอะไรมาก
ดังนั้นแกอาจเป็นชายวัยกลางคน
ที่ซักกางเกงในตัวเอง ในร้านของฉัน
เดินไปมากับกางเกงก้นขาด
ก็ใช่ แต่ ... การที่ได้งานนี้ แกจะได้
ไม่ต้องไปเล่นดนตรีกลางคืนอีก
แม้แต่พระเจ้าทรงทราบดีว่า ครูกำลังขาดแคลน
และ ลองคิดดู
แกจะได้เล่นดนตรีจริงๆเป็นหลักเป็นแหล่งซักที
จะตอบตกลงใช่ไหม?
ได้โปรด
ครับ แน่นอน
ดี
สวัสดี
เป็นไงบ้างครับคุณ จี
เอ่อผม เคอร์ลี่ เลอมอนต์ เลอมอนต์ เบเกอร์
เฮ้ เคอร์ลี่ เฮ้ ดีใจที่ได้ยินเสียงนายนะ
เอ่อ ... นี่ เรียกฉันว่าโจก็ได้
ฉันไม่ใช่ครูของนายอีกแล้ว
โอ้ ได้ คุณการ์ดเนอร์
เฮ้ ผมได้เป็นมือกลองคนใหม่ ในวงควอร์เท็ต Dorothea Williams แล้ว
และเราจะเริ่มออกทัวร์การแสดงที่ The Half Note คืนนี้
โดโรธี วิลเลียมส์ เลยเหรอ เอาจริงดิ
ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย ยินดีด้วย ว้าว!
ฉันตายตาหลับแน่นอน
ถ้าได้แสดงร่วมกับ Dorothea Williams
โอ้ งั้นนี่อาจเป็นวันโชคดีของคุณ
วิ้ว นั่นไง เฮ้ เคอร์ลี่
ลีออน ตัวบ่อนแตกทำให้เรากลืนไม่เข้าคายไม่ออกกันเลยทีเดียว
- อื้ม ไม่แปลกใจเลย - ดีใจที่นายมาได้
ลูกชายผม บีช็อป เขาบอกว่าได้คุยกับคุณเมื่อปีที่แล้ว ที่บรู๊คลิน
เล่าว่าคุณเก่งมาก
ก็แค่ เรื่องร้านกาแฟ
คุณโดโรธีครับ
นี่คือคน ที่ผมเคยบอก
ครูวงดนตรีสมัยมัธยมต้นของผม คุณการ์ดเนอร์
เรียกโจก็ได้ครับ คุณโดโรธี
เอ่อ... เอ่อ ผมหมายถึง คุณนาย วิลเลียมส์
เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ว้าว นี่มันน่าทึ่งมาก
เอ่อ โจ เป็นลูกชายของ เรย์ การ์ดเนอร์
นี่วงเราตกต่ำ ถึงขั้นเอาครูดนตรี ม.ต้น มาร่วมวงแล้วหรอ
ขึ้นมาได้แล้ว บ้านไกลเวลาน้อย
เดี๋ยวนะ ... เราจะเล่นอะไรครับ
เอ่อ โทษทีครับ
ผมเล่นเพลินไปนิด
โจ การ์ดเนอร์ คุณทำอะไรมาบ้าง
ผมสอนอยู่วงดนตรีมัธยมต้นครับ
เอ่อ แต่วันหยุดสุดสัปดาห์ผม ...
- คุณมีสูทไหม? - เอ่อ ...
ไปหาสูทมาใส่ซะ คุณครู สูทหล่อๆ
คืนนี้ จะเป็นการแสดงครั้งแรก เริ่มสามทุ่มตรง
Soundcheck หนึ่งทุ่ม
แล้วมาดูกันว่าคุณจะเล่นเป็นยังไง
สำเร็จ วู้ฮู้!
เห็นไหมพ่อ นั้นละที่ผมพูด
เฮ้ ตื่น ตื่น
รู้ไหมว่ามันหมายถึงอะไร โจ การ์ดเนอร์!
ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ
ฉันทำได้ ฉันได้เล่นวงแล้ว เยส!
ฉัน ... ฉันรู้
โดโรธี วิลเลียมส์! เชื่อไหมล่ะ
เฮ้ นาย เดี๋ยวก็เจ็บตัวหรอก
อย่าเพิ่งไปบอกแม่ฉันนะ โอเค?
ลืมการสอนในชั้นเรียนไปได้เลย ฉันมันคนละชั้นกันแล้ว
ฉันอยู่ในชั้นของ Dorothea Williams เพื่อนเอ๋ย
รู้ไหมว่าฉันหมายถึงอะไร? ฉัน ...
โว้ว! โทษที!
อิหยังว่ะ..
สวัสดี?
อะไรเนี่ย
เฮ้! เฮ้เฮ้เฮ้! หวัดดี!
หวัดดี
โอ้ คุณชื่ออะไรที่รัก?
เอ่อ ผมโจ โจการ์ดเนอร์
ผมไม่ควรจะมาอยู่นี่
อ้า แบบไม่ทันตั้งตัวสินะ
ฟังนะ โจ ฉันอายุ 106 ปีแล้ว
รอจนหงำเหงือกแล้ว
- รออะไร? - ขึ้นสวรรค์ไง
สวรรค์เหรอ?
- หมายถึงชีวิตหลังความตาย? - ใช่
นี่คือผมตายแล้วเหรอ
น่าตื่นเต้นมั้ย
ไม่ๆๆ ฟังนะ
คืนนี้ผมมีเล่นดนตรี ผมยังตายไม่ได้
งั้น ฉันไม่คิดว่า
คุณอยากจะพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้มากแล้วล่ะ
อยาก อยากสิ
ผมตายวันนี้ไม่ได้ ผมอุตส่าห์ได้โอกาสแล้ว ผมมีนัด
ซวยล่ะ ผมผิดนัดล่ะ
เอ่อ เอ่อ เอ่อ เอ่อ ผมต้องออกไปจากที่นี่
คุณไม่ควรไปทางนั้นจะดีกว่านะ
นี่มันไม่จริง ผมไม่ควรตายวันนี้
ไม่ใช่ตอนที่ชีวิตกำลังจะเริ่มต้น
อะไรนั่น
เดี๋ยวก่อน ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย ฉันต้องกลับไป
ฉันยังไม่อยากตาย!
ฉันยังไม่ตาย ยังไม่ตาย ต้องหนี!
- ทำไมไม่วิ่งล่ะ - ผมไม่รู้
- เป็นอะไรกันไปหมด - ฉันไม่รู้
ฉันยังไม่อยากตาย
อ้าา!
โอ้ พระเจ้า โอ้ พระเจ้า
โทษครับ โทษที ขอทางหน่อย
ช่วยด้วย! ฉันยังไม่อยากตาย ฉันต้องกลับไป
โอ้ ... พระเจ้า
อะไร?
โอ๊ย!
เอาล่ะ เอาล่ะ ทุกคน
ขอที่ให้พี่เลี้ยงนิดนึง
โทษนะวิญญาณใหม่ 37 พอได้แล้ว
เฮ้ ทุกคน สนใจทางนี้หน่อย เงียบหน่อย
ชู่ว เงียบหน่อย
คุณ... คุณเป็นใคร
ตัวตนฉันก็คือการรวมตัว
ของทุกสนามแรงควอนตัมของจักรวาลนี้
แสดงออกมาในรูปแบบที่สมองอันอ่อนแอของมนุษย์ พอจะสามารถเข้าใจได้
- ว่าไงนะ - เรียกฉันว่าเจอร์รี่ก็ได้
เจอร์รี่ โอเค
อ่า นี่คือสวรรค์เหรอ
ไม่ใช่
หรือว่าที่นี่คือ น-ร-ก ง งู สองตัว
- นรก - นรก นรก นรก
- ชู่ว์ เงียบๆกันหน่อยจ้า - นรก
ไม่แปลกที่จะงง
ที่นี่ไม่ใช่สวรรค์ เป็นดินแดนก่อนหน้านั้นอีก
ดินแดนก่อนหน้านั้นเหรอ
โอ้ เราเรียกว่า การสัมนา'ตัวตนของคุณ' เพื่อสร้างตัวตนใหม่
นรก
ไม่ ไม่ คุณอยู่นี่
หมายความว่าผมตายแล้วเหรอ?
ยัง
ร่างกายยังอยู่ในการเวียนว่าย
มันซับซ้อน
ฉันจะพาคุณกลับไปที่กลุ่มนะ
มาสิ วิญญาณตัวน้อยทั้งหลาย ขึ้นมาเลย
ยินดีต้อนรับสู่งานสัมนา'ตัวตน'ของคุณ
แล้วคุณจะสนุกกับมัน
- อืม แปลกมาก - อะไรแปลก
- นับไม่ตรง - ว่าไงนะ
มีวิญญาณหายไปดวงนึง นับไม่ตรง
ฮ่ะ
โอเค ฐานแรก คือ ซุ้ม 'ร่าเริง'
ทั้งสี่ดวง เข้าไปเลยจ้า
ห้าดวงนี้ไปเข้าซุ้ม 'ถือตัว' เธอสองดวงก็ด้วยนะจ๊ะ ุ
โอ้ เข้าใจล่ะ
นี่คือ ที่มาของบุคลิกมนุษย์
ใช่แล้ว คุณคิดว่าบุคลิกมนุษย์เกิดขึ้นมาเองงั้นเหรอ
แล้วเอ่อดวงวิญญาณเหล่านี้จะไปเกิดบนโลกยังไง
ประตูสู่โลกมนุษย์
แน่นอน เมื่อได้รับบุคลิกครบแล้ว
นี่? นี่?
ลาก่อน
วี้
วู้ฮู้
เดี๋ยวๆๆ
ดูเหมือนจะงงเป็นไก่ตาแตกนะ
พี่เลี้ยงทุกดวง
- หยิบชื่อของคุณไปนะ - สวัสดีเจอร์รี่ ...
... และเข้าร่วมกับเราข้างใน
เตรียมพี่เลี้ยงไว้ให้คุณแล้ว
ขอบคุณเจอร์รี่
เอ่อ ผมไม่แน่ใจ ว่าผมควรจะอยู่ที่นี่ไหม
ฉันเข้าใจ
ไม่ใช่ทุกคนที่จะเหมาะกับสิ่งนี้
คุณจะไม่เข้าร่วมก็ไม่ว่าอะไร
อันที่จริง คิดดูอีกที
การแนะแนวก็ฟังดูน่าสนุกดี
ดีใจที่ได้ยินแบบนั้น เจอร์รี่จะรับช่วงต่อจากนี้เอง
ขอบคุณเจอร์รี่ ไปตรงนั้น เพื่อไปหาอีกเจอร์รี่
ขอบคุณเจอร์รี่
ที่นี่ชื่อเจอร์รี่กันหมดเลยเหรอ
โชคดี!
เจอร์รี่ เราเจอปัญหาแล้วล่ะ
โอ้ ว่าไง เทอร์รี่
การนับไม่ตรง
พูดเป็นเล่นน่า
การนับไม่ผิดพลาดมาหลายศตวรรษแล้ว
151,000 วิญญาณไปสู่สวรรค์ ทุกวัน
ซึ่งก็คือ 105.2 วิญญาณต่อนาที เจอร์รี่
1.75 วิญญาณต่อวินาที
และฉันก็นับทุกๆดวง
ใช่ ฉันรู้
มันเป็นหน้าที่ของฉันในการติดตาม เจอร์รี่
ฉันเป็นนักบัญชี
และเราทุกคนก็คิดว่า คุณทำได้ดีมาก
- ใช่มั้ย ทุกคน - แน่นอนที่สุด
ทำได้ดีเลย
ไม่น่านะ
ฉันมักจะนับอยู่ตลอด และตอนนี้ก็กำลังนับอยู่
คุณกระพริบตาห้าครั้ง ตั้งแต่ฉันเริ่มพูด หกครั้งล่ะ
เนื่องจากงานบัญชีเป็นงานของคุณ
ทำไมไม่ลองหาต้นต่อดูละ
- จะลองดู - ยอดไปเลย
สวัสดีอีกครั้ง เทอร์รี่
ไม่มีอารมณ์จะเล่นด้วย
เอาล่ะ ไหนดูซิ
"A"
สวัสดี พี่เลี้ยงทุกท่าน
ฉันเจอร์รี่ เป็นที่ปรึกษาในงาน สัมนาตัวตนของคุณ
คุณจำไม่ได้หรอก แต่คุณเคยมาที่นี่หลายครั้งแล้ว
ไม่ต้องกังวล การถูกลบความทรงจำตอนไปเกิด
เป็นของขวัญที่ยิ่งใหญ่ชิ้นหนึ่งของจักรวาล
ที่นี่ในงานสัมมนา
วิญญาณใหม่ทุกดวง จะได้รับบุคลิกที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว
ฉันเป็นคนขี้ระแวง ขี้กลัว แต่มั่นใจ
ฉันเป็นคนหงิมๆ แต่ชอบสอดรู้สอดเห็นเรื่องชาวบ้าน
ฉันเป็นคนชอบใช้อำนาจในการแสวงหาผลประโยชน์
โอ้โห อันนี้ฟังดูแล้วน่าจะมีประโยชน์นะ
แต่โลกมีปัญหาเพราะคนแบบนี้แหละ
จะสังเกตเห็นว่าวิญญาณเหล่านี้ขาดบางอย่างไป
ขาดอะไรกันนะ
วิญญาณเหล่านี้ต้องการ "แรงบันดาลใจ"
และนั่นคือเหตุผล
ที่คุณอาจจะเป็นแรงบันดาลใจให้พวกเขา
ในห้องโถงแห่งทุกสรรพสิ่ง
ที่ซึ่งทุกสิ่งบนโลกสามารถสร้างแรงบันดาลใจได้
หรือบางทีคุณอาจจะชอบโถงของคุณ
ที่คัดสรรค์ช่วงเวลาที่มีแต่แรงบันดาลใจในช่วงชีวิตของคุณเอง
แล้วแรงบันดาลใจนี่คืออะไร?
ฉันรู้ว่าคุณอยากจะเริ่มมันเต็มที่แล้ว
ขอให้โชคดีในการค้นหาแรงบันดาลใจ
ค้นหาแรงบันดาลใจ
ว้าว ที่เล่ามาช่วยได้เยอะเลย
ถึงช่วงที่ฉันชอบที่สุดในรายการนี้แล้ว
จับคู่พี่เลี้ยงกับวิญญาณคุณ
พี่เลี้ยงคนแรกของเราคือ Maria Martinez
Maria เชิญทางนี้ครับ
มาเรีย เป็นผู้เชี่ยวชาญโรคหายาก
จากมหาวิทยาลัยเม็กซิโก
ฉันหายแล้ว ฉันหายแล้ว
เธอจะจับคู่ กับหนึ่งในคนโปรดของฉัน
วิญญาณหมายเลข 108,210,121,415
ยินดีด้วย! ไปกันได้
พี่เลี้ยงคนต่อไปของเราคือ Bjorn T. Börgensson
Dr Börgensson เป็นนักจิตวิทยาเด็กที่มีชื่อเสียงระดับโลก
ซึ่งเพิ่งได้รับรางวัลโนเบล
ฉันเห็นความเจ็บปวด ความตาย การทำลายล้าง
- แล้วนี่ล่ะ? - ผีเสื้อแสนสวย
Dr Börgensson จะจับคู่กับวิญญาณหมายเลข 22
โอ้ อย่ามาทำแบบนี้ โทษที
22 ออกมาจากมิตินั้นเดี๋ยวนี้
ต้องพูดอีกซักกี่ครั้ง
ฉันไม่อยากไปที่โลก
- หยุดขัดขืนได้แล้ว 22 - ม่ายย
เธอจะต้องไปที่โลก
- และมีชีวิต - ก็ลองดูสิ!
22 ได้เข้าร่วมงานสัมมนา มาสักพักแล้ว
และมีพี่เลี้ยงที่โดดเด่น อย่าง คานธี
อับราฮัม ลินคอล์น และแม่ชีเทเรซ่า
ฉันทำให้เธอร้องไห้
ไม่สนหรอก
วางฉันลง
เราดีใจอย่างยิ่งที่มีคุณอยู่ Dr Börgensson
เป็นเกียรติอย่างมากที่คุณได้ช่วย 22 ไปเกิดใหม่
ฉันจะทำให้คุณไม่อยากกลับมาที่นี่อีกเลย
คนส่วนใหญ่ต้องการแบบนั้น 22.
ไปได้ ลาก่อน!
ที่ไหนเนี่ย
ไปได้สวย
คุณน่าจะภูมิใจมาก ทีละสเต็ป
เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองผลงานของ Dr Börgensson
เรายินดีที่จะมอบเกียรติบัตรนี้ให้กับเขา
ไม่กี่สัปดาห์มานี้ ผมได้เห็นการเติบโต
มีคนมากมายที่ผมอยากจะขอบคุณ แน่นอน
โอเค นี่ ฉันแน่ใจว่าชีวิตของคุณน่าทึ่ง
และคุณทำสิ่งที่น่าอัศจรรย์
แต่นี่คือสิ่งที่เราจะทำ คือ
เราจะยืนอยู่ตรงนี้เงียบ ๆ
และกลับออกไป แล้วบอกว่าคุณพยายามแล้ว
ฉันกลับไปใช้ชีวิตแบบไร้ชีวิตแบบเดิม ส่วนคุณก็ได้ไปสวรรค์
- ไม่ ฟังนะ - อยากพูดอะไรก็พูดไป Bjorn
มันไม่ได้ผลหรอก
ที่ปรึกษาหลายพันคน ทำไม่สำเร็จและสุดท้ายเกลียดฉัน
แม่ชีเทเรซา...
ฉันมีความเมตตาต่อทุกดวงวิญญาณ
ยกเว้นแก ฉันไม่ชอบแก
โคเปอร์นิคัส ...
โลกไม่ได้หมุนรอบตัวเธอ 22
มูฮัมหมัดอาลี ...
เธอมันตัวน่ารำคาญที่สุด
มารี อองตวน ...
ไม่มีใครช่วยคุณได้! ไม่มี!
ขอบใจนะ แต่ไม่ต้อง ด็อคฯ
ฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับโลกแล้ว
และไม่คุ้มเลยที่จะต้องมาวุ่นวาย
ไม่เอาน่า เธอไม่อยากได้บัตรผ่านหรอ
รู้มั้ย อยู่นี่สบายใจกว่าเยอะ
ฉันมีกิจวัตรประจำวัน
ลอยอยู่ในหมอก เล่น Sudoku
และสัปดาห์ละครั้ง
พวกเขาก็พาฉันมางานสัมนาตัวตนของคุณอะไรนี่
ถึงจะไม่ได้ดีอะไร แต่ฉันก็รู้ว่าฉันอยากทำอะไร
ฟังนะหนู ฉันไม่... เอาตรงๆเลยได้ไหม?
ฉันไม่ใช่ Bjorn Borgenstein
ไม่รู้ออกเสียงยังไงนะ ฉันไม่ได้เป็นพี่เลี้ยงด้วยซ้ำ
ไม่ใช่พี่เลี้ยงหรอ
อา ...
พูดจาหลอกล่อ
เป็นนักจิตวิทยาที่เก่งจริง ด็อค
Carl Jung เคยพยายามแบบนี้มาแล้ว
หยุดพูดได้แล้ว! จิตสำนึกฉันบอกว่าเกลียดเธอ
มีวิธีไหน
ที่จะทำให้เห็นชีวิตคนอื่นที่นี่มั้ย
เดี๋ยว คุณไม่ใช่ Bjorn Börgensson จริงๆเหรอ?
นี่มันชีวิตฉันนี่
เอิ่ม โทษนะ นี่มันอะไร
สเปรย์ดับกลิ่น Binaca โคโลญจน์ราคาถูก
ใครสร้างนิทรรศการนี้ขึ้นมาเนี่ย
คุณไง
♪ฉันไปฮาร์เล็มก็ไม่มีปัญหา
พระเจ้าช่วย กลุ่มแร็พเซดริก ไม่!
♪ตอนนี้ทุกคนก้มลงถวายบังคมราชาแห่งราชินี♪
อย่าดูดีกว่า มาดูนี่ดีกว่า
พ่อ ผมไม่อยากไป
ผมไม่ชอบดนตรีแจ๊ส
ดนตรีอิมโพรไวส์(ด้นสด)ของคนผิวดำ
เป็นหนึ่งในวัฒนธรรมอันยิ่งใหญ่ของชาวอเมริกัน
ลองฟังดูไม่เสียหาย โจอี้
และนี่คือจุดเริ่มต้นทั้งหมด
ช่วงเวลาที่ฉันตกหลุมรักดนตรีแจ๊ส
ลองฟังสิ
เห็นมั้ย เพลงแจ๊สเป็นเสมือนตัวแทนที่ดึงตัวตนของเธอออกมา
และนั่นคือเหตุผลที่ฉันกลายเป็นนักดนตรีแจ๊ส
มันไม่ใช่สิ่งที่เราตามหา
เดี๋ยวก่อน นั่นไม่ใช่แบบที่ฉันจำได้
ค่อยกลับมาถ้าทำได้ดีกว่านี้
- ขอโทษ โจ - ขอโทษ โจ
เรากำลังมองหาอะไรที่ไม่ใช่แบบนี้
สอง สาม สี่
ชีวิตฉันไม่มีความหมาย
ไม่ ไม่ ไม่
ไม่ แบบนี้ไม่เอาหรอก
เจ้าหนู ขอตรานั้นให้ฉัน ฉันจะกลับไปร่างของฉัน
โอ้ ได้ แน่นอน อ่ะ
จนกว่าจะได้บัตรผ่านไปโลก ฉันก็ต้องติดอยู่กับมัน
ถ้าฉันช่วยเธอเปลี่ยนให้มันเป็นบัตรผ่านได้ล่ะ
แล้วเธอจะให้ฉันได้ไหม
เดี๋ยว...
ลืมคิดไปเลย ฉันก็จะได้ไม่ต้องไปเกิดด้วย
งั้น ได้เลย!
แต่เราต้องทำให้มันเปลี่ยนก่อน
และฉันไม่เคยทำได้เลย
งั้นมานี่ ฉันรู้ว่าจะเกิดแรงบันดาลใจได้ยังไง
เพราะแรงบันดาลใจของฉันคือ เปียโน
- จริงดิ? ไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ?
- โอ้ ไม่ใช่แค่แจ๊ส - ฉันไม่ชอบเสียงดนตรีด้วยซ้ำ
มันค่อนข้างน่ารำคาญ
ฉันจะไม่ออกไปแบบนี้
ที่นั่นอะไรนะ เอ่อ ห้องโถงทุกสรรพสิ่งใช่ไหม
เดี๋ยวมา
อย่าผลีผลาม เพื่อน
จะว่าไป ทำไมเสียงเธอถึงเหมือนหญิงผิวขาววัยกลางคน
เปล่านะ
- มันคือภาพลวงตา - ห้ะ?
ทุกอย่างที่นี่เป็นเรื่องสมมติ
ฉันอยากจะให้เสียงเป็นยังไงก็ได้
หรือแบบนี้
หรือเหมือนคุณ
ชีวิตช่างไม่ยุติธรรม
ฉันไม่อยากตาย ใครช่วยเรียก 'รถมารับคนคร่ำครวญ'ที แงงง
ฉันชอบใช้เสียงนี้เพราะมันฟังดูน่ารำคาญดี
ได้ผลจริง
ไม่ต้องห่วง ไม่เป็นไรหรอก
ที่นี่วิญญาณไม่บุบสลาย
นั่นสำหรับชีวิตบนโลก
ขำมาก
โอเค ถึงแล้ว
นี่คือโถงแห่งทุกสรรพสิ่ง
โว้ว!
เจ๋ง!
- โว้ว - ยินดีด้วย!
เราเริ่มจากตรงไหนดี
มาเลย
ครัวซองต์ เค้ก อบขนม อาจเป็นสิ่งที่เป็นแรงบันดาลใจของเธอก็ได้
ใช่ แต่ อืม ฉันไม่เข้าใจ
- ลองสูดกลิ่นมันดู - ตายแล้วจะได้กลิ่นได้ยังไง นายก็ด้วย
อะไรนะ?
จริงด้วย ไม่ได้กลิ่น
ไม่ได้หรอก... รสชาติก็ไม่มี
พอกลืนลงไป
- ไม่มีกลิ่น ไม่มีรส - หรือสัมผัส เห็นมั้ย
โอเค เข้าใจแล้ว ไปกันต่อ
ไม่น่าตื่นเต้นเหรอ?
ไฟสวยมากเลย
ฉันอยากจะให้มันไหม้ลามออกไปเรื่อยๆ
ไม่นะ
ยากเย็นจริง
แล้วบรรณารักษ์ล่ะ ดูเจ๋งนะ
จริงด้วย น่าทึ่ง
งานดีๆปิดทองหลังพระแบบนี้ใครจะไม่ชอบบ้าง
วันๆจะได้คอยระแวงว่าจะโดนไล่ออกเพราะโดนตัดงบเมื่อไหร่
ถึงฉันจะชอบที่ได้คอยดุคนให้เงียบก็ตาม
- นี่ ฉันว่า... - ชู่ว์!
นี่ล่ะ รู้สึกดีจัง
อย่าเลย
แล้วไง
น่าเบื่อ
ผ่าน
อืม หมดมุขล่ะ
- โทษที - ไหนบอกว่าจะพยายามไง
พยายามแล้ว อย่างน้อยฉันก็พูดความจริง
ถ้าหลอกไป ก็เหมือนเป็นคนโกหก
เหมือน อับราฮัม ลินคอล์น
คุณชอบเงินใช่ไหม
แน่นอน เงินถือเป็นเกียรติ
โอเค Andrew Jackson ได้วิญญาณเบอร์ 20
แจ็คสัน!
พูดว่าไงดี โจ โลกมันน่าเบื่อ
งั้น แล้วเราจะทำอะไรได้อีก?
เพราะเวลาใกล้หมดแล้ว
เหรอ รู้มั้ย ที่นี่ไม่มีเวลงเวลาอะไรหรอก
หมดเวลาแล้ว!
พยายามได้ดี Bjorn แต่ไม่ต้องรู้สึกแย่ไป
จัดการกับหมายเลข 22 เป็นอะไรที่ค่อนข้างท้าทาย
ถึงฉันจะไม่มีความรู้สึก แต่โปรดอย่ามาแตะต้องตัวฉัน
ถึงคราวต้องไปสวรรค์กันแล้ว
อืม เดี๋ยว เราลืมลองเป็นนักเต้น breakdance
จริงด้วย มันอาจจะใช่สำหรับฉัน
เต้น Poppin และ lockin หมุนตัว
ดวลเต้น
ขอเวลาอีกนิด เพื่อกลับไปลอง breakdance ได้ไหม?
ได้โปรด เจอร์รี่?
วันนี้คุณหล่อมาก เจอร์รี่
ก็ได้ ไม่เคยเห็น 22 นี้มีความกระตือรือร้นแบบนี้มาก่อน
ดีสำหรับคุณนะ Dr Börgensson
วิ่ง
ในนี้
ึที่นี่ล่ะ
มันพาไปไหนเนี่ย?
เฮ้ ถามมากไปแล้ว
รูดซิปปากสักนาที ได้ไหม?
- เราจะเข้าไปในนั้นทำไม? - เพราะฉันรู้จักคนๆนึง
คนที่ช่วยเราได้ คนที่เหมือนกับคุณ
เหมือนฉัน? หมายถึง ยังมีชีวิต?
เดี๋ยวก่อน เธอจะช่วยฉันจริงๆเหรอ
โจ ฉันอยู่ที่นี่มานานโข
และไม่เคยมีอะไรที่ทำให้ฉันอยากมีชีวิต
จนมาเจอคุณ ชีวิตของคุณช่างน่าเศร้าและน่าสมเพช
และคุณกำลังทำทุกทางเพื่อกลับไปเป็นแบบนั้นอีก
เข้าใจรึยัง ก็เพราะฉันอยากติดตามตอนต่อไปยังไงล่ะ
ไปเหอะ
ที่นี่มันอะไรกัน
รู้มั้ย เวลาที่มนุษย์รู้สึกเคลิบเคลิ้มกับอะไรซักอย่าง
มันจะรู้สึกเหมือนอยู่ในอีกดินแดนนึง?
รู้สึกเหมือนตกอยู่ในภวังค์ใช่ไหม?
- ใช่ - ที่นี่แหล่ะ คือ ภวังค์
เป็นดินแดนที่อยู่ระหว่าง ร่างกาย และ วิญญาณ
เดี๋ยวก่อน ฉันเคยมาที่นี่ เมื่อกลางวัน ตอนที่ได้ออดิชั่น
นี่ต้องเป็นที่ๆนักดนตรีทั้งหลายได้มา ตอนที่กำลังล่องลอยไปกับดนตรี
ไม่ใช่แค่นักดนตรีหรอก ดูนี่
โอ้ โรมิโอ โรมิโอ ทำไมเจ้าถึง ...
บท!
ซวยล่ะ
ดูนี่นะ
ฉันแกล้งทีมนี้มาหลายสิบปีแล้ว
และแล้วทีมนิกส์ก็แพ้อีก
เอาล่ะ เอาล่ะ แล้วไหนคนที่จะพามาเจอ
ฉันต้องกลับไปเล่นดนตรี
- โอเค ปกติเขาจะมาที่นี่ - อะไรนั่น
ทำกำไร
ทำกำไร ทำกำไร
- นั่นอะไร? - ชู่ว์!
ทำกำไร ทำกำไร
วิ่ง!
ทำกำไร ทำกำไร, ทำกำไร!
โอ้! สวัสดี สหายนักเดินทางต่างมิติ
ดีใจ ที่ได้เจอกันอีก 22
มูนวินด์ เป็นไง?
จะบ้าตาย ขอบคุณที่ถาม
เฮ้ มีอะไรให้ช่วยน่ะ
อ่า ครับ ผมกำลังพยายามกลับเข้าร่าง
คุณช่วยผมได้ไหม?
นั่นคือสิ่งที่เราทำ
เราคือผู้ศักดิ์สิทธิ์ไร้พรมแดน
อุทิศตนเพื่อช่วยวิญญาณหลงทาง ได้พบทางกลับบ้าน
ฉันคือ มูนวินด์ Stardancer ยินดีรับใช้
นั่นคือ Windstar Dreamermoon, Dancerstar Windmoon,
และนั่นคือ Dreamerwind Dreamerdreamer
พวกประหลาดพวกนี้น่ะเหรอ ที่จะช่วยฉันกลับไป
คอยดู
มาช่วยวิญญาณหลงทางตนนี้ ให้ได้กลับบ้านกันเถอะ
ทำกำไร
ทำกำไร ทำกำไร
สหายผู้น่าสงสาร
คนบางคนไม่สามารถสละ ความกังวล และความหมกมุ่น ได้
ทำให้พวกเขาหลงทาง และถูกตัดขาดจากการใช้ชีวิต
และนี่คือผลลัพธ์
ทำกำไร ทำกำไร
ทำกำไร?
ดูเหมือนจะเป็นผู้จัดการกองทุนเฮดจ์ฟันด์อีกราย
เพื่อเชื่อมต่อกับกายหยาบของคุณอีกครั้ง
โว้ว นั่นฉันนี่
ขอบคุณครับ
ฉันกำลังทำอะไรกับชีวิตของฉันอยู่เนี่ย?
ฉันยังไม่ตายๆ ปลดปล่อยตัวเอง!
มันช่างสวยงาม!
โว้ว กลับไปง่ายๆอย่างนั้นเลยเหรอ?
กลับเข้าร่างกันง่ายๆแบบนี้เลยเหรอ?
พระเจ้าช่วย!
โจ คุณตายหรือยัง?
ไม่ ไม่ อืม ยังไม่ตาย
คุณพาฉันกลับได้ไหม
เราไม่เคยเชื่อมโยงวิญญาณที่ไม่มีพันธะกลับเข้าร่างมาก่อน
แต่บางทีถ้าเราเดินทางไปยังช่วงเวลาตกฟาก ...
ใช่แล้ว! ทั้งหมดขึ้นเรือ! ถอนสมอ!
ถ้าวิญญาณคุณอยู่นี่ แล้วร่างของคุณอยู่ไหน?
บนโลกน่ะสิ
ร่างกายของฉันกำลังเข้าฌาณ ในปาลาวัน
ฉันกำลังเล่นเครื่องสายอินเดีย Saraswati veena ในทิเบต
ฉันเป็นหมอรักษาร่างทรง เข้าสมาธิอยู่ที่เบิร์กลีย์ แคลิฟอร์เนีย
อืม ให้เดานะ คุณกำลังตีกลอง สวดมนต์ และทำสมาธิ
ใช่ อะไรประมาณนั้นแหละ
ฉันอยู่ที่นิวยอร์ก หัวมุมถนนที่ 14th ตัด 7th
โอ้ ใช่แล้ว ที่มาจาก Tony Tony Tonios
ถูกเผง
แล้วเธอล่ะ? ฉันคิดว่าเธอเกลียดโลก
ใช่ ฉันไม่ได้ยึดติดอยู่กับร่าง
ฉันไปได้ทุกที่ๆฉันอยากไป
ฉันไม่มีตัวตน เข้าใจไหม
เรานัดกัน ณ ที่สวยงามแห่งนี้ทุกวันอังคาร
มีพวกนี้อยู่เต็มไปหมด น่าเศร้าใจ
รู้ไหม วิญญาณหลงทางก็ไม่ได้แตกต่างอะไร
จากพวกที่อยู่ในภวังค์
- อะไรนะ? - ภวังค์เป็นอะไรที่เพลิดเพลิน
แต่เมื่อมันกลายเป็นความคร่ำเคร่งหมกมุ่น ก็จะกลับกลายเป็นเหมือนไร้ชีวิตจิตใจ
ต้องหาให้เจอ
ต้องหาให้เจอ ต้องหามันให้เจอ
ครั้งหนึ่ง ฉันก็เคยเป็นวิญญาณที่หลงทาง
- จริงเหรอ? - หมกมุ่นกับ เกมส์ Tetris
ถึงแล้ว
เราจะพาคุณกลับไป เดี๋ยวนี้
เนื่องจากปัจจุบันคุณไม่ได้อยู่กับร่าง
จะต้องปรับกลับเข้าสู่สภาพแวดล้อมก่อน
หลับตา
กำหนดลมหายใจ
ต้องมาเต้นอะไรกันแบบนี้ด้วยเหรอ
แน่นอน!
คุณมีเปียโนบนเรือไหม ผมทำสมาธิกับการเล่นเปียโนได้
ไม่มีเปียโนโจ ตั้งสติหน่อย
จินตนาการถึงความเงียบสงัด
ชู่ว์
ตั้งจิตรับรู้ร่างกายของคุณ
รอฟังสัญญาณ
นั่นแหละ กำลังไปได้สวย
ห้ามแอบมอง รักษาสมาธิไว้
ไม่งั้นจะหลุดจากการเชื่อมต่อ
คราวนี้ ลองรับรู้กลิ่นกับรูัสึกสัมผัสตัวตนของคุณว่าอยู่ที่ไหน
ฉันได้ยินเสียงเครื่องวัดการเต้นของหัวใจ
ฉันได้กล่ินแอลกอฮอล์ล้างมือ
นั่นแหละๆ เยี่ยม
ฉันคิดว่า เท้าฉันมีความรู้สึก
อื้ม รู้สึกถึงขนสัตว์
ติดต่อญาติสนิทได้มั้ย
ฉันรู้สึกถึงขนนุ่มๆ
คุณได้ยินไหม
โอ้ แมวบำบัดกำลังได้ผล
ใกล้รึยัง? ฉันจะเข้าร่างได้ตอนไหน
ดูสิ! นั่นไง
ฉันอยู่ตรงนั้น
ชีพจรของเขาสูงขึ้น
ผมจะไปตามหมอ
คุณ มิทเทนส์ รออยู่ตรงนั้นนะ
- เรารออะไรอยู่? - ไม่ โจ ไม่ต้องรีบ
- ยังไม่ถึงเวลา - ไม่ ถึงเวลาแล้ว
เดี๋ยวก่อน ฉันไม่เกี่ยวนะ!
สำเร็จ สำเร็จแล้ว! ฉันกลับมาแล้ว
อะไรกัน...
ไม่นะ
ไม่ ไม่ ไม่
ฉันอยู่ในร่างแมว?
เดี๋ยวก่อน ถ้าฉันอยู่นี่ แล้วนั่นใคร ...
- อะไร? - เธออยู่ในร่างของฉัน!
- คุณอยู่ในร่างแมวหรอ? - เดี๋ยวๆ นั่นมันร่างของฉัน
- ฉันอยู่ในร่าง! ไม่! - ทำไมเธอมาอยู่ในร่างของฉันได้?
ฉันไม่อยากเป็นทาสแมว ฉันเกลียดแมว!
โอ้ น่าขยะแขยง
นาย มูนวินด์ อะไรนั่น ต้องทำอะไรผิดพลาดแน่
หมอคุณต้องช่วยผม นั่นร่างกายของผม แต่ผมติดอยู่ใน...
โอ้ ไม่ พวกเขาไม่เข้าใจฉัน
พวกเขาคิดว่าเธอคือฉัน เธอต้องลองบ้าง
คุณหมอ เรามีปัญหา
ฉันเป็นวิญญาณที่ยังไม่เกิด และฉันต้องการอยู่ที่งานสัมมนา
ใช่แล้ว อืม สงสัยจะให้ยาผิดนะ
ไม่ ไม่ ไม่คุณไม่เข้าใจ
- ฉันไม่ใช่คุณการ์ดเนอร์ - ชู่ว์!
พวกเขาจะคิดว่าเธอบ้า
ฉันหมายถึง ฉันบ้า
โอ้ มันเกิดขึ้นได้ยังไง
ฉันตกลงไปในร่างของคุณเพราะมันไม่มีวิญญาณ
แล้วทำไมฉันถึงกลายเป็นแมว?
ไม่รู้!
เราติดต่อใครได้บ้างไหม คุณการ์ดเนอร์?
ญาติสนิท หรือเพื่อน
- บอกเธอว่า ไม่มี - เอ่อ ไม่มี
บอกหมอได้ไหมว่าวันนี้วันอะไร?
วันที่แย่ที่สุดในชีวิตยังไงล่ะ
ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่ ฉันเกลียดโลก
ฟังนะ เราคงต้องให้คุณอยู่ที่นี่ไปก่อน
เพื่อดูอาการ อีกซักระยะ
ส่วนแมวบำบัด จะต้องไปทำหน้าที่ต่อกับคนไข้รายถัดไป
ก็ได้ๆ
- ต้องบอกเธอ - ตกลง
คุณหมอ วิญญาณของร่างนี้อยู่ในแมวตัวนี้
หยุดพูดได้แล้ว
จริงๆ แล้วเขาต้องการอยู่ใกล้ ๆ ผม
เอ่อ งั้นเก็บแมวไว้ พักผ่อนแล้วกันนะ เยอะๆ เข้าใจมั้ย?
ฉันจะมารับคุณเหมียว Mittens ในอีกสิบนาที
สิบนาทีเหรอ? เราต้องออกไปจากที่นี่
ไม่มีทาง! ฉันจะไม่ขยับไปไหนเด็ดขาด!
ไม่อยากเชื่อเลยว่า ฉันจะมาอยู่บนโลกที่โหดร้ายนี่
มีแท่งเนื้องอไปมาได้
แถมร่างกายมีความรู้สึก
นี่! ตั้งสติ! ฟังฉันนะ
เราต้องออกไปจากที่นี่ ก่อนที่พวกเขาจะพาฉันไป
พาคุณไป? คุณจะทิ้งฉันเหรอ?
ทิ้งได้ไง! นั่นร่างของฉัน
โอเค คิดว่าเดินไหวมั้ย?
ไม่รู้สิ!
ฉันตกในการทดสอบร่างกาย 436 ครั้ง
แต่ ลองดูหน่อยได้ไหม
โอเค ต้องไปหา มูนวินด์ เขาแก้ปัญหานี้ได้
ฉันเป็นแมว ต้องทำแบบนี้ได้
โอเค มาเร็ว เธอทำได้ดีนี่
อย่างงั้น อย่างงั้น
พังพาบแป๊บ
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ เดี๋ยวพวกนั้นก็กลับมาแล้ว มาเร็ว
ในนี้!
โว้ว
โอเค ดี
คราวนี้ กดปุ่มลง
ขยับ... ไม่ ระวังๆ หน่อย
นิ้วนั่นคือของทำมาหากินฉันนะ
อ๊าก
เข้าไปได้
โล่งอก
อืม
โอเค มูนวินด์ พูดว่าอะไร?
เขาบอก หัวมุมถนนที่ 14th ตัด 7th
รู้แล้ว นั่นมัน เชลซี ใกล้กับสวน Jackson Square
นั่นล่ะ เดี๋ยว เธอรู้ทั้งหมดนั่นได้ยังไง
ทั้งหมดนั่นอยู่ในสมองโง่ๆของนาย
นี่ๆๆ ไปต้องไปยุ่งกับสมองฉันเลย
โอ้ ใจเย็น ไม่ค่อยมีอะไรในนี้มากนักหรอก
นอกจาก แจ๊ส แจ๊ส แล้วก็แจ๊ส
อ้อ แล้วก็คนชื่อลิซ่า ใครน่ะ?
อ่า ช่างเถอะ
ฉัน เอ่อ ...
แบบนี้มันไม่ทันตั้งตัว รู้มั้ย
พักซักแป๊บก่อน แล้วก็ อืม ...
นี่ ไปกันเถอะ พวกเขาอาจตามมาตอนไหนก็ได้
อย่าห่วงเลย ไม่เป็นไรหรอก แค่เดินไปเรื่อย ๆ
อ๊า!
ไม่ อย่าหยุดสิ ทำอะไรของเธอน่ะ
นี่คือมหานครนิวยอร์ก
อย่าหยุดกลางถนนแบบนี้ ไป ไป ไป
โอ้ ไม่นะ 22 22!
22 โอ้ ไม่นะ โอ้ ไม่นะ 22 22
22! 22!
22 ฉันลืมไปว่าฉันมีกรงเล็บ โอเค?
นี่ ฉันขอโทษ มาเถอะ ไปกันต่อ
ไม่มีทาง
ฉันจะรออยู่นี่จนกว่าร่างโง่ๆของนายจะตาย
ซึ่งคิดว่าน่าจะใกล้แล้วล่ะ เพราะท้องนายมันเริ่มมีเสียงเหมือนแผ่นดินไหว
จริงด้วย ที่นี่มันแย่กว่าที่คิดไว้อีก
ทั้งเสียงดัง ทั้งแสงจ้า และ ...
อืม จมูกของฉันเป็นอะไร?
นั่นเรียกว่า กลิ่น
และถ้าเธอคิดว่ามันหอม ลองคิดดูสิว่ารสชาติจะอร่อยแค่ไหน
อืม
ลองดูสิ
มันอร่อยมาก!
มันเอ่อ ...
มันก็ไม่แย่นะ
ดี เดินไปทานไปก็ได้ ไปกันเถอะ
หรือไม่ก็นั่งทานอีกซักแป๊บ ได้เลย
อืม แปลกดีนะ ฉันไม่รู้สึกโมโห(หิว)แล้วล่ะ
เยี่ยมมาก พร้อมที่จะไปตามหา มูนวินด์ กันรึยัง?
ก็ได้นะ
ฉันจะบอกให้ โจ มันออกเสียงว่า ยีโร
ก็ใช่ แต่ที่นิวยอร์คนี่ เราอ่านว่า ไจโร มาจากภาษากรีก
ไม่อ่ะ ฉันเคยเถียงกับอาร์คิมิดีสเกี่ยวกับเรื่องนี้มาแล้ว
เขาบอกมันอ่านว่า...
- ยีโร - โยโย่
- ยีโร - โยโล
- ยี่โร - เซอร์จิโอ้?
ยีโร
พูดแล้วคิดถึง
นี่คือมุมถนน 14th ตัด 7th
นั่นแหละเขาล่ะ
มูนวินด์ คุณต้องช่วยฉันนะ
โจ! คุณได้กลับเข้าร่างแล้ว
เปล่าเลย
นั่นคือร่างของฉัน
คุณเข้าไปอยู่ในร่างแมว?
เหนือความคาดหมาย!
นี่นาย Moonwimp!
ป้ายนั่นมันไม่ได้หมุนด้วยตัวเอง เข้าใจไหม?
แต่ มาร์จ ดูสิ! ฉันส่งวิญญาณของผู้ชายคนนี้ไปอยู่ในแมว
แล้วไง? และพวกคุณ!
เรามีตัวประหลาดคนเดียวก็เกินพอแล้ว เพราะงั้น ไปได้แล้ว!
กลับไปทำงานซะ!
ไม่มีใครเข้าใจงานศิลปะของฉัน
มูนวินด์ ฟังนะ
ฉันต้องออกจากร่างนี้ และกลับเข้าร่างนั้น
เราจะต้องทำการ
เข้าทรงสลับวิญญาณ
- ทรงอะไรนะ? - เป็นเพียงทางเดียว
เพื่อให้วิญญาณของคุณกลับไปอยู่ในร่างที่แท้จริง
เป็นพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์
ทั้งการร่ายมนต์ เต้นรำ และที่เจ๋งสุดคือ ตีกลองบองโก้
ฉันต้องไปที่ คลับ The Half Note ก่อนทุ่มตรง งั้นต้องเริ่มแล้วล่ะ
โว้วๆๆ! ใจเย็นๆ
ต้องรอเวลาตกฟากอีกรอบก่อน
ที่เป็นช่วงที่ประตูระหว่างโลกและวิญญาณเปิดเชื่อมกัน
และมันจะไม่เกิดขึ้น
จนกว่านรกจะเคลื่อนไปบรรจบกับสวรรค์
แล้วมันเมื่อไหร่ล่ะ
อืม ตามเวลาทางการก็ 18:30 น.
ฟังนะ ฉันจะไปพบคุณที่ The Half Note
18:30 น.? เอาจริงดิ
ฉันต้องไปเตรียมของจำเป็นก่อน
ไปได้แล้ว! ไป!
เจอกันที่ The Half Note หกโมงครึ่ง!
ฉันจะจัดการทุกอย่างเอง!
และไม่ต้องมาอีกล่ะ!
Garcias จะเยอะไปไหนที่นี่
ต้องอยู่ที่นั่นที่ไหนสักแห่งเจ้าวิญญาณตัวน้อย
เดี๋ยวเจอกัน
เอาล่ะ นี่คือของว่างมื้อสุดท้าย
กางเกงแน่นไปหมดแล้ว
18:30 นี่เส้นยาแดงผ่าแปดเลย
กลับไปห้องฉันกันก่อน ไปให้เธอแต่งองค์ทรงเครื่อง และ...
อ้า!
เราต้องเรียกแท็กซี่ โบกมือหน่อย
สูงๆ กว้างๆ
ปกติไม่ใส่ชุดผู้ป่วย ก็ไม่ค่อยจะจอดรับกันอยู่แล้ว
ไป ไป ไป! คันนั้น
นั่นใช่ ครู รึเปล่า?
อืม เปปเปอร์โรนี่
แย่แล้ว โดโรธี วิลเลียมส์ เห็นฉัน
ทำยังไงดี? เธอต้องคิดว่าฉันบ้าแน่ๆ
นายน่าจะโทรหาเธอ
บอกว่าเราไม่ได้บ้า
ฉันเป็นมนุษย์มาได้แค่ชั่วโมงเดียว ถึงจะไม่ชอบก็ตาม
ฉันต้องกลับเข้าร่าง และกลับไปเล่นดนตรีให้ได้คืนนี้
ทำไมข้อพับตรงนี้เหม็น แต่ตรงนี้กลิ่นไม่เหม็น?
อย่ารู้เลย รีบๆใส่กางเกงซะ
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉัน
เดินอยู่ในเมืองโดยที่ไม่สวมกางเกง
ฉันไม่ได้อยากจะอยู่ที่นี่ด้วยซ้ำ รู้ใช่ไหม?
ฉันก็ไม่ได้อยากให้เธอมาอยู่นี่เหมือนกัน ฉันแค่...
อยากกลับเข้าร่างเท่านั้น
แล้วกลับไปที่คลับ
เกิดอะไรขึ้นกับเธอน่ะ?
เอ่อ ... ไม่รู้สิ แสงอาทิตย์ มันช่าง ...
โทรศัพท์ฉัน!
อืม... โอเค เสื้อผ้าของคุณมันลั่นอีกแล้ว
เคอร์ลีย์! เอ่อ... ไม่นะ ไม่
โอ๊ะ
เฮ้ คุณ G ผม เคอร์ลี่ เอง เอิ่ม...
หวังว่าคุณสบายดี
โดโรธี รับไม่ได้ตอนเธอเห็นคุณ ก็เลยโทรเรียกคนอื่นมาแทน ชื่อ โรเบิร์ต
เขาจะมาเล่นแทนคุณคืนนี้ ผมเสียใจด้วยนะ
ไม่ ไม่ ไม่
นี่ รู้มั้ย
วิชาที่คุณสอนเป็นเหตุผลเดียว ที่ทำให้ผมอยากไปโรงเรียน
เหมือนคุณเป็นหนี้บุญคุณผมอย่างมาก
ฟังนะ นี่คือแผนการณ์
อาบน้ำแต่งตัว ใส่สูทตัวเก่ง
และไปที่คลับให้เร็วหน่อย
ผมจะลองคุยกับเธอให้
และคุณต้องไปเจอเธอแบบดูดี ดูแพง ตามนั้นนะครับ
ผมหวังว่าจะได้เจอคุณนะ เอาล่ะ เจอกันครับ
โอ้! ฉันจะได้งานคืนแล้ว 22.
เธอต้องช่วยฉัน ฉันมีชุดสูท
อยากให้เธอลองดู
ไม่ ไม่ ไม่
จากนั้นก็แต่งทรงผมซักหน่อย
- และก็ ... - ไม่ ไม่มีทาง ไม่อะไรยังไงทั้งนั้น
22!
- คุณการ์ดเนอร์? - อา!
นั่น Connie เธอมาเรียนพิเศษ
- เอาไงดี - หนูได้ยินเสียงคุณ!
บอกเธอว่าวันนี้งดเรียน
เฮ้ Connie
โทษนะ โจเขาบอกเขาไม่ว่าง
- เธอคือโจนะ! - ฉันหมายถึง ฉันน่ะ
วันนี้ฉันไม่ว่าง
ดี ไปได้แล้ว ไปลองชุดได้
หนูจะมาบอกว่าหนูเลิกเล่นแล้วล่ะ
เลิก?
เราไม่มีเวลามาอะไรแบบนี้ สูทอยู่ในตู้เสื้อผ้า
วงดนตรีมันคือการเสียเวลาแบบโง่ๆ
เด็กคนนี้พูดเข้าเท่าแฮะ
อะไรของเธอน่ะ
หนูเลิกแล้ว หนูว่าแจ๊สมันไร้สาระ
โอ้ ใช่ แจ๊สไร้สาระจริงๆ
เฮ้!
จริงๆแล้ว ก็ทุกอย่างในโรงเรียนน่ะแหละที่เปล่าประโยชน์
ใช่เลย เหมือนกับพี่เลี้ยงของฉัน George Orwell เคยพูดว่า
รัฐสนับสนุนการศึกษา
ก็เหมือนกับเอาไม้ลงไปคนในถังผสมอาหารหมู
ใช่เลย!
หลักสูตรพวกนั้นกดเด็กไว้ไม่ให้คิดต่างจากที่วางไว้
เอาเรื่องที่ล้าสมัยมาพิมพ์ซ้ำ
เธอจะสื่ออะไร
เธอไม่สนเรื่องอะไรพรรณนั้น
หนูพูดแบบนั้นมาตั้งแต่ เกรด 3 ล่ะ
รู้ตัวไหมว่าเธอน่ะฉลาดนะ
เธอชอบทานพิซซ่ามั้ย
- เอ่อ แน่นอนค่ะ? - ฉันด้วย!
เธอจะทำอะไร
ไปเที่ยวกับ Connie สนุกกว่าเยอะ
อะไรนะ? กลับมานี่เลย! ลองเปิดสิ...
หนูว่า แมวคุณคงอยากออกมา
อ่า มันคิดว่ามันรู้ทุกอย่างน่ะ
22! หยุดเดี๋ยวนี้
มานี่ เดี๋ยวนี้
ฉันจะเข้าไปข่วนโซฟาให้ขาดให้หมดเลย
เอ้อ ลืมไป นั่นโซฟาของฉันนี่
เธอเป็นคนมีความคิดจริงๆ Connie
หนูเอาไปคืนดีกว่า มันเป็นของโรงเรียน
ได้เลยค่ะ
รู้ไหมฉันดีใจจริงๆที่ไม่ใช่ฉันคนเดียว
ที่เห็นว่าโลกนี้มันไร้สาระแค่ไหน
เธอคิดถูกแล้วที่เลิกเล่นมัน ฉันก็เรียนรู้ที่จะเลิก...
รู้อะไรมั้ย คุณ G
เมื่อวานหนูฝึกไอ้นี่
อยากให้คุณลองฟังดู และบอกหนูหลังจากนี้ว่าควรเลิกมั้ย
เอ่อ โอเค
ว้าว ดูเธอรักมันนะ
ใช่
งั้นหนูควรจะเล่นมันต่อไหม?
เล่นสิ
งั้นหนูไปก่อนนะ คุณ G
เจอกันอาทิตย์หน้า!
22!
คอนนี่ มาที่นี่เพื่อเลิกเล่น
แต่แล้วเธอก็ไม่ทำ
22 ลืมเรื่องนั้นไปก่อน ฟังนะ
ฉันต้องการรู้เหตุผล โจ ทำไมเธอถึงไม่เลิก
ก็เพราะเธอชอบเล่นยังไงล่ะ
เธออาจจะพูดว่า เธอเกลียดทุกอย่าง แต่ทรอมโบน คือ ส่ิงที่เธอถนัด
เธอทำได้ดีทีเดียว
บางที ทรอมโบนอาจเป็นแรงบันดาลใจให้เธอ ไม่รู้สิ
ได้โปรด การได้กลับไปเล่นคืนนี้ อยู่ที่เธอแล้วล่ะ
ได้
จริงๆ นะ?
ฉันจะช่วยคุณ แต่ฉันอยากลองทำบางอย่าง
ไม่รู้สิ
บางเรื่องดูแล้วก็ไม่น่าเบื่อ เหมือนที่งานสัมมนานะ
และถ้า Connie เจอสิ่งที่เธอตัวเองรัก
ฉันก็อาจจะเจอในส่ิงที่ใช่เหมือนกัน
- เยี่ยมมาก! - แล้วจะเริ่มจากอะไรดี
- น้ำ ร้อนมาก! - ไม่เป็นไร
เธอต้องหมุนลูกบิดอีกอัน
โอเค ดีขึ้น
และจะดีมาก
ถ้าเธอช่วยทาโลชั่นให้ฉันซักนิด หลังอาบเสร็จ
ฉันล้างก้นให้คุณด้วย
อา! เผ็ด! เผ็ด!
พวกเธอ ห้าดวง จะเป็นพวกจิตใจไม่มั่นคง
ส่วนพวกเธอ 12 ดวง จะเป็นพวกหลงตัวเอง
เราควรหยุดผลิตคนประเภทนี้ออกมาเยอะเกินไปนะ
เจอเขาแล้ว!
เห็นไหม ทุกคน?
ใครเป็นคนพบว่านับผิด?
แน่นอน ก็ต้องเทอร์รี่ยังไงล่ะ
เทอร์รี่มาเองเลย
- ว้าว ทำได้ดีมาก - ตกลงใครล่ะ?
ใช่
เอ่อ ... เขาชื่อ โจ การ์ดเนอร์
เหมือนว่าเขากลับไปยังโลกแล้ว
ไม่ดีล่ะ
นั่นมันพี่เลี้ยงที่เราให้ดูแล 22
เอาล่ะ ๆ อย่าตีโพยตีพายไป
ทุกอย่างอยู่ในการควบคุมของเทอร์รี่แล้ว เดี๋ยวจัดการเอง
ยังไง?
ฉันจะลงไปที่นั่น และไปรับเขากลับ
มานับใหม่ให้ถูกต้อง ณ บัดนาว
โอเค โว้ว แน่ใจหรือว่าเป็นความคิดที่ดีน่ะ
นี่ พวกคุณทุกคนต่างหากที่ทำพลาด
ฉันก็กำลังจะแก้ไขให้
แต่คุณจะให้ใครเห็นไม่ได้
ไม่ว่าใครก็ตาม
ไม่ต้องห่วง เชื่อใจได้ ว่าไม่มีใครเห็นฉันแน่นอน
ฉันจะแทรกไปกับเงา คล้ายนินจา
ให้เร็ว และเงียบที่สุดนะ
รวดเร็ว และเงียบด้วย
ไม่พังหรอก เชื่อใจได้
อืม สูทเก่าๆสีน้ำตาลตัวเก่ง ยังใส่ได้พอดีเป๊ะ
มันออกจะคับๆตรงก้นนิดนึงนะ
ใส่ซักพักเดี๋ยวก็หลวมเอง นั่งลง
ฉันเป็นแมว
ฉันทำเอง
เธอกดลิฟต์ไม่เป็น จำได้ไหม
ไม่มีทาง เอาล่ะ แค่ต้องนิ่งๆ นิ่งไว้นะ
เอ่อ มันเหมือนเลื่อยไฟฟ้าขนาดเล็ก
- อย่าสั่นสิ - ฉันไม่ได้สั่น คุณนั่นแหละสั่น
ไม่นะ!
ไม่ต้องกังวล ฉันไม่เป็นไร
โอ้ ไม่ ไม่ ไม่! ผมของฉัน! ผมฉัน ไม่โอเค!
หายนะชัดๆ!
ต้องหาวิธีแก้ ด่วน
- ok ยังไงล่ะ? - เราต้องไปหา Dez
เยี่ยม แล้วใครคือ Dez? (เงียบเลย นายก็รู้ว่าฉันไม่ชอบ)
Dez คือคนข้างหลัง
เขาแก้ให้ได้
จะว่าไปเกี่ยวกับ แรงบันดาลใจ
นายคนนี้เกิดมาเพื่อเป็นช่างตัดผม
แต่ฉันไม่รู้ว่าจะวางตัวกับเพื่อนๆของนายยังไง
Dez เป็นคนเดียวที่ฉันคุยด้วย
เรามักจะคุยเกี่ยวกับดนตรีแจ๊ส
แต่ครั้งนี้ ไปนั่งตรงนั้น แก้ผม แล้วรีบไป
เฮ้ โจ นายมาทำอะไรที่นี่วันธรรมดา
นายไม่ได้โทรนัดไว้ เพื่อน คงต้องรอก่อนนะ
ไปนั่งรอก่อน
โอ้ พระเจ้า
รอก่อน เจ้าหนู นี่มันกรณีฉุกเฉิน
อะไร? อย่ามา Dez
ให้แฮโรลด์ตัดแทนละกัน
เก้าอี้เขาว่างนะ
อย่าเลย ฉันรอดีกว่า
โจ รีบย้ายก้นมานั่งตรงนี้เลย
ขอถามหน่อยได้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น
- แมวทำน่ะ - อย่ามาพูดแบบนั้นสิ
ฉันหมายถึง มือสั่นไปหน่อย
เพราะตื่นเต้นที่จะได้เล่นวงเดียวกับ Dorothea Williams คืนนี้
โดโรธี วิลเลียมส์? มันเจ๋งมากเลยนะ โจ
ยินดีด้วย!
โจทำไม่ได้หรอก Dez
นายก็รู้ว่าเขาไม่เอาถ่าน
เจ้านี่
อย่าใส่ใจเลย โจ มาดูสิว่าจะแก้ยังไงได้
ให้แมวตัวนั้นอยู่บนตักนายเหรอ
ได้ไหม
ตามสะดวกเลย เจ้านาย
- ฉันเหรอ - ตอนอยู่บนเก้าอี้ตัวนี้
ก็ใช่
ฉันขอซักอันได้ไหม
เอ่อ... ได้สิ โจ
เยี่ยม
อืม ฉันชอบนั่งบนเก้าอี้
เฮ้ อยู่นิ่งๆสิ
เจ้าเลื่อยจิ๋ว ถ้ายังไม่...
ดูนี่ จัดการแต่งให้เรียบร้อย
แต่ถ้าแมวตัวนี้ไม่ยอมอยู่นิ่งๆ
เราคงต้องโยนมันออกไปนอกร้าน
ว่าไงเจ้าแมวเหมียว
เหมียว
บางทีเปลี่ยนทรงบ้านก็ดี
นายไว้ผมทรงเดิมมานานแล้ว
อืม Dez ฉันก็ไม่เคยมีทรงผมมาเป็นหลายร้อยปีแล้วนะ
พูดอีกถูกอีก
อืม แต่แล้วชีวิตของฉันก็เปลี่ยนไป
โอ้ งั้นเหรอ? เกิดอะไรขึ้น?
ฉันได้ไปอยู่ในโครงสร้างทฤษฏี
ในสถานที่สภาวะไร้ตัวตน
ระหว่างความเป็นและความตาย
เคยได้ยินนะ
และในตอนนั้น ฉันได้เป็นพี่เลี้ยงหมายเลข 266
ได้แต่เฝ้าถามตัวเองอย่างจริงจัง ว่านี่มันเรื่องอะไรกัน
เหมือนว่า ทั้งหมดทั้งมวลที่เราใช้ชีวิต มันคุ้มที่จะทุ่มเทกับมันมั้ย
เข้าใจที่พูดใช่มั้ย?
ไม่เคยรู้มาก่อนว่านายก็มีแนวคิดน่าสนใจ โจ
ฉันแค่คิดว่า นายไปโรงเรียนดนตรี
หรือไม่ก็ มีคนพูดว่า คุณเกิดมาเพื่อสิ่งนั้นสิ่งนี้
แต่เราจะรู้หรือค้นพบมันได้ยังไง ว่าอะไรที่มันใช่
ผมหมายถึง ถ้าคุณเลือกผิดล่ะ
หรืออะไรที่ไม่ใช่ของเรา
- แล้วติดแหง่ก - ฟังดูคุ้นๆนะ
ขออันนึง
อย่างฉันก็ไม่เชิงเรียกว่า ติดแหง่ก
แต่ฉันก็ไม่เคยคิดที่จะมาตัดผมเลี้ยงชีพแบบนี้
เดี๋ยวสิ แต่คุณเกิดมาเพื่อเป็นช่างตัดผมไม่ใช่เหรอ?
จริงๆแล้ว ฉันอยากเป็นสัตวแพทย์นะ
แล้วทำไมไม่ทำล่ะ?
เคยวางแผนไว้เหมือนกัน หลังออกจากกองทัพเรือ
จากนั้นลูกสาวของฉันก็ป่วย
และโรงเรียนสอนตัดผมก็ค่าเรียนถูกกว่า
โรงเรียนสัตวแพทย์
อืม แย่จัง
นายก็เลยติดแหง่กอยู่กับการเป็นช่างตัดผม และนายก็ไม่มีความสุขกับมัน
โว้ว โว้ว ช้าก่อน โจ
ฉันออกจะเพลิดเพลินจำเริญใจ เพื่อนเอ๋ย
ไม่ใช่ทุกคนที่จะเป็นเหมือน Charles Drew ที่คิดค้นการถ่ายเลือด
หรืออย่างฉัน ที่ได้เล่นเปียโนกับ Dorothea Williams
เข้าใจ
นายไม่ได้เก่งกาจอะไรขนาดนั้น
ใครๆก็เล่นกับวงดนตรีได้ หากต้องการ
อย่าไปใส่ใจพอล
คนอย่างเขาแค่พยายามกดคนอื่นให้ต่ำลง
เพื่อให้ตัวเองรู้สึกดี
โอ้ ฉันเข้าใจละ
เขาแค่วิจารณ์ฉัน เพื่อซ่อนความเจ็บปวดจากความฝันที่ทำไม่สำเร็จ
แสบถึงทรวง โจ
ไม่รู้เป็นอะไร เวลานั่งเก้าอี้ตัวนี้ทีไร มันทำให้ฉันอยากเล่าอะไรหลายอย่างให้นายฟัง
นี่ล่ะ ความมหัศจรรย์ของเก้าอี้ตัดผม เข้าใจรึยังทำไมฉันถึงชอบอาชีพนี้
มันทำให้ฉันได้เจอกับคนที่น่าสนใจอย่างนาย
ทำให้พวกเขามีความสุข และได้ทรงผมหล่อๆกลับไป
ว้าว! นี่ใช่ฉันแน่เหรอ ทำไมดูเด็กลง
ฉันอาจไม่ได้คิดค้นการถ่ายเลือด
แต่ก็ถือว่าเป็นผู้ช่วยชีวิตคนนึง
ก็ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับทาสแมวอย่างนายนะ
แต่ก็ดีใจที่ได้คุยกับนายเรื่องอื่นบ้าง นอกจากเรื่องดนตรีแจ๊ส โจ
ฮ่ะ เป็นไปได้ยังไงที่เราไม่เคยคุยกันเรื่องชีวิตนายมาก่อนเลย
เพราะนายไม่เคยเริ่มไง
แต่ฉันดีใจที่นายเปิดขึ้นมาครั้งนี้
- ดูดีนะ พี่ชาย - มีความสุขกับการแสดงนะ
แอบจิ๊กอมยิ้มมาสองสามอัน
Dr Charma กรุณาโทรกลับ 3-1-6-2
อืม
Julia Child ไม่ประสบความสำเร็จจนเธออายุ 49 ปี
นี่พอล อ่ะนี่ อมยิ้ม
โอ้ ขอบใจ ขอบใจเพื่อน
นั่นแหละ
ไม่เคืองกันนะ? งั้น
เพื่อนกัน
แค่เพื่อนหยอกเล่นกัน ได้เลย
โอเค ลาก่อนนะ พอล
มามะ มาหา Terry
ได้ตัวล่ะ!
คิดว่าจะโกงจักรวาลได้เหรอ
คิดผิดแล้ว
ฉันเป็นนักตรวจบัญชี และฉันมาที่นี่เพื่อพานายกลับ
โอ้ โว้ว... นายไม่ใช่ โจการ์ดเนอร์ นี่
ฉันผิดเอง
จะพานายกลับเข้าร่างนะ
ไปเลย
ไม่ว่ากันนะ
โอ้แย่ล่ะ นี่ เพื่อน
ฉันคิดว่า ไม่มีเหตุผลที่
เราจะเอาเรื่องนี้ไปบอกใคร ใช่มั้ย?
ผิดพลาดกันได้ และมันยังไม่ถึงเวลาของนาย
เว้นแต่ว่า นายจะกินแต่
อาหารแปรรูปพวกนี้เหรอ ใช่ไหม
แต่เอาจริงๆนะ เลี่ยงได้ก็เลี่ยงซะ อาหารแปรรูป
รู้อะไรมั้ย เมื่อกี๊เธอทำได้ดีนะ
เธอรู้วิธีจัดการกับพอลได้ยังไง
ฉันก็ไม่รู้หรอก ก็แค่พูดที่ฉันรู้สึก
เฮ้ อย่างที่นายพูดเกี่ยวกับแจ๊ส ฉัน "กำลังแจ๊ส" เลย
ประการแรก "กำลังแจ๊ส" ไม่ใช่คำพูด
ประการที่สองดนตรีและชีวิตมีกฎเกณฑ์ที่แตกต่างกัน
มันเขียนว่า "หยิบไป 1 อัน"
อย่าหยิบ... เอ้อ แล้วแต่
"ต้องการรถตู้กับคน"
แบบนี้ก็ได้มาหลายคันเลย
กลับไปที่แผนของเรา
เราไปที่ The Half Note และรอ มูนวินด์ ที่นั่น
ตอนนี้ก็ประมาณ 16.00 น. ...
รู้อะไรไหม
เธอเริ่มใช้ขานั่นคล่องแล้ว
ไม่ลองวิ่งดูหน่อยล่ะ
เฮ้! ฉันกำลังแต่งเพลง ฉันกำลังแจ๊ส
โอเค แจ๊สพอแล้ว อะไรทำนองนั้นด้วย
เราต้องไปที่ไหนสักแห่ง ตอนนี้ฉัน...
- จั๊กจี้จัง - เอ่อ ทำอะไรของเธอน่ะ
อ๊ะ เดี๋ยวไปเก็บเอง
เร็วหน่อยได้มั้ย
ได้
จริงของนาย กางเกงใส่ซักพักก็จะหลวมขึ้น
โอ้ ไม่ไม่ไม่
อย่าให้ใครเห็นก้นเธอนะ
- ก้นของนายต่างหาก - จะก้นใครก็ช่างมันเถอะ...
ถอดเสื้อนอกออก เอามาผูกไว้รอบเอว
เร็วเข้า! ปิดก้นนายซะ!
ทำยังไงดี
จะไปหาช่างตัดเสื้อจากไหนตอนนี้...
ไม่นะ เราจะต้องไปหาแม่เหรอเนี่ย
ok
ไม่ ไม่ ไม่ เธอไม่เข้าใจ
แม่ไม่รู้เรื่องเล่นดนตรีคืนนี้
และเธอจะต้องไม่ชอบแน่
เราไม่มีทางเลือกอื่นอยู่ดี
แม่คนเดียวเท่านั้นที่ช่วยซ่อมได้
- เลิกพูด "โอเค" ซักที!
เราต้องไปขึ้นรถไฟใต้ดินอีกฟากของเมือง ไปเร็ว
โอ... เข้าใจแล้ว
แม่ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับงานคืนนี้
และฉันก็ไม่อยากให้เธอรู้ โอเค?
ใช่ เพราะเธอคิดว่านายไม่เคยทำอะไรสำเร็จ
- อะไรนะ - ฉันไม่ได้พูดนะ
นายเป็นคนพูดเอง ในหัวนี่
แม่มีนิยามความสำเร็จในแบบของแม่เอง
และการเป็นนักดนตรีอาชีพมันไม่ใช่สำหรับเธอ
งั้นเอาแบบนี้ บอกแม่ว่าเอาสูทมาซ่อม เพื่อใช้สำหรับการแสดงวงโรงเรียน
ไม่ได้คิดว่าจะเป็นแบบนี้ แต่ไม่มีเหตุผลที่แม่จะต้องรู้...
♪เรากลับมาจ้องตากันอีกครั้ง
♪หากความรักเป็นรากฐาน
♪หากจุดประสงค์คือกลับมามีชีวิตอีกครั้ง
♪ฉันสัญญาว่าจะพาเรากลับมา
♪รักกันอย่างสุดใจในที่สุด
♪แม้ว่าเราจะห่างกัน
ไม่รู้สินะ ที่ผ่านมาฉัน
เกือบจะทำฝันให้เป็นจริงหลายต่อหลายครั้ง
แต่ก็ต้องมีอะไรมาขัดขวางเสมอ
เข้าใจที่ฉันพูดใช่มั้ย?
♪ความรักที่แท้จริงเกิดขึ้นมาได้อย่างไร
ร้องเพราะจัง
ฉันก็เคยฟังดนตรีมาก่อนนะ แต่ไม่เคยรู้สึกกินใจแบบนี้
แน่นอน เธอชอบดนตรีขึ้นมา ก็เพราะเธออยู่ในร่างฉันไง ไปกันเถอะ
♪ขณะนี้ ความรัก
ไปได้แล้ว
♪ความรัก
♪ความรัก ความรัก
♪พูดถึงความรัก
♪ความรัก
♪ความรัก♪
โว้ว!
เฮ้ ระวังหน่อยดิพวก
ฉันขอโทษ
ไม่ต้องคิดมาก
นี่มันรถไฟใต้ดิน เรื่องปกติ
- ยังไง? - มันทำให้เธอรู้สึกแย่ลง
ทั้งเหม็น ร้อน และแออัด
เป็นแบบนี้ทั้งวันทั้งคืน
แต่เมื่อฉันได้ขึ้นเวทีคืนนี้
ปัญหาของทุกอย่างก็จะหมดไป
เธอจะได้เห็น โจ การ์ดเนอร์ คนใหม่
นี่ไปเอามาจากไหนน่ะ
ใต้เบาะน่ะสิ เชื่อไหม
เหลืออยู่ตั้งครึ่งแก้วแน่ะ
เอาล่ะ อย่าลืมนะ
ฉันเอาสูทมาซ่อมเพื่อใช้ในงานดนตรีโรงเรียน เข้าใจนะ
- โจอี้! โอ้ เจ้าหนูน้อย... - โจอี้!
- ฉันภูมิใจในตัวเธอจริงๆ - ...เรารู้หมดแล้วล่ะ
โอ้ ตายล่ะ เธอรู้แล้ว
แม่ของเธออยู่ด้านหลัง
- เธอต้องเข้าไป - ไม่อ่ะ ไม่อยากเข้าล่ะ
เธอต้องไป เราต้องซ่อมสูท
ลืมอะไรรึเปล่า โจอี้?
- อะไร? - ไปจูบเธอ
ฉันจูบเมลบาตลอด เวลาเจอเธอ
ทำไปเถอะ
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ใช่ที่ปาก
โจอี้! ผีเข้าหรือไงเนี่ย
ให้เขาจูบให้เสร็จก่อนสิ
ยัยแก่ตัณหากลับ ว่าแล้วเชียว
ขอจูบเพิ่มอีกที่นึง ก่อนเธอกลับนะ โจอี้ จะกลับไปเล่นดนตรีกลางคืนอีกแล้ว ใช่มั้ย
แมวนั่นคงไม่ใช่เครื่องบรรณาการเพื่อมาไถ่โทษนะ
บอกแม่ไปว่า เธอช่วยชีวิตมันไว้
เปล่าครับ มันเป็นของผม ผมช่วยมัน
น่าเสียดายที่ลูกกลับไม่สามารถช่วยอาชีพของตัวเองได้
โอ้
ถามเธอดีๆ ว่าพอจะซ่อมสูทให้ได้ไหม
แม่ครับ พอจะซ่อมนี่ให้ได้ไหม
โว้ว! ไม่ต้องมาเปิดโชว์ก็ได้
ผมรู้ มันน่าอายออกจะตายนะ
งั้น แม่จะซ่อมให้ใช่ไหม
- ไม่ล่ะ - ทำไมล่ะครับ
เมื่อไหร่จะเลิกทำตัวแบบนี้ โจ
ลูกบอกจะรับงานประจำ
นั่นไง
แต่ลูกกลับไปรับงานเล่นดนตรีการคืนแทน
บอกเธอว่า ครั้งนี้ไม่เหมือนกัน
ครั้งนี้แตกต่างออกไป
แล้วครั้งนี้มีเงินบำนาญ หรือ ประกันสุขภาพ มั้ย
ไม่มีใช่มั้ย งั้นก็เหมือนกับครั้งอื่นๆ
แบบนี้เท่ากับว่า ลูกไม่มีความจริงใจให้กับแม่อีกแล้ว
ไม่เป็นไร งั้นเราไปหาซื้อสูทแขวนในห้างฯแทนก็แล้วกัน
แม่ไม่เคยเข้าใจในส่ิงที่ฉันกำลังพยายามจะทำในชีวิตเลย
ไม่เป็นไร งั้นเราไปหาซื้อสูทใหม่ที่อื่นก็ได้
แม่ไม่เคยเข้าใจ
ในส่ิงที่ผมกำลังพยายามจะทำในชีวิตเลย
- 22! - แกว่ายังไงนะ!
เราวิ่งหนีไปเลยดีไหม เหมือนที่นายชอบทำ
ไม่ คราวนี้ไม่ พูดตามฉันนะ
แม่ ผมรู้ว่าเราไม่ค่อยลงรอยกัน
แต่แม่พูดถูก
ผมบอกอะไรแม่ตรงๆไม่ได้
ไม่ว่าจะทำอะไร แม่ก็ไม่เคยเห็นด้วย
ฟังนะ แม่รู้ว่าลูกรักที่จะเล่นดนตรี
งั้น ยกเว้นไปโบสถ์ ทำไมแม่ต้องเป็นคนที่มีความสุขที่สุดเสมอ แต่ผมไม่เคยเลย
ในที่สุดผมได้เล่นกับวงดนตรีที่ดีที่สุดในชีวิต และแม่ก็ไม่พอใจอีก
แกไม่เห็นตอนพ่อแกเป็นนักดนตรีเหรอ ว่าต้องกินแกลบยังไง
แม่ไม่อยากให้แกต้องไปดิ้นรนอะไรแบบนั้น
แปลว่าพ่อทำได้ แต่ผมทำไม่ได้งั้นเหรอ
พ่อของแกมีแม่ไง
แล้วค่าใช้จ่ายต่างๆ ส่วนใหญ่ก็มาจากรายได้ของร้านนี้
ถ้าแม่ไม่อยู่ แล้วใครจะรับผิดชอบแก
ในหัวผมมีแต่เรื่องดนตรีครับแม่
ตั้งแต่ตื่นนอนตอนเช้า
ยันนอนหลับ
ความฝันกินไม่ได้นะ โจอี้
ต่อให้อดตายผมก็ยอม
นี่มันเกี่ยวกับอาชีพผมครับ แม่
เป็นเหตุผลที่จะมีชีวิต
และพ่อก็คงรู้สึกแบบเดียวกัน
ผมแค่กลัวว่า ถ้าวันนี้ผมต้องตายจากไป
ชีวิตผมก็คงไม่มีค่าอะไร
โจอี้
โอ้
เอาแบบนี้ละกัน
นั่นชุดของพ่อ
ลูลู่ เมลบา
หยิบกรรไกรมา เรามีงานต้องทำ
ว้าว ใส่สบายจริงๆ
- เธอดูหล่อมาก - ขนาดพอดีเป๊ะ
เห็นฝีมือฉันมั้ย?
สมกับเป็นสูทขนสัตว์ชั้นดี
- ขอลองอันนั้นได้ไหม - ได้สิ
หล่อมาก
ขอบคุณ ..แม่
เรย์ พ่อลูกจะต้องภูมิใจในตัวลูกมาก เจ้าหนูน้อย
เหมือนที่แม่เป็นมาตลอด
ได้ยินที่แม่พูดใช่มั้ย?
สูทนี่เป็นผ้าขนสัตว์ ไม่ใช่ โพลีเอสเตอร์
ดังนั้น อย่าเอาแมวตัวนั้นไปวางไว้บนไหล่อีก
ครับ คุณผู้หญิง!
ขอบคุณครับแม่
โอ้ เมื่อกี๊สุดยอดจริงๆ
รู้มั้ย รู้สึกเหมือนอะไร? เหมือนดนตรีแจ๊สยังไงล่ะ
ใช่เลย คุณ 'กำลังแจ๊ส'
ฮ่าฮ่า โอเค 'กำลังแจ๊ส'
จะบอกอะไรให้นะ โจ
นายควรโทรหาลิซ่าหน่อยนะ
ฉันไม่มีเวลาสำหรับความสัมพันธ์ตอนนี้ 22
ตอนนี้ ยุ่งอยู่สินะ?
จะรอจนกว่าจะตายอีกเป็นครั้งที่สองใช่มั้ย
เจ๋งๆๆ
ไม่อยากจะเชื่อว่าจะได้รับคำแนะนำเกี่ยวกับความรัก
จากวิญญาณที่ยังไม่เกิด
หรือจะเอาที่มันแย่ๆมั้ยล่ะ
ถึงล่ะ
เราทำได้! มันจะต้องได้ผล
โว้ว! ไม่อยากเชื่อว่าฉันจะดูดีขนาดนี้
ชุดสูท ทรงผม ดูฉันซะก่อน
- โอ้ หันไปทางนั้นนิดนึง - ทางนี้หรอ?
- ยกไหล่ แล้วก็... - โอ้ เฮ้ นั่นใครน่ะ
- ด้านนี้บ้าง - นั่นแหละ
อะไร ข้างหลังนั่นใคร
- อ้อ ฉันเอง อะฮะ - เจ๋งจริงๆ
เป็นไปได้ไง ไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ
The Half Note
(เขาไม่ออกค่าอาหารให้เหรอ?)
(ช่าย...)
- ว่าไง พร้อมมั้ย? - หา?
กลับบ้านไง
พนันได้เลย เธอพร้อมอยากไปจากดาวอันเน่าเหม็นนี่เต็มที่แล้วสิ
คิดว่าโลกนี้เป็นยังไงบ้าง
ฉันมักจะพูดว่ามันงี่เง่า แต่...
ฉันหมายถึง...
ดูสิ่งที่ฉันเจอสิ
แม่เธอซ่อมสูทให้เธอจากหลอดด้ายน่ารักๆ นี่
ตอนฉันประหม่า Dez ก็ให้อมยิ้มอันนี้
ผู้ชายบนรถไฟใต้ดินตะโกนใส่ฉัน ก็น่ากลัวนะ
แต่มันก็รู้สึกดี
จริงๆก็คือ ฉันวิตกฯมาตลอด
ว่าฉันมันไม่ปกติ
บางที ไม่ดีพอที่จะมีชีวิตอยู่
แต่แล้ว นายก็ทำให้ฉันได้เข้าใจถึง การมีจุดมุ่งหมาย และความปราถนา
หรือ บางทีการจ้องมองท้องฟ้า อาจเป็นการจุดประกายให้ฉันก็ได้
หรือเดิน ฉันเดินเก่งมาก
22 ที่พูดมามันไม่ใช่จุดมุ่งหมายนะ
มันเป็นแค่การใช้ชีวิตธรรมดาๆ
แต่ เมื่อเธอกลับไปงานสัมมนาฯ
เธออาจไปลองค้นหาตัวเองจริงๆดู
ไม่นะ ฉันไปงานสัมมนาฯมาหลายพันปีแล้ว
แต่ไม่เคยรู้สึกอะไรแบบนี้เลย
โจ! ใครพร้อมกลับบ้านบ้าง
มูนวินด์
ดวงดาวใกล้จะเรียงตัวแล้ว
ดีเลย
พร้อมให้นายกลับเข้าร่างในทันทีเลย
ไม่ ฉันต้องหามันที่นี่บนโลกนี้
นี่เป็นโอกาสเดียวที่จะได้พบการจุดประกายของฉัน
22 เธอรู้สึกดีกับของพวกนี้ เพราะเธออยู่ในร่างฉันต่างหาก
เธอจะเจอสิ่งที่ใช่สำหรับเธอ เมื่อกลับไปที่งานสัมมนาฯนั่น
มาเถอะ ตอนนี้ฉันต้องเอาร่างคืนแล้ว เดี๋ยวนี้
ไม่อ่ะ
ฉันเป็นคนตัดสินใจ
- 22! - อย่าตามมา!
ฉันกำลังหาจุดมุ่งหมายในชีวิต!
22 กลับมานี่เลย!
22!
คุณ Mittens
โอ้
เจอตัวแล้ว
กลับมานี่เดี๋ยวนี้
เธอขโมยร่างของฉัน!
ถึงเวลาไปแล้ว โจ การ์ดเนอร์
โอ้ อย่าหวังเลย
ไม่ๆๆๆๆ
ไม่ ไม่
ฉันกำลังจะได้เล่นกับ Dorothea Williams!
และฉันก็กำลังจะพบกับแรงบันดาลใจของฉัน
แรงบันดาลใจของเธองั้นหรอ? ชีวิตของฉันกำลังจะเปลี่ยนอยู่แล้ว!
เธอสัญญา แค่ 5 นาทีเธอยังให้ฉันไม่ได้เลย!
ฉันสูญเสียทุกอย่างเพราะเธอ
โจ!
นายโกงความตายนะ
เจอแล้ว
- โจ การ์ดเนอร์ - คุณกลับมาแล้ว!
เทอร์รี่ คุณพบพวกเขาแล้ว
ไม่ต้องขอบคุณนะ
ดีใจที่ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติ แล้วก็...
22 ได้บัตรผ่านแล้วเหรอ
- คุณพระช่วย - 22! เธอได้รับบัตรผ่านไปโลก
น่าทึ่งมาก
ฉันรู้ว่าเธอทำได้
บ้าไปแล้ว
แต่ สิ่ง... สิ่งที่เติมในช่องสุดท้าย?
ฉันจะบอกว่าให้ว่าอะไรเติมเต็ม ฉันไง
มันเป็นแรงบันดาลใจของฉัน ที่เปลี่ยนตรานั่น
เธอได้มัน ก็เพราะเธอมาใช้ชีวิตในร่างของฉัน
- ก็ใช่... - พอแล้ว คุณการ์ดเนอร์
โจ ถึงเวลาของคุณแล้ว
ไปยังโลกพร้อมกับ 22
ให้โอกาสคุณบอกลาก่อนไป
แน่นอน เป็นขั้นตอนมาตรฐาน
เดี๋ยวก่อนสิ ต้องไปตั้งค่านับให้ถูกก่อน
เทอร์รี่ คุณทำงานได้อย่างซุปเปอร์ดีแล้ว
ที่เหลือเราจัดการต่อเอง
คุณน่าทึ่งมาก
ขอบคุณ
ได้เวลาของเทอร์รี่แล้ว
ไปกันเถอะ ทั้งสองดวง
คุณไม่รู้หรอก
อย่ามั่นใจนัก ว่าบัตรผ่านฉันเปลี่ยนไปเพราะอะไร
ไม่เอาน่า 22 คิดดูสิ
เธอเกลียดดนตรี จนได้มาอยู่ในร่างของฉัน
ไม่ชอบทุกอย่าง จนมาอยู่ในร่างฉัน
ขอให้สนุกละกัน
เอ่อ...
ขอถามหน่อย คุณทำได้ยังไง
บัตรผ่านโลกถึงได้เปลี่ยนไป
โอ้.... ฉันแค่ปล่อยให้เธอเดินไปเรื่อยๆ
ในร่างฉัน ประมาณนั้น
อืม มันได้ผล
งั้นเหรอ
คุณน่าจะได้ไปสวรรค์นะ
เฮ้ เรายังไม่รู้เลยว่าจุดมุ่งหมายของ 22 คืออะไร
- ว่าไงนะ - รู้ไหม ก็ แรงบันดาลใจของเธอไง
จุดมุ่งหมายของเธอ ดนตรี? ชีววิทยา? การเดิน?
เราไม่เคยกำหนดให้มีจุดมุ่งหมายนะ คุณไปเอาความคิดนั้นมาจากไหน?
เพราะผมมีเปียโน
เป็นสิ่งที่ผมเกิดมาเพื่อมัน แรงบันดาลใจของผม
แรงบันดาลใจ ทุกวิญญาณไม่จำเป็นต้องมีจุดมุ่งหมาย
โถ คุณพี่เลี้ยง ความสนใจของคุณ
จุดมุ่งหมายของคุณ ความหมายของชีวิต ไม่มีอะไรซับซ้อน
ไม่ ไม่นะ มัน ...
ว้าว
ดนตรีไง แรงบันดาลใจของฉันคือดนตรี ฉัน...
ฉันรู้ว่ามันใช่
ฉันมันไม่ได้เรื่อง
ฉันไม่มีจุดมุ่งหมาย
ไร้จุดหมาย
คุณจี?
เคอร์ลี่ ฉันพร้อมแล้ว
สายไปแล้ว เพื่อน
ให้ฉันพูดกับโดโรธีเอง
ไม่ ไม่ ไม่ เธอไม่เอาด้วยหรอก
พวกแร็ปเปอร์พวกนี้ทำตัวเหมือนกับ... ใครปล่อยให้คนบ้าเข้ามาเนี่ย?
ฟังนะ คุณต้องให้โอกาสผมอีกครั้ง
นี่วงของฉัน ฉันตัดสินใจว่าใครจะได้เล่น
และถ้าคุณไม่เชื่อผม
ก็จะเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดในอาชีพของคุณ
งั้นเหรอ ทำไมล่ะ
จุดมุ่งหมายเดียวของผมบนโลกนี้คือการเล่นดนตรี
มันคือสิ่งที่ถูกกำหนดมา และไม่มีอะไรจะหยุดผมได้
อืม นายนี่ช่างยโสโอหังจริงๆ
หวังว่านายจะเป็นของจริงนะ
ไปบอกโรเบิร์ตว่าเขาโดนไล่ออกแล้ว ตั้งแต่นี้
สูทสวยนะ
เตรียมตัวให้พร้อม โจ การ์ดเนอร์ ชีวิตนายกำลังจะเริ่มต้น
ยินดีต้อนรับสู่วง quartet นะครู
นั่นโจอี้ของฉัน!
- เป็นการแสดงที่สุดยอด - โซโล่สุดท้ายมันเจ๋งมากๆ
น่าทึ่งมาก!
คราวหน้าไม่เล่นเสริมตรงท่อนเชื่อมให้แล้วล่ะ
- วู้ว! เจอกันคุณจี - ยินดีด้วย
เธอทำได้ดีมาก พวกเรารักเธอนะ
แม่ภูมิใจในตัวลูกนะ โจอี้
ต้องรีบนอนล่ะ แก่แล้ว
แสดงสดมาก็ตั้งหลายร้อยครั้ง ในที่สุดก็ได้มาเจอการแสดงอันน่าทึ่ง
คงหาอะไรแบบคืนนี้ไม่ได้ง่ายๆ
นั่นสิครับ
แล้วยังไงดีครับ
เราก็กลับมาที่นี่คืนพรุ่งนี้ แล้วก็เล่นมันแบบนี้อีก
เป็นอะไรไป ครู
คือ ผมรอวันนี้มาทั้งชีวิต
นึกว่าชีวิตผมจะรู้สึกต่างไป
ฉันเคยได้ยินเรื่องนึงเกี่ยวกับปลา
มันว่ายน้ำไปหาปลาที่อายุมากกว่า แล้วพูดว่า
"ฉันกำลังตามหาสถานที่ๆนึง ที่เรียกว่า มหาสมุทร"
"มหาสมุทรเหรอ?" ปลาที่อายุมากกว่ากล่าว
"ก็ที่ๆเธอกำลังอยู่นี่ไง"
"เนี่ยอะนะ?" ปลาหนุ่มกล่าว “นี่มันน้ำธรรมดาๆต่างหากล่ะ"
"สิ่งที่ฉันกำลังตามหา คือ มหาสมุทร ต่างหาก" (สิ่งที่ตามหามีอยู่รอบตัวแล้ว แต่กลับไม่รู้ไม่เข้าใจ)
เจอกันพรุ่งนี้
- นี่ นาย - ขอโทษครับ
บางทีการดูท้องฟ้าอาจเป็นแรงบันดาลใจของฉัน
หรือเดิน ฉันเดินเก่งนะ
นั่นมันไม่ใช่จุดมุ่งหมายนะ 22
นั่นเป็นเพียงการใช้ชีวิตแบบทั่วๆไป
- โจ - หา
โจ!
สวรรค์โปรด มาทำอะไรอยู่ในภวังค์นี่?
มูนวินด์ ฉันทำผิดไป ฉันต้องหา 22
เกรงว่า เธอกลายเป็นวิญญาณหลงทางไปแล้วน่ะสิ
- ว่าไงนะ - เดี๋ยวอธิบายระหว่างทาง
เมื่อคุณทั้งคู่ไม่ได้กลับไปที่ The Half Note
ฉันเลยสงสัยว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
ฉันเลยกลับมาที่นี่และก็ได้มาเห็นเธอ
วิญญาณหลงทาง ถูกครอบงำด้วยบางสิ่งที่ทำให้ถูกตัดขาดจากการใช้ชีวิต
และตอนนี้ 22 ก็ถือว่าเคยมีชีวิตไปแล้ว ก็เลยกลายเป็นหนึ่งในนั้น
- นั่น - เยี่ยม
22!
- เตรียมตาข่าย - ได้เลย
เสร็จเธอล่ะ!
มูนวินด์!
เป็นกัปตันต้องสละเรือคนสุดท้าย
นับเป็น...
22!
กลับมานะ 22 ฉันเอง โจ
ใจเย็น 22 ใจเย็น
ฉันเอานี่มาให้เธอ
ใจเย็น
22 ฟังก่อน กลับมา!
สำหรับการแก้ไขข้อผิดพลาดจากความพลั้งเผลอ
และกลับมานับได้อย่างถูกต้อง
เราขอมอบถ้วยรางวัลนี้ให้คุณเทอร์รี่ ตามที่คุณร้องขอ
ฉันยินดีที่จะรับรางวัลพิเศษ ที่ฉันได้ขอไว้
ซึ่งเหมาะสมอย่างที่สุด
โจ การ์ดเนอร์?
แบบนี้คงต้องขอคืนล่ะ
เฮ้
นี่ไม่ใช่ที่ๆเธอควรอยู่
เอ่อ ...
22 หยุดก่อน ฉันมีบางอย่างจะบอก
หยุด ไม่
22!
โอ้ ระวัง!
- ใจเย็นๆ นั่นล่ะๆ - ไม่ต้องกลัว
ไม่ต้องกังวล ใจร่มๆ
อย่าวิ่ง ได้โปรด
22 หยุด
22 ฉันผิดเอง
ได้โปรด ฟังฉันนะ เธอพร้อมที่จะมีชีวิตแล้ว 22
ฉันไม่ดีพอ ไม่ ไม่
ไม่มีอะไรเลย แค่ต้องกรอกช่องสุดท้ายนั่น
22!
เธอไม่ซื่อสัตย์
ตัดสินใจอะไรไม่เคยถูก
เธอมันไม่ฉลาด และไม่มีทางจะไปอยู่บนโลกได้
เธอเห็นแก่ตัวมาก
ไม่มีใครอยากคลุกคลีกับเธอ
คนขี้แพ้
โลกต้องการคนที่โดดเด่น
และเธอก็เป็นวิญญานที่ต่ำต้อยที่สุด
เธอไม่มีวันค้นพบแรงบันดาลใจ
เจ้าคนไม่ได้เรื่อง
ฉันช่วยเธอไม่ได้
22!
ฉันต้องกรอกข้อมูลในช่องสุดท้าย
ฉันไม่ดีพอเลย
เธอจะไม่มีวันพบแรงบันดาลใจ
ไม่มีประโยชน์
นั่นไม่ใช่จุดมุ่งหมาย ยัยโง่
มันแค่การดำเนินชีวิตธรรมดาๆ
เสียเวลาจริงๆ
เธอได้ตรานั่นเพราะเธออยู่ในร่างฉัน
นั่นคือเหตุผลทีเธอทำทุกอย่างพัง
เพราะเธอไม่มีจุดมุ่งหมายไง
ไม่ ไม่ ไม่
ไม่มีประโยชน์
ไม่มีวันเจอแรงบันดาลใจ
เพราะเธอมันไม่มีจุดมุ่งหมาย!
ฉันไม่ดี ไม่
ไม่มีค่า ฉันต้องกรอกข้อมูลในช่องสุดท้ายนั่น ยอมแพ้ล่ะ
พร้อมรึยัง?
หา?
ที่จะมีชีวิต
ฉันกลัว โจ
ฉันไม่ดีพอ
อีกอย่าง ฉันไม่มีแรงบันดาลใจ
มิสิ เธอมี
แรงบันดาลใจไม่เกี่ยวกับจุดมุ่งหมาย
ช่องสุดท้ายจะถูกเติมเต็ม แค่เธอพร้อมที่จะมีชีวิต
และที่สำคัญ
เธอมันแจ๊สมาก
แต่โจ
นั่นหมายความว่าคุณจะไม่ได้ไป...
ไม่เป็นไร ฉันทำไปแล้ว
ตอนนี้ตาเธอบ้าง
ฉันจะไปส่งเธอ
เธอก็รู้ว่าทำอย่างนั้นไม่ได้
ฉันรู้ แต่ฉันจะไปส่งเธอให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้
เฮ้! ดูสิ!
ว้าว!
คุณการ์ดเนอร์?
ครับ
ขอเวลาซักครู่นะ?
ฉันอยากจะขอบคุณแทนเจอร์รี่ทุกตน
เพื่ออะไรครับ?
หน้าที่พวกเรา คือ การสร้างแรงบันดาลใจ โจ
แต่ก็ไม่บ่อยนักที่เราได้รับแรงบันดาลใจซะเอง
หา จริงเหรอครับ?
ดังนั้น เราทุกคนจึงตัดสินใจที่จะให้โอกาสคุณอีกครั้ง
หวังว่าคุณจะเดินระวังๆนะทีนี้
แล้วเทอร์รี่ล่ะ?
เราจัดการ Terry ให้แล้ว
แปลกจริง
เฮ้ เทอร์รี่นั่นอะไรน่ะ
ดูสิ
อะไร? อะไรของนาย?
- โอ้ ไม่มีอะไร - เมื่อกี๊ว่าไงนะ? - หืม?
พูดอะไรรึเปล่า? ฉันจำไม่ได้
ช่างเถอะ
ขอบคุณ
แล้ว คิดว่าจะทำอะไรต่อ?
จะใช้ชีวิตต่อไปยังไง
ผมก็ไม่แน่ใจ
แต่ที่รู้...
ผมจะใช้ชีวิตทุกนาทีให้มีค่า