DIPERSEMBAHKAN OLEH SHOWBOX/MEDIAPLEX
DITERBITKAN OLEH NOW FILMS DAN A PINE HOUSE FILM
Mak…
PENERBIT EKSEKUTIF YOU JEONG-HUN
PENERBIT LEE JOONDONG/LEE CHANGDONG
Mak…
SEBUAH FILEM JANG JOON-HWAN
Ada sesuatu di situ,
menanti di dalam gelap yang berpanjangan.
Item popular ini hanya dijual di gedung serbaneka.
Jangan sentuh beg itu.
Setiap rumah patut…
Habislah kita.
Kita ada pelanggan.
Mereka hubungi polis?
Apa yang berlaku?
Operasi ini dirahsiakan.
Ya.
Saya beritahu sebab saya baru tahu.
Siapa yang naik?
Beom-soo.
Boleh turunkan dia?
Kami akan cuba.
Ada polis naik.
Kenapa ibu bapa tak hargai anak?
Saya jual pada harga 1000 won.
Cuma 1000 won. Jika anda lihat di sini…
Hei, encik, boleh saya lihat?
Boleh. Lihat di sini, bilahnya…
Hei, buang pisau itu.
Hei, itu pistol?
Aduh, jom terkam sahaja dia.
Budak…
Cuma ada satu peluru lagi!
Tak guna!
Hei, bertahan!
Hei, tak guna.
Lepaskan dia.
Mari sini! Cepat!
Ke belakang saya.
Minta maaf.
Ia diasah dengan baik.
Sangat tajam.
Beom-soo pemalas, tapi dia buat pistol yang hebat.
Awak patut lihat muka polis.
"Itu pistol?"
Memanglah pistol, bodoh.
Nak tanam?
Ia masih hidup.
Ia dah layu.
Dah tak elok.
Kita berhenti setakat ini. Ia terlalu berisiko.
Jika mereka tahu dia masih hidup, tentu mereka bayar,
bukan?
Ini bukan cara saya.
Itu saya yang tentukan.
Faham?
Jadi, kita baik sahaja, bukan?
Dia muntah. Dia sakit?
- Dah kata, ia tak elok. - Biar saya tengok.
Jijiknya!
Yeong-joo!
Mari sini kejap!
Awak tak apa-apa.
Yeong-joo!
Dia comel.
Apa kita nak panggil dia?
Perompak bertopeng memasuki sebuah bank di Seoul pada siang hari.
Polis sedang mencari suspek…
Mereka digelar Perompak Siang…
Pagi tadi di Changwon, Gyeongnam…
Mereka terkenal kerana tidak meninggalkan sebarang jejak…
Mereka guna senjata yang tidak diketahui asal usulnya…
Satu lagi kes Perompak Siang yang mengejutkan semua orang.
Hari ini, sekitar 12 tengah hari, berlaku rompakan…
Polis mendapati ada kaitan dengan insiden tiga tahun lalu,
sebuah kes rompakan bank serupa…
Mereka melakukan jenayah pada siang hari,
mereka hanya mengambil wang, bukan barang.
Mereka tidak meninggalkan sebarang bukti…
Awak memang pandai seperti orang kata.
Apa jadi kepada mata awak?
Saya dilahirkan begini.
Awak tak pernah nampak apa-apa seumur hidup?
Sebenarnya saya boleh nampak jika dekat.
Encik menunggu tetamu?
Saya dengar orang di luar.
Saya tak dengar pun.
Ada orang.
Mereka dah masuk…
Awak siapa?
Dah siap!
Hei!
Penyangak, awak kenal siapa saya?
Kenal!
Buka.
Duit rasuah perlu dicuci cepat sebab semua orang dah tahu.
Itu cuma khabar angin.
Saya akan buka.
Namun, ia tangan ini.
Fikir elok-elok sebab saya malas nak layan penipu.
Saya tak tipu.
Tangan yang ini.
Bukalah.
Hei, penyangak!
Jangan pandang rendah terhadap saya.
Anggap awak bertuah.
Saya tak nak bergaduh. Jadi, keluar.
Awak tak faham bahasa?
Saya tak nampak muka kalian, jadi berambus!
Sekarang awak dah nampak.
Bunuh dia.
Boleh saya buat?
Ya, bunuh dia.
Jijiknya! Aduh…
Dia dah mati!
Gila!
Tepat tembakan awak.
Berat betul.
Darahnya akan keluar, senang sikit kerja.
Benarkah awak tak nampak?
Ya.
Apa awak buat?
Awak tak nak bunuh dia?
Dia buat lagi.
Apabila polis datang, ingat,
awak tak nampak saya, tapi saya nampak awak, okey?
Cepat!
Cepat, kejar mereka!
Mereka ikut jalan mana?
- Ke kiri! - Aduhai!
Hei, budak sekolah! Boleh tolong saya?
Saya pernah nampak awak.
Awak tinggal dekat sini, bukan?
Sekolah mana pakai uniform itu?
Nampaknya awak tak nak berbual dengan saya.
Hei, budak sekolah, siapa nama awak?
Hwayi.
Nama saya Hwayi.
Hwayi?
Peliknya nama.
Jumpa lagi, Hwayi. Terima kasih untuk oren ini.
Kenapa bunuh jika dia tak boleh hubungi polis?
Moralnya rosak. Dia cuma penyangak.
Dia bekas pendakwa. Ini boleh menimbulkan masalah buat kita.
Awak patut bereskan. Kenapa lepaskan yang seorang lagi?
Kenapa awak buat sesuka hati?
- Apa guna rancang… - Dah, saya faham.
Bukankah ini rancangannya?
Penyangak itu bolot banyak sangat, susah nak kira.
Saya tak merungut, ada permainan penting nanti.
Jom ke rumah mandi awam.
Tak nak.
Apa masalahnya?
Alamak!
Budak ini.
- Saya dah balik. - Hei!
Hwayi.
Awak ikut jalan mana? Saya cari awak tadi.
Ikut dusun.
Awak patut telefon saya. Buat apa jalan kaki.
Anak.
Bagus hari ini.
Awak layak dapat ini.
Jangan beri dia banyak sangat duit.
Lelaki sejati kena ada poket yang tebal, okey?
Ini pun dah cukup tebal.
Ada masalah timbul tadi?
Tiada, abah.
Bagus hari ini.
Ya, ayah.
Mulai sekarang, telefon saya, okey?
Beom-soo, awak buat apa? Ayuh!
Saya ada sebut saya teringin makan?
Tak ada, tapi ia kegemaran awak.
Kita kongsi. Sekejap.
Hei, Beom-soo, apa awak buat dengan pelurunya?
- Kena? Biar saya tengok. - Bagus. Kena tepat.
Bagus! Kita patut masukkan dia dalam Olimpik.
Anak kita bagus dalam semua benda.
- Cukuplah berlatih… - Jom makan.
Mari sini, Hwayi.
Namun Beom-soo, di mana kita nak guna peluru ini?
Pedang lebih popular di Korea.
Hwayi, jom main pedang selepas makan malam.
Seok-tae makin tua, makin tak betul.
Dia semakin gila.
Dia patut fikir pasal orang yang kena bereskan kerja dia.
Tak boleh asyik buat hal di kawasan saya.
Orang buta itu?
Siapa peduli? Dia ketakutan, tapi manalah tahu.
Pada pendapat saya, Seok-tae tiada visi.
Kita berdua perlu matlamat lebih besar.
Hei, awak nak saya kenalkan Encik Jeon dari Incheon?
Siapa?
Encik Jeon Seung-ki dari Incheon.
Dia orang yang ada visi!
Awak kata itu visi? Itu cuma gengster berniaga.
Dia tak seperti orang yang awak kenal dulu.
Dia dapat semua projek besar pembangunan semula
di kawasan metropolitan.
Dia pengaruh besar di Korea sekarang.
Biar betul?
Mereka ada projek pembangunan semula di daerah kita.
Mereka pening sebab ada sebuah rumah yang tak nak jual.
Apa kata kita tolong pindahkan?
Kita bukan gengster upahan.
Mereka dah cuba buat macam-macam terhadap keluarga itu.
Pecah masuk.
Ugut.
Bakar.
Mereka tetap berdegil dan menurut undang-undang, mereka berhak.
Kita tiada pilihan lain
selain bunuh mereka.
Kenapa mereka tak nak pindah?
Itu yang gilanya.
Im Hyung-taek tinggal di situ.
Siapa? Lee Myung-taek?
Bukan, bodoh. Im Hyung-taek, pemilik Simen Sungji!
Awak boleh minta berapa saja awak nak.
Jika kerja dibuat dengan bagus,
awak dapat berkawan dengan Encik Jeon dan dapat visi awak.
Hei.
Saya agak sibuk sekarang. Kita sambung nanti.
Sibuk? Awak bergurau? Apa hal…
Awak tak sibuk langsung.
Selepas tiga bulan kursus bahasa, awak boleh mula sekolah.
Ini juga.
Hafal nama dan tarikh lahir.
Saya akan uruskan hal asas,
tapi sementara itu, awak sendiri, okey?
Okey. Saya bincang dengannya.
Percayalah. Awak akan menyesal kalau tak buat ini.
Saya pergi dulu.
Apa halnya?
Saya nak keluar.
Ke mana?
Pusat bandar.
Kebelakangan ini, awak selalu keluar.
Awak nak pakai ini lagi?
Saya suka ini
sebab tak menonjol.
Awak dah makin tinggi.
Jadi, dia nak pergi?
Kita patut benarkan dia pergi. Kita dah setuju.
Betulkah?
Kita tak boleh simpan dia di sini.
Hwayi lain daripada kita.
Lain…
Awak pun dulu lain, bukan?
Apa alasannya tak nak pindah…
Im Hyung-taek itu?
TAPAK SEMAIAN SUK
Kemalangan kereta!
Budak gila! Awak nak mati?
Mata itu bukan untuk suka-suka, bodoh!
Saya hampir langgar awak!
Tuhan!
Awak berbakat!
Awak nak mohon sekolah seni?
Bukankah ia mahal? Ibu bapa awak okey?
Cemburunya. Saya nak belajar fotografi,
tapi mereka nak saya berhenti sebab mahal.
Hei, boleh lukis saya?
Apa?
Saya kena lukis potret sendiri untuk kelas seni.
Tak perlu bagus sangat.
Buat cincai saja, okey? Bagaimana dengan Sabtu ini?
Okey.
Betul? Bagus! Saya memang nak elak tugasan ini.
Saya pula akan ambil gambar awak.
Kejap, ada sesuatu yang tak kena.
Nah, gigit ini.
Okey, cantik!
Saya berjaya lagi. Seorang artis takkan salahkan bahan.
Nombor awak. Nanti saya hantar.
Tengok! Ada penyumbaleweng di sana!
Minumlah lagi!
Janganlah goda saya, sayang.
- Berilah saya raba sikit. - Ini tak boleh!
Wah. Dia mabuk habis!
Jomlah minum lagi.
Hwayi!
Awak?
Hwayi!
Awak kenal dia?
- Hwayi! - Ya.
Dia abah saya.
Siapa di sebelahnya?
Jangan minum dan memandu.
- Bahaya. - Siapakah gerangannya?
Cakap pasal siapa? Saya tak tahu.
Nak saya ajar cara mengurat gadis?
- Tak nak. - Mula-mula,
berasmara dengannya.
Itu dah separuh jalan.
Ya, separuh jalan, hanya tubuhnya.
Kemudian baru serang dan tawan hatinya.
Bagaimana?
Tengok betul-betul.
Ini lubang dubur.
Ini lubangnya.
Ini pula yang saya cakap itu.
Basahkan jari yang ini.
Kemudian buat begini saja.
Buat sampai habis.
Abah, kenapa selalu cakap begitu?
Untuk lebih kuat, cuma perlu…
Abah…
Apa?
Alahai…
Hei, perlahan sikit.
Perlahan-lahan.
Nasib baik saya tak memandu, nampak sangat saya mabuk.
Abah, tapi saya pakai uniform sekolah.
Habis, janganlah pakai uniform itu lagi. Awak bukannya bersekolah pun!
Mereka dah nampak uniform. Tunduk.
- Bukankah itu pelajar sekolah tinggi? - Jalan!
- Kejar mereka! - Cepat, masuk kereta!
Kalau saya pandu, tentu mereka dah jauh ketinggalan.
Tuan!
Penyangak tak guna!
Tekan brek dan bawa perlahan.
Tuan, perlahan sikit, laju sangat!
Awak nak ajak main, budak tak guna?
Di simpang itu.
Tarik brek tangan.
Sekarang!
Kita dah selamat!
Apa jadah? Hei, anak haram!
Bagus, tapi masa awak lambat sikit.
Arahan abah lambat.
Betulkah? Taklah.
Sebab awak kata, "Se-se-sekarang!"
Bila masa saya sebut, "Se-se-sekarang"?
Saya cakap, sekarang!
Awak fikir awak boleh ejek saya?
Awak tahu apa saya akan buat!
- Potong anu awak dan makan! - Saya tahu! Jangan!
Itu bukan cerita yang awak ceritakan dulu!
Awak tak boleh asyik ubah cerita.
Perompak Siang atau tidak, ini tak berhasil.
- Lepaskan dia. - Baik, tuan.
Boleh saya cuba?
Siapa awak? Bagaimana masuk ke sini?
Hal Ehwal Jenayah Siasatan Antara Bandar, Detektif Choi Jung-min.
Awak tak nampak ini?
Betul?
Tuan, siapa dia?
Tuan GB Choi Jung-min.
- GB? - Gila Babi.
Dia berdendam dengan Perompak Siang.
Dia terkenal kerana kreatif, jadi kita tunggu dan lihat.
Jadi, awak tak boleh melihat.
Apa…
Pupil awak menunjukkan ia boleh melihat.
Kenapa mengaku tak boleh sedangkan boleh?
Awak diugut?
Mereka suruh awak tutup mulut?
Sebab itu awak berdiam diri?
Baiklah. Awak boleh pergi.
Dah selesai, awak boleh balik.
Betulkah?
Saya akan beritahu media yang awak boleh melihat
dan awak nampak muka pembunuh.
Jika mereka yang saya cari, mereka akan cari awak.
Kemudian saya datang dan tangkap mereka.
Jadi, berambuslah.
Bukankah saya suruh awak berambus?
Hei, Kim!
Kita dah tak perlukan dia, teman dia keluar!
Apa? Tak guna… Awak dah gila?
Ada bau.
Saya terhidu bau padanya.
Bau?
Tangannya bau Juniper Cina.
Mereka ketawa…
walaupun sedang mengangkat mayat. Ketawa saja.
Helo.
Awak nampak mukanya, bukan?
Matanya…
bukan mata manusia.
Dia…
Kulit koyak harus dijahit cepat supaya tak busuk.
Faham maksud saya?
Ya.
Nah.
Bersedia.
Jangan takut.
Bayangkan ia kepala babi.
Tarik picu.
Tembak!
Rasa sejuk?
Nak saya pasang pemanas?
Sejuknya! Saya menggigil!
Kenapa awak tak boleh biarkan dia?
Awak gila! Lepaskan dia!
Ayah…
Kenapa awak tak tembak dia?
Beritahu saya.
Saya nampak raksasa.
Raksasa?
Awak nampak raksasa?
Sekarang awak nampak raksasa? Nampak tak?
Saya rasa saya tak mampu buat.
Apa?
Ulang balik.
Saya tak nak buat, ayah.
Kenapa?
Semua orang buat, kenapa awak tak boleh?
Awak lain daripada semua abah awak?
Awak rasa awak suci sangat? Begitu?
Ya, abah awak kotor,
dan awak malu.
Sebab itu awak nak lari dari sini, bukan?
Maafkan saya, ayah.
Kalau begitu, awak harus dihukum.
Beritahu saya.
Jika buat silap, awak harus dihukum, bukan?
Okey.
Saya akan hapuskan raksasa itu.
Saya akan hapuskan untuk awak.
Raksasa kotor itu.
Jangan! Ayah, jangan!
Ada raksasa di sini! Ia nak tangkap saya!
Jangan jadi pengecut.
Raksasa atau bukan, jangan berpaling.
Pandang tepat pada matanya. Ia akan pergi.
Ayah!
Pergi.
Jangan dekat! Pergi!
Pergi!
Abah!
Ayah! Maafkan saya!
Ayah!
Mari buat kerja itu.
Im Hyung-taek.
Tak boleh biarkan saja dia.
Ini pendahuluan 30 peratus. Cuma ada dua permintaan.
Buat seperti ia rompakan dan bereskan menjelang pagi Ahad.
Apa? Esok?
Dia rugi tiga ratus juta won faedah tiap hari disebabkan mereka.
Mereka ke gereja tiap Ahad. Kita pecah masuk semasa itu dan tunggu.
Berapa lama diperlukan?
Kuncinya diimport. Mungkin dalam sepuluh minit.
Tak boleh. Ramai yang memerhati, lagi-lagi dengan isu pembinaan
dan aduan Im Hyung-taek. Polis meronda kawasan itu.
Terlalu berisiko. Nanti ada saksi.
Saya setuju. Kita tak payah buatlah, okey?
Seok-tae?
YOO KYUNG PANGGILAN TAK DIJAWAB
Awak harus ke hospital.
Mereka lagi?
Habiskan makanan awak.
Awak rasa kita patut putus asa?
Pergi.
Ikut saja arahan.
Buka pintu dan keluar.
Okey?
AKADEMI BAHASA INGGERIS SN
Lagi satu,
jangan kena hujan.
ALAM SEKITAR SY
Cuaca bodoh. Kenapa hujan tiba-tiba?
Ini tempat awak tidur apabila lari dari rumah?
Saya dah kata, kami tak lari dari rumah.
- Pegawai Park, kejap. - Tuan?
Ada budak tinggal di rumah itu?
Hei!
Hei, budak!
Tunggu.
Hei, budak!
Saya dah balik.
ADA ORANG PECAH MASUK RUMAH
MESEJ DIHANTAR KEPADA SUAMI
ADA ORANG PECAH MASUK RUMAH
Maaf.
Anak kita tinggalkan kesan kaki.
Apa? Ada sesuatu tak kena?
Tak.
Kali pertama memang susah, tapi awak buat dengan baik, nak.
- Pakai ini dulu. - Ya, abah.
Jangan lupa pakai ini apabila masuk rumah orang, okey?
Okey.
Oleh sebab awak dah masuk, cuba tengok sekeliling.
Kenapa Hwayi tak keluar? Suruh dia keluar dulu…
Tunggu.
POLIS
112, ini polis.
Siapa di sana?
Apa awak buat?
Tak baca doa hari ini?
Awak suka berdoa, bukan?
Kalian siapa?
Di mana isteri awak?
Saya tak kenal kalian, tapi…
Beritahu saya. Di mana isteri awak?
Balik kampung melawat ibu bapanya.
Di kampung mana?
- Nak makan sup panas? - Tak naklah sup lagi!
Kenapa dengan mak cik itu?
Hei, mak cik! Kenapa?
Apa dia? Hei!
- Hei! - Mak cik!
Bangun, mak cik! Hei!
Mak cik!
Dia terlepas.
Kalau begitu, saya datang.
Hei, encik.
Awak kenal mak cik itu?
Hei!
Bunuh dia.
Awak…
Jalan!
Apa awak buat? Tiada masa.
Ambil ini.
Tembak dia.
Tak dengar?
Bunuh dia.
Tunggu.
Tembak dia.
Tembak!
Tembak lagi.
Tembak.
- Adakah awak… - Tembak!
KOMPLEKS PERUMAHAN PREMIUM TEMPOH PINDAH MASUK
- Awak tak nampak mukanya? - Tak.
Bagaimana awak tahu dia pelajar?
Dia pakai uniform sekolah.
Uniform? Sekolah mana?
Waktu itu, hujan lebat dan semua uniform sekolah nampak serupa…
Hei!
Awak rasa budak mampu buat begitu?
Uniform sekolah konon.
Dari mana dia dapat pistol?
Pernah nampak budak bawa pistol?
Ketua, Kim Sun-ja kata dia nampak muka salah seorang.
- Apa? - Katanya dia pakai uniform sekolah.
Hei.
Awak percayakan dia?
Dia nampak keliru.
Dia kejap sedar, kejap tak.
Ketua.
Saya pergi jumpa orang Encik Jeon
- dan rasanya bukan mereka. - Kenapa?
Semua pekerja pergi lawatan syarikat.
Mereka boleh beri kita rakamannya.
Saya dah agak.
Awak fikir mereka bodoh? Ini jenayah dendam, 100 peratus.
Saya ada bertanya orang,
dan keluarga ini ada reputasi baik di kejiranan.
Mereka tak bergaul kecuali untuk Yayasan Sungji mereka.
Mereka kaya, itu yang penting.
Tiada siapa jadi kaya tanpa memijak orang lain.
Siasat betul-betul dan tentu akan jumpa orang berdendam.
Siasat lebih teliti.
Baiklah.
Okey.
Ini macam kerja Perompak Siang, bukan?
Tak, kerja ini tak kemas.
Cari di setiap sekolah tinggi berdekatan.
Lelaki atau kerja,
tak eloklah jika orang lain yang buat kerja kita…
sebab mereka tak fikir macam kita.
Awak setuju?
Saya minta maaf, tuan.
Bagaimana keadaan Kim Sun-ja?
Dia terkejut dan di hospital.
Kasihan dia. Bila dia boleh keluar?
Kami belum pasti.
Maafkan saya, tuan.
Awak rasa di mana orang paling kerap mati?
Awak tak nak melawat dia?
Baik, tuan.
Cuaca tak guna.
SAMBUTAN HARI BURUH PERSATUAN FLORIKULTUR PAJU
Florikultur…
Sanggup awak buat begini kepada saya?
Kenapa awak bawa budak itu? Aduh.
Awak rasa mereka upah awak sebab mereka takut nak bunuh?
Awak tahu akibatnya jika masalah timbul dengan Jeon?
Kenapa awak buat masalah begini?
Saya tersepit di tengah…
Apa kita nak buat?
Kita tunggu dan lihat saja reaksi gengster Incheon.
Jika ada masalah, Hwayi dalam bahaya.
Memang ini yang awak nak untuk Hwayi, bukan?
Ambilkan tiga pokok dan ikat dengan reben.
Kita ada penghantaran ke Ilsan esok.
Awak harus makan sesuatu.
Awak tak nak bangun?
Awak sakit?
Awak tak makan sejak semalam.
Di mana awak jumpa gambar ini?
Awak budak yang sangat comel.
Mata awak mirip…
mata anjing dengan telinga besar itu.
Muka awak berubah apabila awak membesar.
Itu bukan saya.
Bukan?
Betullah.
Ini awak.
PERSATUAN FLORIKULTUR PAJU
Ia dari sini, bukan?
Ya. Rasanya kami edarkan 200 kaki.
Dua ratus?
Seperti yang awak nampak, persatuan kami agak besar.
Boleh berikan senarai ladang Juniper Cina?
Juniper Cina?
Jenis apa?
Sebab ada banyak jenis.
Aduhai, ada banyak sangat…
Alamak, ia patah.
- Alahai! - Hei!
Encik!
Hwayi mana?
Di mana Hwayi?
TIADA DI PEJABAT
TAPAK SEMAIAN SUK
Kenapa awak ponteng jika sepatutnya sibuk bekerja.
Ke mana?
Rumah Im Hyung-taek.
Ada orang di rumah?
Boleh saya bantu?
Saya nak tengok pokok.
MENCARI BUDAK HILANG TUJUH TAHUN LALU
Tak jumpa yang dicari?
Saya mencari yang unik.
Rupa yang ini lain.
Saya kenal yang ini.
Itu Hwayi. Sejenis pokok euonymus dari Pulau Jeju.
Ya, pokok Hwayi.
Ini kali pertama saya lihat sebesar ini.
Berapa harganya?
KANAK-KANAK HILANG IM GEUN-YOUNG
KES PENCULIKAN
Geun-young, jangan pergi ke situ, bahaya.
Ada nampak anak saya Geun-young?
Geun-young!
DIKEHENDAKI KERANA MEMBUNUH GANJARAN 100 JUTA WON
Tidak!
CHANG-HO
Cakap.
Budak sekolah tinggi jumpa Kim Sun-ja cuba gantung diri.
Di mana anak awak?
Saya dalam perjalanan ke hospital. Jumpa di sana.
Di mana Hwayi?
Entah.
Dah tiada apabila saya tiba. Sejuknya.
Pasti Hwayi yang hubungi polis?
Awak tak boleh terima? Apa awak fikir?
Bagaimana dengan budak itu? Jangan biar dia berkeliaran.
Jika kita biarkan?
Kim Sun-ja dah nampak mukanya.
Kita tak boleh biarkan dia berkeliaran.
Jika dia nampak Hwayi, bukankah patut tanya apa kami akan buat?
Kenapalah awak nak menyusahkan saya?
Dah jumpa Hwayi?
Dia belum balik rumah?
Seorang polis datang petang tadi.
Saya rasa tak sedap hati.
Dah jumpa, kita hantar dia ke tempat lain.
Kalau dia tak nak?
Saya sendiri akan bunuh dia.
Kita bincang apabila saya balik.
JEON SEUNG-KI
Awak akan pergi dengan saya?
Hwayi?
Namun,
saya rasa saya tak boleh pergi.
Apa awak cakap ini?
Awak ke mana? Saya amat risau.
Saya ke rumah itu semula…
tempat saya bunuh dia.
Budak dalam gambar itu…
awak kenal budak itu?
Hwayi, saya tak pasti apa yang awak fikirkan,
tapi Yeong-joo silap.
Budak itu!
Awak kenal dia siapa?
Tentu awak penat.
Kita bincang esok. Balik ke bilik awak.
Apa ini?
- Beritahu saya hal sebenar. - Tentang apa?
Siapa budak itu?
Saya nak tahu.
Awak cuma perlu tahu saya yang membesarkan awak.
Orang-orang itu…
awak tahu kenapa mereka enggan pindah?
- Apa? - Mereka menunggu…
jikalau anak mereka balik.
Abah…
tahu selama ini, bukan?
- Letakkan pistol itu! - Habis, kenapa…
Kenapa tak halang mereka?
Saya kata letakkan pistol!
Kenapa?
Sekejap saja.
Kami nak selesaikan hal di hospital dan kami perlu bantuan awak.
Bagaimana dengan saya?
- Ingat saya anjing awak? - Detektif.
Saya tak bertoleransi dengan bahasa kesat.
Saya tak ambil arahan daripada budak gengster.
Beginilah.
Bagaimana reputasi saya jika awak buat kecoh ketika saya ada?
Cakaplah, Park Ji-won tak guna.
Cakaplah!
Awak fikir saya siapa?
Biarpun saya ada bantu baru-baru ini,
awak fikir saya anjing awak, begitu?
Buruknya.
- Boleh berfungsi? - Ya.
Ketika saya guna untuk penyangak macam awak!
Pendengaran awak okey?
Apa, penyangak…
Cakap.
Kosong atau tidak?
Awak fikir saya siapa?
Cakaplah! Awak fikir saya siapa?
Apa? Saya tak dengar, cakap kuat sikit.
Awak fikir saya siapa?
Awak silap.
Awak tak berkuasa, saya yang berkuasa.
Okey?
Tata.
Penyangak tak guna!
Apa…
Saya perlu doktor di sini!
Berhenti! Ini.
Tengok masa dia keluar.
Ada dari sudut lain?
Ya, ada yang ini, tengoklah.
Tak guna!
Semua ladang tanam pokok Juniper Cina.
Kenapalah mesti Juniper Cina?
Tak guna betul.
Kenapa bukan sesuatu yang unik?
HOSPITAL PYUNG HWA
Terima kasih.
Dah.
Terima kasih.
Cuma sehari saja.
Kenapa awak di luar?
Masuklah ke dalam.
Kenapa?
Bukankah dia ibu awak? Awak tak nak masuk?
Mak…
Jadi,
awak nak bunuh saya juga?
Awak perlu satu tembakan tepat,
jika tak, awak pasti akan mati.
Saya dengar awak selamatkan Kim Sun-ja dan bunuh Jin-seong.
Apa masalah awak?
Kami saja yang awak ingat.
Kim Sun-ja akan mati juga.
Jangan apa-apakan dia!
Saya akan bunuh mereka.
Encik Jeon, geng Incheon…
Saya akan bunuh mereka semua.
Awak?
Fikir elok-elok.
Kim Sun-ja mesti mati agar awak hidup.
Hwayi…
Hwayi!
Awak takkan tembak, bukan?
Ayuh. Tak boleh kejar dia?
Nak saya pandu?
Jangan tembak!
Saya akan kejar dia.
Tunggu!
Hwayi! Cakap dengan abah!
Jom bincang! Abah akan dengar!
Hwayi!
Dah cukup, kejar dia.
Dapat pun! Rempuh dia!
Dia berniat nak bunuh kita, bukan?
- Ya. - Apa?
Saya yang ajar dia buat begitu.
PEROMPAK SIANG JANGAN SENTUH
Bodoh!
Awak dah gila!
SATU JUTA DOLAR DALAM BENTUK WANG KERTAS AS
Hwayi?
Saya perlu tanya sesuatu.
Kenapa awak membesarkan saya?
Soalan apa itu? Saya abah awak.
Awak di mana sekarang?
Abah…
akan datang ambil saya?
Tentulah.
Tempat awak mula-mula ambil saya. Bawa semua orang pada pukul 10.00 pagi.
Saya tunggu.
Tuan nak jumpa saya?
Apa yang berlaku malam tadi?
Ada masalah sikit, tapi kami akan atasinya segera.
Pengawal sekuriti beri ini kepada saya.
JIKA NAK KIM SUN-JA, GANDA 5 KALI GANDA BAKI DAN BAWA
KE GUDANG PENGHANTARAN KILANG SIMEN SUNGJI, 9 PAGI HARI INI.
Kenapa mereka buat begini kepada saya?
Saya tak pernah rapat dengan musuh.
Awak tahu, bukan?
Ya, tuan.
Apa ini? Kita nak berparti?
Awak tunggu dia di luar.
Tak. Saya nak ikut awak.
Ikut arahan Beom-soo.
Jangan bunuh dia, okey?
Awak lambat.
Silakan masuk.
Jangan biadab. Simpan pistol kalian.
Saya dapat rasa daripada tempat ini
yang awak ada sisi romantis.
Namun, ia bukan cita rasa saya.
Apa lucu sangat?
Kami tak panggil awak ke sini.
Mana boleh.
Saya dah ganda lima baki seperti yang awak minta.
Jadi, serahkan Kim Sun-ja kepada kami.
Siapa yang daftarkan wanita ini?
Dia mengaku sebagai anak gadisnya.
Dia baru saja melawat tadi.
Apa semua ini?
Semua ini lakonan?
Awak tak hantar ini?
Ada nombor di sini. Mungkin saya patut telefon?
Apa ini? Suruhlah dia masuk.
Dah jumpa Kim Sun-ja. Jika nak bunuh, datang sini segera.
Hei, Park Ji-won, dengar tak?
Awak di mana?
Seok-tae?
Hwayi!
Hwayi.
Lepaskan!
Sudahlah!
Awak sama macam mereka!
Saya di sini. Abah di sini.
Awak pun sama. Awak tipu saya macam yang lain!
Sudahlah. Berhenti.
Kenapa pula?
Kenapa saya harus berhenti?
Abah akan peluk awak, okey?
Tak! Awak sama macam mereka!
Pergi dari sini! Pergi!
Ya Tuhan…
Hwayi.
Abah.
Abah minta maaf, Hwayi.
Abah, jangan! Tidak!
Abah betul-betul minta maaf.
Hwayi, abah minta maaf sebab…
Abah!
Hwayi, ini saya. Ada orang cari awak.
Apa patut saya buat?
Hei, awak dengar tak?
Ada orang.
Saya tahulah, bodoh. Buka pintu ini.
Buka pintu!
Polis.
Boleh saya masuk?
Apa hal?
Hei, penyangak!
Siapa budak ini?
Siapa budak yang ini?
Anak saya.
- Anak awak? - Ya,
anak saya.
Cik Jang Yeong-joo?
Awak Jang Yeong-joo, bukan? Lahir pada 1971.
Pemilik rumah ini.
Suami awak Yoon Seok-tae.
Teman serumah awak Yoon Ki-tae, Lee Jin-seong.
Namun, saya tak nampak anak.
Dia mati dua tahun lalu.
Betulkah?
Saya mencari sekumpulan lelaki bergelar Perompak Siang.
Kali ini mereka bunuh seorang lelaki bernama Im Hyung-taek.
Mereka terkenal sebab kejam dan teratur.
Jadi, kenapa ada banyak peluru
dan kesan teragak-agak?
Boleh jadi pembunuhnya kenal mangsa.
Sila berterus terang dan pergi dari sini.
Awak kenal Im Hyung-taek, bukan?
- Tak. - Tak kenal?
Yoon Seok-tae, Yoon Ki-tae dan Jang Yeong-joo.
Kalian membesar di Rumah Anak Yatim Sungji di Incheon.
Ayah Im Hyung-taek ialah Ketua Pengarah yayasan.
Fikir elok-elok.
Awak pasti tak kenal?
Sebab itu kita kena berkawan dengan orang yang betul.
Saya bukannya jahat dari dulu.
Namun… Tak guna.
Saya silap pilih kawan,
dan kini saya ada masalah besar.
Terkejut saya, penyangak tak guna!
Budak itu?
Dah bunuh dia?
Wanita itu di tingkat empat.
Saya dah kosongkan wad, jadi pergi…
Apa?
Alamak…
Mereka ialah Perompak Siang, bukan?
Keluar.
Mereka bunuh Im Hyung-taek juga, bukan?
Siapa budak ini? Pelajar di tempat kejadian jenayah.
Dia pun terlibat, bukan?
Dia belum mati, betul?
Hwayi.
Hwayi budak baik. Bukan salah dia.
Hwayi?
Pokok Hwayi…
Apa jadah…
Betulkah kalian
membesarkan budak itu?
Awak tak tengok dia membesar, bukan?
Pada awalnya, tingginya begini.
Kini, dia…
Awak dah lihat dia, bukan?
Dia budak baik
dan sangat cerdik.
Dia cepat tangkap apa saja yang diajar.
Dia juga pandai melukis.
Dia budak yang hebat,
tapi dia ada penyakit.
Dia asyik terbayang benda.
Ketika teruk, dia sawan.
Luluh hati melihatnya.
Mungkin dia ikut perangai saya.
Saya pun begitu dulu.
Jangan datang dekat, nanti saya bunuh awak.
Jangan dekat.
Jangan datang dekat, nanti saya bunuh awak.
Hyung-taek…
Dia lebih pemurah daripada Jesus.
Dia seorang yang baik hati.
Dia kata
jiwa saya dicemari ketakutan dan kemarahan,
dan berdoa boleh hilangkan raksasa.
Jadi, saya rajin berdoa…
tapi ia langsung tak pergi.
Saya letih dengan semuanya.
Letih dengan berdoa dan raksasa.
Jadi, saya meniduri gadis yang dia suka.
Saya suka dia juga,
tapi betina itu tak suka saya.
Jadi, saya…
Ya?
Yeong-joo!
Apabila saya dah tercemar, akhirnya ia pergi…
raksasa kotor itu.
Ya Tuhan.
Awak faham apa maksud saya?
Kita kena jadi raksasa agar raksasa itu pergi.
Namun, Hwayi dah melampau hari ini.
Awak setuju?
Jangan risau.
Hwayi akan pulih setelah semua selesai.
Tolonglah, jawab!
Aduhai! Saya berjaya! Perompak Siang.
Hwayi…
Saya beri alamat, hantar bantuan!
Bukan Hwayi…
Kenapa…
Kenapa?
Saya cuba cari jawapannya.
Tanya apabila awak naik ke sana. Tentu dia tahu.
Apa itu?
Polis?
Saya kagum.
Bagaimana rasanya?
Tiada masalah pun, bukan?
Awak nak pergi ke tempat panas?
Tempat yang amat panas sampai tak boleh berfikir.
Jom makan dulu, Hwayi nak datang.
Bukan Hwayi, bukan dia…
Awak tak dengar? Masaklah sesuatu.
Masak sendiri.
Apa?
Malaun kotor, anak haram!
Masakkan sesuatu.
Tak, cukuplah.
Tak mahu?
Habis, kenapa awak tak pergi?
Apa lagi yang awak nak daripada kami?
Cakaplah.
Awak takut, bukan?
Sebab di luar sana lebih menakutkan, bukan?
Lebih baik di sini, betul?
Semua yang awak perlu ada di sini. Saya dah beri segalanya, betul?
Awak pun takut, bukan?
Dulu pun awak takut, bukan?
Sebab Hyung-taek dan Hwayi lain daripada awak.
Ia menakutkan awak, betul?
Apa awak merepek ini?
Hentikanlah.
Tolong lepaskan saja Hwayi.
Berhenti?
Hentikan apa? Saya baru mula.
Hei?
Sebab itu awak tunggu? Untuk lari dengan Hwayi?
Kenapa? Jari kaki tak cukup?
Nak saya kerat leher awak pula?
Berhenti.
Tengok, saya dah kata dia akan datang.
Jadi, apa pendapat awak?
Rumah ini ialah tempat terbaik, bukan?
Kenapa awak bunuh dia?
Apa? Siapa?
Kenapa?
Kenapa awak buat?
Kenapa awak buat begitu kepada saya?
Awak kata awak nampak raksasa.
Itu alasannya?
Semua abah awak raksasa, jadi awak kenalah jadi raksasa juga.
Barulah kita boleh hidup bersama.
Hidup bersama?
Apa?
Awak masih keliru? Masih fikir saya kotor?
Fikir dulu,
betapa kotornya awak dah jadi.
Awak tak rasa lega sekarang?
Awak dah tak nampak ia, bukan?
Benda macam raksasa itu.
Jangan bergerak!
Saya dapat tangkap awak, malaun.
Apa ini?
Raksasa dari tingkat bawah tanah.
Jangan bergerak.
Saya polis, penyangak!
Hei! Letakkan pistol!
Jadi?
Awak nak tembak siapa?
Saya atau raksasa itu?
Betina tak guna.
Awak rasa awak lebih baik?
Berhenti.
Betina gila! Betina kotor!
Berhenti!
- Saya kotor sangat? - Berhenti! Letakkan pistol, penyangak!
Malaun tak guna.
Berani awak tembak anak saya?
Tak cukup lagi?
Awak benci semua benda termasuk ayah sendiri?
Kalau begitu, kini awak sendiri.
Jangan!
Tarik picu itu.
Budak gila, bunuhlah!
Sudah.
Berhenti!
Kenapa?
Kenapa tak boleh tarik picu? Awak nampak raksasa lagi?
Awak masih nampak?
Tak.
Dah tak nampak.
Maafkan saya.
Maafkan saya, ayah.
Bangun.
Tidak.
Hwayi, tidak.
Okey.
Awak dah lalui macam-macam yang teruk.
Semuanya dah berakhir.
Kini, semuanya dah berakhir.
Ayah akan uruskan segalanya.
Ayah awak.
Saya hanya perlukan awak.
Hanya awak.
- Hei, jangan berlari! - Ya, puan.
- Bukan main lagi. - Janganlah!
- Apa bendanya? - Dia sangat menawan.
Siapa?
Dia suruh saya beri ini kepada awak. Budak lelaki!
- Apa bendanya? - Mana saya tahu. Cepat, buka!
Wah!
- Hebatnya! - Ia hebat betul!
Saya teringin beli, tapi terlalu mahal.
Cemburunya!
Budak itu…
Di mana budak itu sekarang?
Rasanya di padang.
MAJLIS PENYIAPAN BANDAR RAYA EMAS
Tetamu kehormat istimewa yang merasmikan detik bersejarah
bagi Bandar Raya Emas sedang naik ke pentas. Datuk bandar Incheon.
Pencapaian yang menakjubkan!
Lihat saja perbezaan pembangunan semula ini!
- Awak tahu masih banyak perlu dibuat. - Mestilah.
Boleh saya berdiri di sebelah Encik Jeon?
Ia mungkin memulakan skandal.
Saya berbesar hati dikaitkan dengan dia.
Dia orang kesayangan Korea sekarang.
Tahniah, Encik Jeon.
Terima kasih sebab datang walaupun awak sibuk.
Takkan saya nak terlepas?
Saya mesti turut serta.
Satu!
Dua!
Tiga!
Pengawal!
Tuan!
Terjemahan subtitel oleh H. Segara