Eerder... - Waar is het goud?
De Silkie uit de zee.
Weet je zeker dat de patrouille hem hier zag? - Jawel, sir.
Ze dachten dat ze hem naar de eilanden zagen zwemmen.
Werd je ooit op iemand anders verliefd nadat ik wegging?
Nee, Sassenach, ik hield van niemand anders dan jij.
Het is zo goed jou te zien. - Jenny en ik rouwden jaren om jou.
Het is Jonge Ian. Hij liep weer weg.
Heb je hem gezien? - Nee.
Sinds wanneer lieg jij tegen je familie?
Ik ben de enige die hem wereldwijs maakt.
Wie ben jij, verdomme?
Jouw oom had het druk. Maar aanzetten tot opruiing?
Vertrek. Nu.
Breng Jonge Ian alsjeblieft naar huis. - Ik breng de jongen naar Lallybroch.
Vertaling en Sync: Het 'Outlander' Team
EERSTE VROUW
Hier was ik...
op de plek die voor altijd in mijn hoofd en mijn hart stond gegrift.
Ooit was het thuis.
Het leek alsof er niets was veranderd,
maar op de een of andere manier voelde niets hetzelfde.
Nooit gedacht dat jij ooit weer een voet op mijn drempel zou zetten.
Ik ook niet.
Toen Ian zei dat je nog leefde, had ik niet meer verrast kunnen zijn.
Dat weet ik. Het moet nogal een schok zijn.
Maar hier ben ik.
Daar ben je.
Je ziet er goed uit.
Hoe gaat het met de kinderen?
Volwassen nu. Sommige hebben nu zelf kinderen.
Ik zat in doodsangst.
Dat was niet de bedoeling, maar... - Je kan beter naar binnen gaan, jongen,
voordat je tong je nog meer problemen bezorgt.
Jamie, waarom zei je niet dat hij bij jou was? Jouw zus was ziek van de zorgen.
Omdat als hij dat had gedaan, jij mij mee naar huis had genomen.
Aye, dan had hij je meegenomen naar waar je thuishoort.
Kippen voeren terwijl ik in de stad geld kan verdienen?
Dus dat is wat je deed? Geld verdienen?
Aye, en ik was er goed in ook.
Fergus zei dat. Hij zei dat ik een natuurtalent ben.
Ik verkocht 20 vaten cognac voordat we gedwongen waren te vluchten na de brand.
Wat voor brand? En waarom moesten jullie vluchten?
Liet jij mijn zoon drank verkopen en heulen met criminelen?
Ik zei dat ik op de jongen zou letten en dat deed ik ook.
Toen was er een klein brandje in de drukkerij. - Klein?
Je zou hier niet zijn als het klein was.
Is er niets van over?
Dus daarom kom je naar huis, met de staart tussen de benen. En met een zwerver bij je.
Die ons leven komt binnenvallen na 20 jaar alsof er niets veranderd is.
Alles was in orde in Edinburgh, Janet.
Toen begon een agent van de Kroon mij af te persen.
Stuurde een schurk op Claire af. - Tante Claire doodde hem. En goed.
Naar buiten. Nu.
En ik kan je maar beter daar aantreffen als het tijd is voor je pak slaag.
Jij doodde iemand waar mijn zoon bij was? - Hij was er niet toen het gebeurde.
Ik had geen keus. De man viel mij aan.
Ik verdedigde mijzelf.
Maar er zit meer aan vast... - Dan moeten we maar bij het vuur gaan zitten,
als we naar een ongeloofwaardig verhaal moeten luisteren.
Je klaagt niet als ik je elke maand geld stuur,
en je weet heel goed dat dat niet verdiend wordt met het drukken van de Psalmen.
Aye, ik weet hoe jij je geld verdiend, maar dat ben jij, broer.
Je had Jonge Ian het drukkersvak kunnen leren, niet hoe een crimineel te zijn.
Ik zweer dat ik hem behandelde alsof hij mijn eigen zoon was.
Dan mag je hem straffen als je eigen.
Misschien is er een andere manier waarop hij het kan goedmaken.
Ik haat dit. Het stinkt als het kontgat van de duivel.
Als mam jou hoort vloeken... - Niemand houd van een klikspaan, Janet.
Je zit onder de stront. - Jij zit vol met vossestaartgras.
Het is niet eerlijk. Jij loopt weg en je krijgt niet eens een pak slaag.
Dit is jongenswerk. Matthew zou dit moeten doen. Ik krijg liever een pak slaag.
Je hebt zelfs stront bij je mond. - Dat is geen stront.
Dat is een snor. - Snor? Jij?
Je had misschien gelijk.
Net als jij.
Ik had bericht moeten sturen, je laten weten dat hij bij mij was, en dat deed ik niet.
Het spijt me.
Het is dat de jongen zoveel van jou houdt, Jamie.
Hij volgt je als een pup, hangt aan je lippen.
Henry.
Geef dat terug.
Henry. - Jullie kleine duivels.
Dat wordt dan jullie avondeten.
Je hebt een druk huishouden.
Hallo. Ik ben Claire.
Dit zijn Angus en Anthony.
Het is een genoegen jullie jongeheren te leren kennen.
Vooruit.
Ze zijn van Maggie.
Weet je nog dat je Maggie in deze kamer vasthield?
Natuurlijk.
Je was er zo zeker van dat het een jongetje zou zijn.
Het is vreemd om te denken dat zij nu oud genoeg is om zelf kinderen te hebben.
Dat gebeurt als er 20 jaar voorbij zijn.
Ik hoorde dat we bezoek hebben.
Ik ben James Murray.
Kleine Jamie. Je bent beslist niet klein meer.
De laatste keer dat ik jou zag kon je amper over de rand van de wastobbe kijken.
Claire woonde op Lallybroch toen jij ongeveer Matthew's leeftijd had.
Onze Jamie is met Joan getrouwd
en vader van Henry, Matthew, Caroline en de nieuwe kleine Benjamin.
Ik ga mijn oom begroeten.
Hij heeft zich beplast. - Kan ik helpen?
Ik wil de kleine niet in verwarring brengen met een vreemd gezicht.
Jonge Lan maakte genoeg dall voor een maand brandstof.
De jongen betaald voor zijn misstap. - Onze vader had je over het hek gelegd.
Een pak slaag is niet de enige manier om een lesje te leren.
Ben jij nu een autoriteit over het opvoeden van kinderen?
Nee.
Nee, maar ik ben...
een autoriteit over een 16-jarige jongen zijn die op een boerderij opgroeit.
Je behandelt hem als een kind maar hij is een man.
Je moet hem aan de vrijheid laten proeven zolang hij nog denkt dat jij hem dat kan geven.
Hoor hem nou, mij vertellen wat ik moet doen.
Je weet toch dat het een doodzonde is om met een andere vrouw te trouwen als de andere nog leeft.
Ik had nooit een bruid genomen als ik had gedacht dat Claire nog leefde.
Aangezien jij dacht dat zij dood was, waarom deelde jij jouw verdriet niet met mij?
Ik kon amper ademen, laat staan erover praten.
Dat snap ik.
Maar je moet er nu over praten. Ik moet weten wat er gebeurt is.
Ik was bereid om te sterven op het slagveld van Culloden.
Met mij dood...
zou het te gevaarlijk zijn voor Claire om te blijven, dus...
Dus regelde ik dat zij in een herberg kon verblijven.
Ik gaf haar geld voor een veilige oversteek naar de Koloniën
nadat alles was bedaard.
Later hoorde ik...
dat de Britten door het dorp waren getrokken en iedereen hadden gedood...
mannen, vrouwen en kinderen.
Maar zij kon ontsnappen?
Zij dacht dat ik was gesneuveld.
Dus ging zij scheep naar de Koloniën.
Ik wist dat niet.
Ik zat samen met Claire op dezelfde trap naar dezelfde weg te kijken
toen jij door de Roodrokken was meegenomen.
Toen je niet thuiskwam gingen wij samen op zoek naar jou.
De Claire die ik ken zou nooit zijn opgehouden met naar jou te zoeken.
We kunnen een woning bouwen, op de westzijde van het land.
We kunnen hier een leven opbouwen, Claire.
Behalve dat Jenny mij amper kan aankijken.
Misschien...
moeten we haar de waarheid vertellen. - Als wij zeggen
dat jij vanuit een andere tijd komt kunnen we net zo goed zeggen dat jij een zeemeermin bent.
Murtagh begreep het. - Dat was een kans die we namen...
met een man die de wereld kende
Jenny heeft deze boerderij nooit verlaten.
We zouden altijd op onze tenen moeten lopen.
Ze zal vragen hebben waar we geen antwoord op weten.
Maar als ik haar de waarheid niet vertel dan...
dan zal er altijd een muur tussen ons staan.
Jenny werpt op degenen die zij vertrouwt een warm licht...
en een zeer koude schaduw bij wie zij dat niet doet.
Soms...
kan ik nog steeds niet geloven dat je er echt bent.
Ik zocht naar jou...
ooit.
De dag dat ik uit Ardsmuir ontsnapte.
Ontsnapte jij? - Aye.
Er was een man genaamd Duncan Kerr.
Hij beweerde dat er een schat verborgen lag op een eiland.
Hij had koorts. Hij wist dat hij ging sterven.
Het was zijn enige kans het aan iemand te vertellen die hij kon vertrouwen.
Zijn laatste woorden waren dat de schat werd bewaakt...
door een buidseach bàn. - La Dame Blanche.
Een witte heks.
Mijn hart...
stopte bijna...
toen hij dat zei.
Ik dacht dat jij misschien...
was teruggekeerd.
Dat je daar ergens was.
Er zijn honderden eilanden langs de kust...
maar slechts één waar zeehonden leven.
Silkie Island.
Ik zwom ernaar toe.
Buiten zinnen van de kou.
Claire.
Natuurlijk vond ik je daar niet.
Ik realiseerde mij dat het dom was te denken dat je terug was gekomen.
Als hij niet al was gestorven...
was ik teruggegaan en had Kerr eigenhandig gedood.
Omdat hij mij hoop had gegeven.
Toen zag ik het.
Het MacKenzie wapen.
In steen gebeiteld, net zoals Kerr had gezegd.
Daar vond ik de schat.
Daar had Kerr tenminste gelijk over.
De kist was gevuld met antieke munten en edelstenen.
Robijnen, smaragden...
drie grote saffieren.
Ik nam er één mee en gaf die aan de intendant van de gevangenis.
Je was vrij. Je had de schat.
Waarom ging je terug naar de gevangenis?
Ik kon het niet meenemen.
Trouwens, de gevangenen hadden mij nodig. Ik was hun leider.
Ik was niet op een eiland.
Maar ik was daar.
Wensend dat jij mij zou komen zoeken.
Het klinkt dom, maar...
elke keer als ik vogels hoorde fluiten...
deed ik alsof jij tegen mij praatte.
Ken je de grauwe gans, die zijn hele leven dezelfde partner heeft?
Als je een volgroeide afschiet...
als je aan het jagen bent, moet je wachten.
Want zijn partner zal komen rouwen.
Dan moet je die ook doden...
want anders zal die dood gaan van verdriet.
Roepend in de lucht voor de verlorene.
Wat is er?
Er is iets dat ik je moet zeggen, Sassenach.
Het was niet gemakkelijk het voor jou achter te houden.
Ik had eerst met Ned Gowan willen praten voordat ik het jou vertelde...
om te zien of de wet in ons voordeel was.
Leeft Ned Gowan nog steeds? - Het is zeer gecompliceerd.
Je moet met heel je hart luisteren.
Pappie.
Pappie, wie is die vrouw? Pappie?
Sassenach heks. - Laoghaire, wat doe...
Laoghaire, wat doe jij hier, verdomme?
Jij moet dood zijn.
Hoe?
Hoe kun je mij dat aandoen, Jamie Fraser? Naar huis sluipen achter mijn rug om?
Je pik in die hoer duwen? - Mam, alsjeblieft. We horen hier niet te zijn.
Wees stil. Ik deed je niets aan. - Pappie. Mam. Hou op.
Pappie?
Zei hij jou niets?
Hij is nu mijn man.
Ken jij geen schaamte, overspelig kreng?
Ga terug naar de hel waar je vandaan kwam.
Laat me los. Laat dat Engels kutwijf voor zichzelf opkomen.
Ga naar beneden. - Blijf met je handen van mij af.
Wacht hier. - Ik kan niet geloven dat je mij dit aandeed.
Laoghaire. - Die vrouw.
Laoghaire, wacht. - Met die heks.
Pappie.
Wie is die vrouw?
Waarom maakte zij mamma zo boos?
Die vrouw is Claire.
Mijn vrouw.
Mijn eerste vrouw.
Ik dacht dat zij dood was, maar...
door God's genade kwam zij bij mij terug.
Ik wilde het jou en je zus vertellen, maar...
ik kreeg de kans niet. - En mamma dan?
Nou...
ik probeerde heel hard voor haar een echtgenoot te zijn...
maar jouw moeder en ik...
Wij hebben geen band...
die mensen voor altijd bij elkaar houdt.
Heb je die band wel met die andere vrouw?
Aye.
Dus nu ga je weg...
voor altijd?
Maak je geen zorgen, Joanie. Ik hou van jou en je zus.
Ik zal altijd voor jullie zorgen.
Dat beloof ik.
Ga Marsali zoeken. Zij brengt jou naar huis naar je moeder. Schiet op.
Ze heeft je nodig.
Claire.
Mag ik het uitleggen?
Daar is het een beetje te laat voor. - Ik woon niet met haar samen.
Zij en de meisjes wonen op Balriggan. Ik dacht niet dat zij hierheen zou komen.
Het huwelijk van Laoghaire en mij was een grote fout.
Met twee kinderen? Dat...
duurde nogal lang om daarachter te komen, niet?
De meisjes zijn niet van mij. Ik ben niet de vader.
Echt waar?
Dat kleine meisje met het rode haar?
Er zijn meer roodharige mannen in Schotland, Claire.
Laoghaire was een weduwe met twee kinderen toen ik met haar trouwde.
Het is minder dan twee jaar geleden en voor het merendeel wonen we apart.
En dat moet alles goedmaken?
Het is Laoghaire.
Zij probeerde mij te laten doden.
Jij zei tegen mij dat ik aardig moest zijn tegen het kind.
Ik zei dat je haar moest bedanken...
niet met haar trouwen.
Jij gaat nergens naartoe. - Je kan mij niet tegenhouden.
Je loog tegen mij.
Je zei dat je nooit op iemand anders verliefd was geworden.
Ik werd niet verliefd.
Je vertelde mij over jouw zoon.
Waarom kon je me dit dan niet vertellen?
Waarom? - Waarom?
Waarom?
Omdat ik een lafaard ben.
Daarom.
Ik kon het je niet vertellen omdat ik bang was je te verliezen en...
Ik kon de gedachte niet verdragen je opnieuw kwijt te raken.
Ik wilde jou zo graag dat niets anders er toe deed.
Ik zou eer, familie, het leven zelf opofferen om jou te kunnen zien,
om weer bij jou te kunnen liggen, ook al verliet je mij.
Jou verlaten?
Jij dwong mij om terug te gaan.
Ik was graag samen met jou bij Culloden gestorven.
En nu verwijt jij mij dat? - Ik verwijt jou niets.
Jij moest gaan vanwege Brianna. Daar heb ik geen spijt van.
Maar je verwijt mij dat ik terugkwam. - Nee.
Ja. Nee.
God, nee, ik...
Weet je hoe het is om 20 jaar zonder hart te moeten leven?
Om een halve man te zijn en...
eraan gewend te zijn om te bestaan in het deel dat overblijft?
Of ik dat weet?
Of ik weet hoe dat voelt? Ja, klootzak, of ik dat weet.
Wat denk je, dat ik terugging naar Frank en voor altijd gelukkig was?
Soms hoopte ik dat. En soms kon ik het zien...
Hij met jou, dag en nacht bij jou liggend, jouw lichaam nemend, mijn kind vasthoudend.
En God, ik zou je ervoor kunnen doden. - Ik hoef mij Laoghaire niet voor te stellen.
Laoghaire? Christus.
Ik geef niets om Laoghaire en dat heb ik nooit gedaan.
Dus jij trouwt met een vrouw die je niet wil en dankt haar af
op het moment dat je er genoeg van hebt? - Nee, wat ik ook zeg, het is altijd fout.
Als ik iets voor haar zou voelen ben ik een trouweloze verleider,
en als ik dat niet doe ben ik een harteloos beest. - Je had het mij moeten zeggen.
En had ik dat had gedaan dan was je omgedraaid en weggegaan zonder een woord te zeggen.
Maar nu ik jou weer heb gezien zou ik veel ergere dingen doen om je te kunnen behouden.
Ga van mij af.
Claire... Claire, ik hou enkel en alleen van jou.
Hou op. Jullie allebei.
Vechten en neuken als wilde dieren en er niets om geven dat iedereen jullie kan horen.
Wilt u een whisky?
Ik denk dat ik die wel kan gebruiken.
Bedankt.
Ik bied mijn excuses aan voor...
de verstoring van het huishouden.
Ik moet mij bij u verontschuldigen.
Ik vertelde tante Laoghaire dat u hier was. Daarom kwam zij hierheen.
Ik wilde niet zo'n ruzie veroorzaken. Echt niet.
Ik denk dat één van ons er vroeger of later wel achter zou zijn gekomen.
Waarom vertelde je het haar?
Dat moest van moeder.
Zei jij tegen Laoghaire dat ze moest komen?
Ze is zijn vrouw. - Ik ben zijn vrouw.
Waarom zocht je hem dan niet na de oorlog?
En waarom duurde het 20 jaar voordat je terugkwam?
Omdat ik dacht dat hij dood was. - Op een bepaalde manier was hij dat ook.
Het kostte een eeuwigheid voordat hij weer begon te leven,
en nu ben jij minder dan een week terug en je doodde iemand,
zijn drukkerij tot op de grond afgebrand en hij is op de vlucht voor de wet.
En dat alles is mijn schuld? - Het heeft geen zin te ontkennen dat
moeilijkheden mijn broer achtervolgen, maar jij maakte het er niet gemakkelijker op.
Ik kwam terug om weer deel uit te maken van deze familie.
Familie's schrijven brieven.
Laten weten dat ze leven.
Dacht jij dat wij hier bevroren in de tijd op jouw terugkeer zaten te wachten?
Nee.
Ik had een andere man in Amerika...
en het was een kwestie van overleven.
Het was niet gemakkelijk maar ik moest mijn verleden achter mij laten...
zodat ik dat huwelijk kon laten slagen.
Weet Jamie het? - Ja.
Heb je kinderen? - Nee.
Ik kreeg nooit kinderen met hem.
Maar toen hij stierf...
besloot ik om terug te komen om Jamie's graf te bezoeken,
om hem te zeggen dat ik hem nooit vergeten was.
Maar in plaats daarvan trof ik hem levend aan.
Ik hoor waarheid in wat je mij verteld.
Maar ik zie in je ogen dat je nog steeds iets voor mij verzwijgt.
Ik weet niet of ik jou ooit nog kan of wil vertrouwen.
Als een paard zijn been breekt verlos je hem uit zijn lijden omdat het nooit goed zal helen.
Wij ook niet.
Als mijn moeder nog zou leven, zou dit haar opnieuw doden.
Jamie trok zich terug in de stal,
en Janet gaf Claire dekens voor in de logeerkamer.
Stoort dit jou niet? Dat hij met beide vrouwen naar bed gaat?
Hij en Laoghaire leven niet samen als man en vrouw en dat weet je.
Hij zet deze familie voor gek. - Jij bent de enige die gek is.
Als er een ketel stront is om te koken, sta jij erin te roeren alsof het God's werk is.
Dus dit is mijn fout? - Vergeet jij dat ik 's nachts jouw gebeden hoor?
Het enige dat jij vraagt is Jamie's geluk, na alle ellende die hij meemaakte
en nu heeft hij het en jij gunt het hem niet.
Lijkt dit op geluk?
Claire.
Alsjeblieft. - Ik had nooit terug moeten komen.
Ik kan die 20 jaar niet terugnemen.
Of het leven dat ik leidde. Maar ik wil het rechtzetten.
Ik wist dat terugkomen een risico was.
Dat jij iemand anders kon zijn, dat we beide anders konden zijn...
Ik ben nog steeds dezelfde persoon op wie je verliefd werd.
'Als je mij iets verteld, laat het de waarheid zijn,
en ik beloof jou hetzelfde'.
Dat waren jouw woorden, Jamie.
We konden geheimen hebben, maar geen leugens.
Het spijt me, Claire. Echt.
Ik kende maar één liefde in mijn leven.
En dat was jij.
Nu komt de waarheid naar boven.
God, Laoghaire. - Laoghaire, laat dat pistool zakken.
Nee, ik blijf niet thuiszitten en haar er met jou vandoor laten gaan.
Ik bescherm wat van mij is. - Dit is niet Claire's fout.
Het wordt tijd dat zij ons met rust laat. Om weg te blijven uit onze levens.
Jij en ik woonden nog geen maand in hetzelfde huis.
Misschien was het niet perfect...
maar je was van mij.
Ook al woonde je niet onder mijn dak, je zorgde voor me en...
Jamie. - Blijf bij hem uit de buurt.
Jamie.
Help mij hem op tafel te leggen.
Een paar extra littekens maken niet uit. Laat mij met rust. Er is niets aan de hand.
Ik had graag wat alcohol. Hier. Doe dit uit.
Doe je hemd uit.
Lieve God. - Wie deed dat?
Laoghaire.
Er is niets dat Claire niet kan.
Ik ga schone doeken en verband halen.
Pak mijn medische uitrusting. Die zit in mijn tas op de binnenplaats.
Kun jij heet water halen en kijken voor een schort?
Het is maar hagel. Niets ernstigs. - Ben je vergeten wat ik vertelde over bacteriën?
Bedankt. - Ik ga mijn vader helpen.
Hier. Ik moet die hagelkorrels eruit halen.
Ga liggen.
Dat zijn hele mooie messen, tante.
Ik kende een heel goede messensmid in de Koloniën.
Goed, over deze maak ik mij zorgen.
Als de hagelkorrels de ader doorboren bloed je dood
en dan kan ik er niets aan doen.
Doorboorde het de ader? - Nee. Hij had veel geluk.
Tante...
Hij heeft voorlopig genoeg alcohol gehad. Dank je.
Het is niet voor oom Jamie. Het is voor u, tante.
Jij bent de enige die mij zo noemt.
Oom Jamie heeft geluk dat u er bent.
Ze maakte een mooie Zwitserse kaas van je arm.
Ik weet niet wat Zwitserse kaas is, maar als het er zo uitziet...
wil ik het niet op mijn brood. - De hagelkorrels zijn eruit...
en je aders zijn heel.
Ik wil een whisky. - Je had genoeg.
Je hebt vocht nodig. Water of bouillon.
Whisky is toch een vocht?
Nee. Hier. Drink dit.
Ik zal nooit begrijpen wat je in die vrouw zag.
Nou, ze liep niet met een pistool te zwaaien toen ik haar weer zag.
Is het dat?
Wil je het echt weten?
Je zult niet boos worden?
Ik ben nog niet opgehouden boos te zijn.
Je kan jezelf net zo goed verklaren.
Ik was zolang weggeweest.
Toen ik terugkeerde van Helwater...
uit Engeland.
Alles was anders.
Jenny's kinderen herkenden mij niet.
Ik was een geest.
Als je snapt wat ik bedoel.
Ja...
dat doe ik. - Ik was hier...
maar ik was niet thuis.
Ik denk dat ik eenzaam was.
Het was mijn eerste Oudejaarsfeest op Lallybroch...
sinds ik een jongetje was.
Alles op Lallybroch had een warme glans.
Jenny had de woonkamer versierd. Ik had het nooit zo mooi gezien.
De violist zat daar bij het raam, zijn liedjes aan het spelen.
Alle tafels vol met eten en drinken.
Ik kon de aanwezigheid van mijn vader, moeder en van mijn broer Willie voelen.
Ik was tegelijkertijd vervuld van blijdschap en eenzaamheid.
Vind jij vijgen lekker?
Aye. Dank je wel.
Wil je dansen?
Het is lang geleden dat ik het probeerde. - We kunnen het je leren.
Na een paar minuten voelde mijn hart zich lichter.
De muziek wikkelde zich om mij heen en ik was aan het lachen.
Ik realiseerde mij dat ik niet echt had gelachen sinds de laatste keer dat ...
de laatste keer was dat ik bij jou was.
Jij bent een goede danser. - Dank je. Jij ook.
Jullie maakten mij hongerig.
Zijn jullie de dochters van nicht Aileen? - Nee, onze moeder is Vrouwe MacKimmie.
Daar was ze.
Tweemaal weduwe en twee kinderen die hunkerden naar een vader.
Dat was duidelijk genoeg.
Ik vond iets dat de leegte in mij kon vullen.
Jenny zag het ook. Zij drong erop aan de verbintenis aan te gaan.
Ik wilde...
een vader zijn...
een echtgenoot...
alles waarvan ik dacht dat het in de toekomst lag toen ik samen met jou was.
Alles wat ik moest vergeten...
toen ik van jou afscheid nam bij de stenen.
Om voor Willie te zorgen...
of voor Brianna.
Hen zien opgroeien, te leren hoe ze in de wereld dienen te staan.
Ik dacht dat als ik met Laoghaire zou trouwen...
ik dat kon hebben.
Kreeg je het?
Mijn genegenheid voor Marsali en Joan groeide.
Het was een speciale tijd voor mij.
En niet altijd gemakkelijk.
Maar...
het was goed.
Wat gebeurde er?
Hoe komt het dat je in Edinburgh woont?
Er waren dagen...
weken dat zij niet tegen mij sprak.
Om eerlijk te zijn vond ik dat niet erg.
Dan hadden we tenminste niet over van alles ruzie.
Ik probeerde teder te zijn bij haar maar dat had geen zin.
Misschien was het haar eerste man, Hugh, of...
haar tweede echtgenoot, Simon.
Niemand weet wat er in het echtelijk bed gebeurt.
Ze was gekwetst.
Ik kon de angst in haar ogen zien.
Dus vertrok ik.
Ik kon de gedachte niet verdragen dat...
iemand bang was voor mijn aanraking.
Christus, je bent hartstikke warm.
Waarom zei je niets?
Ik dacht dat het door mijn schaamte kwam.
Als jij niet bij mij wil blijven...
dan ga ik liever dood als het jou hetzelfde is.
Ik laat je niet doodgaan...
ook al wordt ik verleid.
Wat is dat in Godsnaam? - Iets dat jouw koorts zal verlagen.
Ga op je rechterzij liggen.
Dat ziet er zeer scherp uit.
Dat is het, dus blijf stil liggen en ontspan je.
Wil je mij alsjeblieft uitleggen waarom naalden in mijn reet steken...
mijn arm gaat genezen?
Omdat bacteriën geen partij zijn voor penicilline.
Ik had een visioen van jou.
Toen Jamie met Laoghaire trouwde stonden ze samen bij het altaar...
Jij was daar bij hen...
je stond tussen hem en Laoghaire in.
Ik wist niet wie of wat je was.
We kenden jouw afkomst niet of waar je vandaan kwam.
Zelfs toen Jamie mij zei dat jij misschien dingen zou zeggen
die niet logisch klonken, stelde ik geen vragen.
Toen jij zei 'plant aardappelen', deed ik wat er gezegd werd.
Dat gewas hield ons meer dan één winter in leven na Culloden.
Jij redde ons en ik stelde nooit vragen, of niet?
Jamie koos jou. Dat was genoeg.
Maar nu is het niet genoeg.
Ik denk dat jij mij nooit het hele verhaal zal vertellen.
Wat ik je wel kan zeggen...
is dat ik heel veel van jouw broer hou.
Ik ben hem nooit vergeten.
Of iemand van jullie.
Ik droeg altijd zijn trouwring.
Jij was een zus voor mij.
Ik hield ook van jou, Jenny.
Dat doe ik nog.
Ik vraag alleen om een tweede kans.
Mijn liefste, ben jij het echt? - Ned.
Wat doe jij hier? - Ik moet jouw man spreken.
Jij bent een genot voor deze oude ogen.
Neem mij niet kwalijk. Ik ben...
Ik ben ietwat overmand.
Je ziet er precies hetzelfde uit.
Wat is jouw geheim? - Ik trouwde nooit.
Vanwege de terugkeer van de eerste Mrs James Fraser,
is het huwelijk met Laoghaire MacKimmie voor de wet ongeldig.
Denk eraan, je zal je met de Kerk moeten verzoenen.
Dat is een prijs die ik bereid ben te betalen. - Grappig dat je dat zegt.
Laoghaire heeft een klacht ingediend bij de Vrederechter,
vanwege kwelling en inkomstenverlies. - Hoe kan ze dat doen?
'Geen erger kwaad dan een versmade vrouw'.
Maar zij schoot hem neer. - Inderdaad...
zoals we weten geldt in de Hooglanden de Ontwapeningswet,
daardoor is het bezit van een vuurwapen een misdrijf.
Waar is dat wapen nu?
Jonge Jamie verborg het in de stallen.
Is er een manier om te bewijzen dat het van Laoghaire is?
Behalve ikzelf en Claire die het zagen en de vijf gaten in mijn arm...
Nee.
Als het uitdraait op een rechtszaak en jij moet verschijnen, kan ze aangeklaagd worden.
We kunnen regelen dat het wapen wordt overgedragen aan de Britten.
Wat zou er dan met haar gebeuren?
Als ze schuldig wordt bevonden kan ze naar de Koloniën gedeporteerd worden.
Virginia waarschijnlijk.
Ik hoor dat Richmond heel mooi is in deze tijd van het jaar.
Inderdaad.
Nee.
Nee, ik draad dat pistool niet over.
Maar ze moet hiervoor gestraft worden. - Aye, je hebt gelijk.
Laoghaire verdient het om gestraft te worden,
maar dat doe ik de meisjes niet aan.
Ze verliezen al een vader. Ik wil niet dat ze ook hun moeder kwijtraken.
Wat wil Laoghaire?
Haar grootste wens is dat jij gecastreerd wordt
en dat jouw ballen aan de muur gespijkerd worden,
maar ik vermoed dat ze ontvankelijk is voor alimentatie.
Hoeveel?
20 pond? Dat zijn twee jaarlonen.
En tien pond per jaar voor het opvoeden van de meisjes
totdat ze getrouwd zijn. - Dat is een buitensporig bedrag.
Aye, dat weet ik.
Maar ik leg die last niet op jullie.
Waar denk je het geld vandaan te halen om haar te betalen?
Ik ken een plek.
Er ligt een kist vol antieke munten...
op Silkie Island.
Ik zwom daar ooit heen.
Misschien kan ik die gaan halen. - Jij zwemt nergens naartoe,
niet totdat die arm genezen is. - Hoever is het?
Misschien een halve kilometer.
Aye, dat kan ik zwemmen.
Ik ben een betere zwemmer dan mijn broers.
Maak dat je wegkomt. Je kan dat straks brengen.
Wat moet je met antieke munten in de Hooglanden?
Laoghaire kan ze niet gebruiken voor eten en de pacht.
Ik neem ze mee naar Frankrijk.
Neef Jared zal weten hoe je ze moet verhandelen voor baar geld.
Hij is familie. Hij zal discreet zijn.
Dan breng ik de opbrengst terug voor Laoghaire.
Ik wil Jonge Ian meenemen naar Frankrijk...
als jullie dat goed vinden. Hij is oud genoeg
om de wereld buiten Schotland te zien.
Jij en ik hadden onze tijd in Frankrijk, Ian. Beter dat dan oorlog.
Ik denk dat we hem het beste zijn vrijheid moeten gunnen
zolang hij nog denkt dat wij hem die kunnen geven.
Je zorgt wel beter voor hem deze keer, aye?
Dat doen we.
Je kan ons vertrouwen.
Het water moet ijskoud zijn. - Dat is het.
De stroming is het ergste.
Je moet je eraan overgeven.
Maar als je in de buurt van het eiland komt moet je je eruit bevrijden
of je wordt meegedragen naar de Nieuwe Wereld.
Maak je geen zorgen. Ian is een prima zwemmer.
We waren amper alleen sinds we uit Edinburgh vertrokken.
Wij zijn de enige twee mensen op deze klip...
en je kan mij niet in de ogen kijken.
Ik ben bang dat dit...
een fout is.
Ik weet niet zeker of wij nog langer bij elkaar horen.
Hoe kun je dat zeggen?
Ik had een leven.
Wij beide hadden een leven.
En gezinnen.
Het was niet het plan, maar...
ik haatte Boston niet.
Ik had een carrière. Een thuis.
Vrienden.
En jij had jouw drukkerij in Edinburgh.
Zo slecht was het toch niet, of wel?
Een drukker zijn is niets vergeleken met jouw echtgenoot zijn.
20 jaar werd ik achtervolgd door de herinnering aan jou.
Vanaf het moment dat ik erachter kwam dat je nog leefde, was ik...
Maar sinds ik terug ben, is het...
zoveel moeilijker dan ik mij ooit kon voorstellen.
Wanneer was het ooit gemakkelijk?
Ik verontschuldigde mij daarvoor.
Ik deed alles om het recht te zetten.
Jij hoort bij mij.
Wij zijn partners voor het leven, Sassenach.
Wil jij de man opofferen...
die ik ben vanwege de man die je ooit kende?
Jamie.
Christus.
Waar is Ian?
Daar.
Hij is op weg naar beneden.
Ian.
Ga terug.
Jamie, nee. Dat gaat niet. Je bent gewond.
Ian.
Vertaling en Sync: Het 'Outlander' Team