NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Poprzednio...
Podobno widziano Bonneta w okolicy.
Nazywał się „Ząb Wydry”.
Zapowiedział wojnę i ostrzegał nas przed przyszłością.
Mieszkańcy wioski zaczęli wierzyć, że opętał go zły duch.
OSADA FRASER'S RIDGE W KAROLINIE PÓŁNOCNEJ
Każdy z ochotników otrzyma sto akrów.
Życzę powodzenia, panie Fraser.
Nie chce pan stu akrów dla siebie i rodziny?
Dziękuję, ale nie.
Wybiła godzina, by wywiązać się z przysięgi
wobec Korony i mnie.
Porucznik Knox i jego ludzie udzielą panu wsparcia.
Tryon chce swojego Szkota.
Dam mu Szkota.
Stańcie ze mną.
Rogerze. Kapitanie.
Kapitanie?
Wiem, że złożyłeś przyrzeczenie mojej matce.
Zwalniam cię z niego.
Nie daj się znaleźć.
Zostawcie mnie!
Puszczajcie!
Litości!
Błagam!
A niech was szlag!
A gdzież była litość,
gdy błagali o nią tutejsi dobrodzieje?
Jesteście sędziami pokoju.
Gdzie ta litość?
Gdy zrobiliście z nich przestępców?
Gdy nie mogli opłacić podatków?
Do dzieła, chłopcy.
Zaśpiewaj mi pieśń
O dziewczęciu, którego już nie ma
Czy tym dziewczęciem
Mogę być ja?
Wesoła dusza
Pożeglowała pewnego dnia
Za morze
Do Skye
Bałwany i bryza
Wyspy i morza
Góry deszczu i słońca
Wszystko, co było dobre
Wszystko, co sprawiedliwe
Wszystko, co moje
Przeminęło
Zaśpiewaj mi pieśń
O dziewczęciu, którego już nie ma
Czy tym dziewczęciem
Mogę być ja?
Wesoła dusza
Pożeglowała pewnego dnia
Za morze
Do Skye
Pomocy!
Pomóżcie nam!
Pani Farrish, co się dzieje?
Nie może oddychać!
On nie może oddychać!
Jest u progu śmierci.
Szybko.
Mamo, coś się stało panu Farrishowi.
Marsali, zabierz to.
Połóżcie go na stole.
Brianno, podaj poduszkę.
Boże.
Boże mój.
Nie wierzę, że to się stało.
Upuszczałam mu krew.
Dałam mu coś na przeczyszczenie. Cóż więcej mogłam począć?
Pani Bug, proszę mi przynieść miskę zimnej wody.
Muszę go ochłodzić.
Panie Farrish, boli pana żołądek?
Jakby mi wbito nóż w bebechy.
Proszę się nie ruszać.
Dałaś mu środki przeczyszczające?
Jak dawno? Co dokładnie?
Dwa dni temu. Miał wzdęty brzuch i nie mógł jeść,
więc podałam mu kalomel, by się wypróżnił.
Ale jego stan się pogorszył, więc upuściłaś mu krew.
Tak, i podałam szaruchę.
Rtęć.
Trzeba mu upuścić więcej krwi?
Nie.
Przykro mi.
Nic więcej nie mogę zrobić.
Nie może mu pani pomóc?
Zostawmy ich samych.
Bardzo mi przykro.
Nie!
Gubernator ujawnił mi pańskie meldunki.
Liczę, że to nic złego.
Chciał mi nakreślić bieg spraw.
Pokazać ziemię wydeptaną w poszukiwaniu Fitzgibbonsa.
Zapewne wszystko po to,
byś zmiarkował, jakim człowiekiem jestem.
Cóż...
Wyciągnąłeś wnioski?
Chlebem z pewnością się przełamię.
Pracowitości też wam nie można odmówić.
Wysiłki, by uprawiać ziemię darowaną przez Tryona,
potwierdzają pańską lojalność wobec króla i ojczyzny.
Pojednał pan mężczyzn i kobiety.
A wasz zbór był tego dowodem.
Dziękuję.
Ja...
Nie omieszkam wspomnieć o układnym poruczniku w kolejnym meldunku.
Żywię nadzieję, że pewnego dnia darują mi
kawałek ziemi, która dostatkiem będzie bliska waszej.
Może gdy pojmany Fitzgibbons zadynda na naszych oczach.
Może wtedy gubernator wykaże się szczodrością.
Urocze.
Tutejsi wieśniacy manierami nie grzeszą.
Nie wyrżnęli się tylko przez uprzejmość.
Nie ma miejsca na maniery, gdy trzeba wyżywić rodzinę.
Ciesz się, że tylko na nas splunął.
Pozwolę się nie zgodzić.
Armii Jej Królewskiej Mości należy okazywać szacunek.
Życie nie musi nas rozpieszczać.
Winniśmy brać, co nam przyjdzie, i wdzięczni być, że to nic gorszego.
Tacy jak my dbają o to, by w istocie nie było gorzej.
Mniemam, że daleko mu do podobnych rozważań.
A wam jak się jawi?
Skąd to pytanie?
Robisz notatki do swych meldunków?
Zapisujesz me słowa ku potomności?
Nie, a gdyby tak było?
Musiałbym przyznać ci rację.
Zjednał nas wspólny cel
chronienia tych, których przyrzekliśmy chronić.
Podziwiam człeka, który obowiązek i honor ceni nade wszystko.
Zatem podziwiasz też tego, który prędzej zemrze z głodu, niźli zbruka swe sumienie?
Czyżby był to wyraz współczucia dla regulatorów, pułkowniku Fraser?
Współczuję każdemu, który nie ma co jeść, poruczniku,
a wasza szczodrość mówi mi, że to uczucie nie jest wam obce.
Uważam, że należy wspierać ludzi w potrzebie.
Zgodzę się z tymi, co mówią,
że śmierć i podatki zawsze spadają na nas nie w porę.
Czyżby to wyraz współczucia dla regulatorów, poruczniku?
Regulatorzy wszczęli zamieszki w Hillsborough.
Są jacyś ranni?
Kilku, ale dopadłem trzech psubratów.
Spieszmy więc.
Nasza obecność podniesie mieszkańców na duchu.
Mamo?
Nie trzeba ci pomóc?
Mój Boże.
Wiem, że trudno na to patrzeć,
ale musiałam to zrobić.
Musiałam potwierdzić przyczynę zgonu.
Praktycznie i intelektualnie, owszem.
W 1969 roku miałoby to sens.
A jeśli ktoś to odkryje?
Bez obaw. Zadbam o to.
Wiesz, co jest najgorsze?
Żona przyspieszyła jego śmierć.
Rozlał mu się wyrostek, doznał wstrząsu septycznego,
a bakterie jelitowe wywołały ostrą infekcję.
Upuszczanie krwi i pigułki rtęciowe nic nie pomogły, a tylko...
Szybciej go zabiły.
Ale nikt tego nie zrozumie.
Może nie,
ale jeśli mam chronić tych ludzi,
muszę wiedzieć, z jakiego powodu chorują.
Nie mogę patrzeć, jak ktoś umiera,
wiedząc, że gdyby przyszedł wcześniej,
mogłabym uratować mu życie.
A wycięcie wyrostka...
To jeden z najprostszych zabiegów.
Wiem, jak trudno ci było, gdy zmarł,
ale nic nie mogłaś zrobić.
Nie dość, że walczę z chorobą...
To muszę też walczyć z lekarstwem.
Wiem.
Mamo, tak mi przykro. Muszę się przewietrzyć.
Tak wygląda niecywilizowany świat.
Znam tego człowieka.
To przyjaciel gubernatora.
Panie Fanning!
Sinclair, Mort.
- Oporządźcie konie. - Tak jest.
Panie Fraser.
Dobrze widzieć znajomą twarz.
Pozwoli pan, że przedstawię, porucznik Hamilton Knox.
Pan Edmund Fanning.
Przykro mi, że naszemu spotkaniu towarzyszą takie okoliczności.
Oby się poprawiły wraz z naszym przyjazdem.
Jak dobrze, że przybywacie.
Robi się coraz gorzej.
Ten kraj schodzi na psy.
Co ci zrobili, Fanning?
Pozwólcie, że wam pokażę.
Zajęli sąd.
Sędzia Henderson, którego siłą zmusili do wysłuchania ich skarg,
musiał uciekać, by ocalić życie.
Chcieli go zabić?
Miał powody, by tak sądzić.
Panie Evans.
Gdy nie zadowolił ich
wyrok nałożony przez sąd,
zrobili to.
Boże.
Paradowałem po mieście jak gotowana gęś,
bo nałożyłem podatek, którego nie mieli zamiaru płacić.
Z czasem będziecie nosić swe blizny z podniesionym czołem,
wiedząc, że zrodziły się na służbie.
Obyście mieli rację.
William Hooper podzielił ten sam los.
Z łóżka nie wstaje i rany swe życiem może przypłacić.
Tchórzliwe psy.
Pobili mnie i kazali na to patrzeć.
Szkoda, że oczu mi nie wyłupili, by pozbawić mnie wzroku.
Moje domostwo roznieśli w drzazgi.
Żałuję, że nie ma tu pańskiej żony.
Nie wzgardzilibyśmy pomocą zdolnego chirurga.
Nadal macie dla nich współczucie, pułkowniku?
Nie sądziłem, że są do tego zdolni.
Pojmaliśmy trzech z nich.
W rzeczy samej.
Muszą wisieć!
Zawisną, John.
Opatrzność sprowadziła do nas porucznika Knoxa i pułkownika Frasera.
Tak się składa, że sami poszukujemy pewnego buntownika.
Przywódcy.
Niejakiego Murtagha Fitzgibbonsa.
Wiecie może, czy jest pośród aresztowanych?
Nie, ale mogę was do nich zaprowadzić.
Dobrze.
Poruczniku.
Potrzebujecie czasu, by się pozbierać?
Mogę sam z nimi pomówić.
Nie.
Brzydzą mnie ich czyny, lecz stanę z nimi twarzą w twarz.
Może pierwej ja się z nimi rozmówię.
Jak ludzie gór.
Może to rozwiąże ich języki.
Sprowadźcie ich.
Dziękuję, panie Fanning.
Jestem pułkownik James Fraser.
A to porucznik Hamilton Knox.
Poszukujemy Murtagha Fitzgibbonsa,
waszego przywódcy, o którym krążą legendy.
To za jego rozkazem się tu zjawiliście?
Wiem, jak przekonujący bywają ludzie gór.
Wyrosłem w tej samej ziemi.
A skoro tu stoisz,
idę o zakład, że masz kilka tysięcy akrów nowej ziemi.
Mam osadników.
Z gór i nie tylko.
Mężczyzn i kobiety, za których odpowiadam.
Gadasz jak właściciel ziemski.
Spoglądacie na nas z wysoka.
Nie jesteście lepsi od nas.
Jak śmiesz.
Powiedz mi prosto w oczy, że kierowała wami sprawiedliwość.
Nawet więcej niż sprawiedliwość.
To wszystko parszywi złodzieje i szantażyści.
Żałuję tylko, że więcej z nich nie skąpało się w smole.
Nie mówisz poważnie.
Pójdziemy z wami na wojnę, jeśli trzeba.
Wasze miasta obrócimy w gruzy.
Sądząc po ich ohydnych zbrodniach, to tylko zwykli szubrawcy.
Powtórz mi to, gdy rozwiążą mi ręce.
Gdzie ukrywa się reszta?
Gdzie Murtagh Fitzgibbons?
Prędzej odgryzę sobie język, niż ci powiem.
Wyryję wam w pamięci, żem jest porucznik królewskiej armii.
Knox.
Nie panuje nad sobą.
Krwawy płaszcz to barwy samego diabła.
Skoroś jest tak odważny, ostatni raz cię pytam.
Gdzie jest Murtagh Fitzgibbons?
Jam jest Murtagh Fitzgibbons.
Czyżby?
Nie!
Poruczniku!
Cóżeś uczynił?
Ocknij się!
Spójrz na mnie!
Nie żyje.
Zgładziłeś człowieka bez procesu!
Panowie?
Co tu zaszło?
Czasem człowiek musi odłożyć na bok swój honor,
aby się bronić.
Zabierzcie ich do celi.
Kapitan Roger MacKenzie, do usług.
Szybkie są.
To niedorzeczne.
Sam fakt, że jestem kapitanem milicji, który nie umie strzelać,
i to, że w ogóle mierzę do wiewiórki,
stoi w sprzeczności z naturą.
To jak strzelanie do Wiewiórki Rudej Kitki.
Do czego?
Nie słyszałaś o niej?
Mogłem się domyślić, że moja amerykańska żona nie zrozumie.
To wiewiórka, która uczy dzieci bezpieczeństwa na drodze.
Jak wasz Niedźwiadek Smokey.
Podobnie, ale u nas są kluby.
Brzmi ekscytująco.
Wolałabym wstąpić do milicji.
Przyznam, że gdy byłem na Oxfordzie,
nie czytałem o brygadach wiewiórek na polach bitwy.
Każesz mi polować na liche gryzonie,
gdy prawdziwi mężczyźni są daleko.
Co ty wygadujesz?
Ojciec zostawił cię tu, byś bronił wzgórza pod jego nieobecność.
Trenujemy.
Bronił przed czym? Przed wścieklizną?
Regulatorzy nie stanowią tu zagrożenia.
Wiesz o tym.
On mnie nie szanuje.
Nie pomaga też to, że ochrzciliśmy Jemmy'ego
u prezbiterian.
Mieliśmy już heretyka w rodzinie,
a lepiej mieć dwóch niż jednego.
Chodźmy.
Postrzelajmy do czegoś, co się nie rusza.
Przymierz w to drzewo.
Mówisz poważnie?
Mógłbyś...
Drzewo.
- Co jest... - Chodź.
Łokieć.
Spokojnie.
Oddychaj.
Doprowadzasz mnie do szaleństwa.
Chcesz już wracać, prawda?
Jesteś gotowy.
Kto wie?
Może chcę zapisać Jemmy'ego do klubu Rudej Kitki.
Tu jest sporo wiewiórek.
Wybierzmy jedną z nich i nazwijmy ją tak.
Gotowe. Witaj w klubie.
Może powinniśmy się cieszyć.
Jem nie musi tu uważać na drodze.
Przynajmniej nie wpadnie pod samochód.
Brianno.
Tu jest nasza rodzina.
Ty i Jemmy jesteście moją rodziną.
James Fraser jest moim pułkownikiem.
A co z mamą?
Nie chcesz ich zostawić.
Co ja narobiłem?
Stałem się tym, czym wzgardzam.
Jestem hipokrytą.
Mleko już się wylało.
Musisz to jakoś naprawić.
Zadbaj o uczciwy proces pozostałych.
Zostaną skazani i powieszeni.
Zadałem mu żołnierską śmierć.
Reszta nie będzie mieć tego szczęścia.
Jutro udadzą się do New Bern,
aby zawisnąć w dowodzie pracy, którą tu wykonujemy,
celem zdławienia rozruchów.
Zasługują na to?
Ofiarowałem mu dużo więcej.
Potrafiłbyś oddać życie dla sprawy, poruczniku?
Jesteśmy tu, nieprawdaż?
Aby umrzeć za króla i ojczyznę?
Obaj złożyliśmy tę przysięgę.
Zgadza się.
Złożyliśmy.
Kraniec jest bliski
Świat rozpadł się
Ziemskich rozkoszy kres
Przemija chwała
Zmiana i nietrwałość
Otacza mnie
O Panie, który nie przemijasz
Przy mnie trwaj
Jeśli będziecie potrzebować pomocy...
Dziękuję.
Fergusie, popilnujesz dzieci przez chwilę?
Muszę porozmawiać z Marsali.
Oczywiście.
Dziękuję.
Chcę ci coś pokazać.
Ufasz mi?
Tak.
Obiecałaś, że dasz mi wyjaśnić.
- Zmiłuj się, Panie! - Przestań krzyczeć!
- Marsali, proszę. - Zbaw nas ode złego.
Nie każ mi tego mówić.
Nie każ.
Moja mama miała rację?
Nie jestem wiedźmą.
Masz swój rozum, Marsali.
Dlatego cię tu przyprowadziłam.
Skoro znasz mnie nie od dziś,
jak myślisz, dlaczego pan Farrish leży na tym stole?
Kogo pochowaliśmy?
Nikogo.
Razem z Rogerem wypełniliśmy trumnę kamieniami.
Czy lekarka nie powinna troszczyć się raczej o żyjących?
Żyjący nie zdradzą ci
tajemnic zmarłych.
A co to niby za tajemnice?
Jak uratować tych, którzy nadal są wśród nas.
Jak przeprowadzić operacje, które ratują życie.
My, lekarze,
uczymy się, ćwicząc na zmarłych,
a ty byłabyś dobrą uczennicą.
Widziałam, jak oporządzałaś zwierzę.
Wiesz, jak posługiwać się nożem.
Znasz budowę zwierzęcia i funkcje poszczególnych organów.
Pod wieloma względami ludzie są podobni.
Sama zobacz.
Boże, dopomóż.
Przecież pomaga.
Ludzkie ciało to istny cud,
a ja chcę wykorzystać to ciało, żeby nauczyć cię,
jak chronić ten boski cud.
Marsali, jesteś dobra i troskliwa,
masz też dobrą intuicję,
a ja potrzebuję pomocy.
Ale ty...
Nie potrafiłabym sprofanować ciała.
Nie zrobiłam tego.
Przeprowadziłam autopsję, żeby poznać przyczynę jego śmierci.
Rozkrawając go, możesz dowiedzieć się, co go zabiło?
Tak.
Nie mogłam uratować pana Farrisha,
ale w ten sposób jego śmierć nie pójdzie na marne.
Pomoże ratować innych.
A gdy już ci wszystko pokażę,
zszyjemy go i zapewnimy mu godny pochówek.
Obiecuję.
Roger zapewnił, że też pomoże.
Zszyjemy go?
Jak krawcowe?
Ma pan tupet, przychodząc tu, panie Fraser.
Czy może „pułkowniku” Fraser?
Przyszedł pan z nami skończyć?
Gdyby Murtagh tu pana zobaczył...
Nie, Knox nie powinien był tego robić,
ale wy też niepotrzebnie ciemiężyliście tych ludzi.
Żałuję tego, co spotkało Ethana, i swego w tym udziału.
A na czym ten udział polegał?
Chodzi o pieniądze?
Moneta Tryona?
Gubernator mi go przydzielił.
- Próbuję ocalić nam życie. - Jakże to szlachetnie.
Na razie marnie wam idzie.
Nie gadaj mi o szlachetności.
Toczy się wojna.
Wierzymy w naszą sprawę.
Ja w moją też, bo chcę ocalić jak najwięcej ludzi.
Nie mamy wiele czasu.
Angielscy żołnierze strzegą miasta.
Mówiłem Murtaghowi, by dobrze się ukrył.
Nie liczyłem, że jego przyjaciele zostawią ślad
smoły i piór wiodący pod jego drzwi.
Murtagh był tu z nami.
Powiedzcie mu, by nie wracał.
Knox ma wojsko do dyspozycji.
Może i ma na drugim brzegu,
ale my też mamy tu własną armię.
Ludzi, którzy nie mają nic do stracenia,
i choć jesteśmy farmerami, przekuliśmy nasze lemiesze na miecze
i do walki jesteśmy szkoleni.
Ilu masz ludzi?
Zapalę świecę dla biednej pani Farrish.
Okropność, nieprawdaż?
Był taki młody.
Tak, nieszczęścia chodzą parami. Słyszałyście?
Tydzień temu mój drogi Thomas poparzył rękę o piec,
więc wieczorem będę zanosić modły.
Powinien miodem obłożyć.
To powinno pomóc.
Może zapobiec infekcji.
Tak myślisz?
Medyk z Cross Creek mawiał, że miód jest dla starych żon.
Dał mi zamiast niego proszek na gorączkę św. Jamesa.
Podobno sam król Jerzy go stosuje.
By go przyjąć doustnie na oparzenie?
Ale rana jest na ręce.
Po co ryzykować?
Właśnie.
Skoro może pomóc, czemu miałby nie brać?
Skoro król go używa, to i dla niego się nada.
Pani Chisolm, czy Thomas wymiotował?
Tak.
Proszek św. Jamesa zawiera antymon.
To trucizna.
Wywołuje wymioty,
które w pewnych okolicznościach mogą poprawiać samopoczucie, ale...
Jeśli weźmie się go za dużo...
Zacna z pani uzdrowicielka, co nam tu z nieba spadła,
ale doktor Wilson to kształcony medyk.
Jakże to.
Wyobrażacie sobie, że wychodzi na jaw, iż króla
truje jego własny medyk?
DOKTOR RAWLINGS ZALECA
Co robisz?
Spisuję listę.
Wskazówki, jak dbać o zdrowie.
Mówiące ludziom, co mają robić?
Raczej czego nie robić.
Zrobię jak najwięcej kopii i rozdam je osadnikom.
A jak uzasadnisz, skąd to wszystko wiesz?
Tak jak z tym Zębem Wydry, co?
Ludzie cię posłuchają?
Szczerze wątpię, ale posłuchają doktora Rawlingsa.
„Doktor Rawlings zaleca”.
A kim jest ten doktor Rawlings?
To były właściciel mojej apteczki i mikroskopu,
który stał się dobrym lekarzem stojącym za nowymi radykalnymi ideami.
Sprytnie.
Masz drugie pióro?
- Proszę. - Dziękuję.
Wyłamane z zewnątrz.
W mieście może być więcej zdrajców.
Panie Fanning, może mógłby pan zasięgnąć języka?
Oczywiście.
Może na tym skorzystamy.
Ci ludzie bez wątpienia powiedzą Fitzgibbonsowi,
co zamierzasz zrobić, aby zdławić to powstanie.
Szukaliśmy jednego człowieka.
Obawiam się, że teraz nie unikniemy wojny.
W końcu jeden człek walczący za dom jest wart stu...
Stu walczących za zapłatę.
Potrzeba wam więcej ludzi.
Widziałem tych, których zwołaliście na wesele córki.
To za mało.
Jutro wyjeżdżam.
Zbierz milicję.
Spotkajmy się tu, gdy tylko będzie to możliwe.
Przybądź gotów na wojnę.
T, L, M, S, G, B, K, V?
Zapomniałem zapytać.
Marsali zdała test?
Mam nową uczennicę.
Dziękuję, że pomogłeś mi ukryć ciało.
Uczennica z ziemianki.
Aż się prosi, żeby powstała nowa książka o Nancy Drew.
Wieczorem mamy kolejną lekcję.
Spójrz w dół,
teraz na światło, a teraz patrz na mój palec.
Twój ojciec
był pilotem spitfire'a w czasie wojny?
Tak.
Jerry MacKenzie.
Nie nosił okularów?
Nie.
Jako pilot musiał mieć sokoli wzrok.
To wyklucza dziedziczne problemy ze wzrokiem.
A więc jaka jest diagnoza?
Masz lekką krótkowzroczność w lewym oku,
ale to nie powinno sprawiać ci żadnych problemów.
Czyli kiepski ze mnie strzelec?
Może to psychologiczne.
Mój ojciec wprawdzie był w RAF-ie, ale wychowywał mnie pastor.
Nie chcę do nikogo strzelać.
Brianna z drugiej strony...
Widziałaś ją z karabinem?
Świetnie sobie tu radzi.
Jest tu szczęśliwa.
Myślę, że chce tu zostać.
A ty byś nie chciała?
Nie myślałaś, by tu zostać, skoro masz tu całą swoją rodzinę?
Wielebny był mym ostatnim krewnym.
Czyż nie opowiadałeś mi, jak twoi pradziadowie
podróżowali gdzieś po Ameryce?
Tak, pewnie tak.
Jeśli nasze drogi znów się spotkają, tłumaczenie Morag MacKenzie,
że jesteśmy krewnymi, może być dość trudne.
Tak czy owak, jesteśmy twoją rodziną, Rogerze.
Jestem przeszczęśliwa, że tu jesteście...
Ale liczę, że tu nie zostaniecie.
Będę za wami tęsknić.
Okropnie.
Ale w przyszłości będzie dla was bezpieczniej.
Wiem, że myślisz tak samo.
Robię, co w mojej mocy, żeby było bezpieczniej, ale nie jest.
To przeze mnie tu jesteście.
Jemmy może zadrapać kolano i dostać infekcji,
a ja nie wiem, czy zdołam go uratować,
bo nie mam najprostszych antybiotyków.
To dyskusyjna kwestia, prawda?
Nie możemy wrócić z Brianną, bo nie wiemy, czy Jemmy usłyszy te kamienie.
To może być jutro...
Albo za rok.
Lub nigdy.
Jak was zwą?
Bryan Cranna i Lee Withers.
A hasło?
Jeśli nie zmieniło się od naszej odsiadki,
caisteal dhuni.
Nie zmieniło się.
Przyjaciel Bryan. Przyjaciel Lee.
Dobrze znowu was widzieć.
Pan Mąż. Pan Myśliwy.
Macie wieści z Hillsborough?
Jak udało wam się uwolnić?
Gdzie Ethan?
To przykra historia, ale opowiem.
Chodźmy.
Choć opłakujemy Ethana i pałamy żądzą zemsty,
mój chrześniak ma rację.
Trzeba nam cierpliwie czekać.
Skoro nam rzecze, że nie możemy wrócić do Hillsborough...
Jest ku temu powód.
Wiem, że mu ufasz, Murtagh,
ale trudno mi orzec, czy stoi po naszej stronie.
Jest rozdarty.
A ty?
Też się miotasz.
Z jednej strony nasza sprawa, z drugiej - twój chrześniak.
Komu będziesz sprzyjał, gdy przyjdzie nam walczyć?
Modlimy się, by do tego nie doszło.
A jeśli dojdzie, będziemy gotowi.
Nie mam wpływu na mego chrześniaka,
a on nie ma wpływu na mnie.
Ale stoi po stronie Korony.
Nie, stoi po stronie swego ludu.
A ja - po stronie swego.
Gdy nadejdzie czas, będzie walczył po twojej stronie.
Masz moje słowo.
Kompletnie oszalała.
Piekła całą noc.
To więcej chleba niż miał Pan, gdy nakarmił tłumy
chlebem i rybami.
Nie chcesz chyba zjeść tego wszystkiego?
Nie, poczekam, aż spleśnieje.
Co za marnotrawstwo.
Powiedz, proszę, że to był sarkazm.
Ja i sarkazm?
Nigdy.
Robię penicylinę, a przynajmniej próbuję.
Pani Bug ma rację. Kompletnie ci odbiło.
- Nie możesz tego robić. - Ależ mogę.
Zresztą nie tylko z chlebem. Posłałam Marsali
po resztki z okolicy,
przeznaczone do świńskiego koryta.
Jest szansa, że znajdę właściwą odmianę.
Nie, mamo,
penicylinę odkryją za 100 lat.
Za 157, ściślej mówiąc.
Udawanie kogo innego i spisywanie list,
które stoją w sprzeczności z obecną wiedzą powszechną,
jest niebezpieczne.
A jeśli zaburzysz kosmiczną równowagę
albo złamiesz jakąś zasadę czasoprzestrzeni?
Czy to nie zabawa w Boga?
Ty zabawiałaś się w Boga, gdy wróciłaś tu uratować nam życie,
i bardzo się cieszę, że to zrobiłaś.
Zmieniam przyszłość za każdym razem, gdy ratuję komuś życie,
a Jamie, choć nie jest podróżnikiem w czasie,
samą swoją obecnością tutaj wpłynął na przyszłość
wielu osób, które już nie żyją,
oraz tych, które żyją, jak ty...
I Jemmy.
A więc czas, przestrzeń i historię niechaj diabli wezmą.
Jeremiah był żabą ryczącą
Przyjacielem dobrym mym był
Nie rozumiałem go ni w ząb
Lecz wino pomogłem mu pić
Bo zawsze dobre wino miał
I śpiewał radośnie światu
Chłopcy i dziewczyny
Radość dla ryb w morskiej głębinie
Radość dla ciebie i mnie
Nie jesteś żabą ryczącą, co?
Ale to prawda.
Nie rozumiem ani słowa z tego, co mówisz.
Uwielbiam tę piosenkę.
Jesteś dobrym tatą. Wiesz o tym?
Daj, ja to wezmę.
Możesz posiedzieć z Jemmym.
Dziękuję.
A ty dokąd?
Jem.
Wiem.
Roger, chodź tu, szybko!
Przegapiłeś. On chodzi!
Chodzi! Dasz wiarę?
Spójrz na nasze dziecko! On chodzi!
Podaj mi rączkę.
Wiem!
Chodź!
Stawiam na tę większą dziewoję.
Bardzo dziękuję.
Dość tego.
Włóż w to trochę siły!
Panie Forbes! Miło tu pana widzieć.
Pragnę przedstawić mego wspólnika.
Oto pan Stephen Bonnet.
Miło mi pana poznać.
Widzę, że hazardzista z pana.
Zwykle obstawiam walki kogutów,
ale prawdę mówiąc,
widok dwóch kobiet w tak brutalnej walce jawi mi się nazbyt wulgarnym.
Ponoć ta druga kosztowała ją 20 szylingów.
Podprowadziła jej mężczyznę dwie noce z rzędu.
W dzisiejszych czasach słaba płeć to to nie jest.
A ja nie przepuszczę sowitej zapłaty.
Postawiłem na tę przysadzistą.
A ja na tę wredną małą jędzę.
Skąd pan zna pana Turnbulla?
Pan Bonnet organizował transport
dóbr wszelakich dla mnie i dla innych,
którzy pragnęli uniknąć królewskich danin.
Jest bardzo dyskretny w działaniu.
Dobrze się składa.
W rzeczy samej.
Cieszę się, że, jak to ująć, uwolnił się pan od swej przeszłości.
Z przyjemnością ubiję z panem interes,
gdy zajdzie taka okoliczność.
Będę o tym pamiętał.
Dalej!
Tak!
A nie mówiłem?
Z miejsca rozpoznam zwycięzcę.
A ja oszusta.
Najwyraźniej zna pan tę kobietę.
Co pan imputuje?
Jest pan z nią w zmowie.
Wiedział pan, że polegnie.
Wiem, kim pan jest, panie Bonnet.
Zapewniam, że pan się myli.
Niechaj twe oczy krwią spłyną.
Wolę przegrać z honorem niźli wygrać podstępem.
Obraża pan mój honor.
Załatwmy to jak dżentelmeni.
Dalej, Bonnet!
Śmielej!
Jeszcze raz! Paruj!
Załatw go!
Paruj!
Oszczędź.
To nie moje oczy popłyną krwią.
To nie w twoim stylu, Bonnet.
Dlaczego od razu go nie zabijesz?
Rozważałem to, ale muszę być teraz przykładem.
W końcu jestem ojcem.
Przetłumaczone przez: Marcin Łakomy