Më parë...
Më duket se kam rënë në kohë.
Nuk duhet të kesh frikë nga unë,
as askush tjetër këtu, për sa kohë që unë jam me ju.
Unë do të iki nesër dhe do të marr ty me vete.
Unë mendoj se do të ishte e mençur të kishim një shërues së bashku.
Ti nuk je Frank. Jo, zonjë, nuk jam.
E njeh Black Jack Randall?
Unë nuk do të rrezikoj ty dhe askënd tjetër
duke u kapur rob nga ai njeri.
Kapiten i Dragoonëve në Ushtrinë Britanike
dhe paraardhësin tuaj të drejtpërdrejtë.
Pikërisht.
Ndryshe i njohur si Black Jack.
Më goditi dy herë brenda një jave.
Aktivitetet që Dougal dhe njerëzit e tij ishin të përfshirë në-
ishin politike.
Dougal po mblidhte para për një ushtri jakobite.
Kënaqësi t'ju shoh përsëri.
Edhe një herë ju pyes, a është gjithçka në rregull?
* Më këndo një këngë të një vajze që iku *
* Thuaj, a mund të jem ajo goca unë
* Gëzuar shpirti ajo lundroi në një ditë *
* Mbi det në Skye
* Frymë dhe fllad, ishuj dhe dete, *
* Malet e shiut dhe diellit
* Gjithçka ishte e mirë, gjithçka ishte e drejtë *
* Gjithçka që isha unë është zhdukur
* Më këndo një këngë të një vajze që iku *
* Thuaj, a mund të jem ajo goca unë
* Gëzuar shpirti ajo lundroi në një ditë *
* Mbi det
* për Skye...
Më tregoni, zonjë.
A jeni këtu me zgjedhjen tuaj?
Unë e vlerësoj shqetësimin tuaj, toger,
dhe mund t'ju siguroj
Unë jam një mysafir i klanit MacKenzie.
Si të duash.
Megjithatë, jam i sigurt se komandanti im
do të dëshirojë të flasë me ju.
Ai është aktualisht në rezidencën në Inn në Brockton.
Do të më shoqërosh?
Epo,
nëse zonja shkon, unë shkoj.
Shumë mirë atëherë.
Edhe pse nuk shkoja me zgjedhjen time,
Ndjeja ende një rëndim që më largohej nga gjoksi.
Dhe për herë të parë që kur kalova
nëpër gurët në këmbë në Craigh na Dun,
E gjeta veten të rrethuar nga njerëzit e mi.
Ata mund të quhen Redcoats në vend të Tommies,
por ata ishin ende ushtria britanike
Unë kisha qenë pjesë e saj për gjashtë vite të gjata.
Dhe disi ndihej çliruese të shikoheshe
me simpati dhe respekt,
në vend të armiqësisë dhe dyshimit.
E dija shumë mirë se çfarë ndjente Dougali.
Mund të jetë një fshat skocez,
dhe në tokën MacKenzie,
por për Dougal-in, tani ishte territor armik,
dhe ai ishte i huaji.
[ muhabet e paqartë ]
Zbritja.
Ua.
Secili kujdeset që kali i tij të jetë kokrra dhe të ujitet.
Nuk do t'ia besoja kujdesin e tyre mikpritësve tanë skocezë.
Me ndiq mua.
[dera hapet]
[të qeshura]
Zoti im, më lejoni të paraqes zonjën Claire Beauchamp
dhe z. Dougal--
Hyni brenda. Ejani.
Kjo është një surprizë e lumtur.
Një surprizë shumë e këndshme.
Ka kaluar shumë kohë që kur e kam vështruar për herë të fundit
mbi një trëndafil të bukur anglez.
Pohon togeri këtu
ju keni mjaft histori për të treguar.
Unë jam shumë mirënjohës që jeni të gatshëm ta dëgjoni atë.
Jo, marrëzi. I dua historitë.
Unë nuk kam dëgjuar një të mirë që kur kam vënë këmbën për herë të parë
mbi këtë terren të shpërthyer.
Duhet të jesh absolutisht i uritur.
Shpresoj që mishi i gjahut të jetë sipas dëshirës tuaj.
Vetëm cilësia më e mirë, ju siguroj.
Faleminderit.
E qëllova vetë bishën.
Është një vend i mrekullueshëm për gjueti,
Unë do t'ua jap atë.
Djathi është gjithashtu çuditërisht i ngrënshëm,
dhe klareta është e imja, e mbushur në shishe në '35.
Duhet të them më shumë? [këput gishtat]
Tani, toger Foster, do të më prezantoni
këtij zotëri fisnik skocez.
Zoti im, mund të paraqes Dougal MacKenzie,
Shefi i luftës i klanit MacKenzie dhe vëllai i Laird-it të tij.
Keni nderin të takoni Gjeneral Brigade
Sir Oliver Lord Thomas,
Kalorës i Bathit dhe oficer komandues
të ushtrisë veriore britanike.
Shefi i luftës, a?
Unë do ta them këtë për ju, shikoni pjesën.
Një shembull i shkëlqyer i banorëve vendas, Zoti im.
Si t'ju drejtohem, zotëri?
Të afërmit më quani MacKenzie, nëse ju pëlqeni,
ose nëse jemi zyrtarë, mund të më quani Shef MacKenzie,
e cila në çështjet e luftës është një grindje
na lë t'i detyrojmë njëri-tjetrit si të barabartë dinnae ye ken.
Unë nuk e di për ju të tjerët,
por nuk arrita të kuptoj asnjë fjalë të vetme
tha krijesa. [qesh]
Unë besoj, Zoti im, ai po përpiqej të thoshte
"Shefi MacKenzie" do të ishte i pranueshëm.
Kishte më shumë, por...
Duhet të rrëfej, më ka shpëtuar.
[qesh]
Vërtet?
Dikush duhet t'u mësojë këtyre njerëzve anglishten e mbretit.
[të qeshura]
Besoj se ai flet anglisht, zotëri.
Gjithsesi, forma e tyre e anglishtes.
Epo, është një formë që është fyese për veshin.
Më lejoni t'ju kujtoj, Zoti Thomas,
ka pjesë në Angli, Newcastle më vjen ndërmend--
ku theksi lokal është po aq i pakuptueshëm
në veshët tanë.
Po, po, shumë e drejtë.
Ju keni një pikë të mirë, zonjë.
Bota do të kishte shumë më tepër kuptim
sikur të gjithë të flisnin si londinezët.
[të qeshura]
nëse dëshironi të dëgjoni londinezët të flasin,
ndoshta duhet të kishit qëndruar në Londër.
Zoti im, thotë ai - Nuk ka nevojë, toger.
E kuptova shumë mirë atë kohë.
Do të isha më se i lumtur ta detyroja, zotëri,
sikur të silleshit si nënshtetasit besnikë britanikë
ju supozohet të jeni.
Në këtë mënyrë unë dhe trupat e mia mund të ktheheshim
në mjedise më të qytetëruara.
Megjithatë, duhet të them se më pëlqen shumë
të jesh njeri në fushë.
Sikur shërbëtorët e mi të lëviznin po aq shpejt sa ushtarët e mi.
[qesh]
Nëse qëndroj këtu mjaft gjatë, mund të bëhem një zonjë.
Laird Thomas.
Çfarë mendoni, të gjitha? [qesh]
Vetëm atëherë supozova se do të më duhej të vishja
një nga ato fundet e leshta.
Oh, më kanë thënë se është një fyerje e rëndë të pyesësh një klani
çfarë vesh ai poshtë asaj gjëje - quhet fustan, zotëri.
Unë e di shumë mirë se si quhet, toger.
Kështu që më thuaj,
nga një zonjë në tjetrën -
A po përpiqeni qëllimisht të turpëroni vajzën,
apo jeni vetëm një foshnjë arrogante?
Krisht i mirë, njeri. A e dini se kujt i flisni?
Ju shikoni fjalët tuaja, zotëri, ose unë do t'ju marr -
Epo, tërhiqe atë gjilpërë, dhe ne do të shohim se kush kë shpon.
[ zhvesh tehun ] Dougal, toger, mjaft.
Ju të dy silleni si fëmijë.
Po, po, shumë e drejtë. Shumë e drejtë.
Ndjenja e ndershmërisë së zonjës na turpëron të gjithëve.
Çështja e fustanit do të mbetet enigmë.
Fjala ime, zonjë.
Nëse do të isha mjaft i guximshëm, do të të porosisja
një kolonel në një nga regjimentet e mia.
Ju e dini se si t'i porosisni burrat.
Po, ajo e bën atë.
Epo, kam qenë një kënaqësi që ju takova,
por kam frikë se mishi i drerit po humbet nxehtësinë.
Unë do t'ju kërkoja të bashkoheni me ne, por siç mund ta shihni,
Pa dhomë.
[klikon gjuhën]
Na vjen keq.
Ju mund të mbani mbetjet tuaja.
Ata ende po shërbejnë ale të mirë skoceze në dhomën e rubinetit.
Unë do të jem poshtë.
[dera mbyllet]
Si do të bëjmë ndonjëherë paqe
me një popull kaq të keq?
[muzikë e gëzuar]
*
[ muhabet e paqartë ] [ e qeshura ]
[ muhabet e paqartë ]
[të qeshura]
Më duhet të them, zonja Beauchamp,
ju keni pasur aventurën më magjepsëse.
Po, me të vërtetë, por pasi e sollën këtu
dhe pasi të takova të gjithë ju zotërinj simpatikë,
Unë shpresoj se aventura ime tani ka përfunduar.
Oh, po.
Unë do të kisha menduar se ju keni ngopur me Skocinë.
Në të vërtetë, fshatin e gjeta më të bukur,
qëndrimi im jo fare i pakëndshëm,
por dëshira ime më e madhe tani është të bashkohem me familjen time.
Po, po.
[ me theks ] Francë.
[qesh]
Toger Foster, mendoj se nuk do të kishte vështirësi
në shoqërimin e zonjës Beauchamp në Inverness,
ku ajo mund të rezervojë kalimin
kudo që i pëlqen të shkojë.
Nuk ka asnjë vështirësi, zotëri.
Unë do të isha përgjithmonë mirënjohës.
Është një gjë e vogël, zonjë.
Ju keni fjalën time për të.
Epo, në atë rast,
Unë do të pi pak më shumë verë.
Mm, besoj se të gjithë do të bashkohemi me ju.
[qesh]
Inverness, dhe prej andej vetëm një udhëtim i shkurtër
do të më çonte te gurët në Craigh na Dun
dhe një shans për t'u kthyer në kohën time.
Për udhëtimet drejt shtëpisë.
Qofshin pa ngjarje.
Zoti im, a je i vetëdijshëm se pikërisht në këtë moment...
Kapiten Randall, a jemi nën sulm, zotëri?
Ne nuk jemi.
Ju jeni duke vënë në rrezik claret.
Unë ju sugjeroj të dilni jashtë dhe të shpëtoni
pluhur me vlerë gjysmë lige.
Me të gjitha mënyrat, ne duhet të mbrojmë klaret.
E kam gabim, apo njiheni ju të dy?
Për një moment atje, zonja dukej e njohur,
por...
Tani e kuptoj se kam gabuar.
Kam pasur të njëjtën përvojë ekzakte.
Sa e pazakontë.
Epo, atëherë, kapiten Randall, më lejoni të prezantoj
Zonja Claire Beauchamp nga Oxfordshire.
Kapiteni Jonathan Randall.
Kapiten.
I magjepsur.
[duke shkelur]
[pastron fytin]
Besoj se jam mjaftueshëm i paraqitshëm.
Po, po, dikush derdh një gotë
për kapitenin e mirë. Nr.
Tani, nëse do të jeni aq të mirë sa të shpjegoni qëllimin tuaj
për futje këtu?
Zoti im, në këtë çast,
Dougal MacKenzie, shefi i luftës i Klanit MacKenzie është poshtë
quaffing ale.
Ky nuk është lajm, kapiten.
Ishte ai që na solli zonjën Beauchamp.
A ishte vërtet?
[qesh]
A propozoni të më këshilloni, zotëri?
Ndoshta ju jeni të mendimit se një gjeneral
duhet t'i shpjegojë veten një kapiteni.
Jo, nuk doja të ofendoja, zotëri.
Dhe tani ju e përmendni atë,
një zonjë angleze dhe një shef lufte skocez,
Unë nuk mundem për jetën time ta bashkoj atë.
Oh, është një përrallë magjepsëse, kapiten.
Është plot me grabitje dhe vrasje.
[të gjithë duke qeshur]
Është për të ardhur keq që ju ka humbur.
E di.
Po sikur kapiteni Randall t'ju shoqërojë në Inverness?
Në këtë mënyrë ju mund ta shijoni atë me tregimet e aventurës suaj.
Është e sigurt që do të bëjë që koha të fluturojë.
[qesh]
"Zonja Beauchamp në mesin e të egërve."
[të qeshura]
Epo, dyshoj se zonja Beauchamp do të zgjidhte
një titull kaq provokues.
Zonja pretendon se është trajtuar mirë
nga miqtë e saj skocezë.
Hmm.
Nuk e dija se anglezët
kishte ndonjë mik skocez.
Hmm?
Jam i sigurt që privati ​​McGreavey do të pajtohej me mua,
po të kishte mundësi.
Mos e përmend atë temë të trishtuar.
Ju do t'i jepni zonjës Beauchamp avujt.
Unë nuk dëshpërohem lehtë.
Të lutem, kapiten, më trego.
Dy javë më parë, Privati ​​McGreavey
bëri gabim duke u endur larg patrullës.
E gjetëm dy ditë më vonë të ulur me këmbë të kryqëzuara,
i lidhur në një pemë, me krahët e palosur në prehër.
Kjo tingëllon më shumë si një shaka sesa një dënim.
Ai ishte duke përqafuar kokën e tij të prerë, zonjë.
Ishte një ditë e trishtuar për privatin McGreavey
kur u vendos në Skoci.
Për të gjithë ne.
A është kjo e gjitha që keni për të thënë?
Në rrugë këtu dje,
hasëm në dy malësorë
varur në kryqe.
Burrat në partinë time ia atribuan veprimet ushtarëve anglezë.
Nëse po, atëherë do të ishte rezultat i drejtësisë angleze.
Do të duket një drejtësi e ashpër.
Padyshim tradhtarë të një njeriu.
Po, kështu thoshin letrat e gdhendura në gjoksin e tyre,
por dyshoj se u është bërë një gjyq për ta vërtetuar atë.
Epo, mund të jeni i sigurt për dënimin e privatit McGreavey
u administrua pa përfitimin e gjykimit.
Dhe kështu të dyja palët kanë kryer grabitje
duhet të kenë turp të dyve.
Më qen, kjo është pikëpamja e një gruaje për ju nëse kam dëgjuar ndonjëherë një të tillë.
Kjo është arsyeja pse e kam qëllim që të mos diskutohet kurrë për politikë
me një zonjë.
Kisha përshtypjen se po diskutonim për moralin,
jo politikë.
Dhe unë jam i detyruar të pyes nëse morali i zonjës
është më e qartë se politika e saj.
Çfarë po nënkuptoni, zotëri?
Gjatë gjithë kësaj kohe duke jetuar me egërsirat,
Më duhet të pyes veten nëse Dougal MacKenzie ndau
më shumë se vetëm bukë dhe strehë me zonjën.
Ndoshta edhe ai e ka ndarë shtratin e tij.
Si guxon?
Kjo është një akuzë e kotë.
Ju kaloni një vijë, zotëri.
Nëse e kam gabim, kërkoj falje.
Por çfarë arsye tjetër do të kishte zonja
të zgjedhë këta barbarë mbi popullin e saj?
Këta agresorë që derdhin gjak anglez pa dëshirë?
Skocezët duan të njëjtat liri që ne gëzojmë.
Liritë që i marrim si të mirëqena.
Ata nuk janë agresorët, kapiten, ne jemi.
Është toka e tyre dhe ne po e pushtojmë.
Besoj se është toka e mbretit.
Më duhet të them, zonjë, gjej simpatitë tuaja
jashtëzakonisht të çuditshme.
Dëgjo, dëgjo.
Unë mund t'ju siguroj, Zoti Thomas,
besnikëria ime është me Mbretin.
Pa dyshim që koha juaj këtu është turbulluar
të menduarit tuaj të duhur në anglisht.
Zoti im, mendoj zonja
ka jetuar shumë gjatë mes egërsive.
Ajo duhet të kthehet në gjirin e familjes së saj
sa me shpejt te jete e mundur.
Mund të nisem për në Inverness sot, nëse më lejoni.
[dera hapet]
Zotëri, tre burra të regjistruar janë qëlluar me armë zjarri
nga persona të panjohur jashtë qytetit.
A janë këta mashtrues skocezë kaq të guximshëm
për të sulmuar një kamp të armatosur britanik?
Zoti im, e di që sapo ke ardhur,
por pritat e vogla janë një dukuri pothuajse javore.
Po, faleminderit, kapiten. Kam lexuar raportet.
A ka viktima?
Një i vdekur. Dy të plagosur.
Një nga burrat, zotëri, ai është në një mënyrë të keqe.
Ai është poshtë. Ne dërguam për kirurgun,
por askush nuk është i sigurt për vendndodhjen e tij.
Unë do të shkoj.
ju kam thënë. Unë kam përvojë mjekësore.
[rënkim]
USHtari: Unë isha pranë tij.
A nuk e sheh se mund të isha unë?
[duke rënkuar] Claire.
A jeni mirë, zonjë? Une jam mire.
Kur pashë atë bastardin Randall të ngjitej lart--
Jamie dhe të tjerët nuk ishin përgjegjës për këtë sulm,
A ishin ata? Nr.
Nuk do të derdh lot për gjakun e palltos së kuqe,
por njerëzit e mi nuk do të ndërmerrnin kurrë një veprim të tillë
pa pëlqimin tim.
Është Randall për të cilin duhet të shqetësoheni.
Ushtria do të kërkojë dikë për të fajësuar.
Pa prova, ata nuk mund të më mbajnë.
Prapëseprapë, do të ndihesha më mirë nëse do ta bënit veten të pakët.
Une jam mire.
Qëndroni mënjanë dhe lëvizni këtë stol.
Në rregull, ushtar.
Kur gjermanët u dorëzuan, mendova se do të kisha marrë pjesë
në amputimin tim të fundit, por më dukej sikur
Unë u dënova të ëndërroja akoma më shumë të rinj
gjymtuar për jetë në fushën e betejës.
Ky krah do të duhet të hiqet.
Ju mund të merrni huanë e shpatës sime të shkurtër nëse kjo ndihmon.
E mpreh vetë dje.
Do të duhet të bëhet,
dhe do të më duhet të përdor diçka si turniket.
Ju mund t'i lidhni krahun me këtë.
Është e gruas sime.
Më dha për fat të mirë, kështu bëri.
Në rregull.
Dikush të më sjellë pak ujë të valë
dhe disa leckë të pastër.
Unë jam kirurgu këtu. Nxitoni!
A keni përvojë mjekësore?
Mjaft të dish se nuk mund ta shpëtosh këtë krah.
Nuk do të të fikët kur të filloj të shoh?
Unë kam qëndruar zgjuar në më keq.
Kapi gjunjët e tij.
Ju, merrni këtë shpatull.
Opiumi. Në fyt, nëse mundeni.
[ murmuritje ]
[ muhabet e paqartë ]
Pickim, privat.
Kafshoni derisa dhëmbët të plasariten.
[duke marrë frymë rëndë]
E qëndrueshme tani.
[duke bërtitur]
Infermierja Beauchamp.
Jeni kthyer nga shpëtimi i jetëve?
Ku është Lord Thomas?
Ai është duke gjuajtur rebelët,
jo se ai do të gjejë ndonjë.
Pasi e pashë atë në një kalë,
ai do të jetë me fat të qëndrojë në shalë.
Ju lutem, përpiquni të mos flisni, kapiten.
Aftësitë e mia berber nuk janë deri në rruajtjen e një objektivi në lëvizje.
Nuk jam përkëdhelur kështu që kur u thirra.
Unë duhet të shpresoj jo.
Unë jam i vetmi që lejohet të të përkëdhelë,
dhe mos e harro. [qesh]
Nuk do të merrni asnjë argument nga unë.
Nuk dua që të më mbani një teh në fyt.
[qesh]
Një brisk 200-vjeçar me siguri e ka mbajtur buzën.
Epo, nuk është vetëm tehu.
Është dora e bukur që e mban atë.
Eja ketu.
Je i sigurt që nuk do ta sillje këtë me vete?
Çfarë dhe rrezikoni ta humbisni atë? Zot, jo.
Jo, ka qenë në familjen time për një kohë të gjatë.
Jo, do të më duhet të vuaj edhe disa rruajtje të ashpër,
derisa të të shoh përsëri. [qesh]
Mund ta mbani të sigurt për mua?
Dhe kush do të më mbajë të sigurt?
Epo, kjo është puna ime.
[gulçohet]
Unë- Më fal, kapiten.
Në jetën time, ishte një aksident.
Në jetën tuaj?
Uluni.
Një ushtar ka nevojë për një dorë të qëndrueshme, hmm?
Përndryshe ai kurrë nuk do të godasë objektivin që synon.
[grimat]
Ju kontrolloni nervat tuaja.
Nervat tuaja nuk ju kontrollojnë.
E imja, ime,
mos jemi ne djali pa mjekër?
Mm.
Merr gjërat e mia në banesat e mia,
dhe kthehuni dhe kujdesuni që të mos shqetësohemi.
Po kapiten.
Unë dëshiroj të shoh toger Foster.
Kam frikë se Foster është larguar me Lord Thomas dhe të tjerët.
Atëherë supozoj se dikush tjetër do të duhet të më marrë mua
në Inverness?
Kur të vijë koha.
Zoti Thomas tha që do të largohesha sot.
Dhe unë nuk do të prekja kufjet e gjeneralit.
Ndoshta nuk e keni vënë re,
por Zoti Thomas është një arse e plotë.
Ai pranoi largimin tuaj para se të dëgjonte
ju bëni disa nga deklaratat tuaja më shqetësuese.
Deklaratat që...
mirë, edhe Zoti Thomas është mjaft i zgjuar për ta kuptuar
e vendos besnikërinë tuaj në një dritë shumë të diskutueshme.
[thyerje xhami]
[ nuhat ]
Zonja...
që nga takimi ynë i parë,
Unë kam qenë në një gjendje të pakëndshme.
Nuk jam i sigurt se çfarë do të thuash, zotëri,
as nuk jam i sigurt se dua.
Më lejoni të qetësoj frikën tuaj.
Unë dua të kërkoj falje.
Ajo ditë e tmerrshme në pyll ...
[grit] [gulçim]
Kush je ti?
[bërtet]
Thjesht kujtimi i saj më lë të turpëruar.
Falja juaj më kënaq më shumë se sa dini.
Unë do të urrej të mendoj një oficer të mbretit
do të sillej në një mënyrë të tillë jo zotëri.
Unë nuk jam një person i rastësishëm me gratë.
Pres me padurim mundësinë
të të zbuloj natyrën time të vërtetë,
dhe mund të shpresoj vetëm për atë ndershmëri
do të përballet me ndershmëri.
Ndershmëria ime do të përputhet me tuajën, kapiten.
Ju lutem.
Le të fillojmë me ju duke më treguar se kush jeni
dhe pse je këtu në Skoci.
Unë fillimisht vij nga Oxfordshire.
Unë -- Jo.
Ne u zotuam për ndershmëri, zonjë.
Nuk ka Beauchamp's në Oxfordshire që unë njoh.
Epo, vështirë se do t'ju konsideroja ekspert,
familja juaj me prejardhje nga Sussex.
Mund të pyes se si e dini këtë?
Theksi juaj.
Është e qartë se është Sussex.
As mësuesit e mi dhe as prindërit e mi
do të isha shumë i detyruar të dëgjonte
se fjalimi im kaq qartë
pasqyron vendlindjen time, zonjë,
ata kanë shkuar në telashe dhe shpenzime të konsiderueshme
për ta korrigjuar atë.
A flisni frengjisht?
Po shume mire.
Dhe çfarë ndryshimi bën kjo?
Nuk mjafton prostituta në ty.
Ju nuk keni pamjen e një gruaje
që do t'i skuqte thithkat.
Epo, për këtë, të paktën, mendoj se duhet t'ju falënderoj.
[qesh]
Cili ishte emri juaj i vajzërisë, zonja Beauchamp?
Kapiten, e pranoj se kam bërë disa komente të pamenduara
në mbështetje të të njohurve të mi skocezë.
Pakujdesia ime nuk duhet të ngatërrohet me tradhti,
as nuk duhet të më pengojë të vazhdoj udhëtimin tim.
Tashmë jam vonuar shumë.
Zonjë, ju nuk e ndihmoni çështjen tuaj
duke adoptuar këtë qëndrim shpërfillës.
Nuk kam asnjë rast për të ndihmuar.
Tani, unë nuk pretendoj për ju, garnizon,
ose në Mackenzies për këtë çështje.
Dëshira ime e vetme është të rifilloj udhëtimin tim në paqe,
dhe nuk shoh asnjë arsye pse ju duhet ta kundërshtoni atë.
apo jo?
Epo, më lejoni t'ju sqaroj,
dhe ndoshta kundërshtimet e mia do të bëhen më të qarta.
Të gjeta duke u endur nëpër fshat
veshur me asgjë tjetër veç të brendshmeve tuaja.
Kur përpiqem t'ju pyes, jam i goditur
dhe i lënë pa ndjenja nga një horr që zbuloj më vonë
është anëtar i një bande rebelësh skocezë,
një grup i udhëhequr nga shoku juaj sot këtu,
Dougal MacKenzie.
Këto fakte ju pikturojnë ose si një koka boshe,
ose si agjent në lidhje me armiqtë e Mbretit.
A janë këto dy zgjedhjet e mia të vetme?
Nëse ka një tjetër, Zonjë,
Unë ju këshilloj të mos e mbani për vete.
Kapiten, ti...
më detyro të zbuloj gjëra që asnjë grua nuk duhet t'i thotë me zë të lartë.
Ishte një çështje e zemrës.
E takova në Angli.
Një oficer i këmbësorisë.
Ai m'u betua se i mbaja dashuritë e tij si askush tjetër.
Kështu që kur ai ishte vendosur në Skoci, unë...
Unë e ndoqa atë.
Ju lutem. Vazhdoni.
Ishte atëherë unë ...
zbuloi se ai ishte një njeri më i turpshëm,
një grabujë dhe prostitutë.
Nuk ishte dashuri që ai ndjente për mua. Ishte epsh.
Kur e refuzova, ai më sulmoi.
Ika, i veshur vetëm në turn.
Unë vetëm mund të shpresoj që të provoni veten
zotëria që pretendoni se jeni.
Mos mashtroni më tej.
[ kruarje ]
Cili është emri i burrit?
Me gjithë respektin, kapiten,
Nuk dua të ulem në nivelin e këtij zotëri.
Duke ju zbuluar emrin e tij, si dhe mospërfilljet e tij,
Unë rrezikoj t'i shkatërroj të dy karrierën e tij
dhe reputacionin e tij.
Ju lutem.
Do të më interesonte mendimi juaj.
Ti ke kapur ngjashmërinë time.
Ju mendoni kështu?
Gëzohem.
Unë do ta quaj atë,
Gënjeshtra të Bukura.
Dëshironi të shkoni në Inverness?
Shume mire.
E di që Dougal MacKenzie po mbledh fonde
për kauzën jakobite.
Mua më mungojnë vetëm provat e nevojshme
për ta marrë në paraburgim.
Ju do të më jepni atë provë.
Jakobit shkak?
Unë nuk e kam idenë se çfarë - Mos qëndroni atje
dhe pretendoni se keni jetuar mes MacKenzies
muajt e fundit dhe nuk i kam dëgjuar
mbështetje zanore për atë dështim James,
dhe pasardhësit e tij të pamend Charles.
Z. MacKenzie do të duhej të ishte vërtet i pamend
për të diskutuar për tradhtinë para një gruaje angleze.
Përveç nëse ajo angleze ishte simpatike për kauzën e tij.
Unë nuk jam ajo grua.
Pastaj provojeni.
A keni parë ndonjë nga shokët tuaj skocez?
duke u përpjekur për të mbledhur fonde për rebelimin?
Jo nuk kam.
Nuk keni dëgjuar asnjë MacKenzie
flasin tradhti jakobit?
Sa herë duhet ta them?
Unë nuk do t'ju besoja
nëse më thua se nata është e errët dhe dita është e ndritshme.
Kapiten, jam i arrestuar?
Sepse nëse jo,
atëherë unë refuzoj t'i nënshtrohem më tej kësaj marrjeje në pyetje.
Unë do të pres kthimin e Zotit Thomas,
pa marrë parasysh sa kohë duhet.
Unë e vendos fatin tim në duart e tij.
Nëse dëshironi të më vini nën roje ndërkohë,
atëherë nuk do të protestoj.
Ju nuk do të largoheni nga kjo dhomë derisa unë të jem i kënaqur
se je aq i pafajshem sa pretendon se je.
Ose mund të bashkëpunoni me mua, ose unë do të detyrohem
për të përdorur metoda më pak të këndshme se të folurit.
Kam dëgjuar për metodat e tua, kapiten.
Çfarë do të bënit, të më linit kurrizin deri në kockë?
E kuptoj që fshikullimi është diçka sportive për ju.
Oh, përkundrazi.
E marr shumë seriozisht.
Jam i sigurt se do të jeni të kënaqur ta mësoni këtë
ju keni fituar mjaft reputacion në Castle Leoch.
Po, më kanë thënë që dikur ke dhënë njëqind rëna
mbi njëqind goditje me kamxhik një djali të varfër malësor.
[merr frymë thellë]
Një djalë i varfër malësor?
Nëse marr kuptimin tënd,
ai djalë është një hajdut dhe vrasës i kërkuar.
Më thanë se ai thjesht kishte vjedhur një copë bukë.
A ju tha Dougal MacKenzie këtë?
Hmm?
Ai ishte aty.
Ai e dëshmoi atë.
Hajduti ishte rrahur më parë për përpjekje për t'u arratisur.
100 rëna të administruara nga nëtari,
një njeri jo pa aftësi në përdorimin e bishtit të maces,
por hajduti nuk u thye.
Jo, ai e mori dënimin pa bërë asnjë zë.
Ai la një shembull të keq për shikuesit e mbledhur,
edhe ushtar edhe civil, dhe nuk mund ta lejoja
ajo fyerje ndaj Kurorës të kalojë e pakontrolluar,
keshtu qe po.
Vendosa që ishin në rregull edhe 100 rëna të tjera.
Nxito.
Këtë herë do t'i administroja vetë.
[grimat]
Unë preferoj të punoj në një kanavacë bosh.
Ajo...
e bën më të aftë të shënojë progresin
të dëmit të shkaktuar. [ nuhat ]
Ti po dridhesh.
ke frike?
Thjesht kam frikë se do të ngrihem fort përpara se të mbarosh së foluri.
Unë do të të thyej.
[grimat]
A keni parë ndonjëherë një burrë të fshikulluar, zonjë?
Nuk është kurrë e bukur,
dhe mendimi i kamxhikut zbret
nëpër atë mish të mjerë e të papërpunuar
më bënte barkun të më dridhej dhe këmbët të më dridheshin.
[psherëtij]
Unë e bëra-
kisha synuar
të ritmoj veten.
Njëqind të rëna janë të lodhshme për krahun.
[grimat]
Përsëri, djali nuk pranoi të bërtiste.
pyes veten,
a shpresonte të më nxiste keqardhjen?
Nëse e bëri, ai gaboi fatkeqësisht.
Isha--
po e lëndoja.
[plasaritje me kamxhik]
Unë mund ta ndjeja atë.
Dridhja e madhe e kamxhikut që përshkon krahun tim,
duke shpërthyer në zemrën time ...
[ kamxhiku vazhdon të plasaritet ]
Por djali nuk do të lutej për mëshirë.
Djali nuk do të lypte.
[ gulçim ]
[gritjeje]
Më shiko mua. Më shiko mua!
[bërtet]
A mjafton kaq? A mjafton kaq?
[rënkon]
[gritjeje]
Dhe pastaj diçka ndryshoi.
Njërit prej burrave të mi i ra të fikët si grua,
dhe turma leh në të qeshura.
Heshtje!
Mendoj se ishte në atë moment që vendosa
për ta gjakosur deri në kockë.
Bota papritmas u ngushtua në krahun tim dhe në shpinë të tij,
kamxhiku që na lidh të dyve.
E qeshura ndryshoi,
i pari që gulçohet,
pastaj të qajë.
[duke qarë]
[të gjithë gulçim]
Turma, ata duhej të shikonin larg.
Ata u tmerruan.
[grimat]
Budallenjtë e verbër.
Mendoj se gjithçka që mund të shihnin ishte tmerri.
Unë- Unë mund të shoh bukurinë.
E pashë të vërtetën.
Ai djali dhe unë...
ne po krijonim një kryevepër.
Një e hollë,
kryevepër e përgjakshme.
Ishte gjëja më e bukur që kam parë ndonjëherë.
E vërteta ka një peshë që asnjë gënjeshtër nuk mund ta falsifikojë.
[ nuhat ]
Të premtova se do të të zbuloja veten dhe...
Une kam.
Po.
Besoj se keni.
Ju më mendoni mua një përbindësh, pa dyshim.
Mund të jetë kështu.
Fakti që ju intereson se çfarë mendoj unë
më jep pak shpresë akoma për shpirtin tënd.
Unë e di një gjë, zonjë.
Unë nuk jam njeriu që kam qenë dikur.
Erdha në Skoci për të përmbushur përgjegjësinë e një ushtari,
për t'i shërbyer mbretit tim dhe për të mbrojtur vendin tim.
Në vend të kësaj...
Unë e gjej veten roje të një të mjerë,
njerëz injorantë
të prirur ndaj bestytnive dhe dhunës më të ulët.
Errësira është rritur brenda meje.
Një urrejtje,
për vetë botën.
E gjej veten duke bërë gjëra të tilla,
punë e kuqërremtë,
derisa nuk e njoh më njeriun që jam bërë.
Nuk je ushtari i parë që ndryshohet nga lufta.
Fakti që mund ta pranoni është
një tjetër shenjë shpresëdhënëse.
Nga çfarë?
Ju thoni se është varrosur brenda
është një njeri i denjë,
një njeri që ende mund të zgjedhë të drejtën mbi të gabuarën.
Besoj se një pjesë e jotja jeton ende.
Do të ishte bukur të mendosh kështu.
Ju nuk mund t'i zhbëni gjërat që keni bërë,
por nuk është vonë për të rifituar njerëzimin tuaj.
Ju mund të zgjidhni të jeni njeriu që dëshironi të jeni.
A mendoni se është e mundur që një ditë të shikoj
në reflektimin tim dhe të mos mbushem me urrejtje?
Unë besoj,
një njeri me mprehtësinë dhe vetëdijen tuaj
mund të bëjë çfarë të dojë.
Rehabilitimi i Black Jack Randall.
Ju mund të bëni një pasuri të basteve kundër kësaj.
Ndoshta duhet të filloj duke ju shoqëruar për në Inverness.
[psherëtij]
[qesh]
Të kam bërë të lumtur.
Po, ju keni.
[qesh]
Një ndjesi e çuditshme.
Një fillim, ndoshta.
jam dakord.
Tetar Hawkins.
Zonja Beauchamp dhe unë... [ pastron fytin ]
kërkojnë ndihmën tuaj.
Kapiten Randall, ti ke mirënjohjen time më të thellë...
[gulçohet]
[shfryn]
[rënkim]
Unë banoj në errësirë, zonjë,
dhe errësira është vendi ku unë bëj pjesë.
Unë nuk kam nevojë për simpati nga ju, dhe ju nuk do të merrni asnjë nga unë.
[gulçim]
Në një mënyrë apo tjetrën, unë do të nxjerr të vërtetën nga ju.
[gulçim]
Tetar...
A keni shkelmuar ndonjëherë një grua?
Zotëri?
Është-- është shumë çlirues.
Eja.
[gulçim]
E shkelmoni.
Unë thashë që ta shkelmoj, qumësht.
E shkelmoni!
[kollitet]
E shihni?
Janë shumë... të buta.
Përsëri.
Nuk më kujtohet të kërkoja praninë tuaj.
[kollitet]
Eja, zonjë.
Ke mbaruar ketu.
Mbaje!
Unë do të vij këtu për të luftuar.
Ju u thoni zonjave këtu të largohen mënjanë
para se të humbas durimin.
Nuk ke të drejtë për atë grua,
jo ndërsa ajo është duke u marrë në pyetje
nga një oficer britanik.
Ajo është mysafire e Clan MacKenzie.
Ajo së pari është një lëndë angleze.
Dhe ajo u soll këtu nga frika
ajo mbahej e burgosur nga vëllai im.
Tani ajo do t'ju ketë siguruar se nuk është kështu,
dhe me të drejtë, duhet të më kthehet për mbrojtje.
Kam frikë se kanë lindur pyetje të tjera.
Oh mirë...
ju nuk do t'i pyesni ata në tokën MacKenzie.
Jo nëse nuk doni të filloni një luftë këtu, në këtë ditë.
[qesh]
Unë mendoj se kemi mbaruar për ditën.
Sigurohuni që ta dorëzoni atë në Fort William
nesër në perëndim të diellit.
Nëse ajo nuk është e pranishme në kohën e caktuar,
do të akuzohesh se strehon një të arratisur nga ligji anglez,
dhe ju do të gjuheni dhe do të dënoheni,
edhe deri në vdekje.
Shef lufte apo jo.
Lërini të kalojnë.
Hajde, vajzë.
[kollitet]
Mezi pres takimin tonë të radhës,
Zonja Beauchamp.
Trupi im ende po lëkundet nga keqtrajtimi,
gjëja e fundit që ndjeva ishte një galop me kokë
nëpër terrenin e ashpër të Malësisë.
Kisha frikë se isha afër të fikët
kur Dougal më në fund bëri thirrje për një ndalesë.
A po takojmë të tjerët këtu?
Jo, ata janë kthyer në kamping,
por aty pranë ka ujë të freskët,
dhe ju dukeni sikur mund ta përdorni.
Uji? Ku?
Poshtë.
Një ngjitje pak për një pije, apo jo?
Oh, po.
Ka një erë të keqe në të,
por me siguri do t'ju lag rrahin.
Jeni spiun i anglezëve apo francezëve?
Sa herë duhet t'i përgjigjem të njëjtës pyetje?
Të premtoj, kjo është hera e fundit që do ta kërkoj nga ty.
Unë nuk jam spiun.
Unë jam e thjeshtë Claire Beauchamp dhe asgjë më shumë.
Aty.
A mund të mbarojmë më në fund me të?
Mirë?
Shansi.
Është bërë.
Keni planifikuar ta përdorni atë tek unë?
Epo, nuk do të më pëlqente.
Ju jeni një grua e bukur,
por nëse vërtetohesh i rremë,
Nuk do të kisha pasur zgjidhje.
Por unë ken tani ju jeni duke thënë të vërtetën.
Mund të pyes çfarë ju bindi?
Pranvera e Shën Ninianit.
Disa njerëz e quajnë atë Pranvera e Gënjeshtarit.
Erë si vetë tymi i ferrit.
Nëse pini nga ajo dhe provoni të pavërtetë,
do të djegë gjizën tuaj.
Një pranverë magjike?
Epo, ju jeni një shërues.
Me siguri ju besoni në fuqitë e magjisë.
Epo, dyshoj se kapiteni Randall do të bindet kaq lehtë.
Shansi.
Epo, nuk keni nevojë ta shihni përsëri.
Jo nëse bëni atë që ju them.
A nuk duhet të më sillni nesër në Fort William?
Një oficer anglez nuk mund të detyrojë një skocez,
nëse nuk ka prova se është kryer një krim,
dhe edhe kështu, nuk mund të detyrojë një subjekt skocez
nga tokat klanore pa leje
nga Laird në fjalë.
Ju keni folur me Ned Gowan.
Po, kam.
Mendova se mund të vinte deri këtu.
Unë mund të refuzoj vetëm ligjërisht t'ia kthej Randall-it
nëse ju ndryshoj nga një angleze
tek një skocez.
Në një skocez?
Mm, dhe e vetmja mënyrë për ta bërë këtë
është që ju të martoheni me një.
Jo. Absolutisht jo.
Unë nuk mund ta bëj këtë!
Më mirë të shkoni në një burg anglez?
Pra, do të martohem me ty?
[qesh]
Epo, duhet ta pranoj
Ideja për të bluar misrin tuaj më gudulis,
por nuk jam unë vetë që do të nominoja për këtë pozicion.
Atëherë kush?
[ hapat po afrohen ]
Dougal dëshiron që ne të martohemi.
E di.
Dhe je i gatshëm?
Epo, ti më ke ndrequr plagët më shumë se një herë.
Ndjej se ju detyrohem diçka për gjithë këtë.
Përveç kësaj, çfarë lloj shoqe do të isha
nëse do t'ia lë atij bastardit të çmendur Randall?
Por me siguri një i ri si ju...
mirë, a nuk është dikush tjetër që ju intereson?
Oh...
jam premtuar?
[qesh]
Nr.
Jo, nuk kam shumë perspektivë për grua.
Dua të them, nuk kam asgjë më shumë se pagën e një ushtari për të jetuar.
Pastaj është vështirësia e vogël
me një çmim mbi kokën time.
Asnjë baba nuk dëshiron që vajza e tij të martohet me një burrë
që mund të arrestohen dhe varen në çdo kohë.
E menduat këtë?
Pra, kjo është ajo atëherë.
Për sa u përket juve, ne thjesht...
filloni muajin e mjaltit nesër?
Shansi.
Çfarëdo që ju përshtatet.
Epo, a nuk ju shqetëson se ...
se nuk jam e virgjër?
Epo, jo.
Për sa kohë që nuk ju shqetëson që jam unë.
Unë mendoj se njëri prej nesh duhet të kuptojë se çfarë po bëjnë.
[ muhabet e paqartë ]
*