Pięć, zero, pięć, osiem, cztery, dwa, cztery, dwa, zero, pięć.
Pięć, zero, pięć, osiem, cztery, dwa...
Czarny ford mustang na chodniku w Barnham Hill.
Dziewięciu nieletnich ze sprayem ucieka piechotą.
Azjata, zniknął z pola widzenia.
Przyjęłam.
Skarga na hałas, 61352 Harrison.
BABCINA RESTAURACJA K&I
Grzanki nie podeszły?
Taaaa...
W porządku.
Mogę je podgrzać.
Nie trzeba.
Albo przynieść coś innego. Serwujemy już lunch.
Naprawdę nie trzeba.
Może doleję chociaż kawy?
Tak.
Dziękuję.
Cześć, Molly. To ja, Gene.
To numer twojej komórki? Przepraszam.
Nic mi nie jest. To był fałszywy alarm.
Okazało się, że byłem tylko odwodniony.
Dasz wiarę?
Tak, na pewno.
Nie wrócę...
do czwartku.
Możesz otworzyć z Frederico?
Dobrze.
I musiałabyś przyjąć dostawę po południu.
Już przyjęłaś?
Świetnie, dzięki.
Czy ktoś... o mnie pytał?
Szukali mnie w sklepie jacyś klienci?
Ktoś się kręcił albo...?
Nie, nic się nie stało, tylko...
Wydzwaniał do mnie agent ubezpieczeniowy.
Był trochę nachalny...
Czyli... nikt?
Nie?
No dobrze.
Tak.
Jasne.
Widzimy się za kilka dni.
Dzięki, Molly.
Dziewięć-pięćdziesiąt trzy w magazynie na Czwartej.
Dystrykt 1094 Aurora Drive.
Dziesięć-dwadzieścia trzy. James i Woll...
Szary chevy astro blokuje podjazd.
Dziesięć-23.
Mam nieletniego. Biały, około 140 cm, 30 kg.
Dziesięć-dwadzieścia osiem wrócił do domu. To będzie 0700.
Dziesięć-23.
Strzały na 65. i 70.
Zgłoszenie od mężczyzny...
To ty!
Tak też myślałem.
Nie byłem pewien, ale patrząc z bliska...
Jasne.
To ty!
Daj spokój, stary.
Jestem wielkim fanem.
Gdy mieszkałem z moją byłą w Albuquerque, wszędzie cię widywałem.
Byłeś na bilbordach, w telewizji.
Nawet miałam twoje zapałki.
Pomyliłeś mnie z kimś.
Nazywam się Takavic.
Gene Takavic.
Przepraszam, muszę wracać do pracy.
Daj spokój, stary.
Niefajnie.
Ja wiem, kim jesteś.
Ty wiesz, kim jesteś.
Darujmy sobie.
Nim się nie przejmuj. Jest wporzo. Chciał ze mną iść.
Wiesz, kogo raz wiozłem taksówką?
Sammy’ego Hagara!
Sławniejszy od ciebie.
Czego chcesz?
Chcę, żebyś się przyznał.
Nie wiem, do czego...
Jasne, że wiesz.
Powiedz to.
Naprawdę nie wiem, co....
Dawaj.
No dalej.
Dalej, stary.
Powiedz...
to.
Zadzwoń do Saula.
Co?
Nie dosłyszałem.
Zadzwoń do Saula.
Jeszcze raz i z palcem.
Zadzwoń do Saula.
No i proszę.
Wyszedłeś z wprawy, ale następnym razem będzie lepiej.
Nie pytałeś, ale mam na imię Jeff.
Gdybyś mnie potrzebował, zadzwoń do Omaha United Cabs.
Znajdą mnie, gdziekolwiek bym nie był.
Pięć minut i jestem.
O rany.
Fajnie cię poznać.
Prawdziwy zaszczyt.
Na razie.
Gene.
Pięć, zero, pięć, osiem, cztery, dwa...
Proszę wrzucić 50 centów.
Odkurzacze najwyższej jakości. Słucham?
Potrzebna mi przejściówka do Hoovera, Max Extract Pressure Pro, model 60.
Już ją panu dostarczaliśmy, prawda?
Tak, jestem w Omaha w Nebrasce.
Panie Takavic...
trudno będzie zdobyć tę część.
Muszę pana ostrzec, że będzie droższa niż oryginał.
Jak bardzo?
Podwójna cena.
Nadal pobieramy płatność przy odbiorze.
To jakiś problem?
Nie. W porządku.
Jest źle?
Rozpoznano mnie.
Rozumiem.
Udział władz?
Jeszcze nie.
Odbiór będzie w tym samym miejscu, w którym pana wysadzono.
Pamięta pan, gdzie to było?
Tak.
Dobrze, panie Takavic.
Czwartek.
Siódma rano.
To samo miejsce.
Resztę pan zna. Mam rację?
Panie Takavic...
Jest pan tam?
Zmieniłem zdanie.
Zmienił pan zdanie?
Tak.
Dla jasności: nie chce pan tego robić?
Sam się z tym uporam.
NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
RADA ADWOKACKA NOWEGO MEKSYKU LICENCJE
Jimmy, co ty...
Wiem, że wydaje ci się to pochopne, ale wiem, co robię.
- Zmieniasz nazwisko...? - Nie!
Tak, ale dla moich klientów.
- Nazwiesz się Saul Goodman? - Już się tak nazywam.
Gadaliśmy o tym.
Szumowiny, które kupowały telefony.
Prędzej czy później, każdy z nich znajdzie się w radiowozie.
Zadzwonią do Jimmy’ego McGilla? Nie.
Pozostanę Saulem Goodmanem, a oni zadzwonią do gościa, którego znają.
Myślałem, że marnuję rok życia.
Ale tak nie było. Robiłem to po to.
- Kiedy zdecydowałeś... - Przed chwilą mnie olśniło.
To jest sposób.
Uda się, Kim.
- Ja... - Wiem.
Wątpisz, że nagle wszystko rozgryzłem, ale tak się stało.
To właściwy sposób.
Załatwię to i pogadamy.
No bo...
Chyba że czegoś nie dostrzegam?
Jeśli wolisz, żebym odczekał, zrobię to innym razem.
Naprawdę tak czujesz?
- Tak. - Dobra.
Świetnie. Góra pięć minut.
Na czym skończyliśmy?
Musi pan tylko podpisać dokumenty.
Dobrze.
Pozostało zawiadomienie o wpisaniu do rejestru.
Jimmy...
„Saul... Goodman”
McGill.
Dzięki, skarbie.
Werner...
Ziegler.
Werner Ziegler.
Werner... Ziegler.
Ziegler.
Wiesz, ilu Wernerów Zieglerów jest w Niemczech?
Dwudziestu siedmiu.
Dwudziestu sześciu, według pani Ziegler.
Nigdy o nim nie słyszałem.
A o Michaelu?
Znam imiona tylko tamtych dwóch gości.
Tak, Victor i Tyrus.
Ty.
- Tak? - Werner Ziegler. Słyszałeś o nim?
Werner Ziegler.
- Nie. - A o Michaelu?
Łysy gringo. Z branży.
- Zgadza się. - Dobra.
Południowa ściana, wlewanie betonu...
Co on kombinuje, stary?
Nic się nie dzieje? Nic nowego?
Co na przykład?
Cokolwiek.
Co?
To nic takiego.
Parę szumowin skarżyło się, że towar nie jest czysty.
Słucham?
Też to słyszałeś?
Podobno jest inny.
- To znaczy? - Skarżą się.
Już tacy są.
Pokaż mi.
Arlo, stary!
- Tak? - Trzy.
Pokaż, co masz.
Ej, vato!
Dokąd to?
Tam nie wejdziesz.
Mycha, w porządku.
Gdzie towar?
W krześle.
W tym?
Chodzi o ilość?
Zgadza się.
Trzymacie gotówkę?
Tak, tutaj.
Skoro trzymacie moją kasę,
co robicie z moim towarem?
Nikt go nie zanieczyszcza.
Odbieramy towar z kurzej fermy, rozbijamy,
dzielimy, po czym ląduje tutaj.
Z tej kurzej fermy...
Jak go odbieracie?
Wystawia dziesięć kilo. Zabieram sześć.
Jak je zabierasz?
Za każdym razem wybieram inne. Są takie same.
Dobra, te...
są w porządku.
Ale te...
To gówno nie jest nasze.
Oldskulowo piękna.
Zasłużyłeś.
Tylko...
- JMM. - Tak.
Wybacz.
Zamówiłam dla Jimmy’ego McGilla.
Jimmy’emu się podoba.
Spokojnie, będę jej używał.
Jak ktoś zapyta, powiem, że JMM to moje motto.
- Twoje motto? - Tak.
Jurysprudencja...
ma moc.
To miłe.
Mam coś jeszcze.
„Drugi najlepszy prawnik świata. Po raz kolejny”.
Popełniasz błąd. „Drugi najlepszy prawnik świata”.
Saul Goodman da ci niezły wycisk.
Nie wątpię.
Dziękuję.
Za wszystko.
Naprawdę.
Wiesz co?
Prawdziwa trudność polega na tym, by dać znać klientom,
że gość od komórki jest adwokatem.
- Ich adwokatem. - Tak.
Łatwo nie będzie.
Nadal mam prawie całą paletę komórek,
więc może rozdam je w promocji?
Zrobię z tego wydarzenie.
Oddam je za darmo.
A na zachętę,
tylko przez ograniczony czas,
przestępstwa bez użycia przemocy: 50 procent rabatu.
No wiesz.
Popełnij cztery zbrodnie, piątą dostaniesz za darmo.
Dla przyjaciół i rodziny.
Można się dzielić.
Serio?
Tak, muszę zwabić klientów.
A jak połkną haczyk, wyjdę na swoje.
Czy to nie brzmi, jakbyś zachęcał tych ludzi do popełniania przestępstw?
Nie potrzebują zachęty.
- Jedna gałka czy dwie? - Jedna.
Kim, nie znasz tych dupków.
Ci kretyni zawsze będą robić głupie rzeczy i zawsze będą trafiać za kratki.
Rabat nie zrobi różnicy.
Chcesz posypkę? Ja sobie posypię.
Jasne.
Tylko martwię się, jak to świadczy o tobie.
Wiesz co? Masz rację.
Po co obniżać ceny?
Rabat to desperacki krok.
Widzisz?
Dlatego to działa.
Ja posuwam się za daleko, a ty mnie hamujesz.
Nie sądzisz, że za nisko się cenisz?
Tak ciężko pracowałeś na to, by odzyskać licencję.
My pracowaliśmy.
Tak, więc dlaczego...
Dlaczego to?
To idealne rozwiązanie.
Oni znają mnie, a ja ich. Lepiej być nie może.
Nie mogę wrócić do roli Jimmy’ego McGilla.
Jimmy McGill, prawnik, zawsze będzie frajerskim bratem Chucka McGilla.
Mam tego dość.
To nazwisko jest spalone.
To nowy początek. Krok naprzód.
Podoba mi się.
Przepraszam, ale jakoś tego nie widzę.
W porządku.
Zobaczysz.
Długo czekacie?
Podziwiałem przybytek Gustavo.
Jest olbrzymi!
Tyle ciężarówek.
Wszystkie budynki są pełne kurczaków?
Usiądź.
Musimy omówić ważną sprawę.
Oczywiście, Don Juan.
Może zauważyłeś, że część produktu jest... zmieniona.
Gustavo wyjaśni.
Muszę się do czegoś przyznać.
Jeśli chodzi o legalną część biznesu, pracował dla mnie pewien mężczyzna.
Nadzorował projekt budowlany.
Niemiecki inżynier.
Jego nazwisko jest ci chyba znane.
Werner Ziegler.
Na skutek niedopatrzenia dowiedział się o naszej działalności.
Pokusa okazała się zbyt silna
i podprowadził dwa kilo towaru.
Resztę już znasz.
Wiesz, że Ziegler uciekł i mój człowiek go namierzył.
Jest mi wstyd...
nie tylko dlatego, że do tego dopuściłem,
ale że zataiłem prawdę.
Gdy odkryłem, co zrobił Ziegler,
zastąpiłem skradziony produkt metamfetaminą, którą kupiłem w okolicy.
Część gorszego produktu trafiła do twojej organizacji.
I za to...
muszę przeprosić.
Szczerze.
Jaki projekt?
Mówiłeś, że Niemiec coś budował.
Co?
Pozwólcie, że wam pokażę.
To będzie to najbardziej zaawansowany
system schładzania na południowym zachodzie.
- Zamrażarka? - Chłodziarka.
Nigdy nie zamrażamy produktu.
To ludzie Zieglera. Pracują na podstawie jego planów.
Jak dla nich,
szef wrócił do domu.
Mogłeś nam powiedzieć.
Uniknęlibyśmy wielu kłopotów.
Tak, doszło do paru nieporozumień.
Mój człowiek nie wiedział, kto go śledzi,
więc starał się ukrywać swoje działania.
Twój człowiek...
Michael, zgadza się?
Tak.
To nie przypadkiem on?
Tak.
Chciałbym się przywitać.
Oczywiście.
Michael.
Poznaj mojego wspólnika, Eduarda.
Miło mi. Dużo o tobie słyszałem.
- Czyżby? - Tak.
Muszę wracać.
Dziękuję.
Cóż...
Teraz wszystko jasne.
- Cieszę się, że jesteś zadowolony. - Słuchajcie.
Nie chcę więcej kłopotów.
Musicie koegzystować.
To nie podlega dyskusji.
- Gustavo, żadnych tajemnic. - Tak.
Don Eladio nie jest zadowolony.
Rozumiesz?
Tak.
To wszystko.
To będzie...
bardzo fajna chłodziarka.
Południowa ściana będzie pięknie wyglądać.
Co robisz na północy?
Chronię interesy mojej rodziny.
Śledząc ludzi Gustavo?
Szpiegując go?
I ten bałagan z TravelWire.
Nie tak zachowujemy się po tej stronie granicy.
Czekaj. Przepraszam.
To wpływ mojego wuja.
Wiesz, jaki jest Hector.
Podejrzliwy i nierozsądny.
Hector ubzdurał sobie, że gość od kurczaków może chować urazę...
po tym, jak strzelił jego chłopakowi w łeb.
Nie rozumiesz Gustavo.
Robimy z nim wyłącznie interesy.
Interesy?
Jak w Santiago? To też były interesy?
Muszę wiedzieć, że to zamknięty rozdział.
Ufasz Fringowi?
Nigdy nie będzie jednym z nas, ale robi kasę.
Póki przynosi dolary, Eladio jest zadowolony.
Tylko to się liczy.
Więc nie ma o czym mówić.
- Pozdrów ode mnie wuja. - Pozdrowię.
Chodźmy.
Widzę cię.
Przygotujmy wasze telefony.
Spokojnie.
Odsuń się.
Jest mnóstwo telefonów.
Mnóstwo telefonów.
Nie mogę was wpuścić, moje panie.
Obowiązuje kolejka.
Proszę, kolego.
Następny.
Witaj! Siadaj.
Pogadajmy najpierw o tobie.
Po naszej krótkiej znajomości wnoszę,
że jesteś koleżką, który czasem, nie z własnej winy,
pakuje się w sprzeczki.
Walkę ręczną.
Na pięści.
Myślę, że możesz być kimś,
kto gustuje w ziołach.
Zgaduję, że mają panie powodzenie u panów,
co może prowadzić do nieporozumień z chłopakami z komisariatu.
Przywitaj się z moim przyjacielem.
Widzisz czerwone kółko?
Zaprogramowane.
Numer jeden łączy się bezpośrednio ze mną.
Naciśniesz i ciach! Jestem.
- Następny. - Po co mam do ciebie dzwonić?
Bo nie tylko rozdaję telefony.
Jestem prawnikiem, który o ciebie zawalczy.
Możesz się znaleźć w posiadaniu kilku sztuk broni wojskowej.
Granatników albo min w bagażniku.
Zanim się obejrzysz, gość wykrwawia się na chodniku,
a gliny patrzą na ciebie spode łba.
Ludzie zawsze się ciebie obawiają, a przecież nikogo nie krzywdzisz.
Kto nie chciałby być...
Następny. Ten wielki koleś to Huell Babineaux.
Zapytaj go o mnie.
Groziły mu trzy lata.
Groziło mu sześć lat.
Osiem lat na Gwadelupie.
Groziło mu 25 lat odsiadki.
Nie siedział ani jednego dnia. Dlatego nazywa mnie Magikiem.
Nalega, by mnie tak nazywać.
Następny.
Jedynka. To twoje koło ratunkowe.
Gliny ci grożą lub krzywo na ciebie patrzą,
naciskasz guzik i jestem.
Wciśnij numer jeden.
Naciśnij guzik.
I trzymaj gębę na kłódkę.
Nie zapomnij naładować. Ciach-pach i jestem.
Jedynka w szybkim wybieraniu.
Jedynka to twój guzik alarmowy.
Spytaj go o Magika.
Wciśnij guzik, a kumpel Saul przybędzie.
Będę cię wspierał 24 godziny na dobę.
365 dni w roku.
Wciśnij jedynkę.
Szybka sprawiedliwość.
To twoje koło ratunkowe.
Baw się dobrze.
Jakiekolwiek problemy z prawem...
Zapytaj go o Magika.
Wciśnij jedynkę i ciach! Saul Goodman przybędzie.
Ludzie, panie i panowie, chłopcy i dziewczęta...
Przykro mi to mówić, ale oddaliśmy właśnie ostatni telefon.
Ale służę poradami prawnymi,
darmowymi poradami prawnymi.
Weźcie chociaż wizytówkę.
Pójdziecie z władzą na noże, Saul wam pomoże.
Chwila! Wiecie co?
Skoro nie dostaliście telefonów, co powiecie na rabacik?
Tak.
Przez kolejne dwa tygodnie
przestępstwa bez użycia siły: 50 procent rabatu.
- Proszę. Za pół ceny. - Biorę.
Mamy chętnych.
Proszę.
50 procent.
- 50 procent rabatu. - Serio?
Pięknie.
Świetnie.
Dobra robota, Magiku.
Dopiero się rozkręcamy.
Gdybyście mieli umrzeć, już byście nie żyli.
Wysiadka. Musimy działać.
Dobra.
Zrobiliście połowę roboty, ale płacą wam za całość.
Chyba nie muszę mówić...
że oczekujemy waszej współpracy...
na stałe.
Ani słowa.
Ani dziś, ani jutro, ani za tydzień. Nigdy.
Nie dotrzymacie umowy, czekają was konsekwencje.
Wyrażam się jasno?
Dobra.
Udo i Renke.
Bierzecie cherokee. Kluczyki w stacyjce.
Jedziecie do Denver.
Samolot do Zurychu odlatuje o północy.
Skręcicie w prawo i za sześć kilometrów macie autostradę.
Paszporty i bilety.
Kai, podróżujesz sam w czerwonym pontiacu.
Wylatujesz z Dallas.
Czeka cię długa jazda.
O 9.40 masz bezpośredni lot do Berlina.
Nie puszczę pary z ust.
Nigdy.
To było konieczne.
Był dobrym człowiekiem, ale...
tak naprawdę był mięczakiem.
Casper.
Toyota.
Jedziesz do Phoenix.
Lot o 10.15 do Vancouver, a stamtąd do Budapesztu.
Tak?
Był wart 50 z was.
Sebastian, Adrian.
Honda civic.
Jedziecie do El Paso.
Lot o 7.25 do Chicago, stamtąd do Wiednia.
No i?
Ostatni z nich godzinę temu wyleciał do Zurychu.
Problem z głowy.
Zrobią, co im kazano?
Pytasz mnie o zdanie?
Tak.
Wiedzą, jakie będą konsekwencje.
A pralnia?
Zaplombowaliśmy wejście. Nikt jej nie odkryje.
Póki Lalo Salamanca jest po tej stronie granicy,
nie możemy kontynuować.
A więc to koniec.
Nie, to nie koniec.
Po tym, jak się z nim uporamy, a zrobimy to,
wznowimy budowę.
Do tego czasu będziesz otrzymywał wynagrodzenie.
Zapłacisz mi za nic?
Powiedzmy, że to zaliczka.
Nawet po Zieglerze?
Tak.
Co się stało we Frankfurcie?
Prawnik cały dzień spędził z jego żoną.
Zaakceptowała przedstawione jej fakty.
Zgodnie z twoją sugestią: wypadek na budowie.
Wczoraj był pogrzeb.
Otrzymała również rekompensatę.
„Rekompensatę”.
Na twoim miejscu...
bardzo ostrożnie dobrałbym kolejne słowa.
Zatrzymaj swoją cholerną zaliczkę.
Panie Oakley.
Skomentuje pan sprawę Carla Gravenhorsta?
Biuro prokuratora oskarżono o nadużycia w sprawie Gravenhorsta.
Skomentuje pan ostatnie wydarzenia?
Graven-co?
Podobno oskarża pan niewinnego człowieka.
Prokuratura ma coś do ukrycia?
Przepraszam, przepuśćcie mnie.
Mówi pan o moim kliencie.
- Kim pan jest? - Saul Goodman.
Mój klient jest w stu procentach niewinny.
Prokuratura w Albuquerque dopuszcza się skandalicznej niesprawiedliwości.
Kim pan jest?
Saul Goodman.
W odpowiedzi na pozew, pozywamy całą prokuraturę w Albuquerque
za złośliwe prześladowanie, bezprawne aresztowanie i nadużycia.
Serio?
Pójdziemy z tym do Sądu Najwyższego.
Nazwisko Carla Gravenhorsta zostanie oczyszczone
i otrzymamy odszkodowanie.
Dość tego, muszę iść do sądu.
Proszę iść, skoro pan musi.
Ale jeszcze się spotkamy.
Przepraszam. Jak się pan nazywa?
Jestem Saul Goodman i zajmuję się
obroną mieszkańców Albuquerque przed wszelką niesprawiedliwością.
Musi być pan bardzo drogi.
Wcale nie.
Każdy obywatel zasługuje na szybką sprawiedliwość
w rozsądnej cenie.
Ma pan wizytówkę?
Nie dla mnie, dla kumpla.
Tak, i proszę mu powiedzieć, że nikogo nie osądzam
i jestem do dyspozycji 24 godziny na dobę.
- Też mogę jedną? - Jasne.
- A ja? - Pewnie.
Sam nie wiem.
Pięć miesięcy.
A pewnie skończy się na dwóch.
Biorąc pod uwagę wcześniejsze wykroczenia,
groziło ci do czterech lat więzienia...
Pięć miesięcy to dobra oferta.
Martwisz się, że nie będzie cię przy rozwiązaniu?
Rozwiązaniu?
Tak, właśnie.
Jeśli będzie rozprawa, będzie pani moją adwokatką?
- Nie chcesz rozprawy. - Ale pomoże mi pani?
Tak, ale rozprawa byłaby błędem.
Rozprawy są nieprzewidywalne.
Prokuratura wyciągnie wszystko.
- To jak rzucanie kostką. - Zróbmy to!
Nie chcę pouczać pani mecenas,
ale na rozprawie będę robił do ludzi słodkie oczy,
zobaczą Lois i dzieciaka, i mi uwierzą.
Ja ci wierzę.
Bobby, jest milion powodów, by nie wybierać rozprawy.
To zależy ode mnie?
Tak, ale ci to odradzam.
Są spore szanse, że dostaniesz większy wyrok, nie mniejszy.
Mówię o latach twojego życia.
Ale mogą mnie uniewinnić?
- Nie chcesz ryzykować. - Może chcę.
Lois.
To jego decyzja.
Przepraszam.
Proszę...
Przemyślcie to.
Oboje.
Gotowa na lunch?
W sądzie rodzinnym mają podobno nowy automat z kanapkami.
Przykro mi, nie wyrwę się.
Co się dzieje?
Nie przyjmie ugody.
Kto? Ten koleś?
To ten gnojek, który próbował sprzedać kradzione lodówki tajniakowi?
- Co załatwiłaś? - Pięć miesięcy.
Z jego kartoteką? Powinien ci dziękować na kolanach.
Chce rozprawy.
Nie! Serio?
Poważnie.
Wiesz co?
Nie.
Możemy to naprawić.
Będę udawał prokuratora.
Będziemy sobie wrzucać.
Będziemy głośni. Pójdziemy tam i zrobimy scenę.
Pojawiły się nowe dowody i z wrogością wycofam ugodę.
Będę wkurzony. Będę chciał go zamknąć na amen.
Wrócił ten facet.
Wykłócaj się ze mną, a ja będę odparowywał.
Gnojek będzie błagał o te pięć miesięcy.
- Nie sądzę. - Dalej, Kim, damy radę.
To pewniak.
Decyzja należy do niego.
Co to pomoże, jak wsadzą tego głąba do Los Lunas?
Myślisz, że teraz jest osłem? Czekaj, aż wróci z pierdla.
Jimmy, nie.
Co z jego żoną i dzieckiem?
Co z nimi? Wykorzystajmy nasze moce w dobrym celu.
- Nie zrobię tego. - Damy radę!
- Nie oszukam klienta. - Z Mesa Verde się udało.
Jimmy, odpuść.
Dobrze.
Widzimy się w domu.
Więc...
kto to był?
Wszystko w porządku?
Jest z prokuratury.
Wycofują ugodę.
Co z tego?
I tak nie mieliśmy jej przyjąć.
Dlaczego ją wycofują?
Ja...
nie jestem pewna.
Możliwe, że mają nowe dowody.
Jakie?
Nagrania albo świadków...?
Nie wiem.
Wkrótce się dowiemy.
Przykro mi, Bobby.
Chyba chcą zrobić z ciebie przykład.
Dobrze, powiedzmy sędziemu, że chcemy procesu.
Wie pani co?
Na pewno nie mogę dostać pięciu miesięcy?
Prokurator wycofał ugodę.
Nawet jeśli ładnie pani poprosi?
Mogę spróbować...
- Serio tego chcesz? - Tak.
Przemyślałem to...
Pięć miesięcy jest spoko.
Pani Wexler, prosimy.
Zaczekajcie tu.
Nie mogę niczego obiecać, ale postaram się.
Jasne, rozumiem.
Poczekamy tu.
Napisy: Monika Bartz