WARNA, BUŁGARIA
Drogie panie...
Bakarat.
Prześliczny.
Tihomir.
Rozłącz się.
Bradley Fine.
Cóż za zaszczyt.
Wzajemnie.
Mów, gdzie jest bomba.
Masz 10 sekund.
Ciekawe...
Gdy ukrywaliśmy ją z moimi ludźmi,
pozbyliśmy się wszystkich świadków.
Sam pozbyłem się pozbywaczy.
A to znaczy, że tylko ja wiem,
gdzie kryje się ta groźna i łatwo przenośna głowica.
Sądzę,
że mam ponad 10 sekund.
W takim razie lepiej zacznij...
No, żesz...
Boziu!
Coś ty zrobił?!
To niechcący! Jestem uczulony!
Na litość!
Nie wziąłeś leków?
Zapomniałem.
Mówiłam, że wsadzam ci zapasowe do marynarki!
Tak?
Fakt. Dzięki.
Biorę to na siebie.
Słyszałam, jak pociągasz nosem,
ale nic nie zrobiłam.
To ja mam krew na rękach.
Idzie trzech typów.
Zjeżdżaj.
Ktoś tu jest?
Zaraz wyjdzie zza rogu.
Tamci trzej właśnie przeszli przez próg.
Uważaj.
Zdjęci.
Brawo!
Pociski wyszły.
Zwykle jem czekoladę garściami, ale to smakowało...
Powiem wprost:
Jak szczurze bobki.
Można ciszej?
Pod sufitem znowu zalęgły się szczury.
Zafajdały ci cały tort.
- W lewo? - Nie.
W prawo, a później prosto.
Z prawej pruje do ciebie cała chmara.
Kocham cię.
No weź...
Uwaga!
O mały włos, Fine.
- Kto jest najfajniejszy? - Ty.
Bradley, jesteś gość! Takich gości nigdy dość!
Padnij!
Ładnie. Pilates daje efekty.
Widać?
Jesteś luźniejszy... w udach.
I... sprawniejszy.
Sama nie wiem. Nie jesteś taki sztywny.
Cicho!
- Prosto? - Nie.
W prawo, po schodach.
Na zakręcie czeka zbir.
Dzięki.
Idź na górę.
Droga wolna.
Boże, umieją latać!
Cicho tam!
Stań przy drzwiach.
Czekaj na mój znak.
Czekaj... Trzy...
Dwa... Jeden!
Ojej, nie zapukałem.
Szarpią mnie za włosy!
Nie widzę!
Jak to nie?
Uważaj na terenówki!
Na przystań!
To jest myśl.
Weź łódkę Bojanowa!
A kluczyki?
Zdejmij osłonę po lewej
i zewrzyj przewody.
Nie mogę.
To zatkaj uszy!
A twój piękny głos?
Nie czaruj, tylko padnij!
Współrzędne 43.16547,
27.94654.
Ognia!
O mały włos!
Dobra robota!
Ucałowałbym cię.
Chętnie, poproszę z języczkiem.
Jak wrócę, stawiam kolację.
Spisałaś się!
A odebrałabyś ciuchy z pralni?
I mój wóz?
Jasne.
I trzeba wylać ogrodnika,
bo ciągle kosi zraszacze.
Wywalisz go?
Pewnie.
Nie ma sprawy.
Rządzisz.
Do zobaczyska.
Biedny Jaime...
Sęk w tym, że...
To twoje maluchy?
Tak...
Zasłonię im oczy,
bo się na mnie gapią.
Nie zwalniaj mnie.
Nie śmiałabym.
Tylko cię sprawdzam.
Jaime...
Kosiarka...
Chodźmy do niej.
Brawo, Susan.
AGENTKA
A co to za pyszności?
Bez urazy, ale straszna podeszwa.
Żujesz ręcznik.
Przemywam sobie podniebienie.
Niezła nora, wiesz?
Sknerus!
Burger King był pełen.
Wybacz.
Trochę myślałem.
Bez ciebie nie dałbym sobie rady.
Dlatego chciałem ci dać coś wyjątkowego.
Wariacie...
Co to?
Wściekła babeczka!
Uwielbiasz je.
Urocza.
Ale by było, jakbyś znalazła pierścionek.
Tylko nie to!
Musiałabym ci dać kosza.
Nie chcę resztę życia czuć,
jak twoje mięsiste łapska smarują mnie kremem.
Ani mieć z tobą trójki dzieci:
Karen, Tommy'ego i Billy'ego,
które ganiałabym po domu.
Nic z tego!
Ale...
Dałbyś mi coś, co będę nosiła.
Tego nie chcesz?
Włożę... Ale później.
Wkładaj!
A to co?
- Regulacja. - Patrzcie państwo.
To dopiero rzadki bajer.
- Pasuje jak ulał! - Tak?
Świetnie.
Nie dałbym rady, gdybym cię nie słyszał.
A ty wyobrażasz sobie mnie jako agentkę?
W terenie?
Ze spluwą?
W życiu by mnie nie wzięli.
Nawet nie umiem się ubrać.
Ty masz garniaki od krawca.
Leżą idealnie.
Ja wyglądam w tej kiecce jak dynia w worku.
Nawet nie ma metki. Chyba mama mi ją uszyła.
Dość.
Jestem do niczego.
Przestań.
Nie łam się.
Tworzymy zgraną parę.
Przysuń się.
Bliżej.
Chyba masz zapalenie.
Nie...
Naprawdę.
Wytarłaś oko, jak sprzątałaś po kocie?
Nie mam kota.
Co ja myślałem?
Nie wiem.
Kup sobie, to fajni koledzy.
LANGLEY, WIRGINIA
Wiemy, że broń wciąż jest wystawiona na sprzedaż.
Wie o niej ktoś oprócz Bojanowa.
Pewnie jego córka, Rajna. Tylko jej na tyle ufał.
Masz zapalenie spojówek?
Idź stąd, bo nas pozarażasz.
Mówiłem.
To nie zapalenie,
tylko reakcja alergiczna.
Ja mam alergię na ohydne dziecinne choróbska.
Masz rację.
Tuż po śmierci ojca Rajna otworzyła skrytkę w banku w Warnie
i zaczęła dzwonić.
Co o niej wiemy?
Mam jej akta.
Złapałam się.
Ale tu gorąco.
Proszę.
Zostawisz mi zarazki na klawiaturze!
Od razu napłacz mi do ust!
To naprawdę zwykła alergia.
Siadaj.
- Dobrze. - Rajna Bojanow.
Ukończyła z wyróżnieniem prawo na Oksfordzie,
od 10 lat mieszka w Londynie.
Kontaktowała się z przywódcami kilku grup terrorystycznych.
Między innymi...
z Solsą Dudajewem: hersztem Czeczeńskich Męczenników.
Zdążyłby przewieźć głowicę
na Zgromadzenie Ogólne ONZ w Nowym Jorku.
Mogę jechać.
Wiemy, że Rajna ukrywa się nieopodal Sofii.
Dorwij ją.
Bierz moje rzeczy.
Załóż lustrzanki albo coś.
Wyglądasz jak cygańska wiedźma.
Robi się.
Moje życie to katastrofa.
Nieprawda.
Mam 40 lat, mieszkam sama,
a odkąd Jerry rzucił mnie 3 lata temu, nikogo nie znalazłam.
Był ćwokiem.
Przestałam uczyć i wstąpiłam do CIA, myśląc,
że zostanę szpiegiem,
a jestem taka nudna, jak zawsze.
Ja nic bym nie zmieniała.
Jesteś ciekawa - ale wiesz co?
Boisz się ryzyka.
Chyba masz rację.
Ciągle słyszę mamine:
"Grzeczne kobiety często tworzą historię".
Właśnie że:
"Rzadko tworzą historię".
Tak nie mówiła.
Co jeszcze pamiętasz?
"Nos w podłogę, nie wchodź w drogę",
z czasów liceum.
No i: "Daj sobie spokój".
To pisała mi do śniadania.
Spójrz tylko.
Czym się różnimy od takiej Karen Walker?
Chyba dosłownie wszystkim.
W akademii szło wam tak samo.
Zaliczyła więcej misji, niż Fine!
Jest okropna.
Za kogo ona się ma?
"Jestem Karen Walker, superszpieg!"
Idealne włosy i twarz.
Co noc ryczy do poduszki.
- Wątpię. - Na pewno.
I to nie uroczy szloch.
Pewnie ryczy jak bóbr.
Co ty...
Robi buzię w podkówkę.
"Tak wyglądam, jak śpię!"
Cicho!
Nawet nas nie zna.
Cześć, Nancy! Cześć, Susan!
Co tak siedzicie, jak dwa słodziaki?
Old Fashioned, proszę.
Strasznie się guzdra.
Za godzinę go nie dostaniesz.
Proszę.
Znamy się z Alanem od lat.
My też, no nie? Alan?
Al!
Przeszkadzają pani?
Nie, skądże.
Jest kochany.
Wiemy, że się zgrywa.
Jadę na urlop, więc zobaczymy się później.
Dokąd?
Na Capri.
Chciałabym zostać i zaszyć się
z jakąś dobrą książką,
ale czeka na mnie cały jacht kolegów.
Wrócę cała opalona i piegowata.
To na razie.
Pa!
Wybacz.
Susan jest chora.
Coś z żołądkiem.
Wielkie dzięki!
- Co to było? - Spanikowałam.
Gratulacje.
Spójrz.
Ta kiecka...
Co za pewność siebie.
Tu nawet nie wolno palić.
Idę do domu.
Na pewno?
Tak.
Zdrowiej.
Dzięki.
Jesteś?
Właśnie wchodzę.
Pyszności.
To cykoria.
Jest w domu?
Czujniki nawalają. Mam jakieś zakłócenia.
Nie podoba mi się to.
Lubię wyzwania.
Wchodzimy.
Kamerka ci szwankuje.
Wymieniłbyś ją?
Za późno.
Brak ochrony.
Ojciec nigdy by się tak nie narażał.
Wycofaj się. To zbyt proste.
Lubię prostotę.
Rany, Fine!
Nie wiem, jak ty to robisz.
Kto jest najfajniejszy?
Nie wiem.
Zgaduję, że ty?
Rzuć broń.
Co jest?
Twój kontakt pyta, co się dzieje?
Zaraz go zabiję.
Ot, co.
Nie za duży ten pistolet?
Nie wkurzaj jej!
Po prawej stoją noże.
Widać, że jest niedoświadczona,
więc raczej zdołasz ją rozbroić.
Radzą ci sięgnąć po nóż?
Nie!
Do cholery!
Fine!
Widzi mnie?
Poprawmy obiektyw.
Boże, Fine.
Nazywał się Bradley Fine i pracował dla CIA.
Podobnie jak Matthew Wright, Timothy Cress,
Rick Ford i Karen Walker.
Wstawaj, Fine!
Znam wszystkich waszych agentów.
Jeśli nie chcecie, żeby i oni zginęli,
radzę się do mnie nie zbliżać.
Teraz łap chusteczki, bo zaraz dopiero zrobi się smutno.
Boże, Fine...
Ze wszystkich obowiązków prezesa
najtrudniejszy to bez wątpienia
żegnanie odebranych nam kolegów.
Od pogrzebów w Dover, przez te rodzinne,
po uroczystości takie, jak ta.
Są równie ciężkie.
Nie obwiniaj się.
Bradley Fine był dla nas nie tylko kolegą i przyjacielem.
Należał do rodziny.
I choć wiemy, że najwyraźniej było mu pisane zginąć tego dnia,
wciąż trudno pogodzić się z utratą tak dobrej i przyzwoitej osoby.
Po prawej jest stojak.
Przejrzałam twój raport o Rajnie.
Rozumiem, że jesteś wściekła,
ale nie używaj więcej słowa "piździwka".
Przepraszam, wypsnęło mi się.
Nancy, podrzucam ci zdjęcie.
Oczyściłabyś je?
Paryż?
Skąd ta pipa zna nasze nazwiska?!
Nie wiadomo.
I przestań nadużywać tego słowa.
- Wlepią ci naganę. - Dorośnijcie.
U nas znaczy co innego.
Tu oznacza pochwę.
To wyraźnie robota kreta.
Albo włamali się do systemu.
Najważniejsze, że Rajna Bojanow
lada dzień sprzeda terrorystom głowicę jądrową,
a my nie mamy pojęcia, jak ją wytropić.
Na szczęście Susan Cooper znalazła poszlakę.
Numer do Sergia De Luci,
którego od dawna podejrzewaliśmy o pośrednictwo w umowach z terrorystami.
Możliwe, że szuka dla niej kupców.
To numer do jego paryskiego biura.
Mówiłem, żeby wysłać mnie, a nie Fine'a.
A teraz typ nie żyje. Jadę tam!
Nie możesz.
Ktoś musi śledzić De Lucę
i doprowadzić nas do Rajny,
ale nie będzie to żaden z was.
Zrobimy tak.
Przerobię sobie facjatę w automacie
i w życiu mnie nie poznają.
A masz drobne?
To kosztuje?
Nie ma takiego automatu!
Jest!
Cress i Wright gadali o nim w kiblu.
Chyba się zgrywali.
Ale z was pochwy.
Poważnie, miarkuj się.
Ktoś musi pojechać.
Mniejsza, czy nas rozpozna.
Jak dotąd nie spapraliśmy żadnej misji.
To nie tylko proste zabójstwo.
Jeśli dobrze to rozegramy, dorwiemy Rajnę i De Lucę,
a na dodatek odzyskamy głowicę.
Ktoś musi tylko ich wyśledzić, nie zwracając na siebie uwagi.
Ktoś niewidzialny.
Ja chcę.
Spadaj, bufetowa.
Poważnie.
Nigdy nie działałam w terenie.
No właśnie. Durny pomysł.
Mam na myśli, że chyba nikt nie wie, jak wyglądam.
Pracowałaś z Fine'em.
- Mogą znać twoje akta. - Możliwe.
Ale jest nikła szansa, że mnie poznają.
Naprawdę chciałabym pomóc.
Dla Fine'a.
Chyba się nie zgodzisz?
Jeśli myślisz, że dam ci wysłać cholerną sekretarkę zamiast mnie,
w tej chwili się zwalniam.
Jeśli można... Technicznie figuruję jako agentka.
Pełnoprawna.
Agent, agent, agent... agentka.
Rozważasz to?
Dla dobra twojego i wszystkich przy tym stole.
Tak, rozważam.
To rozważ, że odchodzę.
I wiem, że macie automat!
Tylko nie chcecie mi pokazać.
A ten ciągle swoje.
Bardzo ładne biuro.
Jaka jesteś?
W sensie?
Bywasz wybuchowa?
W raporcie chciałam napisać "przebiegła".
Czytałam twoje akta.
Miałaś najlepsze oceny ze wsparcia i obsługi komputerów.
To rozumiem.
Ale w biurze...
wydajesz się być potulną osóbką, która nigdy nie trzymała broni.
Wyobraź sobie moje zdziwienie,
gdy obejrzałam to oto nagranie.
Nie widzę.
To ja?
Durny gnat!
Przyspieszyli je.
To widać jak na dłoni.
Cooper, wyluzuj!
Auć.
To wyjęte z kontekstu.
Obejrzałam je już 15 razy.
Ja pierniczę!
Prawie poszło do sieci.
Przyznaję, że byłam nieco roztrzęsiona całą sytuacją.
Ale minęło już ponad 10 lat.
Instruktor przeżył.
Fine był twoim mentorem?
Tak.
Dlaczego nie chciałaś działać w terenie?
Tworzyliśmy zgraną parę.
Dał mi sporo rad.
Chyba lepiej radziłam sobie...
W jego uchu?
Zgasił cię. Zanim przyszłam, wszyscy tak robili.
Sądzę, że miał sporo racji.
Baby.
Czy od tamtej pory ćwiczyłaś w terenie?
Nie.
Posłałabym cię na szkolenie, ale goni nas czas,
a poza tym ktoś mógłby cię wydać.
Czyli jadę?
Jedziesz.
Czad! Przepraszam.
Ale masz tylko śledzić swój cel.
Jasne.
Zmienisz tożsamość. Nie będziesz Susan Cooper.
Mam kilka pomysłów.
Wpadłam na:
Serafinę, Maddox, Giselę...
Carol Jenkins.
Znałam kiedyś 13-latkę imieniem Carol,
która chodziła ze mną po osiedlu,
prowadzała mnie jak na smyczy,
kazała mi jeść psie chrupki...
Carol Jenkins.
Samotna matka czwórki dzieci,
przeniesiona przez firmę do Delaware, by zwiększyć sprzedaż.
To nieco... inna praca...
- Coś nie tak? - Nie.
Tylko dzieciaki mają miny jak zakładnicy.
Nie wiem,
czy De Luca potraktuje mnie poważnie.
Nigdy się nie spotkacie.
Powtarzam, że nie nawiążesz kontaktu z żadnym z celów.
Tylko go śledzisz.
Będziesz pracowała naprzeciwko biura De Luci,
miała dostęp do podsłuchu
i monitorowała wszystkie jego połączenia.
Nic ponadto.
Jedna wpadka, a terroryści zbiegną z głowicą jądrową.
Zrozumiano?
Tak.
Patrick wręczy ci sprzęt.
Rany boskie.
Co ty robisz?
Masz już pseudonim?
Ja nazwałabym się "Amber Valentine".
Jak gwiazda pornosów?
Użyłam wzoru.
Imię pierwszego zwierzaka i nazwa rodzinnej ulicy.
Jak do pornosów.
- A nie na szpiega? - Nie!
Jaki byłby twój?
"Klopsik Bulwar Martina Luthera Kinga".
O, raju...
Ale fajowo!
Jesteś szpiegiem!
Wiem!
Dostaniesz brykę!
Nie dostanę.
Patrz!
Ale odlot.
Jak z przyszłości!
Patrick?
Elaine kazała wyposażyć cię w specjalistyczny sprzęt.
Ale sikor.
To nie twoje.
Gwizdek alarmowy?
Masz nosić tylko rzeczy,
które miałaby przy sobie samotna podróżująca matka.
Są w każdej aptece.
Nie takie.
Dmuchnięcie w gwizdek wystrzeli trującą strzałkę,
która obezwładni cel.
Uzbroi się tylko w twoich rękach.
Niezła rzecz.
Odjazdowa!
Spray na grzybicę unieszkodliwi
każdy system alarmowy.
Nie wystraszą się obrazka?
To też gaz pieprzowy.
Nie mógł tak wyglądać?
Niezły pomysł.
Zanotuję.
Wydrukuj nową etykietkę, zaczekam.
Nie chce mi się włączać drukarki.
To waciki z chloroformem.
Strasznie duża paczka chusteczek na hemoroidy.
Strach pomyśleć,
na co ludzie chorują.
Ja nie wiem.
Ani ja!
Jeśli zostaniesz otruta,
pogryź to.
ZMIĘKCZACZ STOLCA
Podpadłam ci jakoś czy co?
Powtarzasz się.
Każdy agent otrzymuje też ukryty w zegarku noktowizor.
Słyszałam o nich.
Kto to?
Bette Midler i Barbara Hershey.
Z "Wariatek".
Jak bardzo mam lubić ten film?
Chyba bardzo, skoro jest na zegarku.
- Lecę! - Anthony!
Nie zużyj baterii.
To też dacie?
Nie, nie damy.
Już cię spakowałem. Leć się ubrać.
Carol Jenkins musi zaraz być na lotnisku.
To godne podziwu, że oddajesz życie za ojczyznę.
Wcale nie oddaję. Wrócę.
To się okaże.
Świetnie wyglądasz.
Jak ciotka homofobka.
PARYŻ, FRANCJA
Do Hotelu Modiere.
Ale fajnie.
Luwr...
Śliczny hotel.
To nie mój?
A może ten?
Może następnym razem.
To chyba nieco bardziej szemrana okolica.
Ale widok.
Wróciłabym w stronę mojego...
hotelu.
Nie...
Coś mi mówi, że to nie jest Hotel Modiere.
A jednak.
O, żesz...
Nie pękaj, Susan.
Nancy?
Słyszysz mnie?
Tak, słyszę.
Pewnie ucieszy cię,
że wytłukliśmy nietoperze.
Masz broń, Carol?
Nie mów tak do mnie.
Rany boskie. Chyba dostanę zawału.
Nie dam rady. To Fine był szpiegiem, nie ja!
Wyluzuj.
Wszystko będzie dobrze.
Rozmawiajmy.
Pokaż pokój, chcę zobaczyć.
Nie chcesz. Jest okropny.
Jakby Martha Stewart miała załamanie.
Istny Ritz-Kałton.
Prześpij się,
jutro rano zaczynamy.
Nie wiem, co zrobię tej całej Rajnie.
Chyba ją zabiję.
Odetchnij głęboko.
Nawet się do niej nie zbliżysz,
więc nie ma strachu.
Ludzie?
Mam mysz w staniku.
Tam jest bezpieczniej.
No to dobranoc.
Dasz radę, Susan.
Jesteś wojowniczką.
Żywą bronią. Jasne.
- Bez strachu. - Robisz w majty.
Jezu!
Co ty tu robisz?
Pytasz, jak się tu dostałem?
Jestem prawdziwym szpiegiem.
Odszedłeś.
Mamy zapobiec sprzedaży głowicy,
a ci wysłali babę Świętego Mikołaja.
Jestem pod przykrywką - a ciebie nie powinno tutaj być.
Często robię to, co na pozór niemożliwe.
Kroczę przez ogień,
jeżdżę z opaską na oczach,
uczę się gry na fortepianie...
Rozwalę De Lucę, Rajnę i Dudajewa
i odzyskam tę bombę.
A po co mnie śledzisz?
Myślisz, że dasz sobie radę?
Użyłem na sobie defibrylatora.
Wyciągałem sobie z oka kawałki szkła.
Wyskoczyłem z wieżowca,
używając płaszcza jako spadochronu,
łamiąc sobie obie nogi.
A i tak wystąpiłem później w Cirque de Soleil!
Mikrochipów, które połknąłem i wysrałem, starczyłoby na peceta.
Raz całkiem oderwało mi ramię,
ale założyłem je z powrotem.
To chyba niemożliwe.
Nie sądzę.
Gdy obawialiśmy się ataku zamachowca,
wystąpiłem przez Kongresem przebrany za Baracka Obamę.
Umazany pastą?
Wstydziłbyś się.
Widziałem, jak moja ukochana wypada z samolotu,
a później rozbija się na kolejnym.
Zjechałem z autostrady
i wskoczyłem wozem na pociąg...
płonąc.
I to nie wóz płonął,
tylko ja.
Narwany jesteś.
Wyjąłem to z barku.
Tak nie można.
Położysz całą misję.
Właśnie że ty!
Nie...
Bo ty.
Nie, bo ty.
Ty, w nieskończoność.
Gorszej nory nie mieli?!
Ja pracuję tutaj,
co znaczy, że biuro De Luci jest tuż naprzeciwko.
Tylko nie mów, że to tu.
Musiał się dowiedzieć.
Co ja teraz zrobię?
Bez paniki.
Nie łam się. Zaraz coś wymyślimy.
Proszę pana?
Kiedy wybuchł pożar?
Wczoraj. Nieźle się paliło.
Mam zdjęcia.
Mogę?
Proszę.
Czy ten pan tu mieszkał?
Nie znam go.
Mam.
Sprawdzę go w kartotece.
Nic.
Tylko stał obok.
Szukaj dalej.
Coś czuję, że to on.
A ja - że zaraz coś spierniczysz.
Ja piórkuję, to Ford!
Wiedziałaś, że Ford tam jest?
Nie zgłosił się.
Znajdź sobie kolegów!
Dałaś cynk naszemu celowi, żeby puścił całe biuro z dymem?
Jeśli tak, świetna robota.
Pewnie zrobił to, bo się przy nim kręciłeś.
Zabiją cię.
Nie zdołają!
Jestem odporny na 179 różnych toksyn.
Wiem, bo przyjąłem je wszystkie naraz,
gdy przeniknąłem
do podziemnej szajki łykaczy trucizn.
To było jak walki psów.
Tylko zamiast się bić, przyjmowaliśmy trucizny,
a bogacze obstawiali,
który z nas kipnie.
Jakoś ci nie wierzę.
Umarłem na pięć minut, ale wstałem.
Wygląda, jakby urwał się z "Gazeciarzy".
Crocker wie, że tu jesteś?
Nie potrzebuję pozwolenia, by ocalić kraj
i pomścić śmierć przyjaciela.
Przezywałeś go "Mlaskacz Faj"!
Dałeś mu tampony na mikołajki!
Męska rywalizacja. Nie zrozumiesz.
Chyba że masz wacka pod spódnicą.
Nieładnie tak mówić
i pokazywać!
Widać mnie tylko, gdy na to pozwalam.
Jestem jak cholerny cień.
Działa na własną rękę.
Sharon mówi, że naprawdę się zwolnił.
Jest żądny krwi.
Zachlapałby sobie plecak od Vuittona.
Widziałaś?
To ten ze zdjęcia.
Śledzę go.
Ale fajnie!
A ja śledzę go razem z tobą. Ubaw po pachy!
Może Ford wabi go w pułapkę?
Pacan nawet nie wie, że go śledzą.
Spotkał jakąś laskę.
Możesz sprawdzić, kto to?
Słabo ją widzę.
Podeszłabyś?
Tamten typ podmienił plecaki.
Ostrzegę go!
Ford!
Z drogi!
Zgubiłam dziecko!
Suwać się, jestem chora!
Powiedz, że zrobiłaś w gacie.
Ja bym uciekła.
Zrobiłam w gacie!
Ford!
Ma ogon.
Witamy!
Ford!
Dawać mikrofon!
Nie!
Miałaś się nie rzucać w oczy.
Co ty robisz?
Z drogi!
Rick Ford!
Dawaj!
Jak ganiasz w szpilkach?
Ford!
Podmienili plecak!
O, żesz...
Z drogi!
Przepuśćcie go!
O, nie.
Ścigam terrorystę!
Zrobił mi zdjęcie!
Ścigasz?
Co mu zrobisz, jak go złapiesz?
Obezwładnię maścią do tyłka!
Sprawdzę, dokąd biegnie.
Robisz to samo, co Ford.
Nie podoba mi się, że jesteś taka lekkomyślna i wdechowa!
Pobiegł do budynku.
Dobrze, starczy na dziś.
Zanotowałam.
Idę za nim.
Co?
To za Fine'a.
Jest na górze.
Błagam, uważaj.
To zawrotnie wysokie progi.
Zupełnie jak mój amatorski pornos.
Tylko bardziej się śmiałam.
Cicho bądź, aż o coś spytam.
Wybacz, stresuję się.
Uważaj.
Cześć!
Co za spotkanie.
Szukałam swojego ptaszka.
Panie Gniotek!
Lubisz ptaki?
Ostrzegam cię.
Skończ z tymi bombami, dobra?
Ani kroku dalej.
Rzuć to, bo strzelę.
Nie sądzę.
Przydałoby się, żeby był naładowany.
CIA strasznie się stoczyło.
Żebyś wiedział.
Nie!
O, żesz!
Co ja zrobiłam?
Nie na niego.
Nie na niego!
Wiedzieli, że Ford będzie w Paryżu.
Zdjęcie agenta CIA odpalającego bombę
to świetny chwyt marketingowy.
Wiemy coś o tamtej pannie?
Nie figuruje w kartotece.
Namierzylibyście Forda.
Wiemy, że kretyn ciągle jest w Paryżu.
Ciągle próbuje się włamać do systemu.
Jak pies, który zerwał się z łańcucha,
a teraz posuwa i fajda, gdzie popadnie.
Byłoby...
O, rany!
Wolę Forda.
To niezręczne.
Szkoda, że już nie żyje.
Jest filmik.
Już się boję.
Nagraj wszystko,
a później wracaj do hotelu.
Zabiorę Renalda.
"Renaldo".
Znamy kogoś takiego?
- Nie wydaje mi się. - Nicola.
Słuchasz?
Sprawdzam aparat.
Starczy. Znajdź Forda.
Sprawdź nagranie Fine'a z domu Bojanowa.
Zobacz, czy nie widział
zdjęcia samochodu.
To jego rolls-royce.
Namierzcie jego GPS.
To Wraith, więc na pewno ma nadajnik.
Namierzcie go,
a powie wam dokładnie, gdzie jest De Luca.
Jadę na lotnisko.
Zapomnij. Wracasz do bazy.
Sądzę, że dam sobie radę.
Nie chcę sobie schlebiać... ale chyba to zrobię.
Ocaliłam właśnie mnóstwo ludzi.
Możemy wytropić Rajnę i bombę.
Zajrzyj pod dywan.
Zmienisz tożsamość.
Bogu dzięki.
Nie!
Jesteś Penny Morgan.
Rozwódka z Iowa.
Sprzedałaś najwięcej kosmetyków w całym stanie
i sprzedałaś wóz,
żeby pojechać do Europy.
Lubię dekupaż i haftowanie.
Zbieram porcelanowe figurki
i współtworzę klub ogrodnika.
Nie mogę być prezeską?
Wydajcie mnie za taką figurkę.
Będzie jeszcze smutniej.
I na co mi 10 kotów?
To dozwolone?
Fine zawsze był biznesmenem,
a raz - kierowcą rajdowym.
Jest 10 kotów.
Brakuje koszulki z napisem "Jestem dziewicą".
Masz rację.
Spisałaś się.
Mogło być niewesoło.
Dziękuję.
Ciągle będę kociarą?
Nie podmienię papierów.
RZYM, WŁOCHY
To mnie pocieszyliście.
De Luca namierzony?
Wyszedł z Hotelu Majestic i właśnie jedzie...
na południe.
Będę go śledzić. Podwiezie cię nasz kontakt.
Wybrałam zwyczajny wóz, żeby nie rzucał się w oczy.
Stanąłbyś.
Cześć.
Witamy!
Dzięki.
Jestem Aldo.
Jak te amerykańskie obuwnicze.
Penny - jak pieniążek.
Albo penne z wódką!
Pomacałeś mnie?
Tak.
Chodź, trzeba znaleźć De Lucę.
Jezusku!
Luz, trzymam cię!
Zwolnij!
Ten facet jest agentem?
I to najlepszym!
Chociaż trochę się na niego skarżą.
Patrz na drogę!
Ale się uwija!
Zawróć!
Nie tędy!
To tu, intrygująca damo.
Teraz uciekaj,
bo obawiam się, że jeśli zaraz nie zabierzesz tych pięknych, zielonych oczu,
to się zakocham.
Za późno!
Wyrwałeś tak jakąś?
Rozumiem, że...
Nie.
Zapomnij.
A ja, to co?
Wyjście awaryjne.
Tu masz mój numer.
Tylko spal kartkę.
Masz coś dla mnie?
Czy mam?
A co byś chciała?
Nie to.
Co ci dać?
Moją kopertę z pistoletem.
To nie pistolet.
Ja tylko cieszę się na twój widok.
Żartuję.
Nie ma.
Podobno ci się nie przyda.
Powodzenia!
Nie mieli Pepego Le Swąda?
Nie marudź.
Ja nie miałam chłopa od paru dni!
Miesięcy.
Lat. 3 lat i 40 dni.
Gdzie De Luca?
Właśnie powinien podjeżdżać.
Ale ciacho.
Nie mogę już być bezstronna.
Będę mu kibicować.
Żartuję, nie donoś na mnie.
Dotykalski.
Rozstawisz się w cukierni za tobą.
De Luca spędza całe noce w kasynie.
Idę.
Słyszałaś Elaine.
Miałaś go tylko śledzić!
I właśnie to chcę zrobić.
A jak do mnie zagada...
coś wymyślę.
Nie wpuszczą kociary!
Kociara zaraz spali koszulkę
i coś sobie kupi.
Pamiętaj o misji!
Wstydźcie się!
Miejmy nadzieję, że ciągle tam jest.
I nie zwrócimy ci za zakupy.
Mogłaś nie szaleć.
Wyłączam się.
Czekaj!
Dobry wieczór, chłopcy.
Jak nie wyjdę za 10 minut, znaczy, że rozbiłam bank.
Na dobrą wróżbę.
Ale tłusta głowa.
Przepraszam, jest pani na liście?
- Pani godność? - Penny Morgan.
Przykro mi, nie widzę.
Jest ze mną.
Kochana!
Spóźniłaś się,
ale na takie piękno warto czekać.
Napijmy się.
Co za dżentelmen...
Wyglądasz olśniewająco, moja droga.
Co ty tu, kurwa, robisz?!
Ładna zmiana.
Co ty tu robisz? Chcesz mnie wydać?
Ciebie? Boki zrywać.
Zrobiłabyś scenę.
Za kogo ty mnie masz?
"Jestem szurnięta!
Gdzie bufet? Gdzie Blue Man Group?"
Ty tu jesteś kretynem, nie ja.
Zjeżdżaj stąd.
Muszę się zbliżyć do De Luci.
A jak chcesz to zrobić?
Zamierzasz go uwieść? To twój wielki plan?
Tak trudno w to uwierzyć?
Wyglądasz jak flecistka z kapeli weselnej!
Ja rozwalę De Lucę.
Co za romantyk. Trzymam kciuki!
Gdybym chciał, leżałabyś już cała mokra i bez tchu,
jakby cię wicher powalił. Ale nie chcę, więc won!
Opanuj się, dobra?
Załatw go, a Rajna nam zwieje.
Zluzuj 5000 procent!
Jak wyluzuję, podadzą mi polon
i znowu spędzę półtora roku na OIOM-ie,
z czego pół jako ślepiec,
a oni wybiją wszystkich moich bliskich!
Ich wybili, a ty jakoś przeżyłeś?
A może nikt ich nie zabił,
tylko sami ze sobą skończyli, bo mieli cię dość?!
To nie przelewki.
Praca w terenie
to co innego, niż pierdzenie za monitorem.
Zejdź mi z drogi i uważaj na De Lucę.
I spluwa wystaje ci z gaci.
Chyba że taki twardziel ma drugą fujarę na udzie!
Miejsca są zajęte.
Oczywiście.
Proszę zaczekać na zewnątrz.
To nie wyjście?
Wiedziałam.
Ilu się już nabrało?
Jeszcze nikt.
Proszę zostać tutaj i dalej nie wędrować.
Dobrze.
Od De Luci.
Nancy?
Susan! Cześć!
To Rajna.
Jest z De Lucą.
Brawo!
Świetny z pani śledczy!
Wsypali jej coś do kieliszka!
Truciznę?
Raczej nie witaminy.
Zabiła Fine'a.
Chętnie popatrzyłabym, jak ją skręca.
I tylko ona wie, gdzie jest bomba,
więc Dudajew jej nie dostanie.
Co zrobisz?
Proszę pani?
Zna pani angielski?
Ktoś chyba wsypał pani pigułkę gwałtu.
Może pani?
Nie, skąd!
Wskaże go pani?
Czmychnął przez tamte drzwi.
Miał fioletową muchę.
Dziękuję, pani...
Penny Morgan.
Nie ma sprawy.
Dziewczyny muszą trzymać się razem.
Mnie ciągle to spotyka.
Często chcą panią zgwałcić?
Raz chciałam pigułkę na sen i dostałam końską dawkę.
Nie wiem, o co chodziło.
Chyba go znaleźli. Potwierdzi pani, czy to on?
Oczywiście.
Bardzo chętnie.
W mordę...
Podobno dosypałeś mi coś do drinka.
Nie znam was.
Przyjechałem w interesach.
Właśnie miałem wracać do hotelu.
Świetnie. Może mały rozchodniaczek?
Nic w nim nie ma.
Nie chcę.
Chrzań się, Rajna.
Wyśmienity.
Jakoś żyję.
Długo leżałam?
Tylko cię wyśmialiśmy.
Co się stało?
Miałaś koszmar.
Żartuję. Stopił sobie gardło.
To dla mnie nowość.
Dziękuję.
Zaskakująco panowie mili.
Przepraszam.
Sporo w życiu widziałam, ale tego...
Tego jeszcze nigdy.
Będziesz chciała komuś o tym opowiedzieć?
Nikomu.
Palant dostał za swoje.
Od razu się na nim poznałam.
"Nie należy mu się gardło".
Popieram.
W dowód wdzięczności zapraszam cię na kolację.
Tylko załóż inną suknię. Oglądają się za tobą.
W sumie o to chodziło.
Panowie?
Hristo miał stać przy barze
i pilnować, żeby nikt mnie nie otruł.
Rozmówią się z nim.
Potrąćcie mu dniówkę.
Albo od razu go rozwalcie.
Rzym jest...
Okropny.
Nudny i kiczowaty.
Wreszcie ktoś to powiedział.
Masz szminkę na zębach.
Serio?
Jakbyś zjadła kredkę.
Szlag.
Proszę.
Powinien pan przyjść natychmiast.
Święte słowa.
Jestem wielce rozczarowana obsługą.
Najmocniej przepraszam.
Kiedyś widziałam, jak ktoś...
to zjadł.
Dziwne.
Wszystko tak rozrywasz?
Jesteś wiewiórką?
Sprawdzam konsystencję.
Jesz jak dziecko.
Dziękuję.
Zechcą panie rzucić okiem na kartę win?
Penny, ty zamów.
Konkretna.
Chyba wezmę czerwone.
Takie, w którym dużo się dzieje.
Z lekkim...
posmakiem kory.
Z kolei białe
powinno być szorstkie jak humus.
Rozwodniony, rzecz jasna.
Dobrze.
Poproszę Sapori e Delizie.
To nazwa naszej restauracji.
Wiem o tym.
Proszę nas zaskoczyć
czymś, czego nie znamy.
Choćby butelką winą.
Wrócę za 5 minut.
Tak dziś trudno o dobrą obsługę,
nieprawdaż?
Nic nie jest gorsze
od dorastania w Bułgarii.
Nic, tylko biedacy i gotujący się kapuśniak.
Pewna kobieta straciła dom
i cały majątek.
Nie mogła się sprzedawać,
więc została ulicznym błaznem.
Występowała, stojąc w błocie, i bez przerwy płakała.
Przypominasz mi ją.
Dziękuję.
Jedźmy do Budapesztu.
Ubiję interes,
a gdy skończymy, wrócisz do domu moim odrzutowcem.
Chcę ci się odwdzięczyć.
Dobrze.
Coś nie tak?
Nie, skąd. Chodźmy.
Czego?
Tylko gadamy!
Nie róbmy scen.
Tylko wezmę klucz
i pójdę się spakować.
Susan wysyła sygnał!
Wrócisz po nie.
"Wy...
Jeśli reszta też tak wygląda...
- ...łączyć... - ...każę je spalić.
- "...światło". - Boki zrywać.
Wyłączcie prąd w kasynie!
Co?
To zgaście cały kwadrat!
Byłoby ekstra.
Proszę zostać na miejscach.
Co się dzieje?
Uciekaj.
Co się stało, do cholery?!
Cholera.
Boże, Rajna!
Dobrze, że upadłaś na włosy.
Nagle zgasło światło. Może to napad?
Twoi ludzie cię wywrócili.
Jeden chyba mnie pomacał.
Nic im nie będzie?
Nie martw się, ich los jest przesądzony.
Proszę, pan przodem.
Wstyd!
Odjechany ten samolot.
Twój?
Mojego ojca.
Nie latałaś takim?
Nie.
Kiedyś leciałam w ekonomicznej premium.
To był luksus.
Ekonomiczna premium?
Brzmi jak chlew.
Tak jakby.
Tu jest deczko inaczej.
Dzięki.
Dlaczego jesteś taka miła?
Bo przypominam ci smutnego błazna z Bułgarii?
Nie, moją matkę.
Serio?
Wcale nie jestem taka stara.
I jesteś zabawna - jak ten błazen.
Była wspaniała,
ale nieco inna.
Równie ekscentryczna.
Stojąc w tej szkaradnej sukni,
krzyczałaś:
"Wiem, że jest ohydna, ale jest moja!"
Oto ona.
Przecież to ja!
Wyglądam bosko.
Cześć, sobowtórze.
Ufałam tylko jej.
Zdrowie twojej mamy.
Mojej matki... i twoje.
I twoje.
Może nie jestem bystra jak sowa...
ale przy tobie zawsze huczę!
Co za debilny toast. Jesteś rozkoszna.
Nawzajem.
Przypomnisz mi, dokąd lecimy?
Lecimy...
Dokąd lecimy?
Jeśli zostaniesz otruta,
pogryź tabletkę.
Co się stało?
Choćby to, że rzuciłaś się po zmiękczacz stolca.
Co zrobiłaś?
Otrułaś mnie?
Pewnie, że tak.
Mówiłam, że nikomu nie ufam. Przejrzałam twoje rzeczy.
Powiedz...
Masz duże hemoroidy czy tylko piekące?
Nie pisz!
Wcale nie piszę.
Nabiłam 95 poziom w Candy Crush.
Co za...
Co ty wyprawiasz?!
Wybacz, ale nastąpiła zmiana planów.
Kto cię opłaca, Colin?
Wylałaś go 8 miesięcy temu.
Jestem Fredrick.
Zabijesz mnie, bo nie wiem, jak się nazywasz?
Powiedzmy, że masz bardzo kuszącą ofertę.
Nie musisz tego robić.
Mogę sprawić, że będziesz żył w dostatku, Col...
Znowu zapomniałaś?
Nie.
Jesteś...
Tylko nie Colin.
Mam gdzieś, jak się nazywasz!
Jesteś pilotem!
Wybacz, Colin,
ale sprzedaliśmy...
Fredrick!
Wybacz, ale to...
Bez takich!
Łap za stery!
Tak jakbym umiała latać!
Dziwne.
Gwiżdż do woli.
Już ja cię gwizdnę, Colin.
Fredrick.
Do cholery!
Spoko, wiem co robię.
- Wszystko gra? - Nie!
Mam trupa w tyłku!
To za Fine'a.
Znosi nas!
Znowu?
Masz pojęcie, co robisz?!
Ale czułe te stery.
Któryś właśnie narobił w portki.
Czekaj...
Chyba wyrównałam.
Warto było grać na symulatorach!
Gratulacje, Penny Morgan.
Właśnie się spaliłaś.
Włącz autopilota i wstawaj.
Nie kombinuj, bo twój mózg ozdobi cały kokpit.
Wiem, co myślisz.
Mylisz się.
Naprawdę nazywam się...
- Masz już pseudonim? - Nie.
Mój brzmiałby...
Amber Valentine.
Jesteś gwiazdą porno?
Bardzo śmieszne.
Twój ojciec wynajął mnie, żebym cię chroniła.
Ty, ochroniarzem? Daruj.
Gdyby nie ja,
ty rozpuszczona gówniaro,
albo rozbiłabyś się w Alpach,
albo leżałabyś z dziurą w gardle.
Dlaczego miałby wynająć akurat ciebie?
Bo mi ufał.
A ciebie z jakiegoś powodu kochał.
Nie chciał, żebyś o mnie wiedziała.
To on kazał mi strugać jakąś durną Penny Morgan.
"Przypominasz mi mamusię!"
I chrzań się, bo wcale nie wyglądam jak ten maszkaron.
Nie dziwota, że nie miałaś braciszka.
Bzyknął tę wiedźmę raz
i miał dosyć do końca życia.
Wal się. To same kłamstwa.
Nadepnęłam na odcisk?
Wiesz, że zawsze pragnął syna.
Chciał, żebyś go zastąpiła,
ale bał się, że się zabijesz.
Jeśli chcesz przeżyć i spylić tę bombę,
oszczędzisz mnie.
A jak coś ci nie pasuje...
To wiesz co?
Módl się, żeby twój lewy akcent pomógł ci wylądować.
W porządku.
Ale jeśli okaże się, że kłamiesz,
sprawię, że umrzesz w niesamowitych mękach.
Lećmy do Budapesztu. Muszę się napić.
I bardzo słusznie!
Boziu...
BUDAPESZT, WĘGRY
Witamy w Budapeszcie.
Nie odzywaj się do mnie.
Zjeżdżaj pan!
Z kim się spotkamy?
Jesteś ochroniarzem,
nie moim wspólnikiem.
Dlatego im mniej wiem, tym lepiej.
W porząsiu.
Rób, co chcesz,
a ja wybiorę ci ładną kieckę na pogrzeb.
Tłumoku...
To potencjalny kupiec.
Jeśli nie przebiją oferty, jutro sprzedam bombę.
- Gdzie? - Jeszcze nie wiem.
Anton!
To mój ochroniarz, psycholko!
Nie podoba mi się jego morda.
Słyszałeś?
A ty kto?
Babką, która utnie ci ptaka i przylepi ci go do czoła,
żebyś ganiał jak jednorożec.
Będę ci mówić "Kutasiarz",
nie "Anton".
Uspokójcie się, dobrze?
Nie wygląda jak kutasiarz?
Już wiem, co tata w tobie widział.
Amber to moja ochrona.
Patrz i ucz się.
Oby mój telefon jeszcze działał.
Czeka nas ważna noc.
Nie zaszkodziłby ci prysznic, Amber.
Przyganiał kocioł.
Śmierdzisz jak dziwka wyrzucona na plażę,
która smażyła się tam dobry tydzień.
Nie pozwalaj sobie!
Słusznie, wybacz.
Co się gapisz?
Dawaj płaszcz.
Jest męski.
Nie widzę mężczyzny,
tylko statystę z musicalu.
Nie dam ci go.
Łażę tak 12 godzin. Dawaj.
Nie.
A właśnie że tak.
Ostrzegałam, ty szwedzki żelku!
- Nancy? - Susan!
Błagam, odezwij się!
Nie wytrzymam!
Nic, co można zrobić szpiegowi,
nie może się równać z moją wyobraźnią.
Ocal mnie przed nią!
Wiesz, co będzie, jak się rozgadam?
Wiedziałaś, że porów nie da się zwęzić?
Zaraz dostanę szału!
Nie mogłam gadać w pełnej windzie.
Dzięki Bogu, jesteś cała.
Zniknęłaś na 12 godzin!
Musiałam wyjąć słuchawkę i kamerę,
bo Rajna wypatrzyłaby je na kilometr.
Jesteś z Rajną?
Miałaś się do niej nie zbliżać!
Wiem, ale mam świetny cynk.
Musimy wrócić do ciszy radiowej.
Spokojnie, będę cię miała na oku.
Jak to?
A ty tu skąd?
Elaine kazała cię śledzić,
więc namierzyłam nadajnik.
Wysłali ciebie?
Jestem równie nieznana, jak ty.
Dali ci tożsamość?
I to jaką!
Chciałam być Amber Valentine...
i się zgodzili!
To dlaczego mnie przerobili na kociarę?
- Amber! - Tak?
Kto to?
Wybacz, pani detektyw.
To moja koleżanka. Mówiłam ci o niej.
Wcale nie.
Tak, głucholcu!
To druga Amber?
A ty miałeś się nie odzywać!
Nie przypominam sobie.
Może Cagney i Lacey odświeżą ci pamięć?
Jedna wejdzie ci do gardła,
a druga - w tyłek.
Spotkają się pośrodku
i ścisnę ci pikawę jak akordeon.
Będę cisnąć, aż pęknie,
ty szwedzka cioto.
Nie odważysz się!
Pobeczysz się, mięczaku?
- Nie! - Już ryczysz!
Nieprawda!
Spociłem się.
Daj mu na chwilę spokój.
Kim jesteś?
Susan Cooper.
Wypsnęło mi się.
To ściśle tajne.
Jest bardzo dobra.
W sięganiu na wysokie półki?
Cicho.
Dobre! Bo jestem wysoka!
Co ciekawe, w tym akurat nie.
Mam ramiona jak niemowlę.
Jak dwie kluseczki!
Ukryj Rajnę!
Mam ją.
Wiej!
Spadaj!
Po kiego ten klosz? Zgrywasz papieża?!
Z drogi!
Nie nadążam za tym świrem!
Czekaj...
Mam go!
Mały objazd.
Jazda!
Ale ze mnie szprycha!
Macie rację.
Cicho być!
Do roboty!
Dokąd idziemy?
Śmierdzisz serem!
Trzymaj się ze mną.
Czołgaj się!
Co z ciebie za błazen?!
Koniec tego dobrego.
Wie pani, gdzie jest Popeyes Chicken?
Tam mają KFC, ale wolę Popeyesa.
Mają dziwne...
Już mnie nie ma!
Dość!
Rzuć broń!
Karen?
Ty nie na Capri?
Przepraszam za tamto.
Pewnie też mnie nie poznałaś przez tę fryzurę.
Świetna. To pasemka?
Nie, własne.
Tylko farbowane.
Wierzę.
Przepraszam. Za to też.
Jezu...
No, nie!
Moje uda płoną!
Gdzie masz Rajnę?
Spociłam się i się wyślizgnęła.
Karen nie żyje.
Była wtyczką!
Rozwalili ją na moich oczach.
Kto jeszcze w tym siedzi?
Ładujcie dupska na górę, do cholery!
Już!
Ktoś chce mnie zabić,
a moja jedyna ochrona to dwie baby
wyglądające jak czyjeś potłuczone ciotki!
Masz jeszcze kogoś
oprócz tej żyrafy z astmą?
Zwykle zajmuje się mniej fizycznymi zleceniami.
Im mniej fizyczne, tym lepiej.
Sporo czytam. Umiem wróżyć z dłoni, czytać mapy,
znam całe "Igrzyska śmierci"...
I co z tego?!
Nie wiem, panikuję!
A ty...
Przestań się ubierać jak Penny Morgan
i dla odmiany zacznij jak człowiek!
Załatw mi ochronę albo już po was!
Udław się, Rajna.
Wiesz, że tego nie pokryją?
Dawno przekroczyłaś budżet.
Na razie znajdźmy tego ochroniarza!
- Na litość boską! - Dobrze.
Gbur...
Dzwoniłam do agencji.
Błagam!
Do twarzy ci w tym stroju.
Jakiś trop?
Jeszcze nie.
Groźne towarzystwo.
Ładnie wyglądacie.
Z wiekiem zbrzydniecie.
Miej oczy otwarte.
Miałaś się ubrać elegancko!
Masz rękawice jak rąbany Darth Vader.
Noszę je na wypadek, gdyby coś wylazło
z tego gniazda, które masz na łbie.
Cicho.
Wypatrujcie jej. To ona złoży ofertę.
Ma ogon.
Miej oczy otwarte. Musisz mi pomóc.
Zamknąć oczy przy takiej piękności
to zbrodnia.
Pamiętasz tamtą od bomby z Paryża?
Przyjdzie złożyć ofertę.
Wiemy, że pracuje dla De Luci.
Wypatruj...
W mordę kopane...
Jest ze mną.
Jesteś lekka jak balonik!
Trzymaj!
Co tu robisz, Ford?
Pomogę ci.
Nie spuszczaj Rajny z oczu.
Żarty się skończyły!
Skończą się, jak zerwiesz te wąsy!
Wyglądasz jak zbok z autobusu!
Cooper?
Won.
Puść!
Masz za swoje!
Narażasz całą akcję.
Twoja dziewczyna z Paryża
zaraz spotka się z Rajną.
Jeśli nas zobaczy, już po nas!
Martw się o siebie.
Dziękujemy, śliczne panie!
Jak leci?
A teraz powitajcie pana 50 Centa!
Siema, Budapeszt!
Gulasz jest w pytkę!
W mordę, to ona.
Nie mogą się spotkać.
Ty załatw obstawę, a ja - ją.
Nie rozkazuj mi.
Masz lepszy pomysł?
Rozpylimy w klubie gaz
i wszyscy chwilowo stracą pamięć.
Sto lasek dynamitu...
Idź tam!
Nancy, chodź tutaj.
Lecę!
Przepraszam.
Jestem.
50-centówka!
Uwielbiam go.
Rajna nie może jej zobaczyć!
Odwróć jej uwagę.
- Jak? - Konkretnie!
Kocham cię, 50!
Daj buzi!
Weź mnie!
W tył zwrot.
- Złaź! - Buzi!
Czekam na dworze.
Dzięki, już mi przeszło.
Marzenie spełnione.
Teraz dopadnę Michaela Bublé w Chorwacji.
Dobra, zostaw to mnie.
Idziesz ze mną.
Susan!
Odwrócić uwagę!
Się robi!
Szmata!
Muszę ją dorwać.
Zabierz Rajnę.
Kantuje!
Cholera!
Nancy, ratuj!
Nie dam rady.
Okazało się, że 50 Cent nie zna się na żartach.
Zgubiłam gnata w klubie!
Pewnie bardzo wiele nas łączy!
Chcę moje rękawice!
Ja chromolę!
Wściekła z ciebie panna.
Na wylot.
Dzięki za nóż.
Był w tobie, więc już go nie chcę.
Wstawaj!
Ja, Susan Cooper, aresztuję cię
na mocy nadanej mi przez rząd USA.
Jak to zrobiłaś?
To nie ja.
Tylko on.
Cześć.
Pobudka!
Smacznie się spało?
Bardzo chrapiesz.
Mam teraz gorsze zmartwienia.
Ojciec często woził tu ofiary.
To wdzianko napalonej treserki też ci kupił?
Głodził je...
torturował
i nie tylko.
Ale szczególnie surowo karał kłamców.
Nie nabrałaś mnie.
- Nie? - Pewnie, że nie.
Mówiłem, że lepiej ci będzie w centrali.
Uniknęłabyś tego.
A ty co? Teraz jesteś handlarzem bronią?
Terrorystą?
Nie.
Tylko mnie bzyka.
Ale mlaskasz.
- Słucham? - Mlaskasz!
To ohydne i odpychające.
Jak bezzębna babcia wysysająca dżem z pączka.
Jak to jest sypiać z zabójcą ojca?
Chciałabyś.
Wie, że to robota Cressa.
Zawsze na niego leciałaś, prawda?
Szeptałaś mu do uszka,
w nadziei, że kiedyś się w tobie zakocha?
Biedna, żałosna Susan Coleman.
Nie tak się nazywam. Kiepski pojazd.
Cooping.
Nie.
Croupon.
Chyba "Groupon".
Znowu pudło.
- Croupe? - Dalej.
- Kapowski. - Coraz zimniej!
Co za różnica? I tak jesteś martwa.
Miała przeżyć do wieczora.
Rozmyśliłam się.
Żegnaj.
Żal na ciebie kuli.
Do celi z nią.
Cześć, Aldo.
Cześć, moja damo.
Nawaliłam.
Spaprałam misję.
Fine żyje...
i jest zdrajcą.
Nie obwiniaj się.
Mamusia mawiała:
"Aldo, życie jest pełne smutków...
i niespodzianek.
Jednak para prześlicznych piersi...
zawsze..."
Mądra mama.
- Puść! - Słuchaj.
Mam mało czasu.
Dlaczego, Fine?
Nie miałem wyjścia.
Tylko tak mogłem zdobyć zaufanie Rajny.
Zakłóciłem sygnał i wyjąłem kamerę.
Łatwizna.
Nie chciałem cię oszukać, ale musiałem.
Rajna znała agentów,
bo Karen była jej wtyczką.
Nie mogłem zaufać nikomu w agencji, nawet tobie.
Skąd wiem, czy to prawda?
Karen chciała cię zabić?
To ty strzelałeś?
Pracuję pod przykrywką.
Ale nie na tyle, żeby ci nie pomóc.
Spójrz mi w oczy.
Co?
Mówię poważnie.
Jedno masz większe.
Serio?
Nie.
Jesteś idealny...
Palancie.
Bolało.
I bardzo dobrze.
Piersi...
Jest groźny?
Tylko jeśli masz cycki.
Rajna naprawdę się poznała?
Nie. Zdradziłaś się dopiero w kuchni.
Myślałem, że będzie czujniejsza.
Ale dzięki Bogu.
Inaczej już byś nie żyła.
- Bo się starałam. - Spadam.
Spotkamy się z Dudajewem u De Luci,
a później jedziemy po bombę.
Już prawie koniec.
Trzymaj się.
Witaj, moja droga.
Nie teraz.
Sądzę, że Fine cię nie doceniał.
Wytropiłaś wszystkie cele i byłaś bardzo waleczna.
Susan...
Jesteś dobrą agentką.
Dorwiesz ich później.
Chyba że tu umrzemy.
Wtedy raczej nie.
Ja się tak łatwo nie poddam.
Rozwiąż mnie.
Pan Fine ma plan.
Zaczekajmy.
Rozwiąż mnie, i to już.
To mój tyłek.
Przecież nie widzę, co robię.
Tylko mnie macasz.
Połóżmy się.
Ej!
Węzeł jest bardzo mocny, ale dam radę.
Nie grzeb tam!
Przygniotłem sobie prawą dłoń.
Mam pomysł.
O Jezu!
Nie ruszaj się.
Czekaj.
Nie!
Tak, tak.
Nie wierzę!
A przed chwilą było mi tak dobrze!
Mój członek może cię delikatnie trącać w tył głowy.
Rozwiąż mnie, bo stracisz jajka.
Daruj.
Nie ma czasu na takie przyjemności.
Nie liż!
Skończyłem.
Dzięki.
Czuję, że mam mokry kark,
ale spisałeś się.
Rozwiążę cię i spadajmy stąd.
Wezwij CIA i Interpol,
a ja jadę pomóc Fine'owi.
Wiesz, dokąd?
Ja wiem wszystko.
Pewnego dnia, pani superszpieg...
Pewnego dnia cię przelecę.
Pachnie nowością.
Milutko.
Witajcie nad jeziorem Balaton.
Cały dom zbudowano w oparciu o te schody.
Wkrótce przyjedzie pan Dudajew.
Już niedługo staniesz się bardzo bogata, Rajno.
Co znaczy, że musisz ostrożniej
dobierać sobie towarzystwo.
Wielu ludzi ma bardzo nieczyste pobudki.
Na przykład twój kolega.
Widzę, co cię w nim zauroczyło.
Masz przepiękne oczy.
Dzięki.
Ale jest też agentem CIA.
Byłym agentem.
Obecnie myślą, że nie żyję.
Kolejny podwójny agent oprócz Karen Walker?
Co się tam dzieje?
Drony odbierają wam chleb?
Jeśli zaraz nie zginie, odwołuję spotkanie.
Nawet się nie waż.
Właśnie, palancie, nie waż się.
Mamy znaczną przewagę, pani...
Jak ci tam jest?
Susan Cooper, z CIA.
Zaprosiłaś tu całą agencję
czy są na wyjeździe integracyjnym w domu obok?
Boki zrywać.
Jestem sama.
Nie radzę zabijać ani mnie, ani Fine'a.
Wybacz, ale trochę nie nadążam.
Mam zwolnić? Dobra.
Jadący tu Solsa Dudajew
od lat był moim celem.
Twoje zbiry wiedzą więcej o goleniu klat,
niż o tym, jak załatwia interesy.
Ubija średnio co drugiego wspólnika.
I to nie wszystko.
Twojej dziewczynie z Paryża
chodziło tylko o Rajnę.
Gdyby nie ja, porwałaby ją z klubu,
a ty zostałbyś z pałą w ręku i bez bomby.
Potrzebujesz mnie.
A jeśli zabijesz Fine'a, nie pomogę.
Dobrze rozumiem?
Pracujesz dla CIA,
ale chętnie sprzedasz głowicę jądrową,
byle tylko go ocalić?
Mam w to uwierzyć?
Jest zakochana.
No to co?
Nawet o tym nie wie.
Zrobiłabym dla głąba wszystko.
I chrzanić CIA. Co mi w życiu dali?
10 lat tyrałam u nich za grosze,
siedząc w piwnicy z nietoperzami.
Nabawiłam się tam zapalenia spojówek
albo jakiejś alergii.
Gdyby nie Fine, dawno bym to rzuciła.
Więc - tak, zrobię wszystko, żeby tylko przeżył.
Żałosne, no nie?
I to wybitnie.
Ale z ciebie jędza.
Obetnę ci ten łeb na jeża.
Przyjmuję ofertę,
pani Havisham.
Ale lepiej nie kombinuj,
bo inaczej poślę ciebie i twojego kochasia prosto do nieba.
Chodźmy.
Panie Dudajew...
Witamy na Węgrzech.
Jak Czeczenia, tylko nazwa łatwiejsza.
Dość gadania.
Gdzie bomba?
Jak tylko klientka otrzyma zapłatę,
zabierze nas do swojej bezpiecznej skrytki.
Gdziekolwiek jest.
Otworzę sobie.
Sto milionów euro to już nie taka fortuna.
Ładne kamienie.
Dobrze.
Ruszajcie.
Panowie, proszę za mną.
Oto i ona.
To jakieś jaja?
Jaja?
Tak się składa...
To głowica!
Brawo.
Ołowiana skrytka.
Właśnie.
Gruba warstwa ołowiu zatrzymuje promieniowanie.
Ojciec był mistrzem w swoim fachu.
Mogłaś coś powiedzieć!
Przez tydzień wrzucałem tam swoje dresy.
Prześliczna.
Zgadza się.
Co ty wyrabiasz?
Dobijam targu.
Do śmigłowca.
Brylanty też!
Co się, kurna, dzieje?!
Wystawił cię.
A ty mu się dałaś.
Jemu bym jej nie oddał.
To jak dać wieśniakowi Stradivariusa.
Mam kupca, który zapłaci mi za głowicę 500 milionów euro.
Dudajew nigdy nie wwiózłby jej na teren Ameryki.
Kupiec zdetonuje ją w sercu Nowego Jorku
już w przyszłym tygodniu.
Ktoś jeszcze nie widział "Upiora w operze"?
Co teraz?
Mnie też zabijesz?
Z żalem.
Wybacz. Chyba nie muszę się tłumaczyć.
Ja posłucham!
Chciał dobrze.
Robi się coraz weselej.
Dzięki za występ,
ale spuszczam kurtynę.
W nogi!
Rany koguta.
Gdzie De Luca?
Padnij!
Nie!
Powinienem był cię zabić.
Rajna?
Pod wozem!
Przysuń go!
Powaga?
Popchnij go tutaj, ty łamago!
Co jest?
Dostał?
Wstawaj, zwiewa z głowicą!
O, żesz...
Już idę.
Nie!
Dalej, dalej!
Jazda!
Zabić ją!
Spoko, wiem, co robię!
Znowu coś spartolisz!
Pomógłbyś!
Żartujesz?!
Co ty robisz?!
Wejdę po tobie
i rozwalę De Lucę.
Nie za cycki!
Ratuję cię!
To nie miejsce dla rąk!
Zsuwam się.
Masz za śliskie gacie!
Trzymaj się!
Rozhuśtam się jak na trapezie i wskoczę za kokpit!
Mówiłem, że spartolisz!
O, w mordę!
Wysoko!
Nowiutki garniak!
Koniec z tym!
Stój!
Nie jestem w nastroju, do cholery!
To ci się spodoba!
To ja nie jestem w nastroju, palancie!
Do tyłu!
Przykro mi,
koniec imprezy.
Zgadza się.
- Chowam zabawki! - Co robisz?!
Nie waż się!
Nie!
Giń!
Zabiłam typa!
To źle, że tak mi dobrze?
Cała ja!
Cześć, bohaterko!
Wiesz, jak w moim kraju mówią na takie, jak ty?
"Niezła szprycha!"
Nie teraz, Aldo.
Dajesz!
Tak nie miało być!
Jak to baba: zawsze w błyskotkach.
Chociaż większej szkarady w życiu nie widziałem!
Proszę, weź go sobie!
Ma regulację!
Dobra, spokojnie.
No, dawaj!
Dobra nasza.
Czyj to śmigłowiec?
50 Centa!
Musiałam go przyjąć do agencji.
Boi się mnie!
Jestem szpiclem!
Rozwalmy kogoś!
Cicho tam, bo znowu cię przygniotę.
Robi się coraz lepiej!
Pragnie mnie!
Trzeba lądować.
Utopiłam głowicę jądrową.
Przepraszam za to jezioro.
Dobra, białasy, wyluzujcie.
Po kolei.
Ubiliśmy bandziora.
Kanye by się peniał!
Co za szczęście.
Chciałam spędzić za kratkami resztę życia.
Może tam pogodzę się z tym,
że spałam z zabójcą swojego ojca.
Wezwij prawnika
i zabierz z hotelu torebkę Goyarda.
Już u ciebie nie pracuję.
To się wal.
Wiedziałam, że mnie polubiłaś.
I ty też się wal.
Nie za włosy!
Co się gapicie?
Aldo, błagam.
Nie mam siły cię odpychać.
Spokojnie.
Rozumiem doskonale.
W rzeczywistości nazywam się Albert.
Jestem z MI6.
Wybacz, jeśli moja postać była zbyt nachalna.
Bardzo wczuwam się w rolę.
Chwilami pozwoliłem się chyba zbytnio ponieść emocjom.
Ciut.
W ramach przeprosin,
jeśli kiedyś zawitasz do Londynu,
chętnie zabiorę cię na kolację.
Bardzo mi miło.
Wybornie.
Ej!
Fajny brytyjski akcent?
Naoglądałem się "Downton Abbey".
Żartuję.
A może nie?
Coop!
Gratulacje.
Świetna robota.
Byłaś niesamowita.
Słusznie.
Spisałaś się.
Dziękuję.
Mam już dla ciebie kolejną misję.
Polecisz jutro do Pragi
i przenikniesz do szajki handlarzy narkotyków.
Oto twoja tożsamość.
W porządku?
Agentka Susan Cooper, na rozkaz.
Nikt tak nie mówi.
To nie będę.
Dzięki.
Francis Mays to bezrobotna, niepełnosprawna telemarketerka.
Jezu drogi!
Kto wkłada okulary do zdjęcia?
Nabrałaś się!
Dobre!
Nieprawda. Nie znam się na żartach.
To fakt.
Do usłyszenia.
Dobrze, że zapalenie puściło.
To naprawdę uczu...
Nieważne.
Czyli zostałaś szpiegiem.
Gratuluję.
Dzięki.
Chyba nigdy nie znajdę godnego zastępcy.
Znajdziesz.
To sami dobrzy ludzie.
W okolicy jest świetna restauracja.
Może tak wybralibyśmy się na długą, miłą kolację?
Raczej posiedzę dzisiaj z dziewczynami.
Chyba rozumiesz.
Pewnie.
To na razie. Baw się dobrze.
Dzięki.
Coop...
Gdy rozmawiałaś o mnie z De Lucą...
mówiłaś szczerze?
Nie wiedziałam, że jesteś taki kudłaty.
Do zobaczyska.
Jak dobrze, że żyjesz, ty zniewieściały fagasie.
Niezła robota.
To komplement?
Kto by pomyślał.
Chrzanić. Zasłużyłaś.
Głupi ma zawsze szczęście.
Skąd wytrzasnąłeś gajer?
Uszyłem sobie.
Fajny.
Nie wracasz do agencji?
Wrócę. Potrzebują mnie.
Ale muszę pobyć chwilę sam
i ochłonąć.
Popłynę na wybrzeże.
Posiedzę trochę we Włoszech, trochę w Grecji...
Dobrze czasem wypłynąć na morze.
W porządku.
Trzymaj się.
Nara.
Wie, że to jezioro?
Raczej nie.
Chodźmy.
Zaraz wyjdzie, że wszystko mnie boli.
Dobrze.
Pośladki mi wysiadają!
Mam pomysł.
Gorąca kąpiel i wyżerka.
Lubisz szampana i wołowinę?
Musisz! Zwinęłam całą skrzynkę...
Dziwne połączenie.
...ze śmigłowca 50 Centa!
Zwolnij.
Cooper, czy to jest jezioro?!
Którędy do Włoch?!
Piersi...
Nie chrzań, podobało Ci się.
Boziu...
Skończyłaś?
Tak.
Jeszcze raz?
Dobra.
Tylko nie rób tego z kciukiem.
Nie wierzę, że to powiedziałam!
Słyszałem!
Tłumaczenie: Piotr Kacprzak