12 MAŁP
Cel, pal, dziewczyny!
Tam!
Jesteśmy.
Powinien tam być terminal obliczeniowy
do skoków w czasie.
OK. Komunikacyjny? Nie. Obliczeniowy!
Obliczeniowy.
Znalazłam! Pobieram kod Pierwszych.
Odcięli nas!
Mamy inną drogę!
Tę samą, którą przyszliśmy.
To zajmie godzinę. Już będzie po wszystkim.
Cholera!
Nadchodzą!
Rzućcie broń!
Szybko!
James?
Odwrót!
James!
Szybko poszło.
Cassie?
Cassie? Jones?
Jest ich za dużo. Okrążyli nas!
Jones, Cole ma kłopoty. Potrzebuje Córek.
Cole! Potrzebuję więcej amunicji!
Jones!
Jones?
Katarino?
Dowództwo, sektor czwarty zabezpieczony.
Mamy maszynę.
Katarino.
Smutną rzeczywistością szczęścia jest to, że można je zdefiniować tylko przez to,
jak długo nie trwa.
Proszę.
Proszę. No dalej.
Hurra!
Max?
„I powracam do was teraz, gdy losy się odwróciły!”
Jasna cholera.
Radio Jajo. Chciałabym zamówić piosenkę.
Przyjęłam, kurczaczku!
- Tak! - Co robisz?
Dzień dobry, Tytanie!
Tu J.H. Bond z WKRP w 2043 roku.
Wymiatam na osi czasu od rana do nocy, od p.n.e. do n.e.!
To numer dla zmęczonej na Tytanie.
Senne, łagodne dźwięki Olivii Kirschner,
długoletniej słuchaczki debiutującej w roli Świadka
z twarzą do radia i głosem do wiadomości.
Niespodzianka, suko!
Hej, hej, hej, hej!
Nie chciałabyś wiedzieć co ze mna będę sam...
Powolna zmiana może pchnąćnas do rozstania
gdy światło dotrze dotwojego serca, kochanie
Nie zapomnij o mnie
Nie, nie, nie, nie!
Nie zapomnij o mnie
Mówię...
ROK 2043
Nie sądziłam, że Córki dotrą tak daleko na wschód.
Czego chcecie?
Armii.
Powiedziałaś Max, że jesteśmy starymi przyjaciółmi?
Będziemy. Pewnego dnia.
Czyżby?
Szanuję handel między naszymi obozami...
To porządny towar.
Córki mogą sobie tędy przechodzić.
Ale ty jesteś tutaj. Stara cyganka.
Chcesz przepowiedzieć mi przyszłość?
Uwaga, spoiler, Teddy. Nie masz przyszłości.
Więc wiesz o mnie parę rzeczy. O mojej rodzinie, chorobie Wilsona.
Masz nóż, który wygląda jak mój.
- To jest twój nóż. - Nie.
Świadek? Posłańcy?
Podróże w czasie?
To jakieś bzdury ze Strefy mroku.
Chryste, jestem na to za stara.
Co to ma być?
Część, w której uciekamy.
Co to?
Nasza ostatnia szansa na ocalenie świata.
Staruszka mówiła, że będziemy w jednej drużynie.
Że powinienem zapomnieć o starych sprawach.
Jak widać, mówiła prawdę o tym... szajsie.
Spójrzcie na to.
Ale wy dwaj...
Czemu miałbym was tu nie zostawić?
Bo jesteśmy West 7.
Zawsze byliśmy.
Na śmierć i życie.
Musimy zniszczyć źródło zasilania.
Jest u podnóża wieży.
To może być jedyny sposób, by powstrzymać apokalipsę.
Wysadzimy coś?
- Prowadź. - Zróbmy to.
Idziemy, chłopaki.
Muszę ratować świat.
Gotowe.
Mam.
- Musimy iść. - Dobra. Hej!
Jones, przetworzyłyśmy kod. Wracamy do bazy.
Cole, gdzie jesteś?
W drodze do źródła zasilania, ale jeśli nam się nie uda...
Musimy mieć plan B.
Jennifer i ja idziemy do konsoli.
- Cassie... - Będziemy ostrożne. Weź to.
Cassie?
Udało się?
Cassie. Nic ci nie jest?
Musimy strzelić w rdzeń.
Musimy się pospieszyć.
No. Pewnie nas zabiją.
Jazda.
Zazdroszczę ci, Cassandro.
Nigdy niczego nie kochałam.
Czerwony Las zawsze miał być tylko dla mnie.
A ty? Potrzebujesz go bardziej niż ja.
Ja tylko byłam Świadkiem,
ale ty aż do tej chwili żyłaś.
Odebrałaś mi przyjaciół.
Rodzinę!
Strzelajcie w rdzeń!
Mojego syna.
Kończy nam się czas!
Sekwencja prawie ukończona!
Teraz, ruchy! Ruchy, ruchy!
Widzisz to?
Las?
Już prawie tu jest.
Z drogi!
Nie.
Spóźniliście się. Pobrał dość mocy.
Teraz wystarczy czekać na koniec świata.
Wkrótce już na zawsze zostaniecie razem w tym domu.
Wiem, że to twoja idealna chwila.
Nie.
To jest ta chwila.
Hej!
Wieża wciąż działa!
Cassie. Jesteś tam?
Jestem. Jestem przy sterach.
Dzięki Bogu.
Wyłącz to.
James.
Przepraszam.
Cassie!
Cassie, proszę!
Możesz to zakończyć.
Możemy mieć wieczność.
Więc tego nie rób.
Ty i ja.
Możemy uciec i ukrywać się w tym domu do końca świata.
Wychować syna, który nigdy nie umrze.
Możemy mieć wszystko, ale to nie będzie nic znaczyć, bo się nigdy nie skończy.
Będziemy ze sobą na zawsze,
aż zapomnimy, jakie to uczucie znowu się odnaleźć.
Po godzinie. Minucie. Sekundzie.
Pójdę z tobą, Cassie.
Możemy mieć wieczność.
Albo możemy mieć teraz.
Z zakończeniem, które nada temu znaczenie.
Proszę.
Daj nam zakończenie.
Tytan jest nasz.
ROK 894
Coś dziwnego jest w jego oczach.
Jej krew zawiera uśpioną postać Kalawirusa.
Jesteś Dżinem.
W tym mięsie jest przedwieczny wirus.
Byłam niczym.
By zapewnić koniec, musimy ocalić początek.
Każdy z nas odegrał swoją rolę w doprowadzeniu Jamesa do jego końca.
Musimy zachować szczątki przyczynowości
albo wszystko pójdzie na marne.
To znaczy,
że każde z was musi wrócić do swojej pierwotnej osi czasu.
To było dziwne.
Będzie jeszcze dziwniej.
Deacon.
Hej.
Znam cię.
Z telewizji. Jesteś tą lekarką z CZC.
A ty jesteś dobrym człowiekiem.
Wciąż mam to coś.
Co teraz? Jakiś cykl?
Ty i ja mamy kupę roboty do zrobienia.
Pomogę ci.
Dobra.
- Zapowiada się świetne przedstawienie. - Tak.
Zastrzeliłeś mnie.
- Przepraszam? - Zastrzeliłeś mnie.
Nie, przepraszam cię.
Wybaczam.
Tylko upewnij się, że jest zabezpieczony.
To moja nagroda za to całe gówno?
Zostałem zastrzelony?
Znając mój fart, pewnie spudłujesz
i wszystko spieprzysz.
- Chcę ci powiedzieć... - Nie.
Nie rób tego.
Nie chcę marnować na ciebie pożegnania.
Zachowam je dla tego, kto go potrzebuje.
Postąpiliśmy słusznie, prawda?
Ostatecznie.
Tak.
Zrobiliśmy, co należy, bracie.
Do zobaczenia.
Panno Goines?
Córki...
Moja córka będzie miała wyjątkowe szczęście.
Hannah była...
Będzie wspaniałą kobietą.
Dzięki tobie.
Aktorka nie mówi publiczności „żegnajcie”.
Mówi „dobranoc”.
A potem się budzi i zaczyna od nowa.
Do zobaczenia, staruszko.
Spodoba ci się to.
Gdy się poznaliśmy,
czekałem w twoim samochodzie.
Patrzyłem, jak idziesz przez parking, gadasz przez telefon i się uśmiechasz.
Już byłem w tobie zakochany.
Pomyślałem: „Zaraz zniszczę jej życie”.
Nie. Nie zniszczyłeś.
A teraz muszę ci je zwrócić.
Znów będziesz lekarzem.
Będziesz mogła stać w słońcu.
Nie będziesz już musiała oglądać się za siebie.
Ty i ja nie mieliśmy dużo czasu.
Ale przeżyliśmy razem całe życie.
Kocham cię.
No dobrze.
Mówi dr Cassandra Railly z CZC w Marylandzie.
W oddziale CZC w Baltimore
pracujemy nad powstrzymaniem Kalawirusa.
Jones, jeśli mnie słyszysz, zaraza zacznie się od Lelanda Goinesa,
oznaczenie bezpieczeństwa: Frost.
Ale to my jesteśmy jej prawdziwymi architektami.
Armia 12 Małp mnie obserwuje.
Kończy mi się czas.
Odpowiedź jest wśród was.
Proszę, Cole. Pamiętaj...
śmierć można odwrócić.
Miłości nie.
Mówiłaś, że z tym skończyłaś.
Teraz już tak.
System Tytana przetworzył kod.
Maszyna jest gotowa.
Ostatni papieros?
Dobrze.
Wiesz...
Zawsze chciałem cię zapytać, skąd je brałaś.
Zasadziłam tytoń w Raritan,
z tyłu, obok ogórków.
James.
Dziękuję.
Złożyłeś obietnicę i jej dotrzymałeś.
Że dotrwamy razem do końca.
Udało się.
Chyba nigdy...
nie mówiłem ci, ile dla mnie znaczysz.
Ja...
Miałem dwie matki.
Cieszę się, że jesteś ze mną do końca.
Inicjuję sekwencję rozszczepienia.
ROK 2013
Nie chodziło o to czy, tylko kiedy.
Kiedy staniemy przed widmem kolejnej epidemii lub pandemii.
Ateny, rok 430 p.n.e., tyfus.
Tysiąc lat później dżuma Justyniana pustoszy Imperium Bizantyjskie.
W XIV wieku czarna śmierć niszczy większość Europy.
„Stare dzieje”, myślicie?
Niezupełnie.
Dr Railly.
Chyba zaczynam się przyzwyczajać.
Ale musiałam się przełamać.
Jestem dzisiaj jakaś nieswoja. Jakbym o czymś zapomniała.
Albo miała coś zrobić.
Nie wiem. Pewnie jestem zmęczona.
Pojadę do domu się przespać. Zobaczymy, jak się poczuję...
Oddzwonię do ciebie.
Przykro mi. Nie mamy takiego gościa.
Musi tu być.
Nie ma tu Jamesa Cole'a. Nigdzie.
Pokój 607.
Pokój 607. Mieszka tu na stałe.
Od lat 40. nie sprzedają tu pokoi.
RECEPCJA
Proszę pani?
Nie możesz wrócić do miejsca, w którym nigdy nie byłaś...
ani podróżować w czasie, chyba że sekunda po sekundzie.
Jeśli jest jakaś przyszłość,
to dzięki tobie.
Dzięki nim.
Rodzinie, którą kochałam, ale której nie znałam.
DZIEDZICZKA MARKRIDGE TWORZY JEDNOROŻCA ŚRODOWISKO PYTA: „PO CO?”
W tej przyszłości większość nigdy się nie spotka.
Ale niektórym było to pisane.
Genialne umysły spędzające dni na prostych czynnościach.
Wierząc w przeznaczenie,
można wierzyć, że synowie byli przeznaczeniem swoich ojców.
A bracia swoich braci.
Zmieniliśmy niektórych, a innych wcale.
Niektórzy żyli dla siebie nawzajem.
Dla swoich dzieci.
Kiedyś, w innym życiu,
uratowaliśmy siedem miliardów ludzi.
Ale teraz, w tym życiu, cieszę się, ratując jedno po drugim.
Mała dawka antybiotyku.
I wyzdrowieje.
Pod koniec każdej nocy
z jakiegoś powodu, którego wciąż nie pamiętam,
zwracam się do zachodu słońca
z nadzieją, którą wypowiadam na głos.
Do zobaczenia.
Nie jesteś w niebie.
To tylko Keys.
Jennifer?
Cześć, cielęce oczka.
To się dzieje naprawdę?
Nie mnie powinieneś pytać.
Co ci zawsze mówiłam o zakończeniach?
Właściwym...
Jest to, które wybierzesz.
Ale czasem to to, które ktoś inny wybierze za ciebie.
Ale może przyjść dzień, gdy jedno życie za 7 miliardów to będzie o jedno za dużo.
Pomyśl wtedy o tym. Za wszelką cenę...
ocal to jedno.
Mówiłaś, że z tym skończyłaś.
Teraz już tak.
Jones?
Usunęła cię z osi czasu.
Uruchomiła kod Pierwszych.
Z jedną małą zmianą.
Ten ty, ostatni ty...
Zadbała o to, by czas cię gdzieś wypluł.
Po co komu niepisane prawa wszechświata, jeśli nie można złamać choć jednego?
A co z ryzykiem? Z manipulacją czasem?
Czas wie.
Ale wie też, że jest ci coś winien.
Ja żyję?
Żyjesz.
Nigdy nie byłaś szalona.
Byłaś najlepsza z nas.
Pozdrów ją ode mnie.
Gdzie teraz jesteś?
W bezpiecznym miejscu? Ciepłym?
U boku ukochanej osoby?
Kiedyś to wszystko minie.
Czas mija tak, jak powinien.
Liczy się tylko tu i teraz.
Szczęśliwe teraz.
12 MAŁP
Napisy: Agnieszka Żurek