Na stacji Eros doszło do skażenia promieniowaniem.
STACJA EROS NA PASIE
Dla własnego bezpieczeństwa,
prosimy przejść do schronu,
zachowując spokój.
- To kumple Millera. - Nie przesadzałbym.
- Gdzie on się podziewa? - Nie wiem. Ma własne plany.
Ten cały alarm to jakaś lipa. W tunelach nie ma promieniowania.
To nie jedyna podejrzana sprawa.
Funkcjonariusze CPM to tak naprawdę bandyci z Ceres.
Nie wiem, co knują, ale naprawdę pracują dla kogoś innego.
- To najemnicy. - Zabieramy się z tej planety.
- Statki są uziemione. - Roci to nie jakiś statek.
Może i nie, ale zablokowali dostęp do portu.
Znajdę wam miejsce, żebyście przeczekali zamieszanie.
Dzieje się tu coś strasznego.
Nie będziemy czekać, żeby to sprawdzić.
Pomóż nam dostać się do szybów mechaników. Stamtąd trafimy.
Szybów mechaników?
Połowa jest niedrożna. Pracuję tu od lat.
Nie trafię.
I dlatego OPA używa ich do przemytu.
Tak jest na każdej stacji, z Erosem włącznie.
Pomóż nam je znaleźć, a ja nas przez nie przeprowadzę.
Zgoda.
Mam klucz CPM.
- Mogę odblokować wasz statek. - Zabierzcie nas.
Proszę. Nie sprawimy kłopotu.
Bierz wszystko, co przypomina środki przeciwbólowe albo leki na nudności.
Przydadzą się. Zyskamy trochę czasu.
- Jesteś lekarzem? - Woziłem lód.
Świetnie.
- Mefedron. - Znakomicie.
Na stacji Eros doszło do skażenia promieniowaniem.
Dla własnego bezpieczeństwa,
prosimy przejść do schronu
zachowując spokój.
Czyli jesteśmy uleczeni.
Będziemy mieli przytomny umysł, gotując się od środka.
Co tam zobaczyliśmy?
Grupę ludzi upieczonych promieniowaniem.
W schronie przeciwpromiennym.
Ile...?
- Ile nam zostało? - Może kilka godzin.
Na swoim statku masz jakieś leki na promieniowanie?
- Oby. - Kilka godzin.
Zdążymy.
Za kilka godzin będziemy krwawić z miejsc, o których nie chcesz myśleć.
A za połowę tego czasu nasz statek odleci.
Kazałeś załodze startować bez ciebie?
Co za kutas.
Co z tego?
Jak najszybciej dostać się do portu?
Pierwszy raz jestem na Erosie.
Pierwszy raz gdziekolwiek.
Świetnie.
PAMIĘTAJ O CANCIE
- Masz dzieci? - Nic mi o tym nie wiadomo.
Prędzej czy później, rozczarowują.
Niewielu ma tyle szczęścia, co Julie Mao.
Los się do niej uśmiechnął.
Dotknęła nieznanego, a nieznane dotknęło jej.
Ojciec będzie z niej dumny.
Ocali nas wszystkich.
MAPA SYSTEMU TRANZYTOWEGO
Kapsuły tranzytowe nieczynne.
Umiesz się z tym obchodzić?
Nigdy nie zabiłem.
Połowa Układu ma cię za bohatera,
ale jesteś jak dziecko we mgle.
Bogu dzięki, że mam ciebie.
Ruchy, mamy mało czasu.
To będzie dla ciebie ciekawy dzień.
Ruszajmy się.
Tutaj.
Tędy. Ruszać się.
Tam.
Nie stawajcie tutaj.
- Nie stawajcie tutaj. - Musimy być punktualni.
Z życiem. Tam.
- Ile, zanim twoja dziewczyna wystartuje? - To nie moja dziewczyna.
Chyba cię tu nie zostawi, co?
Nie znasz Naomi Nagaty.
Co oni tam budują?
Zapytajmy ich.
- To sześciu uzbrojonych po zęby ludzi. - Racja, mają przewagę.
Ale musimy złapać statek.
Coś zawsze taki w gorącej wodzie kąpany?
Chcesz tu zostać? Gnić w kącie i skamleć? Proszę bardzo.
Może jest stąd inne wyjście. Może jakiś korytarz za ścianami...
Rozejrzyj się.
Dorastałem w salonie z automatami.
Nie zamierzam zginąć w takim samym.
- Twój optymizm inspiruje. - Optymizm jest dla frajerów i Ziemian.
A mieszkańcy Pasa?
Wiemy, jak wygląda życie. Nie mamy złudzeń.
Gra jest ustawiona. Zawsze tak było.
Wiesz...
Ja i Semi...
mieliśmy tak drobne ręce, że wsadzaliśmy je do automatów
i wyciągaliśmy żetony, które się zaklinowały.
Za te pieniądze można było przeżyć tydzień.
Ale pewnego razu...
okazało się, że ręka urosła i sama się zakleszczyła.
To był potworny omłot.
- I tak zostaliście gliniarzami? - To był pomysł Semiego.
Powiedział „Chcesz być dupą czy batem”?
I czym teraz jesteś?
Właśnie.
Czym teraz jesteś?
Wybacz, mała.
- Ściągnijcie to. - Zamontujcie podstawki.
Miller.
Miller, padnij.
Ktoś nadchodzi. Schyl się.
No dalej, gdzie jesteś?
Tutaj.
Dobra. Wystarczy. Ruszamy.
- Zaraz. Gdzie jest Anudo? - Uwielbiam tę grę.
Anudo?
Nie czekamy na żadnego z tych niby-gliniarzy.
Niech radzi sobie sam.
No dalej, żwawo.
Dawaj.
Tak jest!
Dawaj. Właśnie tak! Dobrze.
Anudo?
Anudo, kretynie. Spotkamy się w porcie.
BUDYNEK ONZ NOWY JORK
Fred Johnson kłamie.
W ten sposób mści się na Ziemi.
- Co, jeśli mówi prawdę? - Wierzysz mu?
Uważam, że konieczne jest rzetelne śledztwo.
Wątpliwości zostaną rozwiane na dzisiejszym spotkaniu.
Te napędy zbudowano
w stoczniach Bush, ale nie dla nas, a dla prywatnych klientów.
Przez ostatnie dwa lata
każdy z nich trafiał na stację Tycho, w ręce Freda Johnsona.
Twoje śledztwo w sprawie przemytników OPA było kluczowe
dla tego odkrycia.
Nasi ludzie już od jakiegoś czasu namierzali te napędy.
- Od jak dawna? - Od kilku tygodni.
Sam przejrzałem cały raport.
Wszystko w porządku?
Tak. Przepraszam.
Źle znoszę odejście Franka.
Cóż...
W takim razie...
ostrzeżemy Marsa, żeby nie próbował wykorzystywać sytuacji na swoją korzyść.
Dobierzemy się do skóry Ceres i OPA
i ujawnimy prawdę,
dzięki której załatwimy Freda Johnsona.
Zawsze to w tobie lubiłem.
Sekretarz generalny zwołuje nadzwyczajne posiedzenie
z wykonawcami, by omówić kwestie bezpieczeństwa.
- Dołącz do nas. - Naturalnie.
Tu jesteś.
Jak zwykle na czas.
- Panie admirale. - Sir.
Chrisjen Avasarala, pamiętasz pana Julesa-Pierre'a Mao.
- To przyjemność znów panią widzieć. - Wzajemnie, monsieur.
Oby twoja mała nadążała.
To nie moje dziecko.
Zajmij się nią.
Nie spowalniaj mnie.
Jeśli to cię przerasta, od razu powiedz.
Cicho, próbuję myśleć.
Hej, mała.
Zobacz.
Moje dziecko zawsze to bawiło.
Patrz uważnie. Sprawię, że zniknie.
Upuściłem ją.
Chyba powinienem jeszcze poćwiczyć.
Wiesz, jak to zrobiłem?
Co tam masz?
Kiedy kopali te tunele,
wstawili znaczniki, żeby robotnicy się nie zgubili.
OPA używa ich, żeby trafić do portu.
- Potrafisz zaskakiwać. - Często mi to mówią.
Tędy.
Trasy patroli są oznaczone w komunikatorze tego gościa.
- Pozostaniemy w ukryciu. - I będziemy wiedzieć, kiedy strzelać.
Nie ma tu kapsuł tranzytowych. Do portu daleka droga.
Słyszałeś?
- Co? - System awaryjny przestał działać.
Czyli wszystko w normie.
Kamery...
nadajniki, monitory...
Co to znaczy?
Kapsuły są włączone.
Proszę wyjść z kapsuły.
O Boże.
Proszę wyjść z kapsuły.
Wszyscy są jak Julie.
- Celowo ich zarazili. - Pomocy.
To eksperyment...
Objął całą cholerną stację.
Musimy dowiedzieć się, kto za tym stoi. Ostrzec ludzi.
Ale najpierw uciec z tej planety.
- Na pewno wiesz, dokąd iść? - Stul dziób, kolego.
Ona wie, co robi.
Cholera.
Dobra, dość tego. Zgubiliśmy się.
Nie zamierzam tu umrzeć.
Musimy wrócić na górę i zaryzykować.
Idziemy dobrą drogą.
Jesteśmy blisko.
Nie podchodź. Niczego nie dotykaj.
Wracaj, mali.
Wszystko dobrze. Chodźmy.
Gdzie jesteś?
Gdzie jesteś, mali?
Musisz wrócić. Nie możemy tu zostać.
Co dolegało tej pani?
- Była chora. - Wyzdrowieje?
Nie.
Ale my tak, jeśli teraz wyruszymy.
Musisz być dzielna.
Jesteś dzielna.
Mamy towarzystwo.
Sto tysięcy ludzi...
pada jak muchy.
Dlatego wybrali Erosa.
Nawet nie uważają ich za ludzi.
Mars oskarży Ziemię o użycie broni.
Ziemia będzie podejrzewać Marsa, a Pas obie te planety.
To dobry sposób na wywołanie wojny.
Widziałeś kiedyś taką broń biologiczną?
Nie jesteśmy sami.
- Nie gadaj. Niemożliwe. - A jednak.
Powodzenia.
Zabierzmy ich sprzęt.
Pomoże poradzić sobie z pozostałymi.
Mam.
Nalida!
Shukri!
- Co tu robisz? - Zgubiła się.
Idziemy na nasz statek.
- Mamy miejsce. - Tak nie dotrzecie do portu.
- Tunele są zablokowane. - Chodź z nami.
Na poziomie dziewiątym jest szpital.
- Jej wuj jest tam lekarzem. - Cokolwiek to jest, to nie choroba.
To coś innego. Możemy zabrać was z tej stacji.
To nasz dom. W szpitalu będziemy bezpieczni.
Tu nie ma bezpiecznych miejsc.
Idziemy z nimi.
Pozwól się nią zaopiekować.
Powinna być z rodziną.
Shukri...
Bądź dzielna.
- Chodź ze mną. - Musimy iść.
Proszę. Zginiesz, jeśli...
Hej, Holden. To ja.
Idziesz dobrą drogą. Sam zmierzam do portu.
Przykro mi, że tak się stało.
Myślałem, że wam pomagam. Oszukali mnie.
Prawie zginąłem próbując wydostać się z holu.
- Wspomniałeś o pomocy. - Statki są uziemione.
Mogę obejść zabezpieczenia. Wiesz o tym.
Jeśli sobie pomożemy...
przetrwamy, tak jak wcześniej, prawda?
Byliśmy razem w okopach i wyszliśmy z niejednych tarapatów.
Kiedy się stąd wydostaniemy, skop mi tyłek, oddaj mnie policji,
ale teraz myśl o załodze.
W porządku.
Powierzam ci swoje życie.
Zgoda?
Nie jesteś zabójcą. Dobry z ciebie człowiek.
Dlaczego tak twierdzisz?
Powiedz coś.
Od tego zależy twoje życie.
Bo wierzysz w litość.
Wiesz, że w pewnych okolicznościach ludzie robią rzeczy,
o które sami by się nie podejrzewali.
Tędy.
- Mam rodzinę. - Żonę...
małe dzieci i złotą rybkę.
Opowiedz mi o nich przy następnym spotkaniu.
Nie możesz mnie tu zostawić.
Wiesz, co tu się dzieje. To wyrok śmierci.
Tak.
Holden.
To ci wygląda na właściwą drogę?
To była właściwa droga.
To jest to.
Uważajcie na pierwszy stopień.
Wiesz, że nasz syn miałby więcej lat niż ty,
kiedy się poznaliśmy?
Tak.
Pewnie byłby dwa razy przystojniejszy,
dzięki tobie.
Musisz udać się na Lunę. Zabierz dzieci.
Frank wiedział, że te napędy skradziono.
Nie popełnił samobójstwa.
Jeśli Errinwright zlecił jego zabicie...
ty też nie jesteś bezpieczna.
Będę, przez jakiś czas.
Dopóki będę odgrywać rolę...
upartej starszej pani...
zbyt zapatrzonej w przeszłość,
by widzieć co się dzieje.
W porządku.
Roci tu jest.
BLOKADA
- Gdzie ten kudłaty? - Przepadł.
Mógł być zarażony.
Lepiej nam bez niego.
Co zrobiłeś?
Lepiej nam bez niego.
Jak to, nie ruszamy stąd?
Punkt spotkania się zmienił.
- Twoi ludzie wylatują ze stanowiska F. - To po drugiej stronie.
Większość już przeniosłeś, tak?
Masz miejsce dla nas?
Spójrz, ten statek jest niedostępny dla CPM.
Zwiększymy ci premię o dziesięć procent,
jeśli zgłosisz się na stanowisko F.
Tak już jest.
- Nie mam nic więcej do powiedzenia. - Nie rób tego.
Co się stanie, jeśli weźmiemy tego za dużo?
Niepokój, wysypka, nagła śmierć.
Dotrzymujemy umowy, w przeciwieństwie do was.
Nie ruszaj się.
Spokojnie. Gramy w tej samej drużynie.
Najkrótsza droga do statku wiedzie przez nich.
Do wind musielibyśmy biec, ale byłoby mniej strzelania.
Holden nie zdążył.
Jeszcze nie.
Pasażerowie są niżej.
Jakim cudem zdobyliście marsjański statek bojowy?
- Z odzysku. - Tak? Niech ci będzie.
Zabierajmy się stąd.
Wskaż mi konsolę, żebym otworzył zatrzaski.
Nie odlatujemy.
- Co? - Słyszałeś.
Najemnicy uziemili statki,
żeby nikt nie mógł się wydostać.
W porcie są kamery. Te zbiry lada chwila mogą tu wparować.
- Trzeba zmiatać. - Obiecałam mu trzy godziny.
Jeszcze ma czas.
- Nie dał rady. I tyle. - Zaczekamy.
Dobra, posłuchaj. Rozumiem, co czujesz.
Wszyscy mi bliscy są na tej stacji, łącznie z Millerem.
Wszyscy są martwi albo będą wkrótce.
Jeśli zostaniemy, dołączymy do ich grona.
Ma rację.
- Mamy dług wobec Holdena. - Na pewno nie ja.
Zabicie mnie w niczym nie pomoże.
Daj mi dostęp do konsol, żebym otworzył zatrzaski.
- Wszyscy, spokój. - Masz nas stąd wyprowadzić.
- Alex, nie rób tego. - Amos, uruchom konsole.
Myślisz, że nie strzelę...
Każesz czekać, więc czekamy.
Zaniosę go na dół.
- To jakiś nonsens. - Trzymać szyk.
Właśnie, trzymaj szyk, ważniaku.
Już przeniosłeś większość swoich ludzi?
Masz dla nas miejsce.
Ci Ziemianie nas nie wypuszczą.
Nigdy nas nie wypuszczą. Jesteśmy dla nich mięsem armatnim.
Tak jak pozostali mieszkańcy Pasa, co?
Tak!
Nie zabijecie nas.
- I na pewno nas nie zostawicie. - Macie krew na rękach, beratnas.
Powstaniemy?
Powstaniemy!
Milowda na zwierzętami!
Filat! Filat Kothari! Dawaj!
Dalej.
Zasłużył sobie. To długa historia.
Jak smakuje deszcz?
Nigdy o tym nie myślałem.
Jak można opuścić takie miejsce jak Ziemia?
Wszystko, co kochałem, umierało.
Halo? Ktoś tam jest?
Zdążyliśmy.
Ja się nie martwiłem.
Nie ma jej.
Dobra dziewczynka.
Myślałem, że jeśli znajdę... Julie...
wreszcie czegoś się dowiem.
Miller, znalazłeś ją.
To piękne.
Co?
Wyglądacie fatalnie.
Mocno was sponiewierało.
Maszyna przełącza się na tryb szpitalny.
Czy to Sematimba tam na dole?
Tak. Zastrzeliłem go.
Naomi.
- Mogą być zarażeni tym gównem. - Holden by nam tego nie zrobił.
- Może nieświadomie. - Nie zrobiłby tego.
Obyś miała rację.
Zaczekałaś.
Nie myliłem się co do ciebie.
Bycie szefem to paskudna rola.
Możesz ją pełnić.
Niech to. Nie mogę otworzyć zatrzasków.
- Próbowałem wszystkich kodów. - Alex, załatw to.
Pewnie.
To statek bojowy, a ja jestem pilotem marynarki, więc...
koniec pieszczot.
Jesteśmy wolni.
Stacja zamknięta. Nadajniki aktywne.
Górna zatoka potwierdza jakość sygnału.
Wysłać wszystko do Thotha.
Transmisja na żywo.
WYKRYTO TRANSMISJĘ KODOWANĄ WYSZUKIWANIE - NAMIERZANIE
Halo?
Chyba namierzyliśmy czarne charaktery.
NIEZNANE
Masz na sobie krew.
Nie moja.
Kilku uratowaliśmy. Szkoda, że nie więcej.
Jeszcze uratujemy.