Mayday. Mówi...
Kapitan statku Sulaiman Al Mahri z Ziemi.
Zaatakował nas...
Proszę o natychmiastową...
Mayday.
Mówi April Molina, kapitan statku Sulaiman Al Mahri z Ziemi.
Zaatakował nas nieznany statek.
Odbiór.
Mayday.
Mówi April Molina, kapitan statku Sulaiman Al Mahri z Ziemi.
Zaatakował nas nieznany statek.
Dokonują abordażu. Proszę o natychmiastową pomoc.
Jesteśmy pokojowym statkiem kolonialnym.
-Blokują sygnał. -Przychodząca wiązka.
Mamy połączenie.
Co to ma być? To nasze.
Chcecie łupu, znajdźcie własny.
Nieważne, czego chcę, tylko co mi się należy.
Jedna dziesiąta wszystkiego.
Żadnej dziesięciny.
I żadnego zabijania więźniów bez zgody frakcji nadzorującej.
A ja jej nie wyraziłam.
Sohiros nie żyje. Za kogo się masz, żeby mówić...
Jestem Camina Drummer.
Respektujcie moje roszczenie.
Albo zginiecie, a ja opowiem o tym nowemu kapitanowi.
Być może.
A może to my skończymy z wami.
Nie ułatwią nam tego.
Nie byłoby frajdy.
Namierzyli nas.
Powiadom Mowtenga.
Tak!
Dobry strzał, Mowteng.
Próbują przywrócić zasilanie.
-Dajmy im szansę na uprzejmość. -Damy.
Ale jeśli znów nas namierzą, zabijcie ich.
Chodź. Prawie gotowe.
Nie jesteś głodny?
Straciłem apetyt.
Gdzie ostry sos?
Nie przyda się.
Dziś gotowała Oksana.
A co z tym?
Drummer.
Przekazaliśmy towar.
Masz swoją działkę.
Przekaż wszystkim, że teraz ja kontroluję ten rejon.
Bez odbioru.
Sulaiman Al Mahri, przekazaliśmy wasz sygnał ratunkowy ONZ.
Wewnętrzniaki was zabiorą za parę dni.
Jak wy, kurwa, możecie spać?
Odebraliście nam wszystko.
Nie wszystko.
Wszystkie...
Serge, czas na nas.
Tak jest. Ruszamy.
Za każdym razem.
Nadal pracujesz, ke?
Mam co robić.
W życiu rzadko się zwycięża.
Wygrane trzeba świętować.
To był dobry dzień.
Owszem.
Byliśmy pod kreską,
a teraz mamy za co latać.
Może nawet coś nam skapnie.
Kto się dzieli...
Temu nie zabraknie!
Tak.
Pas nas pokocha.
Piraci nie poddają się z miłości, lecz ze strachu.
Od dziś będzie łatwiej. Byłaś groźna.
Nikt nie patrzy. Naciesz się tym.
Nie złagodniejesz od tego.
Przynajmniej nie wyrzucili nikogo przez śluzę.
Tak, trupy przyciągają uwagę.
Wewnętrzniaki nie zawsze będą zajmować się tylko sobą.
Dobrze nam poszło.
Uwaga Wewnętrzniaków zależy od ilości ciał Pasiarzy.
Camina, za ten statek jest nagroda?
OPAS TYNAN - SYLWETKA ZGODNA WSPÓŁRZĘDNE PO DOKONANIU PŁATNOŚCI
Co to?
Tynan.
Statek Klaesa Ashforda.
Nie sądziłam, że go znajdę.
Mogę jakoś pomóc?
Być może.
Timothy.
Lydia czekała na ciebie.
Wejdź.
Kuchnia jest prawie spakowana.
Została mi tylko herbata.
Długo z nią byłeś?
Wprowadziłem się tu dziesięć lat temu.
Ale poznałem ją nieco wcześniej.
Jestem Charles.
Byłeś dla niej dobry?
Byliśmy dla siebie dobrzy nawzajem.
Jak zmarła?
Każdego dnia
miała nadzieję, że jeszcze cię ujrzy.
Teraz się ty zjawiasz i to jest jedyne, co chcesz wiedzieć?
Powiedz.
Miała tętniaka.
Odeszła we śnie.
Zmarła, bo się zestarzeliśmy
i mieliśmy duży przebieg.
Kładła się spać zdrowa.
Gdy się obudziłem,
już jej nie było.
Tak zmarła.
Chcesz mnie pobić,
żeby poczuć się lepiej po tym, jak ją tu zostawiłeś?
Śmiało.
Była szczęśliwa?
Nie wiem.
Tak sądzę.
Ale wiele zachowywała dla siebie.
Co ja teraz zrobię?
Co ja bez niej pocznę?
Chętnie się napiję tej herbaty.
Coś tam wiedziałem o jej dawniejszym życiu.
Ale miałem to gdzieś.
Robiła, co musiała, by przetrwać.
Nie można oceniać kogoś po tym, jak zarabia na życie.
Czasem można.
Też należałeś do tego świata.
Trochę mi opowiadała.
-Tak? -Tylko, że się w nim urodziłeś.
Jak podrosłeś, klienci cię nie chcieli.
Więc przesunęli cię do ochrony.
Ale ona wiedziała, że wyssą cię do cna.
„Płyń na powierzchnię lub idź na dno. Wszystko pomiędzy to rezygnacja”.
Tak mi powiedziała.
Ocaliła cię?
Nie da się kogoś ocalić.
Nauczyła mnie, jak mogę sam się uratować.
Dziękuję, że z nią byłeś.
Nie.
Spędziłem w tym domu najlepsze lata życia.
Swojego i jej, mam nadzieję.
Będę tęsknił za tym miejscem.
Dlaczego je opuszczasz?
Nie jest moje.
To jej dom.
Przysługa kogoś z jej dawnego życia.
Pozwalała mi tu mieszkać, ale gdy zmarła,
właściciel się o nie upomniał.
Jak się nazywa?
Erich.
Tylko tyle wiem.
Nie pakuj się.
Stępka gotowa przed czasem.
Twoja ekipa świetnie sobie radzi.
Tak. Uwijają się.
Coś nie tak?
Poza budowaniem niszczycieli dla Pasiarzy?
Wiesz, z czym masz problem?
Z za dużym fiutem?
Dorośnij. Mówię poważnie.
Czemu nadal w tym tkwisz?
Wiem, ile przeszedłeś.
Siedziałem z tobą w okopach.
Wzięło cię na wspominki?
Mogłeś siedzieć na plaży z emeryturką pułkownika.
-Polujesz na moją fuchę? -Wal się.
Nawet swojej nie chcę.
Trzeba było nie szastać forsą.
Gdybyś nie był spłukany, mógłbyś mi odmówić.
-Mam być wdzięczny? -To ważne.
Pas, który sam się obroni, to dobra rzecz.
Wiesz, z czym masz problem?
Ty mi powiedz.
Uważasz, że jak ktoś jest słabszy, to musi być dobry.
Masz świetny okręt. To słychać.
Co?
Ton. Twój statek ma czysty ton.
Dzięki.
Próbowałeś zasnąć?
Chwilę.
Jak założymy ostatnią płytę, hałas ustanie.
Czyli kiedy?
Za dwanaście godzin?
Za osiemnaście, jeśli ma być igła.
Za sześć, jeśli ci życie niemiłe.
Może być osiemnaście.
Będziemy hałasować.
Możesz wrócić na stację.
Zdrzemniesz się chwilę.
Wiem.
Ale Roci wrócił.
Załatwię sobie zatyczki.
Uszy ci spuchną.
Zatyczki nie pomogą.
ŁĄCZNOŚĆ - BRAK NOWYCH WIADOMOŚCI
1 NOWA WIADOMOŚĆ
Holden, wiem, że mnie unikasz.
Rozumiem to. Naprawdę.
Ale nie byłam z tobą szczera.
-Nie do wiary. -Jest coś jeszcze.
Nie mówiłam ci, bo jak to wyjdzie na jaw,
parę osób będzie musiało się ukryć.
Ale to dowód na to, że ktoś szuka protomolekuły.
Spotkajmy się, to ci powiem. Bądź sam.
Mam pokój na ósmym poziomie.
Przesyłam lokalizację.
Szczerze przyznałaś się do nieszczerości. Doceniam.
Mimo to nie mogę pomóc.
Mam dowód, że ktoś szuka protomolekuły.
Szlag.
Monica?
Fred, mamy problem.
Cześć.
Wejdź.
Siemka.
Posprzątałabym, gdybym się ciebie spodziewała.
-Musimy pogadać. -Miałeś rację.
Miałeś doła.
Ja cię nie słuchałam.
Do kitu z taką przyjaciółką.
Amos mówi gorsze rzeczy, a przyjąłby za mnie kulkę.
Ja już to zrobiłam.
Dlaczego mnie wykluczasz?
-Z czego? -Nie wiem.
W tym problem.
-Mieszkasz jak... -Coś ci się nie podoba?
Wściekasz się o nic. Przecież nic nie zrobiłem.
Teraz już zrobiłeś.
W porządku.
Zaczekaj.
Cholera jasna.
Od miesięcy robię za kupca.
To wszystko czarny rynek.
Mogłabyś tym uzbroić armię, Bobbie.
To ułamek tego, co przerzucają.
-Chyba tym nie handlujesz? -Skądże.
-Tyle dobrego. -Avasarala mnie sponsoruje.
Infiltrujesz Marsa pod przykrywką?
Tylko Avasarala na pewno nie macza w tym palców.
Bez jaj.
Nie wierzę, że ktoś może coś takiego podwędzić.
A jednak.
Były kolejne redukcje sił zbrojnych,
co oznacza nieużywany sprzęt
i ludzi, którzy zostaną zaraz bez kasy.
Proste.
Musisz iść na policję.
Co, to cię bawi?
Policja wie. Robią za dostawę.
-To idź do żandarmerii. -Właśnie wojsko tym handluje.
Giną nie tylko pancerze Goliat.
Mam namiar na niewykrywalne pociski.
To broń pierwszego rażenia.
Ktoś, kto to kupuje, zamierza zaatakować planetę.
Dlatego Avasarala mnie sponsoruje.
Szlag.
Nie wiem, czy to jeden olbrzymi spisek,
czy kilka mniejszych,
ale bierze w tym udział ktoś wysoki rangą.
Sauveterre?
Niemożliwe.
-Znasz go? -Tak.
Latałem z nim na Asanderze, gdy służyłem.
Jesteśmy patriotami, ale kapitan
ma w żyłach więcej pyłu niż krwi.
Ktoś taki nie sprzedawałby broni, którą można zaatakować Marsa.
Ten gość wprowadził mnie na czarny rynek.
Miał za łatwy dostęp jak na jego rangę.
Stacjonował w biurze logistycznym z ludźmi, którzy tam nie pasowali.
-Co ma do tego Sauveterre? -Podpisał przeniesienie.
Wszyscy w tym biurze byli tam, bo tak chciał.
To naciągane. Zatwierdzał tysiące przeniesień.
Wiem, że to strzał w ciemno.
Tylko takie mi zostały.
Rozmawiałaś z nim?
Miałam spytać,
czy nie sprzedaje Pasiarzom broni na lewo?
Wykłada w Akademii Wojskowej. Nie obracamy się w tych samych kręgach.
Ze mną pogada.
Pomóc?
To meta Ericha? Robisz dla niego?
Nie znam żadnego Ericha.
Przekaż mu, że Amos Burton chce pogadać.
Idź w chuj.
Przestań już.
Wiem, że taką masz robotę,
ale potrzebuję przyjaciela, który przekaże coś Erichowi.
Zaprzyjaźnimy się?
Tak?
Idź.
Erich cię zabije.
Myślałem, że się przyjaźnimy.
Jedna ekipa sprawdza pokój, druga nagrania monitoringu.
To bez wątpienia jej krew.
A kamery w hotelu?
Złe wieści. Ktoś skasował nagranie.
-Ktoś z ochrony stacji? -Sprawdzam to.
-Od porwania ktoś stąd odlatywał? -Nie.
Czasowo zamknąłem wszystkie doki.
Znajdę tego, kto usunął nagranie.
Mówiła, że ktoś szuka protomolekuły.
Miała dowód. Chwilę później ją porwano.
To nie przypadek.
-Moi ludzie ją znajdą. -Oni w tym siedzą.
Tego nie wiemy.
Zamknąłem port, nim ktokolwiek odleciał.
Jest na stacji, żywa czy martwa.
Gdzieś.
Możemy...
Możemy porozmawiać! Pogadamy?
Opisywał pan Przestrzeń Pierścienia jako asymetryczne wąskie gardło taktyczne.
Pierścienie umożliwiają dostęp z obu stron...
Nie o taką asymetrię chodzi.
Kontrola jednej ze stron Pierścienia nie daje przewagi.
Każda brama zapewnia jednakowy dostęp na wejściu i na wyjściu,
więc każda indywidualnie jest symetrycznym wąskim gardłem.
Uważałeś na pierwszym roku. Brawo.
Jednak wspólna Przestrzeń Pierścieni
zachowuje się tak samo wobec wszystkich układów.
Pozwala to znacznie mniejszej sile utrzymywać wszystkie Pierścienie naraz,
a tym samym wywierać nacisk asymetrycznie.
Jeśli temat pana ciekawi, panie Gavin,
Bree i Colton firmują dobrą analizę.
Proszę ją przeczytać.
Kończy nam się zarówno wykład, jak i semestr.
Zostawię was z tą myślą.
„Szykuj się na każdą ewentualność, a nigdy nie zaczniesz działać.
„Szlachetniejsza jest odwaga, gdy stawiamy czoło lękom,
„niż gdy analizujemy przeszkody i niczego nie rozpoczynamy.
„Wielkie rzeczy osiągamy, podejmując olbrzymie ryzyko”.
To słowa Kserksesa, króla królów Persji.
Choć on pewnie posługiwał się staroperskim.
Historia potwierdziła jego mądrość.
Taktykę na polu bitwy zrewolucjonizowały strzemiona,
karabin maszynowy, samolot, napęd Epsteina.
Polityka i gospodarka uległy zmianie,
gdy Europejczycy skolonizowali Nowy Świat
i gdy Mars ogłosił niepodległość.
I raz jeszcze teraz,
po otwarciu Bram Pierścieni.
Każdy wynalazek i każde odkrycie odmienia strategie i taktyki.
Doktryna wielkiej strategii
to sposób, w jaki stawiamy czoło zmianom, nie tracąc z oczu celu.
W jaki przystosowujemy się do nowej rzeczywistości,
dochowując wierności nadrzędnym zamysłom.
Na tych wykładach i warsztatach
analizowaliśmy Przestrzeń Pierścieni jako radykalną zmianę
w zakresie taktyki, gospodarki i strategii.
Mam nadzieję, że dzięki wyniesionej stąd wiedzy
porzucicie wizję Marsa
jako planety krążącej wokół samotnego Słońca
i uwierzycie, że ludzkość może władać tysiącem gwiazd.
Dziękuję.
-Powodzenia. -Dziękuję.
-Tak. -To zaszczyt.
Powodzenia.
Admirale Sauveterre.
Dzień dobry.
Nie wiem, czy mnie pan pamięta.
Chorąży Alexander Kamal.
Z powrotem na Marsie. Co to za okazja?
Sprawy osobiste w bazie. Słyszałem, że ma pan wykład.
Opowiadał pan o Bramach Pierścienia.
Byłem tam.
Może postawię panu kawę i zdam relację...
Pilotuje pan kradziony statek Marsjan dla kapitana z Ziemi.
Nie mamy o czym rozmawiać.
Proszę się nie przejmować.
To był długi semestr. Jest zmęczony. Nie chodzi o pana.
Na pewno? Wyglądało to inaczej.
Nie lubi być przyćmiewany.
Jak niby go przyćmiłem?
Pierwszy pilot, który pokonał Pierścień Sol,
pierwszy Marsjanin na egzoplanecie?
Ze mną tak zawsze: niewłaściwe miejsce, właściwy czas.
Nikt by tu się z panem nie zgodził.
To zaszczyt pana poznać, panie chorąży.
Porucznik Babbage.
Emily. Jedna z asystentek admirała.
Mów mi Alex. Miło cię poznać.
Jeśli nie masz z kim wypić kawy,
chętnie ci potowarzyszę.
Jeśli nie jestem zbyt bezpośrednia.
Skądże.
-Babbage? -Trzymaj.
Obowiązki.
Dowiedz się, co on tu robi.
Już się tym zajęłam.
Erich kazał ci iść ze mną.
SATELITA STRAŻNICZY ONZ WYKRYWACZ PLANETOID
Mamo.
Ashanti.
Chciałam się pożegnać.
-Tak szybko? -Chłopcy idą do szkoły.
Zaangażuj prywatnego nauczyciela.
My z tatą tak zrobiliśmy.
Polecisz, dokąd zechcesz.
Oni polecą, dokąd zechcę.
Twoje dzieciństwo nie było złe.
Zostań jeszcze.
Mogłabyś wrócić do domu.
Nie mogę.
Ojciec za tobą tęskni.
Nie przyzna się do tego, ale tęskni.
Wrócił na uczelnię, przygotowuje się na rozpoczęcie semestru.
Gdybyś pojechała do niego, mogłabyś to naprawić.
To, co tu robię, jest nadal ważne.
Arjun to rozumie.
Może rozumie, że zrobisz wszystko,
byle nie przyznać, że tę część życia masz za sobą.
Podobno 87 statków kolonialnych dokonało przejścia
do nowych układów w tym kwartale.
Poniżej naszych szacunków, ale w docelowym przedziale.
Powinniśmy jednak podejść do tej liczby sceptycznie.
A to dlaczego?
W raportach są rozbieżności.
SPZ zaprzecza, ale jest możliwe, że część statków
dokonuje przejścia bez oficjalnego zgłoszenia.
Czyli mamy problem z bezpieczeństwem.
Może o tym pomówimy?
-Ma pani coś do dodania? -Tak.
Chcę poruszyć kwestię Hasamiego, zaatakowanego statku badawczego.
Dlaczego?
Nawiązując do szerszej kwestii zagrożeń ze strony Pasa.
Wiarygodne, poufne źródła donoszą mi,
że Pasiarze skupują marsjańską broń wojskową.
W tym ściśle tajne materiały, takie jak kompozyty maskujące.
Wiem o tym.
Jeśli kupcem jest Marco Inaros
i to jego okręt zniszczył Hasamiego, możliwe...
Admirale Delgado, zna pan te raporty.
Zgadza się pan z nią?
Z czym dokładnie?
To był statek Inarosa?
Jest 50% szans.
-Więcej. -Niewiele.
Chrisjen, otrzymałaś zadanie. To nie ono.
Jeśli nie chcesz uczestniczyć w rozmowie,
przekaż opinie na piśmie.
-Rozumiem. -Doskonale.
Wracajmy do pracy.
Gdy opanujemy sytuację, wznowimy ruch.
Mogę im powiedzieć, o co chodzi?
Nie. Zrobi się nieprzyjemnie.
-Już jest. -Możesz stracić kontrolę nad stacją.
Już straciłem. Chcę ją odzyskać.
-Panowie. -Nie w ten sposób.
Nawet gdybym mógł ją znaleźć, nie znajdę winnego,
-bawiąc się w to jednocześnie. -Panowie!
-Co zrobiłeś? -Nacisnąłem przycisk.
Chryste. Ty tak całe życie?
Patrzcie. Sygnał przychodzący.
STEROWANIE RĘCZNE
Monica?
-Słyszysz mnie? -Nie.
Nagrywa, ale nie może odebrać.
Gdzie ona jest?
To może być ładownia.
Albo kontener.
POZIOM TLENU: DOBRY
Nie!
NAGŁY SPADEK CIŚNIENIA. MOŻLIWE PODCIŚNIENIE
Szlag.
Ekipa nie widziała jej w dokach.
Łatwiej kogoś ukryć w kontenerze.
Mówię wam, że tu jest.
Odczyt termalny musi coś dać.
Nie widać nic, co przypomina ciało. Jeszcze.
Holden.
Powiedz, że coś masz.
Jeden jest cieplejszy. Może w nim być atmosfera.
To musi być to. Ona tam jest.
Poprowadź nas.
Dalej!
UWAGA: TLEN NA WYCZERPANIU
Nie wycinaj, póki nie nie ma balonu.
Nie chcemy jej przy okazji pozbawić powietrza.
Wiesz, że pracuję w kosmosie?
Tu jest żywa ziemia.
Stąd atmosfera. To nie ten kontener.
Zastanawiasz się, jak wyjdziesz?
„Amos Burton chce pogadać”?
Dziwne.
Wszyscy wiedzą, że Amos Burton nie żyje kilkadziesiąt lat.
Już nawet nikt nie szuka jego zabójcy.
A teraz chce pogadać.
-To popularne nazwisko. -Nie w tych stronach.
Tu jest tylko jeden Amos Burton.
Co ty odpierdalasz, Timmy?
Lydia nie żyje.
To nie odpowiedź.
-Mieliśmy umowę. -Chcę ją zmienić.
Pierdol się.
Zabiłeś dla mnie Burtona, zamiast zabić mnie dla niego.
Dostałeś jego nazwisko i sposób na opuszczenie planety.
Zapewniłem Lydii godne życie.
Myślisz, że możesz tu wrócić, bo umarła?
Nie wróciłem.
A Lydia nie umarła.
-Byłem na pogrzebie. -Miała faceta.
Kochał ją. Dopóki on żyje, żyje cząstka niej.
-Mąż? -Zatrzyma dom.
Gdy umrze z przyczyn naturalnych, zrobisz, co chcesz.
Lydia nie chciałaby, żeby spał na ulicy, więc i ja nie chcę.
To wszystko?
Cholera.
Trzeba było mówić.
Przestraszyłeś mnie, tak tu wpadając.
-Nie chciałem. -Dziadek może zostać.
Mam to w dupie. Czekaj, opijemy to.
Erich.
Nie musisz mnie sprawdzać.
Nie chcę ci niczego odbierać.
Rany, pyszne.
Naprawdę chodzi o dom?
Chodzi o Charlesa.
Niech będzie.
Doskonale.
Zmieniłeś się.
Co się tam z tobą wyrabiało?
To i owo.
To jak tutaj.
Rozejrzyj się.
Pamiętasz, jak byliśmy śmieciami,
siedzieliśmy w dokach i obserwowaliśmy odlatujące wahadłowce,
marząc o tym, by być na jednym z nich?
Nigdy tego nie zapomnę.
Lewe papiery Burtona nie przejdą, jeśli cię tu aresztują.
Połączą je ze mną.
Mam wiele do stracenia.
Dobrze sobie poradziłeś, brachu.
Jak znów wyrwiesz się ze studni, nie wracaj.
Kocham cię. I tęsknię. Serio.
Ale pokaż się jeszcze raz w moim mieście, to cię załatwię.
Miło było cię zobaczyć.
Wytrzymaj.
Medycy zaraz będą.
Właśnie dostałaś dawkę hiperutlenionej krwi.
Daje kopa.
Nie znalazłbym cię,
gdyby nie ta dziura. Dobra robota.
Ja nie umarłam?
Nie.
Jeśli cię to pocieszy,
moim zdaniem nieźle nad sobą panowałaś.
Miałam ochotę zedrzeć jej ten protekcjonalny uśmiech z twarzy.
Widywałem gorsze chłosty publiczne.
Dzięki za wsparcie.
Robi wszystko, żeby mnie upokorzyć.
Skandal. Po dobroci, jaką jej okazałaś, nim zamieniłyście się rolami.
Niech mi dziękuje, że ją zahartowałam.
Nowe wypiera stare.
Zawsze tak było.
A jak nowe coś skopie, jego potomstwo zaraz je przegoni.
Walić to.
Dlaczego zniszczyli ten statek badawczy?
Bo dobrzy ludzie mają pecha?
Nie bądź dupkiem.
Pamiętam, jak kiedyś
siedziałam w swoim gabinecie, wczuwając się w psychikę wroga.
Przewidywałam jego ruchy.
Taka praca.
Ale już jej nie mamy.
Kiedy ostatnio piraci z Pasa zniszczyli statek w rejonie planet wewnętrznych?
Nie pamiętam żadnego.
Bo działanie w tym rejonie jest dla nich zbyt niebezpieczne.
Łatwiej polować wśród zewnętrznych. Mniej tam świadków.
Dlaczego Inaros to zrobił?
Wenus to kawał drogi jak na taki cel.
Wysokie ryzyko.
A czemu ty byś to zrobił?
Dlaczego byś ryzykował?
Może to nie piraci.
Może chodziło o misję Hasamiego?
Dobry początek.
Wiem, co kombinujesz.
Wychodzi mi?
To, co dziś zrobiłeś, było trudne.
Łatwo krzywdzić innych,
gdy oni skrzywdzą ciebie.
Trudniej jest tego nie zrobić.
Jeśli życie traktowało cię surowo,
właściwe postępowanie
zawsze wymaga siły.
Nawet to, żeby wiedzieć, co jest właściwe.
Kocham cię, Timothy,
ale nie jestem dobra.
Nie nauczę cię być dobrym.
Może wspólnie
damy radę sobie wyobrazić dobrą i mądrą mnie.
Będę udawać, że nią jestem.
Ty udawaj, że mnie kochasz na tyle, by mnie słuchać.
Może to wystarczy takim jak my.
Co robisz w moim doku, dziadku?
Nie.
W sensie?
W sensie, że nie.
Nara, typie.
Chrissie, potrzebuję przysługi.
Szykuję się do powrotu na statek. Nie wrócę już na Ziemię.
Ale najpierw muszę się z kimś spotkać
i potrzebuję w tym celu twojej pomocy.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Mariusz Arno Jaworowski