W POPRZEDNICH ODCINKACH
Możesz iść, dokąd zechcesz.
Zatem wrócę na mój statek i odlecę.
-Chcesz jej dać swój statek? -Nie.
Nie musicie tak z nią pogrywać.
Rocinante właśnie ściga Zmeyę.
Miałam nadzieję, że Filip będzie mógł na ciebie liczyć.
Pozwoliłeś, by Marco zatruł serce tobie i Filipowi.
Zdradziła nas, pomogła naszym wrogom, chciała mnie zabić!
-Wywal ją. -Daruj jej życie.
Nie uważasz już nas za swoją rodzinę.
Nie pojmiesz, jak mi z tego powodu przykro.
-Kocha mnie. -Kocha siebie.
Masz prawo złościć się na matkę,
smucić przez to, co ci zrobiła,
ale nie daj tym uczuciom sobą rządzić.
Opowiedz mi o Behemocie.
Trudno zdecydować, od czego zacząć, a jeszcze trudniej wyjaśnić zakończenie.
Co czytasz?
Raporty z Pallas o tym, jak nasze zwycięstwo jednoczy pracowników.
Dużo pamiętasz z Pallas?
Trochę. Głównie opowieści Cyna.
To tam wszystko się dla nas zaczęło.
Byliśmy garstką niewiele starszych od ciebie sierot.
Mieliśmy tylko marzenia...
i siebie nawzajem.
Spójrz na nas teraz.
A ty... Mój syn.
Tak młody, a tak doświadczony.
-Chcę, byś był ze mnie dumny. -Wiem.
Chcę cię prosić o przysługę.
Zrobię wszystko.
Statek, który dała ci Naomi, to złom.
Nie przyda się flocie.
Może da się go lepiej wykorzystać.
Ale to twój statek. Użyczysz mi go?
Oczywiście. Wszystko dla dobra sprawy.
Wiem...
że spędzasz z nią ostatnio sporo czasu.
Statek może mieć dla ciebie wartość sentymentalną.
Nic dla mnie nie znaczy.
To dobrze.
Dziękuję.
Jeśli przyszedłeś przeprosić, marnujesz czas.
Skądże.
Zaimponowało mi, że ośmieliłaś się spróbować mnie zabić.
Od dawna nie byliśmy ze sobą sam na sam.
To teraz bez znaczenia.
Zapewne. Ale kiedyś byliśmy szczęśliwi.
-O tym chciałeś rozmawiać? -Nie.
Chcę wiedzieć, dlaczego wróciłaś do Filipa
po tylu latach.
Chciałam, żeby wiedział, że go kocham.
I że zrobiłabym dla niego wszystko.
-Z wyjątkiem bycia obecną w jego życiu. -Odebrałeś mi je.
Odebrałem ci Filipa, ponieważ myślałem, że dzięki temu zostaniesz.
Opętałaś mnie jak nikt wcześniej.
Sądziłem, że tak samo postrzegamy świat.
Że nasze serca płoną tym samym pragnieniem, by go zmienić.
Gdybym wiedział, że Augustín Gamarra
cię ode mnie oddali i rozbije naszą rodzinę,
-nie zrobiłbym tego. -Robisz Filipowi
dokładnie to samo, co zrobiłeś mnie.
Wychowałem go na wojownika, za jakiego miałem ciebie.
On ma swoje życie.
Nie zasłużył, by ginąć za twoje marzenia.
Nie masz pojęcia, kim on jest.
Byłaś przy nim, gdy był mały i trzeba go było chronić.
Ja widziałem, jak uczył się chodzić.
Widziałem jego pierwszy spacer w kosmosie.
Byłem przy nim w chwilach, w których powinna towarzyszyć mu matka.
Nie ma dnia, bym nie czuła się winna.
Wiesz, co jeszcze czuję każdego dnia?
Mam nadzieję, że wstyd.
Ulgę.
Bo ból związany z utratą Filipa
był mniej straszny od konieczności zostania z tobą.
Holden musi być niezwykły, jeśli potrafi zatrzymać taką kobietę.
Jest tym, kogo ty tylko udajesz.
Dlatego Filip musi się dowiedzieć, kim naprawdę jesteś.
Uważasz, że cię wysłucha?
Już mnie słucha.
Nie zabiłeś mnie dotąd tylko dlatego,
że czujesz się zagrożony.
Jeśli mnie zabijesz,
Filip pojmie, że cię zezłościłam.
I że od początku miałam rację.
Nie zabiłem cię...
bo nie chcę, by Filip znów został porzucony przez matkę.
Możesz swobodnie poruszać się po statku.
Ale jeśli podniesiesz rękę na członka załogi
lub będziesz przy czymś majstrować, wyrzucę cię w kosmos.
A Filip...
dowie się, kim naprawdę jesteś.
Radar namierzył kolejny obiekt.
-To Zmeya? -Być może.
Lecą po ciemku. Zobaczmy, co powie lidar.
Przekaż tym z Tycho, że ja ustalam priorytety.
Nie przeorientują teleskopów bez mojej zgody.
Jak im się nie podoba, niech mi wystawią fakturę.
Zajmiesz się tym?
Co mamy?
To tylko skiff Pasiarzy. Szlag.
To ruchliwy szlak handlowy. Sprytnie.
Ale jeśli trzymają się planu lotu, nasi z Tycho ich zobaczą.
Jeśli wcześniej przekażą próbkę, nie odzyskamy jej.
-Jeśli znajdziemy statek... -Gdy.
Co zrobimy z protomolekułą?
Zniszczymy ją.
Dobrze.
Skontaktowałam się z informatorem na Ceres powiązanym z frakcją Inarosa.
Jak zacznie się mówić o przekazaniu, dowiem się.
Jeśli nie możemy znaleźć statku, może dowiemy się, dokąd leci.
-Szykujemy się na porażkę? -Przez porażkę tu jesteśmy.
Próbuję to zmienić.
Spokojnie.
Dostaniesz to, czego zawsze chciałeś.
-Nie powinniśmy jej zniszczyć? -Powinniśmy.
To samo radziłem Fredowi, gdy ją dostał.
Naprawdę?
-Ciebie też nie posłuchał? -Jak wielu innych.
-I zwykle miał rację. -Nie tym razem.
Jak zawsze pewien, że wiesz najlepiej.
Jak Fred. Nic dziwnego, że były spięcia.
Raczej nie postępowałeś z nim po linii SPZ.
Nie przybyłem na Tycho, bo wspieram Pas czy Pasiarzy.
To była rola Freda.
Przyleciałem dla niego pracować.
Mogłeś to robić na Ziemi. Byłoby łatwiej.
Jak spędzisz z kimś dość czasu, przejrzysz jego kłamstwa.
Z Fredem spędziłem pół życia.
I nic.
Ze świecą takich szukać.
Fred chciał, by po jego śmierci
wrzucić ciało do recyklera, jak chce każdy Pasiarz.
Nie ma mowy.
Nie wypełnisz ostatniej woli?
Żebyś wiedział.
Nie zasłużył, by skarmić nim grzyby.
Nigdy mu nie ufałem.
Wiem. Mówił mi.
Sądziłem, że pogrywał,
że nie był ze mną całkiem szczery.
A powinienem. Nigdy mnie nie okłamał.
Jesteście do siebie podobni.
Dlatego się nie dogadujemy.
Mamy coś?
Tak.
Wiadomość od mojego pilota.
Hej, Hoss!
Bobbie i ja zasuwamy na Tycho.
Długa historia.
Mamy sporo do omówienia.
Mam nadzieję, że ty i Roci jesteście cali.
-Niewielkie opóźnienie transmisji. -Tak. Jest blisko.
Powinien być na Marsie.
Co on tu robi, do cholery?
Filip?
-Jak się wydostałaś? -Marco mnie wypuścił.
Naprawdę?
Chcesz go zabić moją maszynką do golenia?
Nie.
Ominął mnie kawał twojego życia.
Tyle o tobie nie wiem.
Czytałem, co zrobiłaś wewnątrz Pierścienia.
Ocaliłaś wielu Pasiarzy.
Nie byłam sama.
Dokonaliśmy tego wspólnie.
Niezależnie od tego, co mówił ci ojciec.
Remontujesz skruber?
Też to robiłam w twoim wieku.
-Ulepszyłeś go. -Na Pallas
mówiłaś, że wiesz, przez co przechodzę.
Co miałaś na myśli?
Nie wiem, przez co przechodzisz.
-Wiem, jaką władzę ma twój ojciec. -To wielki wódz.
Nie o to mi chodzi.
Poznałam go, gdy byliśmy bardzo młodzi.
Niewiele starsi od ciebie.
Nie znałam nikogo takiego jak on.
Sprawił, że czułam się, jakbym była pępkiem wszechświata.
Łaknęłam jego zainteresowania.
To mnie zaślepiło.
Napisałam kod dla Gamarry.
Wiem. To było wielkie zwycięstwo.
Nie dla mnie.
Masz czasem wyrzuty sumienia?
A powinienem?
Gdy odkryłam, że jestem w ciąży,
marzyłam o tym, czego dokonasz i kim zostaniesz.
O niezliczonych możliwościach.
Teraz marzę jedynie, byś pewnego dnia
pożałował tego, co już zrobiłeś.
Szkoda łez.
Jestem wojownikiem. Definiuje nas siła.
Zabijanie ludzi nie czyni cię silnym.
Nie wiedziałam, jaka jestem silna, póki nie odeszłam
i nie zrozumiałam, że dla twego ojca byłam nikim.
Byłam jego elementem.
Moje życie i marzenia należały do niego.
Robiłam i myślałam to, co sprawiało mu przyjemność.
Widzę, jak na niego patrzysz.
Wiem, jaką ma władzę nad ludźmi.
-I miał nade mną. -Nie jestem tobą.
Wiem.
-Oby nim też nie. -Mam swoje życie.
On mnie nie kontroluje.
Nie potrzebuję ani jego, ani ciebie.
Oczywiście.
Nie jesteś już dzieckiem.
Mam gdzieś, czy mi wierzysz.
Wierzę ci.
Naprawdę.
Dlaczego mnie zostawiłaś?
Nie chciałam tego.
Próbowałam cię zabrać.
Twój ojciec się dowiedział, przeszkodził mi,
a potem cię ukrył.
Wtedy odeszłaś?
Nie.
Przeczesywałam Pallas
w nadziei, że cię odnajdę i zabiorę.
Mijały miesiące.
Musiałam się pogodzić z tym, że cię nie ocalę.
I że moje życie...
bez ciebie nie ma sensu.
Poszłam sama do doków
i weszłam do śluzy.
Poczułam się spokojna
po raz pierwszy, odkąd twój ojciec mi cię odebrał.
Miałam otworzyć śluzę,
ale wtedy zrozumiałam,
że to niczego dla ciebie nie zmieni.
Czy będę żyć, czy umrę,
ty będziesz dorastał bez matki.
Nie chciałam cię opuszczać.
Ale pozostało mi jedynie odejść.
Odejście
to jedyny wybór, jaki jest nam dany.
Nasze floty z Saturna i Jowisza
wciąż się wycofują, by chronić planety wewnętrzne.
Po drodze rozmieszczają grupy zadaniowe,
które mają odszukać i zniszczyć siły Inarosa
na podstawie waszych profili statków.
Dobra robota.
A teraz lećcie w bezpieczne miejsce. Dajcie mi znać po przybyciu.
Co to jest?
Pocisk.
-Oberwałaś? -I to nie raz.
Czekaj. Wezwę autodoca.
Ledwo swędzi.
Avasarala przemilczała ten okręt Wolnej Floty.
-Mogłam go pominąć w mojej wiadomości. -Serio?
Odstąpię ci jakiś stary medal, chcesz?
Wal się.
Jędza.
-Dziwne. -Co?
-Dostałem odpowiedź od Holdena. -Szybko.
Alex, dobrze cię słyszeć.
Niemożliwe, żeby był na Tycho.
Roci opuścił Tycho.
Inaros wykradł Fredowi próbkę protomolekuły.
Próbujemy odszukać statek i ją zniszczyć.
To nie wszystkie złe wieści. Pogadamy o tym później.
Wracaj na Tycho. Uważaj na siebie.
Prześlę mu profile statków.
Flota Marca może lecieć na spotkanie z tym statkiem.
Dobry pomysł. Dam mu znać.
Słuchaj, szefie.
Bez szczegółów, bo i tak byś nie uwierzył.
Bobbie i ja
dowiedzieliśmy się, że Inaros kupuje od Marsjan okręty wojenne.
Przesłaliśmy profile, sygnatury i prognozowane trajektorie Avasarali.
Kilka okrętów bojowych Marca
może lecieć na spotkanie ze statkiem, którego szukacie. Uważajcie.
Ciężkie fregaty,
niszczyciele, okręty wojenne.
Chryste, Inaros naprawdę ma własną marynarkę.
Szaleństwo. Jak mu się to udało?
To Chetzemoka, statek Naomi.
Nie mamy szans z dziewięcioma marsjańskimi okrętami.
Mamy za małą siłę ognia.
Holden, wiem, że chcesz pomóc Naomi,
ale odzyskanie protomolekuły jest ważniejsze. Musi być.
Wiem. Nie zmienimy kursu.
Alex, musisz mi pomóc.
Marco uprowadził Naomi.
Chetzemoka to jej statek. Jest z resztą floty Marca.
Miej ich na oku.
Wiem, że to niebezpieczne i proszę o wiele,
ale jak teraz ich zgubimy, możemy już jej nie znaleźć.
Wyznaczę nowy kurs.
Nie zgubimy jej, Jim.
Pomóc ci?
Mam iść po kask?
Wybacz, że cię uderzyłam.
Obrywałem już mocniej.
Niemal cię za to wyrzucili w kosmos.
Musiałam to zrobić.
To brandy Tii Margolis?
Tak.
Jak wracaliśmy na Pallas po miesiącach dryfowania,
od razu szłam na tę brandy.
Rzadko teraz wracam.
Dlatego trzymam zapas na statku.
Taka, jak pamiętam.
Jak powrót do domu.
Pamiętasz naszą ostatnią rozmowę na Pallas, zanim odeszłaś?
-Nie. -Przed twoją kajutą.
Było tuż po mojej zmianie. Późno.
Powiedziałaś, że chcesz się przejść.
Nic nie mówiłem,
ale nie mogłem zapomnieć wyrazu twojej twarzy.
Poszedłem cię szukać.
Zobaczyłem, jak wchodzisz do śluzy.
Widziałeś to?
Nie mogłem uwierzyć własnym oczom.
Nie sądziłem, że można cię złamać.
Ale wyszłaś stamtąd.
Nazajutrz cię szukałem,
ale już cię nie było.
Gdy Marco zabrał Filipa,
odebrał mi życie.
Tylko odchodząc, mogłam je odzyskać.
Gdybym wiedział, że do tego dojdzie,
pomógłbym ci.
Zrobiłeś wszystko, co mogłeś.
Cały czas wiedziałem, gdzie jest.
Nigdy nie odnalazłaś Filipa, bo...
pomagałem Marco go przed tobą ukryć.
-To był mój syn. -Wybacz mi.
-Myślałam, że mnie kochasz. -Wszystkich nas kochałem.
Byliśmy rodziną.
Myślałem, że postępuję słusznie.
Że pewnego dnia wrócisz do Marco, do...
Myliłem się.
Myślałem, że już cię nie zobaczę.
I nagle byłaś na Pallas.
W starej knajpie. Po tylu latach.
Pomyślałem, że mam szansę
wszystko naprawić.
I masz.
Pomóż mi teraz.
Proszę.
Twoja mina sugeruje, że nie ma śladu Zmeyi.
Nigdy nie lubiłem łowić.
Mnie się podobało picie na łodzi.
Zajrzyj do kajuty Amosa. Ma mnóstwo wódy.
Może później.
Zastanawiam się nad marsjańskimi okrętami, które zdobył Inaros.
Lojaliści Marca to już nie tylko Pasiarze.
Ma popleczników na Marsie.
Też tak myślę.
Marsjańska broń i technika na czarnym rynku to nic nowego.
Ale całe okręty bojowe?
One nie znikają ot tak.
To wymagałoby miesięcy planowania,
logistyki, udziału wojskowego dowództwa.
Popiera go ktoś ze szczytu hierarchii FWMRF.
Racja.
Ale w jakim celu?
Inaros nie mógłby dysponować pieniędzmi potrzebnymi
na zakup takiego okrętu.
To oznacza, że jego marsjańscy dostawcy
mają albo te same cele polityczne,
albo obiecano im inne wynagrodzenie.
Coś bardzo cennego.
Protomolekułę.
To jeden element układanki. Drugi to Cortazar.
Bez próbki jest bezużyteczny.
To nie przypadek, że zabrali i jego, i próbkę.
Miałaś rację.
Moja załoga i ja mieliśmy próbkę.
Domyśliłam się.
Nie umiesz kłamać.
Co z nią zrobiliście?
-Mieliśmy ją zniszczyć. -Ale nie zniszczyliście.
Dałeś ją Fredowi?
Nie. Naomi to zrobiła.
Ty tego nie chciałeś?
Miała dobre powody po temu.
Inaczej Wewnętrzniaki nie uznałyby SPZ.
Ale Fred jej nie zniszczył.
Powiedział, że SPZ jej potrzebuje,
dopóki nie zbuduje floty, by się bronić.
A teraz to Inaros ma i flotę, i protomolekułę.
Na razie.
Ale dlaczego porwał Naomi?
Czego może od niej chcieć?
Naomi ma z nim syna.
To skomplikowane.
Znalazłem wiadomość...
którą miałem przeczytać,
gdyby coś poszło nie tak.
Holden, rusz tyłek na górę. Mamy coś.
Skanery wychwyciły błysk na wąskim paśmie
wzdłuż toru lotu Zmeyi.
To może być rozproszenie wsteczne transmisji.
Jeśli to oni, nadal lecą po ciemku.
Wiedzą, że na nich patrzymy.
Wysyłałem sygnały w drugą stronę.
Sprawdźmy teleskopy.
To oni. Grzeją jak szaleni.
Mamy ich. Kurs przechwytujący.
Włożyć kombinezony i przygotować się na przeciążenie.
Dobra, idzie soczek.
Zmeya wie, co robić.
PROGNOZA PRZECHWYCENIA
Monitoruj sytuację, bez łączności. Nie możemy ujawnić pozycji.
Tak jest.
Jakimś cudem Rocinante znalazł Zmeyę.
Ścigają ich.
-Nie możemy pomóc? -Już nie.
Nie doszłoby do tego,
gdyby Naomi nie podeszła ciebie i Filipa.
Zabicie jej niczego by nie zmieniło.
Ale Filip poznałby cenę porażki.
Marco.
Wypuść Naomi.
Ona nie musi tu być.
Nigdy nie musiała.
Ale teraz nas nie opuści.
-Niczego już nie spróbuje. -Jasne.
Wie, że jeśli spróbuje,
nikt nie okaże jej już litości.
Dlaczego wciąż próbujesz ją skrzywdzić?
Gdy byłem mały,
podziwiałem cię.
Nauczyłeś mnie być silnym.
Nie ulegać słabości.
Pomogłeś mi ocalić Filipa przed matką
i wychować go na mężczyznę, jakim się stał.
A teraz, gdy Naomi próbuje ukraść mojego syna mnie, nam,
ty masz jedynie poczucie winy?
Naomi kolejny raz stąd nie odejdzie.
Jeśli to cię trapi,
możesz odejść.
Zbliżają się pociski.
Uzbrajam torpedy.
Cholera, sporo ich.
Odpalam torpedy.
Zdejmę, ile się da.
-Załatwiłeś tylko dwie. -Chryste.
Spodziewali się tego. DOK na autonaprowadzaniu.
Rozpoczynam manewry wymijające.
Zakręcę nami.
DOK jeden się zacięło.
-Zostały dwie rakiety. -Zawrócę.
DOK dwa, do dzieła.
Załatwiliśmy wszystkie.
Ładuję działo elektromagnetyczne.
Dziurawimy im dyszę napędową i wchodzimy.
-Po co? -Mieliśmy zniszczyć statek.
Załoga albo logi mogą zdradzić, gdzie jest Naomi.
A protomolekuła?
Zajmę się nią, jak się dowiem, co wiedzą.
Powinniśmy najpierw wysłać drony.
Mogli podłożyć ładunki w śluzie.
Racja. Przygotuj jedynkę i dwójkę.
Zmeya, tu Rocinante.
Wyłączcie reaktor i przygotujcie się do abordażu.
Nie wyłączyli reaktora.
Zmeya, natychmiast wyłączcie reaktor.
Macie szansę albo otwieramy ogień.
Kurwa mać!
Ojcze, porozmawiajmy.
O co chodzi?
Ja...
-Chcę robić więcej dla sprawy. -Każdy może robić więcej. Konkrety.
Chcę dowodzić którymś z okrętów.
-Samodzielnie? -Jestem gotów ci pomagać.
-Sądzisz, że potrzebuję pomocy? -Nie.
Skąd zatem ta decyzja?
Chcę ci pokazać, co potrafię.
I... chcę, żeby nasi ludzie wiedzieli, kim jestem.
Masz rację.
Pasiarze powinni wiedzieć, że to Filip Inaros
zniszczył Rocinante na stacji Tycho.
Że to Filip pomógł Zmeyi
dostarczyć nam protomolekułę.
Albo że to Filip odebrał życie Naomi Nagacie,
po tym jak próbowała odebrać moje.
Twoja słabość niemal zniweczyła wszystko, o co walczyliśmy.
Oto kim jesteś.
Pasiarze w każdym miejscu skandują moje imię,
nie twoje.
Beze mnie jesteś nikim.
Odegrałeś rolę w naszym zwycięstwie.
Ci, którzy coś znaczą, wiedzą o tym.
Jesteś moim następcą
i pewnego dnia poprowadzisz Pas...
gdy mnie już nie będzie.
Niedługo wszyscy będą skandować:
„Filip...”.
Marco chce się z tobą widzieć.
Przeszukaj matkę.
Nie mam broni.
Potraktuj to jako oznakę szacunku.
Rozmawiałem z Filipem.
Przychylimy się do twojej prośby.
Byś mogła odejść.
Mogę odlecieć?
-Chetzemoką? -Niezupełnie.
Przeszkodziłaś nam w zniszczeniu Rocinante,
gdy był na Tycho,
więc użyjemy twojego statku, by go zwabić i zniszczyć.
Co?
Później, jak już zobaczysz śmierć swojej rodziny,
pozwolimy ci dryfować. Będziesz wolna.
-Zasrany potwór. -To nie tylko moja zasługa.
Filip to zainspirował.
Chce, by Pas wiedział,
że to on zniszczył Rocinante.
Filip...
-nie rób tego. -Już za późno.
Nie mów za niego!
Proszę, wysłuchaj mnie.
To nie ty. Nie jesteś taki jak on.
Nie masz pojęcia, kim jestem.
Ale ja wiem, kim jesteś ty.
Żałosną, zakochaną w Ziemniaku welwala.
Chciałaś mnie osłabić.
Nastawić przeciw mojej prawdziwej rodzinie.
Jesteś wszystkim, czym ja nie jestem.
Naprawdę sądziłaś,
że skłonisz mego syna,
krew z krwi i kość z kości, by mnie zdradził?
Jesteś niczym.
I właśnie to ci pozostanie.
-Żegnaj, Naomi. -Puszczaj!
Puść...
Filip, nie rób tego, proszę!
Puszczaj! Ty!
Nienawidzę cię!
Puść! Nienawidzę cię!
-Załoga wróciła na pokład? -Tak, bosmang.
Stery Chetzemoki wyłączone.
-Ustaw zdalne pilotowanie. -Ustawiam.
Odłącz Chetzemokę i cofnij pomost dokujący.
Tak jest.
Znajdź Naomi Nagatę.
Znam ten wyraz twarzy.
Nie rób tego.
Naomi, proszę.
Załatwię to z Marco.
Nie musisz...
Nie trzeba było za mną iść.
Nie!
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Mariusz Arno Jaworowski