W POPRZEDNICH ODCINKACH
Startuj!
Odeszli kolejni ministrowie.
Przedterminowe wybory.
W tych czasach to zbyt ryzykowne.
Gdyby panią nominowano, przyjęłaby pani funkcję?
Twoja matka żyje.
Nie próbowała się zabić.
Próbowała uciec.
Nie!
Wasze okręty dołączą do Serrio Mala i Koto.
Wspólnie przechwycicie i zaatakujecie Rocinante.
-Otrzymałaś rozkazy. -Są bez sensu.
Przysięgłaś lojalność i życie ludzi swojej frakcji Inarosowi.
Wiesz, co czeka tych, którzy sprzeciwią się Marco.
Zginiemy.
Powiedzcie Holdenowi, że mam... kontrolę.
Skoro to celowe, po co te zagadki?
Nie może powiedzieć, o co chodzi?
Możemy jedynie gnać co tchu.
Jesteśmy bliżej niż Roci. Będziemy tam pierwsi.
Potrzebne mi rejestry nawigacyjne i bojowe.
Sprawdzę dane lotu Zmeyi
i statków, które mogły odebrać ładunek.
Nie wierzę w to samozniszczenie.
Mamy coś innego na głowie.
-Problem? -Tak.
-Co to jest? -To.
Trzeba Marsjanom przyznać, że to mądry okręt.
Wrzucił mi to na panel zagrożeń.
Roci rozpoznał rodzaje kadłuba.
Ciężka fregata i niszczyciel patrolowy. Bez transpondera i identyfikatora.
Pozostałe wyglądają na uzbrojone holowniki.
-Chudzielce na nas polują. -Nie mów tak.
Dwa marsjańskie okręty i trzy uzbrojone statki Pasiarzy.
-Muszą należeć do Inarosa. -Cholera.
Sama fregata ma dwa razy więcej rakiet niż my.
-Możemy wygrać? -Opisać ci taktykę?
Nie. Nie możemy.
Kończy nam się amunicja do DOK-a. Mają sporą przewagę.
Zanim znajdą się w zasięgu działka szynowego,
zasypią nas rakietami, których nie zestrzelimy.
Musimy uciekać.
KOTO - NISZCZYCIEL WOLNEJ FLOTY
SERRIO MAL - CIĘŻKA FREGATA WOLNEJ FLOTY
Wszystkie okręty, Serrio Mal. Wektor podejścia. Potwierdzić.
Mowteng, potwierdzam.
Dewalt, potwierdzam.
Tynan, potwierdzam.
Tu Koto. Żołnierze gotowi, DOK-i gotowe do walki.
Koto, priorytet defensywny.
Przejmę kontrolę nad ogniem.
W porządku.
-Nie musisz patrzeć. -Nie odwracam wzroku od tego, co robię.
-Camina... -„Kapitanie”. Caminą będę potem.
Dewalt i Mowteng, mówi Drummer. Meldujcie kontrolę uzbrojenia.
Tynan do Dewalta. Torpeda uzbrojona. Naprowadzanie ustawione.
Gotowi, pani kapitan.
Nie da mi sobie po tym pomóc. Spadnie to na ciebie.
Naprawdę wierzysz, że będzie jakieś „po tym”?
Muszę.
Od Tycho lecimy pełną parą. Kończy nam się masa odrzutowa.
Nie możemy uciec.
-Musimy... -Czekać na śmierć? Chrzanić to.
Marco już raz próbował zniszczyć ten statek.
To dla niego symbol. Nie pozwoli nam uciec.
Jesteśmy tu tylko dlatego, że pognałeś za swoją panną.
Biorę odpowiedzialność za swoje decyzje. Ale Inaros zabił na Ziemi miliony ludzi.
Zamordował Freda.
Rozpętał wojnę.
Dlatego tu jesteśmy.
Cholera.
Do dupy jest zginąć, zanim zacznie się walczyć.
Możemy to połączyć.
Pomożemy ocalić moich przyjaciół i damy mu jego wojnę.
Zróbmy tak, żeby te dupki widziały tylko nas.
Czyli zużywamy paliwo do ostatniej kropli i lecimy za nimi.
Opróżnimy im magazynki prosto w twarz.
Chcieli walki, to będą ją mieli.
Damy moim przyjaciołom szansę ucieczki.
Zrobię to dla Freda.
Alex, mamy ogon. Pięć statków.
Jeśli Chetzemoka była tylko pułapką, by wywabić Rocinante,
-to w nią wpadliśmy. Nie ma odwrotu. -Chryste.
Zajmiemy się tymi statkami, ale zostaniecie sami.
Leć po Naomi.
Damy wam tyle czasu, ile zdołamy.
Bez odbioru.
Cholera.
Współczuję.
Przyjąłem, Rocinante.
Odzyskamy ją, Jim.
Daj im popalić.
Uważaj. Dodam gazu.
Przyjęłam.
Trzymaj się, Naomi.
Lecimy.
Chetzemoka zmieniła kurs. Porusza się po spirali.
Przynajmniej już się nie oddala.
Lewy silnik uruchomiony.
Jeden krótki impuls. Dziwne.
To pewnie awaria.
Oszalałeś?
Nie możemy dokować.
Jeśli odpali się inny silnik manewrowy...
-To była awaria. -A jeśli dojdzie do kolejnej?
Nie możemy manewrować.
Łączyłbyś dwa uszkodzone okręty w ostrym zwrocie.
Soczku mamy w sobie po kokardy, ciąg hamujący zafunduje nam udar.
Jak się coś skiepści, zerwie pomost manewrowy
albo rzuci statkami o siebie.
Na tym statku jest Naomi. Wyciągnę ją. Kropka.
Tworzą formację rozproszoną.
To dobra taktyka.
Przynajmniej jeden chudzielec myśli.
Ciesz się. To jest nam na rękę.
Ostatni raz użyłeś tego słowa na tym statku.
-Słucham? -Wściekasz się o Freda,
nakręcasz się, ale „chudzielców” sobie daruj.
Odnotowałem.
Ustaw kurs na środek formacji. Namierzam wszystkie pięć.
Jak zacznę odpalać, maksymalny ciąg,
póki starczy nam paliwa. Przelecimy koło nich.
Dzielmy uwagę, to niczego nie trafimy.
Najcwańsi chudzie... Najcwańsi Pasiarze są pewnie na tej fregacie.
Skupmy się lepiej na niej.
Nasz cel to wlecieć między nich
i dać Razorbackowi tyle czasu, ile zdołamy.
Nie próbujemy wygrać.
Wolałbym wygrać.
Ani drgnij.
Zamknij się!
To nie pomoże twoim przyjaciołom.
Jeszcze słowo i zginiesz.
Straciliśmy torpedy i napęd!
Reaktor się wyłącza!
Co jest? Już czas! Strzelaj!
-Walą do siebie! -To im pomóżmy.
Zawracamy!
Dewalt, Mowteng, ognia! Teraz!
Mowteng, tu Drummer. Zaprzestań...
Puszczaj!
Nie żyje.
Tynan, Koto, co wy wyprawiacie?
Ma się nie ruszyć.
Przykro mi.
Koto, Tynan.
Mieliśmy awarię sterowania uzbrojeniem. Potrzebujemy pomocy.
Chcę rozmawiać z Karal.
Karal jest ranna. Powtarzam, potrzebujemy natychmiastowej pomocy.
ODPAL
Niszczyciel zdjęty. Zbliżam się do celu. Namierzam fregatę.
Josep, co robisz?
Coś, co należało zrobić wcześniej.
Nie. Josep!
Nie!
Pasiarze choć raz wbili nóż w plecy sami sobie.
Ich statki przestały nas namierzać.
Chciałbym o tym usłyszeć.
Wrodzy Pasiarze, tu Rocinante.
Wyłączcie reaktory i się wycofajcie
albo was zaatakujemy. Potwierdźcie.
Holden.
Mówi Drummer.
Naomi, jeśli mnie słyszysz, trzymaj się.
Co by się nie działo, wymyślimy, jak zadokować i cię stamtąd wydostać.
Alex.
Ty odważny idioto.
No dobrze.
Gdzie jesteś...
Cholera.
Wypatrz mnie, Alex. Proszę.
Wypatrz mnie.
Wystarczy. Teraz najtrudniejsze.
DOKUJ
Zaczekaj.
Mam podejście do dokowania. Muszę się za to wziąć.
-Coś odłączyło się od statku. -Odłączyło się? Co?
Coś małego. Gdyby napęd nie oświetlał tła, nie zauważyłabym tego.
-Boże. -Szlag.
Co ona robi?
To ręczne sygnały awaryjne Pasiarzy.
„Radio nie działa”.
Nie ma radia...
To...
„Mało powietrza”.
Cholera.
To chyba „statek”.
A to?
„Grozi wybuchem. Nie zbliżać się”.
Statek krąży wokół niej. Nie miniemy go.
Kurwa.
Dziękuję.
Alex...
Wybacz, że nazwałam cię idiotą.
Naomi, nie walcz ze mną! Muszę podłączyć butlę z tlenem.
Nie ruszaj się.
Dobrze. Jest.
Już dobrze.
Trzymaj się mnie.
Czekaj, Razorback.
Jeszcze walczę z tym wirowaniem.
Powolutku.
Nie jesteśmy już na drodze Chetzemoki.
Mam ją. Ruszamy do ciebie.
Przyjąłem. Lecę.
Nic jej nie jest?
Nie wiem.
Podłączyłam tlen. W każdym razie oddycha.
Nic mi nie jest.
Razorback, widzę cię.
Naomi jest niedotleniona i odwodniona.
Będzie potrzebowała płynów.
Szykuj autodoktora.
Ma też oparzenia radiacyjne.
Po prostu daj ją tu.
To dopiero była jazda.
Holden wie, że ją mamy?
Ile do spotkania z Rocim?
Alex, słyszysz?
Alex, odpowiedz.
Słyszysz mnie?
Alex!
Tynan, Dewalt i Mowteng dryfują.
Brak sygnału z Koto i Serrio Mala.
Transpondery obu zamilkły.
A Rocinante?
Leci w stronę Chetzemoki.
Muszę pomówić z Karal.
Wysłaliśmy trzy wąskie wiązki. Nic nie wróciło.
-Wyślij jeszcze raz! -Tak, bosmang.
Znajdź Serge'a Kailo.
Serge.
Kapitanie.
Pomóż mi wysłać wiadomość do Drummer.
Spotkajmy się na pokładzie szóstym.
Już idę, kapitanie.
Co się stało?
Nasz protokół CHAP dla Chetzemoki zawiódł.
W rezultacie straciliśmy dwa okręty.
Zdradzono nas.
Nie budzi to w tobie emocji?
Czemu miałoby budzić?
Nie jesteś zły?
Złość jest teraz bezcelowa.
Próbowaliśmy ich zabić. Bezskutecznie.
To nie zmienia twojego planu.
Nadal mamy co robić.
Dorosłeś.
Cieszy mnie to.
Odezwała się była żona Alexa.
Chce się zająć pogrzebem.
Z pełnymi wojskowymi honorami.
To był udar.
Ryzyko, które wszyscy podejmujemy w każdym ostrym ciągu.
Umarł, ratując mnie przed konsekwencjami moich błędów.
Bezpośrednio po zaprzysiężeniu na urząd
sekretarz generalna powołała się na uprawnienia nadzwyczajne,
wprowadzając na Ziemi i Księżycu stan wojenny do powrotu stabilizacji.
Do dobrych i praworządnych ludzi z Pasa.
Nie toczymy z wami wojny.
Ale do Marca...
Sierżancie.
Znasz się na broni, DOK-ach, torpedach i tak dalej?
Dla mnie to czarna magia. Przydałaby mi się twoja pomoc.
Jasne. W czym rzecz?
To raporty z naszego starcia ze Zmeyą.
Zrobiłaś to przed walką z pięcioma okrętami?
Tak.
To twardy stateczek.
-Czego szukasz? -Nie jestem pewna.
Bull.
Co tam?
Musisz odpalić rakietę.
Dobrze, że parę sobie zostawiliśmy.
Do czego strzelamy, kapitanie?
Ja ci powiem.
Dokąd teraz?
Chyba najlepiej na Księżyc.
Amos już tam jest.
A twoi rodzice? Czy oni...
Nic im nie jest. Też lecą na Księżyc.
Avasarala posłała po nich statek na ranczo.
Na Księżycu mogłaby mnie aresztować
za zbrodnie wojenne.
Byłaś więźniem, nie kolaborantką.
Wiesz więcej o Marcu i Wolnej Flocie niż ktokolwiek.
Avasarala przyzna ci immunitet.
Zasłużyłaś.
Będzie dobrze.
Łatwiej mi było uwierzyć, kiedy ja to mówiłam.
Moja wiadomość.
Ta, którą ci wysłałam przed Pallas.
„Jeśli coś pójdzie nie tak...”
Nie odsłuchałem jej.
Nawet gdy...
-Dlaczego? -Nie mogłem.
To by znaczyło, że odeszłaś.
Nie byłem na to gotów.
Wciąż myślę o tym, co mogłam powiedzieć, nim odleciałam.
Jeśli tego słuchasz,
być może nie wrócę, żeby to powiedzieć, no więc...
Dziękuję za nasz wspólny czas.
Za to, że dałeś mi podejmować ryzyko.
To znaczy więcej, niż myślisz.
To, co mieliśmy,
nasza dziwna rodzinka na Rocim,
było dobre.
Naprawdę.
Ludzie wchodzą w nasze życie i z niego wychodzą.
Rodziny się zmieniają.
To bywa trudne i smutne,
ale dźwigamy to, o ile nie zamykamy się na nowe,
wspaniałe doświadczenia.
A ja wiem, czeka cię ich jeszcze wiele.
Możesz dać mi odejść.
Wszystko będzie dobrze.
Będę kochała ciebie, Amosa
i Alexa, póki w ogóle będę mogła kochać.
Ale najbardziej ciebie.
Nie zmarnuj tego.
Buduj na tym, co mieliśmy.
W ten sposób
nadal tam będę.
Daj mi wysłać im wiadomość.
To pomyłka. Musi być jakieś wyjaśnienie.
Drummer by tego nie zrobiła! Przysięgła lojalność.
Jak my wszyscy! Jesteśmy lojalni.
Musi być jakieś wyjaśnienie! Nie!
Mówiłam, żeby został, ale Serge chciał tam być.
Okłamałaś mnie.
Wiedziałaś, że taka będzie cena.
Nie było innego sposobu.
Teraz możemy wybrać własną drogę.
Odchodzę.
Zabiorę Mowtenga.
Idę z tobą.
Josep. Chodźmy.
Ja zostaję tutaj.
Nikt z nas nie zdoła się teraz ukryć.
Ale nadal możemy być razem.
Nie mamy już po co być razem.
Puer Stella dokuje w terminalu trzecim, przystań F06.
PRZYLOTY - ROCINANTE LĄDUJE
Sporo nowych ludzi.
Pewnie uznali Księżyc za bezpieczniejszy od Ziemi.
Coś takiego.
-Jak tam Hutch? -Jeszcze niejednemu dołoży.
Te statki kolonizacyjne to niezła okazja.
Nowe planety, żadnych glin ani ochrony i kupa kasy czeka.
-Nowe rogi do zajęcia? -Robię, co umiem.
Znajdzie się miejsce dla ciebie.
Nie, dzięki.
Fajnie było znów współpracować.
ROCINANTE - W DOKU
Mam co robić.
-Jak zmienisz zdanie... -Nie zmienię.
Ale napiję się z tobą.
Cholera.
Pomocy!
Butelka!
Walić to.
-Dobrze cię widzieć. -Dobrze być widzianym.
Ciebie też miło widzieć, szefowo.
Tak.
Wiem, jacy byliście sobie bliscy.
-Tak mi przykro. -Dlaczego?
To nie twoja wina.
Strata przyjaciela...
Dokonać wyboru i przy nim wytrwać, by uratować członka rodziny?
Spośród ostatnich bastionów ten bym wybrał.
On też to zrobił.
Nazwałam go odważnym idiotą.
Znam gorsze wyzwiska.
Chodź, rozgościsz się.
Właściwie muszę chwilę pogadać, kapitanie. W cztery oczy.
Nie spiesz się.
O co chodzi?
-Potrzebuję przysługi. -Jasne.
Kiedyś groziłeś mi śmiercią.
Po abordażu Marsjan? Wieki temu.
Zamierzałem ich zabić, żeby nie skończyć w marsjańskim obozie.
Postawiłeś mi się. Powiedziałeś, że mnie zabijesz, jeśli spróbuję.
Mówiłeś poważnie?
Tak. Ale sporo się zmieniło od tamtej pory.
Byłeś gotów mnie zabić, ale teraz mogę na ciebie liczyć?
Nie mamy do siebie żalu.
Jasne. Jesteśmy teraz rodziną.
No dobrze.
Załatwione.
Jakiś czas z nami pobędzie.
Potrzebuje nowej tożsamości,
ale znajomy to ogarnie.
Dzięki, że się zgodziłeś.
Cześć.
Skarbie, chodź!
ROCINANTE - OKRĘT NIEZALEŻNY WŁAŚCICIELE I ZAŁOGA:
JAMES HOLDEN - NAOMI NAGATA ALEX KAMAL - AMOS BURTON
LEGALNY ODZYSK
Czeka cię cała masa odpraw.
Mówienie o Marco.
Nie mogę powiedzieć, że się cieszę.
Przeszła daleką drogę.
Jak my wszyscy.
Pani sekretarz.
Przepraszam.
Pasuje do ciebie.
Słyszałam o pani mężu.
Bardzo współczuję.
Ucieszyłby się, wiedząc, że jesteś przy mnie.
Też ci współczuję.
Chodź, Bobbie.
Przedstawiam państwu byłą marines, sierżant zbrojmistrz Robertę Draper.
Oficer łącznikową.
Dzień dobry.
To zaszczyt.
Dzień dobry.
-Zaciągnęliśmy się? -Jesteśmy niezależni.
-Nie latamy pod banderą. -Zgadza się.
Ale ta walka nas nie ominie.
Proszę, byście się dobrze rozejrzeli.
Tego nienawidzi Marco Inaros.
Tego się boi.
Dlatego tak się wysilał, by zniszczyć was i wasz okręt.
Teraz musimy przeciągnąć na swoją stronę wszystkich Pasiarzy, Marsjan
i Ziemian.
W ten sposób wygramy.
W ciemności zawsze trzeba mieć nóż.
W twoim wieku nawet o tym nie marzyłem.
To było niemożliwe.
A teraz, dla ciebie i przyszłych pokoleń Pasiarzy,
będzie to coś, co się wydarzyło.
Ja to sprawiłem.
Holden.
Musisz to zobaczyć.
Nie zniszczyliśmy wszystkich torped Zmeyi.
Jedną przegapiliśmy.
Wygląda, jakby Roci ją zgubił.
Zdarza się.
Torpeda robi uniki...
-DOK wykryło bliższe zagrożenie... -Czemu w nas nie uderzyła?
Bo nie była wymierzona w nas.
Oddala się od nas, od Słońca, gdy nam zniknęła.
-To mógł być niewypał. -Jasne.
A jeśli nie, czy to możliwe, że próbka protomolekuły
była w tej torpedzie?
Tak.
To możliwe.
Chodź ze mną i nie rób z tego afery.
No nie.
Co się dzieje?
Nie znam szczegółów,
ale był kolejny atak przy Pierścieniu.
Na początek w nasze statki uderzyła duża chmura mikrometeorytów.
Wszystkie trzy poważnie uszkodzono.
-Skały mogły mieć powłokę maskującą. -Kurwa.
Jakie mamy opóźnienie?
Prawie trzygodzinne.
Straciliśmy Sagarmathę.
Pociski wyleciały z Pierścienia.
Nie należało im ufać.
Stacja Medyna współdziała z Marco.
Nadlatują nowe statki.
-To FWMRF. -Tak!
To Barkeith.
Czyli to okręty Inarosa?
Moment.
Sądząc po sygnaturach napędu,
kilka z nich FWMRF zgłosiła wcześniej jako utracone
w bitwach z siłami Inarosa.
Inaros! Marco Inaros! Marco...
Marsjańskie okręty wchodzą w Pierścień Sol.
Cała flota zbuntowanych marsjańskich okrętów dołączyła do Inarosa.
To niemożliwe.
Szaleństwo.
Mógł ich przekupić.
Jak?
Protomolekułą.
Możliwe, że próbka nie została zniszczona razem ze Zmeyą.
Dlaczego Marsjanie mieliby zabrać ją
do Pierścienia po tym, co zrobiła na Ilosie?
Może wiedzą więcej niż my.
W imieniu admirała Duarte
gratuluję wam wspaniałego zwycięstwa.
Wolna Flota będzie go chronić,
a Lakonia jest od teraz wasza
i waszych następców, stanowiąc wyraz naszej wdzięczności.
Przekażę. Aktywowaliśmy pole minowe po naszej stronie Pierścienia.
Chcemy zapobiec nielegalnym przejściom w przyszłości.
Oczywiście. Macie swój system,
a my swój.
Potwierdzam, że próbka dotarła bezpiecznie.
Już obserwujemy wspaniałe rezultaty.
Liczę, że do waszego przybycia będę gotowy na budowę fazy trzeciej.
Jestem pewien, że struktury są stabilne
i, jak sądzę, nienaruszone.
Mając dość czasu i odpowiedni sprzęt,
bez wątpienia zdołam odszyfrować wzorce sterowania.
Nawet...
Długo na to czekałam.
...struktur podziemnych na planecie.
Wszystkie są połączone, jak na Ilosie.
Flota, Barkeith zbliża się do Pierścienia Lakonii.
Wektory przejścia ustawione na wolny korytarz.
Rozumiesz, że to, co robimy, wiele zmienia?
Oczywiście.
Na Lakonii nie ma cywilnego świata, który złagodzi ewentualny upadek.
Dyscyplinarka będzie oznaczać kulkę w łeb. Albo i gorzej.
Musimy być czyściejsi, niż Mars był kiedykolwiek.
-Jeden umysł, jeden cel. -Zgadza się.
Koniec z naginaniem zasad.
Koniec z pobłażaniem dla choćby najdrobniejszych naruszeń.
Czy ta bransoletka to element munduru?
Nie.
To pamiątka.
Należała do mojej matki.
Barkeith, masz zgodę na przejście.
Flota, Barkeith, potwierdzam.
Przejście przez Pierścień za trzy, dwa, jeden...
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Mariusz Arno Jaworowski