Het verleden kan een man achtervolgen.
Het is wat ze zeggen.
Het verleden is maar een reeks momenten.
Elk ervan... perfect.
Volledig.
Een kraal aan het halssnoer van de tijd.
Het verleden achtervolgt ons niet.
Het zou ons niet eens herkennen.
Als er geesten te vinden zijn...
zijn wij het die het verleden najagen.
Je bent je koningin kwijt.
Zin om haar terug te vinden?
Misschien een andere keer.
EERSTE MIAMI BANK & FONDS
Je bent te laat. - "Laat" is een creatie van lineaire tijd,
Daar gaan wij niet mee om.
En toch rekenen we aan per uur.
Je eerste afspraak is er al. - Wie is het?
Je oude vriend uit het leger.
Degene die nooit betaalt.
Hank.
Hé, Bannister.
Hoe gaat het met je?
Ze gooiden me uit de plek waar ik woonde.
De huisbaas? - Precies.
Ze stelen alle droge gebieden.
Ik mis m'n huis van toen.
Ik had graag Angie nog eens gezien.
Natuurlijk.
Vroeger kon je niet terug.
Maar tijd is niet langer een eenrichtingsstroom.
Het geheugen is de boot die tegen de stroom in vaart.
En ik ben de roeier.
Toen het water steeg en de oorlog uitbrak,
was er niet veel om naar uit te kijken...
dus begonnen de mensen terug te kijken.
De tank begon als een ondervragingstool
En sinds toen...
werd nostalgie een manier van leven.
Microfoon.
Maar voor Watts en mij is het een broodwinning.
Synaptische kaart compleet.
Klaar voor de luwte.
Je gaat op reis.
Een reis door het geheugen.
Je lot?
Een ruimte en tijd waar je al eerder was.
Om die te bereiken...
moet je enkel m'n stem volgen.
Het is zomer. Dertien jaar geleden.
Je bent in de velden achter het huis van je vader.
Je raapt de bal op.
Kom op, Angie. Laat hem vallen.
Kom, laat vallen, Angie. Vooruit!
Ja! Brave meid!
Oké. Ben je nu klaar? Ben je klaar?
Ga ervoor!
Kom hier, schat. Kom hier.
Kom hier. Laat vallen.
Oh, wat een slimme meid.
Ja! Wat een slimme meid!
Kom, ben je klaar?
Wil je nog eens?
Ga ervoor.
Pak de bal, Angie.
Ik hou van die hond.
Ik ben berooid, maar ik heb dit.
Je weet wat Baca zal doen, als je er niet uitkomt, toch?
Nou, niet meer dan wat de wereld al heeft gedaan.
Je weet hoe het was.
Jullie dienden allebei.
Ik hoorde dat je goed kon schieten.
Enkel na een paar glazen.
En als ik rechts van een man mikte.
Het is niet genoeg, maar ik betaal je de volgende keer iets terug.
Nee, het is van de zaak.
Bedankt.
Als je oorlogsvrienden blijft vrijhouden,
komt het dak nog eens omlaag. - Het komt goed met ons, Watts.
Nostalgie verliest nooit z'n stijl.
De waarheid is dat niets verslavender is dan het verleden.
Wie wil er nu niet herenigd worden met een geliefde?
Of de belangrijkste momenten van hun leven herbeleven?
Kijk naar die tenen.
Kan mama de teentjes kussen?
Mama's speciale meisje.
Maar de herinneringen, zelfs de goede,
hebben een vraatzuchtige eetlust.
Als je niet oppast, consumeren ze je.
Geen zorgen, m'n bloempje. Ik hou van je.
Ik zal altijd voor je zorgen.
Hé, Elsa.
Hier. Breng het naar huis.
Je komt altijd terug naar dezelfde herinnering.
Zo kan je er altijd naar kijken...
in plaats van elke week geld uit te geven aan de tank.
Bedankt.
Maar het is niet hetzelfde.
In de herinnering voel ik z'n armen om me heen.
Niets is vergelijkbaar.
Toch was je bezorgd dat het dak omlaag kwam.
Ik ben het beu om naar z'n kleffe kont te kijken.
Je moet ophouden zo sentimenteel te zijn en het loslaten.
Ik ga naar huis.
Hier. Drink wat.
Het helpt tegen de pijn.
Denk je dat ik niet merk wanneer het pijn doet?
Nou, ik heb het been. Wat is jouw excuus?
Ik werk voor jou.
Hebben we nog een afspraak? - Nee.
We zijn gesloten.
Sorry. Ik weet dat het laat is.
Ik verloor m'n sleutels op weg naar huis van m'n werk.
Ik heb uren gezocht en kan ze nergens vinden.
Bel een slotenmaker.
Het is slecht voor de zaken, maar het is waar.
Er zijn momenten die je nooit kan vergeten.
Zoals het moment dat ik haar voor het eerst zag.
Ja, we kunnen haar een klein zetje geven.
Bedankt.
Waar is dat voor? - Beschermt iedereen.
Zo zorgen we ervoor dat je je niets herinnert waarvan je niet wilt dat wij het weten.
Denk je dat ze m'n sleutels kunnen vinden?
Het hangt er van af. Ben je ze kwijt of vergeten?
Wat vergeten is, kan altijd worden gevonden en afgestoft.
Maar wat verloren is,
de dingen waar mensen geen aandacht aan schonken...
tot ze weg waren. Ze worden bepaald door hun afwezigheid.
En je kan je niets herinneren dat geen indruk naliet.
Laten we zeggen dat de sleutels fout zijn weggelegd.
Het is jouw geld.
Ga zitten.
Thiopental. Ontspant neurale paden voor stimulatie.
Het zal geen pijn doen. Een prikje.
Oké?
De verdoving komt er snel aan.
Als je je wilt uitkleden, we voorzien een badjas...
en kan ik wegglippen terwijl jij...
Je zult het hoe dan ook zien, niet?
Je zult die moeten afdoen.
We komen nooit boven de 30 volt.
Er is niet veel nodig om een golf herinneringen op te roepen.
De truc is om de juiste te vinden.
Ontspan maar. Het komt altijd goed.
Zeg niet "altijd".
"Altijd" maakt beloftes die niet kunnen worden nagekomen.
Trouwens, ik ben Mae. - Nick.
Laten we dit afhandelen, oké?
Je begint aan een reis door het geheugen.
Je bestemming? Een ruimte en tijd waar je al eerder was.
Om die te bereiken moet je enkel m'n stem volgen.
Het is gisteravond, de zon gaat onder. Je begint met je dag.
Oké.
Verzonken Kust?
Is ze gekleed?
Alsof ze erom geeft.
Daar. Ze stopte de sleutels in haar tas.
Wanneer heb je vervolgens de sleutels uit je tas gehaald?
Ze heeft ze nog altijd.
Alsjeblieft.
Daag.
Herstart.
Heb je mijn oorbellen gezien? - Welke?
M'n geluksbrengers. Van jade?
We hebben ze.
Herstart.
Waarom je drukmaken? Ze liet de sleutels in de kleedkamer liggen.
Kom, Nick, laten we haar uit de tank halen.
Zo meteen.
Wat scheelt er in godsnaam met haar?
Hé.
De kakmadam heeft iets laten liggen.
Als de zon opkomt...
wordt Miami een spookstad.
GEMEENTEHUIS
Om aan de hitte van de dag te ontsnappen, werd de stad 's nachts actief
Maar de slaap vatten is niet makkelijk.
Iets achtervolgt ons allemaal.
Swingend in het tij, de dans die ze nooit zullen hebben.
De begroeting van m'n vader geeft vertrouwen.
"We moeten gaan," zei hij. Er is geen tijd.
Jaren geleden eindigden de gevechten aan de grens...
maar de strijd thuis is net begonnen.
We proberen te leven alsof er niets is veranderd...
maar onderhuids,
suddert de stad met onrust...
wat betekent dat de aanklager altijd veel werk heeft.
Walter Sylvan is erg ziek.
Walter Sylvan is de meest beruchte landeigenaar in Miami.
Ik wilde het land goedkoop kopen,
en daarom verbrandde hij het.
Sorry dat ik te laat ben.
Het is oké.
De aanklager heeft je diensten trouwens niet nodig.
"Is dat niet zo, Avery?" - Ik zal het in de rechtbank aanvechten.
Ze zullen akkoord gaan dat m'n cliënt niet klaar is om in de tank te gaan.
Als je hem wilt dagvaarden,
het zal op de ouderwets manier moeten gebeuren.
Je kan me niet veroordelen omdat ik een goede zakenman ben, lieverd.
Nee, maar ik kan je veroordelen voor moord.
Er waren gezinnen in dat gebouw, Mr. Sylvan, en ze raakten niet allemaal tijdig buiten.
Ik brandde nooit gebouwen af.
Natuurlijk niet. Je lakeien deden het voor je.
Jij en je collega zullen me in de tank moeten stoppen om dat te bewijzen.
Maar het lijkt erop dat dat niet gaat gebeuren.
Zaak loopt goed dan?
Niets dat we kunnen doen.
De wet raakt mannen als Sylvan niet.
Kom, pap, ik neem je mee naar huis voor je medicijnen.
Ik moet mijn zaken regelen.
Heb je haar al gevonden?
Nee, pap, nog niet.
Avery heeft gelijk.
Brandstichting, omkoping, moord.
De stad is verrot door corruptie.
Beide verenigd, één stem! Weg met de Sylvans!
In de oorlog, kochten landeigenaars als Walter Sylvan
al het droge land op voor een paar cent.
Ze profiteerden van de wanhopigen
en lieten hen over aan de genade van de getijden.
De ontheemden hebben het zo goed mogelijk overleefd.
Op een dag zal de oceaan dit allemaal opeisen.
Tot dan...
is de Verzonken Kust wat zij hun thuis noemen.
Bedankt.
Je hebt een geweldige stem.
Vier jaar heb ik hier gewerkt.
En jij bent de eerste die m'n stem opmerkt.
Ga je mij iets vertellen wat ik me heb afgevraagd?
Ik zag je wenen, Mae, gisteravond voordat je ging zingen.
Waarom?
Dat was mijn herinnering.
Moest je niet enkel zien wat ik zag?
Sluit je ogen.
Het is een kleine demonstratie, om je vraag te beantwoorden.
En, heb je een vriend of een romantische relatie...?
Wat betekent... - Antwoord gewoon.
Ogen gesloten.
Nee, ik heb geen relatie nu.
Om het experiment voort te zetten, zal ik iets meer elementair gebruiken.
Je eerste kus.
Visualiseer dat moment.
Charlie Mulvaney.
Oké. De manier waarop Charlie je benaderde.
Denk aan de kus zelf.
Niet enkel het begin...
de hele kus.
Tot het moment dat jullie uit elkaar gingen.
Bij het einde zag je jezelf maar hem ook, nietwaar?
Het overkomt iedereen.
Jouw beurt om mijn vraag te beantwoorden.
Waarom weende je?
Zenuwen.
Gebeurt voor elk optreden.
Ik ga het podium op...
en ze willen geen vrouw in een tweedehands jurk zien...
die geen idee heeft hoe ze de huur moet betalen.
Ze willen perfectie zien.
Ze willen belogen worden.
Het lijkt niet alsof je liegt.
Nou, ik denk dat het werkt.
Breng je me naar huis?
Goed.
Maak je niet druk. Het peertje is eruit.
Wil je wat water?
Graag. - Oké.
Die machine van je...
Hoe dichtbij kom je, voordat de illusie afbreekt?
Kom je... zo dichtbij?
Zo dichtbij?
Of misschien...
zo dichtbij?
Ben je het niet beu om vanuit het donker toe te kijken?
WEG MET DE VERHUURDERS
Jij stond vroeg op.
Ik hou van deze tijd van de dag.
Voordat de nacht valt en de stad wakker wordt.
Thee?
Ik kan m'n mok niet vinden. - Onder de gootsteen, naast een lippenstift,
een sok, en...
je massagestaaf.
Je was aan het snuffelen.
Ik zag het in je herinnering.
Hoe komt het dat ik de mok vergeten ben?
Mensen merken hetzelfde op als waar ze zich op het moment zelf op focusten.
Kijk, het is mogelijk als je dezelfde herinnering vaak genoeg herbeleeft
om nieuwe dingen op te merken, maar...
als je niet oppast, verwoest het je.
Het moment blijft vastzitten in een eeuwige lus in je geest.
Ga jij daarom nooit in de tank?
Herinneringen zijn als parfum.
Beter in kleine hoeveelheden.
Misschien deed je nog geen prettige herinneringen op.
Jezus Christus! Zit je er weer in?
Nee, nee, nee, nee! Leg mij terug! Leg mij terug!
Maandenlang zit je in die tank, om elke herinnering met haar te herbeleven.
Haal je hoofd uit het verleden en keer terug naar het hier en nu.
Godverdomme!
Shit.
Het is nu al maanden, Nick.
Ik kan het niet blijven negeren.
Ik ben de baas, jij niet.
En ik heb ook al veel genegeerd.
Het verschil is dat ik weet wat ik op de bodem van de fles zal vinden.
En het zijn geen antwoorden. - We waren gelukkig...
we hadden plannen voor de toekomst.
Ze zou niet zomaar verdwijnen, zonder één woord.
Ze vereffende het contract met haar huisbaas.
Ze ontruimde haar appartement. - Ze zou het me gezegd hebben.
Waarom zei ze me niets?
Al wat ik weet is dat, waar ze ook is, ze verder ging. En dat moet jij ook doen.
Mensen verdwijnen niet zomaar.
Oké? Ze moet in moeilijkheden zitten.
Wij zitten in moeilijkheden, Nick.
Andere groepen pikken onze business in, klanten verlaten ons.
Zelfs Elsa is hier al maanden niet meer geweest.
Ik dacht nooit dat ik de kleffe kont van die vent zou missen, maar het is gebeurd.
Elk bedrijf heeft ups en downs. - Nee, nee, nee. Dit is anders.
We overleefden het jarenlang in het Overstromingsgebied.
Maar binnenkort gaat die dijk breken,
en zullen we onder water staan zonder geld om te overleven.
En wat verwacht je dat ik doe?
Avery belde. Ze heeft een dagtaak voor ons.
Dus ga thuis even slapen want je ziet er verschrikkelijk uit.
Ik probeer te vergeten.
Maar zelfs zonder de tank, achtervolgt ze me.
Dat boek.
Ik zag dat je er soms in leest als je niet kunt slapen.
Wat zijn dat? Zijn dat herinneringen?
Ze zijn niet van mij.
Ze horen toe aan de mensen die ik heb ondervraagd.
In de oorlog?
Je kunt die ene herinnering niet vinden zonder langs andere te gaan.
Ik kon gewoon de dingen niet vinden, waar ze me naar vroegen.
Ik zag waarom ze überhaupt vluchtten.
Toen de golven voor hen kwamen...
hadden ze geen muren om zich achter te verbergen.
En wat gebeurde er met de mensen?
De wereld ging verder.
Probeerde te doen alsof er niets gebeurde.
Maar er zijn dingen die we nooit mogen vergeten.
En dingen die we niet kunnen vergeten, ook al willen we dat.
Waar ging ze heen?
Waarom ging ze weg?
Mensen verdwijnen niet zomaar.
Goed.
Kijk, ik ga je zeggen wat ik elke keer zeg.
Mae is er niet.
Als je iets over haar weet, wat dan ook.
Ik weet niet of Mae de persoon was die jij dacht dat ze was.
MAE - Dak MAE - Sleutels
N. BANNISTER HERINNERT HET VERHAAL
Je begint aan een reis.
Een reis door het geheugen.
Je lotsbestemming?
Een ruimte en tijd waar je al eerder was.
Ben je wakker?
Nee.
Dan moet ik ook dromen.
Die blauwe plekken, wat is er gebeurd?
Beroepsrisico.
Probeer jij maar eens te serveren op hoge hakken.
Hoe smokkelde je ons het terrein van de verhuurder binnen?
Ik verzilverde een gunst van een voormalige klant.
En doe je dit om op alle meisjes indruk te maken?
Enkel die van wie ik hou.
Je houdt niet van me.
We kennen elkaar nog maar een paar maanden.
Weet je hoeveel zonsondergangen ik in de loopgraven heb gezien?
Duizend vierhonderd achtenvijftig.
Ik telde ze, elke minuut.
De zonsondergang was de laatste paar minuten voor de strijd weer losbrak.
Ik zat te bedenken hoe ik die momenten beter kon gebruiken.
Nu weet ik het.
Kom met mij mee.
Ik wil je ergens mee naartoe nemen.
Vertel me een verhaal.
Een verhaal? Wat voor soort verhaal?
Eentje met een goede afloop.
Er bestaat niet iets als een goede afloop.
Ze zijn allemaal triest.
Zeker als het verhaal leuk was.
Vertel me een leuk verhaal, maar stop er halverwege mee.
Heb je ooit gehoord van Orpheus en Eurydice?
GA NAAR DE RECHTBANK! - WATTS
Jezus.
We zijn gesloten!
Shit.
GESLOTEN
Ze kwam terug voor mij. Ik weet het zeker.
Ze kon die oorbel maanden geleden al zijn kwijtgeraakt.
Er gaan zoveel dingen door de goot.
Je bent laat, Bannister.
Je sluit me niet meer op! Niet opnieuw!
Oh, shit. Shit, shit.
Ik zag veel vluchters aan de grens.
Er zijn elegantere manieren om iemand tegen te houden...
dan een kogel. - Ja?
Ik hoorde dat je partner die filosofie niet deelt.
De enige filosofie die ik had was "Niet sterven".
En ik gebruikte heel wat kogels om het zo te houden.
GETUIGENIS KAMER
Oh, ze zijn er. - Oké, goed.
Het werd tijd.
Ik heb zo'n tank niet meer gezien sinds de oorlog.
Overheidsbezuinigingen.
2D is alles wat ze hebben voor buitenstaanders.
Dit is Mr. Falks.
Drugdealer, stierf onlangs aan een overdosis van z'n eigen spul.
Er wordt gezegd dat hij werkte voor een baca-baas
uit New Orleans, genaamd Saint Joe.
Joe is wie we zoeken.
Misschien is jambalaya het enige dat daar nog is,
maar als je toch iets vindt,
geeft het bevel ons een venster van tien jaar.
Het bespaart ons tenminste Thiopental.
MIAMI-DADE RECHTBANK
12 uur zijn verstreken. Nog altijd geen teken van Joe?
Je had moeten investeren in een betere tank.
Het is niet enkel dat.
Zijn geest weerstaat m'n stimulaties omdat hij stervende is.
Stervenden willen altijd afronding.
Een laatste gelukkig moment als houvast voor ze sterven.
Ik heb een andere aanpak nodig.
Hou je van feestjes, Falks?
Hier gaan we.
Hoe gaat het?
Waar is dit?
Lijkt op New Orleans.
Dat is Lorenzo. Joe's lijfwacht.
Lorenzo, hoe gaat het met je?
Goed.
Is dat iemand?
Laat maar komen.
Zie je andere oude vrienden?
Verdomme, dat is hem. We hebben hem. Dat is Saint Joe.
Hoe is het, Joe?
Ik verwacht weldra een grote zending.
Ik heb je politievrienden nodig om de andere kant op te kijken.
Dat kan geregeld worden.
Hij sluit een soort deal.
Met wie praat Joe?
Met een schooier. Wat maakt het uit?
Zij is nieuw.
Mae?
Oh, shit.
Wanneer was dit?
Meer dan vijf jaar geleden.
Ik wil haar ontmoeten.
Het bevel dekt Joe's vluggertjes niet, we moeten het vergeten.
Het meisje, wanneer zag je haar weer?
Héi, Joe. Dit is Mae.
Een plezier je te ontmoeten.
Het plezier, shi wo de.
Nee, nee, nee, niet die pastelkleurige shit.
Al ooit baca geprobeerd?
Het is iets sterks naar mijn smaak.
Luister, je gaat zingen in z'n club,
en feesten in z'n huis, maar je wilt z'n baca niet proberen?
Rustig, Falks.
Je moet meisjes zoals jij op hun plaats zetten.
Laat los! Nee, nee. Nee!
Wat in godsnaam, Joe?
Excuseer je aan de dame.
Aan haar excuseren?
Je begrijpt je plaats in de wereld verkeerd, Falks.
Zie je, een niu als dat is uniek.
Terwijl mannen zoals jij vervangbaar zijn.
Wacht, wacht. Een secondje, wacht even.
Ik raad aan om het buiten te doen.
Makkelijker om de hersens weg te spoelen.
Nee. Alsjeblieft.
Alsjeblieft! Dat kan je niet doen.
Natuurlijk wel. Krijg ik wellicht een medaille voor.
Wacht! Niet schieten.
Zie je hoe makkelijk het kon zijn?
Alle NOLA flikken zijn corrupt. Focus op Joe.
Wacht even.
Sorry.
Alles goed met je? Je lijkt geschokt.
Het is oké. - Ja.
Weet je zeker dat je er geen wilt?
Helpt de zenuwen.
Jezus, niet doen.
Wat ben je aan het doen, Mae?
Wie geeft om het meisje?
Ga terug naar het complot, Nick. - Een seconde.
Vertel ons over Saint Joe.
Hij stuurde je hierheen... - Niet doen.
... omdat hij z'n baca-business uitbreidt naar Miami, toch?
ONDERWERP GEBLOKKEERD
Wat gebeurt er met hem?
Hij blokkeerde.
Laat de professionals hun werk doen.
Ik stelde maar een vraag. - Een suggestieve vraag.
Je nam aan dat Joe Falks stuurde om te helpen bij de Miami-expansie.
Je zat fout! Zonder herinneringen krijg je storing.
Als hij meer dan 2 minuten wordt geblokkeerd, loopt hij breinschade op.
Bannister. Verdomme, doe het.
Goed. Geef hier, snel.
Het is oké, Falks.
Je maakte een blunder.
Je bewandelde het verkeerde pad.
Maar nu ben je terug...
terug naar een ruimte waar je eerder was, met iemand die je kent.
Wanneer zag je het meisje dat je naar Joe zond, voor het laatst?
Hé. Sorry voor de storing.
Ik kwam voor de wekelijkse bezorging.
Ik moest toch net vertrekken, schat. Braaf zijn, ja?
Joe gaat weg. Vooruit, Nick.
Ga zitten, Falks.
Kan ik echt niet doen.
Joe zal het niet erg vinden.
Weet je nog de eerste keer dat we elkaar ontmoetten?
Ik was blut. Alleen.
Ik dacht dat ik niets meer te verliezen had.
Maar ik had het mis. Ik had nog...
een stukje onschuld, een sprankeltje hoop.
En dan heb ik...
Ik probeerde baca. En het pakte alles weg.
De onschuld, de hoop.
Maar ook de angst, de pijn...
de schuld.
En ik werd onoverwinnelijk...
want niets deed er toe.
Niets, behalve deze kleine parels.
Ik moet gaan.
Joe verwacht de baca-levering.
Wat, in godsnaam?
Steel je van Joe?
Waarom?
Omdat ik niets meer te verliezen heb.
Focussen, Nick.
Wil je kieuwen kweken in de tank voor die verslaafde?
Ze is geen verslaafde. Dat is ze niet.
Oh, shit. Je wist het niet eens.
Ze raakte nooit baca aan. Nooit, toch?
Godverdomme!
Je wist het en je zei niets?
Dat was niet aan mij.
Baca is een drug waar je niet mee kunt stoppen. Nooit.
Ze zal ernaar blijven weerkeren, en naar degene bij wie ze het haalt.
Ik weet waar ik haar kan vinden.
Nick!
Wie was zij?
Wie was ze als ze niet bij mij was?
Was ze de vrouw die ik kende?
Of die vreemde die ik zag?
Vluchtte ze voor het verleden...
of rende ze er weer naar terug?
Om te weten waar ze heen ging, moest ik weten waar ze was geweest.
Ik moest terugkijken...
naar New Orleans.
Wat wil je in godsnaam?
Ik zoek Saint Joe. Lorenzo verwees me.
Vriend van Lorenzo.
Hij zei dat hij een vriend van Lorenzo is.
Vriend van Lorenzo, hé?
Heb je guanxi met me, maat?
Het is een zaken-transactie. Ik wil het privé bespreken.
Veteraan?
Jullie strijken zelfs je zinnen.
Van soort van handlanger was je?
Ik zat bij de marine.
Nadien gediend bij de grenspatrouille.
Gediend, hé? Ik weet hoe dat gaat.
De overheid heeft je gedwongen.
Mij ook, enkel de godvrezende burgers zoals ik,
werden niet gerekruteerd voor grenspatrouille.
Wij werden opgepakt en in kleine kampen gestopt.
Je werd geïnterneerd.
Hier in Louisiana. Negende district.
Was je daar toen de dijken doorbraken?
Hoe denk je dat ik deze naam kreeg?
Ik verzeker je, het is niet om vroom te zijn.
"Jiu" betekent "negende".
"Saint" omdat ze denken dat ik over water loop.
Maar dat is allemaal verleden tijd, pengyou.
En dit zijn zaken, toch?
Goed. Ik wil vermiljoen baca, tien pallets.
Bulklading, hé?
Je hebt ballen. Erg groot.
Prima. Laten we de betaling bespreken.
Helaas is de betaling niet de wenti
die deze transactie tegenhoudt, pengyou.
Het is vertrouwen.
Zie je, je vriend Lorenzo is jaren geleden overleden.
Blessure op het werk.
Wat betekent dat jij niet bent wie je zegt dat je bent, toch?
Goed.
Velen zeggen dat het vredig is om te verdrinken...
maar dat is gou pi.
Dat leerde ik in de kampen toen jouw mensen ons achterlieten
nadat de dijken doorbraken.
Hier, ik toon het je.
Nu, gao su wo, waarom ben je echt hier?
Ik ben op zoek naar een vrouw.
Liet een of andere niu je in de steek?
Je ballen zijn toch niet zo groot als ik dacht.
Ze heeft je baca gestolen. Haar naam is Mae.
Je zag mijn favoriete zangeres.
Dus je kwam naar m'n jia met het idee dat ze was teruggekeerd.
Sorry, pengyou.
Ik heb Mae niet meer gezien sinds ze jaren geleden vertrok.
Wees niet triest. Ze bedroog mij zoals ze jou bedroog.
En ik weet precies wat ze van me heeft gestolen.
Drugs, geld, tijd.
Maar wat pikte ze van jou?
Arme guisunzi.
Ze heeft je opgelicht en je weet niet eens waarom.
Geen zorgen, pengyou.
De pijn zal snel voorbij zijn.
Maar niet te snel.
Watts?
Als je hem loslaat, schiet ik je zelf neer.
Mijn visbak.
Shit, geen kogels meer.
Goed idee, dat schot in de visbak.
Ik mikte op Joe.
Ik zag eerder zulke schotwonden.
Je longen vullen zich met bloed.
Je zult verdrinken voordat je doodbloedt.
Ik wens het mijn ergste vijanden niet toe.
Laat me niet sterven...
zoals ze in de kampen deden.
Dan vertrekken we als vrienden.
Waarom kwel je jezelf zo, Nick?
Mae. Wat verborg ze?
Heb je mij daar nog?
Opgesloten met al de andere herinneringen?
Jij en je verloren sleutels.
Denk je nooit dat je ze beter kan vernietigen?
Waarom zou ik dat doen?
Misschien vervagen herinneringen voor een reden.
Als we blijven dwalen door het slechte van het verleden,
komen we er nooit overheen.
En als je blijft dwalen doorheen het goede...
kunnen we het misschien nooit meer evenaren.
Zijn er geen herinneringen die je wilt bewaren?
Ik denk dat er één is.
Toen Londen zonk, vluchtte ik naar New Orleans.
Maar New Orleans had veel...
slechte associaties.
Dus ik liet alles vallen en kwam hier terecht.
Toen ik in Miami aankwam, had ik geen plannen.
Ik had geen spaargeld en geen verblijfplaats.
Ik vond een sloep in een kanaal en deed er een dutje in.
Terwijl hij sliep, knipte een klootzak me los.
Ik dreef zuidelijk af, voorbij de Keys en ik zou zo doorgegaan zijn...
als ik Frances niet gevonden had.
Frances?
Eerst dacht ik dat het een luchtspiegeling was.
Ik rookte een sigaret op het trapje van een wit dakspaanhuis tussen de golven.
Het leek iets uit een droom.
Zij nam me in huis en kreeg me weer op de been.
Dus, als ik me bang of verloren voel...
dan is dat waar ik aan denk.
Ik denk aan een liedje.
M'n grootvader neuriede het vroeger.
Nadat hij stierf, heb ik het liedje lang niet meer gehoord.
Toen hoorde ik het weer.
Jij zong het zo lieflijk, het was zoals...
ik het nog nooit eerder had gehoord.
Wat zoek je daar eigenlijk? - Wat ze van me heeft gestolen.
Ze is een oplichter, ze heeft me bespeeld, op zoek naar iets.
Met alle respect, Nick, maar wat zou ze van je willen stelen?
Het enige dat ik van waarde heb, is niet van mij.
Juist. Wat stomme herinneringen. Je gaat te ver.
Kom op, denk na. Je was hier bij haar, de laatste keer dat ze kwam.
Ja, natuurlijk. - Was je de hele tijd bij haar?
Oh, Nick zal hier over een uur zijn.
Nee, ik bracht dit voor hem mee, maar dit is van jou.
Ik hoopte dat we wat konden praten.
Je mag me niet, hé?
Waarom?
Nick ziet mensen goed in de tank.
Mijn ogen zien hier duidelijker.
Je verbergt iets.
Ik ben verslaafd.
Dat was ik.
In New Orleans, raakte ik verslaafd aan baca.
En je hebt het Nick niet verteld.
Hij zou geen oordeel over je vellen.
Hij zou me ook niet meer op dezelfde manier bekijken.
Waarom vertel je het mij?
Omdat jij me gaat beoordelen.
Maar het zal de manier hoe je me ziet niet veranderen.
Ik ben niet degene die oordeelt.
Weet je hoe ik mijn naam kreeg?
"Watts"? Ik nam aan dat het van...
Tijdens de oorlog...
Na m'n verbijf aan het front, werkte ik in de munitie.
Ik soldeerde lithiumbatterijen in de drones.
Het was een klote-job.
Maar ik had geld nodig voor mezelf en m'n dochter.
Jij hebt een dochter?
Ze is al volwassen.
We hebben geen contact. Ik ben niet echt moederlijk.
Hoewel ik het een tijdje probeerde.
Ik gaf zelfs de drank op.
Het probleem met nuchter zijn is dat de geest helder wordt.
En de handen...
die trillen.
Er is maar één vonk voor nodig.
Het lichtte de hele plek op als Onafhankelijkheidsdag.
Nadien ging m'n dochter naar het noorden...
om bij kennissen te verblijven... - Sorry.
...en ik ging terug naar de fles.
De enige die me tegenhield om erin te verdrinken, was Nick.
Daarom bleef je al die jaren hier.
Loyaliteit.
Dat, en hij betaalt me niet genoeg om mezelf dood te drinken.
Mannen zijn vreemd, niet?
Ze zien niet wat er vlak voor hen ligt.
Er is niets te zien.
We weten allebei dat dat niet waar is.
Excuseer me even.
Het is oké, ik ging toch vertrekken.
Wat je daar ook zag...
trek alsjeblieft niet te snel conclusies, Nick.
Wat moet ik denken?
Al die tijd heb je het voor me verborgen gehouden?
Het is ingewikkeld.
Ik wilde onze vriendschap niet verpesten.
Het was jouw taak om voor deze plek te zorgen.
En je werd dronken, en liet haar de kluis inlopen.
Waar heb je het over? - Kijk.
Nee, nee, dat is onmogelijk.
Zelfs met de sleutels... kende ze de code van de kluis niet.
Ik ken ze niet eens. - Het is geen code, het is een melodie.
Ze bestudeerde me maandenlang. Ze moet erachter gekomen zijn.
Mijn bestanden zijn hier. - Wacht even, kijk...
Cameron, Campbell, Caplan, Cummings.
Wat is het? - Carine is er niet.
De bestanden van Elsa Carine.
Ze zijn allemaal weg.
Wat wilde Mae met Elsa?
Ze kon ons amper betalen.
Naar de drijvende markt in het park.
TAXI
Meneer, ik zoek deze vrouw.
Heb je deze vrouw gezien? Elsa? - Nee.
Meneer, heeft u deze vrouw gezien? - Nee.
Hé, ik ben op zoek naar Elsa Carine, ik denk dat ze hier werkt.
Ik wil ze even spreken.
Ja, praat met die klikspaan daar.
Bedankt. Hé.
Ik wil met je praten.
Ik zal je geen pijn doen.
Ik heb papieren! - Ik ben geen flik, oké?
Ik ben een vriend van Elsa, ik wil helpen.
Ik denk dat ze problemen heeft. - Hoe ga je haar nu helpen?
Zij is dood.
Dood?
Wat is er gebeurd? - Ik zei het tegen de flikken.
Maar het maakt hen niet uit wat er met ons gebeurt.
Wat zag je? - Elsa was aan het inpakken...
toen een man binnenkwam en op haar huid zat.
Ik weet gewoon dat Elsa geen kans had.
Hij heeft haar vermoord.
Ik heb Freddie sindsdien niet meer gezien.
Freddie?
Elsa's kind?
Elsa had een kind.
Heeft de man Freddie ook pijn gedaan?
Dat liet hij aan zijn vriendin over.
Een roodharige teef. Ze greep hem vast.
Liet hem niet los, hoe erg hij ook schreeuwde.
Wie was zij?
Wie was ze wanneer ze niet bij mij was?
Een leugenaar.
Een verslaafde.
Een moordenaar.
Ik moest haar vinden.
Maar het blijkt dat ze al naar mij op zoek was.
Mae?
Vergeet Mae.
Ze is je al vergeten.
Ik stel voor dat je hetzelfde doet.
Ik ben het.
Romeo zal ons niet langer lastig vallen.
Opnieuw. - Nee.
Wil je jezelf kapot maken?
En het pak slaag blijven herbeleven?
Je moet het loslaten. - Nee.
Er moeten aanwijzingen zijn van wie hij was. Ik moet het me herinneren.
Nick! - Wat doe je?
Ik red je verslaafde reet.
Oké.
Ik hoopte dat je dit zou vergeten, maar ik laat je jezelf niet verwoesten.
Ik vond iets in je perifere zicht.
Komt iets je bekend voor bij dit gezicht?
GEHEUGEN FALKS LADEN, SAMSON
Het is de corrupte flik
die voor Saint Joe werkte. - Ja.
EIGENDOM VAN DE ADVOCAAT VAN HET MIAMI DISTRICT
Laten we eens kijken wat we ontdekken van Avery.
WIJ WILLEN ONZE STAD TERUG
Maak de verhuurders af!
Moordenaars!
SYLVAN = DIEF
De stad is klaar voor een opstand. - Wat is er gebeurd?
Je zit zoveel in de tank dat je geen idee hebt?
JUSTITIE VOOR ONZE STAD
De landeigenaar, Walter Sylvan...
de man die je zou moeten ondervragen,
is een paar dagen geleden overleden.
Men verwachtte dat de rechtbank z'n monopolie zou openbreken.
MOORDENAAR NAAR DE GEVANGENIS
Maar zijn weduwe en zoon zullen alles erven.
Het is laat. Misschien ziet iemand ons.
Kom op, mam. Je raakt in de war.
Denken ze dat dit een vergissing is?
Oud avontuurtje, Nick?
We hebben elkaar lang geleden ontmoet, toen we net open gingen.
Hij zocht me op voor een sessie.
Tamara een herinnering zien oproepen.
Een aanwijzing waar ik altijd aan dacht.
Ik had je gezegd niet terug in de tank te gaan.
Mae stal alle dossiers van Elsa, maar er was nog een kopie.
Wat heb je gevonden?
Ik heb met Avery gesproken.
Ze is nog steeds woedend omdat je haar verhoor hebt verpest.
Maar ze gaf me wel wat informatie.
Zijn naam is Cyrus Boothe.
Cyrus Booth.
Hij werkte voor Saint Joe, maar ze hadden ruzie.
Dus verhuisde hij naar Miami.
En tot even geleden, werkte hij voor...
Walter Sylvan. - Ja.
Kijk hier eens naar, luister...
Geen zorgen, m'n bloempje. Ik hou van je.
Ik zal altijd voor je zorgen.
Die stem stoorde me altijd al, ik kon ze gewoon niet plaatsen.
En toen ik herinnerde me waar ik ze al hoorde.
De herinnering van Tamara Sylvan.
Walters weduwe.
Het was jaren geleden.
Ik ben die stem nooit vergeten.
Heeft iemand je gezien? - Nee.
Godzijdank.
Iedereen is al woedend genoeg.
Ze denken dat dit een vergissing is.
Luister.
Geen zorgen, mijn bloempje. Ik hou van je.
Ik zal altijd voor je zorgen.
Ze zeggen dat je het nog niet kan zeggen,
maar ik weet zeker dat het een jongen is.
Ben je gelukkig? Zeg me dat je gelukkig bent.
Ik kan wel dansen van vreugde.
HORLOGE REPARATIE
Er is geen muziek.
Weet je nog het liedje dat speelde bij onze eerste ontmoeting?
Bij de derde tel, wil ik dat je je het voorstelt.
Kan je het horen?
Ik hoor het, Walter.
Elsa's minnaar was Walter Sylvan... - Ik hoor het.
...en ze hadden een zoon.
En Walter wilde hem dood.
Hij wist dat hij stervende was.
En hij stuurde Boothe om de losse eindjes met Mae op te ruimen.
We kunnen het niet bewijzen. Niet hiermee.
Elsa's bestanden zitten in je geheugen.
Het is van horen zeggen.
Avery kan het niet gebruiken, maar ik wel.
Als ik Boothe vind, zal ik Mae vinden.
Nick, wacht.
De hele tijd dat je Mae kende, hoe goed kende je haar echt?
Hoeveel hield je echt van haar? - Wat maakt jou dat uit?
Omdat ik weet hoe blind je soms kan zijn.
Je bent gekwetst omdat je dacht dat je van haar hield.
Maar het was niet echt.
Zij was een idee, verpakt in een strakke jurk.
Een afwezigheid om al je gebroken stukken in te leggen.
Denk je dat ik een afwezigheid najaag? Ik jaag tenminste op iets.
Ik loop niet de hele tijd weg.
Wat betekent dat? - Jij liep weg van je eigen dochter.
Ja, je bent een klootzak, wist je dat?
Maar het is waar, niet? Alles wat belangrijk voor je was, je ex, je dochter, je job...
liet je achter.
Ik heb jou nooit achtergelaten. - Dat was misschien wel beter.
Ik ben niet beter dan je fles. Gewoon een andere schuilplek.
Je kunt beter in een groep werken.
Dat meen je niet. - Toch wel.
Nee. - Watts.
Wat je bij mij hebt, is niet het leven.
Het is amper om te overleven.
Je kunt beter vertrekken.
Ontsla je me?
Ik bel een groep en vind een goede plek voor je.
Naar de hel met je liefdadigheid. Dit gaat niet over mij.
Het gaat over jou en je verdomde obsessie.
Zij is verantwoordelijk voor de moord op een onschuldige vrouw
en de ontvoering van een jongetje. En ze gebruikte mijn bestanden ervoor.
Ga dan naar de politie.
De politie is niet geïnteresseerd in dit soort zaken.
Ik vraag het jou.
Ik smeek je.
Ga dat pad niet op.
Blijf hier in dit leven.
Blijf hier bij mij.
Sorry, Watt.
Ik moet dit doen.
Goed.
Je hebt je besluit genomen.
Ik hoop enkel dat je het overleeft.
Want ik zal er de volgende keer niet zijn om je te redden.
Voor jouw veiligheid,
blijf achter de gele lijn.
De Sylvans, net als de andere landeigenaren,
wonen in de droge gebieden.
Ze bouwen dammen om zichzelf te isoleren...
en verplaatsen zo de golven naar de omliggende gebieden.
De landeigenaars blijven drijven door alle anderen te verdrinken.
Ze zeggen dat enkel de rijken en de ratten
de Titanic overleefden.
De verhuurders zijn beide.
Ik wil Ms. Sylvan spreken over...
Ik weet precies waarover.
En je bent een uur te laat.
Je bent wat te lang, niet.
Volg het script en leg de knoop.
Heeft iemand je gezien?
Oh, godzijdank.
De mensen zijn al woedend genoeg.
Ze denken dat dit een vergissing is.
Veel verwoeste mensen worden vernietigd door de werelden waarin ze verkeren,
de echte om hen heen
en degene die ze in hun geest vormen.
Alleen de rijken vormen de wereld om hun waanideeën te vervullen.
Ken je mij nog?
We ontmoetten elkaar eens. Ik ben Nick Bannister.
Walter, alsjeblieft.
Ze zeggen dat ze nog niet zeker zijn, maar ik weet dat het een jongen is.
Je jongen is nu opgegroeid.
We moeten praten over Cyrus Boothe.
Boothe zorgt voor uw veiligheid, niet?
Waar is hij? Vertel het me.
Ik hoor het, Walter.
Ik hoor het.
Genoeg spelletjes. Uw man is dood. Kom hier.
Onzin.
Walter en ik verwachten onze zoon elk moment.
Wanneer is dit?
Jaren zijn verstreken, Tamara.
Wanneer ben ik veranderd?
Heb je ooit gehoord van een meisje met de naam Elsa Carine?
Ze had een affaire met Walter.
Een van de vele bloempjes.
Alleen was deze anders. Hij had een zoon.
Walter hield er nooit van om te delen.
En daarom vertelde hij het Boothe. - Vertelde hem wat?
Om hen te doden. Allebei.
Heb je hem dat horen zeggen? - Hij is niet de man die ik dacht.
In je jeugd denk je dat de toekomst één ding zal zijn.
En je ziet ze vallen als een rij dominostenen.
Je hebt geen idee...
van de dingen die er aankomen.
Booth... werkte hij samen met iemand anders?
Er was een vrouw.
Een teef uit New Orleans.
Waar zijn ze nu?
Tamara, waar zijn Boothe en Mae?
Waar denk je?
Bij al het overige afval dat je niet weg kunt gooien.
Jij bent de man van het verhoor.
Beveiliging!
Ik heb een paar vragen. - Hij valt m'n moeder lastig!
Ik val haar niet lastig, kalm aan. - Kom op!
Ik ken jou.
Jij bent de man die de herinneringen van anderen oproept.
Wat moeten we doen met deze man, mevrouw?
Precies wat Walter met hem zou hebben aangedaan.
Vooruit. - Wacht! Wacht!
Jij bent zo gelukkig. - Tamara!
Zo gelukkig...
Hé!
Sorry, maat. Ik zal het kort houden.
Heb je gediend?
Twee missies naar de Golf.
Drie missies. Westerse lijn.
De volgende keer zal ik niet missen.
Ik wil je boot kopen.
Ik kreeg niet veel uit Sylvan's weduwe,
maar het was genoeg.
Er is maar één plek waar het afval zich opstapelt
samen met alle verloren zielen van de stad
De oude recyclingfabrieken.
Om Boothe en Mae te vinden, moest ik zelf naar de hel gaan.
Zeg het.
Zeg "Mensen zoals wij worden niet verliefd."
"Wij storten in."
Raak me hier dan aan.
Beweeg niet.
Hallo, Mae.
Eruit.
Ga.
Vasthoudend ventje, nietwaar?
Vertel me waar ik haar kan vinden.
"WAAR OF WANNEER")
Ik wed dat je dacht dat het het lot was.
Wat? - Een soort teken...
dat ze dat lied zou zingen van toen je een kind was.
Maar niets is een ongeluk met Mae.
Alles is onderzocht,
nauwkeurig berekenend.
Je kunt haar er om haten.
Maar wie ben jij om te oordelen?
Mae en ik komen uit een andere wereld.
Degene die zonk.
Toen de golven kwamen, werden onze leugens weggespoeld.
Onthulde wat deze wereld altijd is geweest.
Een wildernis met één regel.
Overleef of sterf.
Zo'n plek is toch voorbij goed en kwaad.
De enige overblijvende zonde is zelfbedrog.
Je zegt tegen jezelf dat je beter bent dan alle anderen.
Dat je het verdient om overeind te blijven...
terwijl alle anderen zinken.
Ik heb nooit onder dat bedrog geleefd.
Ik heb mezelf altijd gezien...
zoals ik ben.
En ik zie jou ook.
Waar is ze?
Je denkt dat je een wrekende held bent.
Waar is ze?
Je bent gewoon een lege man
op zoek naar een vrouw om de schuld te geven.
Kom op, schiet.
Je zult mijn herinneringen niet hebben.
Je zult Mae nooit vinden.
Shit.
Vertel me een verhaal.
Een verhaal? Wat voor soort verhaal?
Een met een goede afloop.
Er zijn geen goede aflopen.
Ze zijn allemaal triest.
Vooral als het verhaal vrolijk was.
Vertel me een vrolijk verhaal
maar beëindig het in het midden.
Mensen houden van hun geheimen.
Ze denken dat geheimen het enige is dat ze kunnen meenemen als ze sterven,
maar jij niet, Boothe.
Je zult jouw geheimen of die van haar niet bewaren.
Je denkt dat je antwoorden wilt...
maar dat is niet zo.
Je bent blind van woede.
En daar zit veiligheid in.
Je onwetendheid beschermt je.
Als je Mae eindelijk ziet zoals ze werkelijk is,
de waarheid...
zal je niet bevrijden.
Het gaat je vervloeken.
Net zoals mij.
Je begint aan een reis.
Je lotsbestemming.
Een ruimte en tijd waar je al eerder was.
Ze stuurden je naar Miami om Mae te zoeken.
Toon me wanneer je haar vond.
Ga weg, klootzak.
Behandel je zo je oude vrienden?
Ik ken je niet, "vriend". - Maar ik jou wel.
Jij bent Saint Joe's oude niu.
Ik weet niet wie dat is.
Joe wil je nog steeds vinden.
Vooral omdat je vertrok met al z'n baca.
Jij bent de corrupte flik die hem heeft geholpen.
Heeft hij je gestuurd om me terrug te brengen? - Ja.
Maar ik ben nu een zelfstandige ondernemer.
Zijn die littekens groeten van Joe?
Ik ben niet de enige die van hem heeft gestolen.
Ik ga eruit zien als de Mona Lisa vergeleken met wat hij met jou gaat doen,
als ik je aan hem geef.
Ik heb de baca al lang verkocht. - Daar ben ik niet voor gekomen.
Ik heb een voorstel voor je.
Als je niet wilt dat Joe je komt bezoeken stel ik voor dat je meewerkt.
Wat wil je dat ik doe?
Ik wil dat je doet waar je goed in bent...
BANNISTER EN MEDEWERKERS
...met die gast.
Het was allemaal een valstrik.
Vertel me nog wat over je vriend uit de oorlog.
Nick.
Baca?
Wat wil je weten?
Hank? Oh, shit.
Wat je je ook maar herinnert.
Soort vrouwen die hij leuk vindt, de muziek waar hij naar luistert...
Ik hoorde hem een lied fluiten in de loopgraven.
"WAAR OF WANNEER"
SPELLEN
Ze plande alles.
Het lied.
De oorbel.
Mijn god, zelfs de sleutels waren een valstrik.
Opnieuw!
Je laat de sleutels vallen.
Je gaat het opnieuw doen.
Al die tijd was ik slechts een doelwit.
Er zijn drie maanden verstreken.
Deze dingen kosten tijd, oké? Z'n partner heeft de sleutel.
Ik kom niet achter z'n combinatie.
Leugenaar, je stelt het uit!
Waarom?
Vertel me niet dat de klootzak je een geweten heeft bezorgd?
Je ontroert me.
Maar onthou dat, in dit beroep,
wordt een geweten je dood.
Die blauwe plekken, wat is er gebeurd?
Ik wil die bestanden.
Toon ze me.
Hier zijn ze.
De man bij haar, dat is die landeigenaar, toch?
Wat ga je met hen doen?
Ik ga hen vernietigen.
En alle andere bewijs van hun kleine affaire.
Welke andere bewijzen?
Heb je nooit gehoord van de bloemetjes en de bijtjes, Mae?
De rijken houden er niet van als een bastaard hun kostbare stamboom verprutst.
De jongen, wat is er met hem gebeurd?
Hallo, Elsa.
Sorry, ken ik jou?
We hebben gemeenschappelijke vrienden.
Hoe gaat het met Freddie? Is hij hier vandaag?
Wat wil je van Freddie?
Hé. Hé, Freddie.
Wil je me vertellen wat er aan de hand is?
Je hebt de verkeerde vent belazerd.
Nee, nee.
Hij... Hij hield van me.
Hij zei dat hij voor me zou zorgen.
Oh, ja.
Hij gaat voor jullie allebei zorgen.
Ik nam jou eerst. Dat zou je moeten waarderen.
Mam?
Hé, Freddie.
Kan je me helpen, alsjeblieft?
Mama? - Kom op.
Stop! Freddie, niet doen! - Wees niet bang.
Kom hier, jongen. Kom. - Nee, niet doen!
Nee, ik wil m'n mama! - Niet doen! Nee!
Wat ben je aan het doen?
Wat ik van in het begin had moeten doen.
Vooruit! Doe maar!
Ga naar de boot!
Stap in!
Ga, ga, ga!
Mama! - Bukken!
Het is oké, het is oké. - Mama...
Ze heeft hem gered.
Ze wist aan je te ontsnappen, klootzak.
BOOTHE, CYRUS GESLOTEN
Het is oké. Het is oké Het beging een misstap.
Ik nam je mee op een onbewandeld pad.
We proberen opnieuw.
Mijn god, je hebt Mae weer gezien, nietwaar?
Oh, mijn god.
We zijn gesloten!
Ik dacht wel dat je terug zou komen.
Wat was het plan? Samen ontsnappen?
Papa en mama van de jongen spelen?
Ik denk dat ik nu jullie allebei moet uitschakelen.
Nee, nee! Wacht, wacht. - We moeten Romeo hier krijgen.
Nick weet van niets.
Neem mij, ik ga met je mee en vertel je alles wat je wilt,
maar doe hem geen pijn.
Stap in de auto.
De oorbel. Je wilde dat ik ze vond.
Ik hou van je.
Mae.
Ze kwam terug.
Ze kwam voor mij.
Wat heb je verdomme met haar gedaan?
Laten we het niet moeilijker maken dan nodig, hé?
Slikken.
Niet meer. Nee. - Onversneden baca.
Vertel eens, waar is de jongen?
Weldra slaat de baca aan
en de Mae terugbrengen die ik ken.
En als dat gebeurt,
zal je de hele waarheid vertellen.
Je zult alles doen.
Je zult iedereen verraden.
Niet het kind...
niet je vriendje. - Oh God.
Je gaat me alles vertellen wat je weet. Begrepen?
Zeg me waar het kind is.
Dat weet je al.
Je weet het.
Mae?
Ik heb het je een keer gezegd, weet je nog?
Eerst dacht ik dat het een luchtspiegeling was die op de golven dreef.
In het witte dakpanhuis.
Heeft mij ooit gered.
En misschien kan het Freddie ook redden.
Waar heb je het over?
Mae.
Het spijt me dat ik het je niet eerder vertelde,
maar nu ben je hier, toch?
Onze laatste kans.
Ja, Mae, ik ben hier. Ik ben vlakbij je.
Er zijn zoveel dingen die ik je wilde vertellen.
Maar ik was bang.
Je bekeek me op een manier zoals nog nooit iemand me bekeken had.
Ik wilde de persoon zijn die je zag.
Het is zo stom van me om te denken dat verliefd worden me kon redden.
Mensen zoals wij worden niet verliefd.
We storten in op plaatsen...
diep en donker.
Maar liefde?
Liefde is waar we naar verlangen.
Keer op keer geven we alles van onszelf.
Reikend naar iets groters.
Konden we ons maar weerstand bieden.
Ik wou dat ik langer had kunnen weerstand bieden.
Blijf. Blijf.
Ik hou van je...
Nick.
Nick?
Tegen wie denk je dat je spreekt?
De man die je gaat vermoorden!
Er is maar één uitweg.
Mae, niet doen. Nee, nee, nee. Wacht, nee.
Nee, nee, nee. - Waar denk je heen te gaan?
Mae!
Nee, nee, Mae. Mae, Mae, Mae, nee, nee...
Ik ken hem Freddie niet laten vinden.
Blijf. Nee...
Het spijt me.
Nee, nee, nee nee!
Nee, nee, nee!
Mae had het mis, ik ga je niet vermoorden.
Dat zou gemakkelijk zijn.
Een beetje afzien en dan niets meer.
Je verdient meer dan dat. Je verdient om het te onthouden.
We beginnen aan een reis.
Een reis via een pad dat je wilde vergeten maar nooit kon.
Een reis naar je ergste angst, je ergste pijn.
Hoe kreeg je je littekens, Boothe?
Ze worden de ratten van de lucht genoemd.
Het zijn duiven...
met donkere vleugels.
Ze zijn wat ze horen te zijn.
Griezel.
Ik zei Joe dat je niet te vertrouwen was.
Je hebt zijn verkopen afgeroomd.
Ja, natuurlijk.
De hele stad is corrupt. Het zou verkeerd zijn om dat niet te doen.
Voel je dat vuur.
Het brandt zoals die nacht.
Maar deze nacht zal niet eindigen.
Deze nacht zal je de rest van je leven bijblijven!
Dit is het einde van je reis!
SPANNING
Ze zeggen dat ze het nog niet zeker weten,
maar ik weet dat het een jongen is.
Bel de beveiliging niet, we moeten praten.
Ga zitten.
Je weet al lang van de affaire van je vader, nietwaar?
Het moet een schok geweest zijn om te horen dat hij nog een kind had.
Ik weet niet waar je het over hebt.
Natuurlijk wel.
Hij werd verliefd op Elsa.
Rustig, mijn bloempje.
Hij zwoer haar en haar zoon te beschermen.
Ik zal altijd voor jullie zorgen.
Hij was naar hen op zoek.
Hij wilde dingen rechtzetten voordat hij stierf.
Heb je haar al gevonden? - Nee, pap.
Je wilde je fortuin niet delen, hé?
Dus huurde je Boothe in om hen te doden,
zodat je zelf al het geld kon houden.
Onzin.
Je moeder probeerde het me te zeggen.
Walter hield nooit van delen.
Ze zag je aan voor je vader.
Makkelijk te zien waarom.
Mijn moeder is verward.
Hierin niet.
Boothe bewees het met een telefoontje.
Ik ben het.
Ik dacht dat hij samenzweerde met een vrouw die ik kende.
Maar ik had het fout.
Hij kon je vader niet bellen.
Je vader was al overleden.
En de doden gebruiken de telefoon niet.
Maar jij wel.
Je had je telefoon moeten weggooien.
Zeg me je prijs.
Ik zal veel geld hebben zodra ze het goedkeuren.
Dat betwijfel ik.
Je halfbroer Freddie zal zich echter zeer op z'n gemak voelen.
Freddie, hij... - Leeft, ja.
De politie pikte hem vanmorgen op.
Ze bezochten een wit dakspaanhuis
bij de Keys, waar ze hem vonden...
veilig en wel.
Zal niet lan duren voordat de politie de puzzel samen heeft gelegd.
En komen ze je halen.
Vooruit. Doe het maar.
Ik laat hen me niet meenemen. - Tussen herinnering en vergeetachtigheid,
weet ik welke marteling ik moet kiezen.
Maar je hebt je vuile werk nog nooit zelf gedaan.
Ik betwijfel of je het in je hebt om nu te beginnen.
Stel het je voor, op de derde tel.
Eén, twee...
Ik hoor het, Walter.
Ik hoor het.
Maak je geen zorgen. Je vader is in goede handen.
De tank zal z'n lichaam jarenlang in stand houden.
Bedankt. - Ik laat je een paar minuten alleen.
Bedankt.
Als je overweegt om in te checken, geloof me, je kunt het niet betalen.
Ik heb iemand met opzet kapot gemaakt.
Ach, wat grappig.
Zulke grappen maken.
Ze zouden je daarvoor langer opsluiten dan voor moord.
Maar het is geen grap. - Oké.
Wil je gedood worden?
De aanklager plukt die bekentenis met de tank zo uit mijn hoofd.
Dat is wat ik wil. - Wat?
Wat zijn dit? - Herinneringen.
Ze zijn van Elsa Carine en Cyrus Boothe,
de man die Elsa vermoordde...
en Mae.
Is Mae dood?
Het spijt me.
Ik wil dat je dit naar Avery brengt.
Ze gaat me ondervragen.
Hij zal naar je vragen. - Daar reken ik op.
Sorry, Watts.
Ik zou het aan iemand anders vragen, maar jij blijkt m'n enige vriend te zijn.
Ja.
Ik wou dat ik je al veel langer had ontslagen.
Jeetje, bedankt.
Nu kan ik duidelijker zien wat ik heb gemist.
Je beste momenten liggen niet achter je, Emily.
Ze wachten bij je aankomst.
Je dochter...
ga haar zoeken.
Er is nog tijd.
Je doet alsof ik je niet meer zal zien.
Jij ziet mij nog en ik jou.
Je was er altijd voor mij.
Ik verwacht niet dat dat zal veranderen.
Maar eerst moet je mijn bekentenis horen.
Oké.
Dit alles begon, zoals je weet...
met een set verloren sleutels.
Hoewel ze nooit echt verloren waren,
of slecht weggelegd.
Het begon met oplichting,
maar aan het eind, werd het echt.
De stad reageerde snel op Sylvans misdaden.
Hun woede tegen de verhuurders werd al te lang in bedwang gehouden
Geen muur kon het onderdrukken.
Het beekje werd een overstroming.
Misschien zou het deze keer de wereld reinigen.
Hoe dan ook,
ik zal het niet weten
Voor het helpen ontmaskeren van Sylvans samenzwering,
bood Avery me een deal aan.
Ik zou niet vrij zijn, maar
ik kreeg wat ik wilde.
Je gaat op reis
Een reis door het geheugen.
Je lotsbestemming?
Een ruimte en tijd waar je al eerder was.
Om er te komen,
moet je enkel mijn stem volgen.
Het verleden kan een man achtervolgen.
Dat is wat ze zeggen.
Dat het verleden slechts een reeks momenten is.
Elk perfect.
Volledig.
Een kraal aan de halsketting van de tijd.
We zijn gesloten.
Sorry. Ik weet dat het laat is.
Ik raakte m'n sleutels kwijt op weg naar huis van m'n werk.
Het verleden achtervolgt ons niet.
Het zou ons niet eens herkennen.
Als er geesten te vinden zijn,
wij zijn degenen die het verleden achtervolgen.
We jagen erop
om weer te kunnen kijken.
De mensen zien die we missen,
en datgene wat we van hen missen.
Ik zie je nu in je totaliteit.
Je duisternis en je licht.
zinderend...
zoals de stad bij zonsondergang wanneer ze het mooist is.
Vertel me een verhaal.
Een verhaal? Wat voor verhaal?
Met een goede afloop.
Er zijn geen goede aflopen.
Ze zijn allemaal triest. Zeker als het verhaal vrolijk was.
Vertel me dan een vrolijk verhaal, maar beëindig het halverwege.
Oma?
Je mist hem,
nietwaar?
Mensen missen is een deel van deze wereld.
Zonder dat verdriet,
je bent niet blij met het zoete.
Lang geleden hebben we allebei ons lot gekozen.
Hij keerde terug,
en ik keek vooruit.
Ik wil denken dat we allebei de juiste keuze maakten.
Door haar in mijn armen te hebben,
herinnerde ik me een verhaal.
Het is een tragedie,
maar enkel als je aan het einde stopt.
Heb je ooit gehoord van Orpheus en Eurydice?
Het was een zeer verliefd stel.
Tot Eurydice op een dag stierf.
Wat een verschrikkelijk verhaal. - Ik ben nog niet op de helft.
Orpheus ging naar de onderwereld,
smeekte Hades om haar vrij te laten, totdat...
eindelijk, Hades het ermee eens was,
op één voorwaarde.
Hij mocht niet achterom kijken totdat ze waren ontsnapt.
En wat gebeurde er?
Orpheus nam haar bij de hand...
en leidde haar weer naar het leven.
En leefden ze nog lang en gelukkig?
Welk ander einde zou er kunnen zijn?
Vertaling : Lord Cosmos
HERINNERING