"Çok sıkıntı çektim, o yüzden sadece neşeli hikayeler yazarım."
Affedersiniz.
Weekly Volcano ofisini arıyordum.
Bay Dashwood'la görüşeceğim.
Bir arkadaşım hikayesini sunmamı rica etti.
Bunu o yazdı.
-Beğenilirse daha fazla yazabilir. -İlk denemesi değil sanırım.
Hayır efendim. Olympic ve Scandal'a sattı...
...ve bir hikayesi Blarneystone Banner'dan ödül aldı.
Ödül mü?
Evet.
Otur.
Bunu alırız.
Öyle mi?
Değişiklik yaparız. Fazla uzun.
Ama şeyi kesmişsiniz...
Günahkarların pişman olmasına çalıştım.
Ülke daha yeni savaştan çıktı.
İnsanlar vaaz dinlemek değil, eğlenmek istiyor.
Ahlak her zaman satmaz.
Belki de bunu arkadaşına söylemelisin.
Ücret... Nasıl...
Bu tür şeylere 25 ila 30 öderiz.
Buna 20 ödeyeceğiz.
Alın. Değişiklikleri yapın.
Arkadaşıma, daha iyisini yazarsa bir tane daha alacağınızı söyleyeyim mi?
Bakarız. Kısa ve esprili yazmasını söyle.
Ve ana karakter kızsa hikayenin sonunda evlensin.
-Veya ölsün. İkisi de olur. -Efendim?
Hikayeye yazar adını ne yazalım?
Evet, hiç koyulmasın, sakıncası yoksa.
Nasıl isterse tabii.
Ah, peki...
İyi günler efendim. Hoşça kalın.
Evet!
Beth'im seni çok sever.
-İki kişilik bir oda istiyorum. -Harika. Haftalık 4,50.
-Uygun bir ücret. -Biraz pahalı değil mi?
Burası pansiyon, hayır kurumu değil.
Kirayı vaktinde almalıyım.
İyi akşamlar Bayan March.
Ah, iyi akşamlar.
Yakıyorsunuz.
Teşekkürler.
Giysinizi yakıyorsunuz!
-Teşekkürler. -Bende de aynı alışkanlık var. Görüyor musunuz?
Kitty ile Minnie bekliyor.
-Öğrencilerimin bana ihtiyacı var. -Hep çalışıyorsunuz.
Para sonuç ve paragöz varlığımın amacı.
Sizdeki mürekkep lekeleri para arzusundan olmaz.
Kız kardeşim Amy, Paris'te ve zengin biriyle evlenene dek...
...aileyi ayakta tutmak benim görevim.
Hoşça kalın.
Bana sorarsanız Paris'i mahveden Decadentler.
Bu Fransız kadınları saç fırçası bile tutamaz.
Amy!
Bu Fransız kadınları saç fırçası bile tutamaz dedim.
Evet. Çok doğru March Hala.
Beni geçiştirme kızım.
Sürekli sorun yaratan ailen ne yazıyor?
Annem Beth'den bahsetmiyor.
-Geri dönmeliymişim gibi geliyor ama hepsi kal diyor. -Dönersen hiçbir şey yapamazsın.
Kız hasta, yalnız değil.
Ve Fred Vaughn resmi olarak nişanlanmadan eve dönmemelisin.
Evet ve resim derslerimi tamamlamadan.
Ah, evet, evet.
Elbette.
-Arabayı durdur! Laurie! -Ne yapıyorsun?
-Laurie! Laurie! Laurie! -Amy!
-Laurie! -Amy!
Amy!
Nasılsın?
-Ne kadar büyümüşsün. -Otelde buluşacağımızı yazmıştın.
-Seni bulamadım. -Dikkatli bakmamışsın.
-Seni tanımadım. Çok güzel olmuşsun. -Kes şunu.
-Hoşuna gittiğini sanmıştım. -Büyükbaban nerede?
Almanya'da. Hâlâ seyahat ediyor. Ben tek başıma geziyorum. Dinleniyorum.
-Flört ediyor, kumar oynuyor, içiyorsun. -Evet. Annene söyleme.
Avrupa'da genç bir kızı mı kovalıyorsun?
Hayır.
Jo'nun seni reddettiğine inanamıyorum. Çok üzgünüm.
Üzülme Amy. Ben... Ben üzülmüyorum.
Amy!
Amy March!
-Hemen buraya gel! Gel! -March Hala.
Hadi.
-Harika görünmüyor musun? -Al şunu üstümden!
Bir yere gitmeliyiz. Git!
Yılbaşı partisine gel. Fred dahil herkes orada olacak.
Beni otelden sekizde al, The Chavain.
Ve Laurie, güzel giyin!
En iyi şapkalarını ve ipeklerini.
Olur. En iyi ipeğimi giyerim.
Bu Laurie.
Biliyorum.
Mavi ve pembe ipekten 18'er metre. Birisi uğrayıp alır.
Meg, bunu sana çok yakışır. Seni göndereceğim terziyi biliyorum.
-Concord'daki en güzel eş sen olacaksın. -Ben...
John'a palto lazım, Daisy ve Demi'ye yeni giysiler, ben...
-Eşine de yeni bir elbise lazım. -Yapamam. Bu...
Ben alamam.
Yeni görünüşünü öyle sevecek ki masrafı unutacak.
Herhalde müsriflik olmaz.
18 metre yeter mi?
-Evet. -Çok güzel.
50 dolar mı? Ne düşündüm ki?
-Anne! -Anne!
Tatlılarım.
Gidip oynayın.
Beth!
Beth?
Yolun açık olsun, batıya doğru.
Doğru batıya. Heyamol.
Zarafet ve ruh huzuru hanımefendimizi hiç terk etmesin.
Efendime göndereceğiniz bir haber yok mu?
Dur. Yalvarırım söyle, benim için ne düşünüyorsun?
Kimliğinizi yanlış değerlendiriyorsunuz bence.
-Senin kimliğini de yanlış değerlendiriyorum öyleyse. -Bu doğru. Sandığınız adam değilim.
Büyük bir tane gibi. Büyük bir tane... Şöyle.
Affedersiniz.
Sadece İngilizce biliyorum. Pardon, ne?
-Ne dedin? -Gel, dans et.
Kiminle dans etmek istediğimi biliyorum.
7 YIL ÖNCE
-Kiminle dans edeceksin Jo? -Ben hiç dans etmem.
Niye hepimiz gidemiyoruz? Haksızlık.
-Günlük ayakkabını giy. -Geçen kış bunlar olmuştu.
Burnum zarif görünmüyor.
-Burnunu beğeniyorum. -Şimdi Jo.
Bana dokunma. Zaten gülünç hissediyorum. Öyle görünmesem de olur.
-Denesen güzel olursun. -İstemem. Yapmayacağım.
Gitmek istemiyorum ama keşke müziği duyabilseydim.
-Aklımda tutar sana şarkı söylerim. -Öyle içmeleri mi gerekiyor?
Rutubet kuruyor.
Ne tuhaf koku, yanmış tüy gibi.
Bunu çıkartacağım ve harika bir bukle göreceksin.
Saçı niye koptu?
-Meg, çok üzgünüm. -Sen ne yaptın?
Özür dilerim. Bunu benden istememeliydin.
Marmee!
Ben gidemem, mahvoldum!
Saçım!
Gözünü dikme, ellerini arkana koyma, "Kristof Kolomb" ya da "süper" deme.
-Tamam. -El sıkışma. Islık çalma.
Meg March, ne güzel olmuşsun.
Meg.
Teşekkürler.
Hayır, daha çok erken. Hayır.
Peki.
-Pardon. Burası boş sanmıştım. -Önemli değil. Kal istersen.
-Rahatsız etmez miyim? -Hayır. Pek tanıdığım yok.
-Önce biraz tuhaf hissettim. -Ben de.
-Bayan March, değil mi? -Evet Bay Laurence ama ben Bayan March değilim.
-Sadece Jo'yum. -Ben de Bay Laurence değilim, Laurie'yim.
Dans etmiyor musun?
Buradaki adetleri henüz bilmiyorum. Ömrümün çoğu Avrupa'da geçti.
Avrupa! Ah, süper!
Öyle sözcükler kullanmamalıyım.
-Kime diyor? -Ah, Meg. Ablam. Burada.
Ah, işte o. Gördün mü?
Eflatun elbiseli kız.
Çok güzelmiş.
Bana uslu olmamı hatırlatıyor ki babam dönünce bizimle gurur duysun.
Baban nerede?
Askere gönüllü yazıldı.
Onunla birlikte savaşmak istedim. Kız olduğum için hâlâ hayal kırıklığı yaşıyorum.
Benimle dans eder misin?
Edemem çünkü...
Çünkü ne?
-Söylemez misin? -Asla.
Elbisemi yaktım. Bak. Şurası.
Meg, kimse görmesin, düz dur dedi.
İstersen gül. Komik, biliyorum.
Nasıl yapacağımıza dair bir fikrim var.
-Ne? -Ayağım.
Bileğimi incittim.
Nasıl eve gideceğim?
Ya burada tüm gece kalacaksın ya da araba tutacaksın, başka yolu yok.
-Araba çok pahalı. -Ben götüreyim. Bana yakın.
Teşekkürler ama kabul edemeyiz.
Benim arabamı alın, lütfen.
Hayır. Henüz çok erken. Gidiyor olamazsınız.
Hep erken çıkarım. Gerçekten.
Başka seçeneğin var mı?
Tanrım. Ne yaptınız?
Sakat ve yürüyemiyor. Sekiyor.
Sandalyeyi boşalt. Uyuyor olmalıydınız.
Kardeşine yardım et sonra yatağa.
Yol açın. Meg yaralı bir asker.
Bileğimi burktum.
Meg, yakında bir gün moda için kendini öldüreceksin.
Al. Hannah, buz lazım!
-Ah, gel. İçeri gel. -Sorun olmaz mı?
Karmaşa için kusura bakma. Gece yarısı bir şeyler pişirmeyi severim.
-Karışıklığı boş verin Bay Laurence. Biz boş veriyoruz. -Laurie deyin.
-Sana Teddy diyebilir miyim? -Evet.
Tiyatrolarında rol almalısın. Bir oyuncuyu daha kullanabilirler.
-Ben Amy. -Merhaba.
Erkek rolleri için Jo ile savaşmalısın ya da kız olursun.
-Çörek al. -Teşekkürler.
Ve buz.
-Laurie, bileklerin nasıl? Buz lazım mı? -Hayır, teşekkürler.
Bana anne ya da Marmee de. Herkes gibi.
-O pembe ayakkabıları giydin, değil mi? -Soğuk.
-Daha buz ister misin? -Ama çok güzel görünüyorlar.
Sanki arabayla partiden eve dönmüş bir hanımefendiyim...
...hizmetçilerim de beni bekliyormuş.
NEW YORK CITY BATI HIRDAVATÇI DÜKKANI
Çatıdaki yazar için.
Bu geceki oyunu çok beğendiğin için...
...bunu almanı istedim.
Karakterleri çalışmana ve kaleminle resimlemene yardımcı olur.
Yazdıklarını okumayı çok isterim, bana güvenirsen.
Dürüst olacağıma ve elimden geldiği kadar iyi akıl vereceğime söz veririm.
Sevgiler Friedrich.
-Fred, bir bardak ister misin? -Evet, teşekkürler.
Bana izin verir misin?
Laurie.
Amy.
Seni bir saat bekledim.
Yakalanmışım gibi.
Amy, lütfen. Amy.
-Hakkında ne düşündüğümü bilmek ister misin? -Ne?
-Senden iğreniyorum. -Niye?
Çünkü iyi, mutlu ve yararlı olma fırsatın varken...
...tembel, hatalı ve sefil olmayı seçiyorsun.
-İlginç. -Bencil insanlar kendilerinden bahsetmeyi sever.
-Bencil miyim? -Evet, hem de çok.
-Paranla, yeteneğin, güzelliğin, sağlığın... -Güzelim, öyle mi?
Evet, bunu seversin, kibirli şey.
Keyfini çıkaracağın güzellikler varken aylaklık ediyorsun.
-Senin için iyi olurum Azize Amy. Uslu olurum. -O elden utanmıyor musun?
Hayır.
Ömür boyu çalışmamış gibi ve o yüzük de gülünç.
Bu yüzüğü bana Jo verdi.
Sana acıyorum. Gerçekten.
Keşke daha iyi üstesinden gelseydin.
Acımana gerek yok. Bir gün sen de böyle hissedeceksin.
Hayır, sevilmesem de bana saygı duyulurdu.
Son zamanlarda sen ne yaptın büyük sanatçı?
Belki de Fred Vaughn'ın servetini harcamanın hayalini kuruyorsun.
Fred Vaughn bayanlar ve baylar!
Fred, ben...
Çok üzgünüm.
Bunlar sadece hikaye tabii ki.
Ama bir roman üzerinde çalışıyorum.
Ve romanın...
...böyle mi olacak?
Evet.
Şimdiye dek en azından.
Böyle olay örgüleriyle mi?
-Düellolar ve öldürmeler ve... -Bunlar satıyor yani...
-Niye gerçek adını kullanmıyorsun? -Annemin hoşuna gitmezdi.
Onun için fazla kanlı.
Sadece para istiyorum, endişelensin istemem.
Ben bunları sevmedim.
Gerçekten...
Yani bence bunlar iyi değil.
Ama...
Bunlar...
Gazetelerde basılıyor...
...ve herkes yetenekli olduğumu söyledi.
Bence yeteneklisin.
Aslında bu yüzden bu kadar açık konuşuyorum.
Ama övgüyle karnımı doyuramam.
Kızdın mı?
Tabii ki kızdım. Sen...
-Yazdıklarımı beğenmediğini söyledin. -Jo, dürüstlük istediğini sanmıştım.
Ben... Evet, istiyorum.
Daha önce kimse seninle böyle konuşmadı mı?
Evet, birçok kez reddedildim.
Yazıların hakkında konuşmak için seni ciddiye alan var mı Jo?
Neyin iyi olduğuna karar verebileceğini kim söyledi?
-Kimse ve ben... -O zaman niye öyle yapıyorsun?
Tepkine bakılırsa söylediklerimde doğruluk payı var.
Tepkime bakınca senin palavracı olduğun anlaşılıyor.
Shakespeare halk için yazdı.
Shakespeare en büyük şairdi çünkü şiirlerini popüler işlerine soktu.
-Ben Shakespeare değilim. -Tanrı'ya şükür. O zaten var.
O kadar çok şey biliyorsan niye kendin yapmıyorsun?
Çünkü ben yazar değilim.
-Senin yeteneğin bende yok. -Hayır, yok.
Hep eleştirmen olacaksın, yazar olmayacaksın.
Dünya yaşadığını bile unutacak.
-Eminim unutacaklar. -Ama...
Ben... Ama ben...
Kimse Jo March'ı unutmayacak.
Buna inanırım.
Dinle.
Biz dost değiliz. Ben senin arkadaşın değilim.
Fikrini istemiyorum çünkü seni pek sevmiyorum.
O yüzden artık benimle konuşma. Teşekkürler.
Ah, Josephine, bu sana geldi.
Teşekkürler.
JO, HEMEN EVE GEL. BETH KÖTÜLEŞTİ. ANNEN.
Beth.
Mutlu Noeller dünya.
Mutlu Noeller!
-Mutlu Noeller. -Beth bana bir portakal ver.
-Jo, saatlerdir ayaktayız. -Ne yazıyorsun?
Dün akşam ki intikam oyunu, Poinson'a kendimi kaptırmışım.
Hayır, Poison olmaz. Bugün Noel.
-Noel, hediyesiz olmaz. -Fakir olmak çok korkunç.
Haksızlık. Niye bazı kızların güzel şeyleri olurken bazılarının hiçbir şeyi olmaz?
-Annemiz, babamız ve biz varız. -Savaş bitmeden babam gelmeyecek.
Keşke çok param, hizmetçilerim olsa bir daha hiç çalışmasam.
Ya da sahnelerde aktris olabilirsin. Hepsi fahişe değil.
Aktris olamam.
Çok dileğim var ama en istediğim Paris'te sanatçı olmak...
...ve güzel resimler yapmak, dünyanın en iyi ressamı olmak.
Senin istediğin de bu, değil mi Jo? Ünlü bir yazar olmak?
-Evet ama o deyince aptalca geliyor. -İstediğinden niye utanasın?
Benim dileğim annem ve babamla bu evde birlikte olmamız.
-İstediğim bu. -Beth mükemmel.
-Amy. -Ya müziğin Kraliçe Beth?
-Bizim için yaparım. Başkası duymasa da olur. -Kendini sınırlama.
Annem, erkekler savaşta acı çektiği için bu yıl hediye almamayı teklif etti.
Çok şey yapamayız ama memnuniyetle fedakarlık yapabiliriz.
Annem yok diye annelik taslama.
-Jo, bu çok erkeksi. -O yüzden yapıyorum.
-Kaba ve erkeksi kızlardan nefret ederim. -Ben de sahte veletlerden.
-Jo! -Burnum! Burnum!
Zaten iyi değildi.
Jo! Jo!
Ne düşündüğümü önemsemiyorsunuz ama anneniz sizi böyle bulsun istemezsiniz.
-Görüşünü önemsiyoruz Hannah. -Kötü March haladan daha çok ailemizdensin.
-Yapma Jo. -Marmee nerede? Açım.
Tanrı bilir. Zavallının teki yalvararak geldi.
Anneniz çaresine bakmaya gitti.
-Keşke başkalarına daha uygun zamanlarda yardım etse. -Joanna ve ben açız.
Bebekler acıkmaz Beth.
Dönüm noktasını yeniden yazdım. Ezberlemeliyiz. Amy kostümleri getir.
Müthiş bir taç yaptım ve prensese...
...benzesin diye eski ayakkabılarımı maviye boyadım!
-Hüzünlü bölüm bayağı iyiydi. -Şu yeni konuşmayı da gör asıl.
Nasıl böyle güzel yazabiliyorsun bilmiyorum Jo. Shakespeare gibisin.
Pek sayılmaz. Bayan Michelangelo, bayılma sahnesini prova eder misin?
-Oklava yutmuş gibisin. -Elimde değil.
Daha önce bayılan biri görmedim. Bir yerimi morartmak istemem.
Kolayca düşebilirsem kendimi atarım.
Yapamazsam kendimi sandalyeye bırakırım.
Hugo silahla üstüme gelmiş, umurumda değil.
-Hannah? -Ben oynamam.
-Bir şey demedim ki. -Ne diyeceğini biliyorum. Oynamam.
İkiniz de burada diz çökün.
-Diz çökmelisiniz. -İstemiyorum.
Bu özel sahnemiz olmalı, kimse bize bakmayacak.
-Gülümse. -İstemiyorum.
Zorundasın. Bence Meg yönetmen olmalı.
Yani bence o diz çökmeli...
-Ama bu bizim sahnemiz. -Dik çöküp...
Mutlu Noeller kızlar.
-Marmee! -Mutlu Noeller!
Mutlu olduğunuza çok sevindim. Oyun nasıl?
Jo, yorgun gibisin. Yine gece yazı mı yazdın?
-Elbette. -Amy, bir öpücük ver. Sağ ol.
Mutlu Noeller. Kızlarım nasıl?
-Çok açım. -Şuna bak.
-Kurt gibi acıktım. -Öyle deme Jo.
Ne?
Ne oldu?
Bu civarlarda fakir bir kadın yaşıyor. Bayan Hummel.
Donmamak için beş çocuğu bir yatağı paylaşıyor ve yiyecekleri yok.
Kahvaltınızı onlara Noel hediyesi olarak verir misiniz?
Şimdi babanız böyle isterdi mi diyeceksin?
Evet.
Teşekkürler.
Size de teşekkürler Bay Laurence, beni dahil ettiğiniz için.
Rica ederim.
Belki de torunuma matematik kadar görgü kurallarını da...
...öğretirsiniz, ha?
Ah, kızlar...
Dikkatli olun.
Kendinize dikkat edin.
Üstümüzde bizi koruyacak bir şey yok.
Melekler bize geldi.
Merhaba.
Döndüm. Yiyecek ve battaniye getirdik.
Bir de kazak.
Biraz ilaç da getirdik.
Bunlar benim kızlarım.
Merhaba deyin.
O iyi değil.
Kızlar, yiyecekleri açsanıza.
İster misin?
Bir tane ister misin?
Evet, hepsini al.
-Biraz odun atsak ya? -Güzel, değil mi?
Güzel, ha?
-Marmee, ayak parmaklarımıza gerek yok. -Ben birini kaybettim galiba.
Başka ayak parmağını kaybeden?
-İnanılmazdı. -Artık ayaklarımı bile hissedemiyorum.
Periler mi geldi?
Noel Baba.
-Hayır, March hala. -Bay Laurence gönderdi.
-Çocuğun büyükbabası Laurence mı? -Evet.
Niye?
Noel kahvaltınızı verirken görmüş, günü iyi geçirmenizi istemiş.
-Onun kötü yaşlı bir adam sanırdım. -Cömertmiş.
Fikri kafasına torunu Laurie sokmuştur. Eminim.
Onunla arkadaş olmalıyız.
Oğlanlar beni korkutuyor, o büyük eski ev de.
Jenny Snow diyor ki, İtalyan bir kadın bulunca Bay Laurence oğlunu reddetmiş.
Artık torunu yetim...
...ve hep o evde, öğretmeniyle kapalı.
Küçük kızını daha çocukken kaybetmiş çok nazik bir adam o.
-Şimdi de oğlunu. -Kızı öldü mü?
-Üzücü. -Laurie çok romantik görünmüyor mu? O yarı İtalyan.
Sen ne biliyorsun? Onunla konuşmadın bile.
Bu ziyafetin sorumlusu ben değilim ama bir sürprizim var.
-Eve mi geliyor? -Babamdan mektup!
Keşke gidebilseydim.
Jo, tek erkek kardeşimizden vazgeçemeyiz.
Çadırda yatmak çok kötü olmalı.
-Ağladığını görmeyelim diye Jo arkaya oturdu. -Ağlasam ne olurmuş?
-Eve gelecek mi? -Mümkün olduğu kadar kalıp sadakatle çalışacak.
İşi bitene kadar da geri gel demeyeceğiz.
"Onları öp ve sevgilerimi ilet.
Gündüz onları düşündüğümü, gece de onlar için dua ettiğimi...
...ve huzuru onların sevgisinde bulduğumu söyle.
Onlarla görüşmek için bir yıl beklemek çok uzun geliyor.
Ama unutmasınlar, beklerken hepimiz çalışabiliriz, böylece bu zor günler...
...boşa harcanmış olmaz.
Sana karşı sevgi dolu olacaklarına eminim.
Görevlerini sadakatle yapacaklardır.
Düşmanlarıyla savaşacaklardır.
Ve kendilerini keşfedeceklerdir."
Cadı'nın Laneti, Jo March'ın tiyatro oyunu.
Tatlı, seri ve şiddetli olsun...
-"Onlara döndüğümde..." -Ruh, şimdi şarkımı yanıtla.
"...küçük...
...kadınlarımdan her zamankinde çok memnun...
...ve gururlu olabilirim."
Bravo!
Affedersiniz. Affedersiniz.
Affedersiniz. Durağa geldik.
Teşekkürler.
Gitti mi? Niye?
Bilmiyorum. Gitti.
-Dönecek miymiş, söylemedi mi? -Pek konuşmadık profesör.
Niye orada oturuyorsun? Lütfen git. Toz falan al.
Ya kızlar? Hiç onun gibi öğretmenleri olmamıştı.
Biliyorum.
Böyle güzel zamanlardan sonra işe gitmek çok zor.
-Keşke her gün Noel olsa. -Veya yılbaşı. Güzel olmaz mı?
Biz bir avuç nankör haspayız.
-Jo! Öyle pis şeyler deme. -Anlamlı, sert sözcükleri severim.
-Okula dönmeliyim ama limonum yok. -Limon mu?
Kızlar limon turşusu takas ediyor. Benim çok limon borcum var.
-Bu olur mu? -Bunu niye yaptın?
Meg, teşekkürler.
Küçük şeyler isteyip diğer kızlardan değersiz hissetmek nasıldır, bilirim.
-Bu ve çizimler borcumu siler. -Çizim mi?
Hiç. Annemim o kızlarla beni okula göndermediğine memnunum.
Çabuk. Gecikeceğim.
Beth, alışverişten sonra toplama ve yazı yazmaya çalış.
-Eve dönünce bakacağım. -Peki.
Hoşça kal.
-Josephine. -Efendim?
-Josephine. -Efendim. Buradayım.
Belsham'ı okumayı niye bıraktın?
Üzgünüm.
Devam edeyim.
Dikkatli ol tatlım.
Bana ihtiyacın olduğu gün, keşke daha iyi davransaydım diyeceksin.
Yaptığın iyilikler için teşekkürler March hala...
...ama yolumu kendim çizmek istiyorum.
Ya evet.
Kimse hayatını kendi çizmez.
Gerçekten.
Hele kadınlar hiç. İyi bir evlilik yapman lazım.
-Ama sen evli değilsin. -Çünkü zenginim.
Ve paramı da sıkı tuttum.
Babanın tersine.
Yani evlenmemek için zengin olmak şart mı?
Evet.
-Kadınların para kazanması için çok az yol var. -Yanlış.
Genelev işletebilirsin.
Ya da sahneye çıkarsın.
Aşağı yukarı aynı şey.
Onun dışında haklısın.
Kadınlar için çok az yol var.
-O yüzden beni önemsemelisin. -Evleneyim diye.
Hayır. Zavallı annenden daha iyi bir hayatın olsun diye.
-Ama Marmee hayatını seviyor. -Neyi sevdiğini bilmiyorsun.
Baban ailesinden çok kölelerin çocuklarını eğitmeyi önemsedi.
Evet ama haklıydı.
Haklı ve aptal olmak mümkün.
Ben öyle düşünmüyorum.
Sana düşün diye para ödenmiyor.
Şimdi evlilik umurunda değil, biliyorum.
Seni suçlayamam.
Ama Avrupa'ya bir kez daha gitmeye niyetliyim ve bana eşlik edecek birine ihtiyacım var.
Seni götürmemi ister misin?
-Her şeyden çok isterim. -Peki o zaman.
Etrafta sinsince dolanma.
Sinsileri sevmem.
Başkan Lincoln.
Hayır, babam onun için savaşıyor.
Babam diyor ki, savaş boşa, bırakalım işlerini yapsınlar.
Susan, bu etik değil.
Herkes sistemden yarar sağladı, siz Marchlar da.
-Niye sadece güney cezalandırılsın? -Belki hepimiz cezalandırılmalıyız.
-Marchlar bir amaçları olmasına bayılıyor. -Peki. Bay Davis'i yap.
-Yapmalı mıyım, bilmem. -Borcunu siler, sana birkaç limon veririm.
...imlan ve daha önemlisi okuma alışkanlığın.
Bayan March.
Otur.
Otur Laurie.
Latince bir ayrıcalıktır.
Bunu öğrenmen lazım.
Bu işi kaybedemem. Cicero'ya dön...
-Dışarıda bir kız var. -Hayır, yok.
-Evet Bay Brooke, bir kız var. -Hayır, yok.
Bir daha eve gidemeyeceğim.
-Bir kız var. -İşte o kız.
Selam. Yaralı mısın?
-Ben Amy. -Selam Amy. Ben Laurie.
Biliyorum. Danstan sonra kız kardeşimi getirmiştin.
Asla bileğimi burkmazdım.
Çok güzel küçük ayaklarım var, ailedeki en iyisi.
Ama artık eve asla dönemem çünkü başım büyük belada.
Bak.
Bay Davis bana vurdu.
Hizmetçilere söyle bu resmi benim için satın alsınlar.
-Amy! Burada mısın? -Meg! Elim. Bak.
-Jo. -Şu zenginliğe bak.
Canım çok yanıyor.
Dünyadaki en mutlu çocuk olmalısın.
-İnsan sadece kitapla yaşayamaz. -Ben yaşarım.
-Ne yaptın? -Çizim yaptım, sonra Bay Davis bana vurdu.
-Kristof Kolomb, şuna bak. -O büyükbabam.
-Ondan korkuyor musun? -Kimseden korkmam.
Sert görünüyor ama benimki daha yakışıklıydı.
Jo, büyükbabaları karşılaştırmayız.
Sence o daha yakışıklı, ha?
-Hayır, aslında çok yakışıklısınız. Ben... -Annenin babasını tanırdım.
Onun havası sende var.
Çok teşekkürler efendim.
-Artık o okula gitmeyeceksin. -Güzel. O adam hep salaktı.
-Jo sana öğretir. -Ben mi? Zaten Beth'e öğretiyorum.
İyi öğretmensin.
Evet, kadınların evde öğrenim görmesi daha uygun.
-Çünkü kadın okulları çok fakir. -Aynen. Haklısın.
Keşke kızların hepsi okulundan ayrılsa, o da ölse.
-Amy, kusur işledin, cezanı çekeceksin. -Bir şey yapmadım. Çizim yaptım.
-Amy'yle ilgilendiğin için çok sağ ol. -Rica ederim.
Kızlarım hep yaramazlık eder.
Ben de.
O zaman sen koşarsın biz sana bakarız.
İstediğiniz zaman gelin. Beth de gelsin.
-Evet! Beth piyanoya bayılır. -Sessiz olan o mu?
Evet, o Beth'imiz.
-Küçük kıza söyleyin, piyanomuzu kullansın. -Sağ ol.
Jo, istediğin kitabı al.
-Gelip resimlere bakabilir miyim? -Evet.
Güzel bir kış bahçesi de var.
Gitmeliyiz. Kızlar.
-Bay Laurence, bu resmi alabilir misiniz? -Sakıncası yoksa bunu alacağım.
-Kısa bir süre sonra getiririm. Söz. -Yeniden sağ olun.
Elim için teşekkürler!
-Teşekkürler. -Hoşça kalın.
Bayan Meg?
Eldiveninizi unuttunuz.
Peki, iş başına.
İş başına.
Sessizlik!
Sessizlik. Sessizlik. Sessizlik!
Önümüzdeki iki hafta Barnville Tiyatrosu'nda oynanacak...
...Bayan Jo March'ın yazdığı yeni oyun...
...Amerika'da sahnelenen tüm oyunları geçecek.
Başrolde, buradan Mississippi Nehri'ne dek rakipsiz, büyük oyuncu Meg March.
Evet. İşte. Çok güzel. Mükemmel. Bravo.
Haftalık rapor. Meg iyi, Jo kötü.
Beth çok iyi. Ve Amy ortalarda.
-Aferin beyler. -Mükemmel.
-Mükemmel. Mükemmel. -Bravo.
Sayın Başkan ve beyefendiler...
...yeni bir üyenin kabulünü önermek istiyorum.
Çok şükran duyacak ve kulübün ruhuna...
...çok şey katacak birinin.
Önerdiğim kişi...
...Bay Theodore Laurence.
-Asla olmaz. -Hayır.
-Ne? Yapmayın. O da gelsin. -O gerçek bir oğlan.
-Oğlan istemiyorum. Bu kızlar kulübü. -Evet.
-Bence yapalım. -Niye?
-Korksak da ben evet diyorum. -Niye?
-Bu Laurie. -Ne? Olmaz.
Her şey değişir.
Oylayalım. Ellerinizi kaldırın. "Evet."
-Onun elini kaldırma. -Elini kaldır. Bu Laurie.
Peki. Evet.
Şimdi tam zamanı olduğu için...
Hanımlar, hanımlar, hanımlar, lütfen.
Bu benim taktiğim. Suçlu benim. Çok kışkırttığım için Jo sonunda kabul etti.
-Evet. -Evet, evet.
Minnettarlığımın küçük bir işareti olarak şunu söylemek isterim...
-Evet. -Devam et.
Komşu milletleri iyi ilişkilere teşvik etme aracı olarak.
Ormanda, gölün kenarında yaptığım...
...postaneye ait olan bu anahtarları sunuyorum.
Evet, dört anahtar. Senin için tatlım.
-Meg, evet. Ve senin için. -Çok teşekkürler.
Bu da benim. Sadede gelelim, çok teşekkürler.
Kulüp üyesi olarak oturacağım.
-Evet. Tabii. Evet, evet. -Bravo, bravo.
Hoş geldin Laurie.
-Üç, dört, beş. -İkiniz de beş aldınız.
-Doktora sordum. -Sanırım berabere.
-Mantıklı değil. -Biliyorum. İnanamadım.
Merhaba.
Jo!
Daisy ve Demi! Sarılır mısınız?
Ah, ne kadar büyümüşsünüz.
-Keşke onlara ders vermek için burada olsan. -Evet ama geldim işte.
-Evde olman ne güzel. -Çıkar şunu.
Bence Beth'e yalnızlık dokundu ama o bir şey söylemedi.
-Beth nerede? -Yukarıda. Ah, Jo'm.
İyileşti sanıyorduk ama ateş kalbini zayıflatmış.
Bunu al ve ona en iyi doktoru bul.
-Bu para New York'ta sana lazım. -Dönmeyeceğim.
Gerisini de onu denize götürüp güçlendirmek için kullanacağım.
Amy ne zaman eve dönüyor?
-Onu endişelendirmek istemedik. -Bilmiyor mu?
Beth, Amy'nin seyahatini mahvetmek istemediği için söylememizi istemedi.
Amy, hayatın zor yanlarından kaçmakta yetenekli.
Jo, kız kardeşine kızma.
Hiçbir şeyi bulamıyorum.
-Marmee, eldivenimi gördün mü? -En son ne zaman gördün?
Jo! Jo, neredesin?
-Eldivenimi bulamıyorum. -Benimkini al.
-Jo, geç kalacağız. -Nereye?
Davetli değilsin.
-Laurie'yle bir yere gidiyorsunuz. Biliyorum. -Evet. Artık rahatsız etme.
-Biletler sende mi? -Evet. Çabuk.
Laurie'yle tiyatroya gidiyorsunuz. Meg, gelebilir miyim? Lütfen?
-Üzgünüm ama davetli değilsin. -Gidemezsin, bebek gibi ağlama.
Burada tıkıldım kaldım, hiçbir yere gidemiyorum.
-Beth'in piyanosu var, ben yalnızım. -Sana akor öğreteyim.
Akor istemem. Tiyatroya gitmek istiyorum.
Hayır. Davetli olmadığın yere gitmekten hoşlanmazsın.
-Zaten sıkıcı Bay Brooke'la uğraşacağız. -Onu seviyorum. Nazik biri.
-Kendi biletimi ödeyebilirim. -Gelmiyorsun.
Üzgünüm tatlım ama Jo haklı.
-Hayır! Lütfen. -Gelecek sefere.
-Gel Meg. Onu avutmayı bırak. -Lütfen, lütfen, lütfen!
-Buna pişman olacaksın Jo March! -Amy!
Pişman olacaksın! Evet!
Bana öyle bakmayı kes!
-Her anına bayıldım. -Jo!
-Bence aktris... -Çok, çok iyiydi.
-Evet, çok iyiydi gerçekten. -Öyleydi. Çok iyiydi.
Hoşça kal.
Tiyatroya bayılıyorum.
Meg, kadından bin kat daha iyisin sen. Kadın harika bayıldığı halde.
Nasıl öyle benzi attı acaba?
Şu Bay Brooke, daha yağcı olabilir mi?
-Ben nazik olduğunu düşündüm. -Dur. Şu fikri yazayım.
-Beth, en sevdiğin göz rengi ne? -Mor.
Bay Brooke mavi gözlü ve oturaklı, bu, paradan çok daha önemlidir.
Biri romanımı aldı mı?
-Hayır. -Hayır. Niye?
Amy, sen almışsın.
-Hayır, almadım. -Yalancı.
Almadım, nerede, bilmem ve umurumda değil.
Söyle yoksa söyletirim!
-Yaktım onu! -Marmee!
Kitabını yaktım. Bunu ödeyeceksin demiştim, ödedin işte!
Tamam Jo! Jo! Jo! Çekil üstünden lütfen!
Jo. Amy.
-Alın onu! -Senden nefret ediyorum!
Özür dilerim Jo.
Amy.
Umurunda olan tek şey yazmak.
Elbiselerinden birini mahvederek seni incitemezdim...
...ve seni incitmek istedim.
Şimdi çok üzgünüm. Çok özür dilerim.
Jo...
...öfkeni içinde büyütme.
Onu affet.
Birbirinize yardım edin.
Ve yarın yeniden başlarsın.
Affetmemi hak etmiyor.
Ve ondan nefret edeceğim. Sonsuza dek!
Günaydın. Bugün hava rüzgarlı ve ışıl ışıl.
-Nehirde son gün. Patenleri getir. -Hadi!
Jo, son kez gelebileceğime söz vermiştin. Jo!
Hep böyle mi yapacak?
Onun için büyük bir kayıptı.
Yapabileceğim bir şey yok mu?
Peşinden git. Laurie, Jo'nun sinirlerini yatıştırana dek bir şey söyleme...
...sonra hoş bir şey söyle.
Eminim yeniden dost olur.
Jo, bekle!
Geliyorum!
Geçen sefer gelebileceğimi söylemiştin.
Jo, Laurie, bekleyin. Geliyorum!
Bekleyin!
Jo!
Kenarda kal. Ortası güvenli değil.
-Anladım. -Jo!
Jo, geliyorum!
Jo!
Jo, gidelim!
Jo, bekle!
Jo!
-İyi misin? -Evet.
-İmdat! Yardım edin! -Amy. Bu Amy.
Hadi. Hadi Jo.
Jo!
Jo, bir dal bul. Dal getir.
-Amy. -Jo!
Amy. Amy.
İmdat!
Nefes alamıyorum!
Jo, çekmeme yardım et. Amy, dalı tut. Tut Amy.
Çok üzgünüm. Ah, kardeşim. Kardeşim.
Uyudu.
Ölseydi benim suçum olacaktı.
İyileşecek.
Doktor üşütmediğini düşündüğünü söyledi.
Benim neyim var?
Birçok karar aldım...
...acıklı notlar yazdım ve günahlarıma ağladım...
...ama yardımı olmuyor gibi.
Gözüm dönünce çok hırçın oluyorum.
Herkese zarar verebilirim ve keyif de alırım.
Bana kendimi anımsatıyorsun.
Ama sen hiç kızmazsın.
Neredeyse her günü kızgın geçiriyorum.
Öyle mi?
Sabırlı bir yapım yok.
Ama neredeyse 40 yıllık çabayla...
...içimdeki iyiliğin kaybolmasına izin vermiyorum.
Ben de aynısını yapacağım.
Umarım benden çok daha iyisini yaparsın.
Gem vurulamayacak kadar asil ve eğilemeyecek kadar...
...kibirli insanlar var.
Jo.
Ah, Beth, tatlım.
-Gelmene gerek yoktu. -Hiç gitmemeliydim.
Sana bir şey getireyim mi? Al.
Biraz su iç.
Yüzünü görmek ne güzel.
İyileşmen için denize gideceğiz.
-Denize mi? -Amy dönünce dans et istiyorum.
-Seyahatten erken dönmüyor, değil mi? -Hayır.
Güzel.
Haber var mı? Ne diyor?
Laurie oradaymış, onu yazmış.
Onunla olmasına sevindim.
Mektuplarıma yanıt vermiyor.
Onu özlüyor musun?
Her şeyi özlüyorum.
Biliyorum.
-Acele edin! Meg bir haftalığına gidecek. -Geliyoruz!
Sen diğer arabayı al Laurie ve Meg'i izle.
-Aşık olmasın. -Tamam.
Annie'nin beni sosyete balosuna davet etmesi hoş.
-Gitmeme izin verdiğin için sağ ol. -Olduğun gibi ol.
Ve baloda bunu tak. Senin yaşındayken bu benimdi.
Evlenene kadar mücevher vermemek aklıma yatmıyor.
Senin olan bir şey olmalı. Güzel şeylerin keyfine varılmalı.
Evet, güzel şeylerin keyfine varılmalı.
-Bakayım mı? -Hannah!
Keşke sosyete balosuna gidebilsem.
Sence bu iyi bir fikir mi? Böylece gitmesi?
Kızlar dünyaya açılıp kendi fikirlerini edinmeliler.
-Bizi unutma. -Unutmam Jo. Sadece bir hafta.
-Çok güzel. -Senin değil.
-Bana çok yakışırdı. -Ona uygun ayakkabılar lazım.
Araba için teşekkürler Bay Laurence. Bunu size nasıl öderim, bilmiyorum.
Saçma. Çok saçma.
-Atlara merhaba dedim. Çok iyiler. -Ama bir şey var.
Bugün farkına vardım, kızımın piyanosu kullanılmak istiyor.
Kızlarından gelip ara sıra çalmak isteyen olur mu?
Akordu bozulmasın diye. Gelmek istemezlerse o zaman boş verin.
İsterler efendim.
Hem de çok.
-Müziği seven sen misin? -Çok severim.
Kimse beni duyup rahatsız olmayacaksa ben gelirim.
Kimse olmaz tatlım.
-Seni özledim. -Hoşça kal.
-Kurdelelerini alsam? -Olmaz.
-Hoşça kal! -Uslu ol. Balonun keyfini çıkar.
-Hoşça kalın. Yakında dönerim. -Gidip evleneyim deme.
Aşık olayım deme.
-Hemen geri dön. -Seni seviyorum.
-Hemen şimdi. -Hemen şimdi.
Çüş.
Teşekkürler.
Bu gece için çok heyecanlanırdım.
-Elbette. -Ah, hayır, aslında ben değilim...
Hangi elbiseyi giyeceksin Meg?
-Bunu giyeceğim. -Onu mu? Evden başkasını getirtsen?
-Başka elbisem yok. -Bu tek mi? Ne komik.
Hiç de değil.
Evden getirtmeye gerek yok Daisy. Artık sana Daisy diyeceğim.
Pembe bir elbisem var, benim için bu gece giyersin değil mi?
-Sakıncası yoksa. -Tabii ki yok.
Herkes sana bayıldı Daisy.
-Elbise sende kalmalı. -Elbiseni alamam.
-Mecbursun. Lütfen. -Olmaz.
Sana çok yakıştı.
İyi eğlenceler küçük Daisy.
Laurie. Geleceğini bilmiyordum.
Sürpriz olması gerekiyordu.
Ve ne güzel bir sürpriz oldu.
-Sana niye Daisy diyorlar? -Maskot adım.
Meg çok güzel bir isim.
Sadece bir süreliğine Daisy rolünü oynamak gibi.
Jo ne derdi?
Bu adamlardan biriyle evlenmezsin, değil mi?
Evlenebilirim.
Yarın başın çok ağrıyacak.
Beni beğendin mi?
Hayır.
Niye?
Ben süs püs sevmem.
Gördüğüm en kaba çocuksun.
Beni affet ve benimle dans et.
Korkarım senin için fazla kötü olur.
Elbiseni beğenmedim ama bence muhteşemsin.
-Sahi mi? -Gerçekten.
Saçma, biliyorum ama lütfen Jo'ya söyleme.
Bırak, bu gece eğleneyim. Hayatımın sonuna dek çok uslu olacağım.
Üzgünüm John.
İpek ilk gerçek masraftı.
50 dolar çok olsa da sanırım bu günlerde bir elbiseyi bitirmek için...
...gereken her şeyle birlikte çok fazla değil.
Henüz bir elbise bile değil. Sadece...
Sadece kumaşı.
Anlıyorum.
Kızdın, biliyorum John.
Paranı israf etmek istemem ama Sallie istediğini...
...alırken ve bana almadığım için acırken kendime engel olamıyorum.
Uğraşıyorum ama bu zor bir şey.
Fakir olmaktan bıktım.
Bundan korkuyordum.
Elimden geleni yapıyorum.
Ah, John.
Benim tatlı, nazik, çalışkan erkeğim.
Bu çok nankörce ve kötüydü.
Bunu nasıl söylerim?
-Belki de söylemek istedin. -Hayır, istemedim.
Paltonu da almanın bir yolunu bulacağız...
...ve sonra hoş olmaz mıyız, ikimiz?
Buna param yetmez tatlım.
-John. -Uyumam lazım.
John.
Ve birçok güzel şeye sahip olmadan yaşadığın ve bunları sana veremeyecek biriyle...
...evlendiğin için çok üzgünüm.
Merhaba Amy.
Seni görmek istemiyorum.
Bana kızma. Davranış tarzım için özür dilerim.
Yine mi içtin?
-Niye bana karşı sertsin? Saat 16:00. -Biri bunu yapmalı.
Büyük şaheserine ne zaman başlıyorsun Raphaella?
Hiçbir zaman.
"Hiçbir zaman" mı? Ne? Niye?
Başarısızım.
Jo, New York'ta yazarlık yapıyor, bense başarısızım.
20 yaş için bu söylediğin biraz fazla iddialı.
Roma bütün kibrimi kırdı, Paris de deha olmadığımı anlattı yani...
-...aptalca sanat arzularımdan vazgeçtim. -Niye vazgeçeceksin ki?
-Çok yeteneklisin, enerjiksin. -Yetenek deha değil.
Ve enerji, yeteneği dehaya dönüştüremez.
Ya büyük bir sanatçı olacağım ya da bir hiç.
Basit bir ressam da olmayacağım ve artık denemeye niyetim yok.
Deha kulübüne hangi kadınlar girebilir ki zaten?
Brontësler.
-O kadar mı? -Evet, sanırım.
Ya deha adlandırmasını hep kim yapar?
-Erkekler sanırım. -Rakipleri azaltıyorlar.
Bana kendimi iyi hissettirmek için bu fazla karmaşık bir sav.
Hissettin mi peki? Daha iyi misin?
-Kadın ya da erkek, ben vasatım. -Vasat yetenek mi?
O zaman son portren benim yüzümünki olabilir mi?
Tamam.
Aptalca sanat isteklerinden vazgeçtiğine göre...
...hayatta ne yapacaksın?
Diğer yeteneklerimi cilalayıp sosyeteye süs olacağım.
Fred Vaughn burada devreye giriyor sanırım.
-Alay etme. -Adını söyledim.
-Nişanlı değilsiniz umarım. -Hayır.
Ama önünde diz çökerse olacaksınız, öyle mi?
Muhtemelen evet.
Zengin bir adam. Senden bile zengin.
Galiba sosyete kraliçeleri parasız yapamıyor...
...yine de bunu annenin kızlarının birinden duymak tuhaf.
Zengin biriyle evleneceğimi hep biliyordum. Niye bundan utanayım?
Onu sevdiğin sürece utanılacak bir şey yok.
Bence kimi seveceğimizi seçebiliriz.
Bu insana birden olan bir şey değil.
Sanırım şairler sana katılmayabilir.
Ama ben şair değilim.
Sadece bir kadınım.
Ve bir kadın olarak, kendi paramı kazanmanın yolu yok.
Geçinecek ya da aileme destek olacak kadar kazanmanın.
Kendi param olsaydı ki yok...
...evlenir evlenmez o para kocama ait olurdu.
Çocuklarımız olsa onun olurdu, benim değil.
Onun malı olurlardı.
Yani orada oturup bana evliliğin iktisadi bir mesele olmadığını söyleme çünkü öyle.
Senin için olmayabilir ama benim için öyle.
Bu Fred. Düğmelerimi açar mısın lütfen?
Teşekkürler.
Nasıl görünüyorum? İyi mi?
Güzel görünüyorsun.
Çok güzelsin.
Fred!
Seni özledim.
Bu Fred Vaughn ve kız kardeşi Kate. Bay Brooke'u tanıyorsun.
Bu Meg, Amy, Beth ve Jo.
-Çok memnun oldum. -Ne kadar naziksin.
Ben Amy March. Adımı unutma. Bir gün Londra'ya gelip seni bulacağım.
Kesinlikle unutmam.
-Ah, gemiyi kaçırdı. -Çok naziksin.
-Şey... -Pardon.
Bilmediğin bir şey biliyorum.
-Hemen söyle. -Meg eldiveninin tekini kaybetmiş olabilir mi?
-Bay Brooke'ta! -Evet.
-Nereden biliyorsun? -Gördüm.
-Nerede? -Cebinde.
-Bunca zaman? -Evet. Romantik değil mi?
-Hayır. Korkunç. -Memnun olursun sanmıştım.
Birinin Meg'i alıp götüreceği fikrinden mi? Hayır, sağ ol.
Biri seni almaya geldiğinde daha iyi hissedersin.
-Birinin denediğini görmek isterdim. -Ben de görmek isterdim.
"Dünyayı asla bu kadar çok sevemezdik...
...içinde çocukluğumuz geçmese...
...küçük parmaklarımızla topladığımız çiçekler her bahar defalarca...
...dünyada açmasa.
Hangi özgünlük tanıdık olduğu için...
...her şeyin bilindiği ve sevildiği...
...o tatlı monotonluğa değer?"
Ne kadar harika?
Okumanı dinlemeyi seviyorum Jo...
...ama yazdığın hikayeleri daha çok seviyorum.
Yeni hikayem yok.
Niye?
Yazmadım.
Kağıtla kalemin var. Otur ve benim için bir şey yaz.
Yapamam.
Artık yazamıyorum sanırım.
Niye?
Sadece kimse hikayelerimi okumak istemiyor zaten.
Benim için yaz.
Sen bir yazarsın.
Kimse seni tanımadan ve sana para ödemeden de öylesin.
Çok hastayım, dediğimi yapmalısın.
Marmee'nin bize öğrettiği şeyi yap.
Başkası için yap.
Vermont'a yürürsen orada, Keene, New Hampshire'da Bayan Sewall var...
-...sana oda ve yemek verir. -Al.
Eve gitmelisin. Bunu ben hallederim.
Hayır, burada olmalıyım.
Hayatım boyunca bu ülkeden utandım.
Saygısızlık etmek istemem ama hâlâ utanmalısın.
Biliyorum. Utanıyorum.
-Merhaba beyefendi. -Merhaba hanımefendi.
Oğullarınız mı askerde?
Evet. Dört oğlum vardı.
Ama ikisi öldü, biri de hapiste.
Çok hasta olan diğer oğluma gidiyorum, Washington Hastanesi'nde.
Ülkeniz için çok şey yapmışsınız efendim.
İşe yarasam kendim giderim ama yaramadığım için oğullarımı verdim.
Efendim, sizi sıcak tutsun diye...
...bir battaniye vereceğim.
-Teşekkürler. Tanrı sizi korusun. -Tanrı sizi korusun.
Bayan March. Washington'dan telgraf var.
-Jo, March hala'dan döndü mü? -Hayır, henüz onu görmedim.
-Aldım! -Başka bir ayakkabı mı istiyorsun?
Teşekkürler. Son treni kaçıramam.
-Hannah, kızların babalarının pijamasını aldın mı? -Evet.
Sana nasıl yardımcı olabilirim Beth?
-Geldiğin için sağ ol. -Rica ederim.
-Kalın battaniyeyi buldun mu? -Yardıma ihtiyacınız varsa lütfen söyleyin.
-Kızları her gün ziyaret ederim. -Daha fazla kitap veya bez gerekiyor mu?
Teşekkürler.
Kocana hayranım. Çabuk iyileşmesi için dua edeceğim.
Bu kumaşları buldum.
-Hannah, ilaç? -İlaçları topladım.
-Ah, pardon. -Annene eşlik etmeyi teklif etmeye geldim.
Bay Laurence'ın Washington'da işi var...
...ve annene orada yardım etmeyi çok isterim.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Tamam, ben yokken, her şeyden Hannah sorumlu.
Hummelleri ziyaret etmeyi unutmayın. Herkes için zor bir kış olacak.
Tren için bu yeterli olacak mı?
25 dolar mı? March hala pek de cömert olmamış.
March hala'ya gitmedim. Gitmeye dayanamazdım.
-Parayı nereden buldun? -Benim olanı sattım.
Jo! Saçın!
-Güzelliğin. -Oğlana benziyorsun.
Ulusun kaderini değiştirmiyor o yüzden ağıt yakmayın.
Kızım olduğun için gurur duyuyorum.
Babam için bir şey yapmaya can atıyordum. Kibrime de iyi gelir.
-Bu iyi olurdu. -Sen asla yapma.
-Onun için bunu istememiştim. -Ah, Teddy.
Ah, Jo.
Kızlarım, sizi ne kadar sevdiğimi anlatamam.
Birbirinize iyi davranın. Babanızın iyileşmesi için dua edin.
Mümkün olduğunca çabuk döneceğim.
Sizi seviyorum.
Jo.
Ne oldu? Babam yüzünden mi?
Hayır.
Saçım yüzünden.
Ben de öyle hissederdim.
Biliyorum.
Laurie, büyükbabana ne zaman döneceksin?
Çok yakında.
-Geçen ay defalarca böyle söyledin. -Kısa cevap insanı beladan korur.
Seni bekliyor, niye gitmiyorsun?
-Ahlaksız yapımdan sanırım. -Tembelliğinden demek istiyorsun.
Gidersem onu sadece zehirlerim o yüzden burada kalıp seni de zehirlesem olur.
Sen dayanabilirsin.
-Aslında sanırım hoşuna gidiyorsun. -Kes şunu. Dur.
-Ne yapıyorsun? -Sana bakıyorum.
Yani, niyetin nedir?
-Hayatta mı? -Evet.
Bir opera yazıyorum. Ana karakter ben olacağım.
Bu vakit kaybı.
Ne yapmamı isterdin?
Büyükbaban için çalışmaya git, adam ol.
Oyunu kuralına göre oynamıyorsun.
Al.
Bu... Çok güzel.
Bunu ne zaman yaptın?
Kumsala gittiğimiz gün.
Fred'le ilk tanıştığımda.
Doğru.
O ne yapıyor?
İş için Londra'da.
Birkaç haftaya döner.
Onunla evlenme.
Ne?
Onunla evlenme.
Niye?
Niye? Sebebini biliyorsun.
Hayır.
-Evet. -Hayır. Laurie.
-Ne? -Acımasız oluyorsun.
-Kes. Kes. -Nasıl acımasız oluyorum?
Hayatımdaki her şeyde hep Jo'dan sonra geldim.
Ve ona sahip olamadığın için kabulleneceğin kişi olmayacağım.
Hayır. Bunu yapmayacağım.
Hayır. Hayatımı seni severek geçirdikten sonra olmaz.
Laurie için ayağımın kalıbını çıkarıyorum, güzel ayaklı olduğumu ona hatırlatmak için.
Bay Brooke babanım hâlâ zayıf olduğunu ama iyileştiğini yazıyor.
Bay Brooke, annemin bir erkeğin isteyebileceği en iyi hemşire olduğunu da yazıyor.
Keşke mektuplar Bay Brooke'dan değil de annemden olsa.
Ben mektup için minnettarım.
Bence koyu mor Bay Laurence'a çok uygun.
-Hemfikir misin Amy? -Evet. Tasarım da çok şirin.
Evinde piyano çalmama izin verdiği için ona teşekkür etmeliydim.
Kasabaya alışverişe gidiyorum. Jo, biraz daha odun alabilir misin?
Hiçbiriniz Hummellere gitmediniz. Gitmeliyiz.
Bethy, ancak kendimizi doyuruyoruz. Ayrıca bu hikayeyi bitirmeliyim.
-Marmee dedi ki... -Marmee bize çok şey söyledi...
...ama hepsini yapamayız.
Hep ben gidiyorum. Görevlerinizi de yapmadınız.
-Yapıyoruz. Çalışıyoruz. -Merak etme. Zaman buluruz.
Ama haftalar oldu.
-Yakında gideriz. -Ayağım sıkıştı! Çıkartamıyorum!
Kes şunu Jo! Çıkartamıyorum! Ayağımı kaybedeceğim.
Peki. Kendim giderim.
Merhaba. Bay Laurence için.
İşte geliyor.
Beth, bak sana ne getirmişler!
-Yaşlı beyefendiden bir mektup. -Mektubu aç.
Ah, Beth, baksana.
Jo, mektubu oku. Ben okuyamıyorum.
"Bayan Beth March, hayatımda birçok terliğim oldu...
...ama hiç sizinki kadar bana yakışanı olmamıştı.
Bana hep verici nazik kişiyi hatırlatacak.
Borcumu ödemek isterim, umarım hediyeyi kabul edersiniz.
Minnettar dostunuz ve hizmetkar kulunuz James Laurence."
-Ah, Beth! -Çok tatlı. "Hizmetkar kulunuz."
-Güzel değil mi? -Bak gıcır gıcır!
-Evet. -Çevresini tümüyle saran varağı var.
-El yazısı çok güzel. -Burada bir çekmecesi var.
Efendim, size teşekkür etmek istedim...
Bana küçük kızımı...
...hatırlatıyorsunuz.
Piyano sizindir.
-Onu size uzun zaman önce vermeliydim. -Teşekkürler.
Çocuğum...
...sen yanıyorsun.
Hummellar çok hasta.
Dinleniyor.
-O nasıl? Yapabileceğim bir şey var mı? -Neyi var?
-Kızıl hastalığı. -Kızıl ne?
Hummelları ziyaret ettim. Bebek öldü.
Hepiniz geçirdiniz mi?
-Meg'le ben geçirdik. Amy geçirmedi. -O zaman evden gitmeli.
Gitmek istemiyorum.
-Belki March hala onu alır. -March hala'yı sevmiyorum.
-Senin iyiliğin için çocuğum. -Annemi çağırtalım mı?
-Hayır, onu endişelendirmeyelim. -Parayı hiç bu kadar çok istememiştim.
Bakın, ona biz bakarız ve iyileşir.
İyileşecek.
"Ormandaki postane oradan geçen birçok şey nedeniyle...
...harika gelişen küçük bir tesis oldu.
Şiirler, turşular, müzikler, zencefilli çörekler...
...davetiyeler, zılgıtlar ve hatta köpek yavruları."
-Bu bizim hakkımızda. -Öyle.
-Bayıldım. -Sadece kısa bir hikaye.
-Yazdıkların gibisi yok. -Fazla mı sıkıcı?
-Hayır, en sevdiğim bu. -Sahi mi?
-Bir tane daha yaz. -Peki.
-Yazmaya devam et. -Edeceğim.
Burada olmasam da.
-Öyle deme. -Jo, sana söylemeliyim.
Hayır, söylememelisin.
Bunu düşünecek uzun zamanım oldu ve...
-Korkmuyorum. -Hayır.
Hayır.
Gelgitin çekilmesi gibi. Yavaşça çekilir ama durdurulamaz.
Ben durduracağım.
Daha önce durdurdum.
İyileşeceksin, babam da iyileşecek...
...ve yakında birlikte olacağız, tamam mı?
Biz...
-Tanrı'nın iradesini durduramayız. -Tanrı benim irademi bilmiyor.
Jo'nun iradesi gerçekleşecek.
Amy.
Buraya gel.
Efendim?
Gel, otur.
Uslu olursan, bir gün, bu yüzük senin olacak.
-Sahi mi? -Akıllı uslu bir genç hanım olursan...
...bak bakalım oluyor mu?
Artık ailenin tek umudu sensin.
Beth hasta, Jo ise umutsuz vaka...
...ve duyduğuma göre Meg de kafayı beş parasız bir öğretmene takmış...
...yani onları geçindirmek sana kaldı.
Yoksul annenle baban da yaşlandı.
O yüzden iyi bir evlilik yapmalısın.
Aileni kurtar.
Tüm söylemek istediğim buydu.
Şimdi gidip resmini yapabilirsin.
Merhaba March hala.
Delikanlı Laurence buradaydı.
Öyle mi?
O çocuk ne büyük hayal kırıklığı oldu.
İtalyan kanından olmalı.
Ne zaman dönecek?
Gitti.
Londra'ya.
Niye?
Onunla ne konuşman gerekiyor?
Demin... Fred Vaughn'a onunla evlenmeyeceğimi söyledim.
Meg.
Çocuklara bakmaya yardım etmeye eve geleceğim.
-Ben... Beth için çok endişeliyim. -Kal.
-Gitmeyi istedim. Çocuklara bakacağım. -Ah, John.
Bir şey daha var.
Kumaşını terziye mümkün olduğunca çabuk göndermelisin.
-Yapamam. -Tek kelime daha duymak istemiyorum.
O elbise senin olsun istiyorum.
Eski paltom bana kışı geçirtir.
-John... -Her şey ayarlandı.
John, gerçekten yapamam.
Kumaşı Sallie'ye sattım.
Öyle mi?
Mutsuz olmanı istemiyorum.
Olamam ki.
Benim kocam John Brooke.
Ben de onun karısıyım.
Hannah! Bir şey yok. Bir şey yok.
Ne yapacağız?
Anneni çağırtmalıyız.
-Marmee! -Tanrı seni korusun.
Kötüleşti. Ne yapacağımı bilemedim.
-Jo, o nasıl? -Kızlarım.
Tatlı Beth'im.
Hannah, çorba yap. Jo, buz getir. Seni serinletmeliyiz.
Babamın yanında kim var?
John onunla kaldı.
Çarşafları değiştirmeliyiz.
Seni kaldıracağız tatlı kız.
-Ah, şu haline bak. -Oldu.
Dur. Bir şey yok.
Biliyorum.
Lütfen savaş.
Sessizce gitme.
Savaş.
Lütfen, lütfen, sonuna dek savaş ve karşı çık...
...sessizce gitme Beth.
Marmee?
Jo.
Mutlu Noeller Beth.
Patlamış mısır. Orada kalsın.
-Evet. -Önce kenarlara koyuyorsun...
...kenarlar mısıra uygun değil çünkü mısır çelengi yapıyorum.
Süslemeleri kötü asmışsın. Düzgün durmuyorlar.
En önemlisi kenarlar. Kenarlar olmasa...
March ailesi için bir hediye daha.
-Aman Tanrım! Baba! -Baba!
Baba!
Benim küçük kadınlarım.
Ne kadar büyümüşsünüz.
Ah, Beth.
Mutlu Noeller tatlım.
-Hepinize mutlu Noeller. -Mutlu Noeller baba.
Mutlu Noeller.
Tanrı'ya şükür.
-Tanrı'ya şükür evdesin. -Senin için Tanrı'ya şükür.
Şimdi sana kızabilirim.
Bugünün düğün günüm olduğuna inanamıyorum.
Sorun nedir?
Hiç.
Jo.
Gidebiliriz. Hemen gidebiliriz.
Ben para kazanırım. Hikaye satarım.
Her şeyi yaparım. Yemek pişirir, temizlik yapar, fabrikada çalışır, geçimimizi sağları.
-Jo... -Sen de aktris olmalısın...
...ve hayatın sahnede olmalı.
Sadece birlikte kalalım.
-Evlenmek istiyorum. -Niye?
Çünkü onu seviyorum.
İki yıla kalmaz ondan sıkılırsın...
...bizim hayatımız hep ilginç olur.
Hayallerim senden farklı diye daha az önemli değiller.
Bir yuva istiyorum.
Ve bir aile. Çalışıp mücadele etmeye hazırım.
Ama bunları John'la yapmak istiyorum.
Beni bırakmandan nefret ediyorum.
Gitme.
Ah, Jo.
Seni bırakmıyorum.
Ayrıca...
...bir gün senin sıran gelecek.
Özgür bir kız kurusu olup kendi gemimi yürütmeyi tercih ederim.
Kesin.
Çocukluğun bittiğine inanamıyorum.
Bir şekilde bitecekti.
Ve ne mutlu bir son.
Ne büyük bir söz bu...
...başkası için kendini vermek.
Ne güzel hediye.
Her zaman bedeli ya da mükafatı bilinmeden verilir.
Sizi karı koca ilan ediyorum.
Gelini öpebilirsin.
Yaygara koparmaya gerek yok.
Beni arabaya bırakman gerekmez.
Memnuniyetle yapıyorum.
Umarım artık mutlu olursun...
...tıpkı annenin babanla evlendiğinde yaptığı gibi hayatını mahvettin.
Sevgili kardeşim, çok naziksin.
-Bugünkü kutlamalar için teşekkürler. -Rica ederim.
Teşekkürler March hala.
Öpülmekten hoşlanmam.
Pardon, üzgünüm.
Aşkı köy evinde arayıp başarısız olunca üzüleceksin.
Bazılarının büyük evlerde bulduğundan kötü olamaz.
Neyi kastettiğini anladım küçük hanım.
Hiçbir şeyi kaçırmam.
Onu biliyoruz.
Ve tümüyle de yanılmıyorsun.
Hep haklı olmayabilirim ama hiç yanılmam.
İşte ailenin aklı başında olan tek üyesi.
Buna daha fazla katlanamam.
-Biliyorum. -Tahmin edersin.
Marmee! Marmee! Marmee, Marmee, Marmee!
-Ne? -March hala Avrupa'ya gidiyor.
Onunla gitmemi istiyor!
Bu harika!
Onca sıkıcı saat niye ona kitap okuduğumu şimdi anladım.
Hayır, benim gitmemi istiyor.
Ona eşlik etmemi istiyor.
Avrupa'ya, seninle mi?
Evet, resmimi ve Fransızcamı ilerletmemi istiyor.
Sen Fransızca sevmiyorsun, değil mi?
Bu harika Amy.
Baba! Avrupa'ya gidiyorum!
Meg evlendi.
Amy Avrupa'ya gitti.
Sen de mezun olduğuna göre uzun bir tatile gidersin.
Ben Beth gibi iyi değilim, yani kızgın ve pervasızım.
Burada kalmak zorunda değilsin Jo.
Niye? Kaçıp bir korsan gemisine mi katılalım?
-Hayır. Hayır. -Bu işe yaramaz Jo.
-Yapma. -Bunu konuşmalıyız.
-Hayır. -Tanıştığımız...
...günden beri seni seviyorum. Elimde değil.
-Sana göstermeye çalıştım ama izin vermedin. -Hayır.
Ama şimdi dinlemeli ve cevabını vermelisin çünkü böyle devam edemem.
-Lütfen yapma. -Bilardodan vazgeçtim.
Sevmediğin her şeyi bıraktım. Buna memnunum.
Sorun değil ve bekledim ve hiç şikayet etmedim çünkü ben...
Beni seversin diye düşündüm Jo.
Şimdi anladım ki yeterli değilim...
-...ve şu büyük adam değilim... -Hayır! Öylesin.
Harika birisin, bana fazlasın.
Ben sana minnettarım, seninle gurur duyuyorum ve ben sadece...
Neden seni istediğin gibi sevemediğimi anlamıyorum.
Nedenini bilmiyorum.
Sevemiyor musun?
Hayır. Sevemiyorum.
Hislerimi değiştirmem ve...
...sevmezken seviyorum dersem yalan söylemiş olurum.
Çok üzgünüm Teddy.
Çok üzgünüm ama elimde değil.
Başkasını sevemem. Sadece seni seviyorum.
Evlensek bu bir felaket olur.
-Olmaz. -Çok mutsuz oluruz.
-Jo, tam bir aziz olurum. -Yapamam!
-Denedim ve başaramadım. Yapamam. -Niye herkes bunu bekliyor?
Niye ailen ve büyükbabam bunu bekliyor? Niye böyle diyorsun? Evet de.
-Birlikte mutlu olalım Jo! -Tümüyle evet diyemem o yüzden hiç demeyeceğim.
Zaman içinde haklı olduğumu göreceksin...
...ve bana teşekkür edeceksin.
Bunu fark edeceğime kendimi asarım Jo.
-Teddy. -Ölürüm daha iyi.
Teddy, böyle söyleme.
Teddy.
Dinle, güzel ve başarılı bir kız bulacaksın...
...seni sevecek ve sana tapacak...
...ve güzel evinin güzel hanımı olacak ama ben olamam.
-Olursun Jo. -Bana bak.
-Süslenmem, tuhafım. Acayibim. -Seni seviyorum Jo.
-Benden utanırsın. -Seni seviyorum.
Kavga da ederiz çünkü şimdi bile ediyoruz.
Zarif sosyeteden nefret ederim, sen de benim karalamalarımdan. Mutsuz oluruz.
Sonra keşke yapmasaydık deriz ve her şey korkunç olur.
Dahası var mı?
-Hayır, dahası yok. -Peki.
Şey haricinde...
...Teddy, hiç evleneceğimi sanmıyorum.
Böyle mutluyum...
...ve özgürlüğümü de ondan vazgeçemeyecek kadar çok seviyorum.
-Bence yanılıyorsun Jo. -Hayır.
Bence evleneceksin. Birini bulacak, onu seveceksin.
Kalbin onun için atacak çünkü sen böylesin ve bu olacak.
Ben de seyredeceğim.
Yazarken seni rahatsız etmek istemiyorum.
Artık yazmıyorum.
Onu kurtarmadı.
Burada çok yalnızsın Jo.
New York'a dönmek istemez misin? Arkadaşın Friedrich'e ne oldu?
-Adı bu değil miydi? -Hayır.
Öfkemle arkadaşlığımızı mahvettim, her şeyi mahvettiğim gibi.
Bir daha asla görüşmeyiz, eminim.
Samimi bir dost böyle şeylere pabuç bırakmaz.
Keşke bu doğru olsa.
Kitapta bir karakter olsam her şey çok kolay olurdu.
Dünyadan memnuniyetle vazgeçerdim.
Laurie dönüyor.
Öyle mi?
Amy'den mektup geldi. Eve dönüyor.
Beth yüzünden çok üzülmüş.
March hala çok hasta o yüzden Laurie onlara eşlik ediyor.
Çok nazikmiş.
-Ne oldu? -Bilmiyorum.
Ailemden hep memnundum.
Anlamıyorum.
Belki...
Belki de ben...
...onu aceleyle reddettim.
Laurie.
Onu seviyor musun?
Bana yine evlenme teklif etse evet derim.
Sence yeniden teklif eder mi?
Ama onu seviyor musun?
Sevilmeyi daha çok önemsiyorum.
Sevilmek istiyorum.
Bu sevmekle aynı şey değil.
Biliyorum.
Aslında ben... Ben sadece...
Bana öyle geliyor ki...
...kadınlar, onlar...
Onların gönülleri kadar akılları ve benlikleri de var.
Güzellikleri kadar hırsları ve yetenekleri de.
Ve insanların sürekli sadece aşkın kadınlara uygun olduğunu söylemesinden bıktım.
Bundan bıktım.
Ama ben... Ben çok yalnızım.
March hala bu kadar hastayken onunla yalnız seyahat etmene izin veremezdim.
Benden nefret etsen de.
Senden nefret etmiyorum Laurie.
En iyi olanımız Beth'ti.
Fred'le evlenmeyeceğim.
Bunu duydum.
Sen de bir şey söylemeye ya da yapmaya mecbur değilsin.
Sadece onu gerektiği gibi sevmiyordum.
O zaman bundan konuşmamıza gerek yok. Hiçbir şey söylemeye gerek yok.
Sevgili Teddy.
Seni ne kadar çok özledim, anlatamam.
En kötü kaderin bir eş olmak olduğunu düşünürdüm.
Genç ve aptalmışım.
Ama artık değiştim.
En kötü kader hayatımı sensiz yaşamak.
Seni reddedip New York'a kaçmakla hata yaptım.
İstiridyeler!
Istakozlar!
Jo.
Jo. Jo.
Jo.
Uyan.
-Teddy! Dönmüşsün! -Beni gördüğüne sevindi mi yani?
Evet.
Çok endişelenmiştim.
Gel, buraya otur.
Amy nasıl? Avrupa'dan buraya kadar güzelliğiyle ilgili kafanın etini yedi mi?
Evet ama bu hoşuma gidiyor.
O nerede? Eve gelmedi mi?
Annen onunla Meg'in evinde. Yolda durduk.
Karımı onların pençelerinden kurtarmanın yolu yoktu.
Neyini?
Şimdi yaptım. Sürpriz olması gerekiyordu.
Nişanlıydık ve beklemeyi umuyorduk...
...başka bir ifadeyle artık karı kocayız.
Sen ve Amy mi?
Evet.
Aşık mısın?
Evet.
Jo, bir şey söyleyeceğim sonra konuyu kapatacağız.
Seni hep sevdim.
Ama Amy için hissettiğim başka.
Ve bence...
...bu konuda haklıydın. Birbirimizi öldürürdük.
Evet.
Bence böyle olması gerekiyordu.
Teddy.
Beni böyle çağıran tek kişisin Jo.
"Teddy."
Amy seni nasıl çağırıyor?
"Lordum."
Tam onun kalemi.
Bunu hak ediyor gibisin.
Yine de arkadaş olabilir miyiz Jo? Lütfen.
Tabii oğlum. Her zaman.
O bir ressam.
Heyecanlı mısın?
Laurie söyledi mi?
Evet, evet.
Amy, senin için çok sevindim.
Bu... Böyle olması gerekiyordu.
İçim rahatladı. Teşekkür ederim.
Yazmak istedim Jo. İstedim.
Açıklamak istedim ama her şey çok çabuk oldu...
...ve bana kızacağından korktum.
-Hayır, hayır. -Bana kızgın değil misin?
Hayat kız kardeşine öfkelenmek için fazla kısa.
Onu çok özlüyorum.
Biliyorum.
Teşekkürler.
Bay Laurence.
Jo.
Ah, Jo.
Gelemedim...
O yokken ev eskisi gibi değil ve...
Onun olmadığını bilerek içeri giremedim.
Kardeşimin yarısı etmem, biliyorum...
...ama bana izin verirseniz güvenilecek bir dost olabilirim.
Tamam.
BETH İÇİN
Sayın Bay Dashwood...
...ekte üzerinde çalışmaya başladığım işin ilk bölümlerini bulacaksınız.
Gençlere yönelik bir hikaye olabilir ama herhalde sıkıcıdır.
Her ne kadar şüphe duysam da belki bir değeri vardır diye size gönderiyorum.
Jo March.
Benden nefret ediyor sanıyordum.
Nefret etse de evi sana bırakabilir.
Ya sen ve John?
Böyle bir evin üstesinden gelemeyiz. Çok büyük.
Satmalıyım ama March hala'yı mezarında ters döndürecek bir şey yapmak istiyorum.
-Bence sakıncası yok. -Güzel bir dönüş.
Sadece dönsün, kötü bir şey değil.
Ne yapacaksın?
Okul açacağım.
Hiç gerçek bir okulumuz olmadı, şimdi kız kolejleri açılıyor.
Bir okul olmalı. Daisy için.
-Ya Demi ne yapacak? -Karma bir okul açacağım.
Ya yazıların?
-Onlara ne olmuş? -Ne yazıyorsun?
Bir şeye başladım ama çok iyi olduğunu sanmıyorum.
-Yazdıklarını herkes beğeniyor. -Beğenmiyorlar.
Ben beğeniyorum.
Küçük hayatımız hakkında yazıyorum.
Yani?
Ev içindeki mücadeleler ve sevinçlerle...
...kim ilgilenir ki?
Gerçekten bir önemi yok.
Belki de insanlar yazmadığı için önemli görünmüyordur.
Hayır, yazı konuya önem bahşetmez. Önemini yansıtır.
Bence öyle değil.
Yazmak, önemli olmalarını sağlar.
Ne zaman bu kadar bilge oldun?
Hep öyleydim. Hatalarıma bakmaktan fark edemedin.
Hiç hatan da yoktu tabii.
Sayın Bayan March.
Gönderdiğiniz bölümleri okudum. Maalesef umut verici olmadıklarına katılıyorum.
Ama elinizde varsa skandal türünde hikayelerinizden göndermeye devam edin.
Veya arkadaşınız gönderebilir mi desem?
Şakamın kusuruna bakmayın.
Elimde değildi.
Jo, aşağıya in!
Geliyorum!
Açlıktan ölüyorum.
-Jo, beklemek isteyebilirsin... -Açım.
Ama Jo, tatlım, bir ziyaretçin var.
Kimseyi tanımıyorum.
Böldüğüm için özür dilerim ama...
...sensin.
Merhaba.
Selam. Ben Josephine March.
-Ben Jo. -Josephine, sen misin?
Hoş geldin! Hoş geldin. Bunlar Kitty ve Minnie.
Profesörümüzle de tanışmışsın. Profesör çok başarılı bir adam.
Annen de yazar olduğunu söylüyor.
Bir günlük tutuyorum.
Burada birçok ilginç insan var, entelektüeller, Avrupalılar...
Jo, umarım her şey yolundadır. Adresini Bayan Kirke'den aldım.
Bu kim? Siz kimsiniz?
Rahatsız ettiğim için özür dilerim. Yakınlardaydım ve düşündüm ki...
-Ama gideceğim. -Hayır, hayır.
Lütfen kalın. Çok yerimiz var.
Bu adam kim, biri söyleyecek mi?
Yük olmak istemem.
Yük olur musunuz hiç?
-Evet, lütfen. -Ben Laurie.
-Sen kimsin? -Friedrich Bhaer.
New York'ta aynı pansiyonda kalıyorduk.
Ah, Jo, çok yakışıklıymış.
New York'ta mı kalmaya niyetlisiniz?
Hayır. Kaliforniya'da profesörlük teklifi aldım.
Burada beni tutan bir şey olmadığı için de...
...batıya gidebilirim diye düşündüm.
Orası yeni ve göçmenlere karşı daha iyiler.
Belki de ben batıya gitmeliyim.
Sen göçmen değilsin, o yüzden belki de evde kalmalısın.
Ben gidiyorum!
Jo!
-Joseph, Josephine değil. -Joseph'i biliyorum.
Hem de baya iyi.
Bu çok güzel bir enstrüman.
Kim çalıyor?
Kardeşim, Beth çalardı.
Hepimiz biraz çalarız ama...
Ama hiçbirimiz onun gibi çalamaz.
Kardeş kaybetmek çok zordur.
Çok üzgünüm.
-Siz çalar mısınız? -Evet.
Şimdi çalsanız çok memnun olurduk.
Beth piyanonun susmasını istemezdi.
Saygısızlık etmek istemem.
Hem de hiç.
-Tanıştığımıza sevindim. -Ben de. Hoşça kalın.
Çok memnun oldum Bay Bhaer.
-Hoşça kal Laurie. -Hoşça kal.
-Her şey için teşekkürler. -Sizi ağırlamak zevkti.
Kaliforniya'ya gelirsen görüşmek isterim.
Gelir miyim bilmem ama teşekkür ederim.
Hoşça kal.
Ne?
Niye bana öyle bakıyorsunuz?
Ne harika bir adam. Umarım geri gelir.
Bana harika bir arkadaş olurdu.
-Baba, buraya senin için gelmedi! -Öyle mi?
-Jo, onu seviyorsun. -Ne?
-Hayır, sevmiyorum. -Seviyorsun.
Senin yarın kadar akıllıyım ama bunu çok net görüyorum. Onu seviyorsun.
-Onu sevmiyor mu? -İçgüdülerin iyi. Onu seviyorsun.
Seni hiç bu kadar mutlu görmedim. Aşk başka ne ki?
Peşinden gitmelisin. Laurie, atları hazırla. Onu yakalarız.
-Ben de geliyorum. -Ben gitmiyorum.
-Gidiyorsun. Amy haklı. -Kesinlikle!
Jo bir erkeği kovalasın diye araba hazırlayacağımı sanmazdım ama bunu sevdim.
-Kaliforniya'ya taşınıyor. -O uydurmaydı!
-Kalmaya bir sebebi olsun diye yalvarıyordu. -Ama yağmur yağıyor.
Fark etmez. Benimle gelir misin?
-Seni süslemeliyim. -Jo.
Laurie, orada durma, gidip atları hazırlasana. Teşekkürler.
Onu gördüğümü bildiğiniz halde annemi hiç sormuyorsunuz.
Hâlâ hayatta olduğunu varsayıyorum.
Ama ben annenizi soruyorum.
Niye hiç bilmiyorum.
Özellikle anlamamazlıktan geliyorsunuz.
Bu doğru.
-Ne... Ne istiyorlar? -Hiç bilmiyorum.
-Baba, bunu yayınlıyor musun? -"Küçük Kadınlar"a ne oldu?
Kitabın gerisi de sende, değil mi?
Ne?
Sadece saçını düzeltmeye çalışıyorum.
Dur, dur, dur. Arabayı durdur.
-Bekle, dur! -Arabayı durdur!
-Dur. Tamam. Çık. Çık. -Hadi, git, git, git.
-Git! -Jo, saçın!
Onu aşkla öp!
Açıkçası niye komşuyla evlenmediğini anlamadım.
Çünkü komşu, kız kardeşiyle evleniyor.
Doğru. Evet. Tabii.
-O kiminle evleniyor? -Kimseyle.
İkisiyle de evlenmiyor.
Hayır.
Hayır! Hayır, hayır, bu olmaz.
Kitapta hep evlenmek istemediğini söylüyor.
Kimin umurunda?
-Kızlar kadınların evlendiğini görmek istiyor. -Bu uygun bir son değil.
Uygun son satan sondur.
İnan bana.
Güzel kitabını kız kurusu bir kahramanla bitirirsen...
...kimse onu satın almaz.
Yayınlamaya değmez.
Sanırım evlilik kitaplarda bile iktisadi bir mesele.
Bu romantizm.
-Paragöz olmak. -Sonunu öyle yaz yeter.
Peki.
-Git! -Jo, saçın!
-Onu aşkla öp! -Git!
-Çok güzel görünüyorsun! -Hadi Jo!
Jo!
Ben... Ben gitmeni istemiyorum. Kalmanı istiyorum.
-Öyle mi? -Evet.
Kalmamı istesen asla gitmezdim.
-Hayır, kalmanı istiyorum. -Sana hiçbir şey veremem Jo.
Önemli değil.
Ellerim boş.
Boş değiller.
Bayıldım.
Çok romantik.
İnsanı sarıp sarmalıyor.
Çok duygusal.
-Teşekkürler. -Bölümün adını...
..."Şemsiyenin Altında" koyabiliriz.
-Güzel. -Harika.
Şimdi sözleşme konusu var.
Telif olarak sana yüzde beş vermeye hazırım.
Yani karın yüzde beşini alıyorum.
Net karın yüzde beşi, yatırımımı tazmin ettikten sonra.
Ya ön ödeme?
Kitabı yayınlayarak riski ben alıyorum.
Evet ama bu benim kitabım.
İyi satarsa ikimiz de para kazanırız.
Satmazsa ben işte kalabilirim.
Yani başarısız olursa hiçbir şey almam.
Hayır, sana telif hakkını satın almak için şimdi 500 dolar ödeyeceğim.
Telif hakkı mı?
Yeni basım için, öyle şeyler için.
Diziler, diğer hikayeler için karakterler için.
-Bir değeri yok mu? -Sadece başarılı olursa.
Anladım. Sahip olmak isteyeceğim bir şey sanki, değil mi?
Ailenin acilen paraya ihtiyacı olduğunu söylememiş miydin?
Evet. O yüzden önden ödeme almak istedim.
Hayır. Bu fazla riskli. Sadece telif hakkını öderim.
500 dolarınız sizde kalsın, telif hakkı da bende.
Ayrıca telif olarak yüzde on isterim.
Yüzde beş buçuk. Çok cömert bir teklif.
-Yüzde dokuz. -Yüzde altı, o kadar.
Bay Dashwood, kahramanımı para için evlendireceksem paranın birazını da alabilirim.
Yüzde altı nokta altı.
Tamamdır.
Telif haklarına da şimdi karar vermen gerekmez.
Hayır, kararımı verdim.
Kitabım benim olsun istiyorum.
-O nerede? -Burada millet!
PLUMFIELD AKADEMİSİ 1871
Hadi!
Bakalım şimdi B yapabilir misin?
KÜÇÜK KADINLAR
LOUISA MAY ALCOTT un romanına dayanarak
Bu olay bir kurgu eseridir. Tasvir edilen karakterler, olaylar, konumlar ve filmde geçen isimler hayalidir.
Tamamen rastlantısal ve kasıtsızdır.
Altyazıları çeviren: Duygu Yenal