RAVEN JEST WŚCIEKŁA
Profesorze Piper, może pan jeszcze raz zagrać nam tę melodię?
Oczywiście, moja droga.
Kitty, wiesz, co się dzieje, kiedy...
Na szczury, zapomniałam.
Raven Queen proszona o stawienie się w gabinecie Baby Jagi.
- Ja? - Tak, ty.
Pani Jago, czy wszystko...
OK?
Usiądź, Raven.
Jako opiekun naukowy mam obowiązek spotykać się z...
Kłopotliwymi uczniami.
Co? Nie jestem kłopotliwa.
Naszą rolą jest sprowadzenie cię na właściwą drogę... Niewłaściwą drogę.
Koleżanki ci to wyjaśnią.
Uwielbiam cię, Raven, ale pamiętasz,
jak wylałaś niezmywalny atrament na moją nową suknię balową?
To było niechcący.
Czułam się bardzo nieprzyjemnie i przeprosiłam cię za to ze sto razy.
Ale ty nie masz przepraszać. Jesteś zła.
A jeśli wcale nie chcę...?
Raven, ty masz tylko słuchać.
Briar, zechcesz zabrać głos?
Słuchajcie wszyscy...
Przy wieży przygotowałam platformę do skoków na bungee...
Briar, skup się! Maddie?
Uważam, że Raven jest super zła już teraz.
Nie uprzedziłeś mnie, że będziemy ją tu dręczyć.
Powiedziałeś, że to spotkanie przy herbatce.
Kłamałem.
Wysłuchajmy Lizzie Hearts.
Ściąć jej głowę.
Przestańcie wszyscy!
Tego właśnie oczekujemy od Złej Królowej.
Zrobiliśmy znaczący postęp.
Ale jak teraz wrócę do dawnej postaci?
Nie chcę być kurczakiem!
PRAWDZIWE ODBICIE
Apple, mogłabyś nie śpiewać z samego rana?
- A najlepiej w ogóle? - Och, ty zgrywusko.
Lustereczko złote moje, kto jest najpiękniejszą w szkole?
Ty, Apple White.
Najlepsze lustro pod słońcem.
Pożyczę jakąś biżuterię od Briar. Zaraz wracam.
Ciekawe, czy odrobina czarów mogłaby nieco podkręcić tę zabawę.
Nie.
- Co sądzisz, lustereczko? - Co sądzę?!
Moje lustro! Coś się stało, kiedy mnie nie było?
Nie, nie przypominam sobie.
To kompletna klapa.
Chodź, poszukamy innego lustra.
- Moje lusterko? Proszę. - Co?
Nie masz większego?
Lustro mniejsze wygodniejsze. Oko kocie sprawdzisz w locie.
Trudno znaleźć dobre lustro.
Niektóre są za wąskie albo za szerokie.
Nie podobają mi się ramy.
Chcesz pożyczyć moje lustro?
OK, tylko jeszcze raz rzucę okiem.
Nigdy się z nim nie rozstanie.
- Wiem. - OK.
Nikogo nigdy nie spotkało coś równie strasznego.
Apple, to ja zniszczyłam twoje lustro.
- Wiem. - Co?
Przecież masz być najbardziej złą osobą.
Domyśliłam się, że to ty i że mnie okłamałaś.
Zanim przyślą mi nowe lustro, powiem, jak możesz mi to wynagrodzić.
Przyznasz, że to idealny dodatek na zajęcia z Koronologii.
Oczywiście, o najpiękniejsza z...
Ciężkie.
Trzymaj się roli.
Nie chcę stale nazywać cię „najpiękniejszą".
Bądź dobrą złą koleżanką.
NADCHODZI AMORA
Oto C.A. Cupido, adoptowana córka Erosa, boga miłości.
Uczęszcza do Monster High, ale wkrótce odkryje,
że jej szczególne zdolności przydadzą się w innej szkole.
Bajkowe zakończenia wcale nie są takie pewne.
Czy księżniczki połączą swe losy z książętami?
Czy Rebelsi spotkają prawdziwą miłość?
Przyszłość tych związków zależeć będzie od pomocy Cupido.
Witaj, piękna pani.
Jestem Hopper Croakington II
i pilnie potrzebuję twojej rady.
Wiem, czego potrzebuje żaba, żeby stać się księciem.
Nie, milady! Zaraz!
Hej, mała. Jesteś Cupido.
I faktycznie cu-downa.
Kiedy język mi się plącze, przemieniam się...
Do licha, gdybym tylko umiał pięknie mówić, gdy przyjmuję ludzką postać.
Jednak w obecności pięknej Briar kompletnie tracę rezon.
Wiesz co? Potrafię temu zaradzić.
Powiedz mi, co do niej czujesz.
Nie ma innej, która mogłaby...
Hopper. To ty jesteś tym cichym wielbicielem, który chciał się spotkać?
Najpierw przysłałeś mi kosz much w kuwerturze,
potem woniejący bukiet bagiennych traw.
Wybacz, ale nie mam ochoty iść z tobą na tańce.
Najsłodsza Briar,
piękna tej nocy nie da się nawet porównać z twoją urodą.
Hopper, nie znałam cię od tej strony.
Hej, Cupido.
Dexter.
Chcesz jeszcze coś powiedzieć?
Ależ jesteś seksowna.
To znaczy... znaczy... Do licha!
Skrzek.
MADDIE RZĄDZI
Wszyscy w szkole mówią o wyborach do Rady Uczniowskiej,
ale na urząd przewodniczącej jest tylko jedna kandydatka.
Apple White.
Blondie, fakt, że z nikim nie rywalizuję,
nie oznacza, że nie zapracuję na swoją koronę.
Podczas debaty przedstawię swoje plany dotyczące tańców Royal,
działalności charytatywnej Royal, zbiórek żywności...
Royal to, Royal tamto, wszystko Royal.
- Byłoby świetnie, gdyby ktoś inny... - Ja bardzo chętnie.
- Mogę startować na przewodniczącą. - Co znowu?
Głosuj na Maddie! Głosuj na mnie!
Kapelusze nie korony. Głosuj na Maddie.
Cześć, Raven.
Dexter! Głosuj na mnie!
O rety. Dziękuję. Mocna szpila.
Drogie bajki, zaczynamy
debatę Rady Uczniowskiej Royal szkoły Ever After High.
Pierwsze pytanie kieruję do Apple.
Czemu ktoś miałby na ciebie nie głosować?
Chcę powiedzieć, że będę przewodniczyć szkole tak,
jak swojemu przyszłemu królestwu: perfekcyjnie.
Pytanie do Maddie brzmi: dlaczego podjęłaś się rywalizacji z Apple?
Jesteś... szalona?
Tak i dziękuję, że to dostrzegłaś.
Jeśli wiewiórka je żołędzie, a nie stek,
ile wody zmieści się w jeziorze?
Słucham?
- Słyszałaś. - Apple już długo jest przewodniczącą.
Maddie jest stuknięta.
Cisza!
Mam doskonały pomysł.
Byłoby super, gdyby rada powiększyła wrota do zamku tak,
by zmieścili się również więksi.
Myślę, że to da się załatwić, ale zapytam współprzewodniczącą.
Gdy niedźwiedzia jaskinia otwarta szeroko,
na kierunek pływów przymknąłbyś oko?
Co powiedziała?
Dex? Dexter?
RANDKA Z RAVEN
Dexter Charming!
Przecież widzę! Witaj, Cupido.
Co się z tobą dzieje?
Och, Raven.
Briar urządza w piątek przyjęcie.
Chciałbym zaprosić na nie Raven, ale boję się, że wszystko zepsuję.
W szkole są też inne dziewczęta.
- Poprosisz ją w moim imieniu? - Nie o tym myślałam.
Chciałbym być taki jak mój brat.
Gdybym był jak Daring Charming, dziewczyny dosłownie padałyby mi do stóp.
Może wypróbuj swoje metody podrywu na koleżankach?
- Świetny pomysł. Jesteś wspaniała. - Możesz podziękować mi cału...
Nauka stwarzania rzeczy z niczego...
Hej, Briar, gdybym zapytał: czy pójdziesz ze mną na randkę, co byś powiedziała?
O rety.
- Bolało? - Co takiego?
Kiedy spadłaś z nieba, Maddie, bo jesteś aniołem.
Też znasz zagadkowy?
O rety.
Może ty i ja w ten weekend?
O rety!
Mogę usiąść?
Raven. Też tu przychodzisz?
To najlepsze miejsce na oglądanie zachodu słońca.
Wybierzesz się ze mną na imprezę do Briar?
- Co? - Wolę iść z kolegą.
Mniejsze ciśnienie, rozumiesz?
Czarownie. Do zobaczenia w piątek.
Tak!
Idę na imprezę z Raven Queen!
- Dex. - Udało się. Jesteś wspaniała.
NAUKOWA IMPREZA BRIAR
Dobrze słyszałaś, Raven Queen.
Profesorze Rumpelstiltskin, to nie w porządku.
Nie może pan zrobić sprawdzianu z rozdziałów od 1 do 34.
Przerobiliśmy tylko dwa pierwsze.
Nie mogę skłamać i to... To niemiłe z pana strony.
Nie wiecie o profesorze Rumpestiltskinie?
Na początku każdego roku robi niesamowicie trudny sprawdzian.
Uczniowie muszą brać dodatkowe zadania,
a te polegają na tkaniu złota ze słomy.
Sprawdzian jest jutro rano. Już się stresuję.
Ja mogę was poduczyć.
Sama dokształcam się od zawsze.
Super.
Zacznijmy od podstawowych pierwiastków...
Jeśli jej nie obudzimy, oblejemy sprawdzian.
Gdyby naukę traktowała równie poważnie, co imprezy.
Właśnie.
- Cześć. Co słychać? - Nareszcie ciebie.
Ale teraz nie zasypiaj i pomóż nam.
Jedna rzecz zawsze mnie mobilizuje.
Naukowa impreza.
Tak!
Podstawowe pierwiastki: pył wróżek i smoczy ogień.
- Pył wróżek i smoczy ogień. - Pył wróżek i smoczy ogień.
Czas minął. Zobaczmy, jak oblaliście.
Raven Queen, piątka.
Apple White, piątka.
Cedar Wood, piątka. Hunter Huntsman, piątka.
Nigdy nie lekceważ mocy naukowej imprezy.
Pięć, pięć, pięć!
ŁADNE BUTY
Przyniosłem buty.
- Mogłabyś mnie przytulić. - Mam nadzieję, że to ty, Hunter.
Jak zgadłaś, pysiu?
Dziękuję, że je zdobyłeś.
Ale teraz już idź.
Wybacz, skarbie,
mam mniej niż godzinę na przygotowanie ekspozycji tych butów.
Blondie i Briar zaraz tu będą,
a one nie mogą się o nas dowiedzieć.
- No, może... - Super.
- Jesteś wspaniały. - Moglibyśmy napić się kawy?
I wylądowałem tutaj.
Dzięki za pomoc. Nie mamy zbyt wiele czasu, ale...
Żaden problem, Ashlynn.
Widzę, że przygotowałaś już regał i ja przesunęłabym go o pół metra w lewo,
żeby na buty padało światło, tworząc wokół nich rodzaj aureoli.
Idealnie, prawda?
Chyba tak.
Briar, co sądzisz?
Pesky.
Sam się prosisz!
Szklane klapki są przereklamowane.
Pesky?
Miarka się przebrała.
Rozpakowałyśmy dopiero jedno pudełko.
Otwarcie sklepu za mniej niż minutę.
Nie damy rady.
Możesz uciekać, Pesky, ale i tak się przede mną nie ukryjesz.
Hunter, nie!
Dostaniemy darmowe buty za pomoc?
Teraz dasz się przytulić?
Nawet pocałować.
Pesky!
I oto ja, profesor Jack B. Nimble...
CEDAR WOOD CHCE KŁAMAĆ
...już miałem przeskoczyć nad świecą, kiedy zrozumiałem, że to nie świeca,
ale gniazdo ziejących ogniem smocząt.
Waszą pracą domową będzie przygotowanie jakiejś niewiarygodnej historii.
Rozumie pan,
że ja nie mogę kłamać, więc trudno mi traktować prawdę elastycznie.
Zatem poszukaj prawdziwej historii,
która jest tak niewiarygodna, że trudno w nią uwierzyć.
Super. Ale gdzie znajdę taką historię?
Ależ masz potężne mięśnie.
By móc cię mocno przytulić.
Chwileczkę. Spotykacie się ze sobą.
Co? Nonsens. Oczywiście, że nie.
Romantyczny piknik.
Babeczki z serduszkami? Kogo chcecie nabrać?
Nie są romantyczne. Zrobił je mój wuj.
A to? Wasze inicjały w sercu?
My tego nie zrobiliśmy.
To zapewne... ten dzięcioł.
Niegrzeczny dzięcioł.
OK. A co powiecie na to?
„Ashlynn, cieszą mnie nasze sekretne randki.
Całuję, Hunter Huntsman”.
Naprawdę, dajcie spokój.
Napisałeś to dla mnie?
Kiedy profesor Nimble zapyta o niewiarygodną historię,
będę musiała wszystkim o was powiedzieć, bo nie mogę kłamać.
Co teraz zrobimy? Wszyscy się dowiedzą.
Poczekajcie. Chyba mam pomysł.
Szłam sobie przez las, kiedy nagle zobaczyłam coś niesamowitego.
Hunter i Ashlynn urządzili sobie romantyczny piknik.
Ona jest stuknięta.
Ale w dobrym sensie.
To oczywiste. Wiadomo.
KOT, KTÓRY TROPIŁ WILKA
Wybacz, Carmine, pobawiłabym się jeszcze, ale muszę wracać do szkoły.
Moje uszy. Przynieś torbę.
Biegasz szybciej niż wilk.
Jak to robisz?
Zamieniam się w słuch.
Kitty, nie możesz nikomu o tym powiedzieć.
Cerise?
- Raven? Niech zgadnę. Ty... - Tak.
- Chcesz o tym porozmawiać? - Ja...
Jeśli komuś powiem, to pewnie przyniesie mi ulgę.
Moja rodzina... ma pewien sekret.
Twoja mama, Czerwony Kapturek, poślubiła Wilka?
Nie martw się, nikomu nie powiem.
To nie ciebie się obawiam.
Dzisiaj ćwiczymy biegi.
Zobaczycie, jakie to ważne, kiedy jakiś szalony piekarz będzie chciał was zjeść.
OK. Do startu, gotowi.
Kitty.
O nie.
I jak, Cerise!
Chcesz nam... o czymś powiedzieć?
Aż trudno uwierzyć, że zaklęcie, jakie rzuciłam na twoje buty, podziałało.
- Co? - Pokażę ci.
Nie! Hej!
Dzięki, Raven.
Nie martw się, Kitty, to minie!
Kiedyś.
„OPOWIEŚĆ O CEREMONII DZIEDZICTWA"
I oto dzień Ceremonii Dziedzictwa.
Dzień, w którym uczniowie Ever After High swoim podpisem w Księdze Legend
ślubują podążać ścieżką wytyczoną przez ich bajkowych rodziców.
Lub nie.
Poważnie? To ja opowiadam.
Maddie, musisz mi pomóc.
Czuję, że nie mogę podpisać Księgi Legend,
ale też nie chcę wszystkich zawieść.
I nie zapominaj o całym:
„Jeśli nie podpiszesz, twoja historia zniknie,
a ty rozpłyniesz się w nicości".
- W tym problem. To może boleć. - Nie wiemy, czy to prawda.
- A co, jeśli jest? - A jeśli nie?
- Ale co, jeśli jest? - Nie pomagasz mi.
Poczekaj, chyba wiem, kto może to zrobić.
Zrozum, ja jestem lojalnym Royalsem.
Raven! Tutaj jesteś. Musimy pogadać.
- Wracaj! - Apple! Dokąd idziesz?
Muszę namówić Raven do podpisania Księgi.
Od tego zależy mój los.
Raven?
Jeśli jest ktoś, kto zna prawdę o Księdze Legend,
to jest nim Giles Grimm.
Pierzaści i przyjaciele razem samotni.
Mówi zagadkowym.
Rzucono na niego paplającą klątwę, dlatego wydaje się stuknięty.
Mówi, że miło mu nas tu gościć.
Zapytaj go o Księgę.
Czy jeśli nie podpiszę, naprawdę... zniknę?
Czy grające krzesło zmieni swoje brzmienie,
gdy na granicie napis utworzą kamienie?
Król, który śpiewa z niebiańskich stronic,
od kłamliwego brzasku woli stronić.
Mówi, że z Księgą coś jest nie tak.
I jeśli nie podpiszesz, twoja historia...
Co? Co?!
Przepraszam.
Jeśli nie podpiszesz, twoja historia będzie trwała nadal.
Naprawdę? To cudownie.
- Tak sądzę. - Tak sądzisz?!
Zagadkowy nie jest zbyt precyzyjnym językiem.
W końcu nadszedł dzień Ceremonii Dziedzictwa.
Następna jest Apple White.
Jestem Apple White, córka Królewny Snieżki.
Jestem gotowa złożyć ślubowanie.
Następna jest Raven Queen.
Jestem Raven Queen, córka Złej Królowej.
I ślubuję...
- Ja... - No, dalej, zrób to.
Jestem Raven Queen
i sama zadecyduję o swoim losie.
Moje „długo i szczęśliwie” zaczyna się teraz.
O rety!
- Raven się udało! - Całe szczęście!
Nadal tu jestem. Nie zniknęłam.
Jak możesz być tak... tak samolubna?
Wybacz, Apple, ale ja...
Niech wszystko się zatrzyma!
Nie wiedziałam, że mogę to zrobić.
Wybacz, Apple,
ale nie chcę, żeby ktokolwiek mi mówił, kim mam być.
Chcę sama to odkryć.
Nie rozumiesz?
Nie tylko ja mogę zadecydować o swoim losie.
Wszyscy możemy to zrobić. Nawet ty.
Ale ja nie chcę zmieniać swojego przeznaczenia.
Podobało mi się to, które miałam.
A przez ciebie może się nie spełnić.
Ale może się spełni.
Nie wiem.
Sama już nie wiem.
Nadal tu jesteś!
Nie zniknęłaś!
Wiem. To świetne uczucie.
W Ever After High stosunki między Rebelsami i Royalsami
nie będą takie same po tym, jak Raven broniła swoich przekonań.
Jej przekonania były błędne.
Nie uszanowała swojego przeznaczenia, kusiła los.
Słuchajcie, narratorzy!
My tu świętujemy!
Raven nie zdaje sobie sprawy, jakie siły uwolniła.
Trzeba nad tym zapanować, zanim ta niebezpieczna myśl znajdzie naśladowników.
Oto dzień po Ceremonii Dziedzictwa.
DZIEŃ PO CEREMONII
Stosunki pomiędzy Rebelsami i Royalsami
bynajmniej nie są bajeczne.
Moim zdaniem Raven zepsuła całą uroczystość.
Ona chce napisać swoją własną historię.
Nie ma ochoty robić tego, co życzą sobie Royalsi.
Błagam.
Wszyscy widzieliśmy, co naprawdę się stało podczas ceremonii.
Jeśli nie mogę dostać tego, co chcę, dopilnuję, żeby innych spotkało to samo!
Powiem ci, co się stało.
Proponuję, żeby wypędzić Rebelsów. Niech mają własną, złą szkołę.
Oszalałaś? Nic takiego nie zaszło.
Wiem, jak do tego podejść w dojrzały sposób. Ignorujmy ich.
Świetnie.
Ty czarownico. Jak śmiesz?
Tego za wiele.
- Nie! - Nie, ty...
Musimy ich powstrzymać.
Ja się tym zajmę.
Wiem, że ostatnio było wam ciężko.
Apple i ja nie we wszystkim się zgadzamy.
Ale to nie znaczy, że nasi przyjaciele mają się o to kłócić.
- Cieszę się, że w czymś jesteśmy zgodne. - Ja też.
Poza tym to nie do końca tak, że możemy zmienić swoje przeznaczenie.
My mamy swoje „długo i szczęśliwie”. Ty nie.
Naprawdę?
OK.
Ojej. To tak się bawimy?
Widzisz, co Raven narobiła? To nie ta sama szkoła.
Właśnie. I uważam, że dobrze się stało. Wręcz bajecznie.
Mów, Raven. W czym problem?
Apple jest zła o Ceremonię Dziedzictwa.
„ZASTĄPIĆ RAVEN"
Chciałabym zrobić coś, co poprawi jej humor.
Jak każda bajkowa księżniczka powinna mieć wroga,
który, jak yin i yang, pozwoli jej się spełnić.
Zatem muszę znaleźć kogoś,
kto stanie się jej oponentem i zajmie moje miejsce.
Ja to zrobię.
Zawsze o tym marzyłem.
Chcę być najbardziej złym prosiakiem, jakiego widziała ta szkoła!
Hej, Raven, dopuściłem się szatańskiego czynu.
Zamieniłem żółtą musztardę z brązową.
Te hot dogi są wyśmienite.
Wiem, chyba dzięki tej nowej musztardzie.
OK, zrzucę balony wypełnione niebezpiecznym gazem
prosto na uczniów.
Serio? Jakim gazem je napełniłeś?
- Helem. - OK.
Hel nie jest niebezpieczny i daje taki efekt.
Podobno chcesz mnie uszczęśliwić nowym wrogiem, który cię zastąpi.
To podłe.
- Słucham? - My mamy być wrogoprzyjaciółkami.
Ale ja wcale nie chcę. Pragnę decydować o swoim losie.
- Nie możesz tego pojąć? - Nie mogę uwierzyć, że się tak upierasz.
Dziewczęta!
Hej. Już nie chcę być Złą Królową.
- Mówiłeś, że to twoje marzenie. - Ale to było rano.
Teraz chcę być balonatykiem.
I tak w Ever After High walka trwa nadal.
Może wszystko magicznie się ułoży.
Tak, kiedy świnie zaczną latać.
KONIEC JEST ZALEDWIE POCZĄTKIEM...
ROZDZIAŁ PIERWSZY