Od zarania dziejów lalki były wielbione przez dzieci,
cenione przez zbieraczy
i używane jako magiczne narzędzie dobra i zła.
Boimy się na samą myśl.
Pomyślicie, że oszalałyśmy.
Najpierw tylko...
ręka albo noga zmieniała położenie.
Potem patrzyła w górę, zamiast w dół.
A w końcu znalazła się w innym pokoju.
Sama się przemieszcza.
Camilla znalazła medium. Powiedziała, że lalka
jest opętana przez Annabelle Higgins.
Straciła rodziców i przywiązała się do lalki.
Chciała się tylko zaprzyjaźnić.
Zrobiło się nam przykro.
Jesteśmy pielęgniarkami, pomagamy innym.
Ale potem było gorzej.
Jak się u was znalazła?
Dostałam ją od mamy na urodziny.
Nie wiem, skąd ją wzięła,
ale jesteśmy przerażone na śmierć.
SANTA MONICA, KALIFORNIA
Bóg docenia ofiarę.
ROK WCZEŚNIEJ
A nasze ofiary sprawiają, że nie pozostaje obojętny.
Jezus powiedział: "To jest moje przykazanie,
abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem.
Nikt nie ma większej miłości od tej,
gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich".
Wygrałem.
Módlmy się.
Miło was widzieć. Do zobaczenia.
A więc
kto wygrał?
John. Ale kantuje.
Grali w dwójkę na jednego. Musiałem sobie radzić.
Racja.
No co?
Gdzie się podziała Sharon?
- Poszukam jej. - Dzięki.
Pete cię przysłał?
Daję słowo, myśli, że ja...
też ucieknę.
Mężczyźni.
Co oni by bez nas zrobili?
Poczekaj. Pomogę ci.
- Dzięki za podwózkę, Pete. - Nie ma za co.
Ty dbaj tylko o żonę i dziecko.
Pytaliśmy już o imię?
- Sharon. - To nie wścibstwo.
Tylko rozmowa.
- Wciąż się zastanawiamy. - Ale chłopiec będzie raczej Johnem,
- a dziewczynka Phyllis. - Tak?
- Podobały ci się. - Nie mówiłam tak.
- To imię mojej babci. - Nie cierpię jej.
Nie tylko ja. Nikt jej nie cierpi.
To prawda, jest znienawidzona.
I tym akcentem...
Chodźmy. Oni mają dużo do przedyskutowania.
Jeszcze raz dzięki.
Nie ma za co.
Pamiętajcie:
dzieci to błogosławieństwo.
Istotnie.
A potem zaczynają mówić.
Ty...
Czyli Phyllis odpada?
Nie powinniśmy mówić o dziecku przy nich. Nie wypada.
Dlaczego?
Stracili córkę dwa lata temu.
Nie stracili jej, Mio.
Uciekła do hippisów.
Ma pewnie trzech mężów i przydomek Gwiazda.
Nawet Gwiazda jest lepsza niż Phyllis.
Nie zamknąłeś na klucz?
Nie. Po co?
Zacznij zamykać. Świat się zmienił.
Sami siebie nazywają "Rodziną".
Według policji byli niebezpieczną sektą.
Mieszkali na ranczu Spahn,
gdzie nakręcono wiele znanych westernów.
Do Rodziny należało około 30 członków,
w tym wielu notowanych narkomanów i przestępców.
Obecnie kilku członków jest w areszcie
po brutalnych morderstwach Sharon Tate i małżeństwa LaBianca.
Los Angeles żyło w strachu,
zanim policja wpadła na trop podejrzanych...
Kochanie?
Wyłączysz telewizor? Trudno się skupić.
Na swojego przywódcę, Charlesa Mansona,
oddani uczniowie mówili Bóg albo Szatan.
Przewidział on apokaliptyczne wydarzenie, które nazwał Helter Skelter.
Dziękuję.
Wiesz, nie powinnaś nawet tego oglądać.
Może wpłynąć na dziecko. Nowe badania...
- Kolejne? - To prawda.
Dzieci w macicy
mają większy kontakt ze światem niż przypuszczano.
Rozpoznają głosy, dźwięki i piosenki.
Ci faceci wydali na te badania miliony dolarów,
zamiast za darmo zapytać matki.
Jak ci idzie?
Cóż...
Staram się to polubić.
Wszyscy mówią,
że na etacie będzie milion razy gorzej.
Nie wspomniałem, że zostanę ojcem.
Dlaczego?
Nie wiem.
Żeby uniknąć słuchania, jaki to będzie trud.
Trud?
Może "trud" to złe słowo.
Wyzwanie?
Mówisz o stażu czy o mnie i dziecku?
Nie wiem.
O wszystkim.
To nie jest wymarzona sytuacja przed tym, co mnie czeka.
Przed tym, co nas czeka.
Nie chciałem, żeby to tak zabrzmiało. Przepraszam.
Trudy i wyzwania to przecież nic złego.
Wiem, że ostatnio zatraciłem się we własnym świecie.
- Dla niektórych to egoizm. - Niektórych?
Większości?
Każdego?
Możemy cofnąć ostatnie dwie minuty?
Proszę.
Dobrze.
Wiem, że się stresujesz.
Ostatnio jestem nieco przewrażliwiona.
- Postawić ci diagnozę? - Tak, doktorze.
Dobrze.
W mojej prawie zawodowej opinii
jesteś nieco przewrażliwiona,
bo jesteś w zaawansowanej ciąży.
Bardzo mi przykro, Mio.
Tak, denerwuję się egzaminami końcowymi
i boję się na myśl o pracy,
ale nigdy nie byłem szczęśliwszy.
Nigdy.
A to dzięki tobie.
I niemu.
Wiesz co?
Chcę ci coś dać.
O nie. Twój ostatni prezent to moja ciąża.
To prawda.
Zamknij oczy.
Dobrze. Zaczekaj. Czekałem, aż dziecko się urodzi, ale...
Poczułeś...
Wyrzuty sumienia, tak.
Otwórz już oczy.
Niemożliwe.
Boże, John.
- To ona? - Tak.
Gdzie ją znalazłeś? Wiesz, jak długo jej szukałam?
Wiem.
Całkiem straciłam nadzieję.
Mam swoje sposoby.
Zabraknie nam na czynsz przez kilka miesięcy, ale...
Mieści się idealnie.
Kolekcja pełna?
Tak.
Dziękuję. Jest piękna.
John?
Obudź się.
- Coś z dzieckiem? - Nie.
Słyszałam krzyk u sąsiadów.
Coś się stało.
Zostań, sprawdzę.
Zaczekaj!
Zadzwońmy na policję.
Bo sądzisz, że słyszałaś krzyk?
Sprawdzę. Oni zrobiliby to samo.
Wolałabym, żeby zadzwonili na policję.
Pomyśl, że słyszeli twój krzyk.
- Uważaj. - Dobrze.
John?
- Masz na sobie krew. - Nie jest moja.
Zadzwoń po karetkę, szybko!
Numer alarmowy.
Proszę podesłać karetkę.
Adres?
307 Gardner Road.
W Santa Monica?
Tak.
Co się stało?
Nie wiem.
Jest dużo krwi.
Proszę, pospieszcie się.
Podobają mi się twoje lalki.
Mąż zaraz wróci.
Bierz, co chcesz i wynoś się!
Mia!
Uciekaj!
Uciekaj! Uciekaj, Mio!
Otwierać!
- Otwierać! - Jestem tu.
- Policja. - Już dobrze.
Otwierać!
Oddychaj.
Nic ci nie będzie.
Jestem tuż obok.
Jeden ze śledczych porównał scenę
do rytuału okultystycznego.
Małżeństwo zostało brutalnie zabite
przez ich córkę, Annabelle Higgins i jej niezidentyfikowanego chłopaka.
Uważa się, że byli członkami sekty.
Mężczyzna został zastrzelony przez policję,
a córka zapewne popełniła samobójstwo, podrzynając sobie gardło.
Jeden z policjantów powiedział:
"W trakcie swojej kariery nie widziałem jeszcze takiej jatki".
Błony płodowe nie zostały przebite
i są nienaruszone,
ale zauważalny jest obrzęk na szyjce macicy.
Zapewne w wyniku urazu.
Dlatego...
będzie pani leżała do końca ciąży.
Może pani wstać i skorzystać z łazienki,
tylko ostrożnie.
Większy wysiłek stanowi ryzyko dla pani i dziecka. Dobrze?
Dziękuję panu.
Zamek.
Kazałem wszystko wyczyścić. Dwa razy.
Można by tam operować.
Nie musiałeś.
Masz leżeć. Oszalałabyś tu.
Tylko nie zachwycaj się operami mydlanymi.
Wiesz, że ich nie cierpię.
Przyniosę ci przybory do szycia.
Cały pokój będzie twoim warsztatem.
O co chodzi?
Myślisz, że dziecku nic nie jest?
Nawet nie wie, co się stało.
Doprawdy? Bo słyszałam, że są nowe badania...
Przestań.
Słyszałaś lekarzy.
Dziecku nic nie jest.
Nic.
Jesteś jego matką.
Wiedziałabyś, gdyby coś mu było.
Ale jeśli coś się stanie...
Co ma się stać?
Kiedy zacznę rodzić.
Mio.
Przede wszystkim uratujesz dziecko.
- Przestań. - Musimy to omówić.
Nie pozwolę, żeby coś mu się stało.
Obiecaj.
Obiecaj, że uratujesz dziecko.
Dobrze, obiecuję.
Ale wiesz co?
Będzie dobrze.
Nic ci się nie stanie.
Co to?
John?
- John? - Wszystko gra.
Jestem twoim przyjacielem.
Czyżby, Phil?
Oczywiście.
A więc mam przyjaciela.
Byłeś dla mnie taki miły. Zabrałeś mnie do kina,
na kolację. Nawet na tańce.
Świetnie się bawiłam.
Jak ci minął dzień?
- Telewizor znowu się popsuł. - Naprawdę?
To chyba ten pokój. Przedtem się nie psuł.
Co to?
Parę rzeczy, które kupiłem,
żeby zaspokoić twoje zachcianki.
Zabawne, ale nie mam żadnych zachcianek.
Kiszone ogórki.
Wiesz, co by do nich pasowało?
Johnie Form, stanowimy idealną parę.
Wiem.
Jak musztarda i pikle.
Miałeś spotkanie?
Tak.
Mam duże szanse na pracę w Huntington Memorial.
No jasne.
Ale to w Pasadenie. Dalej od plaży. Może być?
Zmienimy otoczenie.
Powinienem pojechać na konferencję w Sacramento.
To mogłoby pomóc osiągnąć ten cel.
Trwa cały dzień, lecę za kilka dni.
Nie będzie cię dwa dni.
Poradzę sobie.
Wracaj do łóżka.
Nie siedź tak długo.
Chodźmy.
Detektyw Clarkin dzwonił.
Chce zajrzeć w tym tygodniu.
Powiedziałam mu wszystko. Wolę o tym zapomnieć.
Chce omówić kilka spraw.
Ta lalka.
Wyrzućmy ją. Miała ją w rękach.
Masz rację. Już jej nie ma.
Niech Clarkin wpada, kiedy chce.
W najbliższym czasie nigdzie się nie wybieram.
Należeli do sekty.
To była córka Higginsów i jej chłopak.
- Mogli państwo słyszeć... - Sekty zdobywają świat?
Nie jest aż tak źle, jak nam wmawiają.
Nie przekona nas pan tak łatwo.
Byli satanistami?
Powinna wiedzieć.
Tak.
Uważamy, że parali się okultyzmem.
To był dowód ich oddania.
Przemoc dla samej przemocy.
To szaleństwo.
Szaleni ludzie robią szalone rzeczy.
To był jedyny motyw.
Coś państwu powiem.
Sprawdzę to dokładniej.
Zobaczymy.
Jeśli znajdę coś jeszcze, powiem...
Nie.
Dziękuję.
Ale jeśli to nie dotyczy naszego bezpieczeństwa,
wolałabym nie wiedzieć.
Dobrze.
Rozumiem.
Dobrze.
Tak, jak teraz.
Dzięki.
Zrobię popcorn.
Będzie Tim Conway.
I John Wayne.
Znowu odwołał?
Czy powinnaś w ciąży jeść tyle masła i so...
- Raquel Welch i Sophia Loren. - Wiesz, że ich nie ma.
- A gdzie są? - Nie wiem.
Ściągnijmy je!
- Jak się czujesz? - Denerwuję się.
Wypadniesz świetnie.
Kocham cię.
A ja ciebie.
Rozumiem, pani Prentice, ale ma pani czas. Mogę się rozejrzeć?
Nie wolałaby pani usiąść?
Rozumiem pani ból.
To nie miało związku z pieniędzmi!
Nie chcę o tym mówić. Nie chcę o tym myśleć.
Proszę wyjść.
A jeśli żyją? Co pani zrobi?
Powiedziałam, nie wiem! Proszę wyjść!
Ratunku!
Już dobrze.
Bardzo żałuję, że mnie tu nie było.
Za tobą.
Gratulacje.
- Dziewczynka. - Moje dziecko.
Rety.
Leah?
Leah. Cześć.
Leah, to ja, twój tatuś.
Spójrz na nią.
Spójrz.
John...
John, ten pożar...
Nic jej nie jest. Ani tobie.
Nie.
Nie wiem, co się stało.
Ten dom jest przeklęty.
Nie mogę tam wrócić. Nie z nią.
Nie musisz.
Nigdy.
PASADENA, KALIFORNIA
Kochanie, jesteś gotowa?
Za chwilę...
Ona...
A teraz...
Musisz częściej wychodzić. Spóźnimy się.
Naprawdę musimy iść? Leah jest marudna.
Nic jej nie jest. Wyjdźcie,
- za długo już tu siedzicie. - Wiem, ale...
Spójrz.
Piękny dzień.
To nam się przyda. A Leah powinna się opalić.
Przestań.
Możemy zastosować... Jak to się nazywa?
Posmarujmy ją masłem kakaowym.
Pójdę pod warunkiem, że przestaniesz gadać.
Dobrze.
Chodźmy.
Idziemy.
Strach nie może nad nami panować.
Bo nigdy nie jesteśmy sami,
kiedy jest z nami Bóg.
Czy nie jest tak, że im lepiej coś znamy, tym mniej się tego boimy?
Musimy poznać nasze lęki, żeby je zrozumieć.
Musimy świecić jasnym światłem
na potwory karmiące się naszymi obawami,
naszymi lękami
i samorodnymi wątpliwościami.
Musimy pamiętać, że dla wierzących
światło prawdy świeci wiecznie.
Mio. Mogę zrobić zdjęcie dziecku?
Umieszczam zdjęcia
najmłodszych parafian na tablicy ogłoszeń.
Tak. Oczywiście.
Nie, weź ją na kolana.
Ja nie muszę być na zdjęciu.
Musisz.
Matki są bliżej Boga niż ktokolwiek.
Tylko one mają udział w cudzie poczęcia.
Leah.
Cudownie.
Wystarczy.
Wciąż co niedzielę brakuje mi Higginsów.
- Zapewne trudno wam... - Jest John. Pójdę.
Mamy dużo pudeł do rozpakowania.
Niestety, nie znam modlitwy w tej intencji.
O pewne rzeczy musimy zadbać sami.
Tak. Z Bogiem.
Ojcze Perez.
To już chyba ostatnie.
Otwórzmy szampana.
Ja pójdę.
Co ona tu robi? Dam głowę, że ją wyrzuciłem.
Nie wiem.
Musiał się zrobić bałagan po pożarze.
Daj mi ją.
Nie.
To prezent od ciebie.
Ojciec Perez mówił, żeby stawiać czoło lękom.
Na pewno?
Tak.
Mieści się idealnie.
Chodź do mamusi! Chodź!
Szpital miejski:
miejsce, w którym personel poświęca się człowiekowi.
...ciągłe wyzwanie miłości i nadziei, samotności i rozpaczy.
Szpital miejski na ABC.
Autentyczni lekarze i pielęgniarki oraz ich prywatne dramaty.
- Przepraszam. - Mogę przejść?
Dziękuję.
Też tu mieszkacie?
- Na górz... - Nie mów jej.
Mamy nie mówić. To nieznajoma.
To bardzo dobra zasada.
Mam taką samą.
Naprawdę?
A nawet kilka.
Jestem Mia, a to Leah.
A ty?
- Nan... - Powiedziałem. Nie mów.
Może kiedyś wszyscy się zaprzyjaźnimy.
POWITANIE DIABŁA
Jesteście nowi w Palmeri?
Tak.
Dla tej małej wszystko jest nowe.
To Leah.
Cudowna.
Jestem Mia.
Evelyn.
Proszę. Moja córka ją uwielbiała.
Może Leah też ją polubi, kiedy dorośnie.
To bardzo miłe. Dziękuję.
Zawsze jesteś mile widziana.
Dziękuję.
Zobacz, co dla ciebie narysowali.
Widzisz? To my.
Już mamy przyjaciół.
Przynajmniej trochę poćwiczymy.
Popatrz tylko.
Pogadamy z ich rodzicami?
Gdyby Leah to zrobiła, chciałabym wiedzieć.
Leah by tak nie rysowała. Beznadzieja.
- Spójrz na proporcje. - John.
Tak, Mio, też chciałbym wiedzieć.
Sprawdźmy, gdzie mieszkają, i przedstawmy się.
Ale nie przesadzajmy.
Przecież to nie pogróżki,
tylko dziecko z bujną wyobraźnią.
Wiem.
Zamieszkaliśmy tu, żeby zapomnieć o tym, co się stało.
Spakowaliśmy ubrania, meble.
I dobre wspomnienia.
Ale lęki i obawy mieliśmy pozostawić.
Ty w pracy masz kontakt z dorosłymi, a ja...
Niepotrzebnie się przejmujesz.
Przepraszam. Wiesz co?
Jutro nie pracuję do późna.
Wrócę do domu, usiądziemy,
zjemy kolację
i porozmawiamy jak dorośli.
Zgadzasz się?
Kim jesteś?
Nikogo tu nie ma.
Tylko ty, ja i Leah.
- Wiem, co widziałam. To była ona. - Mio...
Dzieją się tu rzeczy, których nie umiem wyjaśnić.
Jakie?
Czy to nie manifestacja twoich lęków?
To normalne, że młode matki przeżywają depresję...
Jesteś lekarzem, ale nie znasz się na wszystkim.
Porozmawiajmy z kimś.
Z kim?
Z psychiatrą?
Nie oszalałam, John. Nie oszalałam.
Nie twierdzę tak. I nie mówię o psychiatrze.
Zwróciliśmy się do Kościoła, ojcze.
Rodzice tak robili w trudnych chwilach.
Im to pomagało.
Rozumiem.
Ale was spotkało coś więcej niż trudna chwila.
W ciągu kilku miesięcy poznaliście to, co w życiu najgorsze.
I najlepsze.
Taki wstrząs może naruszyć nawet najmocniejsze fundamenty.
Ale wy przetrwaliście.
I zamiast próbować zapomnieć o tym koszmarze,
potraktujcie go jako dowód waszej wspólnej siły.
Takie przeżycie nie osłabia.
Tylko wzmacnia.
Ma ksiądz rację.
Dobrze.
Cześć.
- Mia? - Tak.
No i Leah, pamiętam. A ty?
Witam. John.
To Evelyn. Ma tę księgarnię.
- Dzięki za książeczkę. - Musiałam ją dać.
Miałam wrażenie, że znam twoje dziewczyny od dawna.
Dokąd idzie ta piękna rodzinka?
- Odprowadzamy go. - Jadę do szpitala,
- na nocny dyżur. - Coś przeskrobał.
Mówią, że to nagroda.
Gdybyście chcieli poznać okolicę, śmiało pukajcie.
Dzięki.
Miłego dnia.
Na mnie też czas. Pójdziesz do mamusi?
Chodź!
No już!
Leah!
Pomocy!
Ratunku!
Przepraszam.
Dziękuję.
Dziękuję, że pan przyszedł.
Nie ma za co.
Ale trochę się zdziwiłem. Ostatnim razem...
Powiedziałam, że nie chcę nic wiedzieć.
Jednak upłynęło trochę czasu...
Chciałabym poznać prawdę.
Za wiele pytań pozostaje bez odpowiedzi.
Rozumiem.
Mam tu materiały o sprawie Higginsów.
To Annabelle. Ich córka.
To zdjęcie zrobiono, zanim wstąpiła do sekty.
Wygląda inaczej niż wtedy, kiedy ją pani widziała.
A ta jej sekta...
Przyjrzał się jej pan?
W jakim celu?
Coś musiało ich skłonić do napaści.
- Szaleni ludzie robią... - Szalone rzeczy. Wiem.
Ale nie uważali się za wariatów.
Musieli mieć jakiś powód.
Po dokładniejszym badaniu wiem, że to nie był akt oddania.
Tak naprawdę próbowali coś przywołać.
Co?
Diabła? Demony?
Wróżkę Zębuszkę. Dokładnie nie wiem.
- To bez znaczenia. - Dlaczego?
Bo to zwykłe czary-mary.
Proszę.
Proszę pani...
To byli bandyci.
Zapewne naćpani Bóg wie czym,
dlatego widzieli i robili różne...
potworności.
Ten znak coś panu mówi?
Słyszała pani wyrażenie:
"Czasem cygaro jest tylko cygarem"?
A więc zgodzi się pan, żebym zatrzymała to zdjęcie.
Jeszcze jedno. Ta sekta ma nazwę?
Nazywali się "Uczniami Barana".
TEURGIA DIABOLICZNA
Witam ponownie.
Mogę ci jakoś pomóc?
Nie. Tylko się rozglądam.
Właśnie się czegoś dowiedziałam.
Nie umiesz kłamać.
Czego szukasz?
- Przyjdę później. - Mia.
Jestem stara.
Niewiele może mnie zaskoczyć.
A nawet jeśli, nie chce mi się tego okazać.
Powiesz mi?
Myślę, że moją rodzinę
prześladuje duch.
Alejka czwarta. Chodź.
Wiem, że historia o duchu tej dziewczyny brzmi jak obłęd...
Nie większy niż rozstąpienie się morza.
Dla niewierzących wszystko jest obłędem.
Wierzysz w to?
Powiedzmy, że jedna czy dwie przygody
pomogły mi stać się tolerancyjną.
Nie uważam, że to, co widzisz, to duch tej dziewczyny.
Dlaczego?
Duchy nawiedzają konkretne miejsca.
Zwykle są to miejsca strasznych wydarzeń.
Jak wasz dawny dom.
Po przeprowadzce nadal to się dzieje.
Dlatego myślę, że to nie duch.
A ta sekta?
Powiedziałaś, że próbowali coś przywołać.
Z tego, co czytałam, wiem,
że te sekty nie przywołują duchów.
Tylko nieludzkie byty.
Które nigdy nie miały ciała.
Demony.
Czego chcą?
Duszy.
I nie spoczną, dopóki jej nie zdobędą.
Co mam robić?
Oby któraś z tych książek kryła odpowiedź.
Moja córka, Ruby.
Zmarła, kiedy była w twoim wieku.
Przykro mi.
Bez niej czułam, że nie mam po co żyć, więc...
Ale kiedy leżałam i czekałam na koniec...
usłyszałam jej głos.
Powiedziała, że jeszcze nie czas na mnie.
Że Bóg ma dla mnie inny cel.
Ty też masz cel, Mio.
Chronić rodzinę.
Nie sądź, że oszalałaś.
Rób to, co uznasz za słuszne.
To, co musisz zrobić.
Mia.
"Diabeł czyha na słabych i chwiejnych.
Chce pożreć ich duszę.
Wymówienie zaklęć.
Przelanie krwi rodziny.
UCZNIOWIE BARANA
Przelanie krwi niewinnych".
Ale jak to powstrzymać?
Leah.
Leah!
Boże!
Co się stało?
Musisz nam pomóc, John.
Dzięki, że ksiądz przyszedł.
Wezmę płaszcz.
Mio...
Ta lalka...
Mogę ją zobaczyć?
- John ją wyrzucił. - Próbowałem.
A znalazła się na dnie ostatniego pudła.
Co lalka ma wspólnego z tym rzekomym demonem?
Demony wykorzystują czasem przedmioty jako medium na drodze do celu.
Do celu?
Są nim nasze dusze, John.
Dlatego jego celem jest Leah.
- Chce jej duszy. - Nie.
Demony nie mogą zabrać duszy.
Dusza musi zostać najpierw ofiarowana demonowi.
Ja nie zamierzam oferować swojej duszy.
Diabeł jest ojcem kłamstwa.
Demony to jego manipulatorzy.
Nikt nie chce dobrowolnie oddać duszy.
Jak mamy się go pozbyć?
- Jak sprawić, żeby nie powracał? - Nie wiem.
Jeszcze nie.
Ale ktoś w Kościele może wiedzieć.
Słyszałem o małżeństwie,
z którym Kościół już współpracował, które zajmuje się takimi sprawami.
Mieszkają na wschodzie, ale można zadzwonić.
A tymczasem?
Leah nie może być w pobliżu tej lalki.
Ja ją wezmę.
Może święte miejsce
osłabi demona na tyle, że nie będzie mógł powrócić.
Dziękuję, ojcze.
Nie ma za co.
Chodź, doktor każe ci się położyć.
Nie mogę, John. Muszę wiedzieć, że nie wróci.
Mio. A jeśli...
- A jeśli... - John, nie mogę.
A jeśli ja z nią będę?
Ty odpocznij.
- Dobrze? - Zgoda.
Dobranoc.
John.
Mia.
Dzięki, że mi wierzysz.
Nie byłam pewna.
Mia, daj spokój.
Kocham cię.
Zawsze będę ci wierzył.
Dobranoc.
Ojciec Perez nam pomoże?
Myślę, że tak.
Jeszcze 1 rzut w siedemdziesiątej czwartej kolejce.
Piękny rzut, prosto w pole pałkarza.
Logonov uderza i nie trafia. 2 do 2.
Bierze zamach.
Niech Bóg zlituje się nad twoją duszą!
Szczerze mówiąc, Mio,
to nie twoja sprawa.
Tylko pomiędzy mną a Leą,
a powiedziała, że chce tę piżamę.
Rozpuścisz ją.
Nie mam wnuków. Zresztą, nie da się rozpuścić niemowlaka.
Nie wiem, czy to prawda.
Dowiemy się, bo Leah pokazała mi też te sukienki.
Evelyn.
Kochanie, co się dzieje?
Mamusiu.
Moja Ruby marudziła, dopóki jej nie ukołysałam.
Połóż ją.
Marudziła i marudziła. Połóż ją.
Chodź, skarbie. No dobrze. Zaczynamy, Leah.
Będziemy kołysać to dziecko Przez całą noc
Uratowałaś mi życie.
Jaką piosenkę nuciłaś?
Stary bluesowy kawałek.
Tylko przy niej moja Ruby się uspokajała, kiedy była dzieckiem.
Mogę spytać, jak zmarła?
- Nie mów, jeżeli nie chcesz. - Mogę powiedzieć.
Zginęła w wypadku.
Wracaliśmy od moich rodziców.
Mieszkają na północ stąd.
Byłam zmęczona.
Krewni są męczący.
Było bardzo późno i nie powinnam była prowadzić.
Ostatnie, co pamiętam,
to jak spojrzałam do tyłu
na śpiącą córkę.
Wyrosła na przepiękną kobietę.
Obudziłam się po trzech tygodniach.
A Ruby nigdy.
Nie dane było mi się z nią pożegnać.
Błagać Boga, żeby mnie zabrał pierwszą.
Popełniłam błąd...
a ona za niego zapłaciła.
Ojcze.
Gdzie ona jest?
- Co? - Lalka.
Ojciec ją zabrał.
Zło.
Jego obecność.
Widziałem je, John.
Poczułem.
Poczułem, jak bardzo chce.
Czego?
Zabrać jej duszę.
Ale mówił ksiądz, że dusza Lei musi zostać ofiarowana.
Tak.
A dziecko nie może ofiarować swojej duszy.
Boże. Mia!
Pójdę do niej.
Mia.
Ojciec Perez miał wypadek. Powiedział...
- John? - Mio,
musisz wyjść z domu.
Już jadę!
Ojciec Perez?
Wszystko w porządku?
Ojcze?
Niech Bóg zlituje się nad twoją duszą!
Kto to?
Wyjdźmy.
Leah.
Leah!
Telefon nie działa. Chodź.
- Zabrał dziecko. - Zadzwonimy z mojego.
- Chodź ze mną. - Muszę ją odnaleźć.
Odzyskamy ją. Chodźmy do Kościoła, pomogą nam!
Leah!
Czego ode mnie chcesz?
JEJ DUSZA
Oddaj mi ją!
Oddaj ją! Gdzie ona jest?
Leah!
Nie! Moje dziecko!
Boże, nie!
Leah. Proszę, nie.
Ratunku!
Gdzie ona jest?
Musi być inny sposób!
TWOJA DUSZA
Twoja dusza.
Nie bój się.
Mamusia cię uratuje, Leah. Mamusia już idzie.
Mia!
Mamusia już idzie.
Są tam, nie mogę wejść.
Mia, nie!
Stój!
Stój.
Posłuchaj mnie.
Proszę, zejdź.
Zabrał moje dziecko.
Proszę, musisz zejść. Zejdź, dobrze?
Muszę mu dać swoją duszę zamiast jej.
Mia, nie rób tego.
Nie odda jej, chyba że...
Nie, posłuchaj. Leah cię potrzebuje.
Ja również. Nie rób tego.
Kocham cię, John.
Kocham.
Wiem, że zaopiekujesz się Leą.
Całuj ją co wieczór.
Kiedy dorośnie,
powiedz jej, że ją kochałam.
Nie!
- John, nie! - Przestań.
- On chce jej duszy! - Nie ulegaj mu.
Moje dziecko!
- Coś wymyślimy. - Nie!
Posłuchaj go.
Nie możesz tego zrobić.
Córka potrzebuje matki.
Powiedziałaś, że chce duszy!
Proszę.
- Chcę ją ocalić. - Pomyśl.
Nie rób tego. Przestań.
Mówiłeś, że ocalisz ją, a nie mnie!
- Obiecałeś. - Pomyśl o naszym dziecku.
Pomyśl.
Nie rób nam tego.
- On chce jej duszy. - Musi być inny sposób.
Jest.
Ja ją ocalę.
- Evelyn. - To miała na myśli Ruby.
- Evelyn. - Nie!
- Już dobrze. - Evelyn.
Nie. Evelyn.
Boże.
Bóg docenia ofiarę.
A nasze ofiary sprawiają, że nie pozostaje obojętny.
Jezus powiedział: "To jest moje przykazanie,
abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem.
Nikt nie ma większej miłości od tej,
gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich".
Módlmy się.
SZEŚĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Cudowne kazanie.
- Dobrze ojciec wygląda. - Dziękuję, Mio.
Jak wy się macie?
O wiele lepiej. Dziękuję.
Widziano lalkę?
Od tamtej nocy nie. Myślałam, że policja ją zabrała.
Ale detektyw Clarkin nic o niej nie wie.
Zło jest wieczne. Nie można zniszczyć tego, co nie było stworzone.
Modlę się, żeby ten, kto znajdzie lalkę,
otrzymał potrzebną pomoc.
My też.
- Było nam miło. - Mnie też.
- Z Bogiem. - Z Bogiem, Mio.
Zapomniałbym.
Piękne. Dziękuję.
Najpiękniejszym dziełem boskiego serca
jest matczyna miłość.
Dziękuję.
Mogę w czymś pomóc?
Szukam tylko czegoś dla córki.
Jest pielęgniarką.
Zawsze pomaga innym.
Wszędzie takiej szukaliśmy.
Nie mogliśmy znaleźć.
Jest pożądana przez kolekcjonerów. Dlatego jest nieco droższa.
- Kupuje pani? - Tak.
Obecnie Annabelle znajduje się w archiwum Eda i Lorraine Warrenów.
Dwa razy w miesiącu poświęca ją ksiądz.
UWAGA! NIE OTWIERAĆ
"Siły zła są wieczne.
W walce z nimi musimy być stale czujni.