[ΣΙΩΠΗΛΗ ΚΑΡΔΙΑ]
- Μικέλ. - Τί;
- Δεν είμαστε σαν να πηγαίνουμε σε γιορτή. - Νομίζω πως έτσι θα μας ήθελαν, χαλαρούς.
Γεια σου, μαμά.
Γεια σου, καλή μου. Καλώς ήρθατε.
Γεια σου, μπαμπά.
Χαίρομαι που είστε εδώ.
Πώς τα πάτε;
Πάμε μέσα.
- Ένα δωράκι για τη φιλοξενία. - Δεν ήταν ανάγκη.
- Γιατί στρώσατε Χριστουγεννιάτικο τραπέζι; - Δεν θα είμαστε μαζί τα Χριστούγεννα.
Σκέφτηκα να τα γιορτάσουμε από τώρα. Ο παππούς μαγείρεψε πάπια.
- Και καραμελωμένες πατάτες. - Γι' αυτό.
Έχεις το iPad σου; Ωραία.
- Δεν ξέραμε τι να σου πάρουμε... - Καταλαβαίνω.
Τί να προσφέρει κανείς σε μια γιορτή σαν κι αυτή;
Σ' ευχαριστώ, αγάπη μου.
- Θα πάω εγώ. - Θα πάμε μαζί.
Θα μείνετε στο επάνω δωμάτιο.
- Κάλεσε και την Λίζμπεθ; - Είναι φίλες από παιδιά.
Θα προτιμούσα να ήμασταν η οικογένεια μόνο.
Είναι που είναι δύσκολο,
θέλω όμως να είναι το σ/κύριακο όπως ακριβώς το επιθυμεί αυτή.
Αυτό μετράει πάνω απ' όλα.
Πώς μου 'ρθε να της πάρω αλατοπιπεριέρα; Δώρο άδωρο.
- Είναι υπέροχα. Τα αγαπημένα μου. - Το ξέρω.
- Είναι πανέμορφα. - Γεια σου, Λίσμπεθ.
Χάιντυ!
Γεια σου, Μικέλ. Χαίρομαι που σε βλέπω.
- Κι εγώ το ίδιο. - Χαίρομαι που είσαι εδώ.
- Που θα είμαστε όλοι μαζί. - Είμαστε οι εκλεκτοί της.
- Να βοηθήσω σε κάτι, μαμά; - Πάτε στο καθιστικό να ξεκουραστείτε.
- Θα φάμε μόλις έρθει η Σάνε. - Εντάξει.
- Περίμενε. - Ναι, μαμά, τί;
- Τα πηγαίνεις μέσα; - Ναι, βέβαια.
Είναι πανέμορφα.
- Θα πάρεις κάτι; - Όχι.
- Τί κάνει η μαμά; - Της ήρθε ναυτία.
- Δεν μπορεί να καταπιεί; - Μπορεί.
Τα καταφέρνει μόνη της.
Είστε όλοι εντάξει;
Όσο μπορούμε.
- Είναι σκληρό, μπαμπά. - Πράγματι.
Είχαμε την ευκαιρία όμως να το χωνέψουμε, κι αυτό είναι καλό.
Τουλάχιστον, δεν έχουμε θυμό πια. Αν και θα ήταν πιο εύκολο, αν είχαμε.
Ήμουν εξοργισμένη μαζί της.
Την μίσησα για την αποφασιστικότητά της.
- Κι εσύ, Γιόναθαν; - Δυσκολεύεται να μιλήσει γι' αυτό.
- Όχι, την καταλαβαίνω. - Το 'ξερα, Γιόναθαν.
- Να τηλεφωνούσαμε στη Σάνε; - Θα είναι καθ' οδόν.
Απλώς, έχουμε μόνο αυτό το σ/κύριακο και θα 'ταν καλά έστω και μια φορά...
Θα 'ρθει όπου να 'ναι.
Συγγνώμη. Συγγνώμη...
Αν το μετανοιώσεις, φεύγουμε όποτε θέλεις.
Γλυκειά μου;
Ό,τι πεις, Σάνε.
Τώρα είμαστε όλοι.
Ντένις! Νόμισα πως δεν θα 'ρθεις.
Και βέβαια θα 'ρχόμουν. Γεια σας.
Γεια.
Μην βάζεις τα κλάματα από τώρα.
Ναι...
- Γεια σου, Έστερ. - Χάρηκα που ήρθατε.
- Γεια σου, Σάνε. - Γεια.
- Γεια σου, Ντένις. - Να σ' αγκαλιάσω και γω.
- Έστρωσα μόνο για έναν. - Θα ετοιμάσω εγώ για τον Ντένις.
- Μπορώ να το κάνω μόνη μου. - Πάμε μαζί, να κουβεντιάσουμε κιόλας.
Πάω να ετοιμάσω.
- Μου δίνεις το πανωφόρι σου; - Ναι, ευχαριστώ.
Γιατί τον κουβάλησες μαζί σου;
Εσύ γιατί έφερες τον Μικέλ;
Είναι σύζυγός μου εδώ και 15 χρόνια. Έχουμε έναν γιο, το εγγόνι της μαμάς.
Ναι, τότε κι Ντένις είναι ο φίλος μου.
- Ο γκόμενος της εβδομάδας. - Τα έχουμε ήδη δύο χρόνια.
Την περασμένη βδομάδα, δεν είχες πει στη μαμά για εκατοστή φορά
πως τον παράτησες, γιατί ήταν... Πώς το είχες πει;
''Συναισθηματικά ώριμος όσο ένα οχτάχρονο'';
- Θα περιμένω έξω. - Ναι, σε παρακαλώ.
Η μαμά έκλαιγε για ώρα μετά, είπε ο μπαμπάς. Έγινε ράκος.
Πώς τολμάς και της τηλεφωνείς στην κατάστασή της; Αρκετά βάσανα έχει.
Είχα ανάγκη να της μιλήσω. Αν εσύ δεν της μιλάς, πρόβλημά σου.
- Ο μπαμπάς είπε πως ήσουν μεθυσμένη. - Και λοιπόν;
Ίσως ο Ντένις με βοηθά να το ξεπεράσω. Δεν σου πέρασε από το μυαλό;
- Ξέρει σε πια κατάσταση είσαι; - Είμαι καλά.
Μια χαρά.
- Δεν μου απάντησες. - Με δέχεται όπως είμαι.
Εξακολουθείς να μην απαντάς.
Πιστεύεις ότι, έστω για δύο μέρες, μπορείς να παραμερίσεις τις ανάγκες σου,
ώστε να μην χρειαστεί να ασχοληθεί η μαμά αποκλειστικά με σένα;
- Μπορείς να το κάνεις αυτό, Σάνε; - Ναι, σίγουρα μπορώ.
Σου άφησα ένα γράμμα πάνω στο γραφείο. Πάρ' το μαζί σου όταν φύγεις.
- Εντάξει. - Έχεις ανησυχία;
Εσύ το ρωτάς αυτό;
Είναι σημαντικό να σ' έχω κοντά μου και να ξέρω πώς αισθάνεσαι.
Είμαι καλά.
Πού είναι τα αγόρια;
Παίζουν μπάλα.
- Όλα καλά; - Ναι, πάρτε σοκολατάκια.
Θέλεις κονιάκ;
Ευχαριστώ. Θα πιω ένα διπλό σήμερα.
- Δώσ' το στη μητέρα σου. - Ορίστε.
Ευχαριστώ.
- Συζείτε; - Όχι, στην πραγματικότητα.
Κάνουμε βήματα μπρος-πίσω.
Στην ηλικία σου, είχα έναν φίλο στον οποίο μετακόμισα τέσσερις φορές.
- Και τελικά τον άφησες; - Ερωτεύτηκα κάποιον άλλο.
Έτσι πίστευα. Δεν ξέρω πια.
Ερωτευόμουν συχνά τότε.
- Σειρά σου. - 42 πόντοι. Δυνατός ο πατέρας σου!
Ναι, ο καλύτερος.
Θέλετε λίγο κέικ;
Δεν πάνε να ρημαχτούν όλα τα ποτήρια,
εγώ δεν σκοπεύω να πιω κονιάκ με καλαμάκι.
Θα φέρω ένα πανί.
Θα τα μαζέψω.
Η μαμά σου είναι φανταστική!
Εγώ θα είχα φρικάρει, αν ήξερα πως θα πεθάνω την Κυριακή.
Θέλεις μια τζούρα;
- Μωρό μου; - Όχι, ευχαριστώ.
Δεν σε πειράζει να κάνω λίγο πριν πέσουμε για ύπνο, ε;
Αν θέλεις, μου τρίβεις την πλάτη.
Δεν μπορώ να την αφήσω να το κάνει.
Ποιάν; Τη μαμά σου;
Δεν μπορώ.
Μα, συμφώνησες μαζί της.
- Ξέρω, αλλά τί μπορούσα να κάνω; - Κοίτα,
- η ίδια το θέλει. - Είναι πολύ νωρίς.
- Ο μπαμπάς σου είπε πως θα χειροτερέψει σύντομα. - Μπορεί να πέφτει έξω.
Είναι όμως γιατρός και η μαμά σου νοιώθει έτοιμη.
Εγώ όμως όχι.
Είναι πολύ νωρίς.
Τί μπορείς να κάνεις;
Ε;
Μήνες τώρα το σχεδίαζαν.
Όταν καταλάβω ότι θα το κάνει...
...θα καλέσω ασθενοφόρο και θα πω πως θέλει να αυτοκτονήσει.
Γάμησέ τα.
Δεν μπορώ να το χωνέψω.
Παραπάει.
Γυρίζω πίσω.
Σίγουρο το ταξίδι, με τα κλειδια στη λίμνη.
Γαμώτο!
Τελείωσα, πάω για ύπνο.
Καληνύχτα, μπαμπά.
Όνειρα γλυκά.
- Μην σηκώνεσαι. - Θέλω να σ' αγκαλιάσω.
Καληνύχτα, αγάπη μου.
Καληνύχτα.
Ξέρεις τί νομίζω πως είναι το πιο δύσκολο;
Ναι, το ότι δεν ορίζεις εσύ τα συναισθήματά τους.
Δεν ανησυχώ για την Χάιντυ. Θα τα καταφέρει.
Η Σάνε όμως; Όχι.
Έκανες ό,τι καλύτερο μπορούσες. Κάναμε ό,τι καλύτερο.
Είναι έτσι;
Ή έτσι θέλουμε να πιστεύουμε;
- Θα σβήσεις τα κεριά; - Ναι.
Είσαι ήδη στο πόδι, Γιόναθαν; Νομίζα ότι οι έφηβοι κοιμούνται πολύ.
Δεν μπορούσα να κοιμηθώ.
Πώς θα το κάνετε;
- Δεν σου είπαν οι γονείς σου; - Μου είπαν να μην το σκέφτομαι.
Και ότι θα βοηθούσα τη γιαγιά να έχει ένα ευχάριστο σ/κύριακο.
Θα σου πω.
Αύριο, αφού αποχαιρετήσεις τη γιαγιά,
θα την βοηθήσω να ξαπλώσει.
Έπειτα θα της δώσω μερικά χάπια.
Ένα κοκτέιλ χαπιών που έφερα από το νοσοκομείο.
Θα πέσει σε βαθύ ύπνο και γω θα είμαι στο πλάι της.
Κι έπειτα, όλα θα τελειώσουν.
Ο μπαμπάς δεν μου είπε αν είναι παράνομο, είπε όμως να το κρατήσουμε μυστικό.
- Είναι παράνομο. - Τότε γιατί το κάνετε;
Ξέρεις πόσο άρρωστη είναι η γιαγιά;
Υποφέρει από μια πάθηση που λέγεται Αμυοτροφική Πλάγια Σκλήρυνση.
Ακούγεται περίπλοκο, αλλά δυστυχώς είναι απλό.
Θα έχεις προσέξει πώς περπατάει
και ότι δυσκολεύεται με τον αριστερό της βραχίονα.
Έτσι ξεκινά η αρρώστια.
Έπειτα η νόσος γίνεται επιθετική
και η επιδείνωση είναι ραγδαία.
Μέσα σε λίγους μήνες, τα άκρα της θα παραλύσουν.
Θα χάσει την ικανότητά της να μιλάει
και να καταπίνει.
Στο τέλος, δεν θα μπορεί ούτε να αναπνέει μόνη της.
Θα πρέπει να μπει σε μηχανική υποστήριξη.
Θα έχει χάσει την ικανότητα να ζει, κι όμως θα είναι ακόμη ζωντανή.
Δύσκολο να το αποδεχτεί κανείς.
Θα πας φυλακή;
Όταν καλέσω ασθενοφόρο, θα τους πω ότι έλειπα, πως είχα πάει για περίπατο.
Ότι η γιαγιά πήρε μόνη της τα χάπια, όσο εγώ απουσίαζα.
Γι' αυτό πρέπει να το κάνουμε τώρα, που μπορεί και ορίζει το χέρι της.
- Άσε με να σε βοηθήσω. - Μπορώ και μόνη μου.
Μπορώ να το κάνω μόνη μου.
Λυπάμαι.
Σκοπεύεις στ' αλήθεια να την σταματήσεις;
Μωρό μου;
Σάνε.
Τίποτ' άλλο;
Αλάτι και πιπέρι.
Ορίστε.
Τί είναι, καλό μου;
- Να πάρω τα άλλα; - Μα, βέβαια!
- Καλημέρα. - Καλημέρα. Κοιμήθηκες καλά;
Ναι. Εσείς;
- Καλημέρα, μαμά. - Καλημέρα, καλή μου.
Καλημέρα.
- Σηκώθηκες πριν από το μεσημέρι! - Δεν είχα ύπνο.
- Πάνε να ξυπνήσεις την Σάνε και τον Ντένις. - Άσ' τους να χορτάσουν ύπνο.
Βέβαια, το τέλειο σ/κύριακο για τέτοιο πράγμα.
Έτοιμα τα αυγά.
- Γεια. - Καλημέρα.
Καλημέρα.
Ξεκινήστε να τρώτε.
- Είμαστε τυχεροί, ο καιρός είναι καλός. - Μεγάλη τύχη.
- Ίσως πάμε να περπατήσουμε. - Να κάνουμε ό,τι θέλει η μαμά.
Απόψε είναι το Χριστουγεννιάτικο δείπνο. Κάντε ό,τι θέλετε στο μεταξύ.
Μπορούμε να περπατήσουμε πλάι στο νερό.
Έλεγα να κάνουμε κάτι που να έχει σημασία.
- Κάτι απολαυστικό - Γιατί όχι και τα δύο;
- Έναν σημαντικό, απολαυστικό περίπατο. - Με ζεστή σοκολάτα.
Θα την φτιάξω εγώ. Εσύ ξεκουράσου.
- Τί λες εσύ, Σάνε; - Γιατί όχι;
Αυτό είναι το μέρος μας.
Έτσι δεν είναι, Πωλ;
Έλα εδώ, Σάνε.
Άκου τι θα πω.
Είχαμε πάει επίσκεψη σε ζευγάρι συναδέλφων του μπαμπά, εδώ κοντά.
Η συζύγος ήταν πολύ εκνευριστική. Θυμάσαι, Πωλ;
Τον Πωλ τον έκανε έξω φρενών.
Προσποιήθηκα και γω την άρρωστη,
τους παρατήσαμε σύξυλους, ήρθαμε εδώ και...
...εδώ με ''γιάτρεψε''.
- Σ' αυτό το μέρος έγινε η σύλληψή σου. - Δεν το είχαμε προγραμματίσει.
- Ήσουν παιδί του πάθους. - Πραγματικά.
Βαθυστόχαστο...
Είναι, Ντένις.
Χρειάζομαι έναν μπάφο. Εσείς;
Όχι, αλλα ευχαριστούμε για την προσφορά.
- Εδώ είμαι, όποτε θελήσετε. - Ας συνεχίσουμε.
Θέλεις λίγο; Θα σε βοηθήσει να χαλαρώσεις.
Εσύ με κουβάλησες εδώ, μην τα βάζεις μαζί μου.
Ας είναι...
Γαμώτο!
Σάνε!
Πώς τολμάς και χάνεσαι;
Είμαστε δω για έναν λόγο.
Τί θέλεις;
- Νόμισα... - Νόμισες ότι έφυγα με τον Ντένις.
Για να καπνίσουμε τσιγαριλίκι και να το γλεντήσουμε.
- Ναι. Όχι... - Τότε, τί νόμισες;
Ξέρεις...
Δεν μου πέφτει λόγος για τον Ντένις. Εσύ τον διάλεξες.
Δεν μπορώ όμως να καταλάβω. Αυτός αποφεύγει τα προβλήματα.
Δεν με πειράζει που είναι εδώ, αλλά δεν νομίζω πως είναι καλός για σένα.
- Τη στιγμή που εσύ έχεις προβλήματα... - Είμαι μια χαρά.
Από τη στιγμή που έχεις προβλήματα, δεν καταλαβαίνω γιατί είσαι μαζί του.
Με καταλαβαίνεις, Σάνε;
Ναι.
Είσαι μαστουρωμένος;
Τέλειωσε ο αναπτήρας.
Έκλαιγες;
- Είσαι καλά; - Περίφημα.
- Σίγουρα; - Ναι, Ντένις. Είμαι πανευτυχής!
Ζω το καλύτερο σ/κύριακο της ζωής μου!
Καλά...
Αλήθεια...
Αλήθεια, πρέπει να με βοηθήσεις.
Κάνεις λάθος. Η ίδια θα αποφασίσει.
Η μάνα μου είναι. Μιλάμε για τη μάνα μου. Μπορώ να αποφασίσω εγώ .
Δεν είναι σωστό.
Χριστέ μου! Δεν μπορώ να βασιστώ πάνω σου ούτε μία φορά;
Ό,τι χρειαζόμουν.
Καλά που ξέρεις από νοικοκυριό.
Δεν είσαι από τους άντρες που θα πέθαιναν από την πείνα.
Δεν ήταν στα σχέδια της.
Κάτι μυρίζει ωραία. Πού είναι η μαμά;
Έρχεται. Βάλε λίγο κρασί.
- Έτοιμο το δείπνο, αγάπη μου. - Έρχομαι.
Χαμογελάστε!
- Ωραία. - Μια ακόμα μαζί σου;
- Θα την βγάλεις εσύ, Λίζμπεθ; - Βέβαια, μια οικογενειακή.
- Η Λίζμπεθ ανήκει στην οικογένεια. - Δεν το εννοούσα έτσι.
- Πάτα απλώς το κουμπί. - Εντάξει.
Όλοι έτοιμοι; Ωραία.
- Εντάξει. - Βγήκε καλή.
- Εις υγείαν! - Περίμενε.
Γιόναθαν, θα δοκιμάσεις το κρασί;
Μπαμπά, μην του βάζεις πολύ.
Όχι τόσο πολύ. Φτάνει.
Εις υγείαν!
- Θα σερβίρεις την πάπια; - Ναι. Φέρτε το πιάτο της μαμάς.
Και μετά τα δικά σας.
- Ο εγγονός μου μεγάλωσε. - Ναι.
- Έχει και φιλενάδα. - Δεν θα την έλεγα πιτσιρίκα.
- Δεν είναι, και την λένε Τίλντε. - Είναι συμμαθήτριά σου;
- Όχι. - Είναι η δασκάλα σου;
- Ας αλλάξουμε κουβέντα. - Η γιαγιά ρώτησε...
Ας πούμε για κάτι άλλο.
Φαίνεται τέλειο!
Χαίρομαι που το ακούω.
Υγείες, μωρό!
- Πόσο είσαι εδώ; - Νομίζω δέκα.
Τόσο όμορφη! Βλέπεις;
Πω, πω!
Εσύ με τον Άγιο Βασίλη!
- Γιατί φορώ γούνα στην Αίγυπτο; - Δεν είναι γούνα.
Αυτήν εδώ την ήθελα πολύ. Εδώ μαζί με τη μάνα σου.
Αυτή είναι καλή. Δες...
Κράτησέ την.
Δεν θα μπορούσα να φανταστώ καλύτερο τελευταίο γεύμα.
Ελπίζω να μην πω κοτσάνα,
αλλά αν τα κακάρωνα εδώ και τώρα, θα ήμουν και ο πρώτος!
Δεν θα σ' αφήναμε, αλλά με καταλαβαίνεις. Στην υγειά σου, Ντένις!
Γεια σου, Έστερ!
- Ας χορέψουμε γύρω από το δέντρο. - Θα μας παίξεις κάτι, μαμά;
Συγγνώμη.
- Μικέλ, θα μας παίξεις εσύ; - Και βέβαια.
Πωλ, που έχουμε το ακκορντεόν της Σάνε;
Όχι, μαμά!
- Να πάω να το φέρω; - Όχι, μην το φέρεις.
- Έπαιζες ακκορντεόν; - Μη.
- Θέλω ν' ακούσω την Σάνε να παίζει. - Κόφ' το...
- Μπράβο, Ντένις! - Μπαμπά! Μπαμπά!
Έλα τώρα, καλή μου, αφού μπορείς!
Πιο γρήγορα, Μικέλ!
Δεν πέθανα ακόμα.
Σάνε, ακολουθείς;
Πιο γρήγορα!
- Καλά Χριστούγεννα. - Καλά Χριστούγεννα, μαμά.
Ευχαριστούμε που έπαιξες για μας.
Παραείσαι ήσυχη. Δεν πειράζει.
Ήταν υπέροχη μέρα, ε;
Πάρτε κέικ.
Λατρεύω αυτά τα πιάτα. Είναι τόσο φινετσάτα.
- Πάρ' τα, για να με θυμάσαι. - Θα τρώω στα πιατάκια του σκύλου.
Μπαμπά! Μαμά, το λες στ' αλήθεια;
Πάντοτε μου άρεζαν. Θα τα ήθελα πολύ.
Εκτός αν τα θέλεις εσύ, Σάνε. Μπορείς όμως να πάρεις κάτι άλλο.
Ας περιμένουμε καλύτερα να πεθάνει η μαμά πρώτα.
Σου έμεινε καθόλου χασίς; Θα ήθελα να δοκιμάσω.
Μαμά!
Μόνο για τους μελλοθάνατους.
Έχω δοκιμάσει και γω.
Τον άκουσες, Μικέλ;
- Δεν θα γίνει ο γιος μου χασικλής. - Έχεις έναν απέναντί σου.
Να σε χαίρεται η μανούλα σου, τέτοιο τεφαρίκι!
- Κάπνιζα και γω στα νιάτα μου. - Εντάξει, περίφημα!
Ας καπνίσουμε όλοι, λοιπόν!
Θα μου δείξεις πώς; Είμαι πρωτάρα.
Εννοείται.
Αυτό είναι ό,τι φαίνεται: ένας μπάφος.
Καπνίζεται σαν συνηθισμένο τσιγάρο, αλλά είναι πιο δυνατό.
Η βαθειά τζούρα μπορεί να σας σακατέψει. Το καπνίζουμε από αυτήν την άκρη.
Πρώτα τραβάμε μια ρουφηξιά.
Εντάξει;
Εισπνέουμε χαλαρά,
και για πιο έντονη αίσθηση,
εγώ συνηθίζω να μετράω μέχρι το δέκα. Εντάξει;
Εντάξει.
Πάμε, λοιπόν.
Είναι από τα καλά. Όταν είστε έτοιμοι,
περάστε το ο ένας στον άλλο.
Εδώ.
Ρούφα και κράτα τον καπνό, όσο εγώ θα μετράω μέχρι το δέκα.
Ένα, δύο...
τρία, τέσσερα, πέντε...
Έτσι. Κράτα το μέσα σου...
Μπράβο.
Πω, πω...
- Πότε θα δω αποτέλεσμα; - Πολύ σύντομα. Είναι δυνατό.
Θα δοκιμάσω και γω.
Είμαστε εδώ για να κάνουμε πράγματα μαζί, σωστά;
Πρώτη σου φορά, Χάιντυ;
Χαλάρωσε και απόλαυσέ το.
Συγγνώμη.
Θεούλη μου!
Ω, Θεέ μου!
Έχει και καπνό μέσα; Ο Μικέλ έκοψε το κάπνισμα.
Ναι, έχει και καπνό.
Εντάξει είναι.
Δεν είμαι αυστηρή όλη την ώρα.
Μπορώ να γίνω πολύ ευχάριστη.
Και βέβαια μπορείς.
- Ναι, μπορώ. Ακόμα και καλή. - Ναι.
Και άγρια.
Ακούστε αυτό. Είναι πολύ γλυκό.
Μπαμπά... Το δίνεις στον διπλανό σου, μπαμπά...
Από την άλλη.
Έχει περάσει καιρός, αλλά θα δοκιμάσω.
Αισθάνομαι...
Νομίζω πως εύκολα θα το συνήθιζα.
Είναι περίεργο. Τα αισθάνομαι όλα...
Σταμάτα. Είσαι ενοχλητική όταν είσαι στα πάνω σου.
Όχι, δεν είμαι!
Ξέρω πως το έχετε ήδη κουβεντιάσει,
αλλά εγώ δεν ήμουν παρών. Λέω, λοιπόν, ότι σε καταλαβαίνω, Έστερ.
Σ' ευχαριστώ, Ντένις.
Είναι ασύλληπτο. Σήμερα είσαι ζωντανή, αύριο θα είσαι πεθαμένη.
Και το γνωρίζουμε.
Τώρα όμως είμαι εδώ.
Δεν φοβάσαι;
Εσύ;
- Δεν πεθαίνω εγώ αύριο. - Κατά κάποιον τρόπο, όλοι το ξέρουμε.
Σ' όλη μας τη ζωή.
Το ξέρουμε πως κάποτε θα συμβεί.
Το μόνο που αγνοούσα ήταν ότι θα ήξερα το πότε θα γινόταν.
Αυτό είναι που το κάνει τόσο διαφορετικό.
Οι υπόλοιποι μπορούμε να το βγάλουμε από το μυαλό μας.
Μην το κάνετε ποτέ αυτό.
Σκεφτείτε όλες τις μέρες που πιστεύατε
πως θα κρατήσουν για πάντα, και μία μοναδική μέρα.
Μία Δευτέρα ή μία Τετάρτη, στις 8:00 η ώρα, ή ίσως στις 4:00...
Πότε νομίζετε ότι θα σας συνέβαινε κάτι πραγματικά συναρπαστικό;
Οι μέρες κυλούν απελπιστικά αργά,
τα χρόνια τρέχουν φρενιασμένα...
Είναι από ένα τραγούδι.
Δεν έγινα ποιητής στα ξαφνικά.
Νομίζουμε πως έχουμε μπροστά μας άπλετο χρόνο,
και ξαφνικά δεν απομένει παρά μια στάλα του.
Σάνε!
Τραβήξατε κλήρο για το ποιός θα 'ρθει να δει αν τα 'παιξα;
Ναι, και έλαχε σε μένα.
- Μη! - Σάνε!
Όχι, όχι!
Σάνε, ησύχασε! Ησύχασε...
'Ελα, έλα τώρα! Ήρεμα, ήρεμα...
Ησύχασε, Σάνε. Ηρέμησε.
Ήρεμα. Έτσι, έτσι...
Σάνε.
Είμαι περήφανη για σένα.
Με μπερδεύεις με την Χάιντυ.
Η Χάιντυ τα κατάφερε καλά στη ζωή της.
Αλλά δεν μπορεί να κάνει ούτε τα μισά που μπορείς εσύ.
Τί μπορώ εγώ;
Μπορείς να ξανασταθείς στα πόδια σου.
- Με τη δική σου βοήθεια. - Όχι.
- Εσύ με κρατάς όρθια. - Όχι.
Ήμουν απλώς κοντά σου. Ήμουν απλώς πλάι σου.
- Περίσσεψε καθόλου; - Όχι.
- Πάνε να κοιμηθείς. Θα τα τελειώσω εγώ. - Σ' ευχαριστώ, αλλά δεν θα κλείσω μάτι.
- Είδες αν είναι καλά; - Ήθελε να την αφήσω μόνη.
- Δεν είναι και στα καλύτερά της. - Κανείς μας δεν είναι.
Σου μιλάει γι' αυτό;
Ναι.
- Νόμιζα ότι δεν σου το είχε πει. - Εσείς οι δυο μιλάτε γι' αυτό;
Όχι, με κανέναν δεν το συζητάει. Ο πατέρας το βρίσκει φυσικό.
Νοιώθει ντροπή.
Είναι η φυσική αντίδραση ανθρώπου που έκανε απόπειρα αυτοκτονίας.
Έτσι είναι.
Βέβαια είναι πρόβλημα για την οικογένεια.
Η μαμά δεν το ξεπέρασε ποτέ.
Τώρα πια, ούτε που πρόκειται.
Ο μπαμπάς λέει πως είναι ψυχικά άρρωστη και δεν μπορεί να την βοηθήσει.
Αν όμως είμαστε υπερπροστατευτικοί απέναντί της,
θα νομίζει πως έχει αυτή δίκιο. Ιδού η κατάσταση της Σάνε!
- Θα πάρω μια μπύρα. Θέλεις; - Έφαγα έναν σκασμό κέικ.
- Θα σου κάνει καλό στη χώνεψη. - Λες;
Εντάξει, ας πιούμε.
Την αγαπάς;
Αν δεν την αγαπούσα, δεν θα γύριζα πίσω σ' αυτήν.
- Κοίταξες τη βολή σου. - Χριστέ μου, είσαι όντως σκύλα!
Δεν είμαι χαμένο κορμί.
Εγώ ξέρω πως μπαινοβγαίνεις στη ζωή της και το βάζεις στα πόδια στα δύσκολα.
Για να 'μαι δίκαιη, τώρα είσαι εδώ παρών.
Δεν γίνεται να μην εμπλέκεσαι σε ό,τι την αφορά.
Πρέπει να της σταθείς.
Πηγαίνει καλύτερα, αλλά είναι ακόμα αδύναμη.
Θέλω να σου πω κάτι.
Δεν είμαι σίγουρος αν πρέπει να το πω.
Η μαμά σας δείχνει σίγουρη, πήρε την απόφασή της. Δεν μου πέφτει λόγος.
Τί προσπαθείς να μου πεις;
Δεν νομίζω πως μπορείτε να κάνετε κάτι, επειδή...
Πες το, λοιπόν! Τί είναι;
Είναι ότι...
Η Σάνε θα καλέσει ασθενοφόρο αμέσως μόλις η μαμά σας πάρει τα χάπια.
Λέει πως δεν είχε πολύ χρόνο μαζί της.
Δεν έπρεπε να σου το πω... Μαλακία έκανα!
- Τί πας να κάνεις; - Εγώ...
Τί πας να κάνεις; Άσε τη μαμά να κάνει αυτό που θέλει.
Ο Ντένις μού το ξεφούρνισε. Βγάλ' το απ' το μυαλό σου! Το 'πιασες;
Περάσαμε μια όμορφη μέρα, το είπες και συ.
Αν σήμερα περάσαμε μια όμορφη μέρα,
γιατί να μην υπάρξουν κι άλλες σαν κι αυτή;
Μπορεί ακόμα να περπατήσει και να μιλήσει, και ίσως...
...ίσως ο μπαμπάς να πέφτει έξω. Ίσως δεν χειροτερέψει για 6 μήνες, 1 χρόνο...
- Ο μπαμπάς ξέρει τι κάνει. - Οι γιατροί κάνουν και λάθη.
Και η μαμά το έχει αποφασίσει. Αυτά αρκούν.
Σάνε.
Υπάρχουν τόσα πράγματα που δεν έκανα μαζί της.
Τόσα που δεν ξέρω γι' αυτήν. Τα όνειρά της, ας πούμε.
Μένουν πολλά ακόμα να μου μάθει. Δεν θα τα καταφέρω χωρίς εκείνη!
Καλή μου.
Χρειάζομαι χρόνο, περισσότερο χρόνο.
Καταλαβαίνω, να ξέρεις ότι καταλαβαίνω. Αισθάνομαι και γω έτσι,
αλλά πρέπει να αφήσουμε τη μαμά να ολοκληρώσει το σχέδιό της. Το θέλει.
Δεν θα σ' αφήσω να τα χαλάσεις όλα τώρα.
- Δεν θα μου πεις τι θα κάνω! - Δεν είσαι ικανή!
Είμαι μια χαρά!
Κάτω τα χέρια σου, Χάιντυ.
Μην σκαλίζεις τα πράγματά μου.
''Litharex''. Ξέρεις σε ποιούς το δίνουν; Στους ψυχοπαθείς.
- Δεν είμαι παλαβή. - Δεν είσαι καλά.
- Αλλιώς, γιατί χαπακώνεσαι; - Με βοηθάνε.
Και αντικαταθλιπτικά... Γαμώτο, Σάνε!
- Δεν μπορείς να πάρεις λογικές αποφάσεις! - Είμαι μια χαρά!
Δεν είσαι ικανή να αποφασίζεις. Δεν έχεις την ικανότητα να κρίνεις σωστά.
Ακούς τί σου λέω;
Σάνε, κοίταξέ με.
Εμένα κοίτα, Σάνε.
Το ξέρεις πως έτσι είναι. Το ξέρεις πολύ καλά.
Σάνε, ξέρεις πως έτσι είναι, σωστά;
Καλή μου, να κάνουμε μια συμφωνία; Για τον Θεό, Σάνε, άκου.
Θα περάσεις όλη την αυριανή μέρα μαζί της, κουβεντιάζοντας. Τί λες;
Πώς είναι;
Κατάλαβε, επιτέλους.
Ντένις;
Σ' ευχαριστώ.
Συγχώρεσέ με.
Μήπως θέλεις να πάω κάτω για ύπνο;
Πίστεψα πως έκανα το σωστό.
- Ροχάλιζα; - Όχι.
Τί συμβαίνει;
Η Σάνε άλλαξε γνώμη.
Θα καλούσε ασθενοφόρο αμέσως μόλις η μαμά θα έπαιρνε τα χάπια.
Της άλλαξα γνώμη.
Θέλω να πιστεύω.
Έπρεπε να πάρω το κινητό της.
Και αν τηλεφωνήσει; Μπορεί να ξαναπάρει και να πει πως έκανε λάθος;
Θα έρθουν, έτσι κι αλλιώς. Είναι υποχρεωμένοι, αν τους καλέσουν.
Καταλαβαίνω πώς αισθάνεται, δεν είναι ότι δεν την καταλαβαίνω.
Φυσικά. Αλλά μετράει περισσότερο η επιθυμία της μητέρας σας.
Η Σάνε λέει ότι δεν είναι έτοιμη. Θέλει να περιμένουμε λίγους μήνες.
Και την καταλαβαίνω πώς νοιώθει.
Αν όμως η μητέρα σας δεν μπορεί να κινηθεί,
δεν θα φαίνεται πια σαν αυτοκτονία.
Σωστά;
Εμπιστέψου τον πατέρα σας. Ξέρει αν είναι η κατάλληλη στιγμή.
- Προσπάθησε να κοιμηθείς λίγο. - Δεν μπορώ.
- Σε έψαχνα. - Εδώ είμαι.
Εδώ πέρασες τη νύχτα; Τί κάνεις εδώ;
Κοιτάζω τις φωτογραφίες.
- Πόσο είσαι εδώ, στα 13; - 14.
- Πού είναι τραβηγμένη; - Στην Κρήτη.
Η μαμά, ο μπαμπάς, η Σάνε, εγώ και η Λίζμπεθ.
Εδώ είμαστε στην Ισπανία. Η μαμά, ο μπαμπάς, η Σάνε, εγώ και η Λίζμπεθ.
Εδώ στην Κωνσταντινούπολη. Οι πέντε μας πάλι.
Και σε μια φάρμα στη Σουηδία. Η μαμά, ο μπαμπάς, η Σάνε, εγώ και η Λίζμπεθ.
Στο Μπόρνχολμ.
Η μαμά, ο μπαμπάς, η Σάνε, εγώ και η Λίζμπεθ.
Είναι η κολλητή της μητέρας σου.
Τί είναι;
Μάλλον και η ερωμένη του πατέρα.
Τους είδα να φιλιούνται.
- Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει... - Τί;
Είναι ξεχωριστή η περίσταση. Μην σε προβληματίζει.
Αν όμως εκείνος την αγαπάει;
Δεν το νομίζω.
Αν όμως είναι έτσι;
Δεν πιστεύω πως θα έκανε κάτι από δόλο, αλλά...
- ...άλλα δεν θα επηρέαζε την απόφασή του; - Αγάπη μου, είσαι κατάκοπη.
Τί πρέπει να κάνω;
Να κοιμηθείς λιγάκι.
Πρέπει να το πω στη μαμά;
Να της πως ότι, στο κάτω-κάτω, ούτε εγώ συμφωνώ;
- Είναι απόφαση που πήρε η ίδια. - Τί πρέπει να κάνω;
- Άφησέ το στη μητέρα σου. - Τί λες; Τί πρέπει να κάνω;
Τί νομίζεις; Εσύ τί νομίζεις; Για τώρα μιλάμε.
Δεν σε ρώτησα τι νομίζεις για τους άλλους! Εσύ ο ίδιος τί πιστεύεις;
- Είναι μία πολύ δύσκολη απόφαση. - Ναι, αλλά εσύ τί λες;
Πιστεύεις ότι είναι η σωστή απόφαση;
Πιστεύεις ότι είναι λάθος απόφαση; Τί πιστεύεις;
Ξέρεις ότι μπορείς ν' αλλάξεις γνώμη.
Θα ετοιμάσεις πρωϊνό;
Τί τραβάει η όρεξή σου;
Ομελέτα.
Τραβάς και τις κουρτίνες;
- Θέλεις να κοιμηθείς κι άλλο; - Θέλω να ξυπνήσω.
Μία ακόμη φορά.
- Καλημέρα. Από τώρα; - Είναι κανονικό τσιγάρο.
Ακόμη χειρότερο.
- Τί είδους γιατρός είσαι; - Γενικός παθολόγος.
Πόσο άρρωστη είναι η Σάνε;
- Πού είναι τώρα; - Στο μπάνιο.
- Ήταν πολύ άρρωστη. - Να το κόψω εγώ;
Ναι. Θα βρεις μαχαίρι στο συρτάρι.
- Είναι καλά τώρα η Σάνε; - Τα φάρμακα την σταθεροποιούν.
Αν αυτό εννοούσες.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Εμπρός, σερβιριστείτε.
Θέλεις λίγο;
Δεν θέλεις καθόλου;
Όχι, ευχαριστώ. Δεν πεινάω.
Θα πάρω αυγά.
- Με βοήθησε ο Ντένις. - Μπράβο, Ντένις.
Να ξέρετε,
σήμερα είστε ελεύθεροι.
Θα φάμε σάντουϊτς για απογευματινό.
Και θα φύγετε γύρω στις 6:00.
Δεν έχουμε να πούμε ή να κάνουμε κάτι άλλο.
Τί κάνεις εδώ;
- Είναι μία από αυτές τις φανταχτερές συσκευές; - Θέλεις να δεις;
- Ναι, θέλω. - Μπορείς να μπεις στο ίντερνετ,
να δεις ταινίες ή να παίξεις παιχνίδια. Έχω περίπου 20 απ' αυτά.
- Μπορείς να στείλεις μέηλ. - Και πώς γράφεις;
Αν είσαι στο φέισμπουκ και θέλεις να γράψεις κάτι,
πατάς εδώ.
Ω, πολύ έξυπνο!
Είσαι στο φέισμπουκ;
Όχι.
Αυτό εδώ είναι;
Αυτή είναι η Τίλντε.
Η Τίλντε που λέγαμε; Όμορφη που είναι!
Γι' αυτήν έλεγε η μαμά σου; Είναι το κορίτσι σου;
Πήγαμε μαζί σε ένα πάρτυ, αλλά...
Τί έγινε μετά;
Δεν νομίζω ότι με αγαπάει τόσο, όσο την αγαπάω εγώ.
Από το πάρτυ κι έπειτα, με αποφεύγει.
Μιλάει συνέχεια για κάποιον Μάρεκ.
Δεν μου έστειλε ποτέ μήνυμα, αν και την πρόσθεσα στους φίλους.
Γιατί δεν της γράφεις εσύ;
Μπορείς να της γράψεις και να την καλέσεις να πάτε σινεμά.
Δεν ξέρω πώς να της το ζητήσω.
Γιατί δεν ρωτάς τον μπαμπά σου;
Όχι, δεν είναι καλή ιδέα.
Άσε να δοκιμάσω εγώ.
Τί λες; Θέλεις;
Αν υπήρχε αρκετός χώρος για τα αδέξια δάχτυλά μου,
θα της έγραφα αυτό.
- Δες, αυτό θα της έγραφα. - Σοβαρά;
Ναι!
Αυτό θα ήθελε ν' ακούσει ένα κορίτσι.
Ευχαριστώ.
Εγώ σε ευχαριστώ.
Γεια σου.
Έλα μέσα.
Περνάτε καλά;
Όσο είναι εφικτό.
Θέλεις λίγο καφέ;
- Δίκιο είχες. - Για τί πράγμα;
Άλλαξα γνώμη.
- Αν το κάνεις για μένα... - Δεν το κάνω γι' αυτό, Σάνε.
Νομίζω πως ο μπαμπάς...
Εάν...
...εάν δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε την κρίση του;
Γιατί να μην μπορούμε;
Επειδή...
Εάν υπάρχει κάτι...
Τί;
Τί να υπάρχει, Χάιντυ;
Η Λίζμπεθ κι ο μπαμπάς έχουν σχέση.
- Άντε χέσου! - Τους είδα να φιλιούνται χθες βράδυ.
Όχι!
- Το είπες στη μαμά; - Δεν μπορώ να το κάνω αυτό!
Δεν της έμεινε πολύς χρόνος, καλύτερα να μην το ξέρει.
Τί θα κάνουμε τώρα;
Είπε πως θα το κάνει, εφόσον είμαστε και μεις σύμφωνοι.
Θα της πούμε ότι αλλάξαμε γνώμη.
Αλλά τί κάνουμε, αν σκοπεύει να το κάνει τελικά;
- Έτοιμο το φαγητό. Έρχεστε; - Ερχόμαστε σε λίγο.
Θα της μιλήσουμε μετά.
- Άφησέ τα. - Όχι, θέλω να τα τελειώσω.
Θέλουμε να σου μιλήσουμε με την Χάιντυ, μετά.
Άφησέ τα.
- Θα τα κάνουμε αύριο. - Πώς το λες αυτό;
- Παράτα τα και πάνε στο καθιστικό. - Όχι.
Μην γίνεσαι γελοία!
Μαμά;
Μπαμπά!
Μαμά, μ' ακούς; Μ' ακούς;
Μαμά!
Μαμά, εδώ είμαι.
Δεν ήξερα πού βρίσκομαι.
-Μπαμπά! - Έρχομαι.
Εδώ είμαι.
Έστερ.
- Έστερ... - Ναι...
Ανάπνευσε.
Είμ' εδώ, κοντά σου.
- Και γω εδώ είμαι. - Ωραία.
Είναι καλά. Πηγαίνετε στο καθιστικό. Ερχόμαστε σε λίγο.
Πάρε βαθειές ανάσες.
Ωραία.
Φοβάμαι.
- Να μην τους το πούμε. - Όχι, όχι.
Δεν θα πω τίποτα.
Μπορείς ν' αλλάξεις την απόφασή σου.
Το ξέρω.
Αλλά δεν θα το κάνω.
Πάμε μέσα να τους βρούμε;
Πάμε;
- Δεν έρχεστε μέσα, στο καθιστικό; - Όχι.
Θέλουμε να σου μιλήσουμε.
Δεν μπορείτε να το κάνετε μέσα;
Θέλουμε να μιλήσουμε μόνο με τη μαμά.
Συμβαίνει κάτι;
Το σταματάμε εδώ.
Τί εννοείς;
- Δεν θα το κάνουμε. Δεν είναι σωστό. - Σωστό;
Το συζητούσαμε για μήνες.
Κάθε φορά συμφωνούσατε ότι εγώ αποφασίζω.
- Λοιπόν, δεν συμφωνούμε πια. - Τί συμβαίνει;
Εμείς μιλάμε με τη μαμά, τώρα!
''Εμείς'';
Η Σάνε κι εγώ συμφωνούμε.
Δεν μπορώ να κάνω πίσω.
Δεν έχω άλλη λύση.
Δεν θα το αλλάξω τώρα.
Είχες πει πως δεν θα το κάνεις, αν διαφωνούσαμε.
Δεν μπορώ να κάνω πίσω!
Δεν μπορώ.
Έτσι πρέπει να γίνει.
Πρέπει να το αποδεχτείτε.
Είναι απόφαση της μητέρας σας.
Σάνε.
Συγχώρα με, μαμά. Συγχώρεσέ με.
Φοβάμαι τόσο πολύ!
Και γω...
- Αλλά έτσι πρέπει να γίνει. - Το ξέρω.
- Το καταλαβαίνεις; - Ναι.
Έλα μέσα. Είμαστε καλά, έλα.
Χάιντυ, έλα και κάθησε.
Χάιντυ, τί είναι;
Τί έχεις κάνει;
Χάιντυ, τί έκανες;
Κάλεσα ασθενοφόρο.
Κάθησε.
Ορίστε.
Πώς μπόρεσες;
Εάν δεν είχες...
Σε είδα. Σε είδα μαζί με την Λίζμπεθ!
Πώς μπόρεσες; Πώς να σου έχουμε εμπιστοσύνη;
- Έστερ; - Μην ανακατεύεις τη μαμά!
- Καλή μου... - Μην με λες έτσι και μην ψεύδεσαι.
Πώς μπόρεσες; Με την καλύτερη φίλη της μαμάς! Πώς μπόρεσες;
- Χάιντυ, για τ' όνομα του Θεού... - Μην μου λες ψέμματα!
Τί πάθατε;
Μη, μπαμπά, σε παρακαλώ!
Η Χαίντυ με είδε μαζί με την Λίζμπεθ.
Εγώ το θέλησα.
- Το ήξερες! - Φυσικά.
Το ευχόμουνα.
Ότι οι δύο άνθρωποι που αγάπησα τόσο πολύ,
θα μπορούσαν να προσφέρουν παρηγοριά ο ένας στον άλλο.
Θα πέθαινα ήσυχη, ξέροντας πως ο πατέρας σας δεν θα ήταν μόνος.
Για μένα, αυτό είναι ευλογία.
Γράψαμε μαζί ένα γράμμα.
Θα σας το έδινε η Λίζμπεθ, όταν ερχόταν η ώρα.
Τώρα όμως το ξέρετε.
Λυπάμαι.
Τί κάνουμε τώρα;
- Τί τους είπες; - Ότι κάποιος πήρε υπνωτικά χάπια.
- Πήρε ή θα πάρει; - Πήρε.
- Πώς μπόρεσες να το κάνεις; - Ήθελα να έρθουν.
Συγχώρεσέ με, μπαμπά. Συγχώρεσέ με.
Θα τους πούμε ότι εγώ το έκανα.
Όταν έρθει το ασθενοφόρο, θα πούμε ότι εγώ πήρα τα χάπια.
- Ότι είχα υποτροπή. - Ούτε να το συζητάς.
Θα δουν ότι το έχω ξανακάνει.
- Θα σου κάνουν εισαγωγή. - Ναι, και θα μου δώσουν εξιτήριο σύντομα.
Όχι.
Όχι. Δεν το δέχομαι.
Γιατί όχι;
Νομίζεις ότι δεν θα το κάνω σωστά;
Ναι, θα το κάνεις σωστά.
Αυτό θα κάνουμε.
- Πότε φτάνουν; - Σε 15' μού είπαν πριν από 10'.
Έπειτα,
θα φύγετε όλοι σας.
- Να μην μείνουμε λίγο ακόμη; - Όχι.
- Να κερδίσουμε λίγο χρόνο. - Ελάτε εδώ.
Μπορούμε να το καθυστερήσουμε λίγο. Να φύγουμε στις 7:00;
Ελάτε εδώ.
Εδώ.
Σ' ευχαριστώ.
- Εσείς ποιός είστε; - Ο σύντροφός της.
απόδοση στα ελληνικά the grey cat