แอนนี่
พ่อคะ?
- พ่อ... - นอนเถอะลูก
ขอกอดหน่อยสิ
ไม่เป็นไร
นี่พ่อเอง
นี่พ่อเองนะ
พ่อเอง!
เดอะบูกี้แมน บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง
ฉัน...
อาจจะสติหลุดไปหน่อย
ฉันเลยยื่นคำขาดไป
โอเค
ฉันแค่กลัวว่าเธอจะหลอกฉัน
คุณกลัวอะไร?
กลัวว่าเธอจะไม่รักฉัน
สิ่งที่คุณกลัวจริงๆคืออะไร?
- การต้องอยู่คนเดียว - ใช่
ผมเข้าใจ การต้องอยู่คนเดียวมันน่ากลัว
"ความกลัวอยู่ตรงไหน..."
"ภาระอยู่ตรงนั้น"
คาร์ล ยุงรู้เรื่องนี้ดี
วันนี้จบตรงนี้ดีแล้วครับ
ผมต้องไปส่งลูกๆที่โรงเรียน
ปิดเทอมไปเดือนนึงแล้ว
วันนี้เปิดวันแรก น่าจะตื่นเต้นกันน่าดู
ไม่ตื่นเต้นขนาดมายืนหน้าประตูหรอกนะ
ฉันรู้สึกงี่เง่าจัง
เรื่องของฉันเทียบกับเรื่องที่คุณเจอไม่ได้เลย
แต่เราไม่ได้มาคุยกันเรื่องผม
เชิญครับ
- เตรียมดินสอแล้วใช่ไหม? - ค่ะ
โอเค แล้วสมุดเลขล่ะ?
ค่ะ
เดี๋ยว แล้วแปลงฟันหรือยัง?
- ค่ะ - จริงเหรอ?
- เข้าห้องน้ำก่อนไปไหม? - ไม่ค่ะ
เซดี้ เร็วเข้า! จะสายแล้ว!
เซดี้...
อะไรคะ?
เปล่า
ลูกใส่แล้วสวยดี
ใส่แจ็คเก็ตด้วยนะ เพราะเรา...
ข้างนอกอากาศมันหนาว
แล้วถ้าหนูเผลอกลืนลงไปล่ะ?
มันก็จะออกมาทางอึเธอไง
- มันไม่ออกมาทางอึหรอก - ดัน
- เซดี้ - ดึง
พ่อว่าอย่าไปดึงมันเลย
- ดึงมันออกมา - ไม่ อย่าไปแนะนำน้องแบบนั้น
- อะไรคะ? นั่นแหละ - อย่าไปบอกน้อง...
อย่าไปฟัง...ไม่ๆๆๆ อย่า...
ดึงเบาหรือแรงๆดี?
- ไม่ๆๆๆ อย่าไปฟัง... - แรงๆเลย
- ช่วยคาดเข็มขัดด้วย - โอเคค่า
แม่คงรู้ว่าต้องทำไง
พ่อดึงออกให้ก็ได้นะ
- เอาไหมล่ะ? - อะไรนะคะ?
- ขอพ่อดึงเอง - ว่าไงนะ?
พ่อจะดึงเลย มานี่มา
- ลูกโอเคนะ? - หนูปกติดี
โชคดีนะลูก
เฮ้ เฮ้ เซดี้
เสียใจเรื่องแม่เธอด้วยนะ
เสียใจด้วยนะ เซดี้
เธอกลับมาแล้ว
เสียใจด้วยนะ เซดี้
เฮ้ เซดี้ เสียใจเรื่องแม่เธอด้วยนะ
เฮ้
ว่าไง?
ฉันยังแทบไม่อยากเชื่อเลย
ฉันรู้
ยังไงก็ขอต้อนรับกลับมานะ
พระเจ้า
พูดทีไรก็เชยชะมัด
ขอบใจนะ...ที่คุยปกติกับฉัน
คนอื่นเอาแต่จ้องฉันเหมือนฉันเป็นโรค
เธอไม่สบายเหรอ?
แย่จังนะ
เปล่า ฉัน...
ช่างมันเถอะ
ฉันชอบชุดเธอนะ
ถ้าใส่แล้วสวยฉันคงใส่บ้างแล้ว
มันเหมือนมีความหมายบางอย่าง
- ใช่ น่ารักดี - ขอบใจนะ
- ใช่ - คือ...ชุดแม่ฉันน่ะ
เธอว่าทำแบบนี้ดีแล้วเหรอ?
ทำไม อะไรเหรอ?
คือ...เอาชุดเธอมาใส่...
ดูเหมือนทำแบบนี้จะยิ่งทำให้ทำใจ เดินหน้าต่อยากขึ้นน่ะสิ
ฉันไม่อยากจะ "เดินหน้าต่อ"
โอเค เธอคงไม่อยากจะ...
- ทำคนอื่นแหยงไปด้วยนะ - แนท ไม่เอาน่า
- อะไร? ฉันแค่... - อย่าเลย...
ฉันแค่พยายามช่วยนะ
ไม่หรอก เธองี่เง่ามากกว่า
เดี๋ยวนะ
- โทษที เธอว่าไงนะ? - แนท แนท...
- ไม่ เธอว่าไงนะ? - ฉันบอกว่า เธอมันงี่เง่าไง
ไม่ๆๆ นาตาลี อย่า...
- พระเจ้า - นาตาลี เธอทำอะไรน่ะ?
ไม่นะ พอแล้ว
- เอาชุดมาเปลี่ยนไหม? - อย่ามายุ่งกับฉัน
- พระเจ้า - เธอขำลงได้ไง
- แนท เธอทำบ้าอะไร? - อะไรล่ะ?
ไม่เป็นไร คุณทำได้แน่
- อดทนไว้นะครับ - โอเค
คุณทำแบบเดิมๆมาตั้ง 30 ปี...
เราเพิ่งคุยกันมากี่ปี? สองปีมั๊ง?
โอเค โอเค
ขอบคุณมาก
คุณทำได้แน่
เจอกันอาทิตย์หน้าครับ
ดร.ฮาร์เปอร์?
มีอะไรให้ผมช่วยเหรอ?
ผมต้องคุยกับคุณหน่อย
ขอโทษนะ ผมไม่พบคนไข้ ถ้ายังไม่ได้ปรึกษากันทางโทรศัพท์ก่อน
- คุณต้องไปโทรทำนัดมา - ผมขอร้องล่ะ
ถ้าผมไม่เล่าเรื่องที่ผมจะทำ ให้ใครซักคนฟัง...
คุณชื่ออะไร?
เลสเตอร์
เลสเตอร์ บิลลิงส์
ดีใจที่ได้พบคุณนะ เลสเตอร์
เข้ามาสิ ผม...
ชั่วโมงนี้ว่างพอดี
- ขอบคุณมาก - เชิญ
แขวนแจ็คเก็ตหน่อยไหม?
ถอดออกอาจจะสบายกว่านะ
คุณปิดมันได้ไหม?
อะไรนะครับ?
ประตูน่ะ
ได้สิ
ผมมีแบบฟอร์มให้คุณต้องกรอก
ผมใช้แบบฟอร์มนี้กับคนไข้ทุกคน
เอาไว้เก็บบันทึกข้อมูลเท่านั้น
ทุกอย่างที่คุณพูดในห้องนี้...
จะเป็นความลับทั้งหมด
โอเคไหมครับ?
คุณพบนักบำบัดครั้งนี้ครั้งแรกใช่ไหม?
คุณเริ่มบอกได้ไหม ว่าทำไม คุณถึงมาพบนักบำบัดครั้งแรก?
ผมไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน คือผม...
ไปหาบาทหลวงก็ไม่ได้ เพราะผมไม่ใช่คนคาทอลิก
ไปหาทนายก็ไม่ได้ เพราะผมไม่ได้ทำอะไรผิดกฎหมาย
ถึงทุกคนจะคิดว่าผมทำก็เถอะ
ถึงทุกคนจะคิดว่าผมทำ...
ทำอะไรเหรอ?
ฆ่าลูกๆผม
ทีละคน
ฆ่าลูกผมทั้งหมด
ผมมาหาคุณ เพราะคิดว่าคุณน่าจะเข้าใจ
ผมอ่านเรื่องเมียคุณในหนังสือพิมพ์
อุบัติเหตุรถยนต์
และผมรู้ว่าคุณเข้าใจ...
การที่ต้องเสียคนรักไปแบบนั้น
คุณว่ายังไงนะ เรื่องลูกๆ?
เกิดอะไรขึ้นกับลูกๆคุณ?
คือคนแรก...
ลูกสาวเรา เธอ...
เธอเป็นโรคไหลตายในทารก
เสียใจด้วยครับ
ผมนึกไม่ออกเลย ว่ามันจะเจ็บปวดแค่ไหน
คุณก็มีลูกหลายคน
คุณต้องนึกออกสิ
ลูกผมที่เหลืออีกสองคน ตายหลังคนแรกภายในปีเดียว...
ติดกันทีละคน
สาเหตุธรรมชาติเหมือนกันเหรอครับ?
มันไม่มีอะไรธรรมชาติหรอก
มันดูดชีวิตลูกผมไปหมด
ถึงคนแรกจะตายเพราะอุบัติเหตุ...
ก็ทำให้เราเสี่ยงจะโดนอยู่ดี
เสี่ยงจะโดน?
เสี่ยงจะโดนอะไรครับ?
ผมก็ไม่รู้ว่าตัวอะไร
ผมเห็นมันผ่านๆครั้งเดียว
ก่อนแอนนี่ของผมจะคอหัก
ก่อนพวกเขาจะตาย ลูกๆผม...
ผมเคยคิดว่าเด็กๆคงคิดไปเอง
ลูกคนโตเคยพยายามวาดภาพมันให้ผมเห็น
ตัวอะไรเนี่ย?
มันคือสิ่งที่มาเอาลูกๆคุณไป ตอนคุณเผลอ
โทษนะครับ
ผมขอออกข้างนอกแปปนึงได้ไหม?
ผมต้องเข้าห้องน้ำหน่อย
คุณเชื่อผมใช่ไหม?
ผมเชื่อคุณแน่นอน
เดี๋ยวผมมานะครับ
โทษครับ
ครับ ผมดร.วิลเลี่ยม ฮาร์เปอร์
มีผู้ชายคนนึงอยู่ในออฟฟิศผม ท่าทางไม่ค่อยดีเลย
ผมว่าเขาน่าจะอันตราย
โอเค ให้เราส่งรถตำรวจไปไหมคะ?
ยังอยู่ไหมคะ?
คุณคะ ยังถือสายอยู่ไหมคะ?
ครับ
คุณยืนยันชื่ออีกครั้งได้ไหมคะ?
วิลเลี่ยม ฮาร์เปอร์ครับ
เขาเดินเข้ามาเฉยๆเลย
- เคยเจอเขามาก่อนไหมคะ? - ไม่เคยครับ
- โอเค คุณรู้ไหมคะว่าเขาเป็นใคร? - ไม่ครับ
ไม่ครับ ผมอยู่คนเดียวในบ้าน
พ่อ?
- ลูกไม่เป็นไรนะ? โอเคใช่ไหม? - ค่ะ
โอเค เอาล่ะ ฟังพ่อนะ
ฟังนะ มีผู้ชายคนนึงเข้ามาในบ้าน
- น่าเกลียดอะ - ใช่ไหมล่ะ?
ฉันว่าวันนี้น่าจะหลุดแหละ
ทุกคน ดูสิ!
บ้านซอว์เยอร์ใช่ไหม?
ฉันเห็นศพคนด้วย
ใต้ผ้าขาวนั่นอะไรน่ะ? มีตำรวจเพียบเลย...
แย่แล้ว!
พ่อเธอคงยังไม่ตายไปด้วยอีกคนนะ?
ผมน่าจะโทรแจ้งพวกคุณทันที ที่หมอนั่นเข้ามา
ไม่ เขา...
ดูเหมือนคนป่วย
เขาเอารูปที่ลูกสาวเขาวาดมาให้ผมดู
มือเขาไม่ได้โชกเลือด หรืออะไรแบบนั้น
เขาเอาแต่พูดเรื่อง...
ปีศาจเงา
ปีศาจเงา?
เขาเชื่อว่ามันฆ่าลูกๆเขาหมด
ผมเคยเจอแบบนี้มาแล้ว
บางครั้งมันดีกว่า ถ้าคนเรามีอะไร...
ให้โทษ...
มันดีกว่ายอมรับว่าเรื่องร้าย เกิดขึ้นโดยไม่มีเหตุผล
เฮ้
ไม่เป็นไรนะ
ฉันไม่เชื่อว่าจะมีใครเสียลูกไปสามคน โดยไม่มีเหตุผล
เกิดอะไรขึ้นเหรอ?
คุณคิดว่าเขาฆ่าลูกๆเหรอ?
เขาคงรู้สึกผิดจนเสียสติ
หรือไม่ก็กลัวจะถูกจับ
แน่ใจไหมคะ ว่าเขาฆ่าตัวตาย?
ลูก พ่อจัดการเอง...
ซอว์เยอร์
เซดี้ พาซอว์เยอร์กลับห้องไป
- ช่วยพ่อที - ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไร ให้เธอพูดเถอะ
หนูหมายความว่าไง "เราแน่ใจไหม"?
ก่อนหนูจะเปิดตู้...
หนูได้ยินเสียง
เหมือนมีคนสู้กัน
ผู้ใหญ่คนนึงผูกคอตาย มันมีเสียงอยู่แล้ว
หนูน่าจะได้ยินเสียงนั้นแหละ
ไม่ต้องห่วงผู้ชายคนนั้น โอเคไหม?
ถ้ากลัว มาหาพ่อได้นะ
- ลูกเหนื่อยไหม? - ไม่ค่ะ
นี่ก็ดึกแล้วเ ราไปนอนดีกว่า
โอเคไหม?
นั่นแหละ
เปิดไฟขนาดนี้ พ่อไม่รู้ว่าลูกนอนได้ไง
ง่ายๆค่ะ แบบนี้ไง
ก็ได้
โอเค ลูกรัก
หลับให้สบายนะ
อะไรเหรอ?
พ่อตรวจดูใต้เตียงหรือยังคะ?
ยัง ไหนพ่อขอดูซิ
ไม่มีอะไรเลย
แล้วห้องเสื้อผ้าล่ะคะ?
ไม่เห็นมีอะไรนะ
พ่อไปดูได้ไหมคะ?
ได้ แน่นอน
เอางี้ไหม? พ่อพนันเลยว่า...
ในนั้นต้องไม่มีอะไร
ถ้าในนั้นไม่มีอะไร พ่อจะให้ลูกเหรียญนึง
5 เหรียญค่ะ
โอเค
5 เหรียญ
ต่อเก่งจริงๆ พ่อตกลง
จับมือเลย
ไม่ค่ะ พ่อ
โอเค พ่อไปล่ะ ไหนดูซิ
ยินดีด้วยนะ ลูกรวยขึ้นอีก 5 เหรียญแล้ว
พ่อแน่ใจเหรอคะ?
แน่สิ
โอเค เช็คปีศาจเรียบร้อยแล้ว
ฝันดีนะลูก
พรุ่งนี้เช้าเจอกัน
เฮ้ เซดี้ พอแค่แวะมาเช็คลูกน่ะ
เฮ้
หวัดดีค่ะ
ลูกโอเคนะ?
พ่อไม่รู้ว่าทำไมเกิดเรื่องแบบนี้ ทั้งที่เรากำลังเครียดกันอยู่
พ่อเห็นแล้วนึกถึงตอนที่แม่เสียไหม?
พ่อจำเป็นต้องคุยกับตำรวจด้วยไหม?
ไม่หรอก
พ่อไม่เคยเล่าเลย
พ่อไม่ได้อยู่ตรงที่เกิดอุบัติเหตุ
ก็เลยไม่ต้องคุยกับใคร
หนูแค่...
มันรู้สึกเหมือนไม่จริงเลย
หนูเอาแต่คิดว่าแม่จะเดินเข้ามา...
พร้อมชากระวานกลิ่นเหม็นๆ
หนูไม่เคยได้มีโอกาส...
บอกลาแม่เลย
ตั้งแต่แม่ตายไป หนูรู้สึกเหมือน...
เหมือนมีน้ำหนัก...
มีแรงดึงดูดมหาศาลในอก
มัน...
พรุ่งนี้ลูกต้องเจอดร.เวลเลอร์ ถูกไหม?
ค่ะ
ลูกน่าจะคุยกับเธอดูนะ
หนูพยายามจะคุยกับพ่ออยู่
ใช่ พ่อรู้
วันนี้มันเหนื่อยมาก
เรานอนกันดีกว่า
พรุ่งนี้เช้าเจอกันนะ
หลับให้สบาย ลูก
...นึกถึงคนที่รักไว้
แต่เพ่งไปที่ไฟ แล้วพูดออกมาว่า
"ดวงวิญญาณ หากเจ้าอยู่ตรงนั้น...
ช่วยพัดเปลวไฟไปทางซ้ายที"
ทีนี้ให้นึกถึงคนรักที่คุณอยากพูดคุยด้วย
นึกภาพคนๆนั้นในใจ
คิดถึง...
ความรู้สึกที่คุณมีต่อคนคนนั้น
หน้าตาเขา
และความทรงจำชัดเจนที่คุณมีกับเขา
นึกถึงหน้าเขา
ความรู้สึกตอนคุณอยู่กับเขา
คนที่เรารักจะอยู่กับเราเสมอ
ถ้าคุณอยู่ที่นั่น ช่วยพัดเปลวไฟ...
- ไปทางซ้ายที - เซดี้?
เฮ้
นอนไม่หลับเหรอ?
ซอว์เยอร์?
ในห้องฉันมีอะไรไม่รู้
ซอว์เยอร์ เธอแค่ฝันร้ายน่ะ
โอย
เธอเลือดออกนี่
ฉันตกเตียงน่ะ
พูด "อา"
ใช่ ฉันเจอตัวการแล้ว
เราอาจต้องเอาหมอนั่นออกมาซะที
ตอนฉันมีฟันที่ไม่ยอมหลุด แม่ชอบทำแบบนี้
แม่บอกว่าครอบครัวเรารากฟันลึก
มันไม่อยากจากเราไปไหน
ฉันจะนับหนึ่งถึงสาม...
แล้วจะปิดประตูนะ
ถึงสามหรือหลังนับสาม?
นับสามพอดี โอเคไหม?
โอเค
- หนึ่ง สอง... - เดี๋ยว!
เราไม่ต้องทำแบบนี้...
ฉันขอโทษนะ!
ไหนบอกว่านับสามไง!
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เฮ้ๆๆ
โอ๋ๆ ไม่ต้องร้องนะ
โอ๋ๆ ไม่ต้องร้อง
หมอว่าคนเราตายไปแล้ว จะเกิดอะไรขึ้นคะ?
หมายความว่ายังไง เซดี้?
หมายถึงไปสวรรค์หรือเปล่าใช่ไหม?
ไม่ หนูไม่ได้หมายความแบบนั้น
หนูสงสัยเหรอ ว่าแม่หนูยังอยู่ไหม?
นี่อาจจะฟังดูบ้าไปหน่อย แต่...
ตอนที่พ่อของหมอตาย...
หมอรู้สึกเหมือนเขามา...
ดูแลหมอบ้าง
ถ้าหนูตั้งใจมากพอจริงๆ...
หนูอาจจะรู้สึกถึงแม่บ้างก็ได้
แล้วสิ่งอื่นล่ะคะ?
สิ่งอื่นอะไร?
หนูก็ไม่รู้
มันมองเห็นยาก มันเหมือน...
สิ่งมืดๆ
หมอเข้าใจ
แล้วหนูเริ่มเห็นสิ่งมืดๆนี่เมื่อไหร่ล่ะ?
หลังจากผู้ชายคนนั้นตายไป
แบบนั้นเข้าใจได้เลย
โอเค
แล้วมันคืออะไรคะ?
คือมันก็มีเรื่องน่ากลัวที่คนเราไม่เข้าใจ...
จิตใจเราพยายามเติมเต็มที่ว่าง
มันก็เหมือนพวกปีศาจ ที่เธอคิดว่าแอบอยู่ใต้เตียงนั่นแหละ
แต่เราจะมาคุยเรื่องนั้นกัน
โอเคไหมจ๊ะ?
มันไม่น่ากลัวหรอก
คราวก่อน เราคุยเรื่องนี้ไปแล้ว
เวลาที่เรากังวล...
หรือกลัวอะไรก็ตาม...
บางครั้งสิ่งที่ดีที่สุดที่ทำได้...
คือเผชิญหน้ากับมัน
และวันนี้เราจะทำแบบนั้นกัน
ไฟนี้จะนิ่งแบบนี้
แล้วจะค่อยๆกระพริบ...
ช้าๆ ทำให้ห้องนี้มืดสนิทลง
หนูจะได้เห็นว่ามันไม่มีอะไรต้องกลัว
โอเคนะ?
หนูพร้อมแล้ว
โอเค เก่งมาก เริ่มกันเลย
ไม่น่ากลัวเลยใช่ไหมล่ะ?
เห็นไหม? ก็เป็นออฟฟิศน่าเบื่อเหมือนเดิม
มีแค่หนู พี่สาวหนู...
และก็หมอ
เธอโอเคนะ?
ไม่
เฮ้ เฮ้ เฮ้
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
- จะทำได้แล้ว - ฉันไม่อยากทำเลย
ไม่ ซอว์เยอร์ เธอทำได้นะ
มันไม่จริง มันไม่จริง
เฮ้ เธอทำได้ดีแล้ว
มันไม่จริง
ดีมาก
มันไม่จริง ฉันคิดไปเองทั้งนั้น
จำไว้นะ ไม่มีอะไรให้ต้องกลัว
คิดไปเองทั้งนั้น
มันไม่จริง เธอทำได้
จะจบแล้ว
มันไม่จริง
เฮ้!
แค่คิดไปเองทั้งนั้นแหละ
เธอทำได้แล้ว
ซอว์เยอร์ ไม่เป็นไรนะ
- ไม่เป็นไร - ไม่ต้องกลัวแล้ว
- ไม่เป็นไร - ใช่
เธอไม่ต้องทำแล้ว
มันไม่ใช่แค่กลัวความมืด
ตอนนี้่เธอบอกว่าเธอเห็นปีศาจ
ใช่ ใช่ ผมเคยได้ยินเรื่องปีศาจนั่น
เราเคยคุยกันเหมือนกัน
เด็กๆอยากคุยกับคุณแล้ว
ฉันว่าครั้งหน้าคือเหมาะที่สุด
ใช่ ผมรู้
ผมว่าตอนนี้มันยังไม่เหมาะกับผม แต่เดี๋ยวผมเข้ามาด้วยแน่
เราต้องคุยกันเรื่องภรรยาคุณ
เธอเชื่อฉัน...
ใช่ไหม?
ใช่
ผมจัดการได้ ขอบคุณมากนะ
คุณจะเลี่ยงพูดถึงเธอตลอดไปไม่ได้หรอกนะ
พร้อมยัง? ไปกันเถอะ
พ่อขอโทษจริงๆ
พ่อไม่น่าปล่อยให้หมอนั่นเข้ามาในบ้านเลย
เธอโอเคนะ?
ไม่ค่อยหรอก
พยายามนอนให้หลับสิ
พยายามไม่ให้ตายอยู่ ขอบใจมาก
เธอคิดไปเองทั้งนั้นแหละ
มันไม่มีจริงหรอก
เซดี้?
ผมใช้แบบฟอร์มนี้กับคนไข้ทุกคน เอาไว้เก็บบันทึกข้อมูลเท่านั้น
เซดี้?
มันไม่จริง
ลูกผมที่เหลืออีกสองคน ตายหลังคนแรกภายในปีเดียว...
ติดกันทีละคน
ถึงคนแรกจะตายเพราะอุบัติเหตุ...
ก็ทำให้เราเสี่ยงจะโดนอยู่ดี
เสี่ยงจะโดน?
เสี่ยงจะโดนอะไรครับ?
ผมเห็นมันผ่านๆครั้งเดียว
ก่อนแอนนี่ของผมจะคอหัก
ก่อนพวกเขาจะตาย ลูกๆผม...
ผมเคยคิดว่าเด็กๆคงคิดไปเอง
ลูกคนโตเคยพยายามวาดภาพมันให้ผมเห็น
โอ๋ อย่าร้องนะ
ฉันรู้นะว่าเสียงเธอ เซดี้
ซอว์เยอร์
ตัวอะไรเนี่ย?
มันคือสิ่งที่มาเอาลูกๆคุณไป ตอนคุณเผลอ
คุณเชื่อผมใช่ไหม?
ผมเชื่อคุณแน่นอน
ไม่นะ!
ไม่ ไม่
ไม่ ไม่!
พ่อขอโทษนะ แอนนี่
พ่อขอโทษ สก็อตต์ ที่พ่อไม่เชื่อลูก
พ่อไม่เคยเชื่อลูกเลย
พ่อขอโทษนะ โซฟี
พ่อขอโทษจริงๆ
ไปให้พ้นฉันนะ ไปให้พ้น...
ไปให้พ้นฉัน!...
แม่ง!
- เฮ้! ทำฉันทำไมน่ะ? - พี่แกล้งฉันหนักมากเลยนะ!
พี่ทำเสียงแบบนั้นได้ไง?
เธอพูดอะไรของเธอ?
- ซอว์เยอร์ ไม่ใช่พี่นะ! - โกหก!
- ซอว์เยอร์! - โกหก!
ใช่ไอ้ตัวมืดๆที่เธอเห็นไหม?
ใช่
มันมีจริงหรือเปล่า?
ไม่รู้สิ
แต่พี่ต้องรู้ให้ได้
ดราม่ามาแล้ว
ทุกคน พูดดีๆไว้นะ เธอเพิ่งเสียแม่ไป
ฉันไม่เจอพ่อมาปีนึงแล้ว ไม่เห็นสนเลย...
ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม?
ได้สิ
คุยสองคนน่ะ
โอเค
เธอเป็นอะไรมากป่ะเนี่ย?
คุยให้สนุกนะ
ต่อไปวิชาอะไรเหรอ?
ฉันขอโทษเรื่องวันก่อนด้วยนะ มัน...
- อยากชดเชยให้ฉันไหมล่ะ? - แน่นอนสิ
ได้ อะไรก็ว่ามาเลย
ช่วยไปส่งฉันทีได้ไหม?
แน่ใจเหรอว่าที่นี่?​
รอนี่แหละ
เธอคงไม่เข้าไปจริงหรอกนะ?
เซดี้?
เซดี้!
ฮัลโหล?
มีใครอยู่บ้านไหม?
อะไร?
เธอเข้าไปซื้อยารึไง?
เปล่า...
ฉันไม่ได้มาซื้อยา
ฉันรู้ว่าช่วงนี้เธอต้องทำใจนะ แต่...
แค่อยากมาดูว่าที่นี่ยังมีคนอยู่ไหม
หวังว่าจะไม่มีนะ
ไม่งั้นคง..น่าเศร้าสุดๆไปเลย
ที่นี่ทำไมเหรอ?
เซดี้ อะไรเหรอ?
แปปนึงนะ
ฉันกำลังกลับไป
เซดี้ เกิดอะไรขึ้น?
มีคนในบ้านเหรอ?
ฮัลโหล?
มีใครอยู่ไหม?
เล่นเกมวัดใจกันอยู่หรือไง?
คิดว่าสนุกเหรอ...มาเล่นบน ความทุกข์ของเราแบบนี้?
หรือมาเอาของที่ระลึก
เปล่า
ฉันเซดี้
เซดี้ ฮาร์เปอร์
เลสเตอร์ สามีคุณ แวะไปหาพ่อฉัน
ฉันแค่...
ฉันอยากถามคุณเรื่อง...
- อะไร? - เรื่องนี้
เธอไปเอามาจากไหน?
ฉันแค่อยากรู้ว่ามันคืออะไร
เธอน่าจะภาวนาขออย่าให้รู้เลยดีกว่า
ออกไปซะก่อนจะเจ็บตัว
น้องสาวฉันเห็นมัน
โธ่ เลส คุณทำอะไรลงไป?
มันคงเกาะติดเธอแล้ว
มันชอบตามคนเจ็บปวดและอ่อนแอ
ชอบตามเธอไปทุกที่
จนพวกเธอตายหมด
ลูกๆคุณเจอแบบนั้นเหรอ?
คนเรียกมันว่า...
"เดอะบูกี้แมน"
ใช่ ฉันเคยมองพวกมันแบบนั้นเหมือนกัน
เหมือนพวกมันบ้า
หนักมาก กว่าจะรู้ว่าฉันคิดผิด
มันชอบเล่นกับอาหาร
ทำให้กลัวจนตาย
มันพูดจาเหมือนเด็กได้ด้วยซ้ำ
เหมือนเสียงสะท้อน
มันต้องการที่มืดเพื่อซ่อนตัว
ไฟเป็นสิ่งแรกที่คนเราใช้เพื่อมองเห็นในที่มืด
มันอยู่มานานขนาดนั้นเลยเหรอ?
ฉันว่ามันมีมาตั้งแต่แรกแล้ว
อย่าขยับนะ
มันอยู่ข้างหลังเธอ
อย่าหันไปนะ
อยู่ในที่สว่างไว้
แล้วยืนให้...
นิ่งที่สุด
ฉันเห็นแกแล้ว ไอ้ลูกหมา!
เซดี้! เฮ้ เสียงปืนเหรอ?
- เซดี้! เซดี้! ไม่เป็นไรใช่ไหม? - ฉันไม่เป็นไร
แค่เจอผู้หญิงบ้าคนนึง
เซดี้...
เราไปกันเถอะ
เซดี้?
พี่โดนอะไรมา?
- ซอว์เยอร์ ฉันยังบอกไม่ได้หรอก - เซดี้?
เดี๋ยวสิ เกิดอะไรขึ้น?
อย่ามายุ่งน่า ซอว์เยอร์
เซดี้ เธอเห็นมันใช่ไหม?
ปีศาจไม่มีจริงหรอกนะ
เธอโตได้แล้ว!
เซดี้!
ฉันพูดจริงๆนะ ซอว์เยอร์
ตอนนี้ฉันอยากอยู่คนเดียว...
ฉันบอกแล้วว่ามันมีจริง
พ่อทำอะไรน่ะ?
ของหายไปไหนหมด?
เก็บของแม่เอาไว้มันไม่ดีหรอกนะ
มิน่า ซอว์เยอร์ถึงเห็นผี
พ่อทำแบบนี้โดยไม่บอกหนูได้ไง?
- บางทีพ่อก็ต้องตัดสินใจ... - พ่อจะทิ้งของๆแม่ไปแบบนี้เนี่ยนะ?
- ...อะไรที่ลูกไม่เข้าใจ - ความรู้สึกหนูไม่สำคัญรึไง?
พ่อไม่ได้พูดแบบนั้น
- อย่ามายัดเยียดคำพูดกันนะ - ก็พ่อทำตัวแบบนั้นนี่!
หนูพูดอะไรพ่อไม่เคยฟังเลย!
มันเหมือนพ่อไม่สนใจ..
- แม่อีกต่อไปแล้ว - ลูกไม่รู้ความรู้สึกพ่อหรอก!
ก็บอกหนูมาสิ!
ลูกพูดถูก พ่อขอโทษ
พ่อไม่น่าทำโดยที่ไม่บอกลูกก่อน
อยากเก็บอะไรไว้ก็ตามใจ
ถ้าหนูอยากเก็บทั้งหมดเลยล่ะ?
งั้นเราก็จะเก็บทั้งหมด
แต่ช่วยพ่อเอาลงไปไว้ชั้นใต้ดินที
โอ๋ อย่าร้องนะ
เพราะจัง ร้องต่อสิ
คนโกหก
ลูกออกจะชอบ
คุณนี่โกหกเก่งจริงๆ
เสียงฉันแย่จะตายไป
แม่...
ถ้าแม่อยู่ที่นี่...
พัดเปลวไฟไปทางซ้ายที
ได้โปรดเถอะ
หนูอยากให้แม่ช่วยหนูจริงๆ
เสียงฉันแย่จะตายไป
เซดี้
ใครน่ะลูก?
หวัดดี
พ่อใช่ไหม?
ไฮ
เดี๋ยว อย่าได้ไหม?
เธอไม่ได้ฉี่อยู่ซะหน่อย
ถึงฉี่ฉันก็เห็นมาหลายพันครั้งละ
เธอเป็นอะไรของเธอ?
- ไม่มีอะไรหรอก - ไม่เอาน่า ต้องมีสิ
บ้านหลังนั้นที่ฉันไปส่งเธอ เสียงปืน
มันอธิบายยากเกินไป
สงสัยฉันอาจจะแค่เสียสติไป
เธอทำอะไรอยู่เหรอ?
ถ้าเธอไม่บอกฉัน ฉันจะไม่ไปไหน
ไม่เอาน่า ฉันเพื่อนซี้เธอนะ
เธอเคยเป็นเพื่อนซี้ฉัน
ตอนนี้เธอมีเพื่อนใหม่ เจ๋งๆกว่าฉันเยอะแยะ
ไม่จริงหรอกนะ
พวกนั้นก็เพื่อนเธอเหมือนกัน
เรานั่งคุยกันจริงๆครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่?
ที่งานศพแม่เธอไง
อันนั้นไม่นับ
งั้นไปนั่งคุยกันเถอะ
สุดสัปดาห์นี้ก็ได้ พวกเราจะมากัน
ไม่ต้องรวมตัวสงสารฉันหรอก
ไม่ใช่มาเพราะสงสารเธอ
มันไม่ใช่แบบนั้น
จะไม่เป็นแบบนั้นแน่
นี่ ฉันไม่รู้ว่าเธอต้องเจออะไรอยู่นะ...
แต่เธอไม่ควรเจอแบบนี้คนเดียว โอเคไหม?
มา
มาเถอะ
เยส!
คืนนี้คืนสำคัญของพี่ โอเคไหม?
ถ้าลูกเจอผีอะไร ให้มาหาพ่อก่อนเลย
คืนนี้อย่าไปกวนพี่นะ
โอเคไหม?
ให้หนูนอนบนเตียงพ่อใช่ไหม?
ใช่ พ่อให้ ถ้าลูกหยุดกินชีส...
เพราะลูกจะนอนตดทั้งคืน
เรามาตกลงกัน โอเคนะ?
พ่อจะให้ลูกเล่นเพลย์สเตชั่น ได้นานตามใจชอบ
ไม่มีการกำหนดเวลาหน้าจอ
แค่อย่าไปกวนพี่ก็พอ
ตกลงไหม?
ตกลงค่ะ
- ตกลง ส่งชีสมาให้หนูนะ - เดี๋ยวๆ
พนันอะไรกันอีกล่ะ?
เราไม่ได้พนัน
แค่ตกลงกันว่าคืนนี้จะไม่กวนลูก ใช่ไหม?
โธ่เอ๊ย มากันแล้ว
หนูดูโอเคใช่ไหม?
ลูกดู...
สวยมาก
ลูกดูเหมือนกำลังจะลืม ทุกความกังวลและความขัดแย้ง
เมาคลีลูกหมาป่าไง
จำได้ไหม? เราเคยชอบมากๆ เคยเต้นกันด้วย
แค่ของจำเป็นพอ...
อย่าพูดอะไรก็พอ โอเคนะคะ?
เฮ้! หวัดดี!
มีอย่างอื่นให้ดื่มบ้างไหม?
น้ำอัดลมแบบอื่นเหรอ?
ไม่ แอลกอฮอล์สิ
โทษที พ่อฉันไม่ค่อยดื่ม ก็เลย...
เธอไม่รู้มากกว่า
แนท
แต่ฉันมีของอย่างอื่นนะ
ยาของจริงเลย
เดี๋ยว อะไรนะ?
โอเค
เจ๋งไปเลย
ยาของจริง
เธอสูบตั้งแต่เมื่อไหร่?
ของแม่ฉันน่ะ
แต่ไม่เป็นไรหรอก
แม่ฉันไม่กลับมาเอาคืนไปแน่
แน่ใจนะ?
แน่สิ
โอเค สงสัยน้ำมันหมด
โอเค ไหนขอฉัน...
อ่อนเอ๊ย
นั่นไง
ตาเธอแล้ว
เป็นเกียรติให้แม่เธอ
ขอบใจนะ
เปิดบริสุทธิ์ปอดแล้วสินะ?
หวานจังเลย
เธอไหวนะ?
เอาน้ำหน่อยไหม?
ไม่เป็นไร
- โอเคแน่นะ? - พระเจ้า ใช่
ฉันว่าเธอต้องไป...
นี่เธอไม่เป็นไรแน่นะ?
- เอาน้ำหน่อยไหม? - หายใจเข้าลึกๆ
พระเจ้า มันทำเธออ้วกเหรอ?
- ไหวใช่ไหม? - ฉันไม่เป็นไร
- แน่ใจนะ? - ฉันโอเค
น่ารักมากเลย
พระเจ้า ทุกคน!
เซย์ชีสหน่อย!
พวกเธอ นี่ อย่าน่า...
เธอทำอะไรเนี่ย?
ฉันไม่ได้กดอัดด้วยซ้ำ
แน่ใจนะว่าเธอไหว?
ฉันไหว
ฉันน่าจะล้วงคอให้อ้วก
กินพิซซ่าเยอะไปหน่อย
ไม่หรอก กัญชาต่างหาก ทำให้เธออ้วก
เฮ้ ตู้นี้ใช่ไหม ที่เจ้าบ้านั่น แขวนคอตายน่ะ?
ไม่ นั่นมันตู้ในห้องทำงานแม่ฉัน
เธอพาเราไปดูได้ไหม?
แม่ง คงเจ๋งน่าดูอะ
เนอะ?
เขาแขวนคอตรงไหนเหรอ?
เขาแขวนตรงข้างหลัง...
- เธอทำอะไรน่ะ? - แนท ไม่เอาน่า พระเจ้า
เขาเรียกว่าบำบัดความกลัวด้วยการเผชิญหน้า
- อย่า! - ทุกคน!
- เปิดสิ! - พระเจ้า
ไม่ตลกแล้วนะ!
ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก ชิลๆน่า
เสียงฉันแย่จะตายไป
ขอร้อง!
พระเจ้า เธอโอเคไหม?
- เฮ้ๆๆ เซดี้ - เกิดอะไรขึ้น? เกิดอะไรขึ้น?
เธอโอเคใช่ไหม? มีอะไรอยู่ในนั้นเหรอ?
ในตู้มีตัวอะไรเหรอ?
เปล่า เธอแค่ดราม่านั่นแหละ
- พระเจ้า! เซดี้... - เป็นบ้าอะไรของเธอเนี่ย?
- ...ประตูมันไม่ยอมเปิด! - อีบ้า!
ฉันสาบานเลย เราพยายามเปิดกันแล้ว
เธอมันตอแหล!
- อย่าเอามือมา... - เธอมันตัวประหลาด!
ที่นี่มีแต่เบ็ธธานีนั่นแหละที่ชอบเธอ
- โรคจิตจริงๆเลย! - พระเจ้า
- เธอมันบ้า! - เธอโอเคใช่ไหม?
- เกิดอะไรขึ้นเหรอ? - ไม่เลย!
ลูกสาวคุณมันโรคจิต
ฉันพอแล้วกับยัยนั่น
เธออย่าไปยุ่งกับมันอีกล่ะ
เธอไม่เคยทำแบบนั้นเลยนะ..
- ไม่อยากเชื่อว่าเธอจะตบฉัน! - เพื่อน เธอโอเคนะ?
คือเธอไม่เคยทำอะไรแบบนั้น...
ซอว์เยอร์
ซอว์เยอร์ เฮ้ เฮ้!
ซอว์เยอร์! ซอว์เยอร์!
ฟื้นสิ ฟื้นสิ! ซอว์เยอร์!
ไป!
เฮ้ เฮ้
โทรหา 911!
ซอว์เยอร์!
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
มันพยายามจะฆ่าฉัน
- ฉันรู้ ฉันเห็นมันเหมือนกัน - ฉันต้องหนีมัน
พี่เชื่อเธอ
อะไรนะ?
พี่เชื่อเธอ
พี่ขอโทษที่ไม่เชื่อแต่แรก
พ่ออยู่ไหน?
พ่อไปคุยกับหมอ แต่พี่จะไปตามเอง
เราจะกลับบ้านกัน
ไม่นะ ไม่ๆๆ อย่าไป
- ไม่ - ขอล่ะ อย่าไปนะ
เดี๋ยวพี่กลับมา โอเคนะ?
ฮัลโหล?
เฮ้ นี่ริต้า บิลลิงส์นะ
เมียเลสเตอร์
คุณต้องการอะไร?
ฉันหาวิธีฆ่ามันได้แล้ว
ยังไง?
แต่ต้องให้เธอช่วย มาที่นี่ที
เราจบเรื่องนี้ในคืนนี้ได้เลย
เซดี้?
เซดี้...
พ่อ?
เฮ้
พ่อทำอะไรเหรอ?
ไม่มีอะไร
กลับไปหาน้องเถอะ
เดี๋ยวพ่อตามไป
ดูก็รู้ว่าพ่อต้องมีอะไร
พวกตำรวจพาแม่มาที่นี่หลังอุบัติเหตุ
ตอนนี้ก็ซอว์เยอร์
ทั้งหมดนี้ความผิดพ่อเอง
พ่อไม่ช่วยเธอทำใจมากพอ...
ตอนนี้เธอก็เลย...
เห็นภาพอะไรแบบนั้น
พอเถอะ พ่อ มันไม่ใช่ภาพหลอนนะ
งั้นมันคืออะไรล่ะ?
มันคืออะไรเหรอ?
มันมีตัวจริงไง
คืนนี้หนูก็เห็นบางอย่าง
ในตู้นั่น
มันหน้าตาเป็นยังไง?
- คือมัน... - ในนั้นมันมืดมากๆ
จนมองไม่ออก
พ่อจะถามอะไรลูกหน่อย โอเคไหม?
อย่าโมโหพ่อนะ
อะไรคะ?
ลูกเมายาหรือเปล่า?
พอได้กลิ่นกัญชาจากตัวลูก
ปีศาจในตู้เสื้อผ้าเนี่ยนะ?
ช่างมันเถอะ
- พ่อไม่เคยฟังหนูเลย - เดี๋ยวก่อน
เซดี้ ลูกจะไปไหน?
ไปจัดการปัญหาไง ต้องมีคนจัดการแหละ
ไม่กะว่าเธอจะมาจริงๆ
ฉันต้องมา
คืนนี้ผีนั่นมันจะฆ่าน้องสาวฉัน
มันต้องหิวแล้วแน่ๆ
เวลาเธอจะหมดแล้ว
ถ้าความอ่อนแอดึงดูดมัน เราต้องแสดงความแกร่งให้มันเห็น
เดินระวังนะ
เส้นกับดักน่ะ
ไม่อยากเห็นเธอหัวขาดซะก่อน
ปกติเอาไว้ใช้ไล่หมีตอนไปแคมป์ปิ้ง...
แต่ปกติไม่ใช่กระสุนจริงหรอกนะ
คุณว่าคุณฆ่ามันได้เหรอ?
มีทางเดียวที่จะรู้ได้
ไม่นะ!
ฉันขอโทษ!
ฉันต้องหาอะไรมาล่อมันออกมา!
ไม่นะ!
- ฉันจะไม่ให้มันทำอะไรเธอ - ไม่!
เธอต้องเชื่อใจฉันนะ
เซดี้
บอกแล้วว่าฆ่ามันได้
เซดี้!
เซดี้ ช่วยด้วย!
เซดี้ ช่วยฉันด้วย!
เซดี้!
พ่อ?
ลูกหายไปไหนมา?
เราขับรถหาลูกทั่วเลย
พ่อถึงบ้านแล้วเหรอ?
ใช่ เราเพิ่งกลับมา ทำไมเหรอ?
ฟังหนูนะ กลับไปที่รถ
ไปหาที่สว่างที่คนเยอะๆอยู่
พ่อต้องไปจากที่นั่น...
- ก่อนมันจะกลับมา - เดี๋ยว ช้าๆหน่อย
พ่อต้องฟังหนูนะ
โอเค พ่อฟังอยู่
ไปหาที่สว่างที่มีคนอยู่เยอะๆ โอเคไหม?
พ่อ พ่อคะ?
พระเจ้า!
ซอว์เยอร์ นี่พี่เอง!
ฉันจะรู้ได้ไงว่าเป็นพี่ตัวจริง?
เธอฉลองวันเกิดหกขวบที่ร้านชัค อี ชีส
เธอกินพิซซ่ามากเกินไป...
จนอ้วกแตกในบ่อบอล
พระเจ้า
ซอว์เยอร์! เธอโอเคไหม? เกิดอะไรขึ้นเหรอ?
- มันเกิดอะไรขึ้น? - มันไม่ชอบแสงไฟ
พ่ออยู่ไหน?
มันเอาพ่อลงไปข้างล่าง
เราจะไม่ยอมเสียพ่อไปด้วย
เซดี้...
ทำอะไรน่ะ?
พี่จะไปไหน?
เซดี้ อย่าทิ้งฉันไว้ที่นี่สิ
อยู่ที่นี่เธอจะปลอดภัย
ฉันเห็นมันเลือดไหล มันบาดเจ็บได้
บางทีเราอาจจะหยุดมันได้
ซอว์เยอร์!
ซอว์เยอร์ ลุกขึ้น!
ขอร้องล่ะ ซอว์เยอร์!
อย่าร้องนะ
- ไม่! - พ่อ!
พ่อ!
ซอว์เยอร์!
ซอว์เยอร์?
ซอว์เยอร์? ซอว์เยอร์ พี่เอง เซดี้
มองหน้าพี่ที ขอล่ะ เร็วเข้า
เฮ้ เราจะไปจากที่นี่กัน
- พ่อ - เอามาให้หนู
จับแขนพ่อหน่อย เร็ว ยกพ่อขึ้นมา
- เราต้องพาพ่อหนีออกไป - ฉันยกไม่ไหว
เร็ว ไหว เธอต้องไหว
เร็วเข้า
ยกพ่อขึ้นมา ยก
พ่อขอโทษนะ
เซดี้?
แม่
เซดี้?
ซอว์เยอร์!
ไปตายซะ
ลาก่อนค่ะ
เกือบออกได้แล้ว
มาเร็ว
พ่อกลัวมากเลย
บอกตรงๆ...
กลัวที่จะต้องเป็นพ่อ
กลัวมาก
พ่อไม่รู้ว่าจะทำได้ไหม
หรือว่าพ่อพร้อมหรือเปล่า
แม่ทำให้ทุกอย่างดูง่ายไปหมด
เธอไม่กลัวอะไรเลย รู้ใช่ไหม?
ส่วนพ่อ...
พ่อคิดว่า...
เวลาทำผิดพลาด แม่จะอยู่ช่วยเสมอ
แล้ว...
จู่ๆแม่ก็ไม่อยู่
พ่อรู้สึกถึงแม่ในตัวลูกๆทั้งคู่
รู้สึกมากๆ
พ่อไม่เคยวางแผนทำเรื่องพวกนี้โดยไม่มีแม่
ไม่
แต่พ่อรู้ว่าเราทำได้
ใช่ค่ะ
ถูกไหม?
แย่จังนะ
ค่ะ เพราะมันคือขนมปัง เบเกิลก็คือขนมปัง
เซดี้ กลับเข้ามาแปปนึงได้ไหม?
ดร.เวลเลอร์?
ฮัลโหล?
มีอะไรให้ฉันช่วยไหม?
ทุกอย่างโอเคหรือเปล่า?
เดอะบูกี้แมน บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง