(จะเปลี่ยนโลกได้)
(ต้องใช้)
(อัจฉริยะเล็กๆ)
แม่พูดให้ฟังฉันช่างแสนวิเศษ
พ่อพูดให้ฟังฉันนั้นหรือเด็กน้อยแสนซน
ฉันเหมือนเจ้าหญิงล่ะ
ฉันก็เจ้าชาย
แม่ว่าฉันคือนางฟ้าร่วงลงมาเป็นคน
พ่อพูดให้ฟังฉันน่ะคือทหารที่ตัวเปี๊ยก
แถมไม่เคยจะกลัวและยังแข็งแกร่ง
พ่อบอกนายเรื่องฉันมะ
วันที่ฉันโตขึ้นน่ะ
ฉันจะเป็นทหารล่ะ
ต่อยหน้านายได้ด้วย
ไหนลองถ่ายอีกที นี่ไงมุมนี้ ตัวกลมสิ้นดีหน้าตาน่าชัง
ลูกเราดูดีกว่าเด็กคนไหน มันอดไม่ได้ต้องพูดให้ฟัง
- น่ารักจัง - ยู้ฮู มองแม่ซิจ๊ะลูก
ลูกจ๋า อย่าอาเจียนใส่น้องสิ
- ยิ้มหน่อย - ยิ้มให้แม่นี่
- กะพริบตารับ - ถ่ายอีกรูป
ทำนี่ได้ด้วยละเจ้าหนู
เพิ่งสองวันเก่งน่าดู
แล้วที่ลูกยิ้มมันก่อนวัยเขา เพราะไอคิวสูงรึเปล่า
ลูกเราน่าชื่นชม
- หยั่งรู้ - หัวคิดแหลมคม
คงฉลาดเปรื่องปราดเกินค่าเฉลี่ย
พูดไปก็ฟังดูโหดนะเนี่ย
แม่พูดให้ฟังฉันช่างวิเศษ ได้เจอหน้าเพียงครั้งก็ย่อมรู้ได้ดี
ตั้งแต่ตอนตัดสายสะดือ นั่นก็คือทีเด็ด
ว่าใครเล่าที่จะเท่าฉันผู้แสนวิเศษคนนี้
แม่พูดให้ฟังฉันช่างแสนวิเศษ
และฉันตัวจิ๋วประกายแจ่มแจ๋ว ดังลูกแก้วกระจกพิเศษ
ใครไม่เชื่อเถียงกันไม่เสร็จ ที่จริงไม่อาจจะปฏิเสธ
ไม่เคยได้มีของที่วิเศษ ที่แสนยอดยิ่งสุดละลานตาจริงๆ
สุดทึ่งตรึงตราเลิศเลอจริง กว่าสิ่งแสนวิเศษเช่นนี้
มีลูกเนี่ยนะ
ฉันจะมีลูกได้ไง ผีอะไรสิงให้คิดแบบนี้
ฉันไม่ฟัง หมอเถื่อนแน่ๆ
แต่คุณกำลังจะคลอดนะ
หมอเมายากันยุงรึเปล่าเนี่ย
มดลูกของคุณกำลังหดตัวนะครับ
ฉันไม่ได้มดลูกหดตัว คนที่มดลูกหดตัวคือผู้หญิงท้อง
ที่กำลังจะคลอดลูก
ฉันกำลังจะมีนังลูกมารจริงๆ หรือนี่
ทุกๆ ครั้งที่นำเด็กน้อยลืมตา
ตอกย้ำศรัทธาเชื่อมั่นใจคน
ชีวิตน้อยๆ ดังผ้าขาวไม่มีรอยจุด
และเนื้อตัวบริสุทธิ์
จิตใจไม่มีหมองหม่น
ก็ชีวิตนั้นน่าอัศจรรย์ที่เกิดขึ้นมาได้
โอกาสที่เราจะเกิดขึ้น มันก็แทบไม่เห็นด้วยตา
ดูเหมือนก็ไม่แย่ที่ได้
เกิดมา
แต่ชีวิตที่ถือกำเนิด
สุดจะล้ำค่า
มันช่างแสนวิเศษ
แสนวิเศษ
อีหยังวะ
เด็กผู้หญิง
ลูกชายผมเป็นผู้หญิงงั้นรึ
ลูกสาวคุณเป็นผู้หญิง
แต่ลูกโป่งนี่สิ หมอ
(คุณได้ลูกชาย)
ลูกโป่งบอกว่า "คุณได้ลูกชาย"
ภรรยาคุณเพิ่งคลอดลูกสาวตัวน้อยที่สวย
แข็งแรง ร่าเริง แกไม่มีที่ติเลย
นี่เป็นข่าวสุดวิเศษเลยนะ
ทำไมเรื่องร้ายๆ ถึงต้องมาสู่คนแสนดี
พลเมืองที่น่าเชิดชูอย่าง
ฉันและเธอ
เราเคยทำเลวอันใดมา
ถึงโดนกลั่นแกล้งด้วยโชคชะตา
- เด็กแสนทุเรศ - แสนวิเศษ
- หน้าเป็นลิง - แสนวิเศษ
หัวเป็นขนสุดทนจริงๆ
และแถมไม่มีอะดุ๊งอะดิ๊งอันน้อย
ก็ชีวิตนั้นมันช่างแสนวิเศษ
แม่พูดให้ฟังฉันช่างแสนวิเศษ ได้เจอหน้าเพียงครั้งก็ย่อมรู้ได้ดี
ตั้งแต่ตอนตัดสายสะดือ นั่นก็คือทีเด็ดสุด
ว่าใครเล่าที่จะเท่าฉันผู้แสนวิเศษ
แม่พูดให้ฟังฉันช่างแสนวิเศษ
และฉันตัวจิ๋วประกายแจ่มแจ๋ว ดังลูกแก้วกระจกพิเศษ
ใครไม่เชื่อเถียงกันไม่เสร็จ ที่จริงไม่อาจปฎิเสธ
ไม่เคยได้มีของที่วิเศษเท่า ของวิเศษเท่า
(มาทิลด้า เดอะ มิวสิคัล)
แม่พูดให้ฟัง ฉันแค่หนอนเหม็นเน่าน่าเกลียด
พ่อพูดบ่อยๆ เบื่อขี้หน้า
แม่พูดให้ฟังฉันเหมือนเชื้อที่น่ารังเกียจ
และเด็กอย่างฉันกฎหมายห้ามมีดีกว่า
พ่อพูดให้ฟัง ฉันต้องหัดคุมปากไม่ให้เปิด
ใครก็ไม่ชอบเด็กพูดมากอย่างนี้
แม่ว่าฉันคือตัวอย่างให้ประชากรคุมกำเนิด
พ่อว่าฉันต้องยิ่งจ้องทีวี
เรียบร้อยดีไหมจ๊ะ มาทิลด้า
ค่ะ ขอบคุณค่ะ คุณเฟ้ลป์
แต่ว่าได้เวลาปิดแล้วจ้ะ
จริงด้วย
หนูอยู่จนปิดเสร็จได้ไหม
ได้เวลาปิดของฉันคือชั่วโมงก่อนจ้ะ
ฉันปิดห้องสมุดเสร็จแล้ว
หนูดูสงบจนฉันไม่อยากกวน
แต่พ่อแม่คงรอให้หนูกลับบ้านจะแย่แล้ว
ใช่ พ่อแม่ชอบให้หนูอยู่บ้าน
ชอบให้อยู่บ้านแค่นั้นแหละ
ตายแล้ว หายนะแล้ว แฮรี่
เราลืมส่งมันไปโรงเรียน
เขาก็ไปอยู่ทุกวัน ใช่ไหมไอ้หนู
หนูเป็นผู้หญิง และไม่ หนูไม่เคยได้ไปโรงเรียน
- แล้วเอาหนังสือมาจากไหน - ห้องสมุดไง
ห้องสมุดมีหนังสือด้วยรึ
โอ๊ย คุณนี่มันโง่จริงๆ
ผมน่ะรึ ผมมีธุรกิจให้ต้องทำนะ
ผมไม่มีหน้าที่ดูแลเด็ก
ล้างหนี้ที่คุณก่อนี่ ผมยังเครียดไม่พออีกรึไง
ที่ฉันก่องั้นรึ
เออสิ ไม่เข้าใจอีกรึไง
เราถูกหนี้พันตัวยุบยับ
แต่คุณกลับคาดหวังให้ผมดิ้นหนีหนี้ให้หลุด
ราวกับเป็นนักหลบหนีบ้าบอ
นักหลบหนีงั้นรึ ฉันก็มีบ้านให้ดูแลนะ
มื้อเย็นเวฟตัวเองไม่ได้นะ
สวัสดีครับ
- ใครมากันวะ - ก็นี่ไงที่ฉันจะบอก
ผู้ตรวจการโรงเรียนมา รออยู่กับนังโสที่ไหนไม่รู้
เราจะทำยังไงดี
คือว่า
ดร.มาร์ติน ลูเธอร์ คิง เคยกล่าวว่า "คำโกหกไม่เคยยืนยง"
ใช่แล้ว เราจะโกหกเอาตัวรอด
แบบที่ด็อกเตอร์คนนี้ว่า
เรียนที่บ้านครับ ใช่แล้ว
เราให้เรียนที่บ้าน
กำลังคลั่งกันเลย ยุคนี้
การที่ผมเป็นนักธุรกิจและผู้ประกอบการ
ผมเข้าใจเรื่องคลั่งดี
เข้าใจแล้ว
แล้วเธอได้เรียนอะไรที่บ้านบ้างครับ
ฉันสอนแต่งหน้า ส่วนแฮรี่สอนเชื่อมโลหะค่ะ
มาทิลด้าใช่ไหมจ๊ะ
ครูชื่อฮันนี่นะ
หนูได้เรียนหนังสือที่บ้านใช่ไหมจ๊ะ
แล้วหนูอยากไปเรียนที่โรงเรียนบ้างไหม
เราเรียนมาสองสามอาทิตย์แล้ว
แต่เรามีเด็กที่มาไม่ทันเปิดเทอมเหมือนกัน
หนูไปเรียนพร้อมเธอได้
มันเป็นยังไงคะ
เรียนที่โรงเรียนน่ะ
บางครั้ง ก็เรียนหนักเหมือนกัน
แต่รับรองได้ว่าวิชาของครูสนุกสุดๆ
ครูจะสอนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ ดนตรี วรรณคดี
วรรณคดีเหรอ งั้นก็เกี่ยวกับหนังสือน่ะสิ
ที่โรงเรียน เรามีหนังสือเยอะมาก มีเรื่องราวเต็มไปหมด
เราจะสอนให้แต่งเรื่องเองด้วยนะ
น่าสนใจไหมจ๊ะ
ก็ได้ เอายังงี้ๆ ผมจะหาทางให้
หนูต้องไปแล้วค่ะ
กาลครั้งหนึ่งนานมา
มีเด็กหญิงตัวน้อย
ซึ่งถูกกักขัง
ไม่อยากเชื่อเลย
กล้าดีมาพูดแบบนั้นกับฉันได้ไง
ฉันต้องถูกปรับเพราะแก
โทษหนูได้ไง
พ่อลืมเอาหนูไปเรียนเอง
แกจะได้ไปโรงเรียนแล้ว และจะได้เจอพวกทรันช์บูล
ทรันช์บูลงั้นเหรอ
อกาธา ทรันช์บูล ครูใหญ่ของครันเชมฮอลล์
เธอตัวใหญ่ แข็งแรง น่ากลัว
เคยแข่งกีฬาโอลิมปิก แข่งขว้างค้อน
และรู้ไหมว่าฉันเพิ่งทำอะไร
ฉันโทรหาเธอ และบอกเธอ
ว่าแกน่ะเป็นนังเด็กผีตัวแสบชอบก่อเรื่อง
ไม่นะ
เธอรอเจอแกอย่างสุดๆ
ไม่ยุติธรรมเลย
ทำแบบนี้ได้ไง
แกจะได้รู้สำนึกที่บังอาจมาพังชีวิตเรา
สมควรโดนแล้ว นังเด็กมารหัวขน
แจ็คแอนด์จิลล์ขึ้นไปบนเนิน
เพื่อตักเอาน้ำแล้วเดินกลับ อย่างที่เห็น
และอีกไม่ช้านาน ก็ต้องมีอันร่วงหล่น
และทนผจญวนเวียนถูกเขาเขียนไว้ให้เป็น
ต้องจำใจยอมเป็นเหยื่ออยู่ทั้งปี
แบบโรมีโอและจูเลียต
ก่อนที่จะพบจุดจบ มีไว้ให้จนละเอียด
ให้มีความรักแล้วก็เอาเรื่องงี่เง่าที่ดับความฝัน
ก็เกือบได้ร่วมชีวิตแล้วเชียวหนา
เสียดายที่ลงเอยในแบบที่โหดสิ้นดี
ก็ไม่เข้าใจทำไมเขาไม่เปลี่ยนเรื่องที่มี
ถูกสอนให้ทำตามๆ ที่เขาบอก แต่โทษที
ถึงคราวทุกคนก็ย่อมต้องเป็นตัวแสบบ้างสิ
แค่ได้เจอว่าโลกไม่เข้าข้างเรา
ไม่ใช่ว่าเราจำเป็นต้องทน และยิ้มหวานเข้าใส่
ถ้าเราได้แต่กลัว แต่นั่งก้มหัวยอมเขาไป
ก็คงเหมือนเดิม
แม้ว่าเป็นแค่เด็กๆ มีตั้งเยอะให้ทำ
เราต้องอย่าปล่อยเรื่องเด็กๆ เช่นตัวเล็กมาห้ามเรา
ถ้ามัวนั่งละห้อยและคอยให้เขาเดินย่ำ
ก็คงจะเหมือนเราพูดว่า
(ฟอกสีขั้นสุด)
ทำแบบนี้ก็ได้
มันไม่ใช่ไง
ถ้าดูแล้วไม่ใช่
ต้องทำให้รู้เสียบ้าง
(ยาบำรุงเส้นผม)
แค่ตัวน็อตขยับนิด ค่อยๆ ฝืน ค่อยๆ บิด
จุดเริ่มต้นความขัดขืน มันดังเอี๊ยดที่บนพื้นบ้าน
จะเกิดเป็นพายุแค่ปีกกระพือพัด
แมลงตัวกระติ๊ด แต่เจ็บจี๊ดเวลากัด
เริ่มวันใหม่
เสียงมันเดิน ติ๊กและก็ต๊อก
เริ่มเป็นไท เสียงมันดังกริ๊กเมื่อปลดล็อก
ถ้าถูกขังข้างในเรื่องเก่า และอยากจะออกมา
ไม่ต้องไปกรีดร้อง ตะโกนให้ก้องฟ้า
ยิ่งเป็นแค่เด็กๆ มีตั้งเยอะให้ทำ
เราต้องอย่าปล่อยเรื่องเด็กๆ เช่นตัวเล็กมาห้ามเรา
ถ้ามัวนั่งละห้อย และคอยให้เขาเดินย่ำเรา
ก็คงเหมือนเดิม
แค่ได้เจอว่าโลกไม่เข้าข้างเรา
ไม่ใช่ว่าเราจำเป็นต้องทน และยิ้มหวานเข้าใส่
ถ้าเราได้แต่กลัว แต่นั่งก้มหัวยอมเขาไป
ก็คงจะเหมือนเราพูดว่าทำแบบนี้ก็ได้
มันไม่ใช่ไง
ถ้าดูแล้วไม่ใช่
ต้องทำให้รู้เสียบ้าง
แต่เราจะรอใครให้มาแก้ไขก็คงไม่มี
มีเพียงตัวเราเองที่แก้เรื่องร้ายให้เป็นดี
ถึงคราวทุกคนก็ย่อมต้องเป็นตัวแสบบ้างสิ
แกทำอะไรกับผมฉันเนี่ย
ทำไมย้อมสีเขียวล่ะ มันเป็นแนวละครสัตว์ หรือว่า…
แนวละครสัตว์อะไร
ก็ไอ้นักหลบหนีที่คุณคอยพูดถึงไง
เขาทำผมสีเขียวเหรอ
ไม่มีนักหลบหนี และบอกตั้งกี่ทีว่าผมไม่ได้ทำสีผม
นักหลบหนี นักหลบหนี
กาลครั้งหนึ่งนานมา มีนักหลบหนีผู้ยิ่งใหญ่
เขาใจดีเหลือหลาย
เป็นบุรุษที่เด็กทุกคนล้วนให้เป็นพ่อในฝัน
และวันหนึ่ง เขาก็ตกหลุมรักกับ…
นักกายกรรม
(ครันเชมฮอลล์)
(ห้ามงอแง)
มาทิลด้า
สวัสดีค่ะ คุณเฟ้ลป์
กว่าจะเริ่มเข้าเรียนก็อีกชั่วโมงไม่ใช่รึ
อ๋อ หนูมาเร็ว เพราะว่า ตื่นเต้นค่ะ
ครูฮันนี่จะสอนแต่งเรื่องราว
แต่หนูแต่งเอาไว้เรื่องหนึ่งแล้ว
หนูรู้สึกได้ว่ามันดิ้นอยู่ในตัวหนู
- เหมือนจะดันให้เแตกออกมา - ถ้ามันจะแตกออกมา
หนูก็ควรเล่าให้เร็วที่สุดนะ ว่าไหม
ฉันจะไปเอาน้ำมะนาวมาให้
แต่มันอาจเครียดหน่อยนะคะ
มาทิลด้า เวิร์มวู้ด ฉันทำงานกับนิยาย ฉันน่าจะรับมือได้สบาย
กาลครั้งหนึ่งนานมา
มีสองสุดยอดนักแสดงละครสัตว์ของโลก
นักหลบหนีที่หนีได้จากกุญแจไหนๆ ที่เคยมี
กับนักกายกรรม ที่เก่งกาจเลิศล้ำ
จนดูเหมือนเธอเหาะได้จริงๆ
ทั้งสองตกหลุมรักและแต่งงานกัน
พวกเขาได้แสดงผาดโผน ที่อัศจรรย์ที่สุดที่ใครเคยเห็น
ผู้คนเดินทางมาแสนไกลเพื่อรอชม
ทั้งกษัตริย์ ราชินี คนดัง และมนุษย์อวกาศ
แต่แม้จะรักกัน
แต่แม้จะมีชื่อเสียง ทั้งสองก็ยังโศกเศร้า
"เรามีทุกสิ่งที่จะหาได้ในโลกนี้" ภรรยาพูด
"แต่กลับไม่มีสิ่งเดียว ที่อยากได้ที่สุดในโลก
เราไม่มีลูก"
"อดทนเถิด ที่รัก"
สามีตอบ "เวลาอยู่ข้างเรา
เวลารักเราด้วยซ้ำ"
แต่เวลาคือสิ่งเดียว ที่มิมีผู้ใดเป็นนายของมันได้
และเมื่อเวลาผ่านไป ทั้งคู่เริ่มแก่ตัว แต่ก็ยัง
ไม่มีลูก
ความเศร้าที่ต้องอยู่ลำพัง ในบ้านหลังใหญ่ว่างเปล่า
ชักพาพวกเขาให้แสดงเสี่ยงตายมากขึ้น
เพราะงานกลายเป็นที่หลุดพ้นเดียว จากความอาดูรที่ชีวิตไม่หลุดพ้น
ดังนั้น พวกเขาจึงตัดสินใจทำการแสดง
กายกรรมที่อันตรายที่สุดในโลกตลอดกาล
มันมีชื่อว่า
นักกายกรรมบอก
ในงานแถลงข่าวแก่สื่อทั่วโลก
ที่มารวมตัวกันฟังข่าวอย่างใจจดจ่อ
สตรีผู้เผาไหม้ ซึ่งเหวี่ยงตัวไปในอากาศ
พร้อมระเบิดที่ผมของเธอ
เหนือฉลาม และวัตถุแหลมคม
ถูกช่วยโดยบุรุษ ผู้ถูกกักขังในกรง
และนี่คือการแสดงที่อันตรายที่สุด ที่เคยมีมาในโลกตลอดกาล
มันคือสิ่งที่ชะตาลิขิตเรา
มันคือที่ที่ความเหงาของชีวิตพาเราไป
แล้วยังไงต่อล่ะ
หนูก็ไม่รู้
ยังไม่รู้น่ะ
โรงเรียนเปิดแล้ว หนูรีบไปดีกว่า
แต่เรื่องราวที่เหลือล่ะ
หนูจะเล่าต่อพรุ่งนี้
พรุ่งนี้รึ ฉันอยู่ที่ทะเลสาบนะ
ที่ทะเลสาบ ได้ค่ะ
ขอให้เรียนให้สนุกนะ
และระวังตัวในโรงเรียนด้วย
หนูไม่ห่วงหรอก
ถ้ามีคนร้ายใส่เรา เราก็แค่ร้ายตอบ
แต่มาทิลด้า จำไว้นะ
ร้ายมาร้ายไปไม่ได้ทำให้ถูก
เว้นแต่ร้ายให้ถูก
เท่ากับเราทำให้ร้ายมาร้ายตอบเป็นสิ่งถูก
ซึ่งมันต้องดีแน่
(ห้ามงอแง)
นี่วันแรกของเธอด้วยใช่ไหม
ใช่ ฉันไม่ห่วงหรอก แต่ไอแซ็กอาจกลัว
ถ้าเราเข้าไปด้วยกันล่ะ
ใช่ ฉันกับไอแซ็กก็ได้จะดูแลเธอ ถ้า…
นั่นน่ะ
เฮ้ย เด็กใหม่
คิดว่าเธอเก่งและเอเบิ้ล และก็รอดที่เป็น
และบีอิ้งเจ้าชายหรือเจ้าหญิงน่ะ เดี๋ยวก็รู้ซี
จุดจบน่าเศร้าเป็นแทรจิดี
ยิ่งอีเว่นพยายามเท่าไรใส่เอ็ฟฟอร์ท
มันคงเปลืองแรงเอเนอร์จี
แค่อดีตและชีวิตเป็นเพียงเอ็นเชียนฮิสตอรี
ไอต้องติดคุกทุกข์ในเจล
ต้องถูกกักโดนขังในกรงเคจนี้ชั่วกัป
เหมือนนรกเอ็ล
ยังพยายามจดจำรีเมมเบอร์
ตอนที่ชีวิตยังไม่เอ็นเด็ด
คืนวันดีๆ มันสิ้นสุดโอเวอร์
เวลามีเสียงระฆังพีลิ่งอ็อฟเดอะเบล
ก็เคยสงสัยคิวเรียส
ก็ไม่เคยรู้เลยต้องอาร์สค์ มัวตั้งคำถามไป
ถ้าอันเลสไม่อยากต้องเจ็บ
ก็ฟังที่สอน และก็ทีชยู ฉันชี้ให้ดู
ยูตั้งใจฟังสักครั้ง
ระวังโดนดีซีเวียร์ลี ถ้าแตกแถว
ถ้าร้องโดนสองเท่าดับเบิล ยูจำไว้ไม่อยากรับกรรม
ก็ต้องระวังอย่างเอ็กซ์ตรีมลีที่สุด
ทำไม
วาย
ทำไมงั้นรึ ไม่ได้ยินที่เราบอกเหรอ
เดี๋ยวก็รู้เมื่อฟีสเซ็ด
ฟีสเซ็ดคืออะไร
วิชาพลศึกษา
ความชำนาญพิเศษของครูทรันช์บูล
เธอเป็นใคร
เราคือสารวัตรนักเรียน มาพาเธอไปห้องเรียน
เราจะเริ่มเรียนกันแล้วใช่ไหม
เธอจะได้เริ่มเรียนรู้แน่ๆ
ดีเลย ฉันรู้จักพยัญชนะแล้ว
เธอไม่รู้จักพยัญชนะ จนกว่าเราจะให้เธอรู้จักพยัญชนะ
คิดว่าเธอเก่งและเอเบิ้ล
และก็รอดที่เป็นบีอิ้ง เจ้าชายหรือหญิงน่ะเดี๋ยวก็รู้
จุดจบน่าเศร้าเป็นแทรจิดี
ยิ่งอีเว่น พยายามเท่าไรใส่เอ็ฟฟอร์ท
มันคงเปลืองแรงเอเนอร์จี
แค่อดีตและชีวิตเป็นเพียงเอ็นเชียนฮิสตอรี
ไอต้องติดคุกทุกข์ในเจล
ต้องถูกกักขังโดนขังกรงเคจนี้ชั่วกัป
เหมือนนรกเอ็ล
ยังพยายามจดจำรีเมมเบอร์
ตอนที่ชีวิตยังไม่เอ็นเด็ด
คืนวันดีๆ มันสิ้นสุดโอเวอร์
เวลามีเสียงระฆังพีลิ่งอ็อฟเดอะเบล
ก็เคยสงสัยคิวเรียส
ก็ไม่รู้เลยต้องอาร์สค์ มัวตั้งคำถามไป
ถ้าอันเลสไม่อยากต้องเจ็บ
ก็ฟังที่สอน และก็ทีชยู ฉันชี้ให้ดู
ยูตั้งใจฟังสักครั้ง ระวังโดนดีซีเวียร์ลี
ถ้าแตกแถว ถ้าร้อง โดนสองเท่าดับเบิล
ยูจำไว้ไม่อยากรับกรรม
เธอก็ต้องระวังอย่างเอ็กซ์ตรีมลีที่สุด
ทำไม
วาย
ทำไมงั้นรึ
ไม่ได้ยินที่เราพูดรึไง
ฉันเห็นว่าพวกเธอบางคนยังไม่เข้าห้องเรียน
เข้าห้องเดี๋ยวนี้
ฉันให้เวลาห้าวินาทีทำตามที่สั่ง
เอ-บี-ซี-ดี-อี-เอฟ-จี
- เอช-ไอ-เจ-เค-แอล-เอ็ม-เอ็น - ห้า
โอ-พี-คิว-อาร์-เอส
- ที-ยู-วี-ดับเบิลยู-เอ็กซ์ - สี่
- วาย วาย วาย วาย วาย วาย วาย - สาม
- สอง - ลาเวนเด้อร์ มาทิลด้า เร็ว
- หนึ่ง - เดี๋ยวก็รู้เมื่อฟีสเซ็ด
จ้ะ ครูทรันช์บูลเข้มงวดเรื่องตรงเวลาน่ะ
ไม่สายดีที่สุด มารู้จักเพื่อนใหม่กันเถอะ
นี่ลาเวนเด้อร์กับมาทิลด้าจ้ะ
ถ้ามีอะไรที่ไม่รู้
ก็ถามเพื่อนนะจ๊ะ
เพื่อนๆ จะช่วยเอง เข้าใจนะ
ครูครับ
ผมปวดหัวจะแย่แล้ว
โจทย์นี้ไม่ได้เอาไว้ให้เธอทำ
เมื่อคืนห้องนี้มีพวกผู้ใหญ่มาใช้เรียน
คงลืมลบกระดานกัน
ไนเจลจ๊ะ ไนเจล ไนเจล
ไนเจล
ผ่อนคลาย
เก่งมากจ้ะ
มีใครอยากจัดการไอ้ที่อยู่บนกระดานไหม
- หนูค่ะ - ครูฮันนี่ ผม
มาทิลด้า
เธอล่ะ ว่าไง
วันนี้เราจะมาอ่านหนังสือกัน
- ยอดเลย - เจ๋ง
ที่จริงหนังสือเล่มนี้เขียนเพื่อเด็กเก้าขวบ
แต่พวกเธอเก่งขึ้นกัน
ครูเลยคิดว่าน่าจะลองให้อ่านเล่มนี้
ครูอยากให้ทุกคนอ่านบทแรก
- เอริก อะไรคือบท - ตอนหนึ่งของเรื่องราวครับ
สุดยอดมากจ้ะ เอริก
ครูหวังว่าพวกเธอจะอ่านตอนแรกให้จบ
แล้วเราค่อยมาถกกันว่า…
มาทิลด้า เธอทำอะไรน่ะ
หนูจัดการมันไง
ตามที่ครูบอก
ไม่ ครูหมายถึงลบมันออกจ้ะ
นั่นเธอแก้โจทย์ถูกใช่ไหม
ใช่ค่ะ
และหนูว่าจะแก้โจทย์ที่เหลือต่อด้วย
ที่เหลือเหรอ
เลขจำนวนเฉพาะน่ะค่ะ
ที่เอ็กซ์เท่ากับเอบียกกำลังสองซ้ำๆ
พวกเขาน่าจะแก้โจทย์กันโดยรู้ว่าเป็นอนุกรม
เธอชอบคณิตศาสตร์เหรอ
ไม่ได้เกลียดค่ะ แต่ชอบจริงๆ คือการอ่าน
มันเหมือนได้พักร้อนในหัว
และเธอก็ทำบ่อยสินะ
หนีทุกอย่าง เข้าไปอยู่ในหนังสือน่ะ
ใช่ค่ะ อาทิตย์นี้หนูอ่านเยอะด้วย
อ่านเยอะ ในหนึ่งสัปดาห์งั้นรึ
แล้วสัปดาห์นี้ เธออ่านอะไรบ้างล่ะ
"นิโคลัส นิคเกิ้ลบี" "เจน แอร์"
"เทสผู้บริสุทธิ์" "เพื่อนยาก"
"เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์"
"โมบี้ ดิ๊ก" "อาชญากรรมกับการลงทัณฑ์"
และ…
"เดอะแคทอินเดอะแฮ็ท"
(ห้ามหนอนเข้ามา)
(ครูใหญ่)
อย่าทำตัวน่าสมเพช
เข้ามาได้
อย่ายืนแฉะแบะ รีบเข้ามา
ค่ะ ขอโทษค่ะ
ครูทรันช์บูลคะ มี…
ในชั้นของฉัน มีเด็กชื่อมาทิลด้า เวิร์มวู้ด
มาทิลด้า ลูกสาวของแฮรี่ เวิร์มวู้ด
คนดีมาก
เขาเตือนเรื่องเด็กแสบนั่น
บอกว่านังเด็กนั่นเหลือขอ
ไม่ค่ะ ครูใหญ่ ฉันไม่คิดว่า…
ถูกต้อง เธอไม่คิด
คำขวัญโรงเรียนนี้คืออะไร
แบมบินาทุ่ม เอสตะ แม็กกิทุ่ม
"เด็กนั้นหรือก็คือหนอน"
ขอบใจที่มาแจ้งเรื่องนังเด็กคนนี้
ฉันจะบี้มันเมื่อถึงเวลา สวัสดี
ครูทรันช์บูลคะ ฉันเชื่อว่ามาทิลด้าเป็นอัจฉริยะ
อะไรนะ ไม่ๆ
ฉันเพิ่งบอกไม่ใช่รึ มันเป็นเด็กพาล
เธอคิดเลขในใจได้ ในโจทย์ที่ฉันใช้เครื่องคิดเลขก็ทำไม่ได้
แล้วหนังสือที่เธออ่านอีก
ฉันคิดว่าควรให้เธอไปอยู่ห้องคิง ของเด็ก 11 ขวบ
โดยทันที
แล้วเรื่องกฎล่ะ ฮันนี่
ฉันเชื่อว่ามาทิลด้า เวิร์มวู้ด…
ควรได้รับการยกเว้นเรื่องกฎ
ยกเว้นงั้นรึ
ไม่ยึดกฎงั้นรึ
ในโรงเรียนของฉันเนี่ยนะ
มองถ้วยรางวัลฉัน
ดูถ้วยรางวัลวาววับ เมื่อมันจับ
รับแสงตะวัน
คิดว่ามันยากแค่ไหน จะเป็นแชมป์ขว้างค้อนทั่วทั้งอังกฤษ
ของปี 1959
แล้วคิดว่าถึงช่วงนั้น ห้วงแห่งฝันที่วาดไว้
ภายในใจฉันจะยั่วแหย่กฎเล่นหรือไง
เอ่อ บ้าเหรอ
ตอนที่เท้าฉันก้าวเข้าวงกลม ฉันเปลี่ยนแผนรึเปล่า
หืม ฝัน
ตอนทาชอล์คที่ฝ่ามือ โบกมันเล่นไหมเล่า
ไม่มีวัน
ตอนที่ฉันเริ่มจะควง เหม่อมองภาพที่น่าดู
แอบใจลอยปล่อยใจ ฝันตะลึงงันไปชั่วครู่
ลังเลและวกวน บิดเคลื่อนขยับการขว้างไป
ปรับเปลี่ยนแรงยก จนผิดไม่เหมือนที่ตั้งใจ
ตอนที่ค้อนมันออกตัว ก็ยังร้องคำถาม
แบบที่ทำเวลาที่ฝึกอยู่ เป็นเดือนประจำ
ต้องสุดฤทธิ์สุดชีวิต ผิดไม่ได้เลยสักนิด
แต่ละรายละเอียดการขว้าง ต้องได้อย่างแนวทางที่คิดไว้
และแม้จังหวะที่ปล่อยค้อนพ้นจากมือ
จนลอยขึ้นสูงทะยานนั้นหรือ
จะยืนบื้อได้เช่นไร
ไม่ ไม่ ไม่
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่
เธอทำได้แล้ว เธอสุดยอดมาก
ถ้าเราอยากขว้างค้อน ด้วยหน้าที่ทำเพื่อชาติ
เราต้องเข้าไปในวงกลมเมื่อลงแข่ง ห้ามไหวเอน
หากว่าอยากจะอยู่ในทีม ไม่ต้องใช้ความภูมิใจยินดีเต็มปริ่ม
เพียงแค่ยืนเก็บเท้าเข้าไว้ไม่ให้ล้ำเส้น
ร้องซิ เด็กๆ
สอง สาม สี่
ถ้าเราอยากขว้างค้อน
- หน้าที่ทำเพื่อชาติ - แบมบินาทุ่ม เอสตะ แม็กกิทุ่ม
เราต้องเข้าไปในวงกลมเมื่อลงแข่ง
ห้ามไหวเอน
แม็กกิทุ่ม แม็กกิทุ่ม
ถ้าหากว่าอยากจะฝึกให้เลิศ
ไม่ต้องเมตตาปรานีกันจนเลยเถิด
จนเลยเถิด
แค่ต้องบังคับเจ้าพวกเหลือขอไม่ให้ล้ำเส้น
ร้องซิ เจนนี่
ถ้าเราอยากขว้างค้อน
- ด้วยหน้าที่ทำเพื่อชาติ - แบมบินาทุ่ม เอสตะ แม็กกิทุ่ม
เราต้องเข้าไปในวงกลมเมื่อลงแข่ง
ห้ามไหวเอน
แม็กกิทุ่ม แม็กกิทุ่ม
เซอร์คูลัม เอสต์
เดอุส เดอุส
กลอรียา
กฎข้อเดียวที่ฉันใช้ได้อยู่
เรื่องส่วนตัว กีฬา หรือหน้าที่ครู
คว้าลูกบอลและขว้างมันเข้าไป
มองขอบเขตรอบข้างให้เข้าใจ
และยืนเก็บเท้าเอาไว้ ไม่ให้ล้ำเส้น
ออกไปได้แล้ว
เวิร์มวู้ด
แกอยู่ไหน
ฟังเรื่องวันแรกที่โรงเรียนของหนูไหม
แหวะ ฉันยอมกินผักยังจะดีกว่า
แน่นอนแล้ว ผมเป็นอัจฉริยะ
ความซวยซ้ำซ้อนสิ้นสุดแล้ว
มีผู้ชายคนหนึ่งมาที่เต็นท์ขายรถ ตัวโตมาก
เป็นพ่อหมีตัวใหญ่
และพ่อหมีคนนี้ก็อยากได้รถหรู
โอ๊ย ดีจัง แต่หมีขับรถเป็นด้วยเหรอ
ไม่ เขาไม่ใช่หมีจริงๆ
พ่อมีรถหรูด้วยเหรอ
- สองคัน ไอ้หนู - หนูเป็นหญิง
คันที่มีรอยบุบด้านหน้า กับคันที่มีรอยบุบด้านหลัง
ฉันก็แค่เอาทั้งสองคันมาผ่าครึ่ง
ติดกาวเชื่อมกัน แค่นั้นก็จบเรื่อง
ป๊ะป๋ากลับมาแล้ว
มันถูกกฎหมายเหรอ
และมันก็ผิดด้วย
ไอ้หนูว่าไงนะ ผิดงั้นรึ
ผิดงั้นรึ
เอามานี่
ผลพวงแห่ง… โง่จริง
ผลไม้จะโกรธได้ยังไง
ไร้สาระฉิบเป๋ง
มันไม่ได้เกี่ยวกับผลไม้
เถียงงั้นรึ แม่เด็กเอาแต่ใจ
หนูไม่ได้เถียง
อย่ามาเถียงฉันนะ
ฉันจะฉีกหนังสือนี่ต่อหน้าแก
- นั่นของห้องสมุดนะ - ฉีกเลย
เอาเลย
นี่ไง
เอาไป
ไปนอนได้แล้ว ยายหนอนหนังสือ
แค่ได้เจอว่าโลกไม่เข้าข้างเรา
(กาวเหนียวพิเศษ)
ไม่ใช่ว่าเราจำเป็นต้องทนและยิ้มหวานเข้าใส่
ถ้าเราได้แต่กลัวและนั่งก้มหัวยอมเขาไป
ก็คงเหมือนเดิม
แม้ว่าเป็นแค่เด็กๆ มีตั้งเยอะให้ทำ
เราต้องอย่าปล่อยเรื่องเด็กๆ เช่นตัวเล็กมาห้ามเรา
ถ้ามัวนั่งละห้อยและคอยให้เขาเดินย่ำ
ก็คงจะเหมือนเราพูดว่าเราพูดว่าทำแบบนี้ก็ได้
มันไม่ใช่ไง
จำไว้นะ มาทิลด้า ร้ายมาร้ายไปไม่ได้ทำให้ถูก
ไง เจ้าหน้าโง่
"นี่หนังสือห้องสมุดนะ"
ไอ้ลูกกรอกขี้บ่น
หมวกฉันอยู่ไหน
นี่ค่ะ พ่อ
โง่ฉิบเป๋ง
มันอยู่ในนั้นทั้งหมดได้ไง หัวเธอก็เท่ากับหัวฉัน
มันเจ็บไหม มาทิลด้า
ที่บีบสมองทั้งหมดเข้าไปในนั้น
ไม่นี่ มันก็ดู…
เข้ากันพอดี
เธอใช้พลังจิตได้ไหม
มันเกิดจากเรามีพลังสมองใหญ่บึ้ม
แล้วเราเค้นมันออกผ่านทางตา
ทำให้เราใช้จิตเคลื่อนสิ่งของได้
ดูนี่นะ
ทำตัวฉลาดจะเดือดร้อนได้นะ ที่นี่น่ะ
ครูทรันช์บูลเกลียดเด็กฉลาด เธอเกลียด
โรงเรียนสอนให้ฉลาดไม่ใช่เหรอ
ที่นี่ไม่ใช่โรงเรียน แต่เป็นคุก
ทำตัวเด่นแล้วจะมีภัย
จากครูอกาธา
เขาลือกันว่าครูทำเด็กคนหนึ่งท้องแตก
ต้องใช้พลาสติกพันเพื่อกันไส้หลุด
ไม่จริงซะหน่อย บรูซ
แต่ที่แน่ๆ คือครูทับเด็กป.6 คนหนึ่งจนตัวเละ
ครูจับได้ว่าจูเลียส ร็อตวิงเกิล กินลูกอมในห้องเรียน
ครูจับเขายกขึ้น เหวี่ยงไปรอบๆ แล้วโยนเขาไปนอกหน้าต่าง
นี่
ไม่มีครูที่ไหนจับเด็กเหวี่ยงหรอก
พวกรุ่นพี่แค่ขู่ให้เธอกลัวน่ะ
กลัวงั้นเหรอ
ถูกขังในตู้แขวนคอนั่นต่างหากกลัวของจริง
อะไรคือตู้แขวนคอ
ที่ที่เธอถูกส่งไป หากว่าเธอไม่เชื่อฟัง
ทำด้วยไม้และหนามทั้งหลัง
คับแคบจนเธอแทบจะนั่งไม่ได้
และถึงทำได้
ก็ยังมีตะปูที่ข้างล่าง ช่างทรมานดีจัง
บานประตูเสียงลั่น ตอนที่มันงับปิด
จมูกเธอแค่นี้ยังไม่เห็นเพราะมืดมิด
ตอนเธอกรีดร้อง ยังไม่รู้เลยว่า
เป็นแค่เพียงแต่อยู่ในหัว แค่ปากอ้า แล้วก็ไม่มีเสียง
(ตู้แขวนคอ)
ซ่อนฉันที
มีคนเทน้ำเชื่อมบนเก้าอี้ครูทรันช์บูล
ครูคิดว่าฉันทำ แต่ฉันไม่เคย
กางเกงในครูติดบนเก้าอี้
เงียบ
นายถูกขังในตู้แขวนคอแน่
แต่มันไม่ถูกต้อง เขาไม่ได้ทำอะไร
ฉันขอบอกเลย ไอ้หนูนี่ตายแน่
มาทิลด้า ช่วยฉันที
ก็บอกครูไปสิว่า…
ก็ได้
เรื่องเกิดเมื่อไหร่เหรอ
ยี่สิบนาทีก่อน
แต่ทำไมล่ะ
รีบไปซ่อน เร็ว ขอเสื้อนอก
อย่าบอกครูว่าฉันอยู่ไหนนะ
วิ่งเร็ว
รีบไป
เร็วเข้า
ครูมาแล้ว
เงียบ
วิ่ง
หยุด นังเด็กน้อย
นี่มันฝูงผีกองกอยวันนรกแตกรึไง
จ้อกแจ้กจอแจซะเหลือเกิน
ไอ้หนอนที่ชื่อไนเจลอยู่ไหน
ตรงนั้นค่ะ ใต้กองเสื้อ
อยู่ตรงนั้นหนึ่งชั่วโมงแล้ว
อะไรนะ
ใช่
ไนเจลป่วยเป็นโรคนอนผิดปกติเรื้อรัง ชื่อว่าโรคลมหลับ
อาการของผู้ป่วยโรคนี้ก็คือ
จะอ่อนล้า
แล้วง่วงหลับไปโดยไม่รู้ล่วงหน้า
เขาง่วงหลับ เราจึงเอาเสื้อคลุมเพื่อป้องกัน
ใช่ไหม พวกเรา
- ใช่! - ใช่!
ผมฝันประหลาดมากเลยครับ แม่
นึกว่าผมเป็น…
สวัสดีครับ ครูทรันช์บูล
อแมนด้า ทริปป์
คะ ครูทรันช์บูล
ฉันเคยพูดยังไงเรื่องผมเปีย
ฉันเกลียดผมเปีย
แต่แม่ของหนูชอบ แม่บอกว่ามันทำให้หนูสวย
แม่ของเธอมันปัญญาอ่อน
เธอจับเหวี่ยงแล้ว
ดูการควงสิครับ
พับผ่าสิ
ไกลมาก ไกลมากๆ
ลงพื้นไปแล้ว
เจ๋ง มือยังไม่ตก
ไปดูซิว่านังเด็กนั่นยังมีชีวิตอยู่ไหม
แล้วเธอชื่ออะไร
มาทิลด้าค่ะ
มาทิลด้า เวิร์มวู้ด
เธอคือมาทิลด้า เวิร์มวู้ด สินะ
ฉันชอบพวกตัวป่วน เวิร์มวู้ด
เจ้าพวกนี้ส่งเสียงน่าฟัง
เวลาที่ขาดผึง
เธอยังไม่ตาย
- ฮิปๆ - ฮูเรย์
จำไว้ เวิร์มวู้ด เธอไม่มีวันชนะ
ฉันรับรองได้เลย และคำรับรองคือคำรับรองคือคำรับรอง
แล้ววันอันยิ่งใหญ่ก็มาถึง
สตรีผู้เผาไหม้ ซึ่งเหวี่ยงตัวไปในอากาศ
พร้อมระเบิดที่ผมของเธอ
เหนือฉลาม และวัตถุแหลมคม
ถูกช่วยโดยบุรุษ ผู้ถูกกักขังในกรง
ราวกับว่าทั้งโลกมาชุมนุมกัน เพื่อชมนักกายกรรมกับนักหลบหนี
แสดงการแสดงท้ามฤตยูสุดอัศจรรย์
ทุกอย่างได้มีการจัดเตรียม
โดยพี่เลี้ยงใจร้ายของนักกายกรรม
หญิงสาวน่ากลัว ผู้เคยเป็นนักขว้างค้อนระดับโอลิมปิก
ว่ากันว่าในจิตใจอันมืดดำ และลึกลับของเธอนั้น
เธออิจฉาความรัก และรุ่งเรืองของน้องเลี้ยง
ทันใดนั้นเอง
นักหลบหนีก็ปรากฏกาย
แต่ไร้วี่แววของนักกายกรรม
ไม่มีแม้แต่ผ้าพันคอสีขาวสว่างที่เธอมักใส่
ท่านผู้มีเกียรติทั้งหญิงชาย
และคุณหนู คุณน้อง
การแสดงสตรีผู้เผาไหม้ ซึ่งเหวี่ยงตัวไปในอากาศ
พร้อมระเบิดที่ผมของเธอ
เหนือฉลาม และวัตถุแหลมคม
ถูกช่วยโดยบุรุษผู้ถูกกักขัง
ได้ถูกยกเลิกแล้ว
ถูกยกเลิกเพราะภรรยาของผม…
ตั้งท้อง
ตายแล้ว มาทิลด้า
ทุกอย่างเงียบงัน
จนเราได้ยินกระทั่งแมลงวันเรอ
- ทันใดนั้น ผู้ชม - ฮิปๆ
…ต่างลุกขึ้นแล้วส่งเสียงด้วยความดีใจ
การแสดงอันยิ่งใหญ่ถูกลืมไปทันที
แล้วเสียงปรบมือก็ยาวนานเป็นชั่วโมง
ตายแล้ว มาทิลด้า วิเศษไปเลย
ฉันชอบเรื่องราวที่จบมีความสุข
ทุกคนลืม ยกเว้นพี่เลี้ยงใจร้ายของนักกายกรรม
เมื่อเสียงเงียบลง เธอก็หยิบสัญญาออกมา
สัญญางั้นรึ
นี่สัญญาที่พวกคุณเซ็นว่าจะแสดงกายกรรมนี้
- แสดงกายกรรมครั้งนี้ พวกคุณต้องทำ - ไม่นะ
ฉันจ่ายค่าใบปิด ค่าประชาสัมพันธ์
ค่าจัดอาหาร ค่าห้องสุขา
ถ้าฉันคืนเงินให้ผู้ชม
ฉันจะได้กำไรจากไหน
สัญญาคือสัญญาคือสัญญา
ฉันไม่อาจบิดพลิ้ว
สตรีผู้เผาไหม้ ซึ่งเหวี่ยงตัวไปในอากาศ
พร้อมระเบิดที่ผมของเธอ
เหนือฉลาม และวัตถุแหลมคม
ถูกช่วยโดยบุรุษผู้ถูกขังในกรง จะต้องแสดง
และจะต้องแสดงวันนี้
ไม่งั้นต้องไปเข้าคุกกันทั้งคู่
แล้วเกิดอะไรขึ้นต่อ
หนูไม่รู้
อะไรนะ เธอไม่รู้ได้ยังไง
มันฟู่เข้ามาในหัวของหนูเอง
เธอฟู่ให้ฉันฟังอีกนิดได้ไหม ตอนนี้เลย
มันไม่ได้ทำงานแบบนั้นน่ะสิ
ก็แน่อยู่แล้ว
- เธอเอาเรื่องนี้มาจากไหน - หมายความว่าไง
มันยอดเยี่ยมมาก
แต่มันพลิกเข้ามุมมืดเกินไปหน่อย
งั้นหนูไม่เล่าต่อดีกว่า
ไม่ๆ ไม่เด็ดขาด
เราต้องหาให้ได้ว่าจบยังไง
ฉันแค่จะบอกว่าอะไรๆ ปกติดีไหม
เธอบอกได้นะ
หนูรีบกลับดีกว่า คุณเฟ้ลป์ แม่รออยู่
แม่จะเศร้าเวลาที่อยู่ห่างจากหนู
แม่บอกว่าทุกนาทียาวนานเหมือนชั่วกาล
แม่เธอจะมาที่นี่ไหม ขอฉันพบได้ไหม
หนูไปละ คุณเฟ้ลป์
มาทิลด้า พรุ่งนี้อยู่ที่กังหันลมนะ
ได้ค่ะ หนูจะไปตามหาคุณ
(สุดยอดนักกายกรรม สุดยอดนักหลบหนี)
ฉันได้แล้ว
แฮรี่ ให้ฉันช่วย
รอก่อน
- คุณทำผมเจ็บ - อยู่นิ่งๆ สิ
ให้ฉันดึง แฮรี่
งั้นก็ดึงสิ
มาทิลด้า
ครูเชื่อว่าสมองของเธอล้ำเป็นพิเศษ
ครูจึงดำเนินการบางอย่างเอง
ตั้งแต่พรุ่งนี้
ครูจะคัดสรรหนังสือฉลาดๆ มาให้
เธอนั่งอ่าน ขณะที่ครูสอนคนอื่นได้เลย
และถ้าเธอมีคำถามอะไร
ครูจะพยายามตอบให้ดีที่สุด
ดีไหมจ๊ะ
มาทิลด้า
เป็นกอดที่แน่นสุดในโลกเลย
เธอกอดจนครูจะหายใจไม่ออกแล้วนะ
ช่างเป็นภาพที่ซาบซึ้งซะจริง
หลบไป
ฉันว่าฉันเคยบอกว่า ห้ามเอาใจใส่เด็กหนอนนี่เป็นพิเศษนะ
ที่จริง ฉันจำได้ว่าบอกเธอว่า
ยายเด็กก้อนขี้มูกนี่คือปีศาจกลับชาติมาเกิด
ไม่ค่ะ ครูทรันช์บูล…
เธอพูด "ไม่" งั้นรึ เจนนี่
กับฉันเนี่ยนะ
มาทิลด้า เวิร์มวู้ด เป็นอาชญากร
เช้านี้
เค้กช็อกโกแลตส่วนตัวของฉันถูกขโมย
ฉันเชื่อว่าเธอทำเรื่องชั่วนี่ เวิร์มวู้ด เธอ
เธอมีสองทางเลือก ยอมรับผิดและรับโทษ
หรือหาว่าฉันโกหกแล้วถูกรับโทษ
คิดให้ดีๆ
ถึงคำพูดที่จะออกจากปากเธอ เวิร์มวู้ด
หนูไม่ได้…
ช็อกโกแลต
บรูซ บ็อกทร็อตเต้อร์
ครับ ครูทรันช์บูล
ขอบใจ มอรีซ ไปได้แล้ว
เจ้าหน้าที่ออกไปได้ เร็ว ทุกคนออกไป
หลบ
ชอบเค้กของฉัน
ใช่ไหม บรูซ
ครับ ครูทรันช์บูล มันอร่อยมาก
ช็อกโกแลตเข้มข้น
และผมขอโทษจริงๆ ที่…
ไม่ต้อง
ขอแค่เธอชอบเค้กก็พอ แค่นั้นที่สำคัญ
หรือครับ
พ่อครัว
อยู่นิ่งๆ
เป็นอะไรไป ไม่อยากกินแล้วรึ
ไม่ต้องกลัว ขอแค่กินไม่ให้เหลือเศษซาก
ถ้าทำเรื่องเหลือเชื่อนี่ได้ ฉันรับรองว่า
ฉันจะอภัยให้ทุกอย่าง
ไม่ให้เหลือเศษหรือครับ
- แต่ผมอิ่มแล้ว - ไม่ ยังไม่อิ่มหรอก
เธอจะอิ่มเมื่อฉันสั่ง และอาชญากรแบบเธอน่ะ
ไม่มีทางอิ่มจนกว่าจะกินเค้กทั้งก้อน
- แต่ - ไม่มีเวลามาแต่ กินเข้าไป
แต่ผมกินไม่หมด
เขาจะไม่สบายนะคะ
เขาควรคิดเรื่องนี้ ตั้งแต่ก่อนคิดชั่ว
แล้วขโมยเค้กของฉัน
- กิน - ไม่ไหว
- กิน - ไม่ไหวแน่ๆ
- กิน - จะท้องแตกตาย
กิน
ถ้าแค่หนึ่งชิ้น แค่สองยังไหว บรูซ
ถ้านายจะกิน แต่ถึงอย่างไร บรูซ
แทบไม่ต้องวัด ขนาดมันก็ชัด
ว่านายกับมันก็แทบเท่ากันอยู่แล้ว
ไม่ไหว ต้องไหว ดูแล้วไม่ไหว ดูแล้วไม่ไหว
ทำได้ใช่ไหม บรูซ ท้องจะแตกตาย
กระเพาะจะพองขยาย
หยุดที ถ้าระเบิดทำไง
เขาต้องทำได้ นั่นไงลองดู ดูไม่ไหว
แต่สิ่งที่มันใช่ อย่างที่เราคิด บรูซ
เฉลยที่เคยสงสัย นายมีพยาธิ บรูซ
บางทีคงไม่พลาดผิด ถ้าบอกว่านายคือทาร์ดิส
ข้างนอกดูแคบ ข้างในใหญ่โตแจ่มแจ๋ว
ไม่ไหว ต้องไหว
ดูแล้วไม่ไหว ดูแล้วไม่ไหว
ทำได้ใช่ไหม บรูซ บี-อาร์-โอ-โอ-ซี-อี
บรูซ
อย่าให้เขาเห็นนายเป็นของให้ใครประทุษ แค่กินได้เหนือมนุษย์
และเขาต้องขอหยุด
และทุกๆ คำยิ่งย้ำให้เขาต้องแพ้กราวรูด
แต่ก่อนไม่เชื่อว่ามีทางทำได้
จนมันเป็นจริงให้เห็นอยู่
เราก็ย่อมกินเค้กได้ ถ้าใจสู้
เป็นช่วงที่เหมาะ กระเพาะนายต้องได้ใช้เป็นชุด
ไม่ต้องพูด บรูซ
ปลดขอเข็มขัดเลิกรัดที่เอว ก็ไม่ต้องรูด
โอ ใส่เข้าไป
- บรูซ - กำลังใกล้จบ
- บรูซ - ต้องไหว
แค่ต้องไม่ยอม ไม่ว่ายังไง
- บรูซ - จะยอมได้ไง
เอาเลย บรูซ เป็นยอดฮีโร่
เก็บมันให้เกลี้ยง กวาดช็อกโกแลตเค้กเลย
บรูซ
อย่าให้เขาเห็นนายเป็นของให้ใครประทุษ แค่กินได้เหนือมนุษย์
และเขาต้องขอหยุด
อีกแค่ซักคำ ก็คว่ำให้เขาพ่าย ยายครูใจคุด
แต่ก่อนไม่เชื่อว่ามีทางทำได้
จนมันเป็นจริงให้เห็นอยู่
เราก็ย่อมกินเค้กได้ ถ้าใจ…
เก่งมาก บรูซ
ขอโทษค่ะ ครูทรันช์บูล ฉันลืมตัว
ไม่เป็นไรหรอก เจนนี่
บางครั้งเราเผลอลืมตัวกันได้
แม้แต่ฉัน
ตามมา บ็อกทร็อตเต้อร์
- อะไรนะ - ฉันไม่ได้บอกรึ
นั่นลงโทษส่วนแรก ยังมีอีก
ยังมีส่วนที่สอง และมันก็คือตู้แขวนคอ
ไม่ได้นะคะ เขาเด็กมาก
แต่ผมกินจนหมดแล้ว ขอร้องล่ะครับ
ไม่เอาตู้นั่น ได้โปรด
ไม่
ครูบอกว่าถ้าเขากินจนหมด จะอภัยให้เขา
เขากินจนไม่เหลือ เราทุกคนก็เห็น
เขาทำต่อหน้าทุกคน
ครูจะเปลี่ยนกฎหน้าตาเฉยไม่ได้
มันไม่ถูกต้อง มันคือการโกง
เธอพูด…
"ไม่"
กับฉันงั้นรึ
- มาสิ บ็อกทร็อตเต้อร์ - อย่า
- มาเร็ว - ไม่
เวิร์มวู้ดโดนดีแน่ เมื่อถึงเวลา
เช่นเดียวกับไอ้พวกหนอนที่เหลือ
ผมกินไปแล้ว ผมกินจนหมด
ขอร้องละครับ ครูทรันช์บูล
ไม่เอาตู้แขวนคอ
ผมกินจนหมดแล้ว
ขอร้องล่ะ
ไม่เอาตู้แขวนคอ ได้โปรด อย่าพาผมไป
เห็นไหม เด็กๆ ฉันชนะเสมอ
และพวกเธอก็จะแพ้ตลอดไป
เพราะพวกเธออ่อนแอ ตัวเล็ก กระจ้อยร่อย
และไม่สลักสำคัญ
เมื่อไรที่โต
จะต้องตัวสูงมากพอให้เอื้อมถึงกิ่งไม้
ที่ต้องเอาไว้เอื้อมปีนป่าย
ขึ้นต้นไม้ที่ไว้ใช้ปีนสำหรับคนโต
และเมื่อไรที่โต
จะต้องหลักแหลมมากพอ
เพื่อเอาไว้ตอบคำถามมากมายที่เขาให้ตอบ
ที่ควรต้องรู้เพื่อเป็นคนที่โต
และเมื่อไรที่โต จะกินหนม
ตอนไปทำงานได้ทุกวัน และนอนให้ดึกเหมือนที่เคยนึกฝันทุกๆ คืน
จะตื่นให้มันสาย ตอนมีแสงของตะวันมา
และดูการ์ตูนให้ตามันฝ้าพร่ามัว
ไม่ต้องคอยกลัวก็เพราะฉันนั้นโตแล้ว
เมื่อไรที่โต
- เมื่อไรที่โต - เมื่อไรที่โต
จะต้องเข้มแข็งด้วยแรงไว้ถือของชอบ
แบบที่ทุกคนทั้งหิ้วทั้งหอบ
ทุกแห่งทุกหน เมื่อไรที่โต
เมื่อไรที่โต
- เมื่อไรที่โต - เมื่อไรที่โต
จะต้องกล้าหาญไล่ฟาดและฟันปีศาจร้าย
ที่ทุกคนต้องคอยไล่ฟาดใต้เตียง
ทุกครั้งเพื่อเป็นคนที่โต
เมื่อไรที่โต
จะกินหนมทุกวันให้เปรม
และเล่นเกมของที่พวกแม่แกล้งทำ
ว่าแหมไม่ได้เห็นน่าสนุก
จะตื่นให้มันสาย
ตอนมีแสงของตะวันขึ้น
และนอนกลางแดดทั้งวัน ไม่ตื่นไม่ลุก
และผิวไม่สุกก็เพราะฉันนั้นโตแล้ว
เมื่อไรที่โต
จะต้องกล้าหาญไล่ฟาดและฟันปีศาจร้าย
ที่ทุกคนต้องคอยไล่ฟาดใต้เตียง
ทุกครั้งเพื่อเป็นคนที่โต
เมื่อไรที่โต
แค่ได้เจอว่าโลกไม่เข้าข้างเรา
ไม่ใช่ว่าเราจำเป็นต้องทนและยิ้มหวานเข้าใส่
ถ้าเราได้แต่กลัวและนั่งก้มหัวยอมเขาไป
ก็คงเหมือนเดิม
เมื่อไรที่โต
แค่มาเจอตัวเองที่ในเรื่องนี้พอดี
มันใช่ว่าเราต้องยอมให้เป็นไป แค่นั้นพอนี่
เชื่อว่าดวงชะตาปักหมุดไว้ พอกันที
ก็คงจะเหมือนว่าเราพูดว่า ทำแบบนี้ก็ได้
คุณเฟ้ลป์ หมวดแก้แค้นอยู่ไหนคะ
เราไม่มีหมวดแก้แค้นหรอก โดนรังแกมารึ
เพราะวิธีดีสุดที่จะจัดการคนพาล คือบอกใครสักคน
บอกไปตรงๆ เลย ยิ่งเงียบยิ่งรังแก
ไปฟ้องครู หรือให้ดีกว่านั้น ฟ้องครูใหญ่
หนูว่าหนูได้เนื้อเรื่องตอนต่อไปแล้ว
แต่ขอเตือนก่อนว่า
มันจะเริ่มเครียดแล้ว
นักกายกรรมค่อยๆ พันผ้าพันคอสีขาวสว่าง
รอบข้อมือของสามี
เพื่อนำโชคค่ะ ที่รัก
แล้วเธอก็กอดเขา ด้วยอ้อมกอดที่แน่นที่สุดในโลก
เป็นกอดที่แรงจนเขารู้สึกว่า เธอแทบทำให้เขาหายใจไม่ออก
แล้วพวกเขาก็เตรียมพร้อม
เพื่อแสดงผาดโผนที่อันตรายสุดที่เคยมีมา
ยอดนักหลบหนีต้องหาวิธีหลุดจากแม่กุญแจ
หนีออกจากกรงขัง
และพยายามช่วยชีวิตภรรยาใน 12 วินาที
ไม่งั้นเธอจะถูกระเบิดเป็นชิ้น
ทันทีที่จุดชนวน นักกายกรรมได้เหวี่ยงตัวสู่อากาศ
หนึ่งวินาที สองวินาที ผู้ชมกลั้นหายใจ
เมื่อเธอเหวี่ยงตัวสูงขึ้นๆ เหนือบ่อฉลามกับของแหลมคม
สามวินาที สี่วินาที
พี่สาวใจร้ายมองดูอย่างยิ้มย่อง
ห้าวินาที หกวินาที
นักหลบหนีไม่อาจละสายตาจากภรรยา
ขณะที่เขาดิ้นให้หลุดจากโซ่
โดยรู้ว่าหากผิดพลาดเพียงน้อยนิด
เขาจะสูญเสียเธอและลูกไปตลอดกาล
เจ็ดวินาที และทันใดนั้น
เธอปล่อยมือ
นักหลบหนีใช้แขนอันกำยำเอื้อมออกไป
เพื่อคว้าภรรยากับลูก
- แปดวินาที - ฉันไม่กล้าดู
เก้าวินาที สิบวินาที และแล้ว…
และแล้ว…
และ สิบเอ็ดวินาที
เขาหยิบระเบิดแล้วโยนออกไปให้ไกลออกไป
ไชโย เรื่องนี้จบอย่างมีความสุขจนได้
ไม่
มันไม่
ไม่นะ เธอปลอดภัยไหม เธอรอดไหม
กระดูกทั้งร่างของเธอหัก
ยกเว้นก็แต่ตรงปลายนิ้วน้อยๆ
เธอแข็งใจอยู่ต่อนานพอจนได้คลอดลูก
แต่มันหนักหนาเกินไป
ขอให้รักลูกของเรา
ขอให้รักลูกสาวของเราอย่างหมดหัวใจ
แกคือความต้องการเดียวของเรา
แล้วเธอก็สิ้นใจ
จากนั้น…
เรื่องราวยิ่งแย่ลง
อะไรนะ แย่ลงอีกรึ
เกรงว่าจะยังงั้น
เพราะนักหลบหนีเป็นคนใจดีมาก
จนไม่เคยโทษพี่เลี้ยงใจร้าย ว่าเป็นต้นเหตุแม้แต่น้อย
แต่กลับชวนให้เธอย้ายเข้ามาอยู่ เพื่อช่วยดูแลลูกสาว
อย่าๆ อย่าชวนเธอเข้ามา
เธอเอาแต่ทารุณหนูน้อย
ใช้เธอปัดกวาดเช็ดถูทั้งวัน ตะโกนใส่ว่า
- "ถูพื้นแล้วฉันจะยอมใจดี" - ถูพื้นแล้วฉันจะยอมใจดี
แต่เมื่อเด็กน้อยถูพื้นแล้ว เธอกลับยิ่งทารุณหนัก
เพราะเธอเป็นคนขี้โกงที่ร้ายกาจสุดๆ
ฉันเกลียดคนโกง
เธอทำอย่างลับๆ นักหลบหนีจึงไม่เคยสงสัยอะไร
เด็กหญิงผู้น่าสงสารจึงต้องโตมากับป้า
ที่ใจร้าย ใจมาร ใจยักษ์ที่สุดที่จะนึกออกได้
แจ้งตำรวจกันเถอะ
คุณเฟ้ลป์
มันเป็นแค่เรื่องแต่งค่ะ
อะไรนะ
จริงด้วย
เรื่องแต่ง
แต่เธอเล่าซะจนนึกว่ามันจริง
สมองของเธอ มาทิลด้า
พ่อแม่ต้องคิดว่าถูกหวยแน่ๆ ที่มีลูกแบบเธอ
พวกเขาคิดแบบนั้นค่ะ
พวกเขามักพูดแบบนั้นเลย
ที่จริง พวกเขาพูดว่า
"เราภูมิใจในตัวลูกมาก มาทิลด้า ลูกเหมือนถูก…"
ใช่ หนูรีบกลับดีกว่า
เหมือนถูกหวยเลยเว้ย
คะ
หนูเหรอ
แกน่ะเหรอ แกเหมือนกินขี้มูกคนอื่น
แกเหมือนถูกป้ายขี้มูก ไอ้หนู
หนูเป็นผู้หญิง
แต่คุณทำได้ยังไง แฮรี่
จำไอ้โง่กล้ามโตนั่นได้ไหม
กลายเป็นว่ามันมีเพื่อนกล้ามโตอีกโขยง
มีเงินสดเป็นถังๆ
ทุกคนอยากได้รถหรูกันหมด
ผมมีแต่รถเก่า ที่แต่ละคันวิ่งมาแล้วเป็นแสนไมล์
ผมก็เลยทำสิ่งที่ผู้นำนักธุรกิจคนไหนก็ทำ
อะไร
ผมซื้ออุปกรณ์มา
ต่อเข้ากับมาตรวัดความเร็วแล้วเขี่ยไมล์
กรอไมล์ของรถพวกนั้นทุกคัน
แล้วขายรถให้พวกโง่โตแต่กล้าม ผลที่ได้คือ
เงิน
แต่พ่อโกงพวกเขา
ว่าไงนะ
พ่อโกงพวกเขา สิ่งที่พ่อทำ มันไม่ถูกต้อง
พ่อขี้โกงซะจริงๆ
ตายแล้ว นังเด็กโสโครก
เพราะหนังสือแน่ๆ แฮรี่ เพราะหนังสือกับนิทานแน่ๆ
งั้นรึ
หนังสือใช่ไหม
รู้ไหมว่าพรุ่งนี้ฉันจะทำอะไร
ฉันจะไปที่ห้องสมุดนั่น
แล้วบอกยายแก่นั่นว่าห้ามแกเข้าไปอ่านอีก
อะไรนะ
แส่เรื่องที่ไม่ใช่ธุระของแกอยู่เรื่อย
ไอ้ลูกมารผจญ
คืนนั้น ลูกสาวของนักหลบหนีร้องไห้จนหลับ
เธอไม่เคยพูดถึงป้าเลี้ยงใจร้ายเลยสักคำ
เธอไม่อยากให้พ่อเจ็บปวดเพิ่มอีก
นี่ยิ่งทำให้ยายป้าใจร้ายทำทารุณขึ้นอีก
จนกระทั่งวันหนึ่ง เธอระเบิดอารมณ์
แส่เรื่องที่ไม่ใช่ธุระของแกอยู่เรื่อย
นังเด็กมารผจญ
แล้วป้าใจร้ายก็จับเธอโยนเข้าไปในห้องใต้ดิน
ที่มืดชื้นสกปรก ล็อกประตูแล้วออกไป
แต่บังเอิญว่าคืนนั้น นักหลบหนีกลับมาบ้านไว
และเมื่อได้ยินเสียงลูกสาวร้องไห้
เขาก็พังประตูเข้าไป
อย่าร้อง
พ่ออยู่นี่นะ ลูกเอย
อย่าร้องไห้
หยุดเสียใจ
เลิกตรอมตรมเสียทีนะ ลูกเอย
อภัยหนา
ไม่ได้ตั้งใจจำต้องห่างเธอ
อย่าร้องนะ ลูกเอย
เมื่อพ่อเคียงข้างเธอ
และคุ้มครองอย่างดี
ตรงนี้
นี่ฉันมัวแต่เศร้าเสียใจ
จนลืมแก้วตาดวงใจแล้วหรือไง
พ่อรักลูกสุดหัวใจ ลูกเอ๋ย
พ่อจะใช้ทั้งชีวิตชดเชยให้ลูก
พ่อโปรดอย่าร้อง
ไม่เป็นไรเลยพ่อ
อย่าร้องไห้
มา ให้หนูคอยช่วยเช็ดน้ำตา
อภัยหนา
ยกโทษด้วย พ่อจ๋า
ไม่ได้ตั้งใจจำต้องห่างเธอ
ไม่ได้ต้องการทำพ่อหม่นหมอง
- โอ้พ่อจ๋า อย่าร้อง - อย่าร้องนะ ลูกเอย
- ไม่กลัวเรื่องใด ก็ข้างกายหนูมีพ่อ - เมื่อพ่อเคียงข้างเธอ
- หนูมีพ่อคุ้มครองด้วยดี - และคุ้มครองอย่างดี
- ตรงนี้ - ตรงนี้
แต่เมื่อเด็กน้อยหลับใหล
นักหลบหนีหันความคิดไปที่พี่เลี้ยงใจร้าย
ความโกรธปะทุขึ้นในหัวใจยิ่งใหญ่ของเขา
ปีศาจตนนี้ อสุรกายตนนี้
ชอบรังแกเด็กน้อยเล่นสินะ
ขณะที่ความโหดร้ายของยายป้านั่น หมุนวนอยู่ในตัวเขา
มันก็ปั่นจนกลายเป็นมหาวายุความพิโรธ
ที่จิตใจไม่อาจคุมมันได้ต่อไป
และนั่นคือครั้งสุดท้ายที่เด็กน้อยได้เห็นเขา
เขาไม่เคยได้กลับมาบ้าน อีกเลย
เธอใช้พลังจิตได้ไหม
มันเกิดจากเรามีสมองใหญ่บึ้ม
แล้วเราเค้นมันออกผ่านทางตา
ทำให้เราใช้จิตเคลื่อนสิ่งของได้
(ชนะเลิศอันดับหนึ่ง)
มาทิลด้า ฉันให้เธอ
ขอบใจนะ
มาทิลด้า เอานี่ไป
(ไม่)
วันนี้วันดีมากเลยนะ เพื่อนยาก
- ลาเวนเด้อร์ เกิดอะไรขึ้น - เธอคือฮีโร่
นี่จ้ะ มาทิลด้า
แซนด์วิชไข่เนี่ยนะ สเตฟานี่ ถามจริง
ฮีโร่งั้นเหรอ
ใช่ เธอนำการปฏิวัติ
- ปฏิวัติอะไร - เธอพูดไม่กับครูทรันช์บูล
ไม่เคยมีใครกล้าทำแบบนั้น
เธอนำการปฏิวัติ
เธอพูดไม่กับครูทรันช์บูล
ไม่เคยมีใครกล้าทำแบบนั้น
พร้อมสนุกกันรึยังจ๊ะ
พร้อม
สนุกงั้นรึ
เธอพูดว่า "สนุก" งั้นรึ
เราไม่มีหน้าที่ทำให้การสอนสนุก
เราไม่ได้มาเพื่อเอาใจหรือทะนุถนอม
เรามาเพื่อบดขยี้เด็กพวกนี้ จนกระทั่ง
หมดแรงกระดิก
ฉัน ฉันไม่เชื่อว่า ว่า
งั้น งั้น งั้นหรือ เจนนี่ เธอ เธอคิดว่ามีใครสนหรือ หรือ
ห้องเรียนนี้เต็มไปด้วยกบฏ
ต้องได้รับบทเรียนกำราบ
เอาชุดกีฬาออกมาและเปลี่ยนระหว่างทาง
เห็นไหม เจนนี่
จะสอนเด็กได้ ขั้นแรกต้องทำให้…
เด็กเชื่อง
โรงเรียนพักหลังส่งกลิ่นชักเหม็นเน่า
เงียบๆ พวกหนอน ตั้งใจฟังเข้า
กลิ่นคลุ้งพวกยุ่งคิดมุ่งพยศ
ต้องจมูกเทพรับกลิ่นฉุนได้
และจมูกฉันยิ่งกว่าคุ้น
ใช่ นั่นล่ะกลิ่นพวกสร้างเรื่องวุ่นวาย มันคือช่อบูเก้กบฏ
จะบอกเอาไว้ให้รู้ไป ฉันนี่ครูใหญ่
ย่อมจะไม่นิ่ง ไว้ใจเรื่องเน่าๆ
ที่เฝ้ารบเร้าให้แทบคลั่ง
และเพื่อหยุดการกระจายนั้นซะ
ฉันพบว่าชั่วโมงเล่นพละ
แยกแบ่งพวกแตกแถวและพวกที่เชื่อฟัง
ตามมา พวกกระจอก
ฉันสอนต่อเอง เจนนี่
ได้กลิ่นหืนพวกฝืนกฎ จากเหงื่อที่ผุดขึ้น
ชั่วโมงพละย่อมชื้นไปด้วยเหงื่อ
และไม่นานหรอกมั้ง ที่เราจะได้กลิ่นสาง
พวกช่างลักลอบและช่วยเหลือ
ก่อนวัชพืชจะผุดกิ่งโผล่เป็นพรืดเป็นต้น
ก่อนมันยืด ต้องถอนให้มันชะงัด
และก่อนพวกหนอนจะไชชอน
ขุดเอาหน้าดินและถอน
ก่อนหนีไกลเกินกำจัด
กลิ่นสาบพวกคอยลอบกัด กลิ่นอับพวกขัดขา
โฉ่ฉุนพวกซ่าหัวรั้นฟันน้ำนม
กลิ่นตุพวกที่รอบจัด กลิ่นหืนพวกหัดหือ
แอบแฝงแย่งยื้อเหิมเกริมเรื่องเพาะบ่ม
เมื่อปีศาจพวกนี้ถูกบี้บด
คงจะหมดแรงคิดเรื่องท้าทาย
เร่งรัดทุกทางสร้างวินัย
เพื่อกั้นความเสื่อมไม่ให้กล้ำกราย
(อกาธา 0 พวกหนอน 0)
สร้างระเบียบ สร้างระเบียบ ฝึกเด็กไร้วินัย
เซ็งแซ่แสบแก้วหู ซุ่มซ่ามซุบซิบเข้าไส้
จ้อกแจ้กจุ๊กจิ๊ก ดุกดิกตุกติกกันใหญ่
ช่างตื้นเขินเกินซาบซึ้งเข้าถึงระเบียบ
ต้องย้ำเตือนความเข้มแข็งกับระเบียบวินัย
ฝ่าฝืนเล็กน้อยก็ไม่ให้ ต้องดัดก่อนเสียนิสัย
อย่าเปิดช่องให้ไปไหน ต้องห้ามก่อน ผ่อนไม่ได้
เด็กเล็กจำเป็นต้องฝึกวินัย
เรื่องอ้อล้อสอพลอ น้ำลายสอจนหลุดลงคอ
ครูขา ขอทิชชู เรื่องนี้คิดดูแก้ไม่ยาก
ไม่เกินจะรู้ในการกอบกู้ ห้องเรียนกำกับให้เรียน
ต้องสร้างระเบียบ สร้างระเบียบ
กลิ่นหืนของพวกฝืนกฎ เฝื่อนรสพวกงัดข้อ
ซ่อนแผนหลอกล่อหัวรั้นฟันน้ำนม
กลิ่นคลุ้งพวกยุยง แทรกเสียดขื่นเขียวแค้นเคียดใจ
เน่าหนอนบ่อนไส้ให้ศีลธรรมล่มจม
สุดยอดแชมเปี้ยน
อกาธา ทรันช์บูล ทำได้อีกครั้ง
สุดยอดนักกีฬา สุดยอดผู้ชนะ
ลองวาดภาพของโลกที่ไร้เด็กซิ
ฝันให้เห็นมันในใจ
ลองนึกภาพ พยายามเข้าสิ ถึงความสงบสันติ
ลำธารที่ไหลไป
มีกระท่อมหลังน้อยๆ ที่ในแมกไม้
และธารที่ไหลไปค้นพบเมื่อเข้าไปภายใน
เจ้านกแก้วชื่อซี้ก ประหลาดเข้าไปอี๊ก
มันสามารถพับรูปหมวกโดยสั่งใจ
มันพูดว่า ม้าท่านนั้นห้ามใครขโมย
ม้าท่านรักษาให้ดีๆ
ถ้าได้พบทางมุ่งสู่ จะได้พบมันรออยู่
ร้องว่า ฮี้ ฮี้
ฮี้
เธอบ้าไปแล้ว
อะฮ้า
นั่นไง พูดผิดตรงไหน
เจ้าหนอนเน่ามันโงหัวเข้าใส่
มีสิ่งไหนที่ชวนวิงเวียนน่าสะอิดสะเอียน
มีอะไรชวนอาเจียนจนขนลุกซู่
สู้เหม็นหืนพวกฝืนกฎ
เฝื่อนรสพวกงัดข้อ
คลื่นเหียนพวกเพี้ยนล้อเลียนหลู่อำนาจ
กลิ่นคลุ้งพวกยุ่งแทรกเสียด
ขื่นเขียวแค้นเคียดใจ
(อกาธา 1000 หนอน 000)
และจะไม่ขอยอมหยุดยั้งยืนหยัด
กระทั่งสิ้นกลิ่นพวกฝืนขืนขัด
ต้องสร้างวินัยขับไล่และล้างกำจัด
กลิ่นสาบให้หมดสิ้น
สลาย
ครูจะช่วยเธอออกมานะ
แบบนี้ไม่ใช่การสอน
มันคือการทารุณ
ทารุณงั้นรึ ก็ใช่น่ะสิ
ลงไปเลย
เธอพูดเองว่ามันจะต้องสนุก
แต่นี่ไม่เห็นสนุกตรงไหน
ครูฮันนี่ เธอมันน่าสมเพชจริงๆ
เธอมันอ่อนแอ
เธอมันปวกเปียก
เธอที่จริงแล้ว…
เป็นเด็กงอแง…
ตัวนิวต์
แก
ไม่ ผมเนี่ยนะ
ไม่ ผมไม่ได้ทำ ไม่ใช่ผม ไม่
อย่าดึงหูเขาขาดนะ
ฉันได้ลองจนรู้แล้ว ครูฮันนี่
จากการทดลองมาหลายปี
หูของเด็กน้อย มันไม่ขาดหรอก
มันยานออก
ได้โปรด
ปล่อยเขานะ
ยายปัญญาอ่อน ใจยักษ์ อันธพาล
บังอาจมาก
แกไม่ควรได้อยู่ในโรงเรียนนี้
แกมันมารร้าย
ฉันจะบี้แก ฉันจะทุบแก
ฉันจะหั่นแกเป็นชิ้นๆ เลย นังหนู
ได้ลองจินตนาการเหมือนฉันไหมว่า
ถ้าเราพูดชื่อสีเช่นสีแดง
จะมีทางใดๆ ให้เราแน่ใจว่า แดงคือแดงเดียวกันกับในหัวฉัน
และหัวคนอื่นต่างมองเป็นแดง
แล้วถ้าเราเดินทางไปอย่างนี้ ความเร็วที่เท่ากับแสง
และในมือมีดวงไฟแล้วแสงนั้น
ยังคงเดินทางพุ่งไปด้วยความเร็วเท่าของแสง
ก็คิดว่าคงจะใช่ แต่อยากบอกว่า
ฉันนั้นก็ไม่รู้ และสงสัยว่าที่คิดในหัวฉัน
เหมือนว่าไม่ค่อยเหมือน ที่เพื่อนๆ คิดในหัวเขา
ทุกเรื่องที่ฉันรู้เหมือนไม่รู้มาจากที่ไหน
ทุกเรื่องราวที่ฉันเล่า ถูกแต่งมาแล้วหรือไง
เวลาใครตะโกนดังเกินทนฟัง ชอบพูดใส่กัน
และเสียงในหัวฉันมันก็ดังลั่นเกินไป
ฉันก็หวังให้เขาเงียบ ทั้งแม่และก็พ่อ
และก็ทีวี เรื่องไหนๆ ก็เงียบไปซะงั้น
ก็ไม่รู้สิ จะบอกให้เข้าใจได้ยังไง
ทุกเสียงมันพาหัวร้อน และกลายเป็นแดงไฟ
และก็เปลวเพลิงในใจปกติจะหายได้
แต่ว่าวันนี้ไม่หาย มีทั้งเสียงตะโกนในหัว
และใจมันก็เต้นรัว
และดวงตาก็ผ่าวร้อน
และทันใดนั้น รอบๆ ฉันก็พลันกลับกลาย
สงบนิ่ง
ไม่มีเสียง แม้อาจเพียงไม่เงียบงัน
มันราบเรียบเปรียบเหมือนสงบนิ่ง
เหมือนแค่เสียงในหนังสือ เมื่อตอนที่พลิกหน้า
หรือว่านิ่งตอนที่หยุดเดินท่องป่า
สงบนิ่ง
ไม่มีเสียง แม้อาจจะเพียงไม่เงียบงัน
มันสบายดูคล้ายสงบนิ่ง
เหมือนแค่เสียงตอนกลับหัวนอน บนเตียงที่นุ่มเบา
มีแค่เสียงของหัวใจในหัวเรา
และไม่ว่าผู้คนรอบๆ กาย
- แกฟังอยู่ไหม นังเด็กชวนอ้วก - เปิดปากและพูดพ่นไป
- นังเด็กโง่ - เป็นคำมากมายเพียงไหน
ไม่มีทางมาเข้าหู
และมันก็สงบนิ่ง
อบอุ่น รื่นรมย์
ดั่งลอยคว้าง
…นังไส้เดือนกำเริบ
ไปในใจกลางลมพัดโหม
สิ้นสุดการปลดแอกของแกแล้ว
แกได้เดินเข้าประตูนรกไปแล้ว
ได้ยินไหม ฉันจะฉีกแกเป็นชิ้นๆ
เลวทราม ต่ำช้า น่าขยะแขยง น่าอาเจียน…
ใครเป็นคนทำ
ไม่เป็นไรใช่ไหม ครูทรันช์บูล
ตายแล้ว ตัวนิวต์
มันเข้าไปในกางเกงในฉัน
ตัวนิวต์หลุดเข้าไปในกางเกงในฉัน
เอาละ แปลกๆ แฮะ
เอาละ ทุกคน กลับเข้าชั้นเรียน
และขอร้องล่ะ วันนี้ ช่วยทำตัวนิ่งๆ เข้าไว้นะ
มาทิลด้า
หนูจะทำอะไรให้ดูค่ะ
ดูนะคะ ครูฮันนี่
มาทิลด้า ถ้าครูทรันช์บูลเห็น…
ครูดูเถอะ นะคะ
- เรารีบไปกันดีกว่า - เดี๋ยวค่ะ
หนูใช้ตาขยับมันได้
หนูประหลาดไหมคะ
เราไปดื่มชาด้วยกันสักถ้วยไหมจ๊ะ
ไม่ใช่ทางนั้นจ้ะ มาทางนี้
ครูคิดว่ามันคืออะไร ที่หนูขยับของได้ด้วยตา
แล้วมันรู้สึกยังไงล่ะ
เหมือนมันฟู่ออกมา
ฟู่ออกมา
แต่เป็นฟู่ดี ไม่ใช่ฟู่ไม่ดี
ฟู่ดี
ขอนึกก่อนนะ
ครูไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ เพราะไม่รู้ว่ามีผู้เชี่ยวชาญไหม
แต่น่าจะเกี่ยวกับสมอง อันปราดเปรื่องของเธอ
คือว่า หัวหนูไม่มีที่พอเก็บสมองทั้งหมด
เลยต้องเค้นออกทางตาหรือคะ
ใช่จ้ะ ครูจะหมายความแบบนั้นเลย
ถึงแล้วจ้ะ
เราอยู่ไหนกันคะ
ว้าว
ครูได้เงินเดือนเลวร้ายกันจริงๆ
ที่จริงก็ใช่จ้ะ เงินเดือนครูน้อย
แต่ของครูแย่ที่สุด
พ่อของครูตายตั้งแต่ครูยังเด็กๆ
เขาชื่อแม็กนัส เขาใจดีมาก
แต่ตอนที่เขาตาย
ป้าก็กลายเป็นผู้ปกครองตามกฎหมาย
และป้าก็ใจร้ายและใจดำ กว่าที่เธอจะนึกออก
แล้วพอครูได้เป็นครู ป้าก็เอาใบเสร็จมาให้
ป้าจดเอาไว้หมด
ค่าชาทุกถุง ค่าน้ำมัน ค่าถั่วทุกกระป๋อง
ป้าให้ครูเซ็นสัญญา ที่จะคืนเงินให้เธอทุกเพนนี
จริงหรือคะ
ป้ายังให้ดูเอกสารที่บอกว่า พ่อของครูยกบ้านให้เธอ
แต่เขาทำแบบนั้นจริงๆ เหรอ แม็กนัสน่ะ
เขายกบ้านให้เธอไปเฉยๆ หรือคะ
ครูเองก็รู้สึกว่ามันน่าสงสัย
ป้าบอกว่าเขาตายเพราะอุบัติเหตุ แต่…
ครูคิดว่าป้าฆ่าเขา
ครูก็ไม่แน่ใจหรอก
ครูรู้แต่ว่าการที่ถูกผู้หญิงคนนั้น ข่มเหงเป็นปีๆ ทำให้ครู…
น่าสมเพช
แล้ววันหนึ่ง ครูก็เจอกระท่อมเก่าหลังนี้
ครูตกหลุมรักมันเลย
ครูขอชาวไร่ที่เป็นเจ้าของให้ครูย้ายมาอยู่
เขาคิดว่าครูบ้า แต่
เขาก็ตกลง และ…
ครูถึงได้มาอยู่ที่นี่
มีหลังคากันไว้ไม่ให้เปียกฝน
ประตูช่วยกันลมไม่ให้เข้ามา
และมีพื้นให้ได้ยืนอยู่ด้วยขาสองข้าง
มีเก้าอี้เตรียมบทเรียนที่จะสอน
และตรงนั้นไงยังมีหมอนไว้นอนหลับฝัน
และก็โต๊ะนั่นดูก็รู้ว่า
ไว้ให้ชิมชารสดี
ไม่มากไม่มาย แต่แค่นี้ก็ได้ พอมี
ไม่มากไม่มาย แต่แค่นี้ก็ได้
แต่ครูคะ เธอได้บ้านพ่อของครู
เธอได้ทุกอย่างที่เป็นของครู
มีผนังให้ได้แขวนรูปภาพชวนฝัน
และก็มีหน้าต่างให้มองฤดูผันเปลี่ยน
ใต้โคมไฟ เขียนและอ่าน
และได้ล่องลอยปล่อยใจ
ในยามเหน็บหนาวมืดมัว ไม่กลัวสิ่งใด
แม้ลมจะคอยโลมโน้มใส่
ได้ผิงที่ข้างเตา อบอุ่นทุกคราว
ไม่มีที่แห่งหนไหนดีพร้อมเท่าที่นี่
ไม่มากไม่มาย แต่แค่นี้ก็ได้ พอมี
ก็นี่แหละบ้านฉัน
นี่แหละบ้านฉัน
ไม่มากไม่มาย แต่แค่นี้ก็ได้ พอมี
นี่แหละบ้านฉัน
ไม่มากไม่มาย แต่แค่นี้ก็ได้
- อย่าร้อง - ในยามเหน็บหนาวมืดมัว
- อย่าร้องเลย พ่ออยู่นี่นะลูกเอย - ไม่กลัวสิ่งใด
แม้ลมคลั่งโครมโถมใส่
- อย่าร้องเลย - ได้ผิงไฟที่ข้างเตา
- ให้พ่อคอยช่วยเช็ดน้ำตา - อบอุ่นทุกคราว
- อภัยหนา ไม่ได้ตั้งใจ - ไม่ว่าข้างนอกหนาวจนสุดทน
- จำต้องห่างเธอ - ก็ไม่เคยสนใจ
- ไม่มีวันทิ้งขว้างเธอ - ไม่มีวันเมื่อมีพอสู้ไหว
ที่ในนี้
ไม่มากไม่มาย แต่แค่นี้ก็ได้ พอมี
ไม่มากไม่มาย แต่แค่นี้ก็ได้
พอมี
ได้ผ้าพันคอนี้มาจากไหนคะ
อ๋อ เป็นของพ่อของครูจ้ะ
แม่ให้พ่อก่อนที่แม่จะตาย
- แม่เป็น… - นักกายกรรม
ใช่จ้ะ เธอเป็นนักกายกรรม
เธอรู้ได้…
- ส่วนพ่อของครูเป็น… - นักหลบหนี
มาทิลด้า เธอรู้ได้ยังไง
พวกเขาเป็นพ่อแม่ของครูนี่เอง
อะไรนะ ใคร
คนในเรื่องเล่าของหนู
หนูนึกว่าหนูแต่ง แต่มันเป็นจริง
มันคือครู ชีวิตของครูนี่เอง
ครูฮันนี่คะ ใครคือป้าครู
ที่จริงแล้ว เธอไม่ใช่ป้าแท้ๆ ของครู
ครูทรันช์บูล
สัญญาคือสัญญาคือสัญญาคือสัญญา
มาทิลด้า
มาทิลด้า ฟังนะ
หนูต้องลืมเรื่องทั้งหมดนี้ ต้องระวังตัว
ครูทรันช์บูลถูกฉีกหน้า และเธอก็ทำอะไรเลวร้ายได้
หนูไม่กลัวเธอหรอก
หนูควรกลัวนะ เธออันตราย
หนูก็เหมือนกัน
"รวยเละ" เขาบอก
"พ่อหมี" เขาบอก
- "ผมอัจฉริยะ" เขาบอก - เกิดอะไรขึ้น
ไปจัดกระเป๋า เราต้องไปสเปน
สเปนเหรอ ทำไม
จำไอ้พวกกล้ามโตโง่เง่านั่นได้ไหม
ที่พ่อโง่ๆ ของแกขายรถเก่าให้
ไม่เอาน่า ที่รัก
ปรากฏว่าพวกมันเป็นแก๊งมาเฟีย
และไม่ได้โง่เลยสักนิด
พวกมันให้เวลาฉัน 24 ชั่วโมง คืนเงินให้
แต่ดันมีคนใช้เงินไปแล้ว
ฉันจะไปทำพาสปอร์ตพรุ่งนี้ แล้วไปรับที่โรงเรียน
แล้วคุณเฟ้ลป์ ลาเวนเด้อร์ ไนเจล อแมนด้าล่ะ
- แล้วครูฮันนี่อีก - ช่างมัน
หลังจากพรุ่งนี้ แกจะไม่ได้เจอพวกมันอีก
(มาทิลด้า - ไปงานหนังสือ จะกลับทีหลัง เรื่องเป็นยังไงต่อ)
(ขอโทษด้วยค่ะคุณเฟ้ลป์)
(บางทีทุกเรื่องก็ไม่ได้จบมีความสุข)
เมื่อวานนี้มีคนทำลายทรัพย์สินในป่า
พวกเธอได้เห็นผลที่ตามมาแล้ว
พังของเล่นฉัน ฉันพังของเล่นเธอ
ห้องครูฮันนี่ ไปที่โรงอาหารเดี๋ยวนี้
ตามมาจ้ะ ไม่เป็นไรหรอก
เด็กๆ ทั้งหลาย
ฉันจะเป็นครูใหญ่ของพวกเธอได้ยังไง
ถ้าทำให้พวกเธอกลัวเข้ากระดูกไม่ได้
ถ้าเด็กชั้นเล็กสุดไม่ฉี่เล็ดสักนิด
เมื่อฉันเข้ามาในห้อง งั้นฉันก็…
สอบตกในการเป็นนักการศึกษา
ดังนั้น
วันนี้เราจะสอบสะกดคำกัน
และเด็กคนไหนที่ตอบผิดแม้แต่คำเดียว
จะต้องเข้าตู้แขวนคอ
ครูทำไม่ได้นะ
อ๋อ งั้นรึ ทำไม
เพราะเมื่อวานนี้ มีการ…
เกิดขึ้น ใช่ไหม
นี่เลยตู้แขวนคอเซอร์ไพรส์
เธอ
สะกดคำว่าอะไรดีนะ…
"นิวต์"
เอ็น-อี-ดับเบิลยู-ที นิวต์
อะไรนะ
เธอรู้ได้ไง
ครูฮันนี่สอน ครูสอนเก่งมาก
ไร้สาระ
ครูฮันนี่อ่อนโยนและอ่อนหวาน
เกินกว่าจะเก่งเรื่องไหน
เธอ
สะกดคำที่พวกเธอทุกคนเป็นซิ
สะกดคำว่า "น่าขยะแขยง"
รีโวลทิ่ง อาร์ อี วี โอ แอล ที
ไอ เอ็น จี น่าขยะแขยง
แกโกง นังเด็กผมเปีย
เธอไม่ได้โกง เธอสะกดคำออกมาเฉยๆ
ฉันสอนด้วยความเมตตา อดทน ให้เกียรติ
บังอาจใช้คำพวกนี้ในห้องเรียนฉันได้ไง
แก นังเด็กก้อนขี้มูก
ยืนและสะกดคำว่า
"แอมเชลลาคาเมเนียลเซพทริคอลิสติโมซีส"
แต่นั่นไม่ใช่คำด้วยซ้ำ
สะกด ไม่งั้นไปตู้แขวนคอ
ขอเตือนนะว่า มันมีอักษรเงียบ
เอ
เอ็ม
ซี
เอช
อี
แอล
เอ
โถ หนูจ๋า
เค
เสียใจด้วย มันคือวีไม่ออกเสียง
เข้าไปในตู้แขวนคอเลย
แคท
ซี เอ เอฟ แคท
ผมก็สะกดผิด ต้องจับผมเข้าตู้แขวนคอด้วย
- อะไรนะ - ด็อก ดี-วาย-พี ด็อก
และผมด้วย
เทเบิล เอ็กซ์-เอ-บี-เอฟ-วาย
และหนูด้วย
จับเราใส่ไม่หมดหรอก บานาน่า
จี-ที-เอ-เอ-บี-แอล
หยุดนะ
ฉันไม่ได้ทำไว้ตู้เดียว
ตู้แขวนคอมีพอให้พวกแกทุกคน
หมอบลง
การสอบเล็กๆ ของเราสิ้นสุดแล้ว
ฉันขอบอกเลยว่า
พวกแกทุกตัวสอบตกหมด
เห็นไหม มันมีทั้งผู้ชนะและผู้แพ้
ในโลกใบนี้ เด็กๆ
และฉันก็เป็น…
ชอล์คขยับได้
ดูสิ ชอล์ค
"อกาธา
นี่แม็กนัส
เอาบ้านคืน
ให้เจนนี่ของฉัน"
ใครเป็นคนทำ บอกมานะ
ไม่มีใครทำ ผีเป็นคนทำ
"แล้วไปให้พ้น"
ไม่นะ
"ไม่เช่นนั้น ฉันจะ
จัดการเธอ
เหมือนที่เธอ
ทำกับฉัน"
คิดว่าฉันโง่งั้นรึ
แค่มายากลตื้นๆ เหมือนที่ไอ้แม็กนัสเคยทำ
พวกแกทำร้ายฉันไม่ได้หรอก
ฉันนี่สิทำพวกแกได้
ไม่
ต้องไม่ใช่แม็กนัส เป็นไปไม่ได้
ดูนั่น มาทิลด้า
เห็นไหม ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
ไม่นะ หยุด
แกทำอะไรกับผมฉัน
ผมเปีย ไม่นะ
อย่า
ฉันเกลียดผมเปีย
หยุดนะ ฉันขอสั่งให้แกหยุด
ปล่อยฉันลง ปล่อยฉันลง
ปล่อยฉันลง
มันจบแล้ว
ที่นี่เป็นโรงเรียนของฉันแล้ว
หนีไปสิ
โว้ โอ โอ
ไม่เหลือแล้วที่จะยอมให้เขาข่มเหง
ไม่เหลือแล้วจะบังคับหัวใจเราเองได้
และพวกเราไม่ลืมวันนั้นที่สู้
เพื่อจะมีสิทธิ์ให้เราได้แสบซักที
ไม่เหลือแล้วที่จะขังพวกเราได้
ไม่เหลือแล้วจะรังแกฉันง่ายๆ
ไม่เหลือแล้วสิ้นสงสัยตอนที่
แม่บอกว่าฉันน่ะแสนวิเศษ
เย่
ไม่เหลือแล้วต้องทำตามคำสั่งเขา
ไม่เหลือแล้วเมื่อได้รู้ว่า
พวกเรากบฏเด็กผู้กล้า ในเวลากบฏมุ่งไป
มีเพลงกบฏก้องดัง พลังกบฏเร้าใจ
เราคือบกฎเด็กผู้กล้า จนวันผู้กล้าได้ชัย
จะจัดการให้ทรันช์บูลหัวหด เราต้องบกฎ
พวกเรากบฏเด็กผู้กล้า ในเวลากบฏมุ่งไป
มีเพลงกบฏก้องดัง พลังกบฏเร้าใจ
เราคือกบฏเด็กผู้กล้า จนวันผู้กล้าได้ชัย
จะจัดการทรันช์บูลหัวหด เราต้องกบฏ
เราจะส่งเสียงให้ดังลั่น
เราหยิบเอาไม้ฮอกกี้เป็นดาบไว้ใช้ฟาดฟัน
ไม่เหลือแล้วที่เราถูกมองผ่าน
เราจะหาชอล์คได้ตามต้องการ
แล้วแกล้งวาดรูปให้เต็มกระดาน
ไม่ใช่แค่ประชด
เรานั้นกบฏ
สะกดคำแบบทำแล้วสนุก
ถ้าส่วนมากทำผิด ต้องถือว่าถูก
จะทำไม เอ็นโออาร์ทีวาย
คนเราก็ต้องได้แสบบ้างสิ
ก็สั่งว่าไม่ให้เราล้ำเส้นไง
แต่ถ้าเราขัดขืนพร้อมกันไป
ก็ไม่เห็นมีทางที่ทรันช์บูลกล้าสู้
คว้าค้อนคู่ใจแล้วรีบหนีลงรู
คิดว่าเราแย่ แต่ที่แท้เข้มแข็ง
อาจจะคิดว่าเราพ่าย ผิดอย่างแรง
ก็เล่นมาต้อนพวกเราติดมุมเสา
ไม่มีทางจะกลับหลัง
- พวกเราสู้กลับแบบกบฏเด็กผู้กล้า - กบฏมุ่งไป
- มีเพลงกบฏก้อง - ใช่
- พลังปลุกเร้าใจ - ใช่
เราคือกบฏเด็ก สู้จนกว่าจะได้ชัย
บอกให้รู้ว่ามันสายไป พวกเรานั้นกบฏ
เรากบฏเด็กผู้กล้า ในเวลากบฏมุ่งไป
มีเพลงกบฏก้องดัง พลังกบฏเร้าใจ
เราคือกบฏเด็กผู้กล้า จนวันผู้กล้าได้ชัย
บอกให้รู้ว่ามันไม่สายไป
สายไป สายไป สายไป
เรากบฏเด็กผู้กล้า ในเวลากบฏมุ่งไป
มีเพลงกบฏก้องดัง พลังกบฏเร้าใจ
เราคือกบฏเด็กผู้กล้า จนวันผู้กล้าได้ชัย
บอกให้รู้ว่ามันไม่สายไป พวกเราไงกบฏ
(เวิร์มวู้ดยนต์)
มาเร็ว
ต้องไปแล้ว ไอ้หนู สายแล้ว
เธอ… ไปงั้นเหรอ
สเปน เราจะย้ายไปที่นั่น
ต้องไปขึ้นเครื่องใน 40 นาที
เฮ้ย ลาเพื่อนลาครูได้แล้ว
ไม่นะ มาทิลด้า ไปไม่ได้นะ
- ไม่ - อย่าทิ้งเรา
- มาทิลด้า อย่าไป - ไม่
มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับฉัน
(ปฏิวัติ)
ขอบคุณนะคะ
เร็วเข้า
เร็ว รีบเดิน
ขึ้นไปเลย
ให้หนูนั่งตรงไหน
ให้มันนั่งหลังได้ นิ้วของมันเกาะได้
คุณให้ไอ้หนูนั่งหลังไม่ได้นะ
ให้มาทิลด้าอยู่กับฉันเถอะ
คุณเวิร์มวู้ด ฉันยินดีรับเลี้ยงมาทิลด้า
ว่าไงนะ
ถ้าเธออยากอยู่กับฉันนะ
ฉันจะดูแลเธอด้วยความรัก ให้เกียรติ เอาใจใส่
ฉันจะออกค่าใช้จ่ายทั้งหมด
ดีไหมจ๊ะ มาทิลด้า
- เดี๋ยวก่อนสิ - แฮรี่
จะให้เราทิ้งลูกสาวไว้กับคุณงั้นรึ
พ่อเรียกหนูว่าไงนะ
เราจะไม่ทันเครื่องบินนะ
พ่อเพิ่งเรียกว่าหนูเป็นลูกสาวเหรอ
ถ้าเธอต้องการแบบนั้นนะ
ว่าไง ลูกต้องการยังงั้นไหม
ลูกอยากอยู่ที่นี่กับครูฮันนี่ไหม
ค่ะ
ค่ะ หนูอยากอยู่ค่ะ
และคุณอยากดูแลเธอใช่ไหม
ใช่ค่ะ ใช่
เรามีที่ไม่พออยู่ดี
ได้สิ
ได้เลย
ได้
ขอบคุณค่ะ
แฮรี่
ขอร้องล่ะ
เธอถอดมันออกได้
น่ารักจริงๆ
- ฮิปๆ - ฮูเรย์
เคยเชื่อแต่ว่า
ฉันไม่มีวันหลุดพ้นจากเรื่อง
ที่ฉันเขียนไว้ให้ฉันนี่
ก็จะให้หนีทางไหนเล่า
ก็ไม่เคยเห็นทะลุเมฆขาวที่กั้นไว้ทุกที
แต่วันนั้นเปิดตาฉันขึ้นมา
จึงเห็นสีสดครามสวยยิ่งกว่า
อย่างที่ฉันไม่เคยเจอ
มองดูข้างตัวฉันก็เจอเธอ
ยืนนิ่งไม่เคยทิ้งไปไหน
มือเรายังคงกุมกันไป
เคยแต่เชื่อว่าฉัน
- เคยนึกเชื่อมานาน - ไม่มีวันพึ่งพา และ
- กล้าเปิดใจคงทนจำยอมโดดเดี่ยว - ฉันต้องยอมโดดเดี่ยว
และเคยแต่คิดว่าฉัน
- เคยคิดไว้มานาน - ต้องฝ่าฟันมีชีวิตให้ได้
- คงได้แค่อยู่ลำพังผู้เดียว - ลำพังผู้เดียว
- แต่วันนั้นเปิดตาฉันขึ้นมา - แต่วันนั้นเปิดตาฉันขึ้นมา
จึงเห็นสีสดครามสวยยิ่งกว่า
- ที่ฉันไม่เคยเจอ - ฉันไม่เคยเจอ
มองดูข้างตัวฉันก็เจอเธอ
ยืนนิ่งไม่เคยทิ้งไปไหน
มือเรายังคงกุมกันไป
มือเธอและฉันกุมกันไป
(ครันเชมฮอลล์)
- เฝ้าคอยอยู่ข้างทุกที่ - ระวัง ซ้ายอีกนิด
(โรงเรียนมากมิตร)
- เยี่ยม - ยืนนิ่งไม่เคยทิ้งไปไหน
เปลี่ยนฉากจบเรื่องของฉันให้ดีเสียที
ก็มีเธอคอยช่วยฉันสู้ความกลัว
เมื่อยามล้ม เธอเอื้อมคว้าฉันไว้
(ครูใหญ่)
- และแล้วเมื่อฟ้าไร้มืดมัว - อยู่ไม่ไกล
มือเธอและฉันกุมกันไป
- กำแพงล่มลงเพราะเธอนี่ - ทำลายกำแพงเสียที
- เธอช่วยให้ฉันเข้าใจ - เธอช่วยให้เราเข้าใจ
เปลี่ยนแปลงตัวฉันเป็นคนใหม่ที่ดี
มือเธอและฉันกุมกันไป
- เฝ้าคอยอยู่ข้างทุกที่ - อยู่ไม่ไกล
ยืนนิ่งไม่เคยทิ้งไปไหน
เปลี่ยนฉากจบเรื่องของฉันให้ดีเสียที
มือเธอและฉันกุมกันไป
เฝ้าคอยอยู่ข้างทุกที่
ยืนนิ่งไม่เคยทิ้งไปไหน
เปลี่ยนฉากจบเรื่องของฉันให้ดีเสียที
มือเธอและฉัน
กุมกันไป
(มาทิลด้า เดอะ มิวสิคัล)
คำบรรยายโดย เจไดยุทธ