BENI SANA GETIREN YOL
Bundan mı istiyorsun?
-Selam. -Selam.
Buzlu yaban mersini suyu alabilir miyim?
-Votka da olsun. Birazcık. -Tabii.
Aslında yok. Yaban mersini suyu olmasın.
-Buzlu votka. Son cevabım. Sağ ol. -Tamamdır.
Hey, sağlam geç kaldın.
Evet, uzmanlık alanımdır.
Will ben.
Jane.
Ee, Sara için mi geldin yoksa...
Siktir. Max miydi? Damat.
Matt olacak. Töreni kaçırsam da gelinle damadın adını biliyorum.
Lafım yok. Peki siz nereden tanışıyorsunuz?
Grubumuz vardı.
-Grup mu? -Evet.
-O hâlde sen... -Topluma aykırı mıyım?
-Müzikalsin diyecektim. -Bizi dinlemediğinden öyle sandın.
-Sen ne çalıyorsun? -Bateri çalıyorum.
-Bateri. -Evet.
Dur. Lütfen şarkı söyleyen bateristlerden olduğunu söyleme.
-Öylesin. -Öyleyim. Evet.
-Sen? -Yok, ben bir şey çalmam.
Yok, yani sen niye buradasın?
Sara ile okul arkadaşı olsak da şehirden ayrıldığımdan beri görüşmedik.
Ölmüş mü bu?
Ölü gözüküyor. Ölü bir kedi galiba.
Peki, sembolizm uzmanı değilim
ama düğününde kedi ölmesi hayra alamet olamaz.
Evet.
Seni ilk gördüğümde
vestiyerde sevişmemiz gerektiğini düşünmüştüm.
Öyle mi?
Ama biraz fazla kaçırdığımdan pek sağlıklı düşünemediğim ortada.
Evet ama bilirsin ki sağlıklı düşünmek biraz fazla abartılıyor.
Ama sonu iyi olmaz.
Başını düşün.
Ayrıca önümüzde ölü bir kedi var, hayra alamet olamaz.
Evet.
-Öf ya, kahrolası elbise. -Arkanı dön.
Ne düğümü bu?
Tamam, şey yapalım. Boş ver onu.
Tamam.
-Kahretsin. Biraz duralım. -Ne oldu?
-Bu, iyi bir fikir değil. -Ne demek o?
Yanlış anlama, çok istiyorum. Senden çok hoşlandım
ama hayatım şu an çok tuhaf bir yerde.
-Evet, kulüp vestiyerindesin. -Biraz konuşsak olmaz mı?
-Konuşmak mı? -Evet, sadece konuşmak.
Önümden çekilir misin lütfen?
Ne oluyor orada?
Eh, sevişmek üzereydik ama sanırım arkadaşın fikri değişti.
Olan şey o değildi.
Tamam.
Hey, açıklayabilir miyim?
-Hiç gerek yok. -Durum biraz karmaşık.
-Yok, kesin çok basittir. -Hayır, gitme.
Az önce herkese paltolarının üzerinde sevişeceğimizi söylemiş bulundum.
Hayatta içeri dönmem.
Öyle yaptın ama biraz da içmiştin. Acaba araba kullanmasan mı?
-Nereye? -Yürüyeceğim.
-Hey, sana kahve ısmarlayabilir miyim? -Almayayım.
Yakın çevrede hiçbir yer yok, çakallara yem olmanı istemem.
Kesin yürüyecek misin?
Öne gelseydin ya.
Yok, birden midem kalktı da. Biraz otursak olur mu?
Elbette olur.
Hediyen kalmış.
Bu...
Evet, ben reklam fotoğrafçısıyım.
Yani çoğunlukla espresso makinesi falan çekerim.
-Tanrım, yapmasak olmaz mı? -Ne yapmasak olmaz mı?
Hayatlarımızı anlatmasak.
Evet, konuşmasak da olur.
Biz de park hâlindeki bir araçta hiç ses çıkarmadan otururuz.
Kulağa hoş geliyor.
Silencio.
-Sessiz olabilirim. -Peki.
-Konuşmasak da olur. -Aradan çıkaralım şu işi.
Serbest yazarım.
Şu an Vanity Fair için Hamptons'daki cinayeti araştırıyorum,
ondan Sag Harbor'dayım.
Vanity Fair ayda bir Hamptons cinayeti yayınlamaz mı?
Anlaşılan Hamptons'daki zenginlerin tek eğlencesi birbirlerini öldürmek.
Bakalım.
Katı bir Katolik ailenin tek çocuğuyum.
Bu da düğünlerde birileriyle yatma eğilimimi açıklıyor.
-Hep yaptığın şey yani. -Ve çok sevdiğim üç küçük oğlum var.
Dur, ne?
Dalga geçiyorum. Yazarlık ve Katolik kısımları dışında.
Bak işte karşılıklı konuşuyoruz. Çok zor değilmiş.
Bak, sana soru sormayı sürdürmek isterdim
ama belli ki tek ortak noktamız
küçük düşürücü bir cinsel deneyim paylaşmamız.
O da bir şey mi? En kötüsünü duymak ister misin?
-Yok. -İyi gelirdi.
Eminim gelmezdi.
Lisedeyken Jodi adlı kızlaydı.
-Bana ne. -Bana sakso çeken ilk kızdı.
Ne desem anlatacaksın, değil mi?
Kendi gözüme fışkırttım.
Dur, ne?
Kendi gözümün içine boşaldım.
Tamam, devam et.
Bir gece Jodi'yle ormana kaçtık. Ne yaptığımı hiç bilmiyordum.
Bekle. Jodi, yavaş ol. Yavaş.
Bu manevraya porno çevresinde "korsan göz" derler.
-Aman Tanrım. -Jodi fotoğraf tutkumu ortaya çıkardı.
Çok güzelsin.
Sekiz kilometre ötede otursa da orası ayrı bir dünyaydı.
Bizimkiler kavga edince pasif-agresif davranırlardı.
Ama onunkiler hiç geri durmazdı.
Biraz gezelim ister misin?
Ben alışığım.
-Emin misin? -Evet.
-Peki. -Gel buraya.
-Jodi'ye ne oldu? -Hani ilgilenmiyordun?
Pardon, utandın mı yoksa?
Daha şimdi gözüme attırdığımı anlattım.
Ne oldu, onunkine de mi attırdın? Kızı kör mü ettin?
O kadar da uzak sayılmaz.
Biliyorum.
Gittiğine seviniyorum. Burada benimle kalsan
muhtemelen sonsuza dek AVM'de çalışırdın.
Hayır, öyle değil. Hey, sonuçta ayrılmıyoruz ya.
Noel'de ziyaretine geleceğim, tamam mı?
-Beni unutacaksın. -Hayır.
Asla unutmam.
Unuttun, değil mi?
Hayır, öyle olmadı.
Yarıyılın son finalinin ardından
arabaya atlayıp ona sürpriz yapmaya gittim.
Pek iyi gitmedi.
Vay be, adamdan işte böyle ayrılınır.
Bayağı yıkıldım.
Evet, hepimiz yaşamışızdır.
Orası bizim özel yerimizdi yahu.
Özel yeriniz garaj yolundaki arabanın ön koltuğu muydu?
Hadi, gel.
Dur, bir sorum var. Sen ona sadık kalmış mıydın?
Evet.
Evet. Ne de olsa ona evlenme teklif edecek hâlim yoktu.
Ne yani, eve geldiğinde sevişecek bir kız mı istiyordun?
-Elbette. 18 yaşındaydım. -O da.
Dua et turtaları iyi olsun.
Onu yiyecek misin?
Yok, yok. Hepsi senindir. Jodi'yi ne zamandır düşünmemiştim.
Sanki o zamanlar başka biriydim.
İlk kalp kırıklığı asla unutulmaz.
Seninki nasıl olmuştu?
Hayır, inan oralara girmeye gerek yok.
Ne diyeceğim... Turtamı geri istiyorum.
-Ne? -Evet, acıktım sanki, turta istedim.
-Turtanı geri mi çekiyorsun? -Değişelim.
İlkini anlatırsan turtadan veririm.
-Bir dilim daha alır mıydınız? -Hayır. Yok, sanırım böyle iyiyiz.
68 model kırmızı bir Mustang'i vardı.
-Anlatayım mı... -Turtayı istiyor musun?
Sanırım becereceğim.
Yok, öyle değil işte. Öyle değil.
Gaza basarken debriyajı bırakacaksın, o kadar.
Tamam.
Korkma.
Durun, öz güvenim düşük diye onunla takıldığımı mı sanıyor?
Lütfen, hiç sanmam.
-Rahibe Rose ne bilsin? Rahibe o. -Evet, onu diyorum.
Peki çocuğun olayı ne? Nerede okuyor?
Emin değilim.
Peki, daha basit bir şey sorayım. Adı ne?
-Michael. -Soyadı ne?
Hanrahan.
-Neden sordun? -Hanrahan.
Evin nerede?
Diyorum ki acaba bir ara ailenle mi tanışsam?
Vay be, kıyafetin çok şekermiş. İlk onunla mı beraber oldun peki?
Evet. Beni ayrıca grafiti ve adi suçlarla da tanıştırdı.
-Vay be, adi suçlar. Çok feciymiş. -Evet.
Kısmen büyük gençlik aşkı yaşadık,
kısmen de bir dizi yasal kabahat işledik.
Ee, ne saklıyormuş?
Bir gün beni okuldan alacaktı ama gelmedi.
Ben de evine gidip annesine evde olup olmadığını sordum.
Ne zamandır hastaydı?
Hasta olmadığı bir zamanı pek hatırlayamıyorum. Öyle işte...
Hey, annemle yemek yedikten sonra gelip seni alırım, olur mu?
Dur. Gerçekten istiyor musun?
Evet.
Tamam, sandım ki...
Yani sence de konuşmamız falan gerekmez mi?
Ne hakkında?
Çıktığımız süre boyunca baban yavaşça ölüyormuş
ama sen bana bundan hiç bahsetmedin.
Michael, çok üzgünüm. Ne yaşadığını hayal dahi edemiyorum.
Sorun yok. Cidden sorun yok. İyiyim ben.
Görüşürüz Jane.
Michael...
Yani o senden ayrıldı.
Hiç beraber miydik, bilemedim.
Belki de seni o durumlardan ayrı tutmak istemiştir.
Belki de sevişmek istemiştir.
Seninle sevişmek muhtemelen hayatındaki en iyi şeydi.
Muhtemelen bayağı iyi bir şeydir.
-Bayağı iyidir. -Eminim öyledir.
Ne yazık ki tek deneyimleme şansını kaçırmış oldun.
Evet, tamamen benim kaybım oldu.
Peki, ben tıka basa doldum. Ayıldım da. Ayrıca çok yorgunum.
Dur. Hadi, kalkalım buradan. Aklıma bir şey geldi.
Şey, peki.
Bu, sana gelsin Michael Hanrahan!
Sana da Jodi Dunne!
Vay canına! Buraya giriyoruz.
"Özel mülk. İzinsiz girenlere yasal işlem uygulanır."
Kolay. Gel hadi.
Çok zarif.
Suçlu olduk!
Burası süpermiş.
Hey! Hemen böyle buyurun. Binmeye boyunuz yetecek mi bakalım.
Ayakkabılarınızı çıkarın.
-Peki. -Tamam, bakalım.
-Tüh ya. -Olmadı, bir dahakine artık.
Ben zaten buna binmek istemiyordum ki.
Zaten pek çocuklara uygun değil gibi.
Şuraya gidelim, hadi.
-Muhteşemmiş. -Öyle.
-İnsanlar böyle tutuklanıyor. -Burası terk edilmiş.
Kimse gelip bizi almaz, söz.
-Söz mü? -Evet.
-Merhaba! -Selam!
-Selam efendim. Memur bey. -Burası özel mülk, farkında mısınız?
Evet, farkındayız.
Arabamızı kaybettik de, onu arıyoruz.
Bulmak için en yüksek yere çıkalım dedik.
Ben onu çıkamaya zorladım.
-Polis çağırıp sizi tutuklatmam gerekir. -Aman ne güzel.
Hemen iniyoruz. Gel.
Bıraktığın için sağ ol Carl, makbule geçti.
Efsanesin.
Aklında başka haneye tecavüz etmek var mı, tekel mi soysak?
-Ne dersin? -Yok, hatamı anladım.
Bundan böyle dürüst yaşayacağım.
Şaibeli geçmişinden devam et. Her şeyi bileyim.
İkimizin de buna vakti yok.
Benim işim yok, ben başlayayım.
-Kadınları böyle mi tavlıyorsun? -İlk denemem. İşe yarıyor mu?
Hafızam aşırı yüklü. Biraz boşaltsam fena olmaz.
-Seni anlıyorum. -Birbirimize her şeyi anlatsak ya.
Sevdiklerimizi, sevmeye çalıştıklarımızı.
Yok, onun çok kötü bir fikir olma potansiyeli var.
Ne kaybederiz? Bu son görüşmemiz.
Evet, sanırım o konuda haklısın.
Birkaç romantik rezaletimi daha sana seve seve anlatırım.
Söz, gülmem.
Palavra, seni yeterince tanıdım.
Söz, çok gülmem.
Peki madem.
Üniversite son sınıfta bir kızla tanıştım.
Aslında bir kadınla.
Hey!
-Bana mı... -Tren istasyonu nerede?
-Pardon? -Trenler.
Evet.
Evet, yaklaşık 10 dakika şu yönde.
Siz... Pardon, acaba... Burada okumuyorsunuz, değil mi?
Yok, kuzenimi ziyarete gelmiştim.
-Adın ne? -Will.
-Will. Selam. -Selam.
-Eve ben. -Selam.
Will, beni istasyona kadar geçirir misin?
Olur. Ha, aslında çok isterdim...
Aslına bakarsan şu an dersim var ama...
-Hayır, yok. Gel. -Ne? Peki.
-Geliyorum. -Ben de. Tamam.
Aman Tanrım.
-Bu çok... -Rica ederim.
Aman Tanrım.
Yapma yahu, gerçekten oldu mu bu yoksa hayal mı ettin?
Biliyorum.
-Kız çok seksi. -Biliyorum.
Fotoğrafçı mıydın sen?
Eh, pek şey yapamadık. Pek konuşma fırsatımız olmadı.
Yok, fotoğrafçı değilim. Sadece fotoğraf çekiyorum.
-Ne olmak istediğimden emin değilim. -Bence ne olduğun belli.
-Giyin ve çanta hazırla, gidelim. -Dur, ne? Nereye?
Sen bana odanı gösterdin, ben de sana benimkini göstereyim.
-Selam! -Eve hoş geldin!
-Justine bu. Oda arkadaşım. -Selam.
Bu da Will. Onu Courtney'nin okulunda buldum.
Yüksek öğrenim. Alçak öğrenime hoş geldin.
Partilere eli boş gidilmezmiş.
Aslında annem öyle demişti, yani...
Annen iyi bir kadınmış Will. Bunu asla unutma.
Biraz boşluk bırakalım. Üstümü değişeyim.
-Pardon. -Buyur.
Tanrım, Eve. Arkadaşının yatma vakti geçmedi mi?
Will bu. Hafta sonu için ziyarete geldi.
Ne iş yaparsın Will? Çekinmeden uydur.
Kimse istediğini yapmıyor zaten.
Sen New York'a ne için gelmiştin?
Seninle yatmak dışında ne için geldiğimi hatırlamıyorum Eve.
Sen niye geldin koç?
Eve'le yatmak için.
İyi hamleydi genç.
Tamam, yavaş. Bir yere kaçmıyorum.
Pardon. Bu geceki son trene yetişemeyeceğim galiba.
Ne uyuşturucu içtin sen?
Justine bana mavi haplardan verdi, sonra da morlardan.
Hem mavi hem mor mu verdi?
-Mavi ve mor. -Cidden mi?
-Ne var? -Kaç tane aldın?
-Bilmem. Üç dört tane. -Üç dört tane mi?
-Evet. -Ambulans lazım.
-Ambulans mı? -Numara kaçtı?
Ambulans için mi? 911. Ne...
Alo, ambulansa mı ulaştım? Acil bir durum söz konusu!
Amma salladın ha!
-Bu hatunu sevdim. -Evet, ben de. Onunla yaşadım sayılır.
Sınavım varsa trene atlardım.
Yani okulu bırakmak zorunda kalmadan okulu bırakmış gibi oldun.
Minimum çabayı sarf ettim.
Sanki hep öyle yapıyorsun.
Evet.
-Seni becermek istiyor. -Ne? Hayır, istemiyor.
Gidip konuşsan üç dakikaya kalmadan eve atarsın.
Sen onu eve atmamı ister misin?
İstesen yapabileceğini bil istedim.
İstemezsem ne olur?
Benimle eve gelirsin.
-Yürü. -Nereye?
-İrlandalı vedası yapıyoruz. -O da ne?
Birdenbire ortadan kayboluyorsun.
Tamam, testi geçtin yani.
Yani... Şimdi düşünüyorum da bir sürü teste tabi tutulmuşum.
Tekrar ziyaretine gelmem bir ayı bulacak sanırım.
Okula dönmen şart mı?
Mezun olmam gerek.
Öyle mi? Neden?
Bilmem. Ama okulu bitiremezsem annemler kafayı yiyebilir.
Aman Tanrım! Annenlerin ne düşündüğü kimin umurunda?
Hem ben seni özlerim.
Hey, sana bir şey sorabilir miyim?
Nedir?
-Neden benimle olmak istiyorsun? -Karşı konulmazsın.
Hadi, yapma. Ciddiyim.
Niye benimle olmak istediğini söyleyebilir misin?
Çünkü beraber olduğum diğer tipler hep peşin hükümlüydü.
Hepsi hayatı gardını alarak yaşıyordu.
Senin kollarınsa hep açık.
Ve bu çok güzel bir şey.
Kim sana âşık olmaz ki?
Bana âşık mısın?
Evet.
İrlandalı vedası yapmışsın. Bir daha görüştünüz mü?
Birkaç defa aradım ama hiç açmadı.
Onu suçlamıyorum.
Daha akıllı davranmalıymış. Kendini üniversiteliye kaptırmış.
Bir süre kimseye "Sana âşığım" dememiştir.
Çok gençmişsin, tamam mı? Başka türlü gitmesini bilememişsin.
Keşke ilişkimizi daha zarif sona erdirseydim.
Evet ama ona kazık atan yaralı adamlarla çıkmaktan bıkınca
onu incitmeyeceğini sandığı yufka yürekli bir çocuk bulmuş ama...
Seni en çok incitenler incitmeyeceğini sandıkların olur.
Onu nereden öğrendin?
Apayrı bir hikâye o.
-Gel. -Merhaba. Fielding Hoca mı?
Lütfen bana "hoca" deme. Din öğretmeniymişim gibi hissettiriyor.
-Wallace ben. -Evet, biliyorum. Selam, ben de Jane.
Memnun oldum Jane.
Ne diyeceğim, aslında artık dönmem gerek.
Dönmen... Ne oldu ki?
Hiç, şey var da... Yetiştirmem gereken bir iş var.
Yarın erkenden başlayayım, ondan.
Çok hoş bir akşamdı.
-Evet. -Gerçekten.
Gerçekten öyleydi.
-Gitmek zorunda olmana üzüldüm. -Evet, ben de.
Numaramı ister misin?
Evet, isterim. Numaranı kesinlikle isterim.
-Şey... -Al.
İstediğin zaman ara. Turta yemek, haneye tecavüz
veya aşk hayatım hakkında rezil şeyler duymak istersen. Sonu gelmez.
-Belli olmaz, belki de icabet ederim. -Sevinirim.
Aman Tanrım. Vestiyerdeki adamsın sen.
Tanrım.
-Müthiş bir şeydi. -Dur, ne? Gerçekten mi?
Bu yıl o kadar çok düğüne gittim ki hepsi iç içe geçti.
-Ama bunu asla unutmayacağım kesin. -Memnun ettiysem ne mutlu bana.
-Bir içkiyi hak ettin. -Ettim.
-Ismarlayabilir miyim? -İçkiler ücretsiz.
Doğru. Sana ücretsiz içki ısmarlayabilir miyim?
Müsaade eder misin?
Tabii.
BİLİNMEYEN ÇAĞRI
-Alo. -Merhaba.
Ben de tam çalma listesi yapıyordum.
Âşık liseliler gibiyim.
-Çok sevimliymiş. -Evet, çok tatlı yahu.
Şöyle ki, üniversitedeyken Elton diye biriyle tanıştım.
Son senemdi
ve ilginç birileriyle tanışmaktan umudumu kesmiştim.
Selam.
Selam oğlum.
-Güzel gün. -N'aber?
-Her şey yolunda mı? -Ne demek o?
Öylesine sordum işte.
Bir saniye.
Merhaba.
-Merhaba. -Okul gecesi dışarıdasın ha?
Evet, sonuçta perşembeleri herkes çıkar, ondan.
Evet, öyle gözüküyor.
Ee, burada mı okuyorsun?
Şimdilik öyle. Sana içki ısmarlayabilir miyim?
Olur.
Süper. Andre! Bana her zamankinden ver lütfen.
Bir tane de...
-Votka yaban mersini lütfen. -Kimliğin var mı?
-Evet, elbette var... Bir yerlerde. -Ben gördüm.
-Var. -Şimdi buradaydı.
Bendeymiş. Ben...
Kaybolmasın diye ben almıştım.
Vay be.
Bu kız mükemmelmiş yahu.
Elton.
Evet. Ona çok fena âşık oldum.
Hardy'ye romanı yazmak için ilham veren bu oldu.
Evet, çarşamba günü neyi tartıştığımızı kim hatırlatabilir?
Hardy'nin, Tess'in bekâretine karşı aldığı tavrın doğasına odaklanmıştık.
Bu kitap Viktoria döneminin cinsel ahlakına ne açıdan meydan okuyor?
Hardy'nin tavrı, kadınlardan beklenen hareket tarzının aksi yönünde...
Evet, pardon. Geç kaldım, üzgünüm.
Ama tek bir sorum olacak.
Kierkegaard'ın varoluşçuluğuyla bağlantısı ne?
Özellikle de Tanrı'nın sessizliğinin Tanrı'nın kendisi olduğu inancıyla.
Kierkegaard mı? Kimsin sen? Bu dersi alıyor musun?
Kierkegaard'a göre almıyorum.
Neyse, müsaadenizle Profesör, tabii profesörseniz,
bu genç hanımı alıp götürmem gerekiyor. Bir aşkıncılık deneyi yapacağız. Evet.
Geri kalanlarınız hoşça kalın ve bol şans!
Bu ders çok sıkıcı.
Kusura bakmayın.
Yüzünün hâlini gördün mü?
Aman Tanrım, günümü gün etti.
Herkes bizi gözetliyor.
Öyle mi? Hey, nedenmiş o?
Sonsuz aşkımızın sırrını öğrenmek için elbette.
-Ne? -Evet. Bak işte.
Şu adama bak. Rusya'ya yollamak üzere fotoğraflarımızı çekiyor. Evet.
Ruslar sonsuz aşkı ne yapsın ki?
Dezenformasyon kampanyası mı başlatırlar?
Çok ciddiyim Jane.
Bunların hiçbiri alarm zili çaldırmadı mı?
Alarm zilinin sesine karşı hep duyarsız olmuşumdur.
Jane! Yok, yukarı bak.
Tanrım. Elton! Ne işin var orada?
Kampüsteki en yüksek şeyin üstünden sana aşkımı haykırmak istedim.
Kampüsteki en uçmuş şey sen olmayasın? İn aşağıya!
Sanmam! Bak anne, ilaç almadım!
Elton, lütfen in. Başın belaya girecek.
-Hey, ne oluyor? -Tanrım.
Başımın asıl belası sensin! Hiç kurtulamayacağım belasın.
Hadi evlat, in çatıdan! Sevgilin mi? Sarhoş mu?
Hayır, hayır! Onunla konuşma Jane.
Sana yardım etmek istiyor. Lütfen...
Yardıma ihtiyacım yok benim!
Elton, lütfen...
Elton...
Güya romantik olacaktı.
Aman Tanrım.
Bir daha görüşmediniz mi?
Cumaları kıyafet serbest, haberin yok mu? Utanmışsındır.
Selam.
Konuşmaya başlamadan önce özür dilemek isterim.
Çatıdaki şu küçük mesele için.
Hayır, özür dilemene gerek yok.
Eh, görebildiğin üzere annem olayı biraz fazla abarttı.
Tatile ihtiyacım olduğuna karar verdi.
Biraz ara verebileceğine sevindim.
Biliyor musun, birkaç haftaya,
doğru hamleleri de yaparsam buradan çıkabilirim.
Acele etmesen daha iyi değil mi?
Yazı Paris'te geçiririz.
Şey yapalım... En iyisi adım adım ilerleyelim, olur mu?
Acıdın mı?
Ne? Yok, sana acımadım.
-Niye geldin? -Seni görmeye. İyileşmene yardım için.
-İyileşmek mi? -Evet.
Ne iyileşmesiymiş o?
-Bakımına yardım ederim. -Tanrım.
-Ben... -Ben. Yok.
-Kendime bakarım. -Yok, lütfen.
Üzgünüm, öyle... Öyle demek istemedim, tamam mı?
Özür dilerim. Elton...
Üzgünüm Jane.
Kabalık ettim.
Biz şey mi yapsak? Paris'i planlamaya mı dönsek ki?
Tanrım, orası "Işıklar Şehri"dir.
Gerçi salyangoz hazırlamaları beklenmedik şekilde uzun sürer.
Dördüncü bölgedeki Le Marais'de kalırız.
Onu öyle bırakmak içime oturdu ama...
Çok gençtim, ne yapacağımı bilemedim.
-Evet, çok zor olmuştur. -Evet.
Galiba o ilişkiden o an çıkmasaydım ben de ona kapılıp giderdim gibi geldi.
Hey, tam olarak neredesin?
Bir kumsalda.
Çok uzak olmasa gerek.
Konum atsam gelip beni alır mısın?
Evet.
-Selam. -Selam.
Annem çocukluğumun büyük kısmında depresyondaydı.
Neredeyse bir yıl yataktan çıkmadı.
Babam hep normalmiş gibi yapmaya çalışırdı.
Ama aslında onun hüznü bizi de içine çekmişti.
Elimden geldiğince eve gitmemeye çalışırdım.
Sonra babam da öyle yapmaya başladı.
Ayrıldılar mı?
Evet.
Evet, benimkiler de.
Ayrıldıklarında üç yaşındaydım.
Hatta ilk hatıram odur.
Merdivenlerin tepesinde dikildiğimi hatırlıyorum.
Merdivenden aşağıya babamın onca valizine bakıyordum.
Kapının önündeydiler.
Evet.
-Çok fenaymış. -Evet.
Seninkinden daha beter.
Öyle şeyler atlatılmaz.
Ne diyeceğim...
-Ne? -Çok acıktım.
-Hep aç mısındır? -Hep açımdır.
-Hep açsındır. -Hadi.
İştah açmak için çocukluk travmasının üstüne yoktur.
Tamam.
SES
Sana hazırladığım çalma listesinden.
Sevdim.
Kenara çek, şurası açık gibi.
-Öf ya, kahretsin, kapalı. -Sen ne zamandır tabelalara uyuyorsun?
Tatlı dilimle bizi içeri sokarım.
ÖZEL PARTİ İÇİN KAPALI
-Pek de canlı bir toplulukmuş. -Evet, yerlerinde duramıyorlar.
YIL DÖNÜMÜNÜZ KUTLU OLSUN
Açık büfe bana göre değil, beceremem. Suşi üstüne pirzola yığarım, fena batar.
Nasıl beceremezsin, ne demek ki o?
En güzel yanı ikinci tabağı almaktır.
-İki tabak oluyor mu? -Evet, kural yok.
Merhabalar. Siz kimsiniz?
Akrabamız mısınız? Bilmediğim çocuklarım mı var?
Lütfen! Şunların kemik yapılarına bak. Çok güzeller.
Kimsiniz yahu siz?
-Şeyiz... -Şeyiz...
-Biz... -Biz...
Davetsiz misafiriz.
-Davetsiz mi? -Evet.
Bayıldım. İşte şimdi partiye benzedi, değil mi?
Eh, yıl dönümü partimize davetsiz geldiysen yakışıklı çocuk...
-Kim? Ben mi? -Evet, sen. Benimle dans edeceksin.
Tamam ama bana öğretin, sakarımdır.
Böyle buyurun.
Seninki eline koluna hâkim olur mu?
Yakın geçmişe bakarsak endişelenecek bir şeyiniz yok.
-Bu kız eşin mi? -Hayır.
-Aslında yeni tanıştık. -Hayır!
-Evet. -Kahrolası 40 yıl.
-Vay canına. -Madalya hak ettim.
Hatta kupa hak ettim. Eşim de hak etti.
Çocuklara koçluk yaptığımda pes etmeyenlere kupa dağıtıyorduk.
Bu akşam onu mu kutluyorsunuz? Pes etmemeyi.
Bütün mesele pes etmemekte.
Evlilik tavsiyeniz olur mu?
Banyoları ayırın.
-Büyük tavsiyeniz bu mu? -Eh, faydası oluyor. Biraz.
-Teşekkür ederim. -Hey, çok teşekkür ederim. Tamam.
Bizimkilere gidelim mi?
-Çok teşekkürler. -Çok güzeldi.
Sakıncası var mı?
Şaka mı bu? Tabii ki var.
-Ama ölmem. Ölmem. -Teşekkür ederim.
-Bu dansı bana lütfeder misiniz? -Ederim.
Seni Eddie'ye kaptıracağımı sandım. "Davetsiz misafir!"
-Hiç yapamadın. -Hiç olmadı, değil mi?
Ee, şimdi ne yapacağız?
Otel odan var mı?
Motel odam var.
Bayağı iyi bir motel. Havuzu var.
İçi yaprak dolu.
Tarak lazımsa tarak satan otomatları da var.
İyi bir tarak arıyordum ben de, iyi oldu.
Bak, daha ileri gitmeden önce...
-Gideceğimizi kim söyledi? -Kimse.
Ne var?
Kız arkadaşın var mı Will? Açık konuşayım.
Kız arkadaştan kastım sonradan ortaya çıkabilecek
kayda değer herhangi bir ilişkin var mı hayatında?
Son birkaç yılda çok fazla kız arkadaşım oldu
ama aslında hepsi aynı şeyin farklı versiyonlarıydı.
-Fotoğrafçı senmişsin. -Evet, geçmiş olsun.
Arkadaşın mı şu?
O mu? O benim dişçim. Bu insanların hiçbirini tanımam.
Gözüme takılıp, fotoğrafını çekip duvara astığım anlar sadece.
Kendini küçümsemek çok kapı açar.
Şerefe.
Greenpoint'teki barı diyorsun.
-Evet, pinpon masası olan. -Bayılırım.
Ne? Niyetin kaybetmek galiba.
-Yolu biliyor musun? -Eminim bulabilirim.
Rusya'dan Sevgilerle en iyi Bond filmidir.
-İzlemek isterim. -Öyle mi? Bende var. Bir ara izleyelim.
Ne zaman?
Programıma bakayım. Şeye ne dersin? Şimdi.
Olur.
Kulağa çok korkunç geliyor.
-Hiçbiriyle gurur duymuyorum. -Gerçekten mi? En ufak bile mi?
Artık duymuyorum.
Kesin gelmeyeyim mi?
Evet, eski grubumdan bir elemanın nişanı.
-Geçmişini biraz tanımak isterim. -Herkes yabancı.
Ben gelirsem ben yabancı olmam.
Pardon.
-Ne yapıyoruz biz? -Nasıl yani?
Artık benimle olmak istemediğin ortada da.
Lütfen paranoya yapma, dönünce mesaj atarım.
Hey, söz veriyorum. Çıkar çıkmaz sana yazarım.
Her şeyi ben mi yapayım?
Ne demek o?
Ben gidiyorum.
Son bir yıldır tekim.
Şu an öyle görünemese de kendimi toparlamak için çok çabalıyorum.
Bak, benim de sorunlarım yok değil.
Sakın söyleme. Evlisin.
-Neredeyse. -Dur, neredeyse mi? Şaka yapmıştım.
Mark adında bir avukatla bana randevu ayarladılar.
Öyle çıkmayı hiç sevmem, avukatları da sevmem sanırdım.
-Jane? Selam, Mark ben. -Selam.
-Geciktim, kusura bakma. -Olsun.
Şık bir yere gideceğimizi bilmiyordum. Bilsem...
Yok, işten çıkıp geldim.
-Sorun yok, harikasın. -Sağ ol.
-Gidelim mi? -Evet.
Harika.
-Tamam. Annen Kit, baban Jerome. -Evet.
Aynı İrlanda yünü kazaktan giyerler, bazen ayırt etmek güç olur.
İrlanda yünü halıları da var. Bazen halıdan ayırt etmek de güç oluyor.
-Bunu şu an uydurdun. -Hayır.
Bir kere bütün gece babamla deniz ile kara milinin farkını konuştum.
Meğer halıyla konuşmuşum.
Todd da kardeşin.
-Todd. Tamam. -Evet. Gurur ve neşe kaynağımızdır.
Adını bile duymadığım uyuşturuculardan üç okuldan atıldı. Nereden bulur bilmem.
Ne bileyim, hayatını batıranlara özel bülten falan mı çıkıyor?
O bülten bana da geliyor.
Artık gelmeyecek.
Hazır mısın?
Evet.
-İşte geldi. -Kim sangria ister?
Vay canına.
-Anne, teşekkürler. -Bu benim özel tarifim.
-Buyur. -Sağ olun.
Evet. Sende var mıydı?
-Tamam o zaman. -Güzelmiş.
Evet.
Çocukken buralardaki bir yaz kampına gitmiştim.
Evet. Hiç unutmuyorum, bir gece çok sarhoş oldum
ve ayağım takılınca bir hendeğe düştüm.
Evet, bütün gece çıkamadım. Deliceydi.
-Erkekler yardım etmedi mi? -Yok, beni orada bırakıp kaçtılar.
Birinin böyle bir şey yapması ne kadar da kötü.
Umarım yargı onlara hiç acımamıştır.
Todd dalga geçiyor. Pek çok çekici yanından biridir.
Evet Jane, Mark'ın söylediğine göre muhabirmişsin.
-Nerede çalışıyorsun? -Serbest çalışıyorum.
Hiç bana göre değil.
-Fazla stresli. -Evet.
Sıradaki işin nereden geleceğini bilmemeyi seviyorum. Beni diri tutuyor.
Bana pranga vurulmasını da engellemiş oluyorum hem.
O zaman gelişimizin sebebine geçelim mi?
-Olur. -Tamam.
Jane ile nişanlandık.
Dur. Nişanlı mıydın?
Evet. Çok mutluyuz.
-Harika, evet. -Şaşırdım desem yeridir.
-Ne zamandı bu? -Üç ay önce.
-Vay be. -Evet.
Onun gibi biriyle olmanı beklemezdim.
Neydi adı?
-Mark. -Mark, evet.
Öyle biriyle nişanlanmanı beklemezdim.
Nasıl biriyle nişanlanmamı beklerdin?
Bilmem. Böyle alaycı, işte karanlık, somurtkan, boyun dövmeli biriyle.
Bu, son derece aşağılayıcı. Ama ne demek istediğini anladım.
Bu tutucu tipsizin nesi bu kadar özeldi peki?
Sanırım dramlardan bıkmıştım.
Anlaşmaya boyun eğmiştim.
Ne anlaşması?
Zevk ve acı seviyelerime sınırlama getirip
karşılığında görece mutluluğun sefasına bel bağlayarak
bir çeşit istikrarlı hayata kavuşacaktım.
-Doğru. -Aslında yanlış.
Nişanımız 13 gün dayandı.
-Selam Todd. -Selam.
Mark'a mı baktın? 16.30'a kadar softbol antrenmanında.
Biliyorum.
Ben aslında seni görmeye geldim.
-Her şey yolunda mı? -Evet.
-İçeri gelebilir miyim? -Evet, tabii. Gel.
Yapmayı bildiğim tek kokteyl bu sayılır.
Aslında çikolata gibi bir tadı var.
Senden hoşlanıyorum.
Söylemem gerekiyordu.
Gün içinde durup ne yaptığını merak ediyorum. Sürekli.
Sağ ol, çok gurur verici.
Mark'ın tarif ettiği kadar manyak biri değilim.
Sadece inkâr konusunda pek iyi değilim.
Daha gençsin, iyileşirsin.
Bak, ben ciddiyim. Seni düşünmeden edemiyorum.
Etmeye çalışsan iyi olur, tamam mı? Çünkü abinle evleneceğim.
Gördüğüm en güzel şeysin.
Ya Mark?
Mark sıkıcıdır.
Onu sevmiyorsun.
Ben biliyorum. Sen de biliyorsun.
Öyle mi?
-Razı oluyorsun ve pişman olacaksın. -Tamam, sen de daha üniversite birdesin.
Seninki geçici heves. Bir iki aya geçer gider, söz.
Evet, vücudunun herhangi bir yerindeki
herhangi bir çilin yerini sorsana ona.
Sor bakalım, ezberinde var mı?
Benim var.
Artık gitsen iyi olacak.
İyi akşamlar, yardımcı olayım.
Selam.
Her şey yolunda mı?
Bir şey söylemem gerek.
Peki.
Ama bil ki her şeyi söylemesen de olur.
İstersen söylersin.
Ama sanıyordum ki evliliğin bütün amacı
birbirine her şeyi söylemek, sır saklamamaktır.
İnsanların her zaman sırları olur. Bunun bir sakıncası yok.
Biraz gizem iyidir, değil mi?
Kardeşinle yattım.
Kardeşiyle mi yattın?
Seni ailemden uzak tutayım.
Gerçi etkileyiciymiş.
Mayınla niye uğraşasın? Nükleer bombayı at gitsin.
Evet. Böylece kendime olan nefretim yeni bir seviyeye ulaşmış oldu.
Düğünde üstüne atlamam da biraz ondandı herhâlde.
Yakışıklı ve çekiciyim diye sandım.
Yok, resmen herhangi biri olabilirdin.
Anladım.
Ee, şimdi ne yapacağız?
İki kişi birbirine her şeyi anlattıktan sonra
topuklamadıysa ne yapar?
Kahretsin.
İlk seferinde motelde yatmamızı sonra başıma kakma.
Vestiyerden iyidir.
Bekle.
Şaka mı bu?
Hayır, ciddiyim. Dur biraz.
-İyi misin? -Evet.
Bak, bunu gerçekten yapacaksak sana birini daha anlatmam gerek.
-Peki. -Daha önce de anlatmaya niyetlenmiştim.
Adı, Wallace Fielding'di.
Yüksek lisansımı tamamladığım sıralarda tanıştık.
Gel.
Merhaba. Fielding Hoca mı?
Lütfen bana "hoca" deme. Din öğretmeniymişim gibi hissettiriyor.
-Wallace ben. -Evet, biliyorum. Selam.
-Ben de Jane. -Memnun oldum Jane.
Ben de.
Vay canına. Seherde Ağaçlar. O kitap hayatımı değiştirdi. Söylemem gerek...
-Okumadın. -Kaç kere okudum!
-Üzüldüm. -Yok.
Diyordum ki sohbete vaktiniz var mı, kötü bir zamanda mı geldim?
Aslında mükemmel bir zaman çünkü şu an sınav okumak istemiyorum.
-Süper. O hâlde rica ederim. -Konuşalım.
Benimle konuşmaya vakit ayırdığınız için çok sağ olun.
Biliyorum ki çok meşgulsünüzdür.
Meşgulüm evet. Ama neyle?
Huzur içinde yazmamı sağlayacak düzenli bir maaş için bu işe girdim
ama işin aslı, yazmamak için bahanem olmuş oldu.
O hâlde ne yapıyorsunuz?
-Cidden bilmek ister misin? -Evet.
Art arda realite şovları izliyorum.
Alaska yengeci avcıları hakkındaki programı mesela.
Açıkçası çok sürükleyici.
Geldik. Evim burası.
Vay canına, güzelmiş.
Evet.
Nasıl yapıldığını unuttum.
Neyin nasıl yapıldığını?
Seni içeri davet etmeyi.
İçki teklif ederdim ama içmeyi bıraktım.
"Gravürlerimi göstereyim mi?" derdim ama gravür yapmıyorum.
Sen yapıyor musun?
Hayır, ne yazık ki yapmıyorum.
İçeri gelmek isterim.
-Gerçekten mi? -Evet.
Her telden çalıyor, farkındayım.
Gerçi dikkat etmem gerek.
İnternet benim gibi münzeviler için bir şeyler almayı çok kolaylaştırdı.
Arada çıkıyorsunuzdur. Kitap turnelerine çıkmıyor musunuz?
Turneye çıkıyorum,
sonra eve gelip birkaç yıl bir daha çıkmak istemiyorum.
Alkolik toplantılara giderdim
ama kimsenin duygularını dinleyecek takatim kalmadı.
Diğer etkileşimler de içmek istememe neden oluyor.
Dışarıda olmak, yeni şeyler deneyimlemek önemli değil mi sizce?
Bana deneyimden gına geldi.
Daha fazlası hiçbir şeyi net göremememe neden olur.
Yani yeni deneyimlere hiç mi yer yok?
Yani... Orada burada bir iki istisna yapabilirim tabii.
Bana taşınsan ya.
Şaka yapıyorsun, değil mi?
Ciddiyim. Bana taşınmanı istiyorum.
Yaşayacak yere ihtiyacın var.
Evet ama öncesinde bir haftadan fazla çıkmamız gerekmez mi?
Yıllardır kimseyle çıkmadım. Niye çıkıldığını hiç anlamamışımdır.
Şöyle ki, ben ya varımdır ya da yokumdur.
Ne dersin?
-Olur. -Olur mu?
Evet.
İşte bu kadar. Ona taşındım.
-Dönmek için çok mu geç? -Ağır ol bakalım.
Selam Profesör, nasılsınız?
-Selam. -Merhaba.
Bu partiye gidebileceğimize söz verdim ama anlaşılan o sözü tutamayacağım.
Hadi, eğlenceli olacak. İçerideki herkes seni seviyor.
Ben sırf seni seviyorum.
Peki. Ben de sırf senin olduğun yerde olmak isterim.
Yok, sen bensiz git. Aylardır hiç eğlenemedin.
-Emin misin? -Evet. Bana bir şey olmaz.
-Biraz çalışırım. -Peki.
-Bir şey olmaz. -Tamam, görüşürüz.
-Tamam.
Selam.
Ne oldu?
Gel.
Selam.
Anlatmak ister misin?
Sanırım sen kendi partindeyken ben de...
Ben de kendim partiledim.
Kafam karıştı çünkü bana partiye gitmemi söyledin.
-Sen "git" dedin. -Senin suçun yok.
Seninle dönmeme izin vermeliydin. Zaten öyle yapmak istemiştim.
Hey, düşündüm de şöyle yapalım...
Belki de evlenmeliyiz.
-Ne? -Evet, seninle evlenmek isterim.
Sen de istersen. İster misin?
Şimdilik eldeki duruma odaklanalım, olur mu?
Seni tutmaya çalışmazsam aptallık etmiş olurum.
Vay be.
-İrlandalı vedası yapmışsın galiba. -Evet.
Olimpik spor olsa altını garantilemiştim.
Onu bir daha gördün mü?
Kendimi suçladım.
Hâlâ da suçluyorum.
Ondan sonra uzun süre kimseyle çıkamadım.
Sonra da Mark Foreworth'le nişanlanıp
o işi de havaya uçurdum.
Yani seni kurtaracak birini arıyorsan yanlış yere bakıyorsun.
Beni kurtarman gerekmiyor.
Tanrım, darmadağınım.
Hey.
Odadaki en dağınık kişi bile değilsin.
-İyi hissettirmeye çalışmana gerek yok. -Çalışmıyorum.
Sana Audrey'yi anlatayım.
Votka soda alabilir miyim lütfen?
Selam.
Asla inanmazsın ama ben de bu elbiseyi giyecektim.
-Elbiseyi taşırdın. -Öyle mi?
Gerçi senin kadar güzel görünemezdim.
Seni bu akşam buraya hangi rüzgâr attı?
Grubun tekinin fotoğraflarını çekeceğim.
Evet. Ya sen?
Grubun tekinin solistiyim.
Öf ya! Ama bana tuzak kurdun.
Evet, belki biraz. Beni fotoğraflarda iyi çıkart.
Hazır mıyız?
Herkese merhaba. Bu akşam geldiğiniz için teşekkürler.
Bu, eski favorilerimdendir.
Elbet sen olacaktın
Çok dolandım, Nihayet buldum
O kişiyi
Beni özüme döndürecek
Beni melankolik yapacak
Hatta hüzünlüyken mutlu edecek
Onu düşününce
-Lambanın yerini değiştireyim mi? -Evet, istediğini yap.
Emin misin? Düzenini bozmayayım.
Evet, sokaktan kaptığım eşyalar onlar. İstediğini istediğin yere koy.
-Doğru ilerlediğimizden emin olmalıyım. -Elbette.
Hep boş oturup bir şey olmasını beklemek istemem.
Evet. Şöyle yapalım...
İsterim ki ben şu an sana bir şeyler yapayım.
Çünkü başka kimse Heyecanlandırmadı beni böyle
Tüm kusurlarına rağmen Seviyorum seni yine de
Elbet sen olacaktın Harikulade sen
Elbet sen olacaktın
Çünkü başka kimse Heyecanlandırmadı beni böyle
Tüm kusurlarına rağmen Seviyorum seni yine de
Elbet sen olacaktın
Harikulade sen
Elbet sen olacaktın
Kalbin çok hızlı çarpıyor.
Biliyorum.
Bu farklı.
Evet, bu farklı.
Selam.
-Hikâyeni böldüm. -Evet, çok ayıp ettin.
-Hemen geliyorum. -Tamam.
SENİ SEVİYORUM
Juliet kim?
Hikâyenin geri kalanı o.
Selam, geciktiğim için üzgünüm. Tren rötar yaptı da.
-Sorun değil. Anahtarların. -Evet.
Tüm eşyamı çıkardım.
Vay be, çabuk oldu.
Şimdi ne yapacaksın peki? Nereye gideceksin?
Eve. Ailemin yanına taşınıyorum.
Ne? Neden öyle bir şey yapasın ki?
Hamileyim Will.
Onlarla konuştum, bana destek olacaklar.
Dur, onlara söyledin ama bana söylemedin mi?
Şaka mı yapıyorsun? Benden ayrılan sendin.
Bir şeyleri çözmek için biraz vakte ihtiyacım vardı.
-Hamile olduğunu... -Hazır olmadığını biliyorum.
Hele buna hiç hazır değilsin, değil mi?
Pardon, söz hakkım yok mu?
Gerçekten istiyor musun?
Öyle düşünmüştüm.
Yani Juliet benim kızım.
Kaç yaşında?
Haftaya beş yaşına basacak.
-Bir şey yapacak mısınız? -Doğum günü için mi?
Bilmem, henüz tam emin değilim.
Ne yapıyorsun? Niye giyiniyorsun?
Ben şey... Benim gerçekten eve gitmem gerek.
Saat sabahın altısı.
Evet ama yetiştirmem gereken bir iş olduğunu söylemiştim.
Pardon, kızım var diye mi bana kızdın yani?
Hayır.
Üzgünüm, seninle tanışmak güzeldi.
Nereye gidiyorsun?
Arabama gideceğim. Lyft çağırırım.
Gitmen gerekiyorsa ben seni arabana bırakırım.
Burada vedalaşalım.
Pardon, anlamama yardımcı olur musun?
Neden birden kaçıyorsun?
-Cidden anlatayım mı? -Evet.
Yatmadan önce senden istediğim tek şey neydi?
Sevgilin var mı, dedin.
Hayır, sonradan çıkabilecek kayda değer ilişkin var mı, dedim.
-Çocuğun olduğunu bilmek istemez miydim? -Eh, onu kastettiğini anlamamışım.
-Evet, bizden olmazdı. -Dur, ne demek o?
-Ne dedim ki böyle düşünüyorsun? -Tek bir şey değil, hepsi, tamamı.
Senin anlattıklarından ne farkı var?
Güvenilmeyecek biri olduğun gün gibi ortada.
-Yapma. -Evet.
İşler zorlaşınca arazi oluyorsun.
Beraber olduğun herkesi bırakmışsın.
Evet çünkü senin gibi hasarlı adamlara âşık oluyorum.
O yüzden evet, fırsat varken çıkıyorum.
-Selam Will. -Selam. N'aber? Uyandı mı?
Evet, onu giydiriyordum. Bekle biraz.
-Merhaba baba. -Merhaba tatlım, nasılsın? Günaydın.
Bugün beni görmeye gelecek misin?
Bugün gelecek miyim? Hayır, bugün gelmeyeceğim.
Peki doğum günü partime gelecek misin?
Elbette partine geleceğim. Hayatta kaçırmam.
Tamam.
-Evet. -Boyama partisi olacak.
Boyama partisi mi? Ben şey... Annen bana söylememişti.
-Ne boyayacağız peki? -Bir kaplumbağa.
Kaplumbağa mı boyayacağız? Güzelmiş, tamam.
Belki ben kafasını boyarım, sen kabuğunu, olur mu?
Olur. Bana hediye aldın mı?
Evet, sana hediye aldım ama ne olduğunu daha söyleyemem.
Hadi, lütfen.
-Peki, gerçekten bilmek istiyor musun? -Evet.
İstediğin Molly bebeğinden aldım.
-Molly değil, Sally. -Kahretsin.
Baba! Küfür kavanozuna para atman gerek.
Üzgünüm, küfretmek istememiştim.
Tamam ama sana doğrusunu alırım. Özür dilerim.
Sorun değil.
Seni çok özledim canım. Gerçekten çok özledim.
Okul nasıl gidiyor? Güzel bir şeyler öğrendin mi?
Biliyor musun, eskiden tüm dünya suyla kaplıymış.
Hayır, bilmiyordum.
-Juliet, kahvaltı! -Kapatmam gerek.
Tamam. Dur, dur.
Kapatmadan önce hemencecik selamımızı yapabilir miyiz?
Olur babacığım.
Tamam.
-Seni seviyorum, seni seviyorum... -Seni seviyorum, seni seviyorum...
Tamam. Derslerin çok güzel geçsin. Seni çok özledim.
Ben de seni. Hoşça kal baba.
Tamam, hoşça kal. Seni seviyorum.
Zor gece miydi?
Evet.
-Anlatmak ister misin? -Yok, asla olmaz.
Yok. Çok fazla anlattım zaten.
Rica etsem kenara çekebilir miyiz? Şey...
Benim biraz durup düşünmem gerek.
Söz, iyi bahşiş bırakırım.
İyi misin?
Evet.
Bak, ben deli değilim.
Ya da bilmem, belki de deliyim.
Beni aldığın yere geri bırakabilir misin? Şey var da...
Bir şey yapmam gerek.
Aslında yeniden düşündüm de, üçüncü oluyor,
şu arabayı takip edelim mi?
Evet, o malum gecelerden biri olmuş.
Evet, hiç bilemezsin.
Merhaba.
Biliyor musun, eskiden tüm dünya suyla kaplıymış.
-Ne? -Öyleymiş.
Az önce kızım söyledi.
Ve...
Ondan yeterince bahsetmiyorum.
Şimdi düşünüyorum da belki de dün anlatmaya başlamamın nedeni
sana onu söylemenin bir yolunu bulmaktı.
Ama harika bir kızdır ve bence onu çok seversin.
Aslında bana biraz seni hatırlatıyor.
Banyoda avazı çıktığı kadar şarkı söyler, sesini hiç umursamaz.
Bana acayip yaratıcı, harika sorular sorar.
Mesela "Baba, çiçekler neyden yapılır?"
Ona bir hikâye anlattığımda sonunu beğenmezse
kendisi bir son uyduruverir.
Ama ben yeterince yanında olup ona hikâye okumuyorum.
Ama...
Haftaya boyama partisi verecek.
Ben de gidip deli gibi boya yapacağım
çünkü benden ne olmamı isterse o olacağım.
Yanında olacağım ve aynı onun gibi tüm yüreğimle seveceğim.
Çünkü bunu hak ediyor.
Jane, ben darmadağınım.
Cevaplara da sahip değilim.
Sende olmasını da beklemiyorum ama...
Tanışıp konuşmaya başladığımızdan beri bende...
Senin ve benim bir şeyleri çözebileceğimiz hissi uyandı bende.
Birlikte.
Sağ ol.
Bunu paylaştığın için sağ ol. Ben...
Kızın harika biri gibi.
Bak, bu düğüne ayaklarım geri gide gide geldim.
Sonra sen ortaya çıktın ve...
...anlatmaya başladın.
Anlattıkça dinlemek istedim çünkü sırf dediklerini değil,
bakış açını, düşünce tarzını ve hatırlama şeklini anladım.
Meğer benim de paylaşmam gereken bir sürü şey varmış.
Genelde hatıralarımda yalnızımdır ama seninle farklıydı, âdeta oradaydın.
Ve bu delice. Daha yeni tanıştık ve biliyorum, ikimiz de şaşkına döndük
ama sohbetimiz bitmesin istiyorum.
Ve itiraf edeyim ki korkuyorum.
Tekrar başarısız olmaktan çok korkuyorum.
Ama umutsuz vaka olduğumuza inanmak istemiyorum
ama bilemiyorum.
Gözümüzü karartsak mı?
Evet de çok büyük bir risk bu.
Birbirimize hayatımızın geri kalanını, bugünü bile söz vermemize gerek yok.
Anlatmaya devam edelim, olur mu?
Sana anlatmayı çok seviyorum. Anlatacak şey kalmayana dek konuşalım.
Tamam.
Bir hikâye anlatalım.
Alt yazılar: PLINT Çevirmen: Yurdakul Gündoğdu