ระวังให้ดี เพราะพวกเรามาแล้ว
ไม่เจอกันนานละ แต่เรากลับมาพร้อมกับลีลานะ
ฉะนั้นจงเตรียมพร้อมมาสนุกกัน
เราเอาความกระฉับกระเฉงมาให้ และความพึงพอใจ
พวกเราคือสหายชิพมังก์
อัลวิน ไซมอน ธีโอดอร์
(หุ่นขี้ผึ้งเดฟ)
แกจะเป็นผลงานชิ้นเอกของฉัน
เขาจะจุ่มผู้ชายคนนั้นลงไปในขี้ผึ้งร้อนไหม
- เพราะถ้าเขาทำ... - ชู่ นายกำลังทำให้เสียอรรถรสนะ
เด็กๆ จะต้องประหลาดใจมาก
เมื่อรู้ว่าเราจะไปพิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งมาดามทุสโซด์
ฉันดีใจมากที่คุณอยู่กับเราได้สองสามวัน
แบบนั้นฉันจะได้ปั้นหุ่นของคุณเสร็จ
โอ้ไม่นะ ขอโทษนะ ผมต้องวางหูแล้ว ไว้เจอกัน
หนุ่มๆ เกิดอะไรขึ้น
ไม่มีอะไรฮะ เราแค่กำลัง ดูการ์ตูนงี่เง่าเก่าๆ อยู่
ใช่ครับ แค่ดูการ์ตูนอยู่
เขาทนกับเรื่องพิลึก...
ฟังนะเพื่อน ฉันจะไม่อยู่สองสามวันและ...
- ทำไมล่ะ - เป็นเรื่องเซอร์ไพรส์น่ะ
- เป็นเซอร์ไพรส์แบบไหน - เป็นเซอร์ไพรส์แบบลับๆ น่ะ อัลวิน
ทีนี้ฟังนะ ฉันได้โทรหาคุณมิลเลอร์ ให้มาอยู่กับพวกนายแล้ว
อะไรนะ โอย
เดฟ เราเป็นชิพมังก์นะ
เราอาศัยอยู่ในป่า ออกหาอาหาร พยายามอยู่ห่างจากพวกนักล่า
นายคิดว่าเราจะอยู่ไม่ได้ โดยไม่มีคุณมิลเลอร์สองสามวันเหรอ
สวัสดีจ้ะ! เด็กๆ
นี่เป็นครั้งที่หกในเดือนนี้ที่เดฟต้อง "ไปทำธุระ"
ต้องมีอะไรแน่และฉันตั้งใจจะไปหาความจริง
บริท ฉันอยากให้เธอช่วย เอาเสื้อผ้าแมนๆ ของเธอมา
ฉันต้องการให้เธอแกล้งเป็นพวกเรา
ว่าไง คนปาร์ตี้ อัลวินตัวพ่อเข้ามาที่นี่
- ไงๆ - เจอกันหน่อย
โย่ จริงใจในสไตล์เก๋าๆ
ได้โปรดหยุดเถอะ เธอก็รู้ว่าเราไม่ได้พูดแบบนั้นใช่ไหม
นี่ เราต้องไปกันแล้ว
- เด็กๆ - อยู่บนนี้ครับ
- เอ่อ ผมหมายถึง อยู่บนนี้ครับ - โย่
เลิก "โย่" ซะที
เดวิด เข้ามาสิ
เดฟมีแฟน ฉันรู้อยู่แล้วว่าต้องมีอะไร
โอ้โห ยังกับส่องกระจกแน่ะ
และมันขยับกับพูดได้ด้วยนะ ดูสิ
- หนุ่มๆ ฉันกลับบ้านมาแล้ว - มันแจ๋วมากเลย
จำได้ไหมตอนฉันอัดเสียงคำพูดที่คุณชอบพูดไว้
นั่นเป็นความคิดที่เยี่ยมมากหนุ่มๆ เรามาร้องเพลงกัน
และมันเหมือนมีชีวิตมาก
มาสิ คุณต้องหิวแน่เลย
เอาละพวกนาย ได้เวลาสอดแนมกันหน่อยแล้ว
เราต้องทำให้แน่ใจว่าเธอเป็นคนที่ใช่ของเดฟ
ธีโอดอร์ ถอยไป! ถอยไป!
ได้โปรดเถอะอัลวิน มันจะแย่สักแค่ไหนเชียว
- ถอยไปธีโอดอร์! - โอ๊ย
เราต้องเข้าไปข้างในให้ได้
- นายคิดว่ามันปลอดภัยเหรอ - ไม่หรอก
- ถังขี้ผึ้งเหลวเหรอ - เหมือนในหนังเลย
ใช่
ฉันไม่ต้องการให้เด็กของฉันเปื้อนฝุ่นน่ะ
คุณจะเป็นผลงานชิ้นเอกของฉัน ฉันจะกลับมาทำคุณให้เสร็จ
- นายไม่คิดว่านั่นคือเดฟเหรอ - ไม่อย่างแน่นอน ธีโอดอร์
ธีโอดอร์ ทำไมนายไม่เข้าไปดูล่ะ
นายแหละเข้าไปดู
- เดฟ! - เกิดอะไรขึ้น
เขาตกหลุมผู้หญิงผิดคนแล้ว นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น มาเถอะ เดฟ
- เราจะพานายไปจากที่นี่ - นั่นเป็นความคิดที่เยี่ยมมากหนุ่มๆ
อย่าเสียงดังสิเดฟ
รู้สึกเหมือนเธอจุ่มเขาลงในขี้ผึ้งแล้วเลย
ถ้าเราสามารถเอาขี้ผึ้งบางส่วนออกได้...
- เราต้องพาเขาไปโรงพยาบาล - ยังไงล่ะ เราอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้
- ฉันโทรแจ้งตำรวจ -วางโทรศัพท์นะ
เราแจ้งตำรวจไม่ได้นะ ดูสิ
ผู้หญิงคนนี้มีเพื่อนไฮโซทั้งนั้นเลย
เธอรู้จักประธานาธิบดี ราชินี... เธอยังรู้จักเลดี้ ราร่าอีกด้วย
- เรื่องนี้ใหญ่กว่าที่เราคิดอีกนะ - เราต้องไปหาโรงพยาบาล
- สวัสดีครับ ผมเดวิด เซวิลล์ - เงียบๆ
เรียกตำรวจให้หน่อยค่ะ หุ่นขี้ผึ้งเดวิด เซวิลล์ของฉันหายไป
- เฮ้ เดวิด เซวิลล์ถูกลักพาตัวไปเหรอ - เธอแจ้งตำรวจแล้ว
เราต้องระวังแล้ว
ดูเหมือนมีโรงพยาบาลบนถนนนี้ 16 กิโลเมตร
ไม่นะ พวกเขาตามเรามาแล้ว หลบเร็ว
- เกือบไปแล้วนะ - เร็วเข้า ไปเอาเดฟกัน
เดฟ!
หนุ่มๆ
มาแล้วเดฟ
- แหม เป็นความคิดที่เยี่ยมมากเลย - โอ๊ย คำประชดไม่ได้ช่วยอะไรหรอกนะเดวิด
- เรากำลังทำเต็มที่อยู่แล้ว - หนุ่มๆ หนุ่มๆ
อดทนไว้เดฟ เรากำลังมาแล้ว
- เดฟ นาย... นายเป็นอะไรไหม - เรามาร้องเพลงกัน
ร้องเพลงเหรอ เหอะๆ
- นั่นเป็นสิ่งที่โง่ที่สุด... - อัลวิน
วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันเลยนะเดฟ เราน่าจะนอนหลับกันอย่างเต็มอิ่มนะ
- เรามาร้องเพลงกัน - ได้สิ
- นายชอบเพลงของนายไหมเดฟ - หนุ่มๆ ฉันกลับบ้านมาแล้ว
ไม่เดฟ เรายังไม่ได้กลับบ้าน
หนุ่มๆ ฉันกลับบ้านมาแล้ว
ใช่ๆ นายอยู่บ้านแล้ว พยายามนอนให้เต็มอิ่มนะเดฟ
เดฟเจอเรื่องเลวร้ายมากเมื่อคืน
- เกิดอะไรขึ้น - คอเขาหายไป
เราต้องพาเขาไปหาหมอ เดี๋ยวนี้!
หมองงนะ พวกเธอพาเขามาหาหมอทำไมกัน
คือหมอครับ อย่างแรกเลยก็คือ หูเขาหลุดออกมา
และหมอครับ หมอเห็นไหมว่าคอเขาหายไป
พวกเธอต้องการให้หมอ พยายามใส่หูของเขากลับคืนไปใช่ไหม
มันไม่แน่นหน่อยนะ แต่ก็เอาอยู่
- ทีนี้เราจะตัดคอบางส่วนออก - ไม่นะ
ถ้าเธออยากได้ช่างทำหุ่นขี้ผึ้ง มีผู้หญิงคนหนึ่งอาศัยอยู่ใกล้ๆ นะ
ที่ทำงานกับหุ่นพวกนี้นะ
- เขาไม่ใช่หุ่นนะ - หนุ่มๆ ฉันกลับบ้านมาแล้ว
หมอครับ หมอรู้จักผู้หญิงคนนี้ไหม
เมืองที่เล็กจะตาย ใครๆ ก็รู้จักเธอ
แล้วหมอไม่ว่าอะไรกับสิ่งที่เธอทำกับผู้คนเหรอ
หมอไม่รู้ว่าทำไมเธอต้องโกรธ เป็นงานที่เป็นเกียรตินะ
เป็นเกียรติเหรอ เอาละ พอกันที อย่าเข้ามาใก้ลเขานะหมอ
อัลวิน
เมืองนี้บ้าจริงๆ ที่มีหมอเพี้ยนๆ...
- อัลวิน - อย่าเพิ่ง ไซมอน
- เราต้องหาทาง... - เขาเป็นหุ่นขี้ผึ้ง
ไซมอน ฉันรู้อยู่แล้ว... ขี้ผึ้งเหรอ
เรารู้อยู่แล้วว่าเขาเป็นขี้ผึ้งครับ คือว่า ใครจะไม่รู้ล่ะ
เอาละ เอางี้นะหมอ เราจะทิ้งเขาไว้ที่นี่กับหมอ
และช่วยพาเขากลับไปหา ผู้หญิงที่ทำหุ่นขี้ผึ้งแสนดีคนนั้นให้ด้วย
เราจะไปละครับ
- และอย่าลืมนะครับ รักษาความลับคนไข้ - พวกเราไม่เคยมาที่นี่
หนุ่มๆ ฉันกลับบ้านมาแล้ว
- หวัดดีครับ คุณมิลเลอร์ - สวัสดีเดวิด
เด็กๆ อยู่ข้างบนเหรอ
พวกเขาอยู่ข้างบนเล่นแต่งตัว เล่นตุ๊กตากันทั้งเช้าเลย
ไงหนุ่มๆ ฉันกลับบ้านมาแล้ว
ไม่เอาน่าพวก ให้ฉันเข้าไปสิ
- โย่ เอ่อ ประตูติดแน่เลยเดฟ - ขอบใจนะ พวกเราจัดการเอง
ไงทุกคน
คุณมิลเลอร์บอกว่า พวกนายกำลังเล่นแต่งตัวกับเล่นตุ๊กตา
โอ้ ชุดนั่นสวยจังนะ เราคุยกับสองคนนะ เธอได้มาจากไหนน่ะ
โฮะๆ ขอบคุณจ้ะ ฉันซื้อตอนลดราคาน่ะ เธออยากได้น้ำชาเพิ่มไหม
พวกนายช่วยวางถ้วยน้ำชาลงสักแป๊บได้ไหม
ฉันมีเซอร์ไพรส์สุดยอดจะบอก
- ไม่นะ ไม่ - อี๋เดฟ พวกเขาไม่ยุติธรรมกับคุณเลย
ก่อนนี้เขาดูดีกว่านี้เยอะ แต่มีคนขโมยเขาไป
แล้วทำเขาหล่นจนเป็นแบบนี้เลย
ฉันไม่รู้ว่าฉันจะซ่อมทันตอนเปิดตัวรึเปล่า
- มีอะไรให้พวกเราช่วยได้ไหมครับ - นายออกไปแสดงไหมล่ะ
น่าจะช่วยซื้อเวลาได้สักหน่อย
ใช่ๆ ความคิดดี ไปกันเถอะ
คนดูแถวหน้า ส่งเสียงกรี๊ดตามฉัน
เธอชูมือของเธอขึ้น
สะบัดผมของเธอไปตามจังหวะมันส์
และเมื่อเธอโยกย้ายตามเพลงของฉัน และเธอร้องเพลงตามเนื้อมัน
เธอรู้ว่าเธอทะ ทะ ทะ ทำให้ฉันบ้า
คนรักร็อกแอนด์โรล
มาเป็นสาวร็อกแอนด์โรลของฉัน
เย้ คนรักร็อกแอนด์โรล
ให้ฉันเขย่าโลกของเธอ
เย้ เย้ๆ
ค่อยยังชั่ว เอาละ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา
มาดามทุสโซด์ภูมิใจเสนอ เดวิด เซวิลล์กับสหายชิพมังก์
โอ้โห หุ่นขี้ผึ้งเดฟนั่นเจ๋งจริงๆ เลย
มันดูเหมือนจริงอย่างน่าทึ่งมาก คิดงั้นไหมอัลวิน
พวกเขาทำผลงานได้เยี่ยมมากอย่างเห็นได้ชัด
แต่ด้วยสายตาเหยี่ยวอย่างผม
ผมสามารถมองเห็นของปลอมในระยะไกล
คือว่าเดฟตัวจริงจะยอมให้ผม ทำแบบนี้หรือแบบนี้ไหม
อัลวิน!
(สายลับสมิธ)
นิคมแรกของดาวอังคารฉลองครบรอบหนึ่งปีวันนี้
โดยการเตรียมแพนเค้กไร้แรงโน้มถ่วง
เสิร์ฟแบบเก๋ๆ กับเมเปิลไซรัปและบลูเบอร์รี
นี่คือไซมอน เซวิลล์รายงานจากดาวอังคาร
ฮัลโหล โลกเรียกไซมอน ให้ฉันเดานะ
นายกำลังฝันกลางวัน ว่าเป็นคนรายงานข่าวที่ดังระดับโลกอีกแล้ว
เปล่านะ เปล่าๆ ทำไมนายพูดแบบนั้นล่ะ
- นายพึมพำตอนนายฝันกลางวันน่ะสิ - โดน
ไซมอนต้องสัมภาษณ์กับหนังสือพิมพ์โรงเรียนฮะ
- แจ๋วเลย - ฉัน... ประหม่านิดหน่อย
ทำไมล่ะ พวกเขาต้องบ้าแน่ที่ ไม่จ้างคนรายงานข่าว
- ที่เต็มใจจะไปทำเรื่องที่ดาวอังคาร - ฉันพึมพำอะไรเหรอ
- โชค... โชคดีนะไซมอน - ขอบคุณ
ฉันพูดได้แค่ว่าฉันไม่เข้าใจว่า ทำไมนายถึงอยากจะทำหนังสือพิมพ์โรงเรียน
นายสนใจอยากจะรู้ว่าครูใหญ่
ได้สั่งการบ้านเพิ่มสองเท่า
และวางแผนจะขยายเวลาเรียน ไปอีกสองชั่วโมงไหมล่ะ
คือที่จริง... อะไรนะ เธอทำแบบนั้นไม่ได้นะ เราต้องร่วมมือกัน
พวกเราต้องตั้งกลุ่มหรืออะไรสักอย่างสิ
ใจเย็นนะ ใจเย็น ฉันล้อเล่น
แต่ประเด็นของฉันคือ ข่าวถึงได้เป็นเรื่องสำคัญไงล่ะ
- นายจะได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นจริงๆ - แต่ธีโอดอร์ ถ้าเธอทำจริงๆ ล่ะ
ถ้าเธอเพิ่มการบ้านเป็นสองเท่าล่ะ
มีสติหน่อยอัลวิน
ไซมอนอยากทำงานกับหนังสือพิมพ์นี้ยิ่งกว่าอะไร
เรา... เราต้องช่วยเขานะ
เออ ก็ได้
ทำไมนายคิดว่า ตัวเองเป็นวัตถุดิบของนิวสเตอร์ไซมอน
อ้อๆ คือ ใช่ เอ่อ
คือว่าการทำงานกับหนังสือพิมพ์โรงเรียน คือแบบว่า นิวสเตอร์น่ะ
เป็นความฝันของฉันและ...
โอเค ฟังนะ เราได้เห็นการเสนอเรื่องของนายแล้ว
และขอโทษด้วยนะ แต่ความต้องการ อาหารที่มีประโยชน์มากขึ้นในโรงอาหาร
คือมันยังไม่เหมาะกับผู้อ่านของเรา
- คือมันไม่เหมาะน่ะ - โทษทีนะ นายมีเรื่องอื่นไหม
- เรื่องที่น่าเบื่อน้อยกว่านี้น่ะ - อ้อ เรื่องอื่นเหรอ
คือเอ่อ ฉันกำลังทำเรื่องที่... แบบว่า
เป็นไปได้ว่าจะ เอ่อ เป็นเรื่องสักเรื่อง แบบว่า
ที่ใหญ่โตมากๆ อะไรแบบนี้
เจ๋ง เรื่องอะไรล่ะ
- คือ นั่นจะเป็น... เอ่อๆ - เขาไม่มีเรื่องอะไรเลย
- บางที... อาจจะ... - ไซมอน
เราได้ข้อมูลลับสุดยอดที่นายขอมาแล้วนะ
คือว่าจนกว่านายจะได้ การอนุมัติอย่างเป็นทางการ
จากเอ่อ แบบว่า เอกสารแฟ้มลับน่ะ
ฉันชอบลืมว่าฉันไม่จำเป็น ต้องอธิบายให้พวกนักข่าวอย่างนาย
พวกนายรู้นี่ว่ามันทำงานยังไง
ช่างเถอะ ไซมอน เร็วเข้า ไปกัน
ทุกคน เขาจะหาเรื่องมาให้นาย ภายในสุดสัปดาห์นี้นะ
ใช่ สุดสัปดาห์นี้
ฉันจะทำยังไงดี ฉันสัญญาพวกนั้น ว่าจะหาเรื่องมาเขียน แต่ฉันไม่มีเรื่องอะไรเลย
นายใจเย็นก่อนสิ
ฉันสะสมเรื่องเจ๋งๆ มาหลายปี
ฉันให้นายได้นะ ยินดีมาก
"มนุษย์หมาป่าทำงานแผนกขายอาหาร ที่ซูเปอร์มาร์เก็ต"
นายว่าเขาหาเนื้อได้ยังไง
"ชายวัย 200 ปีฟื้นจากความตาย" โธ่เอ๊ย จริงเหรอๆ
เอาละ นั่นมัน... ฉันบิดเบือนความจริงนิดหน่อย
แบบว่าทางเทคนิคแล้วเขาอายุ 80 และเขาก็ไม่ได้ตายน่ะ
เขาตื่นจากนอนงีบ
"สัตว์ประหลาดล็อกเนสส์ แต่งงานกับไอ้ตีนโต" ปัดโธ่!
โอ้ไม่นะ เรื่องนั้นฉันมีข้อมูลจริงอยู่
- อัลวิน ฉันใช้เรื่องพวกนี้ไม่ได้เลย - ฉันเก็บเรื่องที่ดีที่สุดไว้ทีหลังนะ
เอาละ มันไม่น่าโยนทิ้งเหมือนเรื่องอื่นๆ แต่มันมีค่ามาก
นายต้องการให้ฉันพิสูจน์ว่าครูสมิธ เป็นคอมมานโดในกองกำลังพิเศษรึเปล่าเหรอ
นั่นเป็นสิ่งที่งี่เง่าที่สุด ที่ฉันเคยได้ยินมาเลย ที่สุดเลย!
ธีโอดอร์ บอกไซมอนซิว่าเมื่อวานนายเห็นอะไร
ฉันจำได้ยังกับเพิ่งเกิดเมื่อวาน
ฉันลืมดินสอสีแดงแท่งโปรด หรือสีน้ำเงินนะ
- ฉันคิดว่าฉันไม่มีดินสอสีแดง... - อะแฮ่ม ธีโอดอร์ อย่านอกเรื่อง
อ้อๆ เป็นดินสอสีเขียว
ฉันลืมมันไว้ที่โต๊ะเรียนและตอนฉันกลับไปเอา...
นายเห็นเธอกำลังวิดพื้นมือเดียวเหรอ
ใช่ ด้วยมือข้างเดียว
- ใช่ นั่นบอกได้ว่า... - อ้อ เล่าให้เขาฟังอีกตอนด้วย
- อีกตอนเหรอ อีกตอนอะไร - แหมๆ ฟังเรื่องนี้นะ
ได้แน่ๆ ได้แน่ๆ
ฉันจะไปตามจุดนัดพบตอนสี่นาฬิกาตามเวลากรีนิช
รับทราบ แทงโก้ เดลต้า 702
เรื่องนั้นไม่ได้พิสูจน์อะไรเลย
เธออาจจะมีหลานเป็นทหารก็ได้นะ
ธีโอดอร์ จัดให้หน่อยซิ
คือว่าเมื่อวันก่อน ฉันเดินผ่านห้องเรียนของเธอ
ทีนี้นายจะว่ายังไงได้อีก
เอาละๆ ฉันจะเอาไปคิดดูนะ แต่ฉันไม่เชื่ออะไรง่ายๆ
ซ่อนในความมืด ค่ำคืนกลบไว้
โอ้ ฝีเท้าเธอเบาดุจปุยนุ่นลอยไป
ไร้ร่องรอย นอกจากกลิ่นน้ำหอมลอยล่อง
ไม่มีทางรู้ว่าเธออยู่ในห้อง
เพราะเธอแนบเนียนมาก
เธอกำลังย่างกราย
ฉะนั้นต้องคอย ต้องคอยระวังให้ดี เพราะเธอใกล้เข้ามาแล้ว
เธอใกล้เข้ามาแล้ว โอ เธอใกล้เข้ามาแล้ว
มันไม่มี ไม่มีใคร ไม่มีใครเข้าใจ
ไม่มีใคร ไม่มีใครเข้าใจ
นี่คือหลักฐานใช่ไหม
เดี๋ยวๆ นี่อะไรเนี่ย
"ครูสมิธทำสวน ครูสมิธให้อาหารนก
ครูสมิธซักผ้า" ไม่มีใครสนเรื่องนี้หรอก
แล้วเธอเตะก้นอยู่ตรงไหนอะ
เธอไม่ได้ทำไง ธีโอดอร์ ไม่มีการเตะก้นที่นี่
ฉันก็เลยไม่ได้เรื่องอะไรเลย ไม่มีเรื่องเขียน
และนั่นหมายความว่า ฉันจะไม่ได้ทำงานหนังสือพิมพ์โรงเรียน
อะไรนะ
นั่นเป็นเรื่องที่งี่เง่าที่สุดที่ฉันเคยได้ยินมาเลย
ไม่จ้ะ เสียใจด้วยนะ
แต่ก็มีทางที่จะช่วยเขาได้ไม่ใช่เหรอฮะ นะครับ
ถ้าอัลวินสัญญาว่าจะทำตัวดีๆ ในห้องเรียน
ทำการบ้านส่งให้ทัน และไม่ล้อเล่นตลอดทั้งอาทิตย์ล่ะครับ
แหม คือว่าทั้งอาทิตย์เลยเหรอครับ
เปลี่ยนเป็นเดือนสิ ฉันตกลงตามนั้นแน่
ครูสมิธครับ ผมขอเวลา คุยเรื่องเงื่อนไขกับน้องชายหน่อยนะครับ
- เชิญเลยจ้ะ - ธีโอดอร์
ไม่มีทางที่ฉันจะตกลงทำแบบนั้นนะ
ก็ได้ งั้นอัลวินถอนตัวครับ แต่ผมจะตกลงทำตัวดีๆ ในชั้นเรียนเอง
ทำการบ้าน และจะไม่ล้อเล่นอะไรเลย ตลอดทั้งเดือน
ไม่ ไม่ตกลง
- ก็ได้ๆ ผมจะทำครับ - ตกลง
เอาละ ทีนี้เรารู้อะไรมาบ้างแล้ว
หนึ่ง เธอมีความใกล้ชิดกับนก
สอง แขนซ้ายของเธอ แข็งแรงกว่าแขนขวาของเธอแน่นอน
สาม เธอตัดผมของเธอเอง โชคไม่ดีเลยนะ
ไซมอน เซวิลล์ เราได้จับตาดูสิ่งที่นายทำ
นายคงจะสงสัยว่า เราเป็นใครมาใส่ชุดสูทเท่ๆ กับแว่นตาดำ
บอกไม่ได้หรอก ความลับสุดยอด นายเลิกสืบเรื่องครูสมิธได้แล้ว
- ไปอ่านหนังสือเตรียมสอบเลขพรุ่งนี้ - คุณรู้เรื่องทั้งหมดนั้นได้ยังไง
คำถามที่นายควรจะถามคือ "เราไม่รู้อะไร" มากกว่า
เฮ้ เราเตือนนายแล้วนะ แทงโก้ บราโว่ ชาร์ลี
ทุกอย่างเรียบร้อยสำหรับยี่สิบเอ็ดนาฬิกา เวลากรีนิช สนามบิน
แต่เขาจะเลิกสืบไหม ถ้าพวกเขาทำให้กลัวมากเกินไป
พวกนาย! โอ้ ทุกคน นายต้องไม่เชื่อแน่
- เราจะไม่เชื่อเรื่องอะไรเหรอ - ครูสมิธกำลังปิดบังบางสิ่งบางอย่างอยู่
นักสืบของรัฐสองคนเพิ่งทำให้ฉันกลัวไปเมื่อกี้
และนั่นหมายความได้เรื่องเดียวเท่านั้น
- นายกลัวเหรอ - เปล่าซะหน่อย ธีโอดอร์
มันหมายความว่าฉันใกล้จะแฉ เรื่องใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์แล้วนะ
และนั่นเป็นวิธีที่เราจะทำให้ไซมอน ได้ทำงานหนังสือพิมพ์โรงเรียน
พวกนาย เร็วเข้าสิ
ครูสมิธกำลังจะจับผู้ร้ายแล้ว มันเกิดขึ้นจริงๆ ด้วย
ถ้านายพูดดังกว่านี้ มันก็จะไม่เกิดขึ้น
ดูสิ! นั่นคนร้าย!
แกถูกจับแล้วเพื่อน
อ๋อ งั้นเหรอ แล้วคุณเป็นใครล่ะ คนแก่ตัวกะเปี๊ยกเหรอ
ฉันเป็นฝันร้ายที่สุดของแก
นายเห็นท่าเตะนั่นไหม หมัดนั้นอีก
นายอาจจะอยากใช้กล้องนายนะ
แน่นอน!
- โอเค เดี๋ยวก่อน - อาฮะ พวกเราอีกแล้ว
โอ้ เยี่ยมเลย สิ่งที่ฉันปกปิดถูกเปิดเผยแล้ว
ขอโทษครับครูสมิธ แต่มันเป็นไปในทางที่ดีนะครับ
อ๋อ งั้นเหรอ ฉันรอฟังเรื่องนี้ไม่ไหวแล้ว
และนั่นครับทุกท่าน เป็นเรื่องของฉันเอง
โอ้โห ครูสมิธเป็นสายลับเหรอ นั่น...
เป็นความลับ!
เธอพิมพ์เรื่องพวกนั้นไม่ได้ เข้าใจไหม
ครับผม ผมหมายถึง ครับครู โอ้โห โทษทีครับ เรื่องนี้มันน่าปลื้มปริ่มมาก
- แล้วผมต้องเรียกครูว่าอะไรครับ - ชื่อรหัสคือเหยี่ยวแดง
ทีนี้ฟังนะ ไซมอนหาเรื่องมาให้ได้แล้ว
ตอนนี้เธอก็ให้เขา ทำงานหนังสือพิมพ์ซะ เข้าใจไหม
ครับ สายลับเหยี่ยวแดง
มาคิดดูอีกทีนะ ให้เขาเป็นบรรณาธิการเลย
ครับ แน่นอน ได้ครับ เป็นความคิดที่เยี่ยมมาก
ครูสมิธ ผมแค่อยากบอกว่าครูสุดยอดไปเลย
ฉันทำทุกอย่างให้ไซมอนได้ เธอวางแผนได้ดีนะอัลวิน
แล้วครูสมิธครับ ครูคงจะมองผมเปลี่ยนไปแล้วตอนนี้
แบบว่าเป็นคนที่คิดถึงคนอื่นก่อนตัวเอง
และนั่นเป็นเหตุผลที่การบ้านที่ต้องส่งวันนี้นั้น
- ผมไม่ได้ทำ แต่... - หยุด หยุดพูด
ในเมื่อผมช่วยไซมอนด้วยความเอื้อเฟื้อมาก
ผมขอคะแนนให้การบ้านที่ผมไม่ได้ทำได้ไหมครับ
- ไม่! - แต่ผม...
เงียบ!
คำบรรยายโดย จริยา จริยวิชัย