ระวังให้ดี เพราะพวกเรามาแล้ว
ไม่เจอกันนานละ แต่เรากลับมาพร้อมกับลีลานะ
ฉะนั้นจงเตรียมพร้อมมาสนุกกัน
เราเอาความกระฉับกระเฉงมาให้ และความพึงพอใจ
พวกเราคือสหายชิพมังก์
อัลวิน ไซมอน ธีโอดอร์
(เรามาตกลงกันเถอะ)
หวัดดีจ้ะเจนนี่ ปาร์ตี้ที่บ้านเธอ...
อัลวิน!
และนี่แหละที่เรียกว่าทำความสะอาดห้องใต้ดินล่ะ
อัลวิน ฉันจับได้ว่านายงีบนะ
คือผมฝันว่ากำลังทำความสะอาดห้องใต้ดินอยู่ แบบนั้นนับไหม
- ไม่นับ - ก็ได้ ไม่ต้องเทศน์หรอก
กลับไปทำงานละ ตาเด็กเรียนนี่ใคร
นั่นก็ฉันไง เอ๊ะ ฉันจำเครื่องบินนั้นได้
ฉันใช้ไม้จิ้มฟันสร้างมัน ใช้เวลาทำนานมากเลย
จากนั้นเราย้ายบ้าน ก็เลยทิ้งมัน
ยังไงซะอัลวิน ฉันขอให้นายทำความสะอาด ที่นายทำรกไว้มาสามอาทิตย์แล้วนะ
ได้การละ
ธีโอดอร์ ฉันต้องการไม้จิ้มฟัน มาทำเครื่องบินให้เดฟน่ะ
นายช่วยทำความสะอาดห้องใต้ดินให้ฉัน ช่วงที่ฉันไปซื้อเพิ่มได้ไหม
แต่ไซมอนบอกฉันให้บอกเขา ก่อนจะทำอะไรให้นาย
คือฉันทำสิ่งนี้ให้เดฟนะ ไซมอนรู้เรื่องนั้นรึเปล่า
คิดว่าไม่รู้หรอก เพื่อจะเซอร์ไพรส์เขาน่ะ ให้ความเป็นเด็กที่เขาไม่เคยมี
- ได้โปรดเถอะธีโอดอร์ เพื่อเดฟนะ - งั้นก็ได้ จะทำให้นะ
- เยี่ยมเลย - แต่ก่อนอื่นฉันต้องเข้าไปในเมือง
ไปรับตั๋วไปดูทอล์คกิ้งเท็ดดี้ ออน ไอซ์
อะไรนะ ไม่นะ ธีโอดอร์ ไม่มีเวลาแล้วนะ
ห้องใต้ดินต้องสะอาดก่อนที่เดฟจะกลับมา
แต่เท็ดดี้กำลังตั้งตารอที่จะไปซื้อตั๋วกับฉันนะ
- เปล่าซะหน่อย - เพื่อโหลน้ำผึ้งฉันทำได้อยู่แล้ว
เห็นไหม เขาชอบต่อแถวรอคิว เขาว่ามันเป็นการผ่อนคลาย
เออ ก็ได้ ฉันจะไปเอาตั๋วและเอาเท็ดดี้ไปด้วย
เร็วเข้าเท็ด เราจะเข้าเมืองกัน
อย่าทิ้งให้เท็ดดี้อยู่ในรถคนเดียวนะ
เขาไม่ชอบรอในรถ
อ๋อ แต่เขาชอบต่อแถวรอคิวสินะ ตลกชะมัดเลย
ให้มันได้งี้สิ ไฟแดงอีก
อย่าว่างั้นงี้นะ แต่นายเป็นผู้โดยสารที่ไม่เจ๋งที่สุด ที่เคยนั่งรถกับฉันเลย
อย่างน้อยยังเช้าอยู่ ไม่มีใครเห็นเราหรอก
เฮ้ อัลวิน! น่ารักจังนะ เธอกำลังคุยกับตุ๊กตาหมีของเธอเหรอ
เปล่านะ เธอคิดว่านี่เป็นตุ๊กตาหมีเหรอ
โอ๊ย ไม่ใช่ๆ นี่เป็นอุปกรณ์สอดแนมปฏิบัติการลับ ที่ทันสมัยและดีที่สุดต่างหาก
- ผมขอกอดได้ไหม - อ้อ มันเหมือนกล้องส่องพี่เลี้ยงเด็กเหรอ
- ไม่ใช่ๆ ไม่ใช่กล้องส่องพี่เลี้ยงเด็ก - ไง อัลวิน ทำไมมีหมีด้วยล่ะ
นี่ไม่ใช่หมี มันคือของไฮเทค...
- กล้องส่องพี่เลี้ยงเด็ก สำหรับทารกน่ะ - อะไรนะ ไม่ใช่! มัน...
ดูเหมือนหมีของเล่นของน้องชายฉันเลย น้องชายฉันก็มีตัวนึง
เขาเขินที่จะบอกว่ายังเล่นตุ๊กตาหมีอยู่น่ะ
- เฮ้ย! - ขอบคุณมากนะ เท็ด
- นายไม่น่าแสดงได้แย่ขนาดนั้นนะ - เธอเยี่ยมที่สุดเลย
เออ ช่างเถอะ
ไม่นะ!
- ไซมอนๆ - คำตอบคือไม่
ก็ได้ แค่ฟังเฉยๆ ก็พอ ฉันต้องการจะสร้างเครื่องบินจำลองให้เดฟน่ะ
แต่ก่อนจะทำได้ ฉันต้องไปเอา ตั๋วทอล์คกิ้ง เท็ดดี้ ออน ไอซ์ ให้ธีโอดอร์
- ที่ทำความสะอาดห้องใต้ดินอยู่ - งั้นสิ
- แต่นายเอาเท็ดดี้จอมจ้อมาด้วยทำไม - เขาชอบต่อแถวรอคิวน่ะ
แต่ตอนนี้ยางรถฉันแบนน่ะ
ฉะนั้นนายช่วยไปส่งฉันที่ร้านปะยางได้ไหม
ขึ้นมาเลย
เรามาทำอะไรที่นี่ ฉันบอกว่าร้านปะยางไง
ใจเย็นได้ไหม
ฉันแค่ต้องเอาของไปส่งให้เอเลนอร์ก่อน
ก็ได้
- หวัดดี - ไง เอเลนอร์
นี่คือพู่เชียร์ที่เธอต้องการ
แต่ว่าเชียร์ลีดเดอร์ฉุกเฉินคืออะไรกันแน่น่ะ
มันคือตอนที่เธอเป็นหัวหน้าทีมกีฬา
และก็ต้องรับหน้าที่ให้เลือกพู่เชียร์ที่ดีที่สุดไง
พู่อันนี้มันหนักเกินไปอย่างที่เห็นน่ะ
อันนี้แข็งไป ฉันก็ไม่รู้สิ
อ๋อๆ นั่นน่าชื่นชมทีเดียว เราไปได้ยัง
เอ๊ะ นี่เธอ พู่พวกนี้เขย่าเองไม่ได้หรอกนะ
- ฉันต้องเห็นมันขยับ - โอเคอัลวิน นายช่วยเอเลนอร์นะ
ฉันจะเอายางรถนายไปซ่อม กลับไปเจอที่รถ
จากนั้นเราก็ไป เอาตั๋วทอล์คกิ้ง เท็ดดี้กับไม้จิ้มฟันได้
- เดี๋ยว อะไรนะ - เยี่ยมเลย
มันไม่โอเคสำหรับฉัน ลองอันสีม่วงซิ
กระโดดให้สูงขึ้นมันจะตายหรือไง
นั่นแหละ! หาค่ามิได้เลย
ทีนี้ก็กดแชร์ไปเลย
อย่านะ อย่า ได้โปรด ขอร้องละ ฉันแค่มาช่วยเอเลนอร์
ไซมอนเอายางรถฉันไปซ่อม
ฉันจะได้ไปซื้อไม้จิ้มฟันไปทำเครื่องบินให้เดฟ
จากนั้นฉันต้องไปยืนต่อแถว เพื่อซื้อตั๋วทอล์คกิ้ง เท็ดดี้ให้ธีโอดอร์
ตั๋วทอล์คกิ้ง เท็ดดี้เหรอ โอ้ ไม่นะ แถวยาวมากเลย
นายไม่มีทางซื้อได้หรอก
แต่ฉันบังเอิญรู้มาว่า มารีน่า โรเดนเชียมีตั๋ววีไอพีเพิ่ม
เราจะรออะไรอีกล่ะ ไปหาเธอกันเถอะ เร็วเข้า
อัลวิน ฉันไปไม่ได้ตอนนี้
ฉันต้องไปคัดเลือกตัวนักแสดงหนังอีก 20 นาที และยังหาคนต่อบทไม่ได้เลย
เออ ก็ได้ ฉันจะเป็นคนต่อบทให้เธอเอง
- แต่จากนั้นเราจะต้องไปซื้อตั๋วนะ - ตกลง
พวกเธอโชคดีมากนะ ฉันเป็นคนที่ยุ่งมาก
ฉันมีเวลาพักแค่ห้านาทีระหว่างการนวดตอนเช้า
กับช่วงงีบตอนสาย ฉะนั้นก็ขอให้โชคดี
เอาละเนวิลล์ บอกแล้วไงว่า ถ้าลูกจะมาทำงานกับพ่อ
ลูกต้องนั่งเงียบๆ อ่านหนังสือไป
ใครอยากเล่นบ้าง
- นี่ใครเนี่ย - โอ้ เจ้านี้เหรอ เท็ดดี้จอมจ้อน่ะ
- ผมขอได้ไหม - ไม่ได้
แต่ผมตื่นเต้นมากเลย ตอนคุณบอกว่าให้ผมได้
ฉันไม่เคยพูดแบบนั้นนะ
อัลวิน
ก็ได้ๆ เดี๋ยวนะๆ เธอเล่นกับเขาแป๊บนึงได้
ผมชอบเขามากเลย เขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่เคยมีเลย
โอเคค่ะ เอ่อ เริ่มนะคะ
โอ้ แบรนท์ลีย์ ฉันรักคุณนะ รักคุณจริงๆ
แต่คุณก็รู้ว่ามันเป็นความฝันของฉันมาตลอด ที่จะได้เป็นนักบินอวกาศ
ไม่ ไม่นะที่รัก ต้องอย่าไปนะ ไปไม่ได้ อย่าไปดาวอังคารตอนนี้นะ
คุณเอาแต่ใจอยู่เรื่อยเลย ฉันรับไม่ไหวอีกแล้ว
- ลาก่อน แบรนท์ลีย์ - โอ้ไม่นะ เบลล่า ทำไมกัน ทำไม
เบลล่าาาา
- และจบฉาก - ดีมากเลย
บริทนีย์ เธอเล่นดีมาก เธอได้บทนี้ไปเลย
- เจ๋ง! - เจ๋ง!
โอเคบริท ไปหามารีน่า โรเดนเชีย
และเอาตั๋วให้ธีโอดอร์กัน
ฮัมฟรีย์พูดครับ ว่ามาเลย
โอเค บาย
- โทษทีนะเด็กๆ เขายกเลิกหนังแล้ว - อะไรนะ ล้อเล่นน่ะ
เปล่า เครื่องบินที่จะนำคณะมาจากฮอลลีวูดเสีย
เดี๋ยว ถ้าผมหาเครื่องบินให้คุณได้ คุณจะทำหนังเรื่องนี้ไหม
แน่นอนอยู่แล้ว มูฟวี่ไอเดีย เด็กทำให้ถ่ายต่อได้
โอ้ แล้วพ่อก็พาเนวิลล์ไปกินไอติมด้วย
มาร์ชา คุณช่วยมาพาเนวิลล์ไปเดินเล่นทีได้ไหม
เรามาบ้านของบิ๊กกี้ ลาร์จทำไม
แหม ก็เพราะศิลปินฮิปฮอปที่ประสบความสำเร็จ
มีวิธีแก้ปัญหาได้ทุกเรื่องน่ะสิ
ฉันกำลังมีปัญหาใหญ่เลยเพื่อน และฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไง
- เกิดอะไรขึ้นเหรอ - แฟนฉันน่ะสิ ทิ้งฉันไปแล้ว
เธอโกรธเพราะคิดว่าฉันไม่เคยฟังเธอเลย
- โถ บิ๊กกี้ เดี๋ยวเธอก็กลับมานะ - ใช่ จะกลับมาแน่
งั้นระหว่างนี้เราขอยืม... เครื่องบินของคุณได้ไหม
ฉันให้ไม่ได้ เธอเอาเครื่องบินไปด้วย
บริทนีย์ โทรหาเจเน็ต บอกเธอให้ไปเจอกันที่สนามบิน
- ขอบคุณที่มานะ เจเน็ต - ล้อเล่นรึเปล่า ฉันชอบการบำบัดให้คู่รักนะ
เอาละ ผ่านไปด้วยดีนะ
แล้วไง คือว่าเราทุกคนก็แฮปปี้กันแล้วนะ แล้วเครื่องบินนั่นล่ะ
นายเอาไปได้เลย
เวลาที่เธอมีปัญหา แล้วหาทางออกไม่ได้
ฉันอยู่ตรงนั้นเพื่อช่วยเธอ แล้วคิดหาทางออกกันไป
ตอนนี้ฉันต้องการเธอยิ่งกว่าสิ่งใด เธออย่าทิ้งฉันไว้
หยิบปัญหาต่างๆ มาดู แล้วจะแก้ทีละอันกันไป
ใครสักคนช่วยฉันที
ฉันทำคนเดียวไม่ได้ เข้าใจกันหน่อยคนดี
ใครสักคนช่วยฉันที ช่วยกันสักนิด ช่วยกันสักนิด
ได้โปรดช่วยฉันที
เดี๋ยว!
ฉันลืมเท็ดดี้จอมจ้อ!
ระวังนะ มันร้อน ฉันขอหมวกเธอได้ไหม
ไง เนวิลล์ เท็ดดี้ต้องไปแล้วล่ะ
ไม่นะ เขาต้องดื่มน้ำชาให้หมดก่อน
ไม่นะ ไม่ๆ เขาเหนื่อยแล้ว เขาต้องกลับบานไปนอนน่ะ
ไม่นะ! เขาต้องดื่มชาให้หมด
- ไม่ๆ ได้เวลานอนแล้ว - ไม่นะ
เอาเขามาให้ฉัน
เนวิลล์ เธออยากกินไอติมไหมจ๊ะ
- อยากกินสิ! - มาร์ชาคะ
ตกลงค่ะ
เธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน
บายนะ เท็ดดี้
ธีโอดอร์ ฉันได้ไม้จิ้มฟัน กับตั๋วทอล์คกิ้งเท็ดดี้มาแล้ว อะไรเนี่ย
- ธีโอดอร์ นายทำอะไรน่ะ - ฉันกำลังอบคุกกี้ แบบที่นายขอให้ทำไง
โอ้ นายได้ตั๋วมาแล้ว ขอบใจนะ อัลวิน
- แต่... แต่... - อัลวิน ฉันเพิ่งลงไปที่ห้องใต้ดินมา
- เดฟๆ ฉันอธิบายได้นะ - อัลวิน พอได้แล้ว เข้าใจไหม
ฉันขอให้นายทำเรื่องเดียว นายไปทำอะไรมาทั้งวัน
ฉันทำอะไรเหรอ แค่ไปช่วยคนคืนดีกัน ทำให้หนังได้ถ่ายต่อ
ช่วยให้บริทนีย์ได้งาน
เสียความน่าเชื่อให้แอมเบอร์และแอนนี่
ได้พู่เชียร์ที่ดีที่สุด
รับบทเป็นพี่เลี้ยงเด็กให้กับหมีบื้อนั่น กับคำพูดบ้าๆ บอ
ที่ออกจากปากมัน ไปเอาตั๋วทอล์คกิ้ง เท็ดดี้
วิ่งไปทั่วเมือง เกือบไม่ได้ไม้จิ้มฟันที่ฉัน...
เดี๋ยวอัลวิน อย่าเพิ่งนะ ไม้จิ้มฟันเหรอ
โอ้โหอัลวิน ฉันไม่รู้จะพูดยังไงเลย มันดีมากเลย
ขอบใจนะเดฟ ตายละ แต่ฉันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่า
ฉันลืมอะไรบางอย่าง
แล้วไงล่ะ งานที่ต้องทำสองคน แต่อีกคนไม่โผล่มา
เฮ้ ไซมอน ขอบใจนะ ให้ฉันช่วยนะ
ไม่เป็นไรหรอกอัลวิน ฉันเอาอยู่ เรื่องของนายไปถึงไหนแล้ว
อ้อ นายไม่อยู่นี่ จริงสินะ อัลวิน!
(รู้ใจเด็กดีเหลือเกิน)
- อัลวิน นายเป็นอะไรไหม - นายคิดว่าสาวคนนั้นเห็นฉันล้มไหม
- สาวคนไหน - สาวสวยคนนั้นน่ะ
คนที่ฉันตั้งใจจะใช้ชีวิตร่วมกับเธอ
อย่ามองสิ เธอมองอยู่รึเปล่า
ฉันบอกว่าอย่ามองไง
นายหมายถึงสาวคนที่มีรถเข็นเด็ก ที่คุยอยู่กับเควินเหรอ
เควิน รถเข็นเด็ก อะไรกัน เธอแต่งงานแล้วเหรอ นั่นลูกเธอเหรอ
- ฉันไม่รู้ - นิ่งไว้ อย่ามองไง
แต่ตอนนี้เธอทำอะไรอยู่
เท่าที่มองดูวิถีของเท้าเธอ ฉันว่าเธอกำลังไปนะ
- เธอจะไปไหนน่ะ - ฉันไม่รู้
เควิน เฮ้ เควิน ฉันต้องการให้นาย อยู่ห่างๆ สาวคนนั้นไว้
ฉันมองเธอมาก่อนที่นายจะเกิดอีก
ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นได้ยังไงนะ เธอเป็นญาติฉัน
นั่นไม่... เดี๋ยวนะ ญาตินายเหรอ
ใช่ ครอบครัวของเธอทั้งครอบครัวอยู่กับเรา
- น่าเบื่อชิบเผงเลย - โอ้ มันน่าเบื่อได้ยังไงกันนะ
เธอเองไม่ได้มีอะไรหรอก แต่เธอมีน้องชายฝาแฝดน่ะสิ
เด็กป่วนสองขวบน่ะสิ ฝันร้ายชัดๆ และเธอกับฉันต้องมาดูแลพวกเขา
ฉะนั้นเราพามาที่นี่หลังเลิกเรียนทุกวัน
- อุ้ย ขอโทษ ขอโทษนะไซมอน - นายทำอะไรน่ะ
ในนี้ร้อนจัง
ชู่ จุกนมหนูอยู่ไหนล่ะ
อวยพรฉันด้วยนะ
เควินๆ แปลกใจจังที่เจอนายที่นี่
อะไรกัน ฉันบอกนายเมื่อวานไง ว่าฉันมาตอนบ่ายทุกวัน
- แหม เควินก็... สาวสวยคนนี้ใครกันน่ะ - ก็บอกนายแล้ว ญาติฉัน แมรี่ แอน
และนี่คือเด็กป่วนสองขวบที่เล่าให้นายฟัง
โอ้ นี่ใครกันเนี่ย
นี่เหรอ เป็นลูกของเพื่อนบ้าน ผมไปเจอเขาคลานเล่นอยู่ในซอย
หาอาหารกินน่ะ
ผมเลยคิดว่าจะพามาที่สวน จะได้เดินเล่นอย่างเพลิดเพลิน
ท่ามกลางต้นไม้และห่างจากพวกขวดแตก
กับกระป๋องขึ้นสนิมเก่าๆ ที่เขาคุ้นเคยน่ะ
ผมชอบเด็กๆ วัยสองขวบน่ะ
- แล้วน้องของคุณอายุเท่าไหร่เหรอ - บอกแล้วไง สองขวบ
สองขวบเหรอ อะไรนะ ไม่อยากจะเชื่อ... แปลกใจจริงๆ
แปลกใครเหรอ ฉันบอกแล้วไง นายฟังบ้างไหม
เควิน นี่แน่ะ ฉันมีความคิดนึงนะ
ระหว่างที่แมรี่ แอนกับฉันกำลังคุยเรื่องรักเด็กกัน
ทำไมนายไม่ออกไปก่อนล่ะ
- เอาจริงเหรอ - ไปสิ ให้ไว้เลย
เพื่อนเธอน่าจะอยากเล่นกับน้องชายฉันนะ
- ไม่นะ ไม่ หนูไม่อยากเล่น - น่าสงสารจริงๆ
เขาไม่มีมารยาทน่ะ โตขึ้นมาในซอยอะไรแบบนั้น
ไม่ได้เข้าสังคมเท่าไหร่
- เขาชื่ออะไร - อ้อ ชื่อเขาเหรอ จริงสิ
- คือ... แรทโซ - แรทโซเหรอ
เด็กข้างถนนเรียกเขาอย่างนั้นน่ะ เร็วเข้าแรทโซ ออกมาได้แล้ว
เขาขี้อายเสียนี่กระไร
นายอยากได้ขนมนั่นรึเปล่า
อย่าลืมถังกับพลั่วด้วยล่ะ
ไปสิ เล่นกันดีๆ นะ
ฉันรักเด็กมาก เธอชอบเด็กอยู่แล้วไหม
ช่วยด้วย!
ความรักที่ผมมีต่อเจ้าตัวน้อยเกิดขึ้นหลายปีแล้ว
- ของฉัน - ของฉันนะ
- ของฉัน
ไม่นะ!
ช่วยด้วย!
- ไม่นะ - เด็กๆ ไม่ต้องการอะไรมาก
แค่เอาถังเปล่าเล็กๆ กับพลั่วให้
ช่วยด้วย!
แล้วใครจะอดใจไหวกับแก้มอวบอิ่มน้อยๆ นั่น
- ช่วยด้วย! - อุ้ย เขาเป็นอะไรไหม
เขาไม่เป็นไรหรอก คือว่า เด็กผู้ชายน่ะ ก็ชอบเล่นกันแรงๆ แบบนี้แหละ
เล่าแบบสั้นๆ นะ เด็กน่าเอ็นดูคนนี้น่ะ คือว่าเขาพยายามที่จะ...
นายมัดเด็กไว้กับต้นไม้เหรอ
ใช่ ขอโทษนะ ฉันไม่ขอโทษหรอก
ธีโอดอร์ นายไม่เข้าใจ
ฉันรักเธอนะ เธอเป็นเนื้อคู่ของฉัน
เนื้อคู่อีกแล้วเหรอ โอย ก็ได้ ฉันต้องทำยังไง
ก็แบบว่า เป็นลูกคู่ฉัน ลูกคู่เด็กน่ะ
แค่จนกว่าเธอจะรู้ตัวว่าเธอขาดฉันไม่ได้
ไม่น่าจะใช้เวลาเกินสองสามวันนะ
- สองสามวันเหรอ - นายเป็นน้องชายที่ดีที่สุดเลย
ชายคนหนึ่งไม่อาจหมดหวัง เมื่อเขามีคนที่เขาเรียกได้ว่า
เพื่อนกันตลอดชีวิต
เธอเป็นดั่งหิ่งห้อยยามค่ำคืน
เมื่อฉันอยู่บนถนน และเห็นหน้าเธอ
ฉันรู้ว่าฉันถึงบ้านแล้ว
ฉันกำลังกลับบ้าน
ฉันกำลังกลับบ้านที่เป็นของฉัน
เธอเป็นดั่งหิ่งห้อยยามค่ำคืน
เมื่อฉันอยู่บนถนน และเห็นหน้าเธอ
ฉันรู้ว่าฉันถึงบ้านแล้ว
ฉันอยู่บ้านแล้ว
ฉันเป็นลูกคู่เด็กให้นายไม่ไหวแล้ว
นายบอกว่าแค่สองสามวันไง ถ้าเธอไม่ได้ชอบนายตอนนี้...
เดี๋ยวๆ เดี๋ยวก่อน นายจะพูดอะไรน่ะ เธอไม่ชอบฉันเหรอ
เปล่า มันบอกยากว่าเธอชอบนายที่เป็นนาย
หรือเป็นเพื่อนที่เลี้ยงเด็กด้วยกัน
นายพูดถูก ฉันต้องขอเธอออกเดทโดยที่ไม่มีเด็ก
แค่เราสองคน โอ้ ฉันรู้แล้ว! ฉันจะชวนเธอไปดูหนัง
ฮัลโหล ขอความเป็นส่วนตัวหน่อยได้ไหม
มันเป็นมือถือนะอัลวิน นายก็แค่เดินออกไปเฉยๆ
- โอเคพวก นายเข้ามาได้แล้ว - เป็นไง
เธอจะไปดูหนังไหม
- เธอไปแน่ แค่ไม่ได้ไปกับฉัน - ล้อเล่นน่า
แล้วเธอไปดูหนังกับใครล่ะ
ฉันไม่ได้ถาม แต่แล้วเธอยังกล้า ขอให้ฉันเลี้ยงเด็กให้อีก!
- ฉันว่านายบอกเธอนะ - บอกอยู่แล้ว
ฉันบอกให้เธอเอาแฝดมาส่งตอนสี่โมง
- อะไรนะ นายจะบ้าเหรอ - ฉันรักเธอนะไซมอน
และความรักทำให้นายทำเรื่องบ้าๆ ได้
เอาละ คือว่า... ไม่เป็นไรนะ โอ๋ๆ ไม่ต้องห่วงนะ
ฉันไม่รู้อีกแล้ว ฉันไม่รู้เลย
ธีโอดอร์ ลงไปอยู่ที่พื้น คลานไปรอบๆ เหมือนเด็ก
- ฉันดูเป็นไง - นายดู...
หยุดพูดนะ หยุดพูด นายเป็นเด็กจำได้ไหม
- ไปสิจ๊ะ - แวทซี่
ฉันไม่รู้จะขอบคุณเธอยังไง เธอเป็นคนเดียวที่ฉันไว้ใจให้อยู่กับพวกเขา
ได้เลย มันแน่นอนอยู่แล้ว ไม่มีปัญหา
- ขอบใจนะ - ขอให้สนุกนะ
ไว้เจอกันหลังดูหนังจบนะ
อัลวิน นายควรช่วยธีโอดอร์ดูแฝดพวกนั้นนะ
ฉันเป็นคนที่เป็นทุกข์อยู่นะ นึกออกแล้ว
ฉันจะไปที่โรงหนังแล้วดูว่าเธอไปเดทกับใคร
อัลวิน ถ้าเธอเห็นนายล่ะ
นายต้องดูแลน้องชายให้เธอนี่
โอ๊ย คือว่าฟังนะ ไม่มีอะไรจะตามแผน ไปซะทุกอย่างหรอกไซมอน
ฉันจะหาทางเอง
- เฮ้ย ห้ามแซงคิว - ใจเย็น ผมไม่ได้แซงคิวนะ
- อัลวิน - เฮ้ คุณ
ไหนเธอบอกว่าอัลวินเลี้ยงแฝดอยู่ไง
- เกิดเรื่องอะไรรึเปล่า - เกิดเรื่องเหรอ อ๋อ เปล่าๆ
- ทุกอย่างเรียบร้อยดี - ใครดูแลน้องชายฉันล่ะ
ใช่ ถ้าเป็นเรื่องนั้นละก็ น้องชายฉัน ธีโอดอร์
เควิน บอกพ่อฉันทีนะฉันต้องไปแล้ว ไว้เจอกันตอนอาหารเย็น
- พ่อเธออยู่ที่นี่เหรอ - อัลวิน ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอทิ้งพวกเขา
เดี๋ยว!
- แมรี่ แอน น้องชายคุณสบายดี - ฉันต้องการเจอพวกเขา
- เจอเหรอ พวกเขามีความสุขดี - น้องชายเธออยู่ไหน
- ใครดูพวกเขาอยู่ - โอ้ เด็กเหลือขอนี่
เดี๋ยวผมมานะ ผ้าอ้อมเปียกน่ะ
หวัดดีแมรี่ แอน ผมคือธีโอดอร์ ผมเอ่อ...
ใช่ เขาอยู่ในห้องครัวนั่น กำลังทำอาหารให้เด็กๆ อยู่
- อ้อ ใช่ ถูกต้อง - แล้วแรทโซอยู่ไหนล่ะ
- ไม่ควรปล่อยเขาไปไว้คนเดียวนะ - อ้อ แรทโซ
คือว่าเขากำลังหลับอยู่น่ะ
ใช่ ใช่ครับ ถูกต้องเลย ผมพาเขาไปนอน
- แวทซี่ - ชู่ แรทซี่กำลังหลับอยู่จ้ะ
มาเถอะ ถ้าหนูเงียบ พี่จะพาไปดูนะ
ไม่นะ! แรทซี่ไม่ได้อยู่ในนั้น
- เขาอยู่ไหนล่ะ - ข้างบน แบบว่า หลับอยู่
อ๋อ คุณไม่ได้เห็นเขาหรอก
เพราะว่าธีโอดอร์พาเขาขึ้นไปทางหลังบ้าน
- แวทซี่ - พวกเขาแค่อยากเจอนะ
- พวกเขาจะอยู่เงียบๆ - เร็วเข้า ขึ้นไปเลย
โอเค เด็กอยู่นั่น พวกเขาเห็นแล้ว แล้วก็ไปได้แล้วล่ะ
อัลวิน เธออยู่กับแฝดแป๊บนึงได้ไหม พวกเขาค่อนข้าง... กวนน่ะ
- ฉันอยากจะถามธีโอดอร์สักหน่อย - อะไรนะ เดี๋ยว ผม
- ธีโอดอร์ - ครับๆ ผมอยู่นี่
แฝดกินน้ำตาลเยอะรึเปล่า
- ใช่ๆ - จริงเหรอ
ผมหมายถึง ไม่ได้กินน้ำตาล
เดี๋ยวฉันมานะ
ไม่เอาน่า เงียบก่อน
- แวทซี่ - แวทซี่
- ฉันว่าฉันได้ยินเด็กร้องไห้ - ร้องไห้ ใครเหรอ
ไม่เป็นไร ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
- แวทซี่ - แวทซี่
- แรทซี่ - ฮะ ไม่นะ!
- เธอปล่อยให้เขาปีนออกนอกหน้าต่างเหรอ - เขาเป็นเด็กข้างถนนน่ะ
- เขาต้องการอากาศบริสุทธิ์ - เขาจะวิ่งหนีไป
ไม่หรอก คือว่า มันใช่ว่าเขาอยู่ที่นี่เมื่อไหร่
เขาอาจจะคิดถึงบ้าน
ไม่อยากเชื่อเลยว่า ฉันไว้ใจให้เธออยู่กับน้องชายฉัน
แมรี่ แอน! เดี๋ยว!
- เสียใจเรื่องแมรี่ แอนด้วยนะ - ไม่เป็นไรหรอก ธีโอดอร์
ฉันได้เรียนรู้มากมายจากความสัมพันธ์นั้น
- งั้นก็เยี่ยมมากเลยอัลวิน จริงเหรอ - นายได้เรียนรู้อะไร
ก็เด็กๆ เป็นตัวดึงดูดสาวๆ ไง ใครจะรู้
ดูเสื้อไหมพรมตัวเล็กน่ารักที่ฉันหามาให้สิ
- ไม่นะ! - ไม่มีความทุ่มเทเลยนะคุณ
ฉันคิดว่าเราจะไปเดินห้างแล้วดูว่ามีสาวๆ กี่คน
- ที่เข้ามาหาเราแล้วก็... - โอ้ ไม่นะ ไม่ๆ
ธีโอดอร์ เดี๋ยวก่อน!
คำบรรยายโดย จริยา จริยวิชัย