ระวังให้ดี เพราะพวกเรามาแล้ว
ไม่เจอกันนานละ แต่เรากลับมาพร้อมกับลีลานะ
ฉะนั้นจงเตรียมพร้อมมาสนุกกัน
เราเอาความกระฉับกระเฉงมาให้ และความพึงพอใจ
พวกเราคือสหายชิพมังก์
อัลวิน ไซมอน ธีโอดอร์
(คางคกปลิง)
- บายนะทุกคน ขอให้สนุกนะ - บายเดฟ
- บาย - ขอให้สนุกที่สเปซแคมป์นะ
ดีใจจังที่ไม่ได้ไป
เดี๋ยวนะ มันเบี้ยวน่ะ
ฉันรู้จ้ะ เพราะฉันไม่ได้ใช้เวลา กับรูปร่างหน้าตาตัวเองเท่าไหร่
รายงานกลางภาคของฉันคือ "ความสวยงามเป็นแค่เปลือก"
คนเราควรจะชอบกันจากตัวตนข้างในของเขา
โห ช่างกล้าจังนะ ยิ่งมีปาร์ตี้หลายงานในอาทิตย์นี้ด้วยแล้ว
ใช่เลย กล้ามาก ลองนึกภาพผูกโบว์เบี้ยวๆ ไปงานปาร์ตี้สิ
เงียบไปเลยนะอัลวิน เธอยังไม่รู้จะเขียนรายงานเรื่องอะไรเลย
- เพียงแค่... - โอเค พอเถอะ
เงียบเลย! ทั้งคู่นั่นแหละ
เถียงกันไม่จบหรอก ทีนี้ฟังนะ
ครูต้องการให้ทุกคนประพฤติตัวให้ดี ที่ศูนย์อนุรักษ์พันธุ์สัตว์วันนี้
- เข้าใจกันไหม - เข้าใจครับ ครูสมิธ
เข้ามากันเลยทุกคน
เราโชคดีมากที่มีสัตว์ที่ใกล้สูญพันธ์ุตัวใหม่ที่นี่
ผมไม่เห็นอะไรในนี้นอกจากกองโคลนเลย
จริงๆ แล้วกองโคลนพวกนี้คือกลุ่มของคางคกปลิง
- ฉันขุดดินยังดีซะกว่า - ไม่ต้องห่วงนะเดเร็ค
- นายได้ทำแบบนั้นทั้งชีวิตแน่ - โฮะๆ โดนเข้าให้
เฮ้ย
โอ้ ไม่นะ
หาต่อไปนะทุกคน ยังขาดไปหนึ่งตัว
หนูเห็นแต่ดินค่ะ เรากำลังหาอะไรกันอยู่คะ
ใครก็ได้เอามันออกไปจากหน้าของหนูที
ฉันเสียใจด้วยนะหนู
- แต่เราต้องให้ผู้เชี่ยวชาญเอาออกให้ - บริทนีย์ มันเป็นสัตว์ที่บอบบางนะ
เราไม่สามารถเอาออกได้ โดยที่ไม่ทำอันตรายต่อมัน
เธอต้องคอยดูมันจนกว่า เราให้ผู้เชี่ยวชาญบินมาจากนิวซีแลนด์ได้นะคะ
ระหว่างนี้เขาจะคุยสไกป์กับเธอ เรื่องการดูแลมัน
นี่ล้อเล่นกันใช่ไหมครับ บริทนีย์เนี่ยนะ จะดูแลมัน
ไม่มีทางเป็นไปได้
อ้อ งั้นในกรณีนี้ ครูจะมอบหมายให้เธอนะอัลวิน
เป็นคนดูแลบริทนีย์กับเจ้าตัวนั้นบนหน้า
จนกว่าผู้เชี่ยวชาญจะมา เข้าใจไหม
- นั่นเป็นงานของเธอ - ไม่นะครับครูสมิธ ไม่นะครับ ไม่
และถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้าตัวนั้น ครูจะโทษเธอแต่เพียงผู้เดียว
- อะไรเนี่ย โอย - เขาอยู่ไหนเนี่ย
เขาควรจะโทรมาได้แล้วนะ
ระหว่างนี้ ตัวที่อยู่บนหน้าฉันก็ใหญ่ขึ้นๆ
ก็แค่ดูจากฝั่งนี้นะ เอางี้บริท หันไปซิ
หันไปอีก ไปอีก หันไปอีกเยอะๆ เลย อย่างนั้นแหละ
- ขอบคุณพระเจ้า - สวัสดี
สวัสดีค่ะ คุณจะมาที่นี่ใช่ไหมคะ เร็วๆ นี้ไหมคะ แบบว่าวันนี้ไหม
อ้อ ใช่ ดูนั่นสิ มันทำเหมือนหน้าเธอเป็นบ้านแล้ว
- เข้ากันพอดีเชียว - อ๋อค่ะ ใช่ค่ะ เป็นปลื้มมากเลย
แล้วคุณจะมาเอามันออกเมื่อไหร่คะ
ฉันต้องดูแลการจัดส่ง ลิงจิ๋วที่ใกล้สูญพันธุ์ที่เพิ่งมาถึง
- แต่หลังจากนั้นล่ะ - เร็วๆ นี้ไหมคะ
เอาละ ทีนี้เป็นวิธีการง่ายๆ ในการดูแลคางคกปลิงนะ
ฉันเห็นเสื้อผ้าสีสันสดใสของเธอ ไม่ได้นะ ห้ามใส่เด็ดขาดเลยเข้าใจไหม
เขาได้ยินฉันไหมเนี่ย
ต้องให้มันรู้สึกเหมือนอยู่ในแหล่งธรรมชาติ
ฮัลโหล
อยู่กับใบไม้และโคลนกับดินและสิ่งเน่าเปื่อยทั่วไป
อ้อๆ และมันต้องมีน้ำหล่อเลี้ยงนะ ห้ามกินน้ำตาล
ต้องใจเย็นตลอดเวลา
เอาผักกะหล่ำกับผักใบเขียวอื่นๆ ที่ย่อยง่ายให้มันกิน
พวกกากใยอะไรแบบนั้น เอาละ นั่นน่าจะใช้ได้นะ
- เป็นรายการที่ยาวมากเลยครับ - แต่คุณจะมาเมื่อไหร่ล่ะ
เอาละหนูๆ วันนี้ฉันพอแค่นี้ก่อนนะ
ขอให้วันนี้โชคดีนะ แล้วฉันจะติดต่อมา
ได้ๆ แต่เมื่อไหร่คะ เมื่อไหร่
บริท เดี๋ยวก่อน เรามีรายการทั้งหมดนี่ที่จะ...
ก็ได้ ไว้ค่อยคุยกันนะ
- นั่นอะไรน่ะ - เสื้อผ้าคางคกปลิงของเธอ
- เธอกินอะไรน่ะ - คุกกี้ไง
ไม่ได้นะ บริทนีย์ ไมได้ยินที่ผู้เชี่ยวชาญพูดเหรอ
เธอกินน้ำตาลไม่ได้ คางคกปลิงจะดูดซึมเข้าไป
บ้วนออกมา บ้วนเดี๋ยวนี้นะ
เอาละ ใส่ชุดนี้ซะและเลิกโอดครวญได้แล้ว
ฉันมีเซอร์ไพรส์ให้เธอนะ
- ไม่อยากเชื่อเลย... - ไม่เอาน่า บริทนีย์
นี่เป็นหนังที่เธออยากดูแทบตาย
คุณอยากรู้ใช่ไหมว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้
- นั่นอะไรน่ะ - บริท ก็หน้าเธอไง
นี่ๆ ชู่ๆ แกนั่นแหละ เงียบๆ
- เราจะดูหนังกันนะ - เงียบสิ
ทำไมเจ้าตัวนี้ไม่หุบปากล่ะ
มันทำเสียงแบบนั้นเพราะว่ามันขาดน้ำน่ะ บริทนีย์
- มันต้องอาบโคลน - แหม น่าเสียดายเนอะ
ตัวฉันไม่มีโคลนเลย
เขาไม่เป็นไรครับ เดินข้ามไปได้เลย ไม่มีอะไรต้องดูครับทุกคน เดินต่อไปเลย
ไปตามทางเลยครับ
ฉันไม่เคยขายหน้าในชีวิตมาก่อนเลย
โทษนะ แต่ฉันว่าเธออย่ามาปาร์ตี้ค้างคืนดีกว่า
เพราะสาวๆ ทุกคนกลัวมากว่าจะไปจับโดนตัวนี้
- เธอก็ด้วยเหรอ - เสียใจด้วยนะ
ฉันไม่ได้รับเชิญไปปาร์ตี้นี้ ปาร์ตี้นี้ ปาร์ตี้นี้
อัลวิน ได้โปรดอย่ามายุ่งกับฉัน
บริทนีย์ เชื่อฉันเถอะ ไม่มีอะไรทำให้ฉันรู้สึกดีกว่านี้หรอก
ตอนนี้ได้เวลาฟังเสียงที่เป็นมิตรต่อคางคกปลิง
และกินซุปกะหล่ำกับหนอนนะ
- ฉันไม่กินหรอกย่ะ - บริท ไม่เอาน่า หน้าตาเธอนะ
มันเสียไปแล้วเข้าใจไหม ฉะนั้นกินซุปหนอนสักหน่อยนะ
- ไม่ใช่ปัญหาของเธอจริงๆ หรอก - ก็ขอบคุณนะ เธอน่ารักมาก
แต่นับจากนี้ ฉันจะใส่สีชมพูอีกครั้ง
และฉันจะกินสิ่งที่อยากกิน
และฉันจะอยู่ท่ามกลางดอกไม้และสีสันสวยงาม
และฉันจะ... ฉันจะหาคุกกี้กินให้ได้
บริทนีย์ ครูสมิธบอกว่าฉันต้องรับผิดชอบนะ
ฉันตัวเหนียวแน่นหนึบกับเธอ แล้วเธอจะทำไงเล่าเออ
สลัดฉันไม่หลุด
เพราะฉันกำลังพยายามอย่างหนัก ที่จะแสดงความรัก
ฉันไม่อาจจะหยุด เพราะเธอเป็น
ทุกอย่างแบบที่ผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องการดวงดาวสีทองสุกใสที่เห็น
ใช่ เธอเป็นทุกอย่างที่ฉันฝันถึง
ฉันล้มลง แล้วก็ล้มลุกคลุกคลานไป
ฉันอดสงสัยไม่ได้ ว่าฝันของฉันเป็นจริงหรือเปล่า
ฉันไม่หวั่นใจ เธอไปไหนก็พาฉันไป
ไม่อาจทำให้ฉันจากไปไหน
เหนียวแน่นหนึบกับเธอ ฉันเหนียวแน่นหนึบกับเธอ
- บริทนีย์ ลงมานะ - ไปให้พ้น ฉันไม่อยู่บ้าน
ก็ได้ ฉันจะบอกผู้เชี่ยวชาญว่าเธอไม่ว่างนะ
เดี๋ยวฉันลงไปทันที
เอาละ เรามาดูกันซิ เขยิบเข้ามาอีก ไม่ต้องอายนะ
โอ้ ไม่นะ มันดูไม่ดีเลย เกิดอะไรขึ้น
- อะไรครับ เป็นไปไม่ได้... - คุณจะมาเมื่อไหร่คะ เมื่อไหร่
โอย คือฉันไม่อยากจะบอกเลยนะ แต่ดูจากสภาพของคางคกปลิงแล้วเนี่ย
ไม่จำเป็นต้องเดินทาง 20 ชั่วโมงแล้ว
ฉันเกรงว่าตัวนี้มันเกินเยียวยาแล้ว เธอก็แค่ลอกมันออกมานะ
ลอกมันออกเหรอ แต่ผมได้ทำทุกอย่างแล้วนะ และเขาก็สุดจะทนเลย
มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ สำหรับหนูเลยนะคะ
- เขาใจร้ายกับหนูมาก - พอเถอะ บริทนีย์
- เขาปาโคลนใส่หนู - ต้องตามไปทุกที่
เอาละทุกคน ฉันรู้แล้วว่าปัญหาคืออะไร
สัตว์พันธุ์ที่บอบบางอย่างตัวนี้ อยู่ไม่ได้ในสภาพแวดล้อมที่ไม่เป็นมิตรกับมัน
มันอยู่ในรายการที่ฉันได้ให้ไป ฉันให้ไปแล้ว ฉันพูดไปแล้ว
ไม่ได้อยู่นะครับ ผมมีรายการอยู่ตรงนี้
โคลน ทำแล้ว ห้ามสีสันสดใส ทำแล้ว อาหารดี ทำแล้ว นู่นนี่ ทำแล้ว
ห้ามกินน้ำตาล ทำแล้ว สิ่งแวดล้อมเงียบสงบ ผมเข้าใจแล้วครับ
เธอต้องเข้าใจนะ
ตัวอย่างแบบนี้ สามารถทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ให้มนุษยชาติได้
ฉันขอโทษด้วยนะที่ต้องมาสั่งสอนพวกเธอ ฉันต้องไปแล้ว เป็นวันที่น่าเศร้าจริงๆ
- ฉันว่าเธอลอกมันออกได้แล้วล่ะ - ใช่ ฉันก็ว่างั้น
โอเค เอาละนะ
หยุดนะ ฉันทำไม่ได้ ถ้ายังไม่ได้ทำทุกอย่างเพื่อช่วยชีวิตมัน
ฉันร่วมด้วย
นี่ มองอะไรยะ ตัวที่อยู่บนหน้าฉันน่ะเหรอ
ภูมิใจจะตาย ได้ยินแล้วนะ ถูกต้องแล้วล่ะ
ฉันล้มลง แล้วก็ล้มลุกคลุกคลานไป
ฉันอดสงสัยไม่ได้ ว่าฝันของฉันเป็นจริงหรือเปล่า
ฉันไม่หวั่นใจ เธอไปไหนก็พาฉันไป
ไม่อาจทำให้ฉันจากไปไหน เหนียวแน่นหนึบกับเธอ
ฉันเหนียวแน่นหนึบกับเธอ
เอาละ สรุปคือ...
เควิน เธอสรุปไป 20 นาทีแล้วนะ นั่งลงเถอะ
- แต่ผม... - นั่งลง นั่งลงนะ นั่ง!
บริทนีย์ ออกมานี่
มันยังมีชีวิตอยู่ไหม
หนูไม่รู้ค่ะ แต่อัลวินกับหนูทำทุกอย่าง...
เอาเวลาไปอ่านรายงานซะ ไป
รายงานของฉันชื่อ "ความสวยงามเป็นแค่เปลือก"
เงียบ!
สัปดาห์ที่แล้วคางคกปลิงตัวนี้ ใช้หน้าฉันเป็นบ้านของมัน
ฉันไม่ได้ดูแลมันเพราะว่าฉันอับอาย
และด้วยเหตุนี้ ฉันอาจจะได้ทำร้ายมันจริงๆ
คือว่าฉันกลัวว่าจะไม่มีใครชอบฉัน ถ้าฉันไม่สวยหรือไม่น่ารัก
และถึงแม้มันจะไม่ได้สวย
คางคกตัวนี้น่าทึ่งมากและมีพลังพิเศษ
ดังนั้นมันจึงได้สอนฉันว่า ไม่ว่าจะสวยหรือไม่ ฉันสามารถทำสิ่งที่น่าทึ่งได้
ตอนนี้ฉันรักคางคกปลิงตัวนี้
มันแสดงให้ฉันเห็นว่า ฉันเป็นได้มากกว่าหน้าตาของฉัน
และฉันขอขอบคุณเรื่องนั้นตลอดไป
เยี่ยมเลย มันยังไม่ตาย
ขอบคุณอีกครั้งนะ เธอทำหน้าที่ได้เยี่ยมมาก
แหม ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลยเชื่อไหมละครับ
คางคกปลิงตัวนั้นคงจะเลือกคนที่ไม่สำคัญ หรือไร้สาระมากกว่านี้ไม่ได้หรอก...
- โอ้ บริท - อัลวิน คางคกปลิงตัวนั้น อยู่บนหน้าของเธอน่ะ
- อะไรนะ ไม่นะ เอามันออก - แค่ล้อเล่นน่ะ
หนูคิดว่าเขาไม่ได้ยินหนูหรอกค่ะ เดี๋ยวเขาก็รู้เอง
เอามันออกไปจากฉัน เอามันออกไป
(แอบชอบเธออยู่นะจ๊ะ)
หัวหน้าอัลวินได้ที่กำบัง
ติดอยู่บนต่างดาว โดยไร้ความหวังของการช่วยเหลือ
เขากำปืนอวกาศของเขาไว้ และเตรียมเผชิญหน้าสู้กับเอเลี่ยนตัวนี้
แกจบชีวิตแล้ว แก...
- เควิน - อะไร
โอเคๆ นายเป็นอะไรไป
ถ้าไม่บอกก็ไม่รู้นะเนี่ยว่านายไปปิ๊งใครสักคนแน่
อะไรนะ ไม่ล่ะ งี่เง่าสิ้นดี นายบ้าไปแล้ว
นั่นไง นายปฏิเสธสี่รอบ นั่นหมายความว่านายโกหก
- ก็ได้ๆ ฉันอาจจะปิ๊งก็ได้ - เควิน บอกมานะ เธอเป็นใคร
ฉันไม่บอกนายหรอก เดี๋ยวนายก็มาล้อฉัน
ใช่ ก็คงจะล้อนะ งั้นแค่ใบ้ก็ได้
จะเริ่มตรงไหนล่ะ เธองดงามกว่าดาวตก
เธอมีหัวใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
และเธอก็ตลกกว่าลุงบรูซของฉันอีก คือเธอเป็นผู้หญิงที่ครบน่ะ
ทุกครั้งที่ฉันพยายามจะคุยกับเธอ ฉันรู้สึก...
หยุดทำแบบนั้นนะ เอาละฟังนะ เรื่องนี้ไม่ยาก
เขียนจดหมายหาเธอสิ นายโชคดีนะเนี่ย บังเอิญว่าฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญการเขียนจดหมายรัก
แบบนี้ล่ะ หยอดคำหวานลงไปหน่อย โอเค ได้ละ สมบูรณ์ตามแบบฉบับกามเทพแล้ว พร้อมไหม
"ฉันอยากจะได้พูดคุยกับเธอ เพราะเธองดงามดั่งไข่มุก
แต่เมื่อฉันอยู่ใกล้ตัวเธอ ฉันคิดว่าฉันจุก"
- เป็นไงบ้าง - ไม่เห็นจะโรแมนติก
อยากอ้วกมากกว่า นี่ เควิน เอานี่ไปให้เธอ
มันเป็นสมการที่เมื่อแก้ออกมาแล้ว มันแปลได้ว่า "เธอเติมเต็มฉัน"
- ใช่ นายได้โสดต่อไปแน่ เควิน - ได้อัลวิน ก็ลองใช้กลอนเลี่ยนๆ ของนายสิ
แค่วาดรูปหัวใจลงกระดาษสิ
ได้ผลกับฉันตลอดนะ
แค่พูดเฉยๆ น่ะ
- ทำไมแค่ยื่นให้เธอไม่ได้ล่ะ - เพราะฉันต้องอยู่ข้างๆ เธอน่ะสิ
โอเค รวบรวมสติไว้พวก เอาละนะ หายใจเข้าลึกๆ
หายใจเข้าลึกๆ นั่นแหละ โอเค ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี
- เธอกำลังมาแล้ว - ส่งจดหมายรักในสาม สอง หนึ่ง
โอ๊ย ฉันดูไม่ได้
ต้องล้อฉันเล่นแน่ๆ
- นี่อะไรเนี่ย - โถ จดหมายรัก
ใช่ แต่ว่าให้เราคนไหนล่ะ
และใครเป็นคนส่ง
นั่นตอบได้คำถามนึงแล้ว
ฉันมั่นใจว่าจดหมายนี้สำหรับฉัน
- หรือฉัน - หรือฉัน
ช่างเถอะ ฟังนะ ไม่ว่ามันจะเป็นของใคร พวกเราไม่มีใครพร้อมมีแฟนหรอก
แต่เราต้องปฏิเสธเขาอย่างนุ่มนวลนะ
มันก็แค่ว่าฉันคิดกับเธอแบบเพื่อนน่ะ
ได้ ฉันเข้าใจ เธอคิดว่าฉันเป็นตัวประหลาด
ไม่ใช่นะ เปล่าเลย ฉันก็เป็นตัวประหลาดเหมือนกัน
เควิน ขอร้องล่ะ ฉันรู้ว่าเธอคิดยังไงกับฉัน
ฉันสวย ตลก ฉันฉลาดล้ำ
- แต่ฉันไม่สามารถ... - ไม่นะ!
ไม่นะเควิน หยุดเถอะ อย่าทำแบบนี้กับตัวเองเลย มันน่าขายหน้า
ฉันอยู่โดยไม่มีเธอไม่ได้ ไม่! ไม่นะ! ไม่!
ปล่อยฉันนะเควิน ปล่อยฉัน
ทีนี้ฟังนะเคฟ คือว่าระหว่างช่วยชีวิตช้างกับซ้อมฟุตบอล
ฉันจะได้เจอเธอแค่วันละสามหรืออาจจะสี่นาทีนะ
และเธอควรจะได้สิ่งดีกว่านี้
ฉันรับไม่ได้ ฉันรับเรื่องนี้ไม่ได้ เธอเป็นทุกอย่างสำหรับฉัน
- น่าสงสารเควินนะ - การหักอกช่างน่าเศร้าเหลือเกิน
ขอเพียงแค่เควินไม่ได้มองว่าฉัน... ฉันหมายถึง "เรา" เลิศเลอมาก
พวกเธอ ใช่แล้ว แล้วถ้าเราทำให้ เขาไม่ได้เห็นว่าพวกเราน่ามองล่ะ
เอลลี่ น่าจะได้ผลนะ และไม่ทำให้ใครเจ็บด้วย
แหม ยินดีด้วยนะอัลวิน ดูเหมือนนายกำลังใช้ความคิด
ก็ใช่น่ะสิ และเป็นเรื่องจริงจังด้วย เควินปิ๊งเดอะชิพเพ็ทส์คนนึง
อะไรนะ คนไหน
เขาไม่บอก แต่ฉันทำให้เหลือ ความเป็นไปได้อยู่สามอย่าง
เอาละ งั้นนายก็ไม่ได้คิดนานเท่าไหร่ นายรู้อะไรมาบ้าง
คือเขาได้พูดเรื่องที่เธอ สวยเหมือนลุงบรูซของเขา
มีหัวใจดั่งดาวตก และตลกเหมือนกับสาวๆ ชาวบ้าน
ฉันคิดได้ว่านั่นสืบอะไรไม่ได้มาก อาจเป็นคนไหนก็ได้
ฉันไม่รู้ว่าลุงบรูซของเขาหน้าตายังไง
แต่พวกเธอก็สวยทั้งหมด โดยเฉพาะเจเน็ต
นี่ "สวย" น่าจะตกเป็นของบริทนีย์นะ
ฟังดูเหมือนมีคนเป็นห่วงนะเนี่ย
ขอร้องล่ะ อย่าทำให้ฉันขำนะ ห่วงที่ไหนกันล่ะ
แต่แบบว่า เควินไม่มีโอกาสได้บริทนีย์หรอก
เดี๋ยวๆ เดี๋ยวนะ นายกำลังบอกว่า เขามีโอกาสได้เจเน็ตเหรอ
ฟังดูเหมือนมีคนเป็นห่วงนะเนี่ย
- ไม่เอาน่า ห่วงที่ไหนกัน - พวกนายเถียงอะไรกันเหรอ
เควินชอบเดอะชิพเพ็ทส์คนนึง
โอ้ ฉันหวังว่าเขาไม่ได้ชอบเอเลนอร์นะ
คือว่าๆ ใช่ว่าฉันห่วงนะ เพราะฉันไม่ได้ห่วง
ฉันรู้ พวกเราไม่มีใครห่วงหรอก
แต่เราสะกดรอยตามเขาพรุ่งนี้แล้วกันนะ คือแบบว่า สนุกๆ น่ะ
- ใช่ สนุกๆ - ใช่ สนุกๆ
เควิน เควินจ๊ะ มานี่สิ มานี่ นั่งลง
โอ้ ไง บริทนีย์ มีอะไรเหรอ
ฉันเพิ่งคิดได้ว่า ถ้าเธอจะเป็นแฟนฉันนะ
- เราควรปรับลักษณะเธอ - อะไรนะ
- ฉันอยากตัดผมเธอมาตลอดเลย - ไม่นะ ไม่ แม่ฉันเป็นคนตัดผมให้
ใช่ ไม่อีกต่อไปแล้วล่ะ
- ดูเหมือนบริทนีย์ชอบเควินนะ - ทำไมนายพูดแบบนั้น
- เพราะเธอจะแต่งตัวให้น่ะสิ - หวัดดีเควิน
เดี๋ยวนะ เจเน็ตทำอะไรน่ะ
ไปกันเถอะ มากับฉันสิ
ดื่มน้ำนี้แล้วนับถึงสาม แล้วฉันจะสาดแสงวาววับแสนงาม
อูก้า บาก้า อูก้า บาก้า ชัมๆ เชียรี่
- เดี๋ยว หยุดนะ - เธอบ้าไปแล้วเหรอ
มันคือมนต์รัก ได้ผลไหม
อู้ ชิกกะ ชาว หลงรักฉันรึยัง
- ไม่นะ - เควิน เดี๋ยวก่อนสิ
หวัดดี อยากไปงานเต้นกับฉันไหม ฮะ
- ไม่อยาก - มาหาหลังเลิกเรียนสิ
เราจะซ้อมท่วงท่ากัน
เย้ ว่าไง
- ฉันว่าฉันไปดีกว่า - ฉันจะไปด้วย เห็นไหมๆ
- ทำอะไรด้วยกันสนุกดีนะ - ออกไป
- คิดถึงฉันรึเปล่า - เปล่า!
หวัดดีจ้ะ
ถ้าฉันเรียกชื่อเธอ แล้วเธอจะรู้รึไม่
หรือทุกวันเธอจะไม่สนใจฉันอยู่ร่ำไป
เธอไม่เคยสังเกตว่าฉันมองเธอยังไง
ฉะนั้นการเสียสติก็เป็นสิ่งเดียวที่จะทำได้
คิดว่าทุกอย่างจะไปได้ดี แล้วทำไมฉันบอกความรู้สึกกับเธอไม่ได้
เฮ้ ฉันนั้นแอบปิ๊ง มันต้องเป็นอย่างนั้น
ฉันเหนื่อยแล้วนะ เมื่อไหร่เธอจะมองเห็นฉัน
เพราะฉันเป็นดาว ฉันอยากให้เธอเห็นแบบนั้น
ไม่รู้จะพูดยังไง ฉันจึงต้องเดินจากไป
- แต่ฉันนั้นแอบปิ๊ง - ฉันนั้นแอบปิ๊ง
มันต้องเป็นอย่างนั้น
ฉันเหนื่อยแล้วนะ เมื่อไหร่เธอจะมองเห็นฉัน
- ทุกอย่างไร้เหตุผลไปหมด - ฉันนึกไม่ออกว่าเขามีดีอะไร
- โอยฉันเจ็บท้อง - เขามีอะไรที่เราไม่มี
พวกนาย ฉันต้องซ่อนตัว พวกเธอตามฉันมา
เควิน เธอคิดว่าจะหลบฉันพ้นเหรอจ๊ะ
- ทึ่มเสียจริง - เขาเป็นของฉันนะ
- ไม่นะ เขาเป็นของฉัน - หยุดนะ
เควิน จะบอกให้นะ เลิกอ้อมค้อมซะทีเถอะ
- คนไหนกันแน่ - คือว่า...
ไม่ใช่ใครเลยสักคน
เห็นไหม บอกแล้วว่าเป็นฉัน เดี๋ยว อะไรนะ
โอเคๆ อย่าเพิ่งนะเพื่อน ตอนนั้นฉันอยู่ตรงนั้น จำได้ไหม
นายปาเครื่องบินกระดาษ มันตกลงที่เท้าของพวกเธอ
ตาคู่นี้ไม่โกหก
ไม่ๆ ถ้านายจำได้นะ...
มันควรจะเป็นของพาเมล่า
- พาเมล่า จีเหรอ - ไม่ใช่ พาเมล่า ดี
เธออยู่ข้างหลังสาวๆ พวกนี้พอดี
ฉันพยายามบอกทุกคนแล้ว แต่...
แต่พอฉันเห็นพาเมล่า ฉันก็ตกใจแล้ววิ่งหนีไป
ค่อยยังชั่วหน่อย
คือไม่ได้ว่าอะไรนะ แค่เธอไม่ใช่สเป๊กพวกเราน่ะ
แต่ฉันว่าเธอเป็นสเป๊กของพาเมล่าแน่
ฉันว่าไม่หรอก
- งั้นพวกเธอก็ไม่ได้ชอบเควินใช่ไหม - ไม่อะ
เราแค่ทำตัวบ้าๆ เขาจะได้เลิกชอบพวกเรา
ใช่ ซึ่งจริงๆ แล้วเขาก็ไม่ได้ชอบ จ๋อยเลย
ทำไมล่ะ พวกเธอห่วงเหรอ
- เปล่า - เปล่า
ไม่นะ เปล่า คือว่า ไม่เลย
เราแค่อยากช่วยเพื่อนของเรา
เราอาจจะยังช่วยได้นะ
ฉันหวังว่าเธอจะไม่ว่าที่ฉันถามนะ แต่เรากำลังจะไปไหนกันแน่
อ้อ คือว่า ก็แค่เดินเล่นนิดหน่อยน่ะ
ใช่เลย แค่เพื่อนสาวสี่คนไปเที่ยวกัน ไม่ได้มีแผนอะไร
เดินเล่นในสวนจะช่วยให้นายจิตใจดีขึ้น
ใช่ ไม่ได้ช่วยเท่าไหร่
โห ช่างบังเอิญจริงๆ ฉันคิดว่าโน่นคือพาเมล่านะ
อะไรเนี่ย
- ดูสิ ตรงโน้นใช่เควินรึเปล่านะ - ใช่ คนที่เอาถุงคลุมหัวน่ะ
- โอ้ ไปทักทายกันเถอะ - ไม่ ไม่นะ ฉันทำไม่ได้
จริงๆ นะพวกเธอ ฉันประหม่ามาก แล้วสุดท้ายฉันก็จะพูดไม่รู้เรื่อง
- ฉันรู้สึกเคอะเขิน ทักทายไม่ได้ด้วยซ้ำ - อย่าห่วงเลย เราจะช่วยเอง
โต๊ะสำหรับสองที่ครับ
ฉัน... ไง...
เควิน พาเมล่าบอกว่า "หวัดดี ดีใจจังที่ได้เจอเธอนะ"
เอ่อ... อ่า... ไง
เควินบอกว่า "ขอบคุณ" และหวังว่าจะชอบอาหารมื้อนี้
อาหารมาแล้วครับ
ใช่ ฉัน... คือ... ฉัน...
เขาบอกว่า "ตามสบายเลย พาเมล่า"
โอ้ อุ๊ย โทษที
พาเมล่าบอกว่า "ขอบคุณ"
แม่ฉันทำพาสต้าอร่อยมากนะ
ทำแซนด์วิชก็อร่อยด้วย
รู้ไหม ฉันคิดจริงๆ นะว่า เขาชอบพวกเราคนใดคนหนึ่ง
ใช่ พวกเราก็คิด
ใช่ๆ แต่แบบว่า ไม่ใช่ว่าเราห่วงนะ ใช่ไหมไซมอน
ไม่ๆ ไม่ใช่ เราไม่ได้ห่วง ใช่ไหมธีโอดอร์
อ้อ ใช่ๆ เปล่า เราไม่ได้ห่วง
คือว่าทำไมเราต้องห่วงล่ะ
- ใช่สิ จะห่วงทำไมล่ะ - ใช่ คือว่า พวกเราไม่ห่วงอยู่แล้ว
คำบรรยายโดย จริยา จริยวิชัย