ระวังให้ดี เพราะพวกเรามาแล้ว
ไม่เจอกันนานละ แต่เรากลับมาพร้อมกับลีลานะ
ฉะนั้นจงเตรียมพร้อมมาสนุกกัน
เราเอาความกระฉับกระเฉงมาให้ และความพึงพอใจ
พวกเราคือสหายชิพมังก์
อัลวิน ไซมอน ธีโอดอร์
(อย่าส่งไปนะ)
ให้ตายสิ ไม่เข้าใจเลย ฉันไม่แม้แต่จะ... โอ๊ย
ดร.เฮย์เวิร์ดครับ ผมยังหาคำตอบไม่ได้อยู่ดี คุณช่วยดูได้ไหมครับ
- ใช่ เกือบแล้ว - เหรอครับ
พยายามต่อไป เธอเกือบได้แล้ว
แต่ผมทำโจทย์ข้อนี้มาสองวันรวดแล้วนะครับ
และผมก็ไม่แน่ใจว่าจะทำได้
ไซมอน เธอเป็นเด็กหนุ่มที่น่าทึ่งมาก เชื่อฉันสิ เธอทำได้แน่
คุณคิดอย่างนั้นเหรอครับ
- เจอกันพรุ่งนี้นะ - ฉันไม่ไหวแล้ว
เยี่ยมมาก วันนี้เขาอยู่นานขึ้นสองนาที
ไซมอน เร็วเข้า ฉันกำลังโดนถล่ม ในด่านปราสาทกลอร์ป
นายบอกว่าจะช่วยตั้งแต่สองชั่วโมงที่แล้ว
- ทำอะไรนานจัง - เดี๋ยว ดูนี่สิ
ฉันพยายามคิดเรื่องโปรแกรมนี้ ตลอดสองวันที่ผ่านมา
- มันเป็นไปไม่ได้เลย - แหม ไม่เอาน่า ไม่น่าจะยากขนาดนั้น
ฉันเข้าใจปัญหานายละ เห็นชัดๆ เลย ว่าเอเลี่ยนเป็นคนเขียนแน่ๆ
มันเกินไป
ดร.เฮย์เวิร์ดคิดว่า เราเรียนวิชาเขาวิชาเดียวเหรอไง
ดร.เฮย์เวิร์ดเหรอ อ๋อๆ ใช่แล้ว ฉันรู้จักคนนั้น
เพียงแต่ว่าพวกเราเรียกเขากันว่า ราชาความเนิร์ด
วิชานี้เคยมีนักเรียนอยู่สิบคน สิบคน
ตอนนี้เราเหลือแค่สองคน ฉันกับเควิน
และเควินไปหาหมอ อาทิตย์ที่แล้วเพราะเป็นแผล เป็นแผลนะ
เอาละ จะบอกให้นะ นายต้องระบายอารมณ์บ้าง
ฉะนั้นถ้าราชาความเนิร์ดอยู่ที่นี่ตอนนี้ นายจะพูดอะไรกับเขา
ฉันก็อาจจะพูดเรื่อง ว่าบางที
นานๆ ครั้งเขาอาจจะให้การบ้านเยอะไปนิด
ไซมอน ฉันไม่ได้ให้เอาขนนกตีเขานะ
ค้อนปอนด์เลยสิพวก ให้เขาโดนบ้าง
ไอ้ทรราช แกคิดว่าฉันเรียน วิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์อยู่วิชาเดียวเหรอไง
นี่ไม่ใช่งานเต็มเวลาสำหรับฉันนะ
ดูเหมือนแกเอาแต่นั่งคิด หาทางทรมานพวกฉันอยู่ทั้งวัน
วางแผนอย่างกับคนบ้า ในเมื่อความจริงแกก็เป็นได้แค่
คนแก่พูดมากขี้เก๊ก
เฮ้อ จะบอกให้นะ นายพูดถูกนะอัลวิน นั่นทำให้รู้สึกดีขึ้นจริงๆ มัน...
โอ้ นี่ของดีจริงๆ เลยไซมอน
นาย... นาย... นายทำอะไรน่ะ
ว่ากันว่าเขียนลงไปแล้วจะดี
ฉันก็แค่เขียนอีเมลสั้นๆ หาราชาความเนิร์ด นายจะได้...
อัลวิน เอาคอมพิวเตอร์ของฉันมานะ!
เดี๋ยวสิ นายเป็นอะไรไป
ฉันไม่ได้จะส่งไปซะหน่อย ฉันก็แค่จะทำให้แน่ใจว่านาย...
หวัดดีพวกนาย ทำอะไรกันเหรอ
- นายเป็นคนทำ - นี่!
ฉันไม่ได้กดปุ่มนะ นายเป็นคนกด
ก็เพราะธีโอดอร์ดันมาให้ฉันกดไง เอามานะ
แย่แล้ว แย่มากๆ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
เดี๋ยวก่อนนะ หน้าเสล่อเหรอ ฉันไม่ได้พูดว่าหน้าเสล่อนะ
อ้อ คือว่า ก็ใช่ จริงด้วย ฉันอาจจะเสริมเข้าไปหน่อย
แต่ไม่เอาน่า นายต้องยอมรับนะ ว่าหน้าเขาเสล่อจริงๆ
ฉันจะทำยังไงดี ฉันจะทำยังไงดี
ไซมอน ใจเย็นสิ ก็แค่บอกเขาพรุ่งนี้ ว่าฉันเป็นคนทำ โอเคไหม
- ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร - ใช่ รู้ไว้นะ มันเป็นเรื่องใหญ่
ฉันชื่นชมดร.เฮย์เวิร์ดมาก
ฉันกะว่าจะขอให้เขา เขียนจดหมายรับรองเข้ามหาวิทยาลัยให้
ฉันกะว่าจะขอให้เขาช่วยหางานแรกให้
- ฉันกะว่าจะขอ... - โอเค พอได้แล้ว
ฟังนะ ถ้าอยากดึงอีเมลกลับมา ก็แฮ็กคอมพิวเตอร์ของเขาแล้วเอามา
รู้ไหม ฉันจะไม่แฮ็กคอมพิวเตอร์ของเขา
- มันไม่ถูกต้อง - ไซมอน มันถูกแน่นอน
นายเขียนอีเมล ฉะนั้นอีเมล ก็เป็นของนายไม่ใช่เหรอ
ถูกเผงเลย นายแค่เอาสิ่งที่เป็นของนายคืนมา
- ไม่นะ ไม่ๆ มันจะไม่ได้ผล - ทำไมล่ะ
เพราะเป็นอัจฉริยะด้านเทคโนโลยี
ช่วงที่ไม่ได้อยู่โรงเรียน เขาได้คิดค้น ระบบรักษาความปลอดภัย
- โอ้ จริงเหรอ - มีชื่อว่า คีพเอาท์ เข้าใจไหม
- คอมพิวเตอร์ของโรงเรียนทุกตัวมีระบบนี้ - งั้นเขาก็รวยสิ
- งั้นทำไมเขายังสอนที่โรงเรียนเราอยู่ล่ะ - เพื่อแบ่งปันความรู้ให้เด็กๆ ไง อัลวิน
ฟังนะ ทางเดียวที่จะเอาอีเมลคืนมาคือต้องใช้
คอมพิวเตอร์โรงเรียนของดร.เฮย์เวิร์ด
- นายจะทำอะไรน่ะ - เราจะไปเอาอีเมลนายกลับคืน
ฉันขอบอกเลยนะ ฉันเครียดเรื่องนี้มากอัลวิน
- โอ้ ไม่นะ - อะไรล่ะ
เยี่ยมไปเลย เยี่ยมจริงๆ เลย มันไม่ใช่แค่คอมพิวเตอร์ของเรานะ
ทั้งโรงเรียนป้องกันด้วยระบบคีพเอาท์
แหม ไม่เอาน่า จะยากสักแค่ไหนกัน
ทุกครั้งที่เขาพูดแบบนั้น ฉันฉี่เล็ดกางเกงตลอด
พวกนายๆ หยุดอยู่ตรงนี้ก่อน เรากำลังเจอกับอะไรอยู่รู้ไหม
ระบบนี้มีกล้องอยู่ทุกที่
ที่จริงตอนนี้เราอาจจะติดอยู่ในกล้องแล้วก็ได้
- อะไรนะ เราติดอยู่ในกล้องเหรอ - พวกนายกำลังทำเสียเรื่องนะเข้าใจไหม
ทำตัวตามธรรมชาติสิ
ไม่ใช่ๆ ธรรมชาติน่ะ นั่นมันตรงกันข้ามเลย นั่นไม่ธรรมชาติอย่างมาก ปัดโธ่!
จะบอกให้นะ ฉันลนน่ะ นั่นแหละ มันอยู่ในที่โล่ง ทีนี้นายพอใจรึยัง
ฉันคิดว่าฉันทำตัวเป็นธรรมชาตินะ
ไซมอน ไม่เอาน่า นายต้องรวบรวมสตินะ
- ทีนี้ เราทำไงต่อ - โอเค จริงสิๆ เอาละ
คงจะเป็น เอากล้องออก
ฉันจะน่าจะทำได้จากโทรศัพท์ฉันนะ
เรียบร้อย เราก็ล่องหนอย่างสมบูรณ์แล้ว
เท่านั้นแหละไซมอน นายกลับมาแล้ว ตอนนี้สิ่งที่เราต้องทำคือ...
อะไรเหรอ ถ้าพวกเราล่องหน ฉันคิดว่ามันก็แปลกนะ
ถ้าเสื้อผ้าของเราลอยได้
ไม่ใช่ล่องหนแบบนั้น ธีโอดอร์
- กลับไปใส่เสื้อผ้าไป - กางเกงด้วยเหรอ
- โดยเฉพาะกางเกงนายเลยล่ะ - ก็ได้
- ดูเหมือนเป็นเครื่องสแกนนะ - ใช่ เครื่องสแกนม่านตา
ก็เหมือนกับลายนิ้วมือดิจิทัล แต่ใช้ตาแทน แต่ยังไงซะ
เราเข้าไปไม่ได้อยู่ดีถ้าไม่ได้ใช้ตาของเฮย์เวิร์ด
อ้อ โอเค ฉันจะไปเอาเทปพันสายไฟ ส่วนพวกนายไปเอา...
เดี๋ยวก่อนนะ ฉันสามารถ หารูปของเขาในอินเทอร์เน็ตได้
นี่ไงล่ะ ทีนี้ถ้าฉันแค่ซูมเข้าไปใกล้มากพอ...
และจากนั้นก็สะท้อนภาพนี้ เข้าไปในตาของนาย ฉันก็น่าจะ...
- นายทำอะไรน่ะ - อยู่นิ่งๆ เถอะน่า
ไม่อยากเชื่อว่าได้ผล
แค่สงสัยนะธีโอดอร์ นายคิดจะเอาเทปพันสายไฟมาทำอะไรเหรอ
ฮะ อะไรนะ อ้อ คือว่าฉันแค่...
ฉันแค่คิดว่า... ไม่สำคัญเท่าไหร่หรอก
ถ้าเราไปโดนลำแสงนั่นแค่อันเดียว
ทั้งพื้นที่นี้ก็จะสว่างไปด้วยพลุ
แม้แต่ฉันยังคิดว่าผ่านไปไม่ได้เลย และถ้าฉันทำไม่ได้ ก็ไม่มีใครทำได้
เราอยู่ใกล้มากเลย
ตอนนี้เราต้องยกเลิกสินะ
ช้าก่อน ฉันรู้แล้ว ทำตามฉันนะ
ไม่นะ ไม่ๆ ธีโอดอร์ ธีโอดอร์!
ไม่เคยตั้งใจจะพูดออกไป
ทุกอย่างที่ฉันพูดทำร้ายจิตใจเธอ
อยากจะลบมันออกไปจากใจ
ทำให้คำพูดที่เจ็บปวดหนีไปจากเธอ
ฉันต้องการเพียงแค่กลับมาเริ่มต้นใหม่
ถอนคำพูด
ฉันสาบานว่าฉันจะไม่ทำอีกต่อไปแล้ว
ฉันไม่เคยตั้งใจ
ที่จะใจร้ายหรือทำร้ายเธอนะที่รัก
- เยี่ยม! - ธีโอดอร์ มันสุดยอดไปเลย
- ฉันเกิดความนับถือครั้งใหม่ให้... - ใช่ๆ เพราะ ทุกอย่างอยู่ที่สะโพก
แค่ให้มันอ่อนตัวสวยๆ แบบนี้ เห็นไหม นายแค่...
โอเค ยกเลิกการนับถือไปนะ
มาเถอะ ห้องอยู่ตรงนี้
ต้องใส่รหัสน่ะ
ทำไมฉันคิดไม่ได้นะ แน่นอนล่ะว่ามันต้องใส่รหัส
ก็คนสร้างซอฟต์แวร์รักษาความปลอดภัยนี่นะ
อ้อ ลองพิมพ์คำว่า "รหัส" ซิ
รหัสเหรอ ไม่หรอก มันไม่ใช่คำว่ารหัสหรอก
นี่... เรากำลังเล่นอยู่กับสมองเปรื่องนะ
- มันจะต้องเป็นรหัสที่ลับมาก - เข้าได้แล้ว
- มันคือคำว่า "รหัส" - อะไรนะ
รหัสของเขาคือคำว่า "รหัส" เหรอ
ฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลย
- มันง่ายมาก หลักแหลมจริงๆ - ตายจริง
ฉันตั้งใจจะเปลี่ยนรหัสมาสักพักแล้ว
โอ้ๆ ดร.เฮย์เวิร์ดครับ
คุณมาทำอะไรที่นี่ครับเนี่ย
ฉันได้รับอีเมลที่น่าสนใจฉบับนึงเมื่อเย็นนี้
และฉันก็คิดได้ว่า นักเรียนของฉันคนนึงน่าจะโผล่มา
- ฉันไม่ได้คิดว่าเขาจะได้รับจากที่บ้าน - ใช่ เป็นอีเมลที่น่าสนใจมาก
ใช้คำพูดเช่น ทรราช คนพูดมากขี้เก๊ก
อ้อ และที่ชอบเลยนะ หน้าเสล่อ
- เจ๋ง - ดร.เฮย์เวิร์ดครับ ผมขอโทษมากเลยครับ
ไซมอน ไม่เป็นไร นั่งลงสักเดี๋ยวนะเด็กๆ
- ฉันอยากจะเล่าเรื่องนึงให้ฟัง - โอ้ มีมังกรอยู่ในเรื่องไหมครับ
- ไม่มี - รถแข่งล่ะครับ
- ไม่มี - จะมีป๊อปคอร์นไหมครับ
- ไม่มี - เรื่องคงไม่มีอะไรมากแน่
นั่นละนะ ฉันได้รู้จักเด็กคนนึง ที่มีอาจารย์ที่เคี่ยวเข็ญมาก
และเขาก็ได้ทำแบบเดียวกัน
- แล้วอาจารย์โกรธไหมครับ - ไม่ เขาแค่ยิ้มและพูดว่า
"ระบายอารมณ์ล่ะสิ ดีแล้วล่ะ:
แล้วเกิดอะไรขึ้นกับเด็กครับ
เขาก็ได้สร้างบริษัทรักษาความปลอดภัยแถวหน้า
และจากนั้นก็เกษียณมาสอนคอมพิวเตอร์ให้เด็กๆ
อะไรนะ แต่นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณเป๊ะเลย
ช่างบังเอิญจริงๆ
อะไรนะ เขาเหรอ
- ทำไมเขาไม่พูดแบบนั้นล่ะ - ฉันจะไม่โกหกหรอกนะ ไซมอน
ฉันคาดหวังสิ่งที่ยิ่งใหญ่จากเธอ จะไม่หยุดท้าทายเธอ
ยังไงเสีย ฉันจะคอยถามครูคนอื่นๆ ของเธอ บางครั้งบางคราว
เพื่อให้แน่ใจว่าเธองานไม่เยอะเกินไป
- โอ้ ขอบคุณครับ ดร.เฮย์เวิร์ด - ไปเถอะ ไซมอน
ตอนนี้นายก็ช่วยฉันผ่านปราสาทกลอร์ปได้แล้ว
ปราสาทกลอร์ปเหรอ ในดาต้าไมเนอร์ 3 เหรอ เป็นด่านโปรดของฉันเลย
- คุณเล่นเกมเหรอครับ - แน่นอน
ผมคงต้องเลิกเรียกคุณว่าราชาความเนิร์ดแล้ว
- อัลวิน... - เรียกว่าผู้บังคับบัญชาหน้าเสล่อเอาไหม
- อัลวิน! - อะไรล่ะ ก็เขาบอกว่าเขาชอบชื่อนี้
- อัลวิน หยุดเถอะ - กัปตันเขมือบรหัสหรือผู้สังหารมือใหม่
(ลูกบอลปฏิเสธ)
ช้าๆ หน่อยสิ มันหนักนะ
ฉันทำทุกอย่างที่แอมเบอร์ขอ และเธอจะต้องรักฉันแน่
- ไม่ใช่ ฉันต่างหากที่ทำทุกอย่างที่แอมเบอร์ขอ - ธีโอดอร์ นั่นจะเป็นความลับระหว่างเรานะ
แอมเบอร์ ขอบอกว่ามันไม่ง่ายเลยนะ
แต่นี่คือหนังสือห้องสมุดที่เธอต้องการ สำหรับประวัติศาสตร์
อาหารกลางวันทั้งอาทิตย์ของเธอ และบัตรเชิญไปงานปาร์ตี้ทั้งหมด
โถ อัลวิน เธอนี่สุดยอดเลย ทำได้ยังไงเนี่ย
- แหม คือแบบ... - ฉันทำเอง
ก็ใช่ แต่ผู้บริหารที่ดีทุกคนต้องรู้จักจ่ายงานเป็น
เธอช่วยเหลือได้ดีมากเลย
ต่อไปนี้ฉันรู้แล้วว่าจะขอให้ใครช่วย ขอบคุณมากนะ
- ความปรารถนาของท่านคือคำสั่งของข้า - ขอบใจนะธีโอดอร์
ครั้งหน้านายอยู่บ้านนะ
โอเค ถ้าฉันต้องการความช่วยเหลือ ฉันจะขอให้ธีโอดอร์ช่วย
- โอ้ ฉันจะขอให้ธีโอดอร์ช่วย - โอ้ ธีโอดอร์ทำให้ได้ เขาสุดยอดเลย
ใช่ ธีโอดอร์สุดยอดเลย
- ธีโอดอร์ - ธีโอดอร์
ทุกคนมาทำอะไรที่นี่
ฉันลงตารางให้เธอได้วันพฤหัสบ่ายสาม
ไหนดูซิ... ปีหน้านะ
ธีโอดอร์ เกิดอะไรขึ้น
มีคนต่อแถวรอคุยกับนายน่ะ
ฉันรู้ พวกเขาต้องการให้ฉันช่วยเรื่องต่างๆ
- อธิบายคำว่า "เรื่องต่างๆ" ซิ - ก็เรื่องต่างๆ ที่ฉันทำให้อัลวินน่ะ
ลอกการบ้าน อาหารกลางวัน ทำขนม ซักผ้า... เรื่องต่างๆ น่ะ
ฉันน่าจะรู้นะว่านายมีเอี่ยวด้วยน่ะ อัลวิน
ธีโอดอร์ ที่นายอยากช่วยคนมันก็ดีนะ แต่...
- นายหมายถึงคนอย่างฉัน - อย่าสนใจเขา ประเด็นก็คือ
รู้ไหม มันมีคนประเภทที่เอาเปรียบนาย
- อย่างอัลวิน - อย่าสนใจเขา
แต่ฉันไม่รู้ว่าใครที่พยายามเอาเปรียบฉัน
นายก็แค่ต้องใช้การพิจารณาของนาย ธีโอดอร์
นายจะรู้เมื่อมีคนต้องการ ความช่วยเหลือจากนายจริงๆ
เดี๋ยวนะ โบคาร์เตอร์ต้องการ ให้ช่วยจัดหูกระต่ายให้เขาจริงๆ
โอเค ได้ ฉันจะทำให้นะ
บางทีสิ่งนี้จะทำให้เธอตื่นได้นะ ธีโอดอร์
ฉันคิดว่าฉันคงยุ่งมากจนลืมอ่านหนังสือ
โถ ธีโอดอร์ อย่าห่วงไปเลย ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดีนะ
- ไซมอน เขากำลังผิดหวัง เราจะทำยังไงดี - นายต้องสอนให้เขาปฏิเสธนะ
ฉันเหรอ ทำไมต้องเป็นฉันล่ะ
เพราะว่านายเป็นเจ้าแห่งการหนีงาน
เออนี่ อัลวิน ฉันต้องการให้นาย ให้ช่างไฟเข้ามาพรุ่งนี้นะ
ฟังแล้วเรียนรู้ไว้นะ ธีโอดอร์ ขอโทษทีเดฟ ไม่ ทำไม่ได้หรอก
คือว่ายุ่งมากเลย ทำแบบนี้แหละ
พยายามได้ดีนะ แต่นายอยู่บ้าน ฉันต้องพึ่งนาย
ทายซิว่าใครไม่ได้เป็นเจ้าอีกแล้ว
เอาละ ธีโอดอร์ นายจะต้องออกไปตรงนั้น
และบอกคนพวกนี้ทั้งหมดในรายการนี้ ว่านายทำสิ่งที่พวกเขาขอให้ทำไม่ได้ เข้าใจ๋
โอ้ ฉันไม่แน่ใจว่าจะปฏิเสธได้ไหม
จำสิ่งที่ไซมอนบอกได้ไหม มีเรื่องบางเรื่องที่นายทำได้
และบางเรื่องที่นายทำไม่ได้ พวกนี้นายทำไม่ได้แน่ๆ
แต่ว่าฉันมีสองสามเรื่องที่ต้องการให้ช่วยจริงๆ
เราอยู่ข้างหลังนายนี่ ธีโอดอร์ นายทำได้อยู่แล้ว
ก็ได้ อยู่ใกล้ๆ ไว้นะ
ใช่ พวกเราหลายคนจะมาเจอกันที่บ้านฉัน...
- ทำสิ - ฉันอยากให้เธอมา
- เจ๋ง - เจนนี่
ฉันต้องการคุยกับเธอ และมันเป็นเรื่องที่ฉันพูดยากจริงๆ
แต่ไซมอนบอกว่าฉันไม่มีทางเลือก ฉะนั้นก็จะเอาละนะ
ฉัน เอ่อ ฉันทำขนมให้เธอไม่ได้นะ
โอ้ ไม่นะ ฉันหวังพึ่งเธอจริงๆ นะ ธีโอดอร์
มันสำหรับวันเกิดของยายฉันน่ะ ขอร้องเถอะนะ
- งั้น ก็ได้ - โอ้ เธอสุดยอดเลย
ฉันขอโทษจริงๆ เควิน
ฉันเอาหนังสือพวกนี้ไปคืนห้องสมุดให้ไม่ได้
- หวังว่าจะไม่เป็นไรนะ - โอ้ บอกฉันสิว่ามันไม่จริง
ไม่มีทางที่ฉันจะเอาไปที่ห้องสมุดได้วันนี้
และไม่ได้เอาไปคืน ฉันโดนปรับเงินแน่
- ก็ได้ ฉันจะทำให้ - นายช่วยชีวิตฉันไว้จริงๆ
แต่ใครจะเป็นคนจัดหูกระต่ายและดูแลเนวิลล์ล่ะ
- เขารักนายนะ - อ้อ จริงสิ ฉันจะทำให้นะ
เอาละ งั้นนี่ไม่ได้เรื่องแล้วล่ะ
ธีโอดอร์ ตื่นเถอะ
เอาละ หลับตา
- แต่ฉันเพิ่งตื่นนะ - เรามีเซอร์ไพรส์ให้นาย
แล้วก็... ลืมตาได้
โอ้โห! เจ๋งมากเลย นี่อะไรน่ะ
มันเป็นสิ่งประดิษฐ์ล่าสุดของฉันเอง คู่หูปฏิเสธ
ลองเอาไปใช้ดูสิ
- นี่น่าจะใช้ได้นะ - แน่นอนอยู่แล้ว
- เฮ้ ธีโอดอร์ เป็นเด็กส่งน้ำให้เราหน่อยสิ - จำไว้นะว่านายมีคู่หูปฏิเสธอยู่
แค่เขย่าลูกบอลและพูดตามที่มันบอก
อ้อ ได้เลย
"วันนี้ฉันทำให้ไม่ได้ ไปให้คนอื่นทำละกัน"
โอ้ ได้ ตกลง
โอ้โห ได้ผลจริงๆ ด้วย ตอนนี้ฉันอาจจะปฏิเสธได้แล้วนะ
เธอขอให้ฉันช่วยตลอดเวลา
ตอนนี้มีบางอย่างบอกฉันว่ามันไม่ใช่ปัญหาของฉัน
ฉันหวังอย่างมากว่าจะทำได้ทุกสิ่ง
แต่ไว้ค่อยมาขอฉัน คนอื่นก็ทำให้ได้
เพราะตอนนี้ฉันพูดแต่คำว่าไม่ มันก็จะเป็นแบบนั้นไง
ฉันไม่มีเวลาเป็นฮีโร่ของใคร
ฉันไม่สามารถไปทุกที่ได้ทันที แต่ตอนนี้เขาพบวิธีใหม่
ที่จะบอกโลกว่า "แย่จัง ฉันแค่ยุ่งเกินไป"
เพราะตอนนี้ฉันพูดแต่คำว่าไม่ มันก็จะเป็นแบบนั้นไง
ฉันไม่มีเวลาเป็นฮีโร่ของใคร...
เพื่อน นั่นเด็ดดวงมาก มันเหมือนกับไฟฟ้าเลย
ไฟฟ้า! ไม่นะ ลืมเรื่องช่างไฟไปเลย
- ฮัลโหลๆ - อัลวิน
ธีโอดอร์ ค่อยยังชั่ว ฉันต้องการความช่วยเหลือ
ช่างไฟจะต้องมาแล้วตอนนี้ นายช่วยพาเขาเข้าบ้านได้ไหม
ไหนดูซิ คู่หูปฏิเสธของฉันบอกว่า "ไว้มาขอฉันใหม่พรุ่งนี้นะ"
อะไรนะ ไม่นะ ไม่
ธีโอดอร์ๆ นี่ไม่ใช่เวลาพูดว่า "ไม่" นะ
นี่คือ "ตกลง" นี่เป็นเวลา "ตกลง อัลวิน" ที่สำคัญมาก
ช่างไฟกำลังมาเร็วๆ นี้แล้ว
"ฉันช่วยไม่ได้ ไปขอคนอื่นเถอะ"
ธีโอดอร์ ฉันชอบมากที่นายยืนหยัดแบบนั้น
แต่มันสำคัญมากที่นายทำเรื่องนี้ให้ฉัน
"ขอฉันคิดดูก่อนนะ"
ไม่นะ ได้โปรดเถอะ นายต้องกลับบ้านไปเจอกับช่างไฟ
"อาจจะทำให้ครั้งหน้านะ"
วันนี้เป็นยังไงบ้าง ธีโอดอร์
เยี่ยมครับ ผมไม่ต้องทำอะไรให้ใครเลย
อัลวิน นายอยู่บ้าน เพื่อเจอช่างไฟตามที่ฉันบอกรึเปล่า
- คือว่า ก็ไม่เชิงนะ... - อัลวิน!
- แอมเบอร์ เฮ้ เป็นไง - เป็นไงเหรอ
ฉันต้องยกเลิกงานปาร์ตี้ของฉัน ก็เป็นงั้นแหละ
อะไรนะ ทำไมล่ะ
มีอะไรให้ทำตั้งเยอะตั้งแยะ ฉันก็เลยขอให้ธีโอดอร์ช่วย
เขาก็บอกว่า "ไม่ใช่วันนี้" "ไปให้คนอื่นช่วย"
- "ครั้งหน้าแล้วกัน" - แอมเบอร์ ไม่ต้องมองหาใคร
- ฉันจะจัดการทุกอย่างให้เอง - ล้อเล่นรึเปล่า ให้ตายเถอะ เธอสุดยอดเลย
โอเค และนี่คือรายการสิ่งที่ฉันต้องการ
- หมดนี่เลยเหรอ - ใช่ ภายในคืนนี้นะ
เธอช่วยชีวิตฉันได้จริงๆ เลย
เฮ้ๆ ชิพเพ็ตส์คนโปรดสองคนของฉันเป็นไงมั่ง
สาวสวยกำลังปลูกดอกไม้สวยๆ
- ไม่ได้ - โทษที
- แต่... - ผ่าน
ก็ได้
ไซมอนๆ ฉันดันไปเจอเข้ากับ...
ไม่ต้องพูดต่อเลยนะ อัลวิน
ถ้าจะให้ฉันทำอะไรให้นายละก็ ฉันขอผ่าน
- รู้ได้ไง - เอเลนอร์ส่งข้อความมา
- เฮ้ๆ บริท - หวัดดี ไม่ต้องพูดแล้วล่ะ
- คำตอบคือไม่จ้ะ - เธอรู้ได้...
- ไซมอนส่งข้อความมาหา - ได้
โอ้ ไม่นะ ตอนนี้ฉันรู้สึกผิดแล้ว ไม่จริงหรอก ฉันแค่หลอกเธอเล่นน่ะ
ธีโอดอร์ นายเป็นคนที่ฉันอยากเจอมากเลย
- เอ่อ ฉันว่าไม่นะ อัลวิน - แต่ธีโอดอร์
แอมเบอร์ต้องการให้ฉัน... นาย... เราช่วย
- ฉันค่อนข้างแน่ใจว่าคู่หูปฏิเสธจะตอบว่าไม่ - นี่ เอามันมาให้ฉันนะ
เยี่ยม มันบอกว่า "ยินดีจะช่วย"
- ให้ฉันดูหน่อยซิ - ไม่ได้
อัลวิน เอามาให้ฉันดู
ไม่นะ
- โถ คู่หูฉัน - โอ้ ฉันขอโทษนะ ธีโอดอร์
แต่จะบอกให้นะ นายไม่ต้องใช้มันอีกแล้วล่ะ
จริงเหรอ
จริง นายจะไม่เป็นไรเลย มากับฉันสิ
ธีโอดอร์ ทำอะไรน่ะ
ฉันก็กำลังช่วยอัลวิน เตรียมงานปาร์ตี้ให้แอมเบอร์น่ะสิ
- เธอต้องการคุกกี้ 50 ชิ้น - โธ่ ธีโอดอร์ ไม่เอาน่า
นายจำที่ฉันพูดไม่ได้เหรอ เรื่องการถูกเอาเปรียบน่ะ
- นี่ แล้วคู่หูปฏิเสธไปไหนล่ะ - มันแตกแล้ว
- พลังการพูดว่า "ไม่" จากฉันไปแล้ว - เรื่องนี้ต้องหยุดได้แล้ว มานี่
ดูดีสำหรับปาร์ตี้ของแอมเบอร์
สวัสดีสาวๆ มาเต้นรำกันไหม เอาน้ำพันช์เพิ่มอีกหน่อยไหม
บอกเขาสิ ธีโอดอร์ บอกเขาว่า "ไม่"
- อัลวิน ฉันทำไม่ได้ - ธีโอดอร์ ได้โปรดเถอะ
ฉันช่วยนายไม่ได้ นายต้องทำเอง
แล้วปาร์ตี้ของแอมเบอร์ล่ะ ใครจะทำเรื่องพวกนี้ทั้งหมด
- นายไง - เจ้าแห่งการปฏิเสธ
ฉันต้องเรียนรู้ที่จะพูดว่าไม่
ไม่อยากเชื่อเลยว่าตัวเองต้องมาเจอเรื่องวุ่นๆ
คำบรรยายโดย จริยา จริยวิชัย