ระวังให้ดี เพราะพวกเรามาแล้ว
ไม่เจอกันนานละ แต่เรากลับมาพร้อมกับลีลานะ
ฉะนั้นจงเตรียมพร้อมมาสนุกกัน
เราเอาความกระฉับกระเฉงมาให้ และความพึงพอใจ
พวกเราคือสหายชิพมังก์
อัลวิน ไซมอน ธีโอดอร์
(คิดถึงครูสมิธจัง)
นู่น นี่ นั่น นั่น นี่ นู่น
ยังไม่หมดเวลาเรียนนะอัลวิน
อัลวิน!
- อะไรนะฮะ - เธอยังเก็บของไม่ได้ถ้าครูยังไม่ปล่อย
- เปล่านะ ผมไม่ได้เก็บของ - ครูเห็นนะ
เปล่าครับ ครูเห็นผมจัดกระเป๋า ซึ่งแตกต่างจากการเก็บของมากนะครับ
อัลวิน วันนี้ครูจะไม่ต่อปากต่อคำกับเธอนะ
เธออยากพูดถึงการบ้านอ่านจากเมื่อคืนรึเปล่า
จริงเหรอครับ ผมอยากพูดถึง การบ้านรึเปล่าเหรอครับ
อยากสิ ให้ผมเอาดินสอทิ่มลูกตาออกมาก่อนนะ
พวกเธอขำอะไรกัน
ครูไม่รู้ว่าทำไมพวกเธอถึงสนับสนุนเขา
อัลวิน ถ้าเธออ่านหนังสือ เธอก็จะได้ความรู้มาบ้าง
- ผมอ่าน 30 หน้านะฮะ - ไม่ ไม่จริงอะ
มันรู้สึกเหมือน 30 หน้าเลย น่าเบื่อมาก
พอซะที!
ใครสักคนช่วยเริ่มพูดถึงหนังสือเล่มนี้ได้ไหม
มีใครสักคนไหม
นี่ ผมรอเสียงกระดิ่งนะครับ
เสียงกระดิ่งไม่ได้ปล่อยเธอไปนะอัลวิน ครูต่างหากเป็นคนปล่อย ทีนี้ไปนั่งซะ
- แต่ผมต้องไปซ้อม ผมต้อง... - ครูไม่สน
ไปนั่ง ไม่งั้นครูจะกักตัวเธอไว้นานกว่านี้นะ
- ไปที่โต๊ะ อัลวิน ให้ตาย... - ก็ได้
ช่างไม่ยุติธรรมเลย
ฉันไม่ไหวแล้ว
ครูขอตัวเดี๋ยวนะ
เธอไปได้ แต่เราต้องมาติดอยู่ที่นี่เหรอ
นายหยุดกดดันเธอจะได้ไหม
เธอคงจะไปเอาอะไรบางอย่างก็ได้นะ
เดี๋ยวเธอก็กลับมา
เอาละ เธอคงหนีไปแล้ว
พวกนาย ถ้าฉันไม่ถึงบ้านใน 30 นาที แม่ฉันต้องสติแตกแน่
เห็นไหม เธอมาแล้ว
ครูขอโทษด้วยนะที่กักตัวพวกเธอไว้ที่นี่
ครูเพิ่งคุยกับครูสมิธ และเธอจะไม่กลับมาอีกแล้วล่ะ
- ครูไล่เธอออกเหรอคะ - เปล่าจ้ะ เธอลาออก
เธอแค่บอกว่าเธอพอแล้ว
ทีนี้ก็ลุกขึ้นได้ ผู้ปกครองกำลังรอเธออยู่ด้านนอก
ฉันเสียใจที่ครูสมิธไป
งั้นนายก็ไม่ควรทำตัวไม่ดีสิ
จะบอกให้นะ นักเรียนทั้งชั้น ควรจะเขียนจดหมายขอโทษเธอ
ให้กระเช้าดอกไม้หรือน้ำหอมก็ได้
อะไรที่มากลบกลิ่นตัวธรรมชาติของเธอน่ะ
อัลวิน นายต่างหากที่เป็นคนควรขอโทษนะ
ไม่เอาน่าไซมอน ครูสมิธกับฉันเป็นเพื่อนสนิทกัน
อัลวิน เธอพูดกับนายอยู่ตลอดเวลา
และนายก็เถียงอยู่เรื่อยเลย
นั่นเหรอ ไม่ใช่
นั่นเป็นการพูดหยอกเย้ากันไปมา เธอชอบ
จริงสิ ใช่ เธอก็เลยขอให้นายหยุดพูด
ก่อนออกจากห้องเรียนสินะ
โอ้ ใช่ นั่นแหละ จริงสิ ฉันเข้าใจประเด็นนายแล้ว
"ผมขอโทษที่ผมทนชั้นเรียนที่น่าเบื่อของครูไม่ได้"
อัลวิน นั่นไม่ใช่การขอโทษนะ
ไซมอน อย่าเพิ่งตัดสินฉันสิ ฉันยังไม่เสร็จ
ก็ได้ เขยิบไปด้านข้างเลยนะ
ทีนี้ นี่เป็นวิธีการเขียนจดหมายขอโทษของจริง
ไซมอน นายจับความเคลื่อนไหวได้บ้างไหม
- ไม่นะ ยังไม่ได้ - แล้วถ้าเธอเห็นนายเข้าล่ะ
นายแค่เอาจดหมายไปวางไว้
โอ๊ย ธีโอดอร์ ถ้าเธอเห็นฉัน เธอก็จะอยากคุยกับฉันไง
จากนั้นที่ไซมอนพยายามทุ่มเท เขียนจดหมายขอโทษให้ฉัน
ก็จะสูญเปล่าไปเลย
นายต้องได้เจอเธอบ้างนะ
ฉันไม่อยากเจอเธอ จนกว่าจะได้อ่านจดหมายของฉัน
เอาละ คุ้มกันฉันด้วยนะ ถ้าฉันไม่กลับมาภายในแปดนาฬิกา...
อัลวิน นี่จะใช้เวลา 30 วินาทีนะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
ไซมอน ไม่มีอะไรบอกได้ว่า ฉันจะเจอกับอะไรตรงนั้นนะ
แค่ระวังไว้แล้วกัน
อัลวินมาแล้ว เขาเป็นสายลับ
เขาทำทุกอย่างที่อยู่ในแผนการ
ถ้าเขามีแผน เขาจะทำมันให้ได้
เขาจะทำมันให้ได้แน่
ฉันมั่นใจว่าครูสมิธ ต้องชอบจดหมายของฉัน... ของนายแน่
และกำลังรอพวกเราอยู่ตอนนี้
เอาละทุกคน ฟังครูทางนี้หน่อยได้ไหม ครูอยากจะเริ่มแล้วนะ สวัสดี
ครูสมิธอยู่ไหนล่ะ
เอาละนักเรียน อยู่ในความสงบกันหน่อย ครูแค่... โอ๊ย
โอเค นั่นแม่นมากเลยนะ
นี่จะเป็นวิชาที่ดีที่สุดเลย หมอนี่หงอเชียว
นี่พวกนาย ไม่เอาน่า หยุดเถอะ
หึ ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะจัดการนายทีหลัง
ดูนี่นะ
สวัสดีเด็กๆ
ฉันชื่อจ่าแดเนียล ดอปกินส์ และฉันเป็นฝันร้ายที่สุดของพวกเธอ
แกจัดเก็บเอกสารของฉันในแบบที่ฉันชอบหรือยัง
- ทำแล้วครับผม - ดี ไว้เจอกันที่บ้าน
- ได้พ่อ - ได้อะไรนะ
- ผมหมายถึง ได้ครับผม แบบว่า ได้ครับผม - ค่อยยังชั่ว ทีนี้ก็ออกไปได้แล้ว
- นี่ๆ อย่าลืมหนังสือสิ - โอ๊ย พ่อ...
- มีอะไรน่าขำเหรอไง - ไม่มี
- ไม่มีเหรอ - คือว่า ไม่มีครับผม
- งั้นหัวเราะทำไม เด็กตลก - ผมแค่... ผมคิดว่า...
เธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อมีความคิด
เธอมาที่นี่เพื่อถูกหล่อหลอม ให้เป็นประชาชนที่ซื่อตรง
ดังนั้นก็ยืนขึ้นแล้วแล้วลุกนั่ง 20 ครั้ง เดี๋ยวนี้
- อะไร 20 ครั้งนะครับ - ลุกนั่งไง
โอ๊ย ขอร้องล่ะ บอกสิว่าพวกเธอรู้จักท่าลุกนั่ง
มันเหมือนกับวิดพื้นไหมครับ
โอ๊ย พวกเธอนี่สิ้นหวังเสียจริง วิดพื้นมันสำหรับพวกตุ๊ด
- นี่คือลุกนั่ง - คุณอยากให้เราทำแบบนั้นเหรอ
ฉันต้องการให้เธอกับทั้งห้องทำแบบนี้
จนกว่าจะเขย่งไม่ได้อีกเลย ทำเดี๋ยวนี้
- ทำอีก - ผมทำไม่ไหวอีกแล้ว
ทำไป
ผมไม่เคยออกกำลังร่างกายส่วนนี้มาก่อน
เธอควรจะเอาครูสมิธกลับมาด่วนเลยนะ
ฉันเขียนจดหมายขอโทษให้ครูแล้ว ครูคงยังไม่ได้อ่านแน่เลย
- เราต้องกลับไปที่บ้านของเธอหลังเลิกเรียน - ห้ามคุย ทำอีกสิบครั้ง
ห้ามโอดครวญ ทำอีกสิบครั้งต่อจากอีกสิบครั้ง เดี๋ยวนี้
สิบ ทำเข้าไป แปด เจ็ด หก...
ไม่ อย่าให้ฉันถือสายรอนะ อย่าให้ฉันถือสายรอ
โอเค ตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับนายแล้ว
บอกว่านายขอโทษที่ไม่เคารพ และคอยป่วนอยู่เรื่อย...
แต่ฉันคงไม่ป่วนหรอก ถ้าเธอไม่น่าเบื่อน่ะ
- ใช่ เอ่อ อย่าพูดแบบนั้นนะ - นายทำได้อยู่แล้วอัลวิน เร็วเข้า
ครูสมิธครับ
ครูสมิธ ผมเห็นครูนะ ครูได้จดหมายผมรึเปล่า
ไซมอน ธีโอดอร์ ออกไปจากตรงนั้นนะ
- ครับ - ครับ
- ครูสมิธ - ไปให้พ้นอัลวิน
ไปให้พ้นเหรอ นั่นไม่เป็นมิตรเลย
ครูไม่ใช่เพื่อนเธอนี่ ออกจากหน้าประตูไป
ไม่จนกว่าครูจะคุยกับผมฮะ
ไม่นะ วางผมลง
โอ๊ย นี่ อย่าดิ้นสิ ถ้าฉันจำเป็นต้องทำ ฉันก็จะคุมตัวเธอนะ
แต่เขาเป็นครูของผมนะ
เขาไม่ใช่ครูของเธอแล้ว เขาเป็นแค่ผู้หญิงในเมือง
เขาเป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่ชอบเธอ
เธอเข้าใกล้บ้านเขาในรัศมี 30 เมตรไม่ได้ มันผิดกฎหมาย
ฉันคิดถึงเธอ
ฉันคิดถึงเธอนะ ที่รัก
ตั้งแต่เธอจากไป ฉันไม่เคยได้พัก
เพราะเธอช่วยให้ชีวิตของฉันพ้นจากความสับสน
เธอหาว่าฉันบ้าก็ได้
ฉันไม่ว่าอะไรเลย
เพราะทุกครั้งที่เธอทิ้งฉันไป
ฉันก็แค่หมุนคว้าง
ฉันไม่รู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน ฉันสิ้นสติไปหมด
การคิดถึงเธอเป็นแค่
เป็นแค่อีกสิ่งหนึ่งที่ฉันทำ
และฉันกำลังสิ้นสติไปหมด
เพราะฉันคิดถึงเธอ
ครูเรียนโยคะแบบส่วนตัวเหรอ
ใช่ เธอใช้ชีวิตในฝันตั้งแต่ที่เธอเลิกสอนพวกเรา
ฉันคิดว่าเธอไม่กลับมาอีกแล้วล่ะพวกเรา
- ใช่ เป็นเพราะอัลวินเลย - ไม่นะ ไม่ ฉันขอโทษไปแล้ว
- เธอไม่เคยขอโทษหรอก - ใช่ ไซมอนเป็นคนขอโทษ
เธอคิดว่าครูสมิธไม่รู้ข้อแตกต่าง ระหว่างคำพูดของเธอกับของไซมอนเหรอ
"ผมขอโทษที่ผมยุกยิก ตอนที่วิชาของครูพูดไปเรื่อยๆ
แล้วก็เรื่อยๆ แล้วก็เรื่อยๆ ในเรื่องฉลาดแบบโง่ๆ"
อัลวิน นายบ้าไปแล้วเหรอ
นี่เป็นการขอโทษของฉันนะ
เขียนในแบบของฉัน เข้าใจไหม อีกอย่างนะ ฉันก็มีเซอร์ไพรส์แถมให้เธออีก
เป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับทุกคนในชั้นเลย เธอต้องชอบแน่
ใช่ ฉันรู้สึกว่านายพูดแบบนั้นอยู่เรื่อย
ทุกคน เบาๆ หน่อย เรามีแค่โอกาสนี้โอกาสเดียว
อะไรเนี่ย
ทุกคน เร็วสิ ตั้งใจฟังนะ
พอเธอออกมา เราจะร้องเพลงที่ฉันแต่ง
ยื่นจดหมายขอโทษของฉันให้ แล้วก็โป๊ะเชะ จะได้รับการอภัยทุกอย่าง
- โอ๊ย มือฉันโดนน้ำตาเทียนลวก - ชีสซี่
- เรย์ๆ เอาเทียนนายมาซิ - ไม่มีทาง
ไม่เอาน่า ขอร้องล่ะ เป็นมืออาชีพหน่อย เราจะเริ่มแล้ว
ไซมอน ฉันเข้าใกล้บ้านเธอไม่ได้ ฉะนั้นนายไปเคาะให้หน่อยนะ
วันก่อนฉันเพิ่งพูดว่าอะไร ฉันเพิ่งพูดไปว่าอะไร
เอาแล้ว ตำรวจมา หนีกันดีกว่า
ผมอยู่ห่าง 30 เมตรนะ ไม่ได้ฝ่าฝืนกฎซะหน่อย
ก็ได้ เธอไม่ได้ฝ่าฝืนกฎนะ
เข้าใจแล้ว เพราะจากจุดที่ฉันยืนอยู่นี่
เธอกำลังทำการก่อกวนครั้งใหญ่เลย
คุณนั่นแหละที่ทำการก่อกวน ผมแค่กำลังพยายามจะขอโทษ
ได้ยินผมไหม ครูสมิธ
ฉันไม่สนว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่ เธอมาอยู่ตรงนี้ไม่ได้
ฉันพูดเข้าใจแล้ว
- ครูสมิธครับ - ไม่นะ เฮ้ย!
ครูสมิธ ได้โปรดเถอะ
ฟังนะ
- เป็นห้องที่ประพฤติตัวดีจริงๆ - หวัดดีเบอร์นิซ เป็นไงบ้าง
สวัสดีแดนนี่
เรามาลองกันใหม่เอาไหม
ใครอยากจะเป็นคนเริ่มพูดถึงหนังสือ
- โอ้ อัลวิน - ครูได้จดหมายของผมไหมครับ
ได้ แต่เรายังไม่คุยเรื่องนี้ตอนนี้
แต่ครูชอบมันใช่ไหม ครูถึงได้กลับมาน่ะฮะ
มีใครจะพูดถึงการบ้านสิบหน้ารึเปล่า
ผมชอบจังเลย ครูกลับมาแล้ว ครูกับผมกลับมาเจอกันใหม่
- เป็นเพื่อนกันอีก ทำเรื่องของเรา... - เงียบนะ อัลวิน
- ได้ครับ ผมจัดการให้ เงียบเป็นเป่าสากเลย - ไม่ เธอไม่ได้เงียบ
- นั่น... - เปล่านะ ผมเงียบสุดๆ เลย
- ไม่ เธอไม่ได้เงียบ - ผมเข้าใจที่ครูพูด เข้าใจสุดๆ เลย
ผมจะอธิบายให้คนอื่นๆ ฟัง
อัลวิน!
(ปีศาจคลุ้มคลั่ง)
- โอ้โห เป็นหนังที่เยี่ยมมากเลย - บันเทิงสุดๆ
โอ้ มันแรงเกินไปหน่อยสำหรับฉันนะ
โทษนะ แรงเกินไปหน่อยเหรอ มันสยองมากต่างหาก
ถ้าพวกเธอกลัว ก็แค่ทำแบบที่ฉันทำนะ
มันมีอุปสรรคแค่อย่างเดียวเองนะ
- อี๋ ฉันกินกับเธอด้วยนะ - ใช่ มันเป็นวิธีใหม่ของฉัน
ฉันเรียกมันว่า "จุ่มถัง"
พวกเธอนี่ ฉันอยากให้เธอ เห็นหน้าตัวเองจริงเชียว
ตามแบบฉบับเลย
บริทนีย์หน้าแบบว่า "ไม่ หยุดนะ ฉันไม่ไหวแล้ว กลัวเหลือเกิน อย่า"
แล้วก็โทษนะเอเลนอร์ เธอแบบว่า "ไม่นะ!"
จริงสิ ฉันคิดว่าเธอไม่กลัวเลยสักนิดนะ
- เรื่องนั้นน่ะเหรอ แหม - แล้วเธอล่ะ ไซมอน
เธอก็ไม่กลัวใช่ไหม
บริทนีย์ ฉันรู้จักความแตกต่าง ระหว่างเรื่องจริงกับเรื่องแต่งนะ
บริท ไม่เอาน่า อย่าห่วงเลย เธอก็เป็นแค่เด็กน้อยที่กลัว
ไม่ใช่ความผิดของเธอ เราแค่กล้าหาญกว่า
ได้ ไม่มีทางที่จะพิสูจน์ได้เลย ฉะนั้นเราก็จะต้องถือว่า...
นี่ พวกเธอ ฉันมาจากบริษัทหนังนะ มีเวลาสักแป๊บไหม
- อ๋อ ได้สิ - เยี่ยมเลย
เรากำลังลองการตลาดแบบใหม่ ซึ่งเราถ่ายวีดีโอผู้คน
ที่กำลังดูหนังด้วยกล้องส่องกลางคืน
เราก็จะได้จับภาพของผู้คนตอนที่พวกเขา "อ๊าก"
เดี๋ยวนะ คุณอัดภาพพวกเราตอนกำลังดูหนังเหรอ
- ใช่ ฉันอัดไว้นี่ อยากดูไหมล่ะ - อ๋อ อยากสิ
- โทษที ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น - อย่าทำแบบนั้น
- อัลวิน - วันนี้ฉันซุ่มซ่ามเหลือเกิน
โอ้ ไม่นะ ฉันทำมันแตกเหรอเนี่ย ฉันทำมันแตกใช่ไหม
ไม่ต้องห่วง น้อง
นั่นเป็นแค่ของขวัญที่เรามอบให้คนที่เข้าร่วม อันที่มีวีดีโออยู่นี่
- โอเค พร้อมไหม - พร้อม รอไม่ไหวแล้ว
เฮ้ย พวกเรา มาดูนี่สิ
แม่จ๋า
เธอช่วยดู...
เราสายแล้วนะ เร็วเข้า ไปกัน ทุกคน ได้เวลากลับบ้านแล้ว
เฮ้ย นั่นฉันเองนี่ มันดูดีเลยนะ
ทุกคนๆ กินพิซซ่าฟรีๆ ที่บ้านเรานะ พิซซ่าฟรีๆ
- แม่จ๋า! - บริท ปิดเถอะนะ
ปิดเถอะ เอาละ ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะบริท ปิดนะ ปิดเลย!
โถ เป็นอะไรเหรออัลวิน
เธอไม่อยากให้ทุกคนเห็นเหรอ ว่าเธอไม่ได้กลัวขนาดไหน
มาดูกันอีกดีกว่า
- เธอต้องส่งลิงก์นั้นให้ฉันนะ - ไม่ อย่าส่งนะ
ฉันขอโทษนะทุกคน แต่เธอได้เห็นหน้าพวกเขาไหม
พวกเขาแบบว่า "พระเจ้าช่วย กลัวเหลือเกิน"
โห พวกนายกลัวหรือยังไงเนี่ย
ฉันไม่คิดว่าพวกนายจะกลัวได้ขนาดนั้นนะ
งั้นนายแค่ล้อเล่นเรื่องพิซซ่าใช่ไหม
ทำไมพวกเขาต้องเอาให้ทุกคนดูด้วย มันคงจะแพร่สะพัดไปทั่ว
ใช่ พวกนายล้อเล่น ก็คงไม่มีพิซซ่าหรอก
- ใช่ไหม - โอ๊ย ไซมอน
- มันจะไม่แพร่สะพัดหรอก - แต่จะมีพิซซ่าใช่ไหม
นายว่ามันจะแพร่สะพัดเหรอ
- ไม่นะ! - ไม่นะ!
ใครก็ได้ช่วยบอกฉันที มันมีพิซซ่าไหม
ไหนดูซิ โอเค "ชิพมังก์กลัว"
ใช่ นี่ไง อัปโหลดขึ้นเมื่อชั่วโมงที่แล้ว และมันมี...
แค่สิบวิว ขอบคุณ
เจ๋ง แค่สิบวิว
โอเค ทีนี้เราก็สามารถ ลืมช่วงเวลาที่น่าอับอายทั้งหมดนี้ได้...
- เดี๋ยว รอแป๊บนะ - อะไร
ฉันเพิ่งรีเฟรชมัน ตอนนี้ 23 วิวแล้ว
ได้โปรดเถอะ นั่นก็ยังไม่มีอะไรที่...
ฉันรีเฟรชอีกครั้ง ตอนนี้ 89 วิว
โอเค เอาละ แต่ก็ยังต่ำกว่าร้อยนะ
- สองร้อยสี่สิบสามวิว - สองร้อย... อะไรกันเนี่ย
ยังไง... ช้าๆ สิ
- มี 1,024 วิวแล้ว - ไซมอน หยุดกดรีเฟรชสิ
มันไม่เกี่ยวอะไรเลย
ซ่อนตัวอยู่ในเงานั้น รอให้ตะวันลับขอบฟ้า
ปกคลุมด้วยความมืดมิด ยามค่ำคืนมันจะออกมา
ตัวสั่นเทา ทั้งที่อากาศร้อน เพราะฉันรู้ว่าอะไรจะมาหาเธอ
แล้วฉันจะทำยังไงเล่าเออ ฉันไม่มีโอกาส ฉันจึงหลงอยู่ใน
ปีศาจคลุ้มคลั่งของเธอ ปีศาจคลุ้มคลั่ง
ปีศาจคลุ้มคลั่งของเธอ
- ปีศาจ ปีศาจ - คลุ้มคลั่งของเธอ
เธอดึงปีศาจออกจากตัวฉัน
และมันก็จะเดือดดาล
ฉันอาจจะชั่วร้าย แต่ยอมรับเถอะว่าเธอรักฉัน
ทีนี้จงปล่อยปีศาจในตัวเธอออกมา
อย่าซ่อนอยู่ในความมืดนะเออ ฉันอยากเห็นปีศาจคลุ้มคลั่งของเธอ
เอาละ ฉันคิดว่ามันแน่นอนแล้ว ที่จะพูดได้ว่ามันแพร่สะพัดนะ
เราต้องทำอะไรสักอย่างนะ
เพราะตอนนี้เราดูเหมือนคนที่กลัวที่สุด กังวลที่สุด
หวาดหวั่นที่สุดสองคนในโลก
ตอนนี้คนหลายล้านคนรู้เรื่องนั้นหมดแล้ว ดังนั้น... เดี๋ยวก่อนนะ
เราจะต้องทำให้สาวๆ เซอร์ไพรส์กันหน่อยแล้ว
และทำให้พวกเธอดูเหมือน คนที่ขวัญอ่อนที่สุดในโลกไปเลย
เราเตรียมหนังไว้แล้ว
ใช่ ได้เลยบริท ได้ เยี่ยมไปเลย โอเค ไว้เจอกันนะ
เจ๋ง เราพร้อมแล้ว โอเคทุกคน ปฏิบัติการความคลั่งของปีศาจจัดไป
ทุกคนรู้หน้าที่ใช่ไหม
- ไซมอน กล้องพร้อมไหม - ยิ่งกว่าพร้อมอีก อัลวิน
กล้องส่องกลางคืน 16 ตัวซ่อนอยู่ทั่วบ้านเลย
หลังจากคืนนี้
ทุกคนบนโลกใบนี้จะได้เห็นว่า สาวๆ กลัวกันขนาดไหน
และจะไม่มีใครพูดถึงคลิปของเราเลย
สวัสดีสาวๆ ดีใจที่ได้เจอพวกเธอคืนนี้นะ
พวกเราตั้งหน้าตั้งตา... ฉันหมายถึง พวกเธอดูดีกันจัง
เธอสบายดีหรือเปล่า ธีโอดอร์
แน่นอน เราขึ้นไปข้างบนเพื่อดูว่า อัลวินกับไซมอนเตรียมอะไรไว้กันไหม
ได้ เธอทำตัวแปลกเห็นๆ เลย
เราขึ้นไปข้างบนเพื่อดูว่า อัลวินกับไซมอนเตรียมอะไรไว้กันไหม
- เธอเพิ่งพูดไปน่ะ - โอเค พวกเธอมากันแล้ว
หวัดดีทุกคน พวกนายทำอะไรกันอยู่
นี่แปลกมากเลย เพิ่งมีข่าวออกมาเนี่ย
ว่ามีการพบเห็นสิ่งมีชีวิตบางอย่างในละแวกนี้
และเขาบอกว่ามันดูเหมือนครึ่งคนครึ่งหมาป่าด้วย
โอ้ ไม่นะ บางทีเราน่าจะ...
บางทีเราน่าจะ... บทหน่อย
อ๋อ ใช่
หนี
- โอ๊ย บ้าจริง - โอเค ธีโอดอร์ เธอเป็นอะไรน่ะ
เปล่านี่ เธอเป็นอะไร
โอเคๆ เลิกพูดว่า "เธอเป็นอะไร" กันได้แล้ว
ไม่มีใครเป็นอะไรหรอก โอเคไหม
มาดูหนังสยองขวัญกันดีกว่า
- ฉันต้องไปเข้าห้องน้ำ เดี๋ยวมานะ - ใช่ ฉันด้วย
- อ้อ ให้ฉันหยุดหนังไว้ไหม - ไม่ต้อง
ดูไปเรื่อยๆ เถอะ ขอให้สนุก แค่แป๊บเดียวเอง
โอ้ ไม่นะ ไม่ เป็นเรื่องจริงนี่
และนั่นคือสแวมปี้จากเรื่องปีศาจคลั่ง
เอาละ พอทีอัลวิน เรารู้ว่าเป็นเธอนะ
ฉันไม่รู้จักอัลวินที่แกพูดถึง
แต่ถ้าแกพาเขามา เราจะแนะนำตัวเราให้รู้จักแน่
อุ๊ย
โอเค เรื่องมันเศร้าแล้วนะตอนนี้
พวกเธอ หยุดกันได้แล้วล่ะ เรารู้ว่าเป็นพวกเธอนะ
ใช่ พอได้แล้ว หยุด
แต่นี่ไม่ใช่พวกเรานะ
พวกเธอหยุดนะ มันไม่ขำอีกแล้ว
- นั่นไม่ใช่เรานะ จริงนะ นั่นไม่ใช่เรา - เขาพูดความจริงอยู่นะ
ฉันกลัวจังเลย
- พวกเธอหายไปไหน - ได้โปรดอัลวิน หยุดเถอะ
เธอกล้าหาญกว่าเราก็ได้ เธอชนะแล้ว หยุดเถอะ
แต่...
เธอหายไปแล้ว
- เกิดอะไรขึ้นเนี่ย - ไม่รู้สิ ธีโอดอร์ มาที่ซิ
เมื่อไหร่เธอจะเรียนรู้ซะทีอัลวิน อย่าแหยมกับพวกสาวๆ นะ
ใช่เลย เจ้าทึ่ม
ใช่แล้ว ก็เพราะโรรี่ทำงานที่สตูดิโอหนัง เขาจึงหาเครื่องแต่งกายของจริงได้หมด
หวังว่าเราไม่ได้ทำให้พวกนายกลัวมากนักนะ
- โห เก่งจังเลย - อ้าว แล้วเอเลนอร์ล่ะ
โอ้ ไม่นะ อย่าให้ปีศาจมาฆ่าฉันนะ
แต่... ทำยังไง มันมี...
เรารู้ได้ยังไงน่ะเหรอ
เธอหมายถึงนอกจากการแสดง กับเสื้อผ้าบ้าบอพวกนี้ใช่ไหม
ถ้าเราบอกว่ามีพรายกระซิบบอกเราล่ะ
ใช่ และฉันก็เดาว่า พรายกะซิบตัวนั้นชอบกินพิซซ่าด้วยสินะ
โห เก่งกันจังเลย
ตอนนี้ฉันก็เข้าใจว่า เธอได้อัดวีดีโอเรื่องทั้งหมดนี้ใช่ไหม
ไซมอน เร็วเข้า ลบวีดีโอเร็ว
แค่ก็อปปี้ไว้แล้วก็ส่งเข้าอีเมลของเรา
- โห เก่งจัง - ใช่ ฉันรู้ว่าพวกเขาเก่ง
นายปล่อยฉันได้แล้ว
จะบอกให้รู้ไว้นะ เราจะไม่เอาขึ้นอินเทอร์เน็ตหรอก
แต่ยังไงซะ ถ้านายเรื่องให้ตกใจแบบนี้อีก มันจะแพร่ไปทั่วทุกที่แน่ อัลวิน
เข้าใจไหม
ฟังนะอัลวิน ที่เกิดเรื่องทั้งหมดนี้
เพราะนายอวดดีเกินกว่าจะยอมรับว่านายกลัว
อัลวิน บางครั้งทุกคนก็กลัวกันได้นะ
ก็ได้ ฉันสัญญาว่าฉันจะไม่ทำให้พวกเธอกลัวกันอีก
คือว่ามันอาจจะฟังดูประหลาดนะ
- แต่ฉันอยากดูวีดีโอนั่นจริงๆ เลย - อะไรนะ นายบ้าไปแล้วเหรอ
นายช่วยใจเย็นได้ไหม ทำยังกับจะมีคนอื่นได้ดูงั้นน่ะ
ก็ได้ แต่มันจะต้องไม่หลุดออกจากห้องนี้นะ
เอาละ มันก็ตลกดีนะ
ฉันดีใจมากที่จะไม่มีใครนอกห้องนี้ได้เห็นคลิป
ธีโอดอร์ เปิดเสียงดังขึ้นหน่อยสิ
- ได้ - ไม่ใช่ปุ่มนั้น
- ธีโอดอร์ หยุดนะ - เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ก็ไม่เท่าไหร่หรอก ธีโอดอร์
นายแค่บังเอิญกดปุ่ม "อัปโหลด" น่ะ
- ซึ่งนายได้แชร์คลิปไปทั่วโลกเลย - อุ๊ย
อีกแล้วเหรอเนี่ย!
คำบรรยายโดย จริยา จริยวิชัย