ระวังให้ดี เพราะพวกเรามาแล้ว
ไม่เจอกันนานละ แต่เรากลับมาพร้อมกับลีลานะ
ฉะนั้นจงเตรียมพร้อมมาสนุกกัน
เราเอาความกระฉับกระเฉงมาให้ และความพึงพอใจ
พวกเราคือสหายชิพมังก์
อัลวิน ไซมอน ธีโอดอร์
(สวนลับของเจเน็ต)
แล้วก็เป็นอันเสร็จ มันง่ายและดีต่อสุขภาพ
และที่สำคัญที่สุด มันอร่อยด้วย
เฮ้อ ฉันคิดว่าฉันทำของฉันผิด
- ใช่ เอ่อ... อาจจะไม่มั้ง - ใช่ เอ่อ บอกยากนะ
ก่อนเราจะจบรายการ
ก็ได้เวลามาเยี่ยมสวนของเรา เพื่อดูว่ามันเป็นอย่างไรบ้าง
โอ้โฮ
การปลูกผักของคุณเอง
เป็นวิธีที่ง่ายที่สุด และช่วยโลกของเราได้มากที่สุดวิธีหนึ่ง
ฉันคิดอะไรเจ๋งๆ ออกแล้ว
โอ้ ไซมอน ฉันขอโทษนะ
เธอเป็นอะไรรึเปล่า ฉันแค่อยากถามอะไรเธอหน่อย
- ตอนนี้เหมาะไหม - ไม่เลยเจเน็ต
ครูใหญ่กำลังบ่นเรื่องที่ทุกอย่างเสียไปหมด
แอร์ เครื่องทำความร้อน ระบบระบายอากาศ แม้แต่กริ่งโรงเรียน
ฉะนั้น ด้วยความทึ่ม ฉันก็ไปเสนอความช่วยเหลือ
ฉันบอกว่าฉันซ่อมได้ทุกอย่าง แล้วครูก็ให้ฉันจัดการเลย
โอ้โฮ ก็จริง ฟังดูเยอะเนอะ
คือว่าเธอไม่ต้องช่วยเรื่องนี้หรอก ฉันสัญญา
แต่ฉันเพิ่งดูรายการอาหารสมอง...
ดังนั้นฉันก็เลยคิดว่าการเปลี่ยนกองขยะเล็กๆ นั่น
ที่อยู่หลังโรงเรียนให้เป็นสวนผักและผลไม้
จะเป็นวิธีที่ฉันจะตอบแทนได้เยี่ยมไปเลย
ไม่ เสียงกริ่งโรงเรียนอันไหนดีกว่า อันนี้เหรอ
หรืออันนี้
โอ๊ย นั่นแย่เลย ไม่มีเลยสักอัน
ฉันมีสวนที่บ้านอยู่แล้วและอาหารก็รสชาติดีมาก
ซึ่งฉันก็อยากให้เพื่อนๆ มีประสบการณ์แบบนั้นบ้าง
แต่เอาเถอะ ฤดูกาลเพาะปลูกใกล้เข้ามาแล้ว ฉันจึงจำเป็นต้องเริ่มต้นเดี๋ยวนี้
บริเวณที่จะทำก็คือกองขยะ มันเหมาะมาก
เธอว่าไหม ไซมอน เธอว่าไหม
อ๋อ ใช่ ทำเลย
โอ้ เยี่ยมไปเลย
งั้นเธอจะคุยกับครูใหญ่เพื่อขออนุญาตใช่ไหม
อ้อ จัดให้เลย
เจ๋ง ฉะนั้นพรุ่งนี้ก็ยกนิ้วโป้งให้ฉันนะ ถ้าครูอนุญาต
ข้าไม่รู้เลยว่าพระองค์กำลังพูดเรื่องอะไร เจ้าหญิงมาเดีย
ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมแอร์ไม่ทำงาน
ไม่ใช่แค่ท่อแอร์ที่มีใยกับฝุ่นติดเต็ม...
นี่ปุ่มอะไรเนี่ย
ไซมอน เรียบร้อยดีไหม
สำเร็จ
โอเค ห้ามแอบดูนะ เอาละ ดูได้
ว่าไง พวกเธอคิดว่าไง
- โอ้โฮ - ใช่ โอ้โฮ
ฉันอยากจะเปลี่ยนกองขยะนี้ให้เป็นสวน
- แล้วเธอต้องการเราทำไม - ฉันคิดว่าเธอทุกคนช่วยได้
ก็ได้ ได้เลย มาลุยกัน
เยี่ยมเลย โอเค งั้นขณะที่พวกเธอทำงานกันอยู่ตรงนี้
ฉันจะคอยตรวจตราอยู่ตรงนั้นนะ
จ้ะ ไม่มีทางหรอก นี่คือพลั่วของเธอ
โอ้ ฉันทิ้งหัวใจไว้ใต้ผืนดินของฉัน
โอ้ ฉันรู้สึกปวดมือจากการทำงานตรากตรำ
จากเมล็ดก็เบ่งบานเป็นดอกไม้
หากเราพยายาม เราก็ทำได้
ฉันเฝ้านับเวลาถอยหลังจนกว่าเรากางปีกบินไป
ฉันทำงานตรากตรำ โก้งโค้งกลางแดดทั้งวัน
โอ้ แต่มันไม่เจ็บปวดตราบใดที่เธออยู่ข้างฉัน
ไม่เลย
เราล้มด้วยกัน เราลุกด้วยกัน
เราใช้เวลาแห่งชีวิตของเราด้วยกัน
ไม่มีขีดสุด ฉันมองไม่เห็นแม้แต่ท้องฟ้าบนนั้น
ไม่เลย เพราะไม่มีอะไรที่ฉันทำไม่ได้
โอ้ ให้ตายเถอะ อร่อยมากเลย
ฉันไม่เคยลิ้มรสอะไรดีขนาดนี้เลย
ธีโอดอร์ มันก็แค่สตรอว์เบอร์รี
โอ้ อร่อยนะเนี่ย อร่อยจริงๆ ด้วย
- หา นี่ - นี่อะไรน่ะ
- เราเปลี่ยนกองขยะนี้ให้เป็นสวนน่ะ - บริเวณนี้ทำได้เหรอ
ได้สิ ไซมอนได้รับอนุญาตจากครูใหญ่แล้ว
- แล้วเธอคิดว่าไงล่ะ อร่อยใช่ไหม - ฉันชอบขนมมากกว่า
- เอ่อ เราไปได้แล้วใช่ไหมฮะ - ใช่ เชิญ ไปเลย
ธีโอดอร์ บอกเดฟนะว่าฉันจะกลับบ้านเร็วที่สุด
ฉันมีงานเป็นล้านอย่างที่ต้องทำให้โรงเรียน
- และซ่อมกริ่งโรงเรียนบ้านั่นด้วย - อ๋อ ได้
เราควรไปดูสวนกันไหม
- เราถูกปล้น - ใครเป็นคนทำได้นะ
เอ่อ กระต่าย นก กระรอกดิน... ธีโอดอร์
งั้นเราก็ต้องรู้ให้ได้ ฉันว่าเราตั้งกลุ่มป้องกันแบบลับๆ ดีกว่า
เอาละ เราจะทำแบบนี้นะ
ทีมของเธอเป็นแนวป้องกันสุดท้าย พวกเธอเป็นผู้คุ้มกันสวน
ทีนี้เมื่อเธอประจำตำแหน่งกันแล้ว จงนิ่ง จงเฝ้าระวัง
คอยจับตาดูใครก็ตาม ที่พยายามเอาอาหารของเราไป
เอ่อ ฉันอยู่ตำแหน่งอะไร
เป็นตำแหน่งที่เท่ที่สุดตำแหน่งเดียวเลย
นายจะอยู่ระหว่างการปฏิบัติการเป๊ะ
เอาละ ทุกคนประจำตำแหน่งได้
แต่ว่าฉันอยู่ตำแหน่งอะไรล่ะ
นายมาอยู่แถวนี้นะ แล้วก็พักผ่อนอยู่บนเสาเท่ๆ นั่น
- ทีนี้ก็เร็วๆ เลย ขึ้นไปบนนั้น - เดี๋ยวนะ นายจะให้ฉันเป็นหุ่นไล่กาเหรอ
ใช่แล้ว เพราะว่าหุ่นไล่กา ก็เหมือนซุเปอร์ฮีโร่แห่งสวน
- มันเป็นผู้ปกป้องบรรดาผักทั้งหลาย - ฉันแค่...
เลิกถามได้แล้ว และขึ้นไปบนนั้นซะ
ทุกคน เห็นตัวขโมยย่องเบาบ้างไหม
- ไม่มีเลย - ไ่มีใครเข้ามาทางด้านหน้านะ
แล้วเธอล่ะ ธีโอดอร์
- ธีโอดอร์ - เฮ้ย ไปชิ่วๆ
- ธีโอดอร์ ตื่นสิ - อะไรเหรอ ฮะ
นี่มัน... นายรับบทบาทสำคัญตรงนี้นะ นายต้องตั้งใจสิ
ฉันไม่ชอบตำแหน่งนี้นี่นา
ปัดโธ่ ทำตัวเป็นหุ่นไล่กาผู้ใหญ่หน่อย นายไม่เป็นไรหรอกน่า
อุ๊ยตาย นก
ไล่มันไปสิ
- ธีโอดอร์ นายต้องทำตัวน่ากลัวสิ - ตกลง
ตายแล้ว
ออกไปนะ
ฉันไม่อยากทำแบบนี้อีกแล้ว นกไม่กลัวฉันด้วยซ้ำ
โอเค ได้ ธีโอดอร์
เราจะซ่อนตัวในดินกับนายด้วย เป็นไงล่ะ
โอ้ ตกลง
- ทุกคนพร้อม - พร้อม
- พร้อม
พวกเรา มีคนมา ฉันเห็นแสงไฟฉาย
เตรียมพร้อมนะทุกคน ตั้งแถว
จับได้แล้ว
โอ้ รปภ.เหรอ
ส่วนเธอ ธีโอดอร์ ผูกตัวเองไว้กับเสาเนี่ยนะ
อยากบอกครูไหมว่าคิดอะไรอยู่
ไม่ฮะ
เขาพยายามปกป้องสวนที่เราทำให้โรงเรียนค่ะ
แต่ใครอนุญาตให้เธอทำอย่างนั้น
- เอ่อ ครูไงคะ - ไม่ใช่อย่างแน่นอน
ไปได้แล้ว ไว้เราค่อยคุยเรื่องนี้ทีหลัง
ระวังนะ
- เจเน็ต - โอ๊ย ไม่ต้องมาเจเน็ตกับฉันเลยนะ
ทำไมเธอบอกฉันว่าครูใหญ่อนุญาตให้ทำสวนได้ล่ะ
- เธอพูดเรื่องอะไร - อะไรนะ
เธอบอกว่าจะขอครูใหญ่ให้ฉันนะ
ไม่นะ ฉันไม่ได้พูด
เธอพูด
เจเน็ต เธอบังเอิญไปถามไซมอน ตอนกลางคืนใช่ไหม
- ใช่ แต่มันจะทำไม... - เพราะว่าเขาเป็นคนนอนละเมอน่ะ
เขาตอบตกลงกับทุกอย่างหลังสี่ทุ่ม
เธอว่าฉันเอาหนังสือการ์ตูนของเขามาได้ไงล่ะ
- นายเอาหนังสือการ์ตูนของฉันไปเหรอ - ใช่น่ะสิ
เพราะนายบอกว่าฉันเอาไปได้
ตราบใดที่ฉันพยายามติดต่อโวลจีเรียน
จากดาวบัลธาซาร์ได้ ซึ่งฉันก็ทำจริงๆ ไม่ใช่ความผิดของฉันนะที่ดาวนั้นไม่มีจริง
นี่มันแย่มากเลย
นี่พวกเธอ กลายเป็นว่า ฉันไม่ได้รับอนุญาตจากครูใหญ่น่ะ
โอเค งั้นก็ไปขอกัน
โอ้ ไม่รู้สินะ ครูค่อนข้างโกรธ อาจจะไม่อนุญาตก็ได้
แหม ฉันขอเวลาหนึ่งชั่วโมง ฉันจะใช้เสน่ห์ให้ครูใจอ่อนเอง
- ไม่นะ อัลวิน พอเลย เราต้องให้ผู้ใหญ่ช่วย - ใช่ คนที่น่าเชื่อถือน่ะ
สำหรับช่วงต่อไป ผมอยากแนะนำ ให้รู้จักกับเจเน็ต มิลเลอร์
กับทีมฮีโร่เล็กๆ ของเธอ ซึ่งกำลังจะสร้างความดีอย่างใหญ่หลวง
โดยการปลูกสวนผักและผลไม้ของตัวเอง
ที่โรงเรียนของเขาตรงนี้ครับ
สวนแบบนี้นี่แหละครับที่จะสร้างความต่าง ในด้านบวกต่อโลกใบนี้...
นั่นแหละดีกว่าเยอะเลย
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
กองขยะนี้กำลังจะถูกแทนที่ด้วยตู้กดสินค้า
- เธอทำแบบนี้ได้ยังไง - ง่ายมาก
ฉันก็ทำตามขั้นตอน แล้วให้พ่อฉันส่งตู้กดสินค้า จากสามบริษัทของเขามาที่นี่
- นั่นเป็นสิ่งที่คนต้องการ - ไม่ใช่ คนไม่ได้ต้องการสิ่งนั้น
- โอ้ เจ๋ง ขนมเหรอ - อย่าขวางทางฉัน
- นี่ พวกนาย อย่าแซงสิ - เยี่ยมเลย ขอบใจนะ
ดูเหมือนพวกเขาอยากได้มากกว่าฉันนะ
งั้นเราคงจะไม่ได้ใช้ช่วงนี้แล้วสินะ
เจเน็ต มาพบครูที่ห้องทำงานด้วย
- ครูเสียใจด้วยนะที่สวนของเธอถูกทำลาย - ไม่เป็นไรค่ะ หนูจะไปทำอย่างอื่นค่ะ
สวนแบบนี้นี่แหละครับที่จะสร้างความต่าง ในด้านบวกต่อโลกใบนี้...
นั่นเกิดขึ้นเมื่อสองสามเดือนที่แล้ว
แต่เจเน็ตก็ไม่ย่อท้อเมื่อเธอล้มเหลว ไม่เลยครับ
เธอกลับมาแกร่งกว่าเดิมอีก
และสร้างแปลงปลูกให้กับเพื่อนบ้านที่อยากได้
- ก็เท่านั้นล่ะ - เจเน็ต สุดยอดเลย
เจเน็ต วิเศษไปเลย ยินดีด้วยนะ
- จ้ะ ขอบใจนะ - ถอยไป
ฉันแค่อยากให้โรงเรียนมีสวนของตัวเอง
- เครื่องไม่ทำงาน - ของฉันเหมือนกัน
ดูสิ สวนนี้งอกเข้าไปในตู้กดน่ะ
ไม่นะ
ขอโทษนะ
- โอ้ อร่อยมากเลย - ฉันขออันนึงได้ไหม
- ฉันเอาอันนึง - ใช่ ให้ฉันด้วย
นั่นเสียงกริ่งอันใหม่ ทุกคน ได้ยินเสียงกริ่งไหม
พวกนายกลับบ้านได้ ไปกันได้แล้ว นั่นเสียงกริ่งอันใหม่นะ
(ล่าสมบัติ)
พวกเธอน่ารักมากที่ช่วยฉันเก็บของ
ผมไม่ได้เต็มใจหรอกครับคุณโครเนอร์ คุณไปขอบคุณเดฟเถอะ
- โอ้ เดี๋ยวนะ นี่อะไรเนี่ย - อ้อ เปล่าหรอก
ก็แค่ตำราอาหารของคุณย่าโครเนอร์ของฉัน
ครับ ถ้านี่เป็นตำราอาหารของคุณย่าโครเนอร์ เธอก็เป็นโจรสลัดที่เลี้ยงนกแก้ว
- เพราะนี่เป็นลายแทง - โอ๊ย เธอนี่จะบ้ารึเปล่า
เอามันมาให้ฉันทิ้งเถอะ
ไม่นะ นี่เป็นลายแทงสมบัติแน่นอน
ก็ใช่แหละ แต่เธอเอาไปไม่ได้
เดี๋ยวก่อนสิฮะ
ป่านนี้เธอไม่ต้องกลับบ้านเหรอ เธออยู่ที่นี่มาสามชั่วโมงแล้วนะ
ใช่ เราจะต้องอยู่ที่นี่ไปอีก 12 ปี ถ้าจำเป็นนะ
จนกว่าเราจะได้ส่วนแบ่งแบบแฟร์ๆ
ก็ได้ๆ ข้อเสนอสุดท้ายนะ ฉันจะเอา 80 เปอร์เซ็นต์
ผมรับทราบข้อเสนอสุดท้ายของคุณ และให้ข้อเสนอสุดท้ายของผมที่ 50-50
แต่นี่เป็นสมบัติของฉันนะ เจ้าเปี๊ยก ฉันต้องได้มากกว่าสิ
ไม่ฮะ คุณจะเอาไปทิ้งอยู่แล้ว
ส่วนผมก็ยินดีช่วยขนขยะของคุณไปทิ้ง
ซึ่งทำให้ลายแทงตกเป็นของผม
อ้อ แต่เธอบอกว่าเดฟสั่งให้เธอมาช่วยฉันนะ
อ้อ งั้นเหรอฮะ ผมจำไม่ได้เลย แต่ถึงแม้ผมจะ...
หกสิบ-สี่สิบ
โอ๊ย ความใจดีของฉันต้องมาทำให้ฉันลำบาก ก็ได้ ตกลงฮะ
ไซมอน ธีโอดอร์ นายต้องไม่เชื่อแน่ ฉันได้ลายแทงสมบัติมา อุ้ย
หวัดดีสาวๆ ไซมอนกับธีโอดอร์ไปไหนล่ะ
นายได้อะไรมา อัลวิน
อะไร นี่เหรอ ไม่มีอะไร
ก็แค่การบ้านที่ฉันอยากให้ไซมอนช่วยน่ะ
- อย่าดูให้เสียเวลาเลย - พอ เราได้ยินทุกอย่างแล้วนะ
เรารู้ว่ามันคืออะไร ฉะนั้นมาดูกัน
- ไม่นะ - ไปแย่งมา
ได้ตัวแล้ว บริท เร็วเข้า
ให้ฉันช่วยการบ้านเธอนะ พวกเรา ดูกากบาทสีแดงที่มุมสิ
นั่นต้องเป็นจุดชี้ที่ซ่อนขุมทรัพย์แน่เลย
อ้อ จริงด้วย กากบาทสีแดง ใครจะไปคิดได้เนี่ย
- ขอบคุณสำหรับข้อมูลนะ กัปตันโจ่งแจ้ง - ฉันว่าฉันรู้ทางไปนะ
พวกนาย ช่วยด้วย! โจรสลัดพวกนี้ขโมยลายแทงสมบัติฉัน
- ขอฉันดูหน่อย - ไม่
เดี๋ยวเธอก็เอาไปคืนให้อัลวิน
- ไม่คืนหรอก - ไซมอน ไม่เอาน่า เราอยู่ทีมเดียวกันนะ
ฉันไม่ได้อยู่ทีมใครทั้งนั้นเข้าใจไหม ฉันแค่ขอดูลายแทงเอง
ดูซับซ้อนนะ
คงต้องให้พวกเธอทุกคนช่วยกันคิดนะ
เออ เอาละ ฉันจะเป็นกัปตัน ฉันต้องเป็นกัปตัน
ก็ได้
เอาละ เรากำลังจะเริ่มการเดินทางที่มีภัย
และฉันก็ไม่จำเป็นต้องบอกพวกเธอว่า มีอันตรายมากมายรออยู่ข้างหน้า
ใช่ ภัยก็ครอบคลุมอันตรายไปแล้วล่ะ
ไซมอน ฉันเป็นกัปตัน และนายก็ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของทีม
ฉะนั้นนายห้ามออกความเห็น
มากับพวกเราไม่ได้เหรอ ไซมอน
อ๋อ ไม่หรอก นึกเรื่องที่สนุกกว่านี้ไม่ได้แล้วล่ะ
เอาละ ฟังนะ เรากำลังเสียเวลาอันมีค่าไป
วิทยุสื่อสารอยู่ที่ไหน
ใครอยากเล่นบ้าง
ไซมอนบอกว่าเราใช้ของเขาไม่ได้ แต่พวกนี้น่าจะใช้ได้นะ
ไม่ใช่วิทยุสื่อสารของเท็ดดี้จอมจ้อสิ ไซมอน ได้โปรดเถอะ
- ไม่ - ก็ได้ ไม่เป็นไรก็ได้
เพราะทันทีที่เราเจอสมบัตินะ ไซมอน สิ่งแรกที่เราจะซื้อ
ก็คือวิทยุสื่อสารเจ๋งๆ กับของต่างๆ มากมาย
ที่นายจะไม่ได้เล่น เอาแบบนั้นไหมล่ะ
เอาละ กองทัพ
เพื่อโหลน้ำผึ้ง ฉันทำได้อยู่แล้ว
ไปกันเถอะ
รอเดี๋ยวสิ
- ทุกคน เร็วเข้า ก้าวขาเร็วๆ หน่อย - ทำไมล่ะ เราไม่ได้แข่งกับใครนี่นา
เธอจะเสี่ยงเหรอ ฉันหมายถึง เธอรู้ได้ไง
ว่าคุณโครเนอร์ไม่ได้จ้างอีกทีมนึงไว้น่ะ
และเขาจะทำให้เราแข่งกับทีมนั้น
และเมื่อจบงาน เขาก็จะเป็นคนที่ร่ำรวยที่สุด
ส่วนเราจะไม่ได้อะไรเลย
เอาละ เธอตื่นตระหนกเข้าให้แล้วล่ะ
เร็วเข้าสิ อัลวิน มันเป็นการผจญภัยนะ
เข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิดนะ
ไม่รู้ว่าเรามุ่งหน้าไปทางไหน
แต่เราจะต้องไปให้ถึง ตามมาสิ ฉันจะบอกวิธีให้นะ
ก้าวต่อไปจนกว่าเราจะสำเร็จ ไม่มีทางล้มเลิก เย่
ก้าวๆ ก้าวเข้าไปใน... ก้าวๆ ก้าว
เข้าไปในความลี้ลับสุดเหวี่ยง เย่
เรามีโลกทั้งใบ เวลาใกล้จะหมดไป
ขอต้อนรับสู่ความลี้ลับสุดเหวี่ยง เย่
ทุกอย่างพร้อมลุยและเวลาใกล้จะหมดไป
ฉะนั้นเธอจงเร่งเข้า เร่งเข้า โอ้ เธอจงเร่งเข้า
เร่งเข้าๆ อู้ว ฉะนั้นเธอจงเร่งเข้า เร่งเข้า
เจเน็ต เธอบอกว่าเธอรู้ทางไปไง
ใช่ ฉัน เอ่อ ฉันคงอ่านลายแทงผิดไปน่ะ
เธออ่านลายแทงผิดไปแน่ๆ จะบอกให้นะ ช่างมันเถอะ
เรากลับไปอีกทางกันเถอะ
เข้าไปในความลี้ลับสุดเหวี่ยง เย่
เรามีโลกทั้งใบ เวลาใกล้จะหมดไป
ขอต้อนรับสู่ความลี้ลับสุดเหวี่ยง เย่
ทุกอย่างพร้อมลุยและเวลาใกล้จะหมดไป
ฉะนั้นเธอจงเร่งเข้า เร่งเข้า โอ้ เธอจงเร่งเข้า
เร่งเข้าๆ
นี่ดูเหมือนจุดที่อยู่บนลายแทงนะ แต่มันไม่มีอะไรนอกจากต้นไม้ที่ลอมรอบ
- เธออ่านลายแทงผิดอีกแล้วเหรอ - เปล่า ตรงนี้คือจุดนั้นแน่
- เอามานะ - โอ๊ย แต่ไม่มีสมบัติ
ฉันเหนื่อยและหิว ฉันอยากกลับบ้านแล้ว
ทุกคน ไม่เอาน่า
คือว่า ในฐานะของกัปตันนะ ฉันว่าเรามุ่งไปข้างหน้า
เราจะไม่ถอยหลังกลับ เราต้องยึดมั่น นักล่าสมบัติเขาทำกัน
โอเค้ ถ้ามันง่าย ทุกคนก็เจอสมบัติกันสิ
แต่เราเดินวนเป็นวงกลมมาหลายชั่วโมงแล้วนะ
มันอาจจะไม่มีสมบัติก็ได้นะ
และคุณโครเนอร์แค่แต่งเรื่องทั้งหมดขึ้นมา
ใช่ ฉันเห็นด้วยกับเอเลนอร์นะ ไปกันเถอะ
แต่เราทิ้งอัลวินไว้คนเดียวในป่าไม่ได้นะ
เขาอยู่ได้แค่สองสามนาที เดี๋ยวก็วิ่งมา
ก็ได้ ไม่ต้องห่วงฉันนะ
นักผจญภัยคนนี้ไม่กลัวหรอก จะบอกให้ และนักผจญภัยคนนี้จะไม่ล้มเลิกด้วย
โอ๊ย เยี่ยมเลย ตอนนี้ไฟฉายพังอีก
- ฮัลโหล นาย... - ใครอยากเล่นบ้าง
เงียบเลยเท็ดดี้ ทุกคน ได้ยินฉันไหม เปลี่ยน
ขอย้ำ ได้ยินฉันไหม
- เป็นอะไรเหรอ ธีโอดอร์ - ฉันเป็นห่วงอัลวินที่ต้องอยู่คนเดียวน่ะ
โอ๊ย ธีโอดอร์ เขาไม่เป็นไรหรอก
ถ้าเขาต้องการพวกเรา เขาก็จะติดต่อเราทางวิทยุนะ
ใช่ จริงด้วย
นายได้ยินฉันไหม ใครสักคน ใครก็ได้
ได้ยินแล้ว เปลี่ยน
ในนี้มืด ฉันไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน ฉันตกลงมาในหลุมพราง
อัลวิน ฟังนะ ใจเย็นๆ นาย...
เกิดแผ่นดินไหว หลังจากที่ฉันขว้างไฟฉายไปโดนต้นไม้น่ะ
แล้วทุกอย่างก็มืด
อัลวิน นายเลิกกดปุ่มพูดได้ไหม
รู้ไหมสิ่งที่แย่ที่สุดคืออะไร มันไม่มีสมบัติด้วยซ้ำ
ไม่มีอะไรเลย แค่กองดินน่ะ
และฉันจะถูกทิ้งอยู่ในรูนี้ไปตลอดชีวิต
ไม่นะ!
ฉันอยู่ข้างล่างนี้มาสองสามวันแล้ว
แต่ฉันก็ไม่แน่ใจนัก
ฉันไม่รู้วันเวลา แต่ อ้อ เอาละ มันประมาณ 37 นาที
แต่เอาเถอะ อยู่ในรูที่คับแคบและมืด มันไม่ง่ายเลย
- นายอาจบ้าได้นะ - มันต้องอยู่แถวนี้สินะ
- ฉันคิดว่าฉันเริ่มได้ยินเสียงคนแล้ว - แต่เขาไปไหนแล้วล่ะ
ไซมอน ฉันเริ่มประสาทหลอนแล้ว ว่าแล้วเชียว ฉันกำลังเป็นบ้าแล้ว
อัลวิน ใจเย็นๆ นี่ฉันเอง
ไซมอน บอกฉันซิว่าเป็นนาย ไม่อย่างนั้นนะ ฉันบ้าแน่
อัลวิน ฉันเอง ไซมอน
- แล้วก็ฉัน - แล้วก็เรา
ขอบคุณนะ
อัลวิน ฉันจะโยนบันไดเชือกลงไปพร้อมไฟฉายนะ
เราจะดึงนายออกมา
พวกเรา สมบัติ มันเป็นเรื่องจริง ลงมาที่นี่ เร็วเข้า
นี่คือที่ไหนเนี่ย
ดูเหมือนกระท่อมคนงานเหมืองเก่าเลยนะ
- เหมืองเหรอ แบบเหมืองเพชรงี้ไหม - ก็อาจจะ
เห็นไหม ฉันอ่านลายแทงถูกจนได้นะ
ใช่ และคุณโครเนอร์ก็ไม่ได้แต่งเรื่องขึ้นมา
ดูสิ
มันคือสมบัติ
ไม่ต้องห่วง ไม่มีอะไร แค่ตุ๊กตาผ้าเก่าๆ
มันถูกตอกตะปูไว้
ธีโอดอร์ เร็วเข้า ช่วยฉันหน่อย
นั่นอะไรน่ะ
เสียงเหมือนผีเลย
ทุกคน วิ่ง!
มันกำลังถล่มแล้ว
เร็วเข้า หยิบทุกอย่างมา
แต่มันไม่มีสมบัตินี่
พวกนี้เป็นรูปภาพของฉันกับสามีที่รักที่หาค่าไม่ได้
กระท่อมเก่าเป็นบ้านลับของเรา
แต่ด้วยอายุปูนนี้ ฉันคงไปไม่ถึงที่นั่นได้แน่
อ๋อ คุณก็เลยใช้เราทำงานเหรอ
ผมติดอยู่ในถ้ำมืดๆ เลยนะรู้ไหม ไม่...
ไม่มีความหวังเหลือในชีวิตเลย ผม...
ผมต้องเป็นคนสาบสูญ เพื่อรูปภาพเก่าๆ เนี่ยนะ
ใช่ ขอบใจนะ
- โอ้ ที่รักของฉัน - โอ้ เอาละ
โอเค คุณโครเนอร์ ฟังนะ ถ้ามันทำให้คุณมีความสุขขนาดนั้น ผมก็ยินดี
เสียเวลาสิ้นดีเลย
ฉันเปิดเอง
แหม เป็นคนที่ฉันอยากเจอพอดีเชียว
ฉันมาเพื่อขอโทษที่หลอกลวงน่ะ
ฉันอยากให้เธอได้สมบัติในส่วนของเธอ
- โอ้โฮ ขอบคุณครับ คุณโครเนอร์ - ฉันก็เลยจะให้ตุ๊กตาเก่าของฉัน ลิลี่
โธ่เอ๊ย
อ้อ คุณโครเนอร์ครับ ผมคิดว่ามันไม่ถูกที่จะ...
ต่อให้มีน้ำใจ แต่ว่าคุณควรจะเก็บไว้นะครับ
อ้อ งั้นก็ได้ ตามที่เธอต้องการนะ
อัลวิน ฉันภูมิใจในตัวนายเหลือเกิน
ใช่เดฟ เพราะฉันคงอยากได้ตุ๊กตาเหม็นๆ ขาดๆ เก่าๆ น่าเกลียดมาตลอดสินะ
อัลวิน ตามข้อมูลจากอินเทอร์เน็ต ตุ๊กตาเหม็นๆ น่าเกลียดตัวนั้น
เป็นของสะสมที่มีมูลค่ามหาศาลเลยนะ
เดี๋ยว คุณโครเนอร์ รอก่อน ผมเปลี่ยนใจแล้ว
คือผมชอบตุ๊กตาเหม็นๆ เก่าๆ ตัวนั้นมากเลย คุณโครเนอร์ครับ
คำบรรยายโดย จริยา จริยวิชัย