ระวังให้ดี เพราะพวกเรามาแล้ว
ไม่เจอกันนานละ แต่เรากลับมาพร้อมกับลีลานะ
ฉะนั้นจงเตรียมพร้อมมาสนุกกัน
เราเอาความกระฉับกระเฉงมาให้ และความพึงพอใจ
พวกเราคือสหายชิพมังก์
อัลวิน ไซมอน ธีโอดอร์
(ต่างคนต่างพูด)
เอาละ ใครจะเป็นคนเล่าว่าเกิดอะไรขึ้น
- อ้อ ผมครับ - ไม่ หยุดนะ
นั่นไม่สมควรเลย บริทนีย์ เอาละ อัลวิน เธอเริ่มก่อน
- เยี่ยม - อะไรคะ
ทำไมเขาได้เริ่มล่ะคะ
เพราะเธอตีหัวเขาไง
ขอบคุณครับครูสมิธ
และผมขอพูดหน่อยนะครับว่าเป็นเรื่องที่น่ายินดี ที่มีแบบอย่างของคนเป็นผู้ใหญ่ที่หนักแน่น
- อย่างครูมาควบคุม... - ไม่ เอาละ บริทนีย์ เธอเริ่ม
เดี๋ยวสิครับ คือผมต้องเป็นคนเริ่มนะ
ไม่ต้อง สายไปแล้วย่ะ โอเคค่ะ และนี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น
เมื่อวานตอนเช้า หลังจบวิชาประวัติศาสตร์
ไง ทุกคน อย่าขวางทางฉัน หลบไปเดี๋ยวนี้
ทุกคน ดูสิว่าฉันทำอะไรได้
ฉันเจ๋งแค่ไหนล่ะ
- ฉันไม่เคยพูดแบบนั้นนะ - เคยพูดสิ
- โอ๊ย ฉันไม่... - เงียบ
- แต่... - เงียบ
นั่นล่ะค่ะ เจคก็เดินผ่านมาตอนนั้น คือว่า เจค เด็กใหม่น่ะค่ะ
เฮ้ นั่นมันเจค
- มือกลองจากวงอึกทึกนี่ - เป็นไงบ้าง
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเขาเข้าเรียนที่นี่ เขาเป็นฮีโร่ฉันเลย
ธีโอดอร์ ฉันเป็นฮีโร่นาย "ฮีโร่ฉันคืออัลวิน"
พูดใหม่พร้อมฉันเลยนะ "ฮีโร่ฉันคืออัลวิน"
ธีโอดอร์ เข้าไปแนะนำตัวเลยสิ
- อะไรนะ แค่เดินเข้าไปเลยเหรอ - ใช่ มาเถอะ
หวัดดี ฉันบริทนีย์นะ และนี่คือธีโอดอร์ เขาเป็นแฟนพันธุ์แท้ของเธอเลยล่ะ
เขาก็เป็นมือกลองด้วย
อะไรนะ
- หวัดดี ยินดีที่ได้รู้จักนะ ไฟโด้ - ชื่อธีโอดอร์
- ฮะ - ชื่อธีโอดอร์น่ะ หรือไฟโด้
เรียกฉันว่าไฟโด้ก็ได้ ถ้าอยากเรียก
ไง ทุกคน สายตาทุกคู่จับจ้องมาทางนี้ สวัสดี นี่ฉันเอง อัลวินคนโปรดของนาย
หัวหน้าทีมเอ ส่งเสียงให้ฉันกันหน่อย "อัลวิน!"
ตอนนี้ฉันไม่อยากทำอยู่คนเดียว อัล...
ผมขอโทษนะ เขาจะวนอยู่แต่เรื่องนี้เหรอฮะ
- ฉันกำลังเกริ่นอยู่ย่ะ - งั้นก็เกริ่นให้เร็วกว่านี้สิ
ตกลงค่ะ แล้วจากนั้นเจคก็พูดอย่างสุภาพว่า
นี่ทุกคน ถ้าเป็นแฟนของวงอึกทึกนะ เราจะแสดงกันคืนนี้
เธออยากมาไหมจ๊ะ
ฉันหมายถึงทุกคนเลย พวกนายทุกคนอยากมาไหม
โถ นายมีการแสดงเล็กๆ เหรอ น่ารักจังเลย
เรายินดีไปนะ เจอกันคืนนี้
โห เยี่ยมเลย ไว้เจอกันที่นั่นนะ
- ฉันไม่เคยทำแบบนั้นนะ - เงียบ!
ฉะนั้น ตามที่หนูพูดไป...
เย่
โหลยโท่ยมากเลย ห่วย โห่
เอาละ สำหรับเพลงต่อไปของเรา มันจะเป็นเกียรติมาก
ถ้าหากบริทนีย์แสนสวยจะมาร่วมกับผม
บริทนีย์ ขึ้นมาเลย
ช่วงเวลาที่เราเจอกัน
ฉันนั้นแสนประหลาดใจ
- ช่วงเวลาที่เราเจอกัน - เย่
- ฉันไม่อาจหลับตาได้ - ไม่เลย โอ้
และตอนนี้ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่
- แค่ความถูกใจ - แค่ความถูกใจ
ความรู้สึกนั้นเพิ่มขึ้น และบางครั้งมันก็มากเกินไป
- โว้ โอ้ เย่ - สอง สาม สี่
- ฉันอยากจะอยู่กับเธอทุกที่ - อยู่กับเธอทุกที่เลย โอ้ บริทนีย์
ฉันอยากเห็นโลกผ่านสายตาของเธอ
- เย่ - ฉันอยากจะอยู่กับเธอทุกที่
โอเค พอได้แล้ว เข้าใจไหม ผมไม่เคยทำอะไรแบบนั้นสักอย่าง
แล้วเรื่องนี้มันเกี่ยวอะไร กับที่สัญญาณไฟไหม้ดังกันเล่า
กำลังจะเล่าถึงแล้วค่ะ
- เขาเจ๋งไปเลยเนอะ - พวกนายคิดยังไงกับโชว์เมื่อคืน
ทึ่มๆ โง่ๆ
เยี่ยม ดีใจจังที่เธอชอบ ไว้เจอกันนะจ๊ะ
โอ้ ไม่นะ ฉันลืมให้เขาเซ็นโปสเตอร์ให้
ธีโอดอร์ ไม่เอาน่า
นายจะเอาลายเซ็นเขาบนโปสเตอร์เขาทำไม
ฉันจะเซ็นโปสเตอร์เขาให้ ไม่ดีเหรอ
อัลวิน ถ้าธีโอดอร์อยากได้ลายเซ็นของเขา
เขาก็ควรได้ลายเซ็นของเขา
มาเถอะ ธีโอดอร์ ไปกัน
ถ้าฉันไม่ให้เขาไป เขาก็ไปไม่ได้
- นี่ โอ๊ย - หยุดนะ อัลวิน ปล่อยเขาไป
หยุดนะ พวกนาย
และนั่นก็เป็นตอนที่อัลวินดึงสัญญาณไฟไหม้ค่ะ
ฉันคิดว่าเราฟังนิทานหลอกเด็ก ของเธอมามากพอแล้ว
ครูสมิธ นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นจริงครับ
ไง อัลวิน เธอขี่รถสามล้อนั่นทำไม
อ๋อ นี่เหรอ ก็แค่ของบริจาค ให้โรงพยาบาลเด็กหลังเลิกเรียนน่ะ
- ก็แค่ทำให้แน่ใจว่ามันยังแล่นได้ดีอยู่ - โถ เธอสุดยอดเลย
โอ้ ขอบใจนะ เจนนี่
สุดยอดมันเป็นคำชมมากไป ฉันก็แค่พยายามทำความดีต่อผู้อื่นน่ะ
เครื่องสำอาง สาวป๊อบ หนุ่มๆ เครื่องสำอาง ต้องสวย หน้าผม หนุ่มๆ
เฮ้ บริทนีย์ เป็นไงบ้างในวันสดใสแบบนี้
ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าครูสมิธ แบบว่า จะให้เกรดดีลบกับนาย
เธอ แบบว่า ใจร้ายสุดๆ เลยอะ แบบ...
ไม่นะ บริทนีย์ มันไม่ยุติธรรมกับครูสมิธมากเลย
เขาทำถูกแล้วล่ะ และฉันก็ตระหนักได้ว่า ที่ฉันได้เกรดไม่ดีเนี่ย
มันก็เป็นความผิดของเองฉันทั้งหมด
ครูสมิธ ผมค่อนข้างมั่นใจว่า ผมเห็นเขี้ยวเขานะครับ
- เขาอาจเป็นผีดิบก็ได้ - อัลวิน เขาไม่ใช่ผีดิบซะหน่อย
เวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์จ้ะ ทีนี้ พูดถึงไหนแล้วนะ อ๋อ ใช่
อุ๊ยตาย นั่นใครน่ะ
อ้อ ฉันคิดว่าเป็นมือกลองจากวงอึกทึกนะ
เดี๋ยวนะ เธอรู้รึเปล่าว่าเขาเป็นใคร โอ้ ธีโอดอร์ เธอต้องแนะนำฉันนะ
ฉันรักเขา ฉันรักเขาเหลือเกิน
เออ ก็ได้
หวัดดี ฉันชื่อธีโอดอร์ และนี่คือ...
หวัดดี ฉันชื่อบริทนีย์
มันช่างแบบว่าวิเศษมากที่ได้เจอเธอนะ เจค
- หวัดดี - ไฟโด้คนนี้บอกว่าเธอเป็นมือกลอง
มันแบบว่าเลิศสุดๆ ไปเลย
ใช่ ฉันเจ๋งมาก
โอ้ เจค แล้วพวกนี้ก็เป็นแบบว่าคนอื่นๆ น่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักนะ เจค ฉันขอเรียกนายว่าเจคได้ไหม
เธอมีแฟนหรือยัง
เพราะฉันแบบว่าเป็นแฟนเธอได้สุดๆ เลยนะ
คือว่าเธอชอบผมฉันไหม ถ้าไม่ชอบ ฉันเปลี่ยนได้นะ
นี่ๆ พวกนาย วงของฉันจะเล่นคืนนี้
นายน่าจะออกมาดูพวกเรานะ
ฉันจะกุลีกุจอไปดูเลยล่ะ ไม่ต้องห่วงนะ
จะบอกให้นะ ถ้าฉันรักอะไร มันคือการสนับสนุนเพื่อนๆ นักดนตรีน่ะ
ฉันไปได้นะ ฉันไปได้แน่นอน ขอบคุณนะ ขอบคุณที่ชวนฉัน
อ้อ แน่นอน ทุกคนมาได้
มีที่นั่งเหลือเฟือ ไม่มีใครซื้อตั๋วเลย
เย่
วิเศษไปเลย! เอาอีก! เร็วเข้าสิพวกนาย เอาอีก!
- หนึ่ง สาม สี่ ห้า - เจค!
ตรงนี้ มองมาตรงนี้
ฉันต้องใส่ด้วยเหรอ บริทนีย์ ฉันไม่ได้ชอบพวกเขาขนาดนั้นนะ
ต้องใส่สิ ฉันกะจะใส่เอง แต่ฉันไม่อยากให้ดูคลั่งเกินไป
อุ๊ยตายแล้ว เขาอยู่นั่น
ธีโอดอร์ เข้าไปให้เขาเซ็นโปสเตอร์ให้ฉันสิ
- ไปสิ ไปเลย - โอ๊ย ฉันต้องทำเหรอ
ต้องสิ! เลิกเถียงและทำตามที่ฉันสั่ง
บริทนีย์ ฉันรู้ว่าเธอเป็นคนดื้อมาก
แต่อย่าบังคับเขาสิ ถ้าเขาไม่อยากไป
เธอไม่ต้องมายุ่งเลย อัลวิน ธีโอดอร์ ไปเลย ไปเดี๋ยวนี้ ไป
- นั่นเป็นตอนที่ดึงสัญญาณไฟไหม้เหรอ - ไม่ใช่ฮะ
นั่นเป็นตอนที่โจรสวมหน้ากากสองคนเข้ามา
และพวกเขาก็พูดว่า "เราจะปล้นที่นี่"
แล้วแบบว่า นั่นเป็นตอนที่ ผมต้องบอกพวกเขาอย่างหนักแน่นว่า
"แกเลือกปล้นผิดโรงเรียนแล้วล่ะ เพื่อนเอ๋ย
เอาเลย ทำให้ฉันตราตรึงหน่อยซิ"
เห็นไหมคะครูสมิธ เห็นไหม เขาแต่งเรื่องเองทั้งหมดเลย
- อัลวิน - เอาละ ก็ได้ ผมอาจจะปล้ำเรื่อง...
- ไม่ใช่ - ปลั้นเรื่องเหรอ
- มันคือคำว่าปั้นเรื่อง - ก็ได้ๆ ผมโกหกเรื่องตอนท้ายนี้
แต่ก็เพียงเพราะว่าทุกคนดูเบื่อกันมาก ผมก็เลยต้องใส่สีสันเข้าไปหน่อย
ผมดูออกว่าทุกคนไม่ฟังผม เอาเถอะ นอกเหนือจากนั้น
เป็นเรื่องจริงทั้งหมด ไม่เหมือนของบริทนีย์หรอก
- เออ งั้นสินะ - ก็จริงนี่
- ไม่ใกล้แม้แต่น้อย - หยุดนะ!
- เอาละ ทุกคนลุกขึ้นแล้วตามครูมา - เราจะไปไหนกันเหรอ
จะทำอะไรพวกเราเหรอครับ ครูสมิธ จับเข้าคุกเหรอ ผมเข้าคุกไม่ได้นะ
เราจะไปหาข้อสรุปของเรื่องนี้
เอาละ เราจะทำสิ่งนี้กัน
เราจะแสดงท่าทางของช่วงนี้ทั้งหมดอีกครั้ง
- ครูสมิธครับ ผมจำเป็นด้วยเหรอ - จำเป็นสิ
ครูต้องการให้พวกเธอ ทำให้ดูว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
เอ่อ ตกลงค่ะ คือหนูจับตรงนี้
โอ้ โอเค ผมคิดว่าผมจำได้ว่าผมจับแถวๆ นี้
- ได้ ก็เอาเลย ทำเลยสิ - เอาอีกแล้ว
- ผมดึงมาทางนี้ - หนูดึงมาทางนี้
เดี๋ยว หยุดก่อน
ดูนั่นสิ เราไม่ได้ดึงสัญญาณไฟไหม้นะ
ลูกโป่งของธีโอดอร์ทำ
งั้นผมเดาว่าลูกโป่งโดนหนักเลยใช่ไหมครับ
ไม่มีใครโดนหรอก ธีโอดอร์ มันเป็นอุบัติเหตุน่ะ
ครูฆ่ามัน
เรื่องสำคัญก็คือ เราเป็นผู้บริสุทธิ์ ขอบคุณค่ะ ครูสมิธ
การโยนความผิดให้ฉัน ช่วยนายไม่ได้หรอกนะ อัลวิน
โยนความผิดให้เธอเหรอ งี่เง่าสิ้นดี
ฉันน่าจะเลือกอาชีพที่ง่ายกว่านี้นะ อย่างเช่น ปล้ำกับงูหางกระดิ่ง
(เหล่าซอมบี้บุก)
เตรียมตัวตื่นกลัว ขวัญหนีดีฝ่อ และถูกเขมือบ
เหล่าซอมบี้กำลังจะมา
เฮ้ย ใครทำน่ะ
คุณหาวระหว่างมื้อเย็นหรือเปล่า เพิ่มสีสันให้มื้ออาหารด้วย...
อีกแล้วเหรอ เหลือเชื่อเลย
ตอนฉันทาครีมใบหน้ากระจ่างใส ฉัน...
ล้อฉันเล่นเหรอไง
อุ๊ย จับได้แล้ว
โอเค เกิดอะไรขึ้น
อัลวิน ถ้านายมีปัญหานะ ก็ไปคุยกับเดฟเอาเอง
เขาขอให้ฉันคอยดูไม่ให้นายดูหนังซอมบี้
ฉันก็เลยทำรีโมตที่ควบคุม โทรทัศน์ทุกเครื่องในบ้าน
อ้อ ฉลาดล้ำจริงๆ เลย อ้อ แต่เดี๋ยวนะ นายถูกจับได้
ถ้างั้นก็หมายความว่า ไม่ฉลาดเท่าไหร่หรอก
งั้นทำไมนายไม่ใช้ความฉลาดของนายทั้งหมด
ไปก่อกวนคนอื่นที่สมควรโดนอย่างบริทนีย์ล่ะ
แต่อัลวิน เดฟบอกว่านายดูเรื่องนั้นไม่ได้นะ
ใช่ ธีโอดอร์ ถูกต้อง แต่เดฟไม่อยู่นี่
ฉันไม่เห็นเขา นายเห็นเหรอ ซึ่งหมายความว่า ฉันสามารถ...
เขาอยู่ข้างหลังฉันใช่ไหม
ใช่
เดฟ ช่างวิเศษจังที่ได้เจอนาย
บ้ามากเลยนะ เดฟ มาได้เวลาเลย
ฉันกำลังจะนั่งดูสารคดีอยู่พอดีเลยเชียว
งั้นเหรอ สารคดีอะไรล่ะ
อ๋อ ก็แบบว่า เรื่องที่เกี่ยวกับขั้วโลกเหนือ...
อะไรนะ ขั้วโลกเหนือ... ลิงบาบูนขั้วโลกเหนือ ใช่แล้ว ซึ่ง...
- มันมีอะไรเกี่ยวกับซอมบี้รึเปล่า - ซอมบี้เหรอ คือแบบว่า
เอ้อ ในเมื่อนายพูดขึ้นมา มันน่าจะมีลิงบาบูนซอมบี้อยู่นะ
อัลวิน ฉันไม่อยากให้นายดูซีรีส์นั้นในบ้านหลังนี้
- นายเด็กเกินไป - ใช่เลย แน่นอน
ตามอายุคน ฉันยังเด็กอยู่ แต่ตามอายุชิพมังก์...
คำตอบคือไม่ ตอนนี้นายช่วยเอากล่องนี้ ไปบ้านคุณโครเนอร์หน่อยนะ
- ทำไมล่ะ - ก็เพราะ
บุรุษไปรษณีย์ส่งผิดมาหาเรา
ได้ แต่ฉันไม่ได้เต็มใจทำหรอกนะ และก็เพราะว่านายเป็นผู้ปกครองของฉันหรอก
และฉันก็จำเป็นต้องฟังนาย
แต่ฉันไม่ควรต้องฟังหรอก ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะดูซอมบี้ไม่ได้
- ไงครับ คุณโครเนอร์ เดฟ... - อ้อ มาแล้ว
ไม่อยากจะบอกเลยว่าฉันรอมันมานานแค่ไหน
- เยี่ยมครับ ไว้เจอกันนะครับ - ชุดต่อสู้กับซอมบี้แบบเฉพาะของฉันเอง
- ชุดซอมบี้เหรอ คุณรู้เรื่องซอมบี้เหรอ - ฉันรู้มากจนไว้ใจมันไม่ได้
และสองสามตัวที่ฉันเคยสู้ด้วยร้ายกาจมาก
เดี๋ยวนะ คุณได้เห็นซอมบี้จริงๆ แล้วเหรอฮะ และสู้กับมันเนี่ยนะ
ฉันไม่แน่ใจนักหรอกว่าพวกมันเป็นซอมบี้รึเปล่า
แต่ตัวนึงจามใส่หน้าฉันสามครั้ง
ซอมบี้จามสามครั้งเสมอนะ
ยังไงซะ ชุดนี้มีทุกอย่างที่จำเป็นสำหรับสู้กับซอมบี้
แค่ราคา 9.99 เหรียญเอง ไม่รวมค่าส่งนะ
- โอ้โฮ - โอ้ ดูสิ
หนังซอมบี้เรื่องโปรดของฉันมาแล้ว อยากดูกับฉันไหมล่ะ
เธอได้เรียนรู้บางอย่างนะ
คือว่าเดฟบอกว่าผมดูที่บ้านไม่ได้
- เขาไม่ได้บอกว่าผมดูที่นี่ไม่ได้นี่นา - เงียบ นั่งลง
ทีนี้ถ้าเราอยากจะรอดจากการบุกของซอมบี้
เราต้องตอกตะปูประตูกับหน้าต่างให้สนิท
โชคดีที่คุณโครเนอร์เคยสู้กับซอมบี้แล้ว
และเธอก็บอกว่านั่นเป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุด
จากนั้นเราต้องเตรียมเสบียงอาหารและน้ำ เผื่อโดนปิดล้อมนานๆ
อัลวิน นายกำลังทำให้ธีโอดอร์กลัวนะ
ธีโอดอร์ อย่าไปฟังอัลวินนะ พวกซอมบี้ไม่มีจริงหรอก
อัลวิน ถูกต้องไหม
ธีโอดอร์ นายไม่ต้องเป็นห่วงนะ ฉันจะคุ้มกันนายเอง
ข้างนอกดูเงียบมาก
- เราน่าจะปลอดภัย สำหรับคืนนี้อะนะ - ใช่ เราปลอดภัยคืนนี้
เราปลอดภัยพรุ่งนี้และตลอดไป เพราะมันไม่มีซอมบี้
อัลวิน นี่ก็เป็นเหตุผล ที่เดฟไม่ให้นายดูเรื่องนั้นไงเล่า
ไม่เป็นไร เราไม่เป็นไร ไซมอน อย่าห่วงเลยนะ
เอาละ ธีโอดอร์ ดูเหมือนจะเหลือนายกับฉัน แค่นายกับฉัน
ซอมบี้ ซอมบี้เต็มไปหมดเลย
เข้ามาเลย เจ้าซอมบี้ตัวกะเปี๊ยก ไม่ว่าแกอยู่ที่ไหน ฉันพร้อมแล้ว
ธีโอดอร์ นี่เป็นความฝันของฉัน ออกไปจากที่นี่
- ธีโอดอร์ เร็วเข้า ออกไป - ไม่ ฉันมั่นใจว่าเป็นฝันของฉัน
นายนั่นแหละออกไป
ก็ได้ ตกลง ฉันว่าเราฝันเหมือนกัน
งั้นไปจัดการซอมบี้พวกนั้นกัน เร็วเข้า
ซอมบี้เหรอ เรากำลังฝันเรื่องนี้อยู่เหรอ
ใช่ ไปกันเถอะ
เธอหนีไม่ได้ ไม่ๆ ไม่ๆ
เธอหลบไม่พ้นสักที
พวกมันอยู่ไปทุกที่
ในยามราตรี
ไม่มีทางหยุด พวกมันต้องการเยอะๆ
เธอจะทำยังไงเมื่อมันมาถึงหน้าบ้านเธอ
เฮ้ ลุกขึ้นเร็วไว ออกไปช่วยชีวิตคนกัน
และถามว่าสู้เพื่ออะไร เฮ้ ลุกขึ้นเร็วไว
ออกไปและคอยระวังข้างหลัง
เพราะว่า อุ๊ย มาอีกตัวนึงแล้ว
บายนะทุกคน
ฮัดเช้ย! ฮัดเช้ย! ฮัดเช้ย!
- ต้องเป็นฤดูโรคภูมิแพ้แน่เลย - โอ้ ไม่นะ
- เราเสียเจเน็ตไปแล้ว - หมายความว่าไง
เธอก็อยู่ตรงนั้นนะ
เราอยู่ในโลกของซอมบี้ ธีโอดอร์ ปัดโธ่ เข้าใจหน่อยสิ
เธอกลายเป็นแบบที่ คุณโครเนอร์บอกว่าจะเกิดขึ้นเลย
เธอบอกว่ามีสัญญาณ บ่งบอกการเป็นซอมบี้สามอย่าง
คราวนี้ตั้งใจฟังนะ หนึ่ง ลากเท้าและยื่นแขนออกไป
สอง ปากมีน้ำลายไหลหรือเป็นฟอง
และสาม และเรื่องนี้แหละที่สำคัญ
จามสามครั้ง คุ้นบ้างไหม
ฮัดเช้ย! ฮัดเช้ย! ฮัดเช้ย!
- โอ๊ะโอ - เราอยู่ที่ระดับเดฟคอนสี่
- หมายความว่าอะไรน่ะ - ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจนะ
แต่ในหนังเขาพูดกันบ่อย เวลามีอะไรกำลังจะระเบิด
โอ้ ไม่นะ
โอ๊ย
- ขอโทษนะ เป็นอะไรเปล่า - ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็ดีเอง
ฉันแค่ต้องออกไปนั่งก่อน
โอ๊ย อูย
เธอลากเท้า
บริทนีย์ เธอไม่ควรนั่งติดจอมากนะ
- เดี๋ยวตาเสียนะ - ใช่ค่ะ ครูพูดถูก หนูชอบลืมอยู่เรื่อย
บริทนีย์ ตาของเธอ
โอ้ ไม่นะ มือหนูเปื้อนหมึก
แย่จังนะ
เราต้องบอกเดฟแล้ว
เราต้องโน้มน้าวให้เดฟเรียกตำรวจ
- ทำไมเราเรียกเองไม่ได้ล่ะ - ล้อเล่นรึเปล่า
พวกเขาไม่รับสายฉันอีกแล้ว เป็นเพราะขอให้ช่วยมากเกินไปน่ะ
แต่เอาเถอะ เราต้องการผู้ใหญ่ที่เชื่อถือได้
นี่เป็นเรื่องปกติมากครับ คุณเซวิลล์
ยาชาจะหมดฤทธิ์ และปากของคุณจะกลับสู่สภาพปกติ
อ๋อ ได้ครับ หวอ
- หวัดดีพวกนาย หวอฟัน... - ไม่นะ
- คุณโครเนอร์ คุณต้องช่วยพวกเรานะ - นี่มันเรื่องอะไร
พวกซอมบี้เริ่มบุกแล้วครับ
อ้อ งั้นมานั่งสิ เดี๋ยวฉันมานะ
ฉันแค่ต้องไปปิดเตาก่อน
เอาละ เริ่มตั้งแต่แรกนะ
ฮัดเช้ย! ฮัดเช้ย! ฮัดเช้ย!
โอ๊ย ตายจริง ต้องเป็นฤดูโรคภูมิแพ้แน่เลย
- เธอเป็นพวกเดียวกับมันเหรอ - ชัดๆ เลย
เอาละเด็กๆ เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฉันฟังซิ ใครเป็นซอม... เด็กๆ
โอเค เราจะปลอดภัยกันในนี้
ดูนี่สิ
รับประกันว่าจะป้องกันหัวของคุณ จากการถูกกัดและดึงผม
- ในนั้นมีอะไรอีก - ไหนดูซิ
ดูเหมือน เครื่องสำอางนะ
เยี่ยม เราจะต้องเอามันมาทำอะไรล่ะ
ฉันคิดออกแล้ว
พวกเราน่ากลัวมาก ฉันกลัวตัวเองจัง
ธีโอดอร์ นี่ไม่ใช่เวลามาใจเสาะนะ
โลกทั้งโลกขึ้นอยู่กับเรา
ก็ได้ ไปลุยกันเลย
- นายไปก่อน - ก็ได้
แต่เดินแบบนี้นะ
หวังว่าจะไม่ใช่หมึกที่ลบไม่ออกนะ
โรคภูมิแพ้ของฉันแย่ถึงขีดสุดเลย ฮัดเช้ย! ฮัดเช้ย! ฮัดเช้ย!
เอาละ ทีนี้สิ่งแรกที่เราต้องทำคือช่วยชีวิตไซมอน
- ดังนั้น... - ฮัดเช้ย!
- ระวัง - ฮัดเช้ย! ฮัดเช้ย!
- โห เกือบไปแล้ว - เร็วเข้า ไปกันเถอะ
อุ๊ย ตายแล้ว พวกมันมาจริงด้วย ฉันต้องเตือนคนอื่นๆ
พวกซอมบี้ พวกมันมากันแล้ว พวกมันมาแล้ว
คุณโคลเนอร์
ฮัดเช้ย! ฮัดเช้ย! ฮัดเช้ย!
พวกมันแย่แล้ว เร็วเข้า
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
วัลวิน!
ใช่ เดฟ นี่ฉันเอง วัลวิน และนี่คือธีโอดอร์ คนที่นายรักไง
- นายจำธีโอดอร์ได้ใช่ไหม - ได้สิ
ฉันขอบใจที่นายต้องการจะช่วยชีวิตเรานะอัลวิน
แต่มันก็มีเหตุผล ที่ฉันไม่อยากให้นายดูเรื่องนั้นเข้าใจไหม
- ไม่ใช่จะลงโทษนาย แต่เพื่อปกป้องนาย - เขาพึมพำอะไรน่ะ
เขาแค่ไม่อยากให้นายดูหนังซอมบี้เรื่องนั้น ก็เพื่อปกป้องนาย
- ถูกต้อง - ได้ๆ ฉันเข้าใจแล้ว
ฉันต้องขออภัยด้วยนะ
ฉันไม่น่าเอาเรื่องพวกนั้นใส่หัวเขาเลย
ครั้งหน้าเราจะดูหนังผีดิบกัน
- ไม่ได้ - ก็ได้ๆ
- หมาป่าแล้วกัน - ไม่ได้
คำบรรยายโดย จริยา จริยวิชัย