ระวังให้ดี เพราะพวกเรามาแล้ว
ไม่เจอกันนานละ แต่เรากลับมาพร้อมกับลีลานะ
ฉะนั้นจงเตรียมพร้อมมาสนุกกัน
เราเอาความกระฉับกระเฉงมาให้ และความพึงพอใจ
พวกเราคือสหายชิพมังก์
อัลวิน ไซมอน ธีโอดอร์
(เข้าค่ายฤดูร้อน)
- เดฟ ได้โปรดเถอะ - อัลวิน พอที เราคุยเรื่องนี้กันจบแล้ว
แต่เดฟ พูดจริงๆ นะ ฉันจะไม่ขออะไรนายอีกต่อไปเลยนะ
แต่ขอร้องล่ะ ค่ายอูนูซูกาวากาก้า เป็นค่ายฤดูร้อนที่เจ๋งที่สุดที่เคยมีมาเลย
- มันมีสไลเดอร์น้ำ อ่างน้ำร้อน เจ็ตสกี - และโบคาร์เตอร์ก็ไปด้วย
และแอนนี่... และทุกคนเกือบทั้งโรงเรียนเลย
- ธีโอดอร์ เขาไม่สนเรื่องนั้นหรอก - ใช่ ฉันไม่สน
แต่ฉันไม่แปลกใจที่โบคาร์เตอร์ไปหรอก
ฟังดูเหมือนเป็นที่ทำสปาแพงๆ มากกว่าค่ายฤดูร้อนซะอีก
นี่หมายความว่าเราจะไม่ได้ไป ค่ายยูนาซากามิยากาลาชินาคาทาลาก้าใช่ไหม
เปล่า มันแค่หมายความว่า เราต้องพยายามให้มากขึ้น
- ฮัลโหล - ครับ คุณเซวิลล์เหรอครับ นี่คุณสเตกแมนนะ
ผมเป็นครูที่ปรึกษาของโรงเรียน
และผมอยากรู้ว่าคุณมีแผนการช่วงฤดูร้อน ให้ลูกๆ คุณบ้างไหม
- ผมไม่มีแผนเลย - เหรอครับ
โห คือว่านั่นมัน... ผมแปลกใจที่ได้ยินอย่างนั้นนะ
คือว่าเราได้พบว่า ผู้ปกครองที่ห่วงใยลูกๆ อย่างแท้จริง
ให้พวกเขาสมัครเข้าค่ายฤดูร้อนน่ะครับ
ใช่ครับ และในเมื่อคุณรู้เรื่องนี้แล้ว คุณเซวิลล์ ไม่ต้องห่วงนะครับ
เพราะผมมีข้อแนะนำบางอย่างให้คุณ
ค่ายอูนูซูกาวากาก้าน่ะเหรอ
นายเห็นป้าย "ห้ามรบกวน" ที่หน้าประตูไหม
ฉันเห็นสิ ฟังนะ เลิกซะเถอะ นายไม่ได้ไปค่ายนั้นหรอก
แล้วตอนนี้เราต้องเลิกล้มใช่ไหม
โอ๊ย ไม่หรอก เราแค่ต้องขอความช่วยเหลือเล็กน้อย
เดฟ คุณพาเราไปดูหนังได้ไหม
เอ่อ ได้สิ ไว้ก่อนนะ
- เดฟ คุณเป็นตำแหน่งแคทเชอร์ได้ไหม - ได้สิ
เดฟ เราไปสวนสนุกได้ไหม
เดฟ เราไปทะเลได้ไหม
เดฟ คุณช่วยเราสร้างป้อมได้ไหม
- เดฟ เราไปร้านขายเครื่องมือได้ไหม - เดฟ เรา...
เอาละ พวกนายชนะ ฉันจะลงชื่อพวกนายทุกคนไปค่ายฤดูร้อน
ขนาดรถบัสยังเจ๋งเลย
ฉันเลือกค่ายได้สุดยอดเลยใช่ไหมล่ะ
- สวัสดีครับ ชื่อเซวิลล์ครับ - เสียใจด้วยนะทุกคน เราไม่มีชื่อพวกคุณ
โอ้ ไม่ใช่ละ เราลงทะเบียนในเว็บไซต์ ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่
ไม่ละ ผมช่วยอะไรไม่ได้หรอก พวกคุณอาจจะอยู่รถคันอื่น
สวัสดี ว่าไง ทางนี้ ฉันชื่อออกี้ หวัดดี เธอต้องเป็นอัลวินแน่เลย
ฉันดีใจจริงๆ ที่พวกเธอลงชื่อนะ ฉันมีแค่พวกเธอหกคนที่มาเข้าค่ายฉันปีนี้
ซึ่งหมายความว่าพวกเธอจะได้สนุกกันมากขึ้น วู้ๆ ขอเสียงวู้ๆ หน่อยซิ
งั้นไว้ก่อนก็ได้ เราจะทำทีหลังนะ
ไม่ใช่นะ ผมลงชื่อพวกเรากับค่ายอูนูซูกาวากาก้า
ใช่ ถูกแล้ว ฉันเป็นเจ้าของ ค่ายอูนูซูกาวากาก้าตะวันออก
เธอเพิ่งพบพี่ชายฉัน ออสติน เป็นเจ้าของค่ายอูนูซูกาวากาก้าตะวันตก
และอีกอย่าง ค่ายของฉัน... เจ๋งกว่าเยอะ
ออกี้ แค่อยากให้แน่ใจนะ
ค่ายของคุณมีสไลเดอร์น้ำกับสปาใช่ไหม
ไม่มี ใครต้องการสปากันล่ะ ในเมื่อมีทะเลสาบอันมโหฬาร
เอาละ โอเค แต่ที่แน่ๆ คุณมีสนามเพนท์บอลใช่ไหม
กับลานสเกต อ่างน้ำร้อน แล้วก็เจ็ตสกี ใช่ไหม
ไม่เอาน่า ใครต้องการของพวกนั้นกัน ในเมื่อมีผืนผ้าใบ
กับพวกเกม แล้วก็รอบกองไฟอะนะ
เราต้องการ เราต้องการพวกนั้น
ฟังดูเหมือนค่ายที่ฉันเคยไปมาเลย งั้นก็ขอให้สนุกนะทุกคน
เอาละ ได้เวลาออกเดินทางแล้ว เราจะได้นั่งรถกันหกชั่วโมงนะ
และเพลงเข้าค่าย จะไม่ร้องออกมาเอง ฉันพูดถูกไหม
ไม่ถูก
ทั่วทุกสารทิศ พวกเราคือทีเด็ด ค่ายอูนูซูกาวากาก้า
ทั่วดินแดนทุกจุด พวกเราคือที่สุด ค่ายอูนูซูกาวากาก้า
- ไม่เห็นมีใครร้องเลย - ผมร้อง
ฉันไม่ใช่คนแปลกหน้า ที่สู้กับอันตรายไม่เข้าท่า
ฉันเป็นเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า
ฉันเป็นปรมาจารย์ผู้กล้า ที่สู้กับภัยพิบัตินานา
ฉันเป็นเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า ใช่แล้ว เจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า
ทุกคน เร็วเข้า ใครเป็นปรมาจารย์ ไม่ได้ยินเลย
ไม่เป็นไร ฉันจะพูดไปเรื่อยๆ
ฉันบอกว่า "พี่หมีครับ ทำไมพี่ตัวใหญ่จัง"
เขาบอกว่า "พี่มีกางเกงกับรองเท้า แล้วก็วิกผมหยิกหยอง"
โอ้ พวกเราๆ ดูสิ บางทีมันอาจไม่แย่มากเท่าไหร่นะ
มันดูเจ๋งดีนะ
ไม่ใช่ นั่นเป็นค่ายของพี่ชายฉันอย่างที่บอก พวกเราเจ๋งกว่าเยอะ
อย่างนั้นเหรอ
จับหมวกไว้ให้ดีนะ เรายังไม่มีโอกาสทำถนนเลย
ฉะนั้นมันก็จะกระแทกหน่อยนะ
เรามีเวลาสำหรับหนึ่งเพลง ถ้าอยากร้อง
ไม่อยาก
อะไรนะ
เอ่อ ออกี้ ขอโทษนะ ห้องน้ำที่ใกล้ที่สุดอยู่ตรงไหน
อยู่หลังต้นไม้ต้นไหนก็ได้
- แค่ระวังแมงป่องแล้วกัน - หยึย งั้น เอ่อ ห้องอาบน้ำอยู่ไหนคะ
คือว่าเรามีสายฉีดนะ
เราเก็บของได้ที่ไหนครับ ผมเหนื่อยมากเลย
ตามฉันมา ไปกันเลย
พวกเธอเอาของทั้งหมด ไว้ใต้ผืนผ้าใบของตัวเองได้
อันนี้ของเธอ และของเธอ...
ออกี้ ทั้งหมดนี่มันดีมากนะ
แต่ผมคิดว่ามันมีความผิดพลาดเล็กน้อยน่ะ
ผมคิดว่าผมได้ลงชื่อไปกับอีกค่ายนึง
ซึ่งไม่ใช่ เอ่อคือ ค่ายของคุณน่ะ
ใช่ค่ะ คือว่า ไม่ได้อะไรนะคะ แต่อีกค่ายนึงเหมาะกับหนูมากกว่า
มันดูจะเหมาะกับคนส่วนใหญ่ที่สุดนะ
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ค่ายควรจะเป็น
ฉันน่าจะยกพื้นที่ค่ายส่วนของฉันให้พี่ชายของฉันไป
มันทำให้ครอบครัวแตกแยกกัน
ออกี้ เราไม่ต้องการให้คุณเสียค่ายไปนะ ใช่ไหมพวกเรา
แน่นอนอยู่แล้ว
- ใช่แล้ว ไม่อยากเลย - แต่เราช่วยทำให้มันดึงดูดใจเด็กๆ มากขึ้นได้
ใช่ เอเลนอร์กับฉันทำเต็นท์ได้
เติมสีสันเข้าไป
ฉันจะตั้งเสาโทเทมให้ตรง
ฉันจะซ่อมทีหลังนะ
และเราช่วยซ่อมสโมสรหลังนั้นได้
ฉันตื้นตันจัง ไม่รู้จะพูดยังไง
เธออยากก้าวไปๆ ไหม เธออยากก้าวไปไหม
หัวใจเต้นไป เราหยุดไม่ได้
นี่เป็นเวลาของเรา เราจะโบยบินไป
เขาหยุดเราไม่ได้ เรามีของที่ใช่
นี่เป็นเวลาของเรา แล้วเธอจะว่ายังไง
เชื่อมั่นต่อไปและเราจะแตะขอบฟ้าได้
ทำต่อไปไม่หยุดยั้ง เราทำได้แล้ว
เอื้อมต่อไปและพุ่งทะยานให้สูงขึ้นไป
หนึ่ง สอง หนึ่ง สอง สาม สี่
เย่ เรามีความสุขเหลือหลาย
เย่ และอะไรก็เกิดขึ้นได้
ทุ่มเทเข้า จ้ำเข้า เร่งมือเข้าและก้าวไป
เย่ และอะไรก็เกิดขึ้นได้
โอ้โฮ พวกเรา รู้ไหมมันดูเยี่ยมไปเลย
ฉันว่าความคิดเรื่องค่ายของฉันสุดเหวี่ยงเกินไป
แต่ของพี่ชายคุณก็หยิ่งเกินไป
แย่จังเลยนะครับที่คุณสองคนร่วมงานกันไม่ได้
ใช่ พ่อแม่ของเราต้องการให้เป็นแบบนั้นอยู่เสมอ
ยังไงซะ พวกเธอสุดยอดมากนะ
ฉันไม่รู้จะทำยังไงถ้าไม่มีพวกเธอ
- โอ้ ไม่นะ สัญญากับตัวเองแล้วว่าจะไม่ร้อง - โอ้ อย่านะ อย่าร้องไห้นะ ออกี้
- เพราะถ้าคุณร้อง... - เราก็จะร้องด้วย
ไม่นะ เราจะไม่ร้อง เอเลนอร์ เพราะว่าพวกเราไม่อ่อนไหว
ฉันอ่อนไหวนะ บางครั้ง
แล้วพวกเราก็ร้องจนได้
แล้วพ่อแม่ของออกี้อยู่ไหนล่ะเนี่ย
นี่ มีข่าวลือว่าพวกเขาไม่คุยกับลูกมาหลายปีแล้ว
ตามที่คิดไว้นะ พวกเขาจะไม่กลับมา จนกว่าพี่น้องคู่นี้เรียนรู้ที่จะทำดีต่อกัน
นั่นไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก
ทุกคน ฉันได้ยินนะ
- เปล่า เราไม่ได้คุยกัน - ไม่ ฉันได้ยินเธอคุยกัน
นั่นเป็นแค่นิทานก่อนนอนน่ะ ไม่ได้คุยกันหรอก
ไม่ มันคือการคุยกัน โอเคนะ และฉันต้องการให้หยุดได้แล้ว ขอบคุณ
ฉันว่านั่นเป็นการนอนที่เต็มอิ่มที่สุดของฉันเลย
โอ๊ย ตายแล้ว ดูสิ
ไม่นะ พี่ชายฉันเป็นคนทำ
ไม่นะ ออสตินต้องการพื้นที่ค่ายในส่วนของออกี้
เขาต้องการแข่งงัดข้อกันเพื่อชิงมันมา
พวกเขาจับมือตกลงกันอยู่ เขามาแล้ว
นายต้องแข่งงัดข้อกันเพื่อชิงค่ายเหรอ
ใช่ แต่พี่ชายฉันแข็งแรงกว่าฉันเยอะเลย
ฉันจะต้องสูญเสียทุกอย่างเลย
ยังไงพ่อแม่ก็ฉันรักเขามากกว่าฉันมาโดยตลอดล่ะ
- แล้วเราจะทำยังไงกันดีล่ะ - อย่าให้เขาเริ่มแข่งจนกว่าฉันจะกลับมานะ
- ออกี้ เริ่มเลย - ฉันควรจะทำให้จบๆ ไปซะ
ออกี้ เดี๋ยว ผมไปเจอจดหมายเก่าฉบับนี้ จากพ่อแม่ของคุณ
ตอนเราทำความสะอาดกระท่อม
มันเขียนว่า ให้ฉันอ่านตรงนี้ให้ฟังนะ
"ออกัสตินที่รัก อย่าให้พี่ชายของลูกข่มขวัญนะ
เขาครอบงำความคิดลูก แต่ไม่เอาน่า จำไว้
ลูกก็แข็งแรงพอๆ กับเขา"
- โอ้ อัลวิน นั่น... - ฉันยังอ่านจดหมายไม่จบ
พ่อแม่คุณพูดต่ออีกว่า "ลูกก็ฉลาดเหมือนกัน
และมีจิตใจที่ดีกว่า แม่กับพ่อถึงอยากให้ลูกชนะ
การแข่งขันงัดข้ออูนูซูกาวากาก้า"
- อะไรนะ พวกเขาพูดแบบนั้นเหรอ - ใช่ พูดจริงๆ นั่นเป็นคำพูดพวกเขา
พวกเขารู้เรื่องงัดข้อได้ยังไงล่ะ
พวกเขาเป็นพ่อแม่ของคุณนะ ออกี้ พวกเขารู้เรื่องพวกนี้
แต่เอาเถอะ ประเด็นสำคัญก็คือ อย่าทำให้พวกเขาผิดหวัง
ได้ ฉันเข้าใจแล้ว
แกมันขี้แพ้ ออกี้ ใครๆ ก็รู้
แม้แต่พ่อแม่ของเราก็รู้
พี่บอกฉันแบบนั้นมาตลอดชีวิต แต่มันไม่จริง
- ฉันเพิ่งได้จดหมายจากพ่อแม่ - อะไรนะ
- หา ฉันทำได้แล้ว ฉันชนะ สุดยอด - จดหมายเขียนว่ายังไง
- อ้อ แบบว่าเรื่องทั่วไปน่ะ - ออกี้...
อะไรนะ เธอแต่งเรื่องขึ้นมาเหรอ นั่นไม่สมควรเลยนะ
ใช่ เข้าใจ ไซมอนก็พูดแบบนั้น
แต่ช่วงเวลาคับขันก็ต้องการวิธีที่คับขันล่ะน่า
แต่ยังไง พวกเขาอาจจะพูดแบบนั้นก็ได้
ไม่เอาน่า พวกคุณเป็นพี่น้องกันนะ และพวกคุณก็ควรทำงานร่วมกัน
- ฉันอยากทำงานเป็นทีมมาตลอด - ฉันทำแบบนั้นได้นะ
ทีนี้ก็กอดกันซะ
ธีโอดอร์ อย่าทำให้เป็นเรื่องซึ้งสิ
สายไปแล้ว
พวกเรา ไม่เอาน่า ตั้งสติหน่อย
แล้วเราก็ร้องไห้จนได้
(เรื่องประหลาดวันพุธ)
ขอโทษที่ต้องปลุกนายนะ ธีโอดอร์ แต่ว่า... ฉันเป็นใครน่ะ
นายก็เป็นพี่ชายที่น่ารำคาญเป็นบางครั้ง ที่ยังไงฉันก็รักอยู่ดีไง
ไม่นะ
- บริทนีย์ เอเลนอร์ ตื่นเถอะ - เกิดอะไรขึ้น เจเน็ต
- เจ... เจ... เจเน็ตเหรอ - เราจะเรียกเธอว่าอะไรได้อีกล่ะ
นี่เป็นไปไม่ได้นะ
มันเช้าเกินไปสำหรับเรื่องแบบนี้นะ
- ออกไปจากร่างของฉันนะ - เธอนั่นแหละออกจากร่างฉัน
โอเค เราอย่าสติแตกกันดีกว่า
นี่เป็นฝันร้ายร่วมกันที่เลวร้ายชัดๆ เลย
โอเค งั้นสิ่งที่เราต้องทำก็คือหลับตาแล้วก็ตื่นขึ้น
ฉันว่าเป็นการนอนที่หลับลึกมากๆ เอาละ เรามาตบหน้ากัน
- โอ๊ย! ฉันยังเป็นเธออยู่ - โอ๊ย! ฉันยังเป็นเธออยู่
เอาละ อย่าตกใจกันดีกว่า
มันต้องมีคำอธิบายที่ลึกลับบ้าบอเหลือเชื่อสุดๆ
ใช่ ถูกต้อง รู้อะไรไหม
เมื่อวานนี้ ฉันจำได้ว่ามีความรู้สึกแปลกๆ
ฉันก็เหมือนกัน หลังจากที่คุยกับไซมอน
เอาละ เริ่มแล้วนะ อัดแล้ว นี่เป็นการบันทึกเหตุการณ์หมายเลข 345
เจ๋งไปเลย เอาละ ทีนี้ ไหนดูซิว่า ฉันทำให้แอปเปิลปรากฏกลับมา
ในสถานที่อื่นได้ไหม
โอ้ แปลกจัง ต้องอยู่ที่ไหนสักที่แถวนี้สิ
นี่ ไซมอน เดฟบอกว่านายต้องช่วยกัน...
เราต้องหาไซมอนให้เจอ
ไซมอน ช่วยด้วย!
ไอ้กล่องเลเซอร์อะไรนั่นยิงใส่เราเมื่อวานนี้
และสลับร่างเรา นี่ฉันเองไซมอน เจเน็ต
และฉันเอง พี่ชายของนาย อัลวิน
โอ้ นั่นตลกมากเลยนะ
ถ้านายต้องรู้ให้ได้ละก็ สิ่งประดิษฐ์ของฉันพังไม่เป็นท่า
และบอกตามตามนะเจเน็ต ฉันคาดหวังพฤติกรรมนี้จากอัลวิน ไม่ใช่จากเธอ
ฮะ อะไรนะ ก็ฉันพยายามบอกเธออยู่นี่ไง
ฉันเป็นน้องชายของนาย อ้อ ฟังนะ ฉันจะพิสูจน์ให้ดู
นายแอบปิ๊งครูสอนวิทยาศาสตร์
ตลอดสามปีที่ผ่านมา แล้วก็ อ้อ ใช่ นายเอาแอปเปิลให้ครู...
ในวันเกิดของนิวตัน
- คนเดียวที่รู้เรื่องนี้... - คือฉันไง อัลวิน
แต่... มันน่ามหัศจรรย์มากเลย สิ่งประดิษฐ์ของฉันใช้งานได้
มันใช้งานได้จริงๆ โอ้ มันเหลือเชื่อเลย
นี่ไม่ใช่เวลากอดนะ ไซมอน นายต้องสลับร่างเราคืน
อ้อ คือว่า นั่นมีปัญหานิดหน่อย ฉันแยกชิ้นส่วนเครื่องไปแล้ว
ตอนที่ฉันคิดว่ามันใช้งานไม่ได้น่ะ
- อะไรนะ - แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีทางแก้นะ
ฉันสร้างมันขึ้นมาใหม่ได้ มันแค่ต้องใช้เวลา
เยี่ยม แล้วเราควรต้องทำยังไงกว่าจะถึงตอนนั้น
- นี่ พวกนาย ได้เวลาไปโรงเรียนแล้ว - โอย ท้องของฉัน
ฉันคิดว่าวันนี้อยู่บ้านดีกว่า
ก็ได้ งั้นฉันจะมาดูนายอีกทีนะ
จริงเหรอ ทำไมนายไม่เคยเชื่อฉันเลย เวลาฉันบอกว่าฉันป่วย
- อะไรนะ - เธอสับสนเล็กน้อยน่ะ
- เจเน็ตก็เป็นเจเน็ตน่ะ - วิ่งแข่งกันไปที่รถนะ อัลวิน
- ฉันได้นั่งหน้า - เจเน็ต
แต่เธอไม่เคยนั่งเบาะหน้านะ
คือว่านายพูดถูกนะ แต่นั่นเป็นเพราะฉันแบบว่า
ขอให้เขา ฉันหมายถึง ขอให้เธอนั่งน่ะ ใช่ไหม เจเน็ต
เอ่อ ใช่แล้ว ใช่ ถูกต้อง
เอาละ ขอให้ฉันโชคดีนะ ขณะที่ปฏิบัติการสลับร่างคืนเริ่มต้นขึ้น
เจเน็ต ฉันทำไม่ได้
ถ้าเพื่อนฉันรู้ว่าฉันเป็นเธอ ฉันโดนล้อจนตายแน่
อัลวิน เราไม่มีทางเลือกนะ เราแค่ต้องระวังตัวไว้ ก็เท่านั้น
- ทีนี้เรามาสลับตารางสอนกัน โชคดีนะ - โชคดี
เจเน็ต
- ขอถามอะไรหน่อยสิ - ฮะ อ๋อ ได้ ได้สิ
โอเค คือว่าเมื่อวานฉันทะเลาะกับอัลวิน
และเขาบอกว่าฉัน...
เธอหยุดพูดเดี๋ยวนี้เลยนะ พี่สาว ฉันเห็นด้วยกับอะไรก็ตามที่อัลวินพูด
และถ้าเธอถามฉันนะ เขาเป็นเหมือนอัจฉริยะ
ฉันยังไม่ได้เล่าให้เธอฟังว่า...
ไม่ว่าเขาพูดอะไร อัลวินก็พูดถูก เข้าใจไหม จบข่าว
ได้ ขอบใจมากนะ
- นายยังกล้ามาเสนอหน้านะ - โอ้ ฉันเหรอ
- หลังจากสิ่งที่นายทำกับฉัน - ทำกับนายเหรอ
- ฉันทำอะไรเหรอ - นายก็รู้ว่าฉันพูดเรื่องอะไร
เราจะเคลียร์เรื่องนี้หลังเลิกเรียน อย่างที่เราตกลงกัน
โอ๊ย อัลวิน
แค่พูดกับตัวเองอีกแล้วน่ะ
อัลวิน เธอต้องไปชกต่อยกับเดเร็ค หลังเลิกเรียนวันนี้เหรอ
อ๋อ ใช่ ฉันลืมสนิทเลย แต่ไม่มีอะไรต้องห่วงนะ
เขารัวหมัดได้อ่อน และเธอก็แค่ต่อยเข้าซ้ายของเขา
ฉันจะไม่ต่อยกับเดเร็คหรอกนะ มันขัดแย้งกับทุกอย่างที่ฉันเชื่อ
แต่เธอจะปอดแหกไม่ได้นะ เธอจะทำให้ฉันดูเหมือนไอ้โง่
ฉันเสียใจด้วยนะ มันจะไม่มีทางเกิดขึ้นแน่
- แต่ฉัน... - เธอต้องเข้าเรียนกันไม่ใช่เหรอ
ช่วยรอก่อนนะคะ ครูสมิธ เรากำลังคุยเรื่องสำคัญมาก...
เธอคุยเรื่องนั้นในห้องกักตัวก็ได้นะถ้าต้องการ
ขอโทษครับครูสมิธ เราจะไปเดี๋ยวนี้
มันอาจอยู่แค่ในความคิดฉัน อู้ว แค่ในความคิดฉัน
มันอาจเป็นสิ่งที่เธอพูดกัน
สิ่งที่เธอพูดกัน
ช่วงนี้ฉันรู้สึกไม่เป็นตัวเอง รู้สึกไม่เป็นตัวเอง
เดินไปที่ไหนเหมือนคนอื่นชัดเจน เดินไปที่ไหนเหมือนคนอื่นชัดเจน
ถ้านี่คือการหมุนคว้างล่ะ
การดิ่งลงล่ะ
เรียกฉันว่าอะไรก็ได้ ก็ถูกใจ
เหมียวเด็กดี รู้ไหม นี่จะใช้เวลาแค่แป๊บเดียวเองนะ
ฉันแค่จะย้ายแกจากตรงนี้ไปอยู่ตรงโน้นนะ
โอ๊ย ไม่นะ เป็นไปไม่ได้นะ
อย่านะ กลับมา
เรียกฉันดีๆ แบบไหนก็ได้
มานี่ เหมียวๆ
หวังว่าไซมอนหาทางสลับร่างเรากลับคืนได้แล้ว
ก่อนจะเริ่มเรียนอีกครั้งนะ
ไซมอน นายสมควรต้องหาทาง ทำให้เรากลับคืนสภาพปกตินี่
ไซมอน
- อัลวิน เจเน็ต ไปจับแมวตัวนั้นมา - แมวอะไร
แมวไง คือแบบว่า ฉันหมายถึงไซมอน ไปเอาตัวไซมอนมา
ลงมาจากตรงนั้นนะ
เดี๋ยว
โทษทีค่ะ คุณโครเนอร์
- เลิกป่วนซะที ไซมอน - ฉันไม่ชอบแบบนี้อีกแล้ว...
เราไม่มีเวลาฟังคำแก้ตัวของนายนะ
ฉันต้องกลับไปที่โรงเรียน เจเน็ตจะได้สู้กับเดเร็ค
ฉันหมายถึง ฉันจะได้ คือเธอจะได้... โอ๊ย ช่างเถอะ
ไปกันเถอะ เจเน็ต
เธอต้องฟังฉันนะ เจเน็ต เธอต้องสู้กับเดเร็ค
ฉันไม่ทำหรอก ฉันบอกเธอแล้วไง ฉันแค่จะคุยกับเดเร็คเฉยๆ
และอธิบายว่ามันมีวิธีที่ดีกว่านี้ ที่จะแก้ปัญหาการทะเลาะกัน ไม่ใช่สู้กัน
นายพร้อมที่จะแพ้ไหม ไอ้อ่อน
โอ้ เดเร็ค คือฉันคิดว่า เราควรจะคุยกันแบบผู้ใหญ่นะ
ฉันหมายถึงการสู้กันมันป่าเถื่อนน่ะ
อ๋อ ดูสิพวกเรา อัลวินป๊อดว่ะ
เดเร็ค สิ่งที่อัลวินพยายามจะบอก ก็คือเขากำลังจะให้
โอกาสเธอถอยอีกครั้ง
ก่อนที่เขาจะทำให้เธออับอาย ต่อหน้าเพื่อนๆ ของเธอ
เราขอต่อสักครู่นะ
- อัลวิน เธอทำอะไรน่ะ - ฉันทำอะไร
ฉันกำลังรักษาชื่อเสียงของฉันอยู่
- ฉันกำลังทำแบบนั้นล่ะ เจเน็ต - ฉันจะไม่สู้กับเขานะ อัลวิน
ไม่ อย่าพูดแบบนั้นสิ เจเน็ต เธอต้องทำ
- ไม่ ฉันไม่ทำ - เฮ้ เดี๋ยวนะ ใครจะสู้กับใครเนี่ย
เราขอเวลาอีกสักประเดี๋ยวนะ
เธอหยุดซะทีได้ไหม แค่ไม่ถึง 20 วินาที เธอก็ได้ทำให้ฉันเป็นคนปอดแหกไปแล้ว
เอาละ อีกแป๊บเดียว พวกเราทุกคนจะกลับสู่สภาพปกติ
แล้วก็... สำเร็จ
ฉันไม่ไหวกับนายแล้ว มาเริ่มกันได้แล้ว
เดเร็ค หยุดนะ
ถ้าเธออยากสู้กับอัลวิน เธอจะต้องข้ามศพฉันไปก่อน
เดเร็ค นายช่วยรอแป๊บได้ไหม
อัลวิน เธอทำแบบนี้ไม่ได้นะ
พวกเขาทุกคนจะคิดว่าเธอปอดแหก และต้องให้เจเน็ตมาช่วย
ฉันให้เธอถูกทำร้ายไม่ได้หรอก เจเน็ต ชื่อเสียงของฉันไม่คุ้มค่า
อะไรนะ ไม่ ฉันไม่สู้กับเจเน็ตหรอกนะ
นี่เป็นเรื่องระหว่างฉันกับอัลวิน
กลับมานี่นะ
โอ๊ย ไม่นะ
ฉันไม่รู้ว่าฉันคิดอะไรอยู่ ฉันสู้กับอัลวินไม่ได้ เขาเป็นคนดีมาก
ใครบ้างที่ไม่รักอัลวิน เนี่ย ฉันยังรักเขาเลย
เขาเป็นคนที่เจ๋งที่สุดในโรงเรียน ฉันขอสงบศึก
เอาละ ออกไปกันได้แล้ว ไปสิ การแสดงเลิกแล้ว ไว้เจอกันใหม่
โอ้โฮ นั่นเจ๋งมากเลย เดเร็ค
- อะไรทำเธอเปลี่ยนใจเหรอ - นี่ฉันเอง อัลวิน
- ไซมอน นายต้องสลับร่างเรานะ - เกิดอะไรขึ้น
- เกิดอะไรขึ้นกับฉันเนี่ย - ไซมอน เร็วเข้า ก่อนจะมีใครมาเห็น
พร้อมนะ
- เกิดอะไรขึ้น - จำไม่ได้เหรอ เดเร็ค
เราต่อสู้กันและนายก็แพ้น่ะ เปรี้ยง!
เห็นไหม ฉันบอกเธอแล้วว่า ทุกอย่างจะคลี่คลายในที่สุด
ฉันจำไม่ได้เลยว่าเธอเคยพูดแบบนั้น
เกิดอะไรขึ้นล่ะ เจเน็ต ฉันคิดว่าอัลวินถูกเสมอซะอีก
อะไรนะ บริทนีย์ ฉันไม่เคยพูดแบบนั้นนะ
จ้ะ เธอเคยพูด
นี่เธอกำลังเล่นเกมกับฉันอยู่ตอนนี้รึเปล่า
เธอบอกว่า ฉันยกคำพูดมาเลยนะ "ฉันเห็นด้วยกับทุกอย่างที่อัลวินพูด
เขาเป็นอัจฉริยะเลย" คุ้นๆ บ้างไหม
ฉันจะให้เธอสองคนเคลียร์ปัญหากันนะ
อัลวิน!