Powierzchnia,
największa piaskownica we wszechświecie.
Krążą o niej mega opowieści.
Liczone w milionach albo i miliardach.
ŁADOWANIE TERENU...
I wiecie co?
Ten świat jest tylko mój.
DZIECIOM WSTĘP WZBRONIONY
Mam na imię Steve.
I od dziecka ciągnęło mnie do kopalni.
Ale mnie w nich nie chcieli.
Wynocha! Jazda stąd!
Więc wpadłem na straszny pomysł.
Znikaj!
- Że dorosnę. - Won!
Tak, to ja.
Ta sama koszulka i spodnie.
Brakowało mi tylko duszy.
Czemu tak marnowałem życie?
Nie chciałem sprzedawać gałek do drzwi.
I wtedy sobie przypomniałem.
Tak jest!
Kopalnie!
Skołowałem sprzęt górniczy,
żeby dokopać się do części siebie.
I tym razem nie dałem się przegonić.
Zmyła! Tak jest!
Wybiła moja godzina.
Wręcz czułem smak przygody.
Kopałem tak, że się kilof grzał.
Aż znalazłem dwa tajemnicze artefakty.
Takie coś.
I takie spoko coś.
I jak wsunąłem jedno w drugie...
zgadliście.
Otworzył się portal do innego świata.
Do Powierzchni!
Normalnie mnie zatkało.
Czegoś takiego nie widziałem.
Odnalazłem miejsce, którego szukałem całe życie.
Świat, w którym da się stworzyć wszystko,
co się wymyśli.
To mój pierwszy dom.
To drugi.
A to trzeci, cały z wełny owczej.
Róż!
Żyło się przyjemnie.
Tylko w nocy mniej, a ta nastawała co 20 minut.
W takich chwilach marzył mi się kumpel.
I nagle usłyszałem. Skowyt przyjaźni.
A tak serio skowyt wilka, który chciał mnie pożreć.
Więc oswoiłem go kością udową.
- Kostkę? - Tak.
Grzeczny pies.
Dennis.
Lubi, jak się go drapie po pysku.
Dennis, tak.
Byliśmy nierozłączni.
Wszystko robiliśmy razem.
Budowaliśmy perły architektury.
I każda kolejna była lepsza.
Słuchaj tego!
Wita cię świat
ŚWIAT STEVE'A
Na szczęście pandy lubią imprezować.
I krowy.
Żyło się sielsko.
Lata leciały jak szalone.
Aż któregoś dnia znaleźliśmy dziwne ruiny.
I skrzynię stojącą akurat tuż obok.
Krzesiwo.
Dennis!
Nie, Dennis.
Okazało się, że otworzyłem portal do nieznanego wymiaru.
Nether.
Krainy dołującej i pozbawionej kreatywności.
Tu liczyła się pogoń za złotem.
Dennis!
Każdy metr tego świata zostal przekopany przez pigliny,
sługusy Małgosi,
nikczemnej czarnoksiężniczki, władczyni tego miejsca.
Ktoś ty i coś taki okrągły?
Psa puść wolno! Weź sobie mnie.
Nie, dzięki. Pojmę was obu.
I wezmę Kulę.
Wyjaśnijmy sobie coś.
W moich stronach się mówi na to kostka.
Pojmać ich!
Małgosia zdobyła upragniony artefakt,
Kulę Dominacji.
Najpotężniejszą kulę w kanty w całym wszechświecie.
Słuchać, wieprze!
Dzięki Kuli wkrótce splądrujemy Powierzchnię
i całe złoto będzie nasze!
Nie mogłem do tego dopuścić.
Powierzchnia mnie ocaliła
i teraz ja musiałem ocalić ją.
Musimy ją powstrzymać.
Więc zwialiśmy!
I wykradliśmy Kulę!
Okrągły uciekł!
Znaleźć go i przynieść mi Kulę!
Szybko. Zanieś to na Ziemię.
Idź za zapachem pod Holly Oak Drive 149.
Zrozumiałeś?
Mądry pies.
Jesteś nadzieją tego świata.
Biegnij. Leć, psiaku!
Pędź, sierściuchu!
Dasz radę. Kocham cię!
Pędź!
Puszczajcie!
Dennis zachował się jak bohater.
Popędził, ile sił.
Nie wiedziałem, czy go jeszcze zobaczę,
ale musieliśmy ocalić świat.
Wrócił do mojego ziemskiego domu
i ukrył najpotężniejszy istniejący przedmiot
pod łóżkiem wodnym.
Dopóki nikt nie wypatrzy Kuli,
Powierzchni nic nie grozi.
MINECRAFT: FILM
Chwila. Fatalnie wymyślił z tym łóżkiem wodnym.
Tak.
Pod koniec lat 80. Garrett Garrison podbił świat gier wideo.
Zapisał się w historii jako niekwestionowany mistrz
Hunk City Rampage.
Perfekcyjne opanowanie gry w trybie dwuosobowym
szokowało świat.
Tak skutecznie rzucał w kubeł na śmieci,
że nadano mu przydomek „Śmieciarzyna”.
Jego sukcesy
zaczęły rodzić zazdrość środowiska.
Zwłaszcza lukratywny kontrakt
z Sizzlerem.
Kozacko!
Śmieciarzyna!
Tak, dziecino!
Jedno jest pewne...
Tak!
Dzieciak był wyjątkowy.
Miejsce śmiecia jest w śmieciach.
Tak!
Garrett Garrison?
Nie dam autografu.
Miłego dnia.
NAKAZ EKSMISJI
Luks! Piękny wjazd!
Garrett „Śmieciarzyna”.
Czemu zawdzięczam przyjemność?
Przyjemność?
Wpadam na aukcje dla rozrywki?
Jestem biznesmenem.
Inwestorem.
Podsunę ci taki kąsek, że dostaniesz ślinotoku.
Tym kontenerem się podjarasz.
Jest w nim łóżko wodne.
Kilka kilofów.
Wielka pucha orzechów różnego rodzaju.
Wielopaki uniseksowych, turkusowuch koszulek.
Koszmar.
I jest też Atari Cosmos z 1978.
Czekaj. Atari Cosmos z 1978?
Tak mi tu wpisali.
One są warte worki hajsu.
Raczej, nie inaczej.
Brachu, jak mi pomożesz wygrać,
poważnie rozważę wspólne wyjście na miasto.
- Naprawdę? - Tak.
Dwóch rosłych bysiorków, w dziczy,
w uniseksowych, turkusowych koszulkach.
Drogi panie, będzie zamieszanie.
Babki się nie zorientują...
Przyblokuj cenę końcową poniżej stówy,
to spełnię te fanbojowskie marzenia.
Dobra?
Dwóch dzików w turkusowych koszulkach.
Stoi. Licytujmy.
Jest 500 dolarów. Tu jest 500.
Mamy 500 dolarów. Czy ktoś da 600?
Usłyszę 600? Jest 600.
Próbujemy 700 dolarów. Mamy 700 dolarów.
Mamy 700. Tutaj mamy 800.
850. Ktoś da 850? Mamy tu 850.
Ktoś da więcej? Usłyszę 900?
900. Po raz pierwszy, po raz drugi.
I 900 po raz trzeci.
Sprzedano miejscowemu bohaterowi,
Garrettowi „Śmieciarzynie” Garrisonowi za 900 dolarów.
Nie spieniężaj przez pół roku.
Co?
Chodź do taty. Cosmos.
Daryl? Gdzie sprzęt?
Wybacz. Nie sprawdziłem.
Gdzie Atari?
Tu nie ma Atari!
To nie znaczy, że wolno ci demolować kontener.
Mam przewalone.
Nie. Mój sklep.
Nadgarstki mi wysiadają.
Koniecznie...
muszę wygrać. Muszę...
coś wygrać.
Kiedy przestaniesz szukać bogactwa w kontenerach
i zrozumiesz, że prawdziwe bogactwo
nosisz w sercu?
Idziemy stąd.
Ten facet nie szanuje koneserów kontenerów.
Daryl.
Masakra.
Nie.
No ludzie!
Co jest, kurde?
Też nie chciałam się przenosić do Chuglass,
ale taka była ostatnia wola mamy.
Przynajmniej tak zrozumiałam.
Czytałem o mieście w necie.
Syf-malaria.
Czynsz jest śmiesznie niski i mam pracę na pełny etat,
nie możemy odrzucić takiej propozycji.
Rozumiem.
Myślę, że ci się tu spodoba.
A temu gościowi co?
Rany, Henry. Jesteśmy w Chuglass.
Przywitaj się z Chipsem Chuggym.
STOLICA CHIPSÓW
Oto i ona. Nasza nowa dzielnia.
Kiedy oni go zbudowali?
Miło was poznać.
Ciebie też.
Prezent od pracodawcy.
Ludzie uwielbiają pracę w fabryce chipsów.
Mam zająć się społecznościówkami.
Rozmnożę tych 75 followersów.
Nieźle!
A ty to pewnie Henry. Miło mi. Dawn.
Cześć. Dlaczego wozisz alpakę?
Siedzę nie tylko w nieruchomościach.
Dorabiam, prowadząc zoo na kołach.
Ale nieważne. Muszę lecieć.
Dzwoń w każdej sprawie.
I współczuję straty mamy.
Dzielne z was dzieciaki.
Wiecie o tym, nie?
Dziękujemy.
Wyluzuj. Idę.
Raju!
DLA NATALIE KOCHAM, MAMA
Henry, śniadanie.
Już idę.
Obczaj.
Upiekłam popisową pizzę ziemniaczaną mamy.
Rozdasz, żeby dobrze wypaść pierwszego dnia.
Nie chcesz, żebym wyszedł na normalnego?
Chcę.
Dlatego próbuję ci pomóc.
Kupiłam ci perfumy.
Tu stawiają na własny zapach.
Aksamitny Psotnik?
Psiknij i wejdź w mgiełkę.
Nie na ciało. Jest strasznie mocny.
- Dobra. - Kocham cię.
Ja ciebie też.
Śmierdzi jak miks banana i kloca.
- Spoko sklep. - Wiem.
Szukasz czegoś konkretnego?
Tylko się rozglądam.
Zagubiony. Mentalność przegrywa.
Mogę ci pomóc.
Ruszam z mentoringiem
dla tych, co chcą wygrać grę zwaną życiem.
- 50 za godzinę. - Spoko.
Jaki jest patent na wygraną?
Właśnie za tę odpowiedź biorę kasę.
Ziemniaki. Na co ci ta pizza?
Siostra zrobiła.
Mam częstować dzieciaki, żeby mnie polubiły.
Pierwszy dzień i już desperacja.
Czuję od ciebie Aksamitnego Psotnika.
Wspaniała woda.
Też mówię, że młody mężczyzna ma mieć swój zapach.
Nie psiknąłem dużo.
Słuchaj, rada od Śmieciarzyny.
Z kumplami jak z puzzlami.
Nie trzeba tysiąca, żeby było spoko.
Czasem wystarczy, gdy jest jeden.
I wtedy ludzie mówią: „To nie puzzle. To cały obraz”.
A mają prawo mówić, co chcą.
Pytania?
Tak. W sumie kilka.
Słuchaj, mały. Jest jedno „a” w „klęska”,
ale są dwa w „wygrana”.
Jasne. Lecę do szkoły.
Jak tam chcesz. Tylko zostaw pizzę.
Przykleimy ci plakietkę.
A wykrzyknik po co?
Cieszymy się, że będziesz się u nas uczył.
Jesteś pierwszym nowo przyjętym uczniem,
odkąd w prasie pojawił się ranking szkół.
Nieważne. Jestem wicedyrektor Marlene i wszystko o mnie wiadomo.
Pewnie słyszałeś, że mąż, Clemente, niedawno się ze mną rozwiódł.
Szczerze mówiąc, nastawiałam się na większe cierpienie.
Namiętność wygasła dwadzieścia lat temu,
ale ciągnęliśmy to dla piesków.
Dobrze, zaprowadzę cię na pierwszą lekcję.
Dzień dobry.
Kilka słów o mnie.
Uczę WF-u. Uczę sztuki.
Moje finanse są w stanie nędzy i rozpaczy.
Wrogowi bym nie życzył takiego życia.
W zeszłym roku miałem 4000 dolarów przychodu.
Latem sprzedaję przy lotnisku małże i ostrygi.
Większość pieniędzy ładuję w stoisko w galerii.
Dobrze. Dziś rysujemy martwą naturę.
Pomarańczę i banana.
Do roboty, ludzie.
Co to jest?
Nie zrozumiałeś zadania?
Miałeś rysować owoce.
Następnym razem rób, co trzeba.
Taki jetpack nie poleci.
Nic by się nie wysypało. Czysta matma.
Mój tata mówi, że matma to ściema.
Zoba. Nowy myśli, że jest inżynierem.
Bardzo chciałbym być.
Pokaż, że się nadajesz.
Dobra. Odliczajcie.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Wszystkich bardzo ekscytuje nowa linia produktów,
ale jednak odradzałabym nazwę „Słone wory”.
Chuggy!
Nie!
Mnie tu nie było, jasne?
Na szczęście nikt nie zginął.
Przykro mi. To był wypadek.
Za taki wybryk grozi wydalenie.
Zawiadom swojego opiekuna.
Game Over World.
Śmieciarzyno, to ja, Henry.
Od ziemniaczanej pizzy.
Kojarzę.
Mam nietypową prośbę.
Poudawałbyś w szkole mojego wujka?
Odpada, już tego nie robię.
Mam 26 dolców.
Witam, wuj Henry'ego.
Ty?
Lokalny śmieć?
Właściwie Śmieciarzyna.
Śmieciarzyna?
Wyciągaj worek i nieś mnie do altany śmietnikowej.
I sznurkiem zwiąż ciasno, gdyż jestem rozwiązła.
Tylko idiota by się z tobą rozwiódł.
Nie rozumiem. Powinien zadziałać.
Policzyłem.
Przeze mnie zwolnią siostrę.
Kreatywny jesteś.
Skoro idziesz do poprawczaka, oddasz ulotkę?
Papier na drzewach nie rośnie
i mam bana w punkcie ksero.
Notatnik też sobie weź.
Koniec z tym.
A to, co za dziadostwo?
A kogo to?
Jakiś newage'owy badziew.
Sprzedałbym za 950 dolców.
Do czego to służy?
Instrukcja.
„Nigdy, pod żadnym pozorem, nie łączyć Kuli i Kryształu”.
Czekaj...
„Nie daj się skusić Kuli.
Nawet jeśli interesy nie idą i potrzebujesz kasy.
I nieważne, że tu jest skarbów na tony”.
Stary. To coś gdzieś nas ciągnie.
Co?
Przepraszam. Nie miałam do kogo zadzwonić.
Nie szkodzi. Co się dzieje?
Henry zaginął.
Byłam w szkole. Wydzwaniałam.
Nie odbiera. Już dawno miał wrócić.
A nie siedzi dalej w kozie za wysadzenie Chipsa Chuggy'ego?
- To jego sprawka? - Daj telefon.
Boże. Nie wierzę.
Nie minął dzień, a już go nienawidzą.
Mam go.
Nic mu nie jest. Bawi się w opuszczonej kopalni.
Że co?
Chodź. Ja prowadzę.
Ale karm pana Scribblesa marchewką,
żeby ci nie skasował ślicznej buźki.
Wskakuj.
Dobra.
Ty pierwszy. Osłaniam tyły.
Dobra. Spoko.
Zagrożenie. Lata mi to.
- Henry! - Raju!
Po co tu przyszedłeś?
Kto to?
Mój nowy mentor.
Kto, ja?
Że co, proszę?
Ludzie!
Wciąga mnie.
Henry!
Henry, wywal to coś!
Mój tyłek.
Tak.
Nie jesteśmy już w Idaho.
To chyba Wyoming.
Zaraz, ktoś ty?
Garrett „Śmieciarzyna” Garrison. Gracz roku 1989.
Nieważne. Rzadko do tego wracam.
Co to jest?
Jeśli się nie mylę, NPC, który daje pierwsze zadanie.
Ja pogadam.
Dobra!
- Henry! - Czekaj.
Wracaj tu.
Co z tobą?
Słuchajcie, wieprze!
Jeśli nie znajdziecie więcej złota,
wyślę was na Powierzchnię i skażę na wyzombienie.
Ty!
Co tam gryzmolisz?
Podejdź. Nie bój się.
Chodź. Ja nie gryzę.
Jakie ładne.
Ale czy dzięki temu znajdę więcej złota?
Co?
A co my tu mamy?
Wybiła nasza godzina.
Okrągły!
Małgosia!
Czy ja szyfrem mówiłam,
że nie wolno tracić czasu na sztukę i rozrywkę?
Ktoś odnalazł Kulę.
Niemożliwe.
Dennis?
Ty mi ją ukradłeś i ty ją dla mnie odzyskasz.
To dla mnie przywilej, o pani.
Rozkujemy cię.
Tylko bez głupot.
Oczywiście.
Sługus lochowy jest honorowy.
Tylko... Zaskoczka!
Śmiało. Tnij.
Moje pigliny zrobią z twojego wilka danie.
Mówisz prawdę?
Przekonasz się tylko w jeden sposób.
Kula za życie twojego psa.
Hola, bohaterze niezależny.
Poszukujemy złota.
Racz dać zadanie do skarbów prowadzące.
Śmieciarzyno, zwierzaki to moja działka i mówię ci,
że to coś nie zrozumiało ani słowa.
My tu gadamy.
Wybacz.
Co mówiłeś?
Chodź, Henry. Wracamy do domu.
Szybko się ściemniło?
Tak.
Drużyno.
Zachować spokój.
Relaje.
Darmowa porada.
Strach to tylko słabość przejmująca kokpit ciała.
Kurde, co jest?
A jeśli do tego dopuścicie,
to vaya con Dios, żegnacie się z ludzkim systemem nawigacyjnym.
Co?
Śmieciarzyna to ani po naszemu, ani po Español.
Co ja tu robię?
W nogi!
Garrett!
Sorry! Martwi nie zostają Graczami Roku!
Henry!
Mamy problem z zombiakami!
Wiejemy, i to już!
Henry, chodź!
Nie zatrzymuj się.
Henry! Szybciej!
Jak on to robi?
Nie wiem, ale może to coś da.
W tę stronę! Szybciej!
Dasz radę.
- Buduj! - Nie zwalniaj.
Nie zwalniaj! Uda się!
Dawaj, Henry! Kładź! Szybko!
Szybciej! No dalej!
Rany. Tak mi przykro.
Henry! Pomóż mi, proszę!
Garrett! Tutaj!
Garrett!
Co ty wyprawiasz?
Są tuż za tobą!
- Na górę! - Tutaj!
Nie. Czarno to widzę.
Idioto! Gaz!
- Uważaj. - Lej i grzej!
Otwórz drzwi!
Odczep się!
Razem! Wypychamy ten zgniły, kanciasty łeb.
Stary. O ja!
Ruszasz się.
Hank! Nie wierzę.
Nie!
Tego posmakuj!
Zaskoczka!
A ty kto?
Jestem...
Steve.
A wy, ludzie? Gdzie jest Dennis?
Dennis? Nie znamy żadnego Dennisa.
To skąd to macie?
Relaje, muchacho. To moja własność.
W ogóle wiesz, co to takiego?
Kula Dominacji.
Kostka.
Dobra.
Nie macie pojęcia, co wam wpadło w ręce.
Oddajcie ją, to nikt nie ucierpi.
Nie ma opcji!
Dzięki niej wrócimy do domu.
Nie że wam teraz ładuję stalowy pręt w szprychy,
ale nie wrócicie.
Zaraz. Jak to, nie wrócimy do domu?
Nie bez Kryształu Ziemskiego.
Bez tego pudełeczka? Śmieciarzyna je rozwalił.
Wcale nie.
Henry, może ty to weź?
Czuć od ciebie dobre fluidy, jak od Froda.
Ode mnie je czuć.
Sugerujesz, że tu utknęliśmy?
Tak!
Chyba że zdobędziecie Kryształ. Tylko tak wrócicie.
Drugi można zdobyć tylko w jednym miejscu.
W Leśnym Dworze,
ale po drodze wszyscy zginiecie.
Zostając tutaj też.
W sumie prawda.
Odeślę was do domu, ale musicie mi oddać Kulę.
Co z nią zrobisz?
Nie twój interes!
Więc jak? Umowa stoi?
Zabił ze 20 zombiaków.
Raczej 15, ale niech tam.
Dobra, Steve.
Dwa warunki.
Pierwszy – rozmawiasz ze mną, bo to ja dowodzę.
Drugi – jeśli nas wykiwasz,
to ci pośladami rozłupię cabezę jak orzeszka.
Co za dzban.
Tak mi przykro.
Ledwo go znamy i wcale nie dowodzi.
Wygląda na to, że Doktor Siłkensztajn wynegocjował dla was układ.
Boże drogi.
Dobra.
Idziemy załatwić ekwipunek, żeby nam się nie zdechło.
Do Midport Village.
Facet zwariował.
Wymarsz!
Nie. Znowu.
Tak mi przykro.
Boże. Nic ci nie jest?
Wszystko w porządku?
Jaka wielgachna głowa.
Nie pozwiesz mnie, prawda?
Wszyscy chcą mnie pozywać,
jak ich tryknie mój jeep grand cherokee.
O mamciu.
Zróbmy tak. Może zaproszę cię na kolację?
Chciałbyś iść na kolację?
No i jest.
Midport Village.
Mam tu ukryty najlepszy loot,
taki, żeby przetrwać w Leśnym Dworze.
A to co za kolesie?
Ci? Osadnicy.
Pacyfiści i wegetarianie.
Nie zaczepicie, to nie zaczepią.
Lubią się relaksować, handlować i żreć chleb na potęgę.
Uwielbiają go wsuwać.
Wszystko to zbudowali?
Większość.
Ale te fajne budowle to robota Steve'a.
To jakiś król?
Nie.
To na cześć legendy.
Młody. Tu możesz stworzyć, co tylko chcesz.
Zero ograniczeń. Wiesz, o co mi chodzi.
Zbudowałeś tę wieżę?
Tak.
Wypas jak na pierwszy raz.
Spoko, to tylko Żelazny Golem.
Miejscowa ochrona.
Ale jest łagodny jak kotek.
O ile się nie atakuje osadników.
Tego nie radzę!
Nonsens goni nonsens.
Chodźcie.
Załatw mi białko. Na cito.
Mam dobrą miejscówkę.
Witaj.
Jeszcze nie weszliśmy, a już mam ciary.
Myśleliście, co zrobi wrząca lawa z kurczakiem?
Ja tak. I zaraz zobaczycie.
Słyszycie?
Słychać skwierczonko.
Chłońcie ten zapach.
La, la, la, lawa
Ku, ku, ku, kurczak
Steve'a Lawa Kurczak Piekielny ma smak
Mamacita, bijże w dzwony, już czas
Soczysty, kruchy Więc przekąskę już masz
Jest tak ostry Że wykrzywi ci twarz!
Też prowadzę biznesik.
Ale zadbałem o to, żeby mój dżingiel nie był dupny.
Skichany lamus.
Dawaj mięso, tłumoku.
Nie będę chlipał jak wielki Steve.
Ja łaknę żaru. Łaknę bólu.
Garrett, czekaj!
Posłuchaj.
Ten kurczak piekł się we wrzącej lawie.
Niech ostygnie, stary.
Nieźle.
Śmieciarzyno, skończony z ciebie idiota.
Czego znowu?
Co?
Generale Chungus. Do mnie.
Cześć, Małgosia. Co tam?
Twój kumpel z lochu, Steve, nas zdradził.
A to peszek.
Czwórka Okrągłych ma Kulę.
Szpiedzy donoszą, że Steve zabrał ich do Kuraka Lawaka.
Nie wierzę. Uwielbiam tę knajpę.
La, la, la, lawa Ku, ku, ku, kurczak
Zamilcz!
Zbierz najlepszych wojów, odzyskaj Kulę
i załatw Okrągłych.
Odebrać im życie, te sprawy?
Poważnie pytasz?
Jak myślisz, o czym mówię?
Dobrze.
Miałem chwilową zagwozdkę.
Weź wyciąg z brodawki, żeby was nie wyzombiło.
Wasza Wysokość, nie starczy dla wszystkich.
To coś wymyśl!
Nie ma sprawy.
Dobra. Pijcie, chłopaki.
Żeby nas nie wyzombiło.
Ale po łyczku.
Gdzie leży ten Leśny Dwór?
Za górami, w mrocznym lesie,
nieopodal wielkich czerwonych grzybów.
Czerwonych grzybów?
Wielgachnych czerwonych.
Potrzebna nam papierowa mapa.
Tu można zginąć,
muszę wydostać brata.
Z tego, co widzę, dobrze się bawi.
Twój brat ma dar. Wiesz o tym?
Pozwól mu go rozwijać.
Kreatywność pozwala tu przetrwać.
W ludzkim świecie wygląda to zupełnie inaczej.
Kreatywni mają gorzej na WF-ie,
lunche jedzą z lamusami i są dręczeni.
Coś o tym wiem.
Masz pojęcie, co on odwalił w domu?
Wysadził Chipsa Chuggy'ego.
To może moje miejsce jest tu?
Nie to miałam na myśli.
Nie to chciałam powiedzieć.
Wtrącę coś.
Lepsza ze mnie siostra niż z ciebie.
Serio.
Półobrót.
- W porządku? - Tak.
Jeden z wielkich łbów sprzedaje mapy.
Na oko spoko. Chodź.
Witajcie w skarbcu.
Dynamit.
Fajerwerki. Robią też za napęd.
Buty Szybkości.
Diamentowa zbroja, cała.
I w huk mieczy.
Wszystko, czego trzeba, żeby dotrzeć do Dworu.
Ułożone bez polotu.
Oglądamy, nie tykamy.
To moje ulubione skarby.
Co to za śmieć?
Enderperła.
Przenosi tam, gdzie się rzuci.
Akurat.
Nie!
Boże.
Co jest?
I miałem taką tylko jedną.
Żadna strata.
Prawie zginąłem, walcząc o nią z Endermanem.
Chodźcie.
To jest stół rzemieślniczy.
I działa on tak.
Układacie różne rzeczy w określony sposób
i bum!
Wychodzi przepiękny miecz.
Pokazać ci miecz?
Ja ci pokażę miecz.
Tak!
Młot.
Wytwórz!
To nic. Wiadra się tu przydają.
Spoko rzecz wyszła. Coś jak nunczako.
No wiem. Dlatego je zrobiłem.
To jest... Kubełczako.
Co takiego?
Mogę jeszcze raz?
Oczywista oczywistość.
Łaziłeś z ziemniakami?
Tak. Sorki.
To Pyromiot.
Wziąłeś nudną rzecz ze świata ludzi
i zrobiłeś coś genialnego.
Wbiłeś na wyższy poziom.
Hank?
Dasz potem postrzelać?
- Jasne. - Miodzio.
Steve. Pogadamy?
Jasne.
Co tam?
Ty tę Kulę zostawiłeś z notatką.
O bogactwach.
Przeczytałem ją.
No tak. Tu bogactwa się walają.
Ukryłem wory diamentów w Kopalni Czerwienitu.
Ta kryjówka jest gdzieś na drodze do Leśnego Dworu?
Nie. Trzeba nadłożyć drogi.
No i kopalnie to nie przelewki.
Powiem wprost.
Nie ma diamentów, nie ma Kuli.
Czaisz zasady gry?
Dzień dobry.
Poprosimy mapę z drogą do Leśnego Dworu.
Tylko mapę.
- Nat? - Dawn?
Coś się dzieje.
Chłopaki, rozwalajcie plony i towary.
Osadnicy tego nie znoszą.
Co to za jedni?
Pigliny. Pewnie przyszły po Kulę.
Cześć, Steve. Jak leci?
Kurka! Chungus.
Strasznie mi przykro, ale mam cię zumarlić.
Małgosia mnie wyrolowała.
Interesuje nas tylko Kula.
Znasz go?
Tak, kumplowaliśmy się w lochach.
Niby miły gość, ale to morderca.
Dobrze wyglądasz, Młotkowy.
Zrzuciłeś parę kilo?
Cofnijcie się.
Świnię biorę na siebie.
Nie.
Męczy mnie, że zgarniasz całą chwałę.
Świnia jest moja.
Steve!
Wróćmy do Henry'ego.
Załatwimy tych kolesi?
Dawaj, bijemy się.
Damy radę.
Ładne wygibasy.
Sorki.
Tak!
Koniec imprezy, koleś.
Oddaj Kulę.
Tylko ci coś powiem.
Co?
Dzięki, byku.
Wyturlaniec!
Co się stało?
Uratowałem ci tyłek, ot co.
Potem podziękujesz.
Idziemy na mur obronny. Za mną!
Henry!
Nat, musimy wiać.
Nie porzucę go. Tylko on mi został.
Musisz przeżyć.
Spotkamy się w Leśnym Dworze.
Znajdźmy tego od map. Chodź.
Za mną!
- Co z Nat? - Złapiemy się w Dworze.
Biegiem.
Świetnie. Co teraz?
Elytry do szybowania.
Lećcie w stronę gór.
Nie do Leśnego Dworu?
Nie dyskutuj.
- Ale... - Pa, pa.
One działają?
Oczywiście.
Patrzcie. Ja latam!
Ładnie!
Buenos días.
Po naszemu: „Narka”.
Nie! Myślałem, że mam trzy.
Zaczekajcie!
Pikuję na pełnej!
Nie! Bez takich, stary!
Nie za włosy!
Spokojnie. Wyczuj ruch moich bioder.
Inaczej się nie da.
Co?
Hank! Rozdzielamy się, łatwiej będzie zwiać.
Co?
Puszczaj mnie!
Puszczaj!
Tak!
Knury na knurach na trzeciej.
Trzymam cię, stary.
Wzięli nas w kleszcze!
Leć do tunelu!
Nie zmieścimy się. Za grubi jesteśmy.
Składamy się na waleta.
Robimy męską kanapkę.
Co? Nie. Nie ma mowy.
Rozkazuję ci się złożyć w męską kanapkę.
Dobra!
Tak!
Kurczaki. Wiadro z lawą.
- Ściskamy się. - Co?
Jest jeszcze trochę przestrzeni.
Obaj to wiemy.
Próbuję się skleić!
Dobra, przygotuj się.
Ścisnę dla twojego dobra.
Rozumiem.
Tak!
Luks!
Puszczaj!
Henry!
Cholercia.
Bez nerwów!
Zamortyzuję upadek wodą z wiadra!
Użyj!
Umiesz przywalić. Ładnie dokopałaś.
Dzięki! Nie wiem, jak to wyszło.
Tam jest!
Wracaj! Potrzebna nam mapa.
Najpierw łódka.
Dobra...
Szybciej. Mapiozo odpływa.
Łódko-magia!
W życiu nie widziałam gorszej łódki.
Sorki. Nie ogarniam tego.
Nieważne. Chodź.
Nie, dziękuję.
Naturalnie.
Przyznam ci się do czegoś. Świetnie się bawię.
Niedawno rozwiodłam się z mężem.
I głównie poszło o to,
że był komplenie nijaki. Rozumiesz?
Nie to, co ty.
Zacznij się tłumaczyć. Oczekujemy wyjaśnień.
Jak załatwimy świnie?
I czemu śmierdzę gorgonzolą?
I co to za czarnoksiężniczka?
Słuchajcie!
To królowa piglinów, niejaka Małgosia.
I to są jej sługusy.
Rządzi twardą ręką w mrocznym wymiarze, Nether.
A gorgonzolę zawsze noszę w przedniej kieszeni.
Słuchajcie.
Małgosia zboczyła na ścieżkę zła jak większość łotrów.
Podczas półfinałów ichniejszego Mam Talent.
Od najmłodszych lat pragnęła zostać tancerką światowej klasy.
Jej układy zaskakiwały.
Nikt w Nether nie umiał ich docenić.
To ją zmiażdżyło.
Co ja ci mówiłem o tańcach?
Najwyższy czas dorosnąć.
Męczy mnie ta twoja pogoń za marzeniami.
Bierz kilof i nakop złota.
Wstydu mi narobiłaś tymi tańcami!
Tamtego dnia Małgosia znienawidziła wszystko, co kreatywne.
Jeżeli zdobędzie Kulę, całkiem zablokuje słońce.
Netherowa brodawka zakwitnie.
I ten cudowny świat uschnie na zawsze.
I chciałeś jej oddać Kulę?
Świetny pomysł!
Nie oddam jej Kuli.
Będzie moją kartą przetargową.
Żeby ocalić Dennisa.
Chodźcie.
Leśny Dwór jest tuż za Górami Czerwienitu.
Możemy iść granią albo dołem.
Szybszą drogą.
Dołem będzie szybciej.
Generale, zawiodłeś mnie ostatni raz.
Wiem, bardzo mi przykro.
Przyprowadzić bestię!
Co?
Co znaczy, że brakuje tylko mózgu?
Tak, to nie byle co. Zajmijcie się tym!
Wszyscy wiedzą, że mi dziś nie poszło.
Ale wyznaczę sobie nowe cele...
Potężny Wieprz.
Moja broń ostateczna.
Oto i on.
Zabij go!
Zaraz, to znaczy, że mnie zwalniasz?
Wysmażony.
A teraz wytrop Okrągłych i przynieś Kulę!
Zgubiłyśmy się.
Miałam chronić Henry’ego i dałam ciała.
Obiecałam mamie, że się o niego zatroszczę.
Rodzicielstwo mnie przerosło.
Ile ja bym dała, żeby trochę wydłużyć dzieciństwo.
Pożyć z myślą, że mogę wszystko.
Znam ten ból. Dorosłe życie jest do bani.
Człowieka zasysa wir obowiązków
i przestaje realizować marzenia.
Czy ja się cieszę, że mam 15 fuszek?
Czekaj. Chwila.
Tylko spokojnie.
Jemu trzeba odrobiny czułości.
Tak? Lubisz kości?
Na pewno lubisz. Tak, lubisz. Lubisz je.
No czy nie jesteś przepiękny?
Tak, jesteś!
Nie wierzę, że go uspokoiłaś.
Czekaj.
Dennis?
Dennis Steve'a?
Zaprowadzisz nas do niego?
Nat, on nas doprowadzi do Leśnego Dworu.
Idziemy za psiakiem!
Chałwysynu, znaleźliśmy.
Rzućcie gałką.
Witam w Kopalni Czerwienitu.
Widzicie to świecące? To Czerwienit.
Przewodzi energię.
Pozwala tworzyć odjechane cudeńka.
Mówiłeś, że będą tu diamenty.
Spoko, byczku. Są, ale uważajcie.
Dawno temu rozstawiłem pułapki.
Ale, zabij mnie, nie pamiętam gdzie.
Ściągnij je!
Pomóż mi, proszę!
Wybacz!
Tu jest. Dzięki, Garrett.
Cudnie.
Tak!
Moje diamenty.
W to graczowi graj.
Steve dowiózł błyskotki.
Zaplanowaliście to?
Przykro mi.
Wypas! Mnie nie.
O, tak.
- Co z tobą? - Wrzuć na luz.
Możliwe, że Nat jest w Dworze.
I coś jej grozi.
Nie. Czujecie?
Brodawka.
I co to znaczy?
Nie! Potężny Wieprz!
W końcu wszczepiła mu mózg.
Biegiem do wagoników!
Przestaw, Henry! Przestaw!
Jedź!
Coś mi świta, że niedaleko zrobiłem luks kryjówkę.
Kurde, pochodnia zgasła.
Dlaczego stajemy?
Czerwienitu zabrakło!
Trzeba by nas popchnąć.
Co to za odgłosy?
Nie bój, Gar-Gar. Jesteśmy bezpieczni.
W mordę! Moja farma creeperów.
Co? Chyba sobie jaja robisz.
Co za idiota by je hodował?
Przed nami!
Trzeba dojechać do Czerwienitu.
Garrett, to twoja wina.
Wysiadaj i pchaj!
Dobra.
Pchaj, Garrett! Szybciej!
Nie dojedziemy!
Ciśnij!
Dawaj, rozpędź nas.
Wal je z liścia!
Wypad! Tak!
Garrett, wskakuj!
Dogania nas!
Kocham cię, Dennis!
Tak!
Ładnie, Gar-Gar.
Prawie przez ciebie zginęliśmy.
Relaje, dramatyzujesz. Żyjemy.
O co ci chodzi?
Niepotrzebne nam diamenty.
Przysięgam, nie znam większego egoisty.
Lata mi to. Potrzebuję ich, tak?
Potrzebne mi diamenty i kasa, bo jestem spłukany.
Ale co ty o tym wiesz?
Życie mam do bani. Jestem cholernym przegrywem.
Powiedziałem.
Z boku patrząc, mam wszystko, nie?
Jestem bystry, zabawny, znam języki.
Yo skromnos dos przesados.
Ale prawda jest inna.
Nie radzę sobie.
Już się nie liczę i zaraz stracę wszystko.
I nie to jest najgorsze.
Jestem samotny.
Wcale nie byłeś.
Miałeś we mnie kumpla.
Współczuję sytuacji finansowej.
Zamilcz, Steve.
Rozumiesz mnie i świetny z ciebie słuchacz.
A słuchać potrafią tylko osoby emocjonalnie inteligentne.
Nie wierzyłam, że znów będzie mi dane
pójść na pierwszą randkę.
Zbieram się na odwagę, żeby zaprosić cię do domu na deser.
Państwo skończyli?
Nie, odpada koń z chili.
Jeść już nie będziemy.
Oto i on. Leśny Dwór.
Wpadamy, bierzemy Ziemski Kryształ
i wracacie do domu.
Za mną!
Skupcie się.
Działamy.
Słuchajcie uważnie papy Steve’a.
Leśny Dwór składa się z trzech pięter.
Na pierwszym roi się od Obrońców.
Mobów z siekierami.
Trzecie piętro na pierwszym?
Mam kocioł w głowie.
Chciałem zrobić trzy,
ale nie mam czasu klecić domku.
Na drugim piętrze grasują Przywoływacze.
Władają potężną czarną magią.
Gorszej makiety nie widziałem.
Nie komentuj, tu się opracowuje plan!
Długo będziesz zły?
To dopiero początek.
Nie wkurzaj się.
Przypadkiem wziąłem Kulę, jak budowałeś.
Zakopujemy topór?
Jesteś najgorszym człowiekiem na świecie.
Panowie. Obydwaj macie patrzeć na prezentację.
Trzecie piętro. Tu jest Komnata Łupów.
I w niej leży Kryształ,
ale strzegą go Endermeni.
Co by się nie działo, nie patrzcie im w oczy.
Usmażą wam mózgi.
Zbuduję schody na drugie piętro,
wejdę przez okno i buchnę Kryształ.
Świetny pomysł.
Ale żeby to wyszło, trzeba sprytnie odwrócić ich uwagę.
Wiesz, co może na nich zadziałać?
Coś niedorzecznego.
Dajesz.
Mieć przyjaciół to jest to
Czego chciałbyś Gapiąc się w urodzinowy tort
Nie bądź tchórz, już pora na ruch
Czas się wbić w stylowy ciuch
Gaz, Hank, gaz, gramy raz!
Niepoważne to jest.
Dasz radę, Gar-Gar.
Znajdź w sobie siłę.
Chuglass Kid, kocham cię.
Ale o co biega?
Obrońcy urządzają sadystycznie lanie po gębach.
Słyszeć słyszałem, ale nie widziałem.
Walka z kurczakiem?
Na śmierć i życie, młody.
Kurzy jeździec.
Uważaj!
Chroń twarz!
Rzuć nim!
Nareszcie.
Wybacz, mały.
Nie daj się na to złapać.
To bobo ma w sercu demona!
Nie, nie jesteś demonem.
Jesteś uroczym kaszojadem.
Pogłaszczę cię po główce.
Nie będziesz taki spoko jak ja.
Odpuść.
Powierzchnia cię nie potrzebuje.
- Ja też nie. - Odpuść.
To twoja wina. Jesteś chodzącą porażką.
Te projekty? Do niczego, mały.
Co jest?
Wchodzę!
Wytrzymaj!
Zaskoczka!
Nokaut. Podniosę cię, Gar-Gar.
Wstawaj.
Uratowałeś mi życie.
Od tego ma się przyjaciół.
Hank! Zdobyłeś Kryształ?
Tak, mam go.
Wyrywamy się z tego koszmaru.
Chodźcie! Biegiem!
Durnie, wiedziałam, że was tu znajdę.
Nie. To ona!
Oczywiście, że ja, głupcze.
Tropimy was po zapachu od dwóch biomów.
Spójrzcie. Sprawiłam sobie nowego Wieprza.
Małgosia. To koniec twoich rządów.
I tu się mylisz.
To dopiero początek.
Nie!
Zabić ich.
Mamy zadanie.
Żegnaj, Steve!
Nie!
Wysadzą most w powietrze!
- Wybacz, Hank. - Co?
Tak! Blok ze slime'a.
Śmiało, Garrett. Skacz!
Nie mogę.
Wydostań młodego.
Hank. Ratuj siostrę i wracaj do domu.
Nie musisz tego robić.
Napisz o mnie piosenkę.
Klasyczny metal. Ciężkie riffy. Żywe instrumenty.
I jeszcze coś...
Uwielbiam luau.
Z obrotu.
Rzut śmieciem! Kurna!
Nie!
Spadamy!
Chwyć się czegoś!
Dennis?
Dennis!
To ty! To naprawdę ty.
Daj pyska.
Jak mnie znalazłeś?
Przeinteligentny wilk.
Doprowadził nas prosto do was.
Już rozumiem, że łazisz niedomyty i cuchnący,
żeby mógł cię znaleźć.
Coś mu jest?
Nic. Odpoczywa.
To dobrze.
Zaliczyliśmy twarde lądowanie.
Zaraz. Gdzie my jesteśmy?
Szkoda, że Śmieciarzyna tego nie widzi.
Podszedłby mu grzybowy domek.
Też tak myślę.
Bałam się, że cię straciłam.
Też się tego bałem.
Przepraszam, że ci tak nagadałam.
I przykro mi z powodu Garretta.
Nie będę się powtarzać.
To coś w to drugie coś.
Dotarło, Travis?
Wystrzeli ładna wiązka światła...
Mniejsza z tym.
Nie. Nie!
Czas Wiecznego Mroku. Zaczęło się.
Małgosia zbiera swoich popleczników.
Zniszczy tę krainę.
Chyba że odbierzemy jej Kulę.
Na co jeszcze czekamy?
Idziemy na ubój.
Jestem gotowa. Mam dość tych świń.
Ja też.
Za Gar-Gara.
Taktyka „mine” łączona z „craft”.
Czyli Minecraft!
- Jeden, dwa, trzy. - Zespół!
- Po Kulę! - Kula! Co mówiłaś?
- Minecraft. - I to powiedzmy.
Na trzy. Jeden... Nieważne. Nie ma czasu.
Błyśnij, Henry.
Dobra. Mam plan.
Kozackie receptury.
Musimy działać szybko.
Do roboty.
Na początek sztabki żelaza.
Tak!
I Buty Szybkości.
Rozerwiemy towarzystwo.
Chodźcie, chłopcy.
Spokojnego lotu!
Tak jest!
Na bank lubisz.
Zorganizujcie furę diamentów.
Pokaż, co potrafisz.
Chcesz tego, schabie?
Jesteśmy gotowi.
Ocalmy Powierzchnię!
Moje wieprzki.
Dzisiaj przejmiemy Powierzchnię!
Najedźcie ich osady.
Spalcie domy i symetryczne farmy.
Co ręce ich stworzyły, nasze zniszczą!
I czego tak stoicie?
Jazda mi stąd!
No już, przynieście mi złoto.
Szybko, Henry!
Oświecę was.
Żelazne Golemy nie atakują bez powodu.
Dałeś popis, Travis.
Gotowa?
Walczymy.
Świńscy święci!
Co się tępo gapisz, baleronie spompowany?
Marsz na dół, miażdżyć Okrągłych!
Podchodzi wam wieprzowinka?
Szybko!
Dobra, Gosia. Zatańczmy.
Nacieraj.
Zaskoczka!
Moja zbroja!
Jajecznica!
Palcolet!
Co to ma być, śniadanie?
Złaźcie!
Szybko! Kula jest tam!
Strzelaj, Henry.
Dam radę.
Pędź, Henry!
Te, Kapitanie Rowek!
Mam coś dla ciebie.
Bierz go, Dennis.
Gryź prosiaka!
Kończ to, Henry!
- Henry! - Nie!
Nie!
Mam cię, mały.
Tak!
Garrett, ty żyjesz!
Raczej!
Między nami, zrobiłem trik z wiadrem i wodą.
Spoko, nie?
Całkiem.
Ciśniemy po Kulę i do domu.
Tak! Leć, Henry!
Dobra, Hank. Czas na ogniste kule.
Chwyć włócznię.
I dźgnij go w macki.
Tak.
Dźgaj go!
Właśnie tak!
Jak to odkryłeś?
Nie pytaj.
Tak!
Nie!
Coś ty narobił?
Kula!
Tak!
Miło cię widzieć, Śmieciarzyno.
Ciebie też.
Blok! Pchnięcie!
Klęska, wiedźmo.
Powierzchnia ocalała.
Też dałeś się nabrać na najstarsze kłamstwo.
Nie zaznasz szczęścia.
Wiesz to, w głębi duszy.
Wierzyć, marzyć i tworzyć znaczy cierpieć.
Masz rację.
Znacznie trudniej jest tworzyć niż niszczyć.
Dlatego tchórze zawsze idą na łatwiznę.
Narka, Gosia.
Każda minuta tej znajomości była horrendalną stratą czasu.
Zaraz, jeszcze jedno.
Zbliż się.
Chowasz sztylet i spróbujesz mnie dźgnąć?
Nie. Jestem za słaba.
W porządku.
Daj spokój.
Warto było spróbować.
Czekaj. Coś ci jeszcze powiem.
- Zbliż się. - W życiu!
Nie, naprawdę. Coś o tobie.
Dobrze.
Nachyl się.
Jesteś najgorsza.
Żegnaj.
Teraz już naprawdę. Wróć się.
Nie mam noża.
Gdzie bym go ukryła?
Zaskoczka.
Na pewno chcesz wrócić, Henry?
Tam tak nie będzie.
Wrócisz do ograniczeń, osądów, do przeszkód.
Wiem.
Ale dalej będę tworzyć.
I tak trzymaj.
Odważny jesteś.
Steve. Na pewno tego chcesz?
Tak.
Chodź tu, psino. Tak.
Jasne, że nadal kocham.
Dlatego uważam, że to dobry pomysł.
Odmieniłeś moje życie.
Teraz odmienisz też jej.
W drogę, Dennis
Zmień los Dawn, Dennis
Ruszaj w tę podróż
I o mnie myśl, Dennis
W drogę, legendarny wilku z mych snów
Mój piesio, piesio, piesio
Mój Dennis
Gdybym wiedziała, że tak śpiewasz,
łatwiej byłoby mi znieść twój smród.
Garrett...
obłędnie odważny z ciebie wojownik
i oddany przyjaciel.
Szkoda, że z nami nie wracasz.
Hank jest wporzo,
ale chciałbym kumpla w swoim wieku.
Byłby z nas świetny duet.
Vaya con Dios.
To znaczy: „Bywaj, bracie”.
Wcale nie znaczy.
Nie patrz na nią.
Znaczy.
Nie, wcale nie.
Wcale tak.
Na pewno nie chcesz wrócić?
Tak, zostaję.
Chcę jeszcze zbudować to i owo.
Może przenieś tę magię do naszego świata?
Olać, idę z nimi.
Okazało się, że człowiek odważny może zamienić prawdziwy świat
we własną Powierzchnię.
Garrett wbił wyższy poziom.
A jego sklep stał się kultowy.
Połączyliśmy siły i stworzyliśmy nową gierkę,
Block City Battle Buddies.
Block City Battle Buddies!
Fakt, dłubiemy dalej wersję beta,
łatamy różne bugi.
Ale coś wam powiem. Życie mamy niemal idealne.
Od rana budziła mnie Zabawa. Każdy wie
Starzeć się to jest okropny wstyd
Szans żadnych nie miałem by Spełnić swe najpiękniejsze sny
Aż odkryłem, że najlepsze to
Na dole dam na pełen gaz
Buduj
Bo tutaj mam słońce i czas
Żartuj
Ja nigdy nie oglądam się, bo
Tak czuję raj
Dawn w końcu olała pracę w nieruchomościach.
Miłej zabawy.
Razem z Dennisem dają ludziom ciągłą radochę.
Natalie uznała, że podzieli się nowymi umiejętnościami.
Samoobroną w trybie przetrwania.
I teraz napastnik...
W Chuglass nigdy nie było tak bezpiecznie.
Załatw ich, Natalie!
A Henry?
Wreszcie dopracował jetpack.
Tak czuję raj
Swoją chęcią odkrywam świat
Tak czuję haj
Jak podrasowany ptak
Tak czuję raj
Ja Czerwienit w żyłach mam
Tak czuję haj
Siłę wilka, oczy lwa
Tak czuję raj
Tak!
Wiem, że uwielbiasz chleb.
Marlene, były mąż do ciebie.
Jakaś nagła sprawa.
Przekaż, że nie mam mu nic do powiedzenia.
Kpisz sobie ze mnie? To jest ten gach?
Za późno, Clemente.
Dostałeś szansę.
Ma rację. Skopałeś po całości.
I teraz ja czerpię korzyści z twojego błędu.
Widzisz, gdy Marlene wzięła mnie na zderzak swojego jeepa,
uderzyła mnie fala miłości tak potężnej,
że roztrzaskała bariery
konwencjonalnej mowy.
I oto mówię po ludzku, a ona po osadnicku.
Po potrąceniu wiedziałam, że jesteś tym jedynym.
Ja też!
Kochany, czujesz to, co ja...
Marlene, od pierwszej wczorajszej randki
pragnę zapytać:
„Wyjdziesz za mnie?”.
Tak! Tysiąc razy tak!
MINECRAFT: FILM
Cześć. Sorki za najście.
Mieszkałem tu kiedyś. Jestem Steve.
W sprawie tej skrzyni na poddaszu?
Tak! Cieszę się, że nadal tam stoi.
Wejdziesz?
Alex jestem, tak w ogóle.
Alex. Miło cię poznać.
Napisy – Jakub Kowalczyk