Downloaded @ subs4free.club
Συγχρονισμός Υποτίτλων Maestros
Απόδοση Διαλόγων: ΤΖΟ
Λονδίνο, δεκαετία 1960. Όλοι είχαν μια ιστορία, για τους Κρέι.
Μπορούσες να μπεις μέσα σε μια παμπ και να ακούσεις ένα ή δύο ψέματα, γι' αυτούς.
Εγώ, όμως, ήμουν εκεί και δεν είμαι απρόσεκτη με την αλήθεια.
Ήταν αδέρφια, αλλά τους έδενε κάτι περισσότερο απ' το αίμα.
Ήταν και δίδυμοι, επίσης.
Ομόλογοι. Γκάνγκστερ-πρίγκιπες, της πόλης που ήθελαν να κατακτήσουν.
Ο Ρον Κρέι, ήταν ο Λονδρέζος αρχιμαφιόζος.
Αιμοδιψής, παράλογος, αλλά και αστείος.
Ο Ρέτζι μου, ήταν διαφορετικός.
Μια φορά στη ζωή βρίσκεις έναν άντρα που να μάχεται έτσι στους δρόμους, όπως ο Ρετζ.
Πιστέψτε με όταν λέω ότι χρειάστηκε πολλή αγάπη
για να τον μισήσω με τον τρόπο που τον μισώ...
- Καλημέρα, Άλμπι. - Καλημέρα, κύριε.
- Τσάι, για δύο; - Ναι, Άλμπι.
Γεια σας, παιδιά!
Τι κάνεις; Καλά είσαι; Βάλε το τσάι σου μέσα, ε; Θες;
Ναι; Όχι;
Τι είναι αυτό; Το παλιό Dagenham Angila;
Θα έπρεπε να κάνει 60 σε... τι; 40 λεπτά, ή κάτι τέτοιο;
Τι είναι; Πολύ μουρτζούφληδες φαίνεστε. Ναι...
Αυτό έχει πολύ γάλα. Για σένα.
- Γιατί δεν πας να γαμηθείς, Κρέι; - Θα πάω, θα πάω...
Ξέρεις, δε θέλω να σας κρατήσω... ξέρεις...
μακριά απ' τους βιαστές και τους δολοφόνους. Πρέπει να τους μπαγλαρώσετε, ε πιτσιρίκε;
Γιατί δεν παίρνετε και καμιά κουράδα εκεί μέσα;
Απλά για να την κρατάτε.
Εντάξει. Καλή σας μέρα, λοιπόν. Και "ανεβείτε" λίγο. Πλησιάζουν Χριστούγεννα.
Ξεχάστε το αυτό.
Πού είναι ο οδηγός μου; Πού είναι ο Φρανκ;
Δεν μπορεί να σηκωθεί απ' το κρεβάτι, σήμερα το πρωί, Μιτς.
Τι;
Δεν είναι εδώ. Δεν εμφανίστηκε. Δεν είναι εδώ.
Εντάξει. Πάμε να τον πάρουμε εμείς, τότε. Στην Ormsby Street μένει, ναι;
Ναι. Έλα, μπες μέσα. Θα σε πάω εγώ.
Όχι, λέω να περπατήσω. Έχει πολύ ωραία μέρα, για περίπατο.
Μην τους ξεχάσεις αυτούς. Είναι πολύ σημαντικοί.
Δε θα τους ξεχάσω.
- Ελάτε! - Θα περπατάω απίστευτα αργά!
- Γεια σου, Βέρα. Τι κάνεις; Καλά; - Ναι. - Ωραία.
- Ρίτα, θα σου χτύπαγα την πόρτα.
Αλλά η μαμά μου είπε ότι το άφησες αυτό στην κουζίνα της.
Ναι.
- Δικό σου είναι; - Ναι! Σ' ευχαριστώ πολύ!
- Δεν κάνει τίποτα. Παρακαλώ. - Σ' ευχαριστώ, Ρετζ.
Κάτοικοι του Ανατολικού Λονδίνου...
Δε θα μιλήσουν σε έναν αστυνομικό αλλά θα φιλήσουν έναν γκάνγκστερ, ε;
Βρώμικα, καθάρματα Κόκνεϊ.
Να σου καθαρίσουμε το αμάξι;
Είναι ο Φρανκ μέσα;
Φρανκ!
- Ποια είσαι εσύ; - Η Φράνσις. Η αδερφή του Φρανκ.
Ναι, τώρα σε κατάλαβα... Ήσουν λίγο μικρότερη, τότε που σε γνώρισα. Μεγάλωσες.
Συμβαίνουν αυτά...
- Τι έχεις, εκεί; - Μια καραμέλα.
Αυτή, δεν είναι οποιαδήποτε καραμέλα. Είναι Lemon Sherbert. Σε πειράζει να την πάρω λίγο;
- Πάρε. - Ευχαριστώ.
Ωραία είναι, ε;
- Δεν πρέπει να τη μασάς. - Όχι;
Και πώς αλλιώς θα φτάσω στο "ζουμί" της;
- Με το να είσαι υπομονετικός. - Όχι...
Με το να είσαι υπομονετικός δεν καταφέρνεις να πάρεις αυτό που θες, έτσι δεν είναι;
Μισό λεπτό, Ρετζ. Κατεβαίνω.
- Έχει μπλεξίματα; - Ναι, έχει.
Θα βγεις έξω μαζί μου; Θα είμαι καλός μαζί του, αν το κάνεις.
Εντάξει, αλλά όχι γι' αυτόν το λόγο...
Σάββατο βράδυ;
Με ποιον μιλάς;
Είσαι μισοντυμένη και μιλάς με έναν άντρα, στην πόρτα. Τι έχεις πάθει, Φράνσις;
Πήγαινε πίσω στην κουζίνα, να τελειώσεις τα πιάτα.
Αυτή είναι δική σου.
Σ' ευχαριστώ.
Αν αργήσεις ξανά να ξυπνήσεις, Φρανκ, θα σε στείλω πίσω στο τυράδικο...
- ή στο ψαράδικο, ή σε όποιο μαγαζί ήσουν. - Με τις σφραγίδες.
Στο μαγαζί με τις σφραγίδες.
Ναι, ε; Εντάξει. Θα γυρίσεις πίσω στο σκατομάγαζο, κατάλαβες;
Ναι.
Τι δουλειά κάνει η αδερφή σου;
Πάει σε εκείνο το Κολέγιο, το Pitman.
Ξέρεις... Για να μάθει γραφομηχανή και στενογραφία.
Έχει επίπεδο, φίλε. Είναι πολύ κομψή. Πού την έκρυβες;
Έλειπε. Είναι λίγο εύθραυστη, Ρετζ.
- Ναι, ε; - Ναι.
Σταμάτα εδώ, Φρανκ.
4 λεπτά. Μία δουλειά.
Πόσο καιρό πιστεύεις ότι θα κάνει αυτός να το καταλάβει;
Θα είναι λίγο σαν το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι.
Ο Νίπερ Ριντ ήταν ο μπάτσος, στην υπόθεση των Κρέι,
και έκανε την παρουσία του αισθητή...
Ήταν έντονη προσωπικότητα, όπως λένε.
Γι' αυτό και κοίταξα στο πίσω μέρος του κεφαλιού αυτού του βλάκα και όλη την ώρα σκεφτόμουν...
"Δώσε στον Ρον Κρέι το λουκάνικό σου..."
"Δώσε στον Ρον...
το γαμημένο το λουκάνικό σου."
Καταλάβατε;
Ήταν σαν να έχωνα τα μάτια μου, στο πίσω μέρος του κεφαλιού του...
μέχρι που δεν μπορούσα να σκεφτώ άλλο πια. Δε σκέφτομαι, καν.
Το μεταδίδω.
Μέχρι που γυρίζει και ξέρετε τι λέει; Λέει...
"Ρον, μήπως θες το λουκάνικό μου; Εγώ δεν έχω όρεξη να το φάω."
Ενδιαφέρον...
Όταν ο μέλλοντας κουνιάδος μου έλεγε "ενδιαφέρον"...
εννοούσε ότι δεν είχε καμιά απολύτως ιδέα τι εκείνος, ή εσύ,
ή οποιοσδήποτε άλλος ήθελε να πει...
Συναρπαστικό, Ρον...
Συναρπαστικό.
Ο Ρον είχε καταδικαστεί σε τρία χρόνια φυλακή, για πρόκληση σοβαρών σωματικών βλαβών.
Κοντά στο τέλος της ποινής του πιστοποιήθηκε ως παράφρων
και κρατήθηκε σε ψυχιατρικό νοσοκομείο.
Αυτό που ήθελε, ήταν ένας φιλικός ψυχίατρος.
Όταν λες ότι θες να "πελεκήσεις" αυτόν τον άντρα...
δεν είμαι απόλυτα σίγουρος τι εννοείς. Τι θες να πεις;
- Θέλω να τον πελεκήσω, να τον σακατέψω. - Θες να σακατέψεις κάποιον;
- Ναι. Ακριβώς. - Γιατί;
Επειδή, γιατρέ, φοβάμαι ότι μπορεί να μην είναι διατεθειμένος...
- να αξιολογήσει ευνοϊκά, τον εργοδότη μου. - Και ποιος είναι ο εργοδότης σου;
Ο Ρόνι Κρέι.
Υπάρχει ελπίδα, γιατρέ;
Με συγχωρείς, ένα λεπτό...
Με το πάσο σας...
Ο Ρόναλντ Κρέι έχει ενδεχομένως το σωστότερο μυαλό,
που έχω δει στα 26 χρόνια της ψυχιατρικής μου πρακτικής.
Κατά την άποψή μου, το να τον κρατήσουμε εδώ θα είναι μια σπατάλη των δημόσιων πόρων.
Η ακεραιότητα μιας ζωής, θα είναι σαν να πετιέται στην τουαλέτα.
Η Βασίλισσα θα επιβίωνε, αλλά ο Θεός ας έσωζε τους υπόλοιπους από εμάς...
Κύριε Κρέι;
- Ελπίζω να ξέρετε τι κάνετε.
Ναι, ξέρω τι κάνω. Γυρνάω πίσω, στο Λονδίνο. Θα πάρω το αυτοκίνητο...
Ο αδερφός σου δεν έχει ιδέα για το ποιος ή το τι είναι.
Ούτε ο ίδιος εμπιστεύεται τις δικές του αισθήσεις.
Δεν έχω ξαναδεί ποτέ έναν άνθρωπο που να έχει τόσο απεγνωσμένα ανάγκη για επιβεβαίωση.
Σε όλους μας αρέσει κανένα ωραίο κομπλιμέντο, πού και πού, έτσι δεν είναι;
Ο αδερφός σου είναι αυθαίρετος, βίαιος και ψυχοπαθής!
Πιθανώς παρανοϊκός σχιζοφρενής!
Αυτό που προσπαθώ να σου πω, είναι ότι έχει "λαλήσει".
Λέγεται Stemetil. Πρέπει να του το δίνεις δύο φορές την ημέρα,
αλλιώς θα υπάρξουν σοβαρά προβλήματα.
Φράνσις, το αυτοκίνητο είναι έξω.
Είσαι πολύ λαμπερή, Φράνσις. Είσαι σαν "στάρλετ" του Ανατολικού Λονδίνου.
Πιο πολύ με τσούλα του Ανατολικού Λονδίνου μοιάζει...
Παντελόνι είναι, μαμά. Δε μοιάζει με τσούλα.
Δεν έχει σημασία τι φοράει.
Όταν τη δουν με τον Ρέτζι Κρέι, θα νομίσουν ότι είναι πουτάνα.
Γιατί το λες αυτό;
Είναι γκάνγκστερ, Φράνσις. Οι Κρέι είναι γκάνγκστερ.
- Εγώ τον βρίσκω πολύ γλυκό. - Θεέ μου...
Και θα τον φιλήσω, ακούς;
- Γεια. - Γεια.
Κούκλα είσαι.
Κι εσύ είσαι κούκλος.
Αυτός είναι ο Μεγάλος Πατ. Γεια σου, Μεγάλε Πατ.
Ρέτζι.
- Τι κάνεις; Καλά είσαι, φίλε; - Χαίρομαι που σε βλέπω.
Ο Μεγάλος Πατ είναι εδώ, για να κρατάει μακριά τους αλήτες.
Πάντα...
Τότε πώς αφήνεις εμάς να μπούμε μέσα, φίλε;
- Καλή σας νύχτα. - Ευχαριστώ, φίλε. Να 'σαι καλά.
Τι έχουμε εδώ;
- Ποιος είσαι εσύ; Τι κάνεις, μεγάλε; - Καλά, αφεντικό;
- Καλά είσαι; - Ναι, είμαι διάσημος. Διάσημος.
- Είσαι φρόνιμος; - Πάντα.
- Είμαι γλυκός σαν αρκουδάκι εγώ. - Ήρεμα.
Αν αυτός σου δημιουργήσει πρόβλημα, έλα να μου το πεις. Πάμε.
Όλα εντάξει;
- Ναι, εντάξει είμαι. Κι αυτή εντάξει είναι. - Γεια σου, Ρετζ.
- Σε ξέρουν όλοι εδώ. - Ναι. Δικό μου είναι το κλαμπ.
- Εννοείς, είναι της γειτονιάς σου; - Όχι, μου ανήκει. Είναι δικό μου.
Έχω έρθει εδώ 10 φορές. Δεν ήξερα ότι είναι δικό σου.
Μπορείς να γλιτώσεις πολλά, στη ζωή, αν κρατάς το στόμα σου κλειστό...
Αυτός είναι ο Τέντι.
Γεια σου, Τέντι. Τι κάνεις; Χαίρομαι που σε βλέπω. Τι κάνει η οικογένεια;
- Τι; - Αυτοί οι άντρες είναι τρομακτικοί.
Όχι, όχι. Είναι μποξέρ, του Ανατολικού Λονδίνου.
Είναι γλύκες. Τους αφήνω και πίνουν τζάμπα εδώ, ξέρεις.
- Ρέτζι, αυτή είναι η Τζόαν Κόλινς... - Ναι, μπορεί, ναι.
Είχαμε κι εκείνη την Μπάρμπαρα Γουίντσορ εδώ, τις προάλλες.
- Αλήθεια; - Ναι, έρχεται εδώ αρκετά συχνά. Της αρέσει πολύ.
Και αυτή είναι η "φόρμουλα", πάνω στην οποία δουλεύω.
Θέλω να αναμείξω σελέμπριτις με λίγους μόνο λίγους
ανθρώπους της εργατικής τάξης, του Ανατολικού Λονδίνου.
Το λατρεύουν και είναι καλό για την επιχείρηση. Θέλεις να καθίσεις;
- Με συγχωρείς, Ρετζ. Έχεις ένα λεπτό; - Όχι, δεν έχω. Είμαι απασχολημένος, εντάξει;
Είναι σημαντικό, Ρετζ.
- Κι αυτό εδώ είναι σημαντικό. - Ρετζ...
Εντάξει, εντάξει... Φράνσις σε πειράζει να τακτοποιήσω μια δουλειά, για ένα λεπτό μόνο;
- Όχι, φυσικά όχι. - Με συγχωρείς. Επιστρέφω, αμέσως.
Μείνε μαζί της. Τι συμβαίνει;
- Είναι πίσω εδώ. - Τι;
Πιστεύω ακράδαντα ότι αν δεν ξέρεις, δεν ξέρεις. Καταλαβαίνεις τι θέλω να πω;
Τι κάνεις, Ρετζ;
Εντάξει είμαι, δεν έχω παράπονο. Ποιος θα με άκουγε, εξάλλου;
- Προς τι η αναστάτωση; - Κάθισε κάτω, Ρετζ, σε παρακαλώ.
Είχες μια ερώτηση, σχετικά με την "πορφυρή τέχνη". Το παιχνίδι με τα χάπια.
Συνέχισε.
- Ο Τζακ, από δω, θα ήθελε να σου εξηγήσει. - Λέγε.
Έλα, Τζακ. Πες στον Ρέτζι τι μου είπες.
- Λοιπόν, Ρετζ... - Ναι;
Το θέμα είναι... Υπό κανονικές συνθήκες... Σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου...
Θα χρειαστείς όλη νύχτα, για να μου πεις, φίλε; Επειδή έχω πράγματα να κάνω.
Πες του, Τζακ. Άντε, λέγε.
- Δανείστηκα μερικές λίρες... - Μάλιστα. Εντάξει.
- Και κατάπια και μερικά χάπια, επιπλέον... - Ναι, υπάρχει μια απλή απάντηση...
Τα πράγματα είναι λίγο δύσκολα, από οικονομικής πλευράς, στο σπίτι...
και προσπαθώ να είναι ευχαριστημένη η σύζυγός μου...
Γι' αυτό με έφερες εδώ; Γι' αυτό;
- Είναι σημαντικό. - Είναι μαλακίες.
Είναι σημαντική δουλειά.
- Είναι σημαντική, ε; - Ναι.
- Θα πρέπει να το γνωρίζεις αυτό. - Εντάξει, εντάξει. Ας ασχοληθούμε, με τη δουλειά.
Λοιπόν. Αύριο θα έρθεις πίσω στη δουλειά και θα ξεπληρώσεις
μέχρι και την τελευταία πέννα που χρωστάς.
- Το κατάλαβες; - Θα το πρότεινα κι εγώ αυτό.
Εντάξει. Ωραία. Τελειώσαμε, λοιπόν; Όλοι ευχαριστημένοι;
Εντάξει. Μπορώ να συνεχίσω τη βραδιά μου, τότε;
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ πολύ, Άλμπι. Γεια.
- Λυπάμαι που έχασες τον χρόνο σου, Τζακ. - Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ που ήρθες. Ορίστε, φίλε.
Εντάξει;
- Γαμημένε κλέφτη... Καταλαβαίνεις... - Δώσ' του ένα χαρτομάντιλο.
Σε μένα, ρε; Ναι; Την επόμενη φορά θα σε αποτελειώσω, βρομιάρη.
- Πάρτε τον, από δω. Άντε... - Άντε γαμήσου!
Τι είπες;
Μη βρίζεις, μέσα στο κλαμπ μου. Πάρτε τον από δω. Τώρα, αμέσως.
Μη βρίζεις μέσα στο κλαμπ μου, καριόλη.
Είναι και κάτι άλλο...
Όχι. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο επειδή έχω εδώ
μια δεσποινίδα και θέλουμε να διασκεδάσουμε.
- Ναι, αλλά αυτό είναι... - Κοίτα...
Τη βλέπεις; Θέλω να διασκεδάσω, μαζί της. Εντάξει;
Γι' αυτό, δε θέλω να με ενοχλήσει κανείς.
- Είναι σημαντική δουλειά. - Δεν μπορεί. Η δική μου δουλειά δεν είναι;
Είναι δική μου δουλειά και θα το ήξερα.
Καληνύχτα, Άλμπι.
Μήπως έχασα κάτι σημαντικό;
- Όχι. Μόνο εμένα... - Αυτό; Αυτό είναι σημαντικό...
- Είναι; - Πολύ σημαντικό.
- Ευχαριστούμε. - Ευχαριστούμε. - (Άντε γαμήσου).
Λοιπόν... Ο αδερφός σου μου είπε ότι πας στο Κολέγιο.
Σπουδάζεις για να γίνεις γραμματέας, σωστά;
Ναι. Θα κάνω οτιδήποτε, για να φύγω απ' το Ανατολικό Λονδίνο.
Τόσο άσχημα είναι;
Έχω μεγαλύτερα όνειρα απ' το να σπρώχνω ένα καρότσι και να παντρευτώ κανέναν χασάπη.
Απλά δεν ξέρω ακριβώς ποια είναι, ακόμα...
Το Ανατολικό Λονδίνο δεν είναι και τόσο χάλια.
Το κέντρο της γης μπορεί να είναι οπουδήποτε σου αρέσει εσένα...
- Ακόμα κι εδώ; - Ναι, ακόμα κι εδώ.
- Στο Bethnal Green; - Ναι, στο Bethnal Green.
Σ' αρέσει που είσαι γκάνγκστερ;
Δεν είμαι γκάνγκστερ. Είμαι ιδιοκτήτης κλαμπ.
Μ' αρέσουν τα λεφτά και ο σεβασμός που λαμβάνω, επειδή είμαι ιδιοκτήτης κλαμπ.
Δεν είμαι γκάνγκστερ.
Θα μπορούσα να ήμουν μποξέρ, ξέρεις, αλλά... Γεια σου, φίλε.
αλλά θα κατέληγα να είμαι σαν πατάτα
και δε θα ήξερα καν ποια μέρα της εβδομάδας θα ήταν.
Έτσι, τουλάχιστον, ξέρω ποιος είμαι.
Επίσης, ξέρω ότι έχω κάνει κάτι για τον εαυτό μου.
Δε χρωστάω στον κόσμο τίποτα.
Όσο ο κόσμος συμφωνεί μαζί σου...
Πιστεύω ότι ο κόσμος θα είναι εντάξει.
(Ουίνστον Τσόρτσιλ) Θα αγωνιστούμε στις παραλίες,
θα αγωνιστούμε στους διαδρόμους προσγείωσης...
θα αγωνιστούμε στα χωράφια και στους δρόμους.
Θα αγωνιστούμε στους λόφους. Δε θα παραδοθούμε ποτέ. Κι αν...
Ρόνι!
Ρόνι, έλα έξω. Έχεις επισκέπτες, φίλε.
Πρόσεξε πού πατάς. Είναι λίγο βρεγμένα.
Εντάξει;
- Εσύ θα πρέπει να είσαι η Φράνσις. - Γεια.
Ναι; Γεια σου, Φράνσις. Καλώς όρισες στην οικογένεια.
Λοιπόν αυτό είναι λίγο πρόωρο, όμως, έτσι δεν είναι;
- Έχεις καμιά μπίρα, Ρόνι; - Ναι, φυσικά και έχω. Πήγαινε να πάρεις.
Δε σε πειράζει αν πιω μια μπίρα, ε;
Θα σας αφήσω, να γνωριστείτε.
Θέλεις ένα φλιτζάνι τσάι; Θα βάλω την τσαγιέρα. Κάθισε, έλα.
Κάθισε, όπου θες.
Χρειάζεται λίγο ζέσταμα. Λοιπόν...
Τι λες;
- Πιστεύεις ότι μοιάζουμε; Εγώ και ο Ρέτζι; - Ναι, σίγουρα.
Όχι, δεν το πιστεύεις. Πιστεύεις ότι αυτός είναι όμορφος,
ενώ εγώ έχω μια μούρη σαν τον κώλο ενός γορίλα.
- Όχι! Δε θα το έλεγα αυτό. - Δεν πειράζει, μην ανησυχείς. Το έχω συνηθίσει.
Σταμάτα να φτιάχνεις τα μαλλιά σου, εντάξει;
Βγάλε τα πράγματά σου απ' το αμάξι. Κάνε κάτι χρήσιμο.
Άντε, πήγαινε.
Είμαι ομοφυλόφιλος, Φράνσις.
Είμαι ενεργητικός, όμως, όχι παθητικός. Έχει διαφορά.
Δεν είμαι "αδερφή".
Πραγματικά πιστεύω ότι δε θα πρέπει κανείς να κρύβει αυτό που είναι.
Δε θα πρέπει να κρύβεις αυτό που είσαι, επειδή τότε γίνεσαι δυστυχισμένος.
Πολύ δυστυχισμένος.
- Δεν είσαι καλά, τότε. - Συμφωνώ, απόλυτα.
Ξέρεις, εγώ κι ο αδερφός μου θα κάνουμε κουμάντο σε όλο το Λονδίνο.
Οι κύριοι ανταγωνιστές των Κρέι, ήταν οι Ρίτσαρντσον του Νότιου Λονδίνου.
Τους αποκαλούσαν "η συμμορία των βασανιστηρίων".
Για να καταλάβουν και οι "ένορκοι"...
για λογαριασμό ποιανού δραστηριοποιούσουν σε αυτή την πλευρά του ποταμού;
- Έλα, Τσάρλι... Σε παρακαλώ. Σε ικετεύω... - Όχι, όχι, όχι...
Θα συνεργαστείς με το "δικαστήριο", ως νομικό πρόσωπο, ως εκ τούτου...
Τι; Τι;
- Αξιότιμε Πρόεδρε... - Γαμώτο!
Θα λες "Αξιότιμε Πρόεδρε", για να κερδίσεις την προσοχή του "δικαστηρίου"...
και να ανοίξεις έναν δίαυλο επικοινωνίας. Έναν αγωγό.
Λοιπόν, θα δοκιμάσουμε πάλι.
Για να καταλάβουν οι "ένορκοι"...
Για λογαριασμό ποιανού δούλευες σε αυτή την πλευρά του ποταμού;
Σε παρακαλώ, Τσάρλι! Σε ικετεύω, ρε γαμώτο!
- Ησυχία, στο δικαστήριο! - Γαμώτο!
Είσαι σε περιοχή Ινδιάνων, παλιόφιλε.
Έτσι αποκαλούν οι Κόκνεϊ τη νότια περιοχή του ποταμού, ε;
Περιοχή Ινδιάνων.
Λοιπόν αυτό που κάνεις, χωρίς να έχω δώσει την έγκρισή μου...
είναι ότι γεμίζεις την καντίνα σου από τη γαμημένη μου τρύπα ποτίσματος.
Δεν έχεις τ' αρχίδια να το κάνεις μόνος σου, φίλε.
Για ποιον δουλεύεις;
Δεν ξέρω για ποιο πράγμα μιλάς. Δεν ξέρω, Τσάρλι.
Πες το. Πες το όνομα. Πες το!
Έλα.
Ένσταση, κύριε Πρόεδρε. Ο πελάτης μου είναι ένας εξαιρετικός πολίτης.
Η ένσταση απορρίπτεται, επειδή είναι βαρετή.
Τότε, γαμήστε τον...
Πες το. Πες ότι είναι οι Κρέι, ρε μουνί.
Όχι, όχι... Μην κάνετε υποδείξεις στον μάρτυρα, για το τι θα πει.
Άντε γαμήσου!
Ο Αλέξανδρος μπορεί να ήταν Μεγάλος, αλλά δεν ήταν Έλληνας.
- Όχι; - Όχι, ήταν απ' τη Μακεδονία.
Αλλά αυτός τους αγαπούσε. Τον Αριστοτέλη και τα λοιπά...
Έβρισκε την ελληνική τεμπελιά εντυπωσιακή.
Χρήστο, φέρε λίγη ακόμα απ' αυτή την απαίσια ρετσίνα.
Τσάρλι, πρέπει να το λύσουμε αυτό...
Έχεις απόλυτο δίκιο. Χρήστο, πού είναι η ρετσίνα μου;
Οι Ρίτσαρντσον έστειλαν τον Τζορτζ Κορνέλ για ανακωχή.
Το μόνο που έλεγαν, ήταν: "Δώστε μια ευκαιρία στην ειρήνη".
- Ξαφνικά έγινες γενναίος; - Θέλουμε ανακωχή.
Θα σε κόψω κομματάκια.
Όχι, όχι. Άσ' τον να μπει μέσα, μικρός είναι.
Τα πράγματα έχουν ξεφύγει. Ο Τσάρλι θέλει συνάντηση.
Στο "Pig and Whistle". Σε ουδέτερο έδαφος. Μόνο αυτός, οι δυο σας και ο Έντι.
Και πώς ξέρουμε ότι θα είμαστε ασφαλείς;
Αυτό είναι θέμα εμπιστοσύνης, σωστά;
Εμπιστοσύνη, ε; Όλοι για εμπιστοσύνη μιλάνε, αλλά...
μόλις γυρίσεις την πλάτη σου, έρχεται ο άλλος με ένα μαχαίρι στο χέρι...
έτοιμο να σ' το καρφώσει στον κώλο.
Αυτό δε θα σε πείραζε και πολύ, ε;
Παλιοαδερφή!
Πάρτε τον, από δω. Άντε, δίνε του. Θα είμαστε εκεί, σε μια ώρα.
Έλα, άντε γαμήσου. Πάμε.
Άντε γαμήσου, καριόλη.
Γαμημένε ηλίθιε...
Τσάρλι, σε παρακαλώ, μπορώ να έχω άλλο ένα αυγό;
Τελείωσα μ' αυτό.
Δε μ' αρέσει αυτό, Ρέτζι.
Έλα, τώρα... Τους ξέρω αυτούς και την παμπ.
Μια χαρά θα είμαστε.
Πρέπει να καθαρίσεις τη γαμημένη την τουαλέτα. Βρομοκοπάει.
Δε φταίω εγώ που η καθαρίστρια δεν καθαρίζει. Τι θες να πιεις;
Ξέχνα το. Μόλις μπήκαν...
- Μπορώ να έχω δύο Guinness, παρακαλώ; - Ένα λεπτό, να αντικαταστήσω το βαρέλι.
Στους Ρίτσαρντσον έτυχε μια δουλειά. Θα σας προσέχουμε εμείς.
Δε χρειάζεται. Ο ιδιοκτήτης θα αλλάξει το βαρέλι. Ευχαριστούμε, πάντως.
Δε σε πειράζει να βάλω μια μπίρα, ε;
- Τι είναι αυτό; - Εσύ τι λες, μαλάκα; Όπλο.
Όχι. Αυτό είναι σαν πλάστης. Την έχει δει μαγείρισσα;
Ή μήπως θα μου φτιάξεις καμιά τούρτα;
Θα μου πεις και το τραγουδάκι, όταν θα σβήνω τα κεράκια μου;
Εγώ ήρθα για κανονική μάχη, με κανονικούς άντρες.
Όχι τον Συνταγματάρχη Κάστερ και τον Τζερόνιμο.
Τους ξέρετε αυτούς; Φυσικά και όχι.
Επειδή εσείς ασχολείστε με τη μαγειρική, σαν γυναικούλες, ε;
Ρετζ, αυτά είναι γαμημένα πουστάκια. Αλήθεια.
Κάνε στην άκρη, να περάσω. Άντε γαμήσου. Αυτοαποκαλείσαι "γκάνγκστερ" εσύ;
Η μάχη είναι μάχη!
Όπως στις ταινίες γουέστερν.
Ηλίθιοι! Τι απογοήτευση. Χάσιμο χρόνου...
- Ο αδερφός σου το 'χει χάσει. - Απλά είναι πολύ απογοητευμένος.
Κοίτα. Γεμάτο σίδηρο είναι...
Ο Τσάρλι Ρίτσαρντσον μας είπε να σας τσακίσουμε, Ρετζ.
Ναι, ε; Πολύ ευγενικό, εκ μέρους του. Άκου...
Όταν τον δεις, να του πεις από μένα...
να πάει να γαμηθεί αυτός κι ο αδερφός του...
και ο χοντρός ο Τζορτζ Κορνέλ, με τον οποίο κάνει παρέα.
Να πας να γαμηθείς κι εσύ... Ναι. Ναι.
Και να πάτε να γαμηθείτε κι εσείς οι υπόλοιποι. Τι λέτε γι' αυτό;
Σ' αρέσει αυτό;
- Δε θα σε πειράξει αν αντιδράσω, ε; - Μπορείς να το κάνεις, λες;
Σε προειδοποιώ, ότι δε μάχομαι δίκαια...
Γι' αυτό και έφερα αυτά...
Πριν αρχίσουμε, λοιπόν, θα σου πω ένα ανέκδοτο. Θα σ' αρέσει πολύ...
Ένας παρανοϊκός σχιζοφρενής, μπαίνει σε ένα μπαρ...
Γαμιόληδες!
Δεν είχαν καμιά πιθανότητα να νικήσουν τον όμορφό μου Ρέτζι.
- Ένας πόλεμος συμμοριών ήταν πλέον σίγουρος... - Γαμώτο, Ρον...
Όμως τη μέρα του τελικού του Παγκοσμίου Κυπέλου η Σκότλαντ Γιαρντ αποφάσισε να επέμβει...
Ελάτε, ηλίθιοι!
- Αστυνομία! Μείνετε εκεί που είστε! - Ελάτε, όχι σήμερα... Τι πάει να πει "δεν είναι γκολ";
Περιμένετε!
Είναι γκολ!
Ο Τσάρλι Ρίτσαρντσον καταδικάστηκε σε 25 χρόνια φυλακή,
για απάτη, εκβίαση και βιαιοπραγίες.
Το Λονδίνο ήταν μια ανοιχτή πόλη και οι Kρέι εγκαταστάθηκαν εκεί...
Χαίρομαι που ήρθατε, κύριε Ντε Φάι.
Κύριε Πέιν...
Δεν ιντριγκάρομαι εύκολα, αλλά το μήνυμά σας...
μου κίνησε το ενδιαφέρον...
Καθίστε.
Από δω οι δίδυμοι αδερφοί Κρέι.
Ο Ρόναλντ και ο Ρέτζι.
- Ναι, τους έχω ακουστά. - Είναι χρήσιμοι φίλοι.
Γιατί ακριβώς πρόκειται, κύριε Πέιν;
Για ένα καζίνο, στο Knightsbridge. Λέγεται "Esmeralda's Barn".
- Δεν το γνωρίζω. - Αλήθεια;
Θα σοκαριστείτε που θα μάθετε ότι έχετε κερδίσει 24.000 λίρες εκεί,
τους τελευταίους τρεις μήνες...
Οι φίλοι μου κι εγώ θα θέλαμε να το αγοράσουμε από σας.
Έχουμε και το συμβόλαιο, έτοιμο να το υπογράψετε.
Προκειμένου να κάνουν κουμάντο στο Λονδίνο, απαιτείτο νοημοσύνη και εκφοβισμός.
Δεν είναι προς πώληση.
Στο μέλλον, δε θα είμαστε τόσο ευγενικοί...
Το κόλπο ήταν να δημιουργηθεί μια ήσυχη βεβαιότητα.
Ότι η βία είναι πάντα μια επιλογή, αν χρειαζόταν...
και με χαρά θα χρησιμοποιούταν...
Ο Λέσλι Πέιν ήταν ένας απατεώνας και μεσάζοντας.
Ο Ρέτζι τον έβρισκε χρήσιμο, αλλά ο Ρον τον υποπτευόταν.
Φοβόταν ότι οι κομπίνες του ήταν το αντίθετο
απ' αυτό που θα έπρεπε να είναι ένας γκάνγκστερ.
Σκεφτείτε το Λας Βέγκας...
Εκεί είναι όλα νόμιμα και κάνει κουμάντο σε όλα η Μαφία.
Σύντομα, το ίδιο θα είναι και το Λονδίνο.
Τώρα που δεν υπάρχει η Αβάνα, η Μαφία ψάχνεται...
- Ο Μέγιερ Λένσκι κάνει ήδη έρευνες. - Ο Μέγιερ Λένσκι;
Ο αληθινός Μέγιερ Λένσκι;
Ο Μέγιερ Λένσκι.
- Οι Αμερικανοί θέλουν τη σιωπή μας; - Όχι. Δε δουλεύουν έτσι.
Δε θέλουν πόλεμο, Ρον. Είναι επιχειρηματίες.
Ίσως εγώ να θέλω πόλεμο...
Αυτό που θέλουν να μάθουν, είναι ποια είναι η ανερχόμενη ντόπια εταιρία.
Επειδή θέλουν να κάνουν "αποικία" στο Λονδίνο χρηματοδοτώντας
αυτή την εταιρία και μετά να κάνουν franchise στην πόλη.
Γι' αυτό θα πρέπει να αποδείξετε στους Αμερικανούς
ότι οι Κρέι είναι η μοναδική συμμορία στην πόλη.
Πολύ ενδιαφέρον.
- Ο κόσμος μπορεί να γίνει δικός μας. - Πέιν...
Χρησιμοποείς το "μας"πολύ...
Και λες και το "εμείς" πολύ...
Αλήθεια;
Η ερώτησή μου είναι: Το επίθετό σου είναι Κρέι;
Μην ανησυχείς, Ρον. Δεν προσπαθώ να σας κλέψω τη δόξα.
Ναι, είμαι σίγουρος...
Ρέτζι, πιστεύω ότι αυτή είναι πολύ κακή ιδέα. Πολύ κακή ιδέα.
Λέω να συναντήσουμε αυτούς τους μαφιόζους, έξω απ' το αεροδρόμιο του Λονδίνου.
Θα τους πάρουμε, θα τους κόψουμε κομματάκια,
θα τους βάλουμε μέσα στις βαλίτσες τους και θα τους στείλουμε σπίτι τους.
Αυτό είναι καλό σχέδιο.
Χαίρομαι πολύ που έχουμε αυτή τη συνάντηση.
Ο κύριος Λένσκι δείχνει ενδιαφέρον για το Colony Sporting Club.
Έχει τους ανθρώπους του, τού καζίνο, εκεί, αυτή τη στιγμή.
Ο κύριος Λένσκι ίσως να ήθελε να μάθει
ότι εμείς τυχαίνει να έχουμε ένα καζίνο δικό μας.
Αλήθεια; Δικό σας καζίνο;
Εμείς, όμως, έχουμε ολόκληρο το Λας Βέγκας...
Όμως εδώ, ο Ατλαντικός, είναι στη μέση.
Οπότε ο κύριος Λένσκι δεν έχει τη δυνατότητα
να διασφαλίσει τη φυσική ασφάλεια της ιδιοκτησίας του.
Και από εξωτερικούς παράγοντες, αλλά και απ' την αστυνομία.
Πιστεύει ότι η οικογένεια Κρέι μπορούν να βοηθήσουν.
Το Λονδίνο θα γίνει το Λας Βέγκας της Ευρώπης.
Χρειαζόμαστε κάποιον που να μπαίνει μπροστά και να παλεύει για μας.
Μπορούμε να σας παρέχουμε ασφάλεια.
Αυτό δεν είναι πρόβλημα... αλλά δε θέλουμε να δουλέψουμε για σας.
Θα προτιμούσαμε απλά να συνεργαστούμε.
- Αυτό που θέλει να πει ο Ρέτζι... - Νομίζω ότι ξέρει τι θέλει να πει. Το είπε, μόλις...
Είμαστε στην πίσω αυλή σας.
Και ο κύριος Λένσκι είναι ανοιχτός ανοιχτός σε συζητήσεις, τέτοιας φύσης.
Στέλνει αυτό, σαν χειρονομία καλής θέλησης.
Απλά, μια γεύση. Ανοίξτε το, σε παρακαλώ.
Τώρα... Ο δεύτερος χαρτοφύλακας περιέχει δικές μου δουλειές που θέλω να φροντιστούν.
Ομόλογα. Ελεύθερα χρήματα.
100.000 δολάρια, σε διαπραγματεύσιμα ομόλογα,
κλεμμένα από τράπεζα, στο Μόντρεαλ.
Πολύ "καυτά" για να μετακινηθούν στη Βόρεια Αμερική.
Είναι 100.000 δολάρια. Μπορείτε να τα διαχειριστείτε;
Ναι, μπορούμε να το κάνουμε.
Αλήθεια; Ωραία.
Παιδιά που κάνουν ληστείες, παίρνουν 20%.
Μοιραζόμαστε τα υπόλοιπα, 60/40.
Αν αυτό πάει καλά, Ρέτζι, έχω 2 εκατομμύρια ακόμα σε ομόλογα.
Αυτό σημαίνει ότι θα φύγετε απ' το δρόμο μας;
50/50, φίλε.
Σε συμπάθησα, Ρέτζι. 50/50, σύμφωνοι. Έγινε.
Χαίρομαι που κάναμε συμφωνία. Ωραία αίσθηση.
Ακούστε. Ελάτε στη Φιλαδέλφεια...
όποτε θέλετε, να δείτε τι θέλετε, όποιο μέγεθος
και σχήμα θέλετε κι εμείς θα το κάνουμε πραγματικότητα.
Μια όμορφη Ιταλίδα, ή μακαρόνια με κεφτέδες.
Προτιμώ τα αγόρια...
Συγγνώμη; Δε σε κατάλαβα.
Είπα ότι προτιμώ τα αγόρια. Και ιδιαίτερα τους Ιταλούς.
Μερικές φορές και Έλληνες, αλλά δεν έχω προκαταλήψεις.
Έχω πάει και με νέγρο, μια φορά...
και με έναν απ' την Ταϊτή, αλλά ήταν πολύ μαλάκας και τον πόνεσα πολύ.
Έχεις πολλά "αρχίδια" που το παραδέχεσαι αυτό, μικρέ.
Ξέρεις τι έχω να πω; Μπράβο! Στην υγειά σου! Έλα.
Πολλά "αρχίδια", μπράβο. Στην υγειά σου.
Στην υγειά μας.
Δεν καταλαβαίνεις! Δεν είναι αυτό που νομίζεις!
Είναι πολύ γλυκός και περνάω πολύ καλά μαζί του!
Επειδή εσύ ζεις μια βαρετή ζωή, δε θα κάνω κι εγώ το ίδιο!
Έχω βαρετή ζωή, επειδή τα θυσίασα όλα για σας!
Φράνσις, μου κόβεις την ανάσα...
Μπορείς να πάρεις τη δική μου...
Πλάκα έχεις. Έλα, μπες στο αμάξι.
Έλα, κάνε γρήγορα.
Το Esmeralda's Barn έκανε πολλά λεφτά, συνέχεια.
2.000 λίρες την εβδομάδα, καθαρό κέρδος.
Δεν υπήρχε τίποτα άλλο να κάνουμε, παρά μόνο να το απολαμβάνουμε.
Το να είναι ιδιοκτήτης αυτού του καζίνο, σήμαινε τα πάντα για τον Ρέτζι.
Είχε, επιτέλους, διασχίσει τη γραμμή ανάμεσα
στο παλιό Ανατολικό Λονδίνο και το Χρυσό Δυτικό.
Γινόταν σελέμπριτι και ο ίδιος.
Όσο η υγεία τους δεν υπέφερε, οι πλούσιοι
λάτρευαν να συναναστρέφονται με τους γκάνγκστερ.
Οι αριστοκράτες και οι εγκληματίες έχουν πολλά κοινά...
Είναι εξίσου αλαζόνες, βαριούνται εύκολα...
και έχουν πρόσβαση σε λεφτά, τα οποία δε δούλεψαν τίμια για να αποκτήσουν.
Και, κυρίως, δεν ενδιαφέρονται καθόλου για τους κανόνες ηθικής.
Και μαζί με τη ρουλέτα, μια συναρπαστική συνταγή επιτυχίας.
Ο Ρον ήταν ο αλλόκοτος.
Τα χάπια του έκαναν πιο σταθερή την κατάστασή του,
αλλά δε θα τον θεράπευαν ποτέ.
Δεν του άρεσε ιδιαίτερα η ζωή στο κλαμπ...
και ήθελε με τον Ρέτζι να ζήσει τη σκοτεινή πλευρά της ζωής των γκάνγκστερ...
Μόλις γυρίσεις τη γαμημένη την πλάτη σου...
η ζωή αρχίσει να σου παίζει βρόμικα παιχνίδια.
Δε θα περνούσαμε μαζί τα Χριστούγεννα, εκείνη τη χρονιά.
Υπήρχε ένα παλιό ένταλμα σύλληψης, για τον Ρέτζι.
Έκανε έφεση για τους τελευταίους έξι μήνες της ποινής του, αλλά απορρίφθηκε.
Έπρεπε να παραδοθεί, το πρωί.
Η αληθινή μου ζωή θα άρχιζε...
Τα λέμε.
- Γεια σου, Ρετζ. - Γεια.
Φρανκ...
θα προσέχεις την αδερφή σου, όσο θα λείπω;
Ναι, Ρετζ.
Ωραία.
Γρήγορα, Κρέι.
Σταμάτα, στη γραμμή.
Είσαι ένα τίποτα, εδώ μέσα.
Χτύπα τον!
- Άσ' τον ήσυχο, Γκίμπσι! - Σκότωσέ τον, Ρέτζι!
Σκάστε, όλοι σας!
Έλα, Ρετζ!
Δεν είσαι και τόσο δυνατός τώρα, ε;
Είσαι ένα τίποτα!
- Τίποτα! - Σταμάτα, σε παρακαλώ!
Καλύτερα τώρα, Ρέτζι.
Λίγος σεβασμός δε βλάπτει.
Σταμάτα...
Έχω αντιμετωπίσει και χειρότερες κουράδες, από σένα.
- Νερό, σε παρακαλώ... - Θες νερό;
Κοιτάξτε, κύριοι. Παρακαλάει για νερό.
Πώς τον βλέπεις τώρα, τον διάσημο Ρέτζι Κρέι;
Να παρακαλάει για νερό. Πώς κατάντησε έτσι;
Ρετζ τρέμεις λίγο, ε;
Ορίστε.
Καλό παιδί...
Για δες... Ο Ρέτζι Κρέι, να παρακαλάει για νερό...
Γεια σου, Φράνσις.
- Γεια σου, Ρον. - Είδα τον Ρετζ, σήμερα.
Σου στέλνει χαιρετίσματα και λέει ότι είναι καλύτερα να μην πας να τον επισκεφτείς.
- Είπε γιατί; - Όχι. Δεν το ανέφερε.
Το ξέρεις ότι είναι πιθανό ένα άτομο να γίνει φάντασμα,
ενώ είναι ακόμα ζωντανός;
Νομίζεις;
Έχει συμβεί σε σένα, έτσι δεν είναι;
- Όχι, όχι... Άκου... - Όχι, τι;
Όχι, όχι, σε παρακαλώ. Για ένα λεπτό μόνο... Άκου.
Τα καζίνα είναι υποχρεωμένα από το νόμο να καταβάλουν τα κέρδη αμέσως.
Γι' αυτό και επιμένουμε οι παίκτες να πληρώνουν τα χρέη τους αμέσως.
Είναι πολύ απλό.
Ναι, το ξέρω. Σε άκουσα, αλλά αυτό είναι δικό σου πρόβλημα κι όχι δικό μου.
Το δικό μου πρόβλημα, είναι ότι θέλω 50.000 λίρες.
Άρχισες, πάλι, με τις 50.000 λίρες... Για να πας στη Νιγηρία.
Δεν είναι μόνο για να πάω στη Νιγηρία. Τα θέλω για να ξεκινήσω μια εταιρία.
Θέλω να χτίσω μια πόλη, στη Νιγηρία, για τα παιδιά.
- Κοντά στο Enugu. - Στο Enugu, ναι.
Ναι, σου είπα στο Enugu! Δεν τα ξέρεις όλα, έτσι δεν είναι, Πέιν;
Το ήξερες ότι το "Enugu" είναι η αφρικάνικη λέξη για την "Ουτοπία";
- Όχι. - Όχι, δεν το ήξερες.
Ήξερες ότι η "Ουτοπία" είναι η ελληνική λέξη για το "Πουθενά";
Με 50.000 λίρες, μπορώ να το φτιάξω αυτό κάπου!
Θα μπορέσω να το κάνω ένα μέρος,
όπου οι άνθρωποι θα μου χαμογελούν και τα παιδιά θα χορεύουν...
Θα σου χαμογελάω εγώ, Ρον...
κι εγώ θα σου χαμογελάω, αν μου πεις πού θα μπορέσω να βρω 50.000 λίρες.
Σ' το λέω! Πόνταρέ τα, στο καζίνο!
- Δεν μπορώ να το κάνω αυτό! - Θα τα πάρεις απ' το καζίνο, ρε μαλάκα!
Μην ανακατεύεσαι με μια νόμιμη, κερδοφόρα επιχείρηση!
Δεν είμαι τραπεζίτης!
- Δεν είμαι γαμημένος τραπεζίτης! - Κοίτα τι έκανες!
Ορίστε άνθρωπος, που θέλει να φτιάξει και πόλη!
Μη με απειλείς, καριόλη!
Μην τολμήσεις να μου ξαναμιλήσεις έτσι, ρε μουνί!
Ο Ρέτζι δεν είναι εδώ, τώρα.
Άρα δουλεύεις για μένα, τον Ρον Κρέι!
Θα πας, λοιπόν, στη γαμημένη την τράπεζα και θα μου φέρεις τις 50.000 λίρες μου!
Ναι, θα πάω στην τράπεζα και θα τους μιλήσω και θα δω τι θα μπορέσω να κάνω.
Άκου, όμως... Μπορεί να δουλεύω για σένα, Ρον,
αλλά σίγουρα δε σε φοβάμαι.
Αυτό είναι ανοησία, όμως, γιατί θα έπρεπε να με φοβάσαι!
Επειδή αν ο αδερφός μου δεν είχε εγγυηθεί για σένα, θα ήσουν νεκρός τώρα.
Τι συνέβη;
Τι κάνεις εδώ; Δε σου είπε ο Ρόνι να μην έρθεις;
Μου έλειψες...
Φράνκι, δε θέλω να έρχεσαι εδώ και να με βλέπεις έτσι. Κατάλαβες;
- Ποιος το έκανε; - Ποιο;
Στο πρόσωπό σου. Κάποιος άλλος κρατούμενος;
Όχι, ένας απ' τους φύλακες.
- Το ανέφερες αυτό; - Όχι.
Σκέφτομαι, όταν βγω, να το πω στον Πρωθυπουργό, που θα με ακούσει.
Φράνκι, εδώ είναι φυλακή. Εντάξει; Αυτά συμβαίνουν εδώ.
Επικρατεί ο νόμος της ζούγκλας, εδώ.
Όμως μην ανησυχείς για μένα.
Είμαι μεγάλο παιδί και μπορώ να προσέξω τον εαυτό μου.
Θα βγω από δω μέσα, σύντομα.
Τον βλέπεις εκείνον τον τύπο εκεί, με το μεγάλο καπέλο;
Υπάρχει ένας πολύ καλός λόγος, που όλοι μας τον φωνάζουμε "γυναικεία τσάντα".
Δε θέλω τέτοια ζωή...
- Να σε περιμένω, ενώ εσύ είσαι στη φυλακή... - Το ξέρω.
Φράνκι, δε θα ξαναγίνει.
- Πώς μπορείς να είσαι σίγουρος; - Επειδή το ξέρω.
Επειδή σου υποσχέθηκα ότι δε θα ξαναγίνει ποτέ. Εντάξει;
- Ξέρω πώς μπορείς να είσαι σίγουρος... - Πες μου...
Αν αλλάξεις ζωή.
Να είσαι ιδιοκτήτης καζίνο και κλαμπ, που σου αρέσει.
Και να ξεχάσεις όλα τα υπόλοιπα.
Είναι, πραγματικά, τόσο απλό για σένα, ε; Να αλλάξω ζωή.
Μωρό μου, η ζωή δεν πηγαίνει πάντα όπως θέλουμε εμείς.
Η ζωή έχει άλλα σχέδια. Έτσι είναι. Έτσι είναι η ζωή.
Σ' αγαπώ.
Δν έχω ξαναγαπήσει κανέναν άλλο πριν, αλλά εσένα σ' αγαπώ, Ρέτζι.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Πιστεύεις ότι μπορεί να προστατέψει τους ανθρώπους;
Ποιο;
Η αγάπη.
Μ' αρέσει. Είναι καλός.
Εμένα ξέρεις τι μου αρέσει; Ο τρόπος που κουνάει τους γοφούς του.
Θέλω να πάω να φυσήξω...
Έχεις καυλώσει, Ρον;
Ναι. Ναι.
- Άντε, όρμα. - Θα το κάνω. Θα πάω να φυσήξω...
Θα το κάνω.
Έτσι, Ρον. Φύσα...
Σταματήστε.
- Ναι; - Γεια σου, Ρον.
Ξέρετε πότε σχεδιάζω να πεθάνω;
Πότε, Ρον;
Το τελευταίο λεπτό.
Μην τον ενθαρρύνεις, το μαλάκα, για όνομα του Θεού...
Εσείς όλοι, οι πλούσιοι γαμιόληδες...
Μπορεί να μην είμαι πολύ καλός, αλλά καλός γκάνγκστερ...
Ναι. Αυτόν τον τίτλο, τον διεκδικώ.
Πόσους τίτλους μπορείτε εσείς να διεκδικήσετε;
Της τεμπελιάς; Της ματαιοδοξίας;
Της κενότητας;
Είναι αηδιαστικό, αλήθεια.
Λίγη μαγεία, τώρα. Σας αρέσει η μαγεία, ε; Σε όλα τα παιδιά αρέσει.
Ξέρετε όλοι, τη φράση "μετατροπέας αυτοκινήτων".
Αλλά, επίσης, ξέρετε...
και τη λέξη "μπορώ".
Εσείς, μπορείτε;
Είσαι ελεύθερος!
- Γιατί πετάς πέτρες, στο παράθυρό μου; - Δεν είναι πέτρες, είναι καραμελίτσες.
Πάρε.
Μπράβο.
- Γιατί δε χτυπάς το κουδούνι; - Η μαμά σου...
Και μόνο να δω τη μαμά σου να ανοίγει την πόρτα, θα είναι λίγο σοκαριστικό...
Μπορεί να μου ρίξει καμιά σφαλιάρα.
- Επειδή ήσουν στη φυλακή; - Ναι. Κούκλα είσαι.
Κι εσύ είσαι κούκλος.
Ξέρω ότι είναι κάπως αργά, αλλά σου πήρα το δώρο σου για τα Χριστούγεννα.
- Να σ' το πετάξω; - Όχι.
Να σ' το φέρω εγώ πάνω; Δεν πλησιάζω στην πόρτα.
Εντάξει...
Καλά...
Πρόσεξε.
Είναι λίγο αργά τώρα, ε;
- Τα λουλούδια σου. - Ευχαριστώ.
Και...
το Χριστουγεννιάτικο δώρο σου.
Συγγνώμη, που το άργησα.
Άνοιξέ το.
Φράνσις Σι, θα με παντρευτείς;
Θα ζήσουμε ελεύθεροι και νόμιμοι;
Σ' τ' ορκίζομαι.
Ναι, Ρέτζι Κρέι, θα σε παντρευτώ.
Αυτή ήταν η δική μου.
Πονηρή...
Έλα, δείξε μας τον κώλο σου.
Δε μ' ακούτε... Το μόνο που λέω, είναι ότι το έγκλημα είναι ακόμα μια επιχείρηση.
Χρειάζεται τμήμα δημοσίων σχέσεων κι εμείς έχουμε τον Τζόζεφ Γκόμπελς.
Τον χοντρό;
Εσύ μπορείς να διαβάσεις τα χείλη. Τι λέει, Λες;
Δυσκολεύομαι λίγο... Λέει κάτι για κάποιον Γκόμπελς.
Πολύ παράξενο.
Ωραίο, ε;
Μια χαρά φαίνεται, Ρον. Πιο γυμνασμένος.
Πρέπει να είναι πάρα πολύ αναστατωμένος.
Έχασα κάτι;
- Παρασκευή βράδυ δεν είναι; - Προσπάθησα να σ' το πω...
Είναι Παρασκευή βράδυ, όμως. Δε μου είπες ότι είναι τόσο χάλια.
Ο Ρον φταίει. Το κατέστρεψε το μαγαζί. Η οικονομική καταστροφή είναι μεγάλη.
Και να σου πω και το χειρότερο;
Αυτό το μέρος θα χαθεί την επόμενη εβδομάδα,
που θα πρέπει να πληρωθεί και η εφορία.
Τι του λέει;
Μόλις του είπε ότι πρέπει να πληρωθεί εφορία που δεν έχει πληρωθεί, ο μαλάκας.
Πάμε.
Αυτή είναι δική μου δουλειά, κατάλαβες;
Πολύ αγενής...
Πού πας;
Αυτό είναι εγκληματικό, φίλε! Εγκληματικό!
Πού πας;
Ο όμορφος αδερφός μου, ο Ρέτζι...
Μια πρόποση, για τον όμορφο αδερφό μου!
Που, επιτέλους, γύρισε σπίτι, όπως ο Αγαμέμνονας γύρισε στην Ιθάκη!
Κι εσύ, όμορφη Φράνσις, πού ήσουν;
Είναι λες και αναστήθηκες, απ' τους νεκρούς...
Τι κάνεις, ρε; Τι παιχνίδι παίζεις;
Εγώ δεν παίζω κανένα παιχνίδι. Εσύ δε με χαιρέτισες καν...
- Ούτε ήρθες να πιούμε ένα ποτό μαζί... - Εντάξει. Γεια σου, Ρον. Ευχαριστώ.
- Άντε και γαμήσου! - Γιατί φωνάζεις;
Επειδή εσύ είχες όλο τον κόσμο στα χέρια σου...
και κατάφερες να τα γαμήσεις όλα!
Άκου. Εσύ ήσουν αυτός που έλειπε...
Εγώ ήμουν στη φυλακή, ρε μαλάκα!
Πάμε στοίχημα. Ο Ρον ή ο Ρετζ θα κερδίσει;
Και τι σκορ;
Ο Ρέτζι ποτέ δε χάνει, μπροστά σε κάποια που συνοδεύει.
- Τα είχες όλα! - Δεν είχα εσένα, όμως.
Είναι απίστευτο!
- Ρέτζι, σε παρακαλώ... - Εντάξει, είναι όλα υπό έλεγχο...
Ναι, τα έχει όλα υπό έλεγχο. Ευχαριστώ πολύ.
Είναι μεγάλο παιδί. Μιλάμε για τη ζωή μας.
Μιλάμε για το ότι είμαστε γκάνγκστερ,
επειδή τέτοιοι είμαστε. Κι εσύ, να πας να γαμηθείς.
- Φύγε. - Μη!
Ξέρεις... Μια απ' αυτές τις μέρες,
η θλιβερή σου ζωή, Ρον Κρέι, θα σε "καταπιεί"...
Μάλλον, βλέπεις πολλές ταινίες τρόμου...
Ή μήπως στα λέει η έξυπνη η μάνα σου αυτά;
Μπες στο αμάξι. Μην τολμήσεις να ξαναμιλήσεις έτσι, στη Φράνσις.
Να ξέρεις, Φράνσις, ότι το αίμα νερό δε γίνεται.
Εγώ είμαι μαζί με τον Ρέτζι, απ' τη μήτρα.
Σκάσε, Ρον. Θέλω να πεις "συγγνώμη" στη Φράνσις. Τώρα, αμέσως.
Εντάξει, Φράνσις...
Με συγχωρείς, εντάξει;
Με συγχωρείς, ειλικρινά, πάρα πολύ. Το κλαμπ είναι πολύ άδειο, όπως κι εσύ...
και δεν υπάρχει τίποτα άλλο σχεδόν μέσα,
εκτός απ' το πουλί του αδερφού μου...
Είσαι ντροπή και αίσχος.
- Με χτύπησες. - Ναι.
Όχι, Ρον!
Τώρα την έκανες, παλιομαλάκα!
Καριόλη!
Όχι το μπουκάλι!
Όχι τ' αρχίδια μου!
Ηλίθιε!
Σε παρακαλώ, καλή μου, φύγε.
Μπάσταρδε!
Δώσ' το μου αυτό.
Δεν πρέπει να χτυπάς κάποιον στ' "αρχίδια".
Τι κάνεις; Όχι, Ρον... Αυτό είναι μπουκάλι.
- Πάω να τους χωρίσω! - Όχι, κάτσε κάτω!
Είναι οικογενειακό το θέμα. Δώσ' τους χώρο.
Ελάτε, αρκετά!
Όχι...
Αρκετά, Ρετζ...
Δεν καταλαβαίνεις.
Δε με καταλαβαίνεις.
Ίσως επειδή δε θέλω να σε καταλάβω, αυτή τη στιγμή, Ρον.
- Απλά ήθελα να... - Είναι ανώφελο...
Βοήθησέ με, να σηκωθώ. Ήταν οδυνηρό...
Τι κάνεις; Γαμώτο, Ρον!
Αυτό που προσπαθώ να σου πω, είναι πολύ απλό... Άκουσέ με...
Εγώ είμαι πολύ...
πολύ εύθραυστος, εντάξει;
Είσαι εύθραυστος, κατάλαβα.
- Πολύ εύθραυστος. - Το κατάλαβα.
Ελάτε...
Δεν είμαι ο εαυτός μου...
Δεν είμαι εγώ αυτός, ε;
Δεν είμαστε εμείς.
- Με συγχωρείς πάρα πολύ. - Εντάξει.
Τελείωσες;
Έφυγε αυτή;
Ναι, έφυγε.
Δεν είναι κακή.
Ευχαριστώ, Ρον.
- Να τη. - Τη βλέπω.
Σταμάτα εδώ.
Θα είναι πολύ θυμωμένη, μαζί μου.
Άντε, πήγαινε.
Φράνκι... Φράνκι... Συγγνώμη.
- Μπορώ να σου μιλήσω, για κάτι; - Δεν πειράζει αν με ξεχάσεις.
- Μην το λες αυτό! - Είναι αλήθεια.
- Δεν το εννοείς. - Μη μου λες τι εννοώ. Ξέρω τι εννοώ.
Έλα, Φράνσις, σε παρακαλώ... Μπορούμε να ξεκινήσουμε πάλι, απ' την αρχή;
Απ' την αρχή. Μπορούμε να αφήσουμε πίσω όλα τα άσχημα...
και να κρατήσουμε μόνο τα καλά.
- Και ο Ρον; - Ο Ρον, τι;
Δεν είναι ακριβώς κάτι καλό, έτσι δεν είναι;
Δεν είναι κακός, όμως...
- Ήταν απαίσιος μαζί μου, χθες... - Ναι, αλλά, δεν είναι πάντα έτσι...
Μόνο όταν δεν παίρνει τα χάπια του είναι έτσι. Είναι ένας εφιάλτης.
Δεν είναι πάντα έτσι, όμως. Έχει χρυσή καρδιά.
Και σ' αγαπάει. Πιστεύει ότι είσαι υπέροχη.
Ειλικρινά, σ' το λέω. Όταν έφυγες, ήταν συντετριμμένος...
Με ρώτησε πού πήγες κι εγώ του είπα ότι έφυγες.
Και μου είπε να έρθω να σε βρω, να σε κρατήσω.
Και έχει δίκιο. Είσαι κάποια, που πρέπει να κρατήσω.
Έχει δίκιο. Συγχώρεσέ τον.
Λυπάται πολύ και εγώ το ίδιο.
Σου ζητάμε συγγνώμη. Όμως, ξέρεις κάτι;
Αυτά συμβαίνουν, μερικές φορές. Οι οικογένειες κάνουν βλακείες, έτσι δεν είναι;
Τσακώνονται και μετά τα ξαναβρίσκουν...
Τελικά, όμως, μένουν μαζί, επειδή αγαπούν ο ένας τον άλλο.
Αυτό κάνουν.
Και μη μου ξαναπείς να σε ξεχάσω, γιατί δεν πρόκειται να γίνει ποτέ αυτό.
Τους τελευταίους έξι μήνες, μόνο εσένα σκέφτομαι...
Βγήκα έξω, το κλαμπ είναι σε χάλια κατάσταση...
Συγγνώμη.
Εντάξει;
Ήταν ώρα οι Κρέι να μπουν στη μυστική ιστορία της δεκαετίας του 1960.
Όσο παράλογο κι αν φαίνεται...
εξακολουθούσε να είναι όνειρο του Ρον να φτιάξει μια ουτοπική πόλη στη Νιγηρία.
Μερικοί γεννιούνται για να είναι Ρόνι Κρέι...
και μερικοί για να είναι πολέμιοι του Ρόνι Κρέι.
Ο Λόρδος Μπούδμπι ήταν διακεκριμένο μέλος της Βουλής των Κοινοτήτων.
- Ρόνι. - Ναι.
Λυπάμαι, αλλά η απάντησή μου είναι "όχι".
Η Νιγηρία είναι πάρα πολύ μακριά...
και ποτέ δεν εμπλέκομαι σε κάτι που δεν μπορώ να ελέγξω προσωπικά.
Λυπάμαι πολύ.
Είναι πολύ καλός, ε;
Θέλετε πάγο και μια φέτα λεμόνι, Λόρδε μου;
Πάγο και μια φέτα λεμονιού.
Σε παρακαλώ, "αρκουδάκι" μου.
Και κάνε λίγο γρήγορα.
Ξέρετε πού έμαθα ότι τα λεμόνια είναι ιδιαίτερα καλά και φρέσκα;
Όχι. Πού;
Στο Enugu, της Νιγηρίας.
Είσαι πολύ καλά ενημερωμένος, Τέντι.
Πολύ καλά ενημερωμένος.
Άσπρο πάτο.
Σ' αρέσει, Τέντι;
Ο Μπούδμπι αρνήθηκε, αλλά η φιλία ισχυροποιήθηκε.
Και ο διεστραμμένος αριστοκράτης,
έγινε σύντομα καλεσμένος στο διαμέρισμα του Ρον.
Ο κυματισμός θα εξαπλωνόταν μακριά και ευρέως.
Πάρε με τηλέφωνο, αργότερα, Τομ.
Χάρι, μόνος;
Δε χρειάζεται. Υπάρχουν πολλά "φρούτα" εδώ...
Τομ, δεν είσαι στη Βουλή των Κοινοτήτων απόψε;
Ναι.
Κοίταξέ με, ρε γαμιόλη.
Ε;
Κοίτα αυτόν, τώρα.
Κοίταξέ με.
Κοίταξέ με!
Θεέ μου. Αυτός είναι ο Μπομπ Μπούδμπι.
Μάλιστα, Πρωθυπουργέ.
Αυτό είναι ένα όργιο!
Θα βρουν δυσκολία να το εξηγήσουν αυτό.
Μάλιστα, κύριε.
Αυτός είναι ο Τομ Ντράιμπεργκ;
Μάλιστα, κύριε.
Δεν υπάρχει ηθικό πλεονέκτημα για το κόμμα μου,
αν το κόμμα μου έχει εμπλακεί επίσης.
Γίνεται και λίγο χειρότερο, κύριε...
Πού τραβήχτηκαν αυτές οι φωτογραφίες;
Στην Οδό Cazenove Road στο Hackney.
- Τι στο διάολο έκαναν στο Hackney; - Εκεί γίνεται χειρότερο...
Νόμιζα ότι το όργιο ήταν το χειρότερο. Υπάρχει και χειρότερο απ' αυτό;
Είναι δύο αδέρφια, γκάνγκστερ και τους παρακολουθούσαμε.
Οι Κρέι.
Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν στο διαμέρισμα του Ρον Κρέι.
Εκτός από το όργιο, τους παρακολουθούμε για απάτες, προστασία...
και ίσως να είναι μπλεγμένη και η Αμερικανική Μαφία.
Ο υπόκοσμος του Λονδίνου είχε φτάσει στο αποκορύφωμά του.
Σκάνδαλα πολλά...
Οι εκλογές είναι σε 10 εβδομάδες.
Και οι δύο πλευρές θα ψηφίσουν έξω από το κοινοβούλιο.
Τι ακριβώς κάνετε γι' αυτό;
Τίποτα, προφανώς.
Ιταλικό είναι;
Δεν ξέρω.
Είναι Daimler;
Ωραίο.
Τι θέλεις, για τα Χριστούγεννα;
Δεν ξέρω. Δε χρειάζεται να μου πάρεις τίποτα.
Δε χρειάζεται να μου πάρεις δώρο.
Αυτό είναι γελοίο. Να μη σου πάρω τίποτα, για τα Χριστούγεννα;
Κάνε μου έκπληξη, τότε.
Θα σου κάνω δώρο ένα σακί με κάρβουνα.
Θα σου κάνω δώρο ένα σακί με κάρβουνα. Τυχερούλα.
Αυτό;
Τι είναι;
Για τα Χριστούγεννα.
Για μένα;
Αυτό το κλαμπ θα γίνει δικό μου.
- Αλήθεια; - Ναι.
West End, μια "πινελιά" φινέτσας.
Αυτή είναι η ευκαιρία μας, για να φύγουμε από δω.
Χιονίζει.
Πάει...
Τι ήθελα για τα Χριστούγεννα;
Τον Ρέτζι μου, ελεύθερο και νόμιμο.
Όμως, ο Ρον ήθελε κι εκείνος τον Ρέτζι του πίσω...
Ήθελε πολύ τον δίδυμο γκάνγκστερ του.
Ο Ρέτζι, λοιπόν, επέλεξε να κρυφτεί.
Ο ιδιοκτήτης ήταν ο Hew McCowan, γιος ενός βαρονέτου.
Παρόλο που, συνήθως, δεν πτοούταν απ' τις εργατικές τάξεις...
συμφώνησε να πουλήσει το μισό κλαμπ.
Ο Ρέτζι ήξερε ότι θα έπαιρνε και το υπόλοιπο, εν καιρώ.
Μια βρόμικη συμφωνία, για μια "καθαρή" ζωή.
Ο Ρον είχε τρομοκρατηθεί, ότι ο Ρέτζι θα τον άφηνε πίσω.
Έστειλε τον Τέντι, να ακυρώσει τη συμφωνία.
Ακούστε, κύριοι. Μίλησα με τον Ρέτζι...
Δεν μπορώ να σε κοιτάξω, καλέ μου, γιατί μπορεί να χαθώ στα μάτια σου...
- Έχω μια συμφωνία, με τον Ρέτζι... - Σκατά είναι αυτό!
Υπέγραψα και συμβόλαιο.
Έχω κανονίσει με τον Ρέτζι! Ρώτα τον!
Σε παρακαλώ!
Έχω πελάτες!
Ελάτε.
Έχω πελάτες, κύριοι, σας παρακαλώ!
Έχω μιλήσει με τον Ρέτζι!
Δε δουλεύουμε για τον Ρέτζι. Δουλεύουμε για τον Ρόνι.
Ο Ρον σχεδόν πήρε αυτό που ήθελε.
Ο McCowan έκανε πίσω στη συμφωνία, αλλά κάλεσε και την αστυνομία.
Και ο Ρέτζι και ο Ρον κατηγορήθηκαν για εκβιασμό.
Σ' τ' ορκίζομαι, η αστυνομία με παγίδεψε.
Είμαι αθώος.
Είμαι εντελώς αθώος...
- Ακόμα κι αν είσαι... - Τι;
Θα πας πίσω στη φυλακή.
Μου είχες υποσχεθεί κάτι.
Και ισχύει αυτό. Είμαι αθώος, που να πάρει ο διάολος!
Συγγνώμη, που έβρισα μπροστά σου.
Θέλω να με παντρευτείς.
Σε παρακαλώ...
Αν είσαι αθώος και απαλλαχθείς απ' την κατηγορία, θα σε παντρευτώ.
Αν, όμως, είσαι ένοχος, δε θέλω να σε ξαναδώ ποτέ.
Γιατί το λες αυτό;
Φραν, μη...
Φράνι, μη...
Παραδόξως, ήταν ο Λόρδος Μπούδμπι που τον έσωσε.
Οι υπερβολικές του εξηγήσεις δεν πέρασαν απαρατήρητες.
Επιτέλους, τη βρήκα...
Ήταν στα σωστά μέρη.
Πείτε: "Enugu".
Enugu.
Η φωτογραφία, που τραβήχτηκε στο διαμέρισμα του Μπούδμπι, κατέληξε στην εφημερίδα.
Μαζί με την ιστορία για σεξουαλικά παραπτώματα...
μεταξύ ενός γκάνγκστερ και ενός μέλους της Βουλής των Λόρδων.
Το πρόβλημα είναι ότι, δυστυχώς...
για μια φορά είναι αλήθεια.
Δε με ενδιαφέρει η αλήθεια, Χάρολντ.
Εκτός απ' το ότι όσο πιο μεγάλη είναι η αλήθεια...
τόσο μεγαλύτερο είναι και το σκάνδαλο.
Οι εκλογές επίκειντο...
κι έτσι ο Πρωθυπουργός έφερε τον Άρνολντ Γκούντμαν, να λύσει το πρόβλημα...
Θέλω να μιλήσω με τον Σέσιλ Κινγκ, της Sunday Mirror.
Ο μεγάλος και ο καλός επιμελήθηκαν το κουκούλωμα.
Όταν οι δικηγόροι των Κρέι απείλησαν να φέρουν τον Μπούδμπι σαν μάρτυρα...
η ενοχοποίηση ήταν ξεκάθαρη.
Η Κυβέρνηση θα έπρεπε να το απορρίψει...
ή αλλιώς, να αντιμετωπίσει τις συνέπειες.
Αυτό έκανε τους Κρέι τους απλησίαστους του Λονδρέζικου εγκλήματος.
Νέα στοιχεία υποδηλώνουν ως μάρτυρα τον κύριο McCowan.
Η υπόθεση κλείνει.
Εκείνο το βράδυ οι Κρέι γιόρτασαν τη νίκη τους, στο κλαμπ του McCown.
Ο Ρέτζι είχε αγοράσει το "Hide-a-way", το ίδιο απόγευμα.
Με έκπτωση.
Σας ευχαριστώ!
Γιατί είστε εδώ, λοιπόν;
Ήρθα, για να δω τη διαφορά ανάμεσα σε σένα και μένα.
Τη διαφορά;
Εντάξει...
Μεγάλωσα φτωχός...
όπως κι εσύ.
Κι εγώ ήμουν μποξέρ, όπως κι εσύ.
Όμως, αυτό δε με έκανε κλέφτη...
Σε έκανε, όμως, μπάτσο, ε;
Ναι...
Άρα ούτε εσένα σε έκανε και τόσο καλό άνθρωπο...
Ξέρεις, η διαφορά μεταξύ μας...
πέρα απ' τα προφανή...
είναι ότι εγώ δουλεύω για τον εαυτό μου.
Ενώ εσύ...
εσύ δουλεύεις γι' αυτούς.
Κύριε, μπορώ να εξηγήσω...
Εδώ είναι Scotland Yard.
Κι αυτή η έρευνα θα σταματήσει, αμέσως.
Μα υπάρχουν πολλά περισσότερα...
Η έρευνά σου, για τους Κρέι, θα σταματήσει αμέσως!
Φοράει μαύρα.
Ναι, το ξέρω. Μπερδεύτηκε.
Νόμιζε ότι ήταν κηδεία.
- Φόρεσε μαύρα, η γαμημένη σκύλα... - Το ξέρω. Μη σε πτοεί αυτό.
Περίμενε να δεις την κόρη. Είναι κούκλα, με το νυφικό.
Τι της βρίσκεις;
Βλέπω τον εαυτό μου σ' αυτήν.
Βλέπω, τι θα μπορούσα να είμαι.
Ξέρεις...
- Αν δε φοβόμουν τόσο. - Εσύ δε φοβάσαι τίποτα.
Ναι...
Τι κάνει αυτή;
Ξέρεις, θα λέει.
Πάρε βαθιά ανάσα.
Γιατί δεν είσαι μέσα;
Είσαι απόλυτα σίγουρη, ότι θέλεις να το κάνεις αυτό;
- Μαμά, μην αρχίζεις πάλι... - Είναι εντάξει, Φρανκ.
Τον αγαπώ.
Τον αγαπάς...
Ξέρεις τι είναι αγάπη, Φράνσις;
Ξέρω ότι δεν είναι απάντηση, σε τίποτα.
Όμως, η αγάπη είναι μάρτυρας.
Ο Ρέτζι με βλέπει.
Και τον βλέπω κι εγώ.
Και ποια είσαι εσύ, να το αρνηθείς αυτό;
Είμαι η μητέρα σου.
Η εκπρόσωπος του στιλ στο Ανατολικό Λονδίνο, Φράνσις...
Εσύ είσαι.
Σ' ευχαριστώ.
Ρον, κοίτα την...
Είναι πανέμορφη!
Να ζήσετε.
Ελεήμων Θεέ...
δέξου τις προσευχές μας, για τη Φράνσις και τον Ρέτζιναλντ...
που ζητούν την ευλογία σου...
Αμήν.
Τραγούδα, γαμώτο!
Πήγαμε, για μήνα του μέλιτος, στην Ελλάδα...
Ο Παρθενώνας στεκόταν εκεί, 2.400 χρόνια.
Η υπόσχεση του Ρέτζι να μείνει "καθαρός", κράτησε δύο εβδομάδες...
"New Mill"...
Κλαμπ "Gigi"...
και Ρόνι Σκοτ.
Κι αυτά, είναι απ' το Αμβούργο.
Έτοιμο και το τσάι!
Τσάι είναι.
Ξεκινήσαμε κοντά στο Marble Arch, στο Δυτικό Λονδίνο.
Και στους δυο μας, όμως, έλειπε το Ανατολικό Λονδίνο.
Έτσι πήραμε ένα άδειο διαμέρισμα, κάτω απ' το Rons Cedra Court.
Όπως και όλα τα άλλα, όμως, στη ζωή μας, θα ήταν κι αυτό προσωρινό...
Όχι πολύ έξυπνο...
Τα πάρτι του Ρον, δε με άφηναν να κοιμηθώ τα βράδια.
Και τα κλαμπ κρατούσαν τον Ρέτζι έξω, μέχρι πολύ αργά.
Απολάμβανε να είναι γκάνγκστερ, τελικά...
Ακούσαμε ότι ήσουν κάτω, στο Regency, τις προάλλες.
Κουνούσες ένα όπλο.
Επειδή οι αδερφοί Μπάρι δε με άφηναν να μπω μέσα.
Έλεγαν ότι ήμουν μεθυσμένος.
Ήσουν. Σκνίπα ήσουν.
Και κουνούσες κι ένα όπλο...
Όχι.
Το ξέρεις ότι το προστατεύουμε εμείς, αυτό το μαγαζί.
Εντάξει;
Μην ξανακάνεις μαλακίες, λοιπόν, εκεί κάτω.
Το έκανα λίγο πιο "ενδιαφέρον" για τους άλλους.
Λίγο πιο "ενδιαφέρον"...
Ορίστε.
Δε θα το ξανακάνεις αυτό ποτέ, ε;
Όχι, κύριε.
Καλό παιδί.
Γαμώτο...
Σήκω πάνω... Άντε γαμήσου.
Πολύ ευγενικό, εκ μέρους σου.
- Παράξενο, ε; - Όντως.
- Εντάξει; - Όχι.
Όχι, Φράνσις... Όχι, έτσι...
Κάθισε με τον κύριο Κρέι και θα το κάνω εγώ.
Εντάξει;
Δεν μπορεί καν να φτιάξει ένα τσάι της προκοπής!
Τον κακομοίρη τον Ρέτζι...
Καλή προσπάθεια!
Σαν χαζή είναι, μ' αυτό το φόρεμα.
Εγώ δε θα το αγόραζα με τίποτα.
Τον κακομοίρη τον Ρέτζι...
Έφυγα, χωρίς να χαιρετίσω.
Μια θλιβερή νίκη.
Ποτέ δε θα ήμουν αρκετά καλή, για τον Ρέτζι τους.
Θεωρούσαν ότι ήταν πολύ καλός για μένα.
Ο Ρέι δεν ηρεμούσε αν δεν παρακολουθούσε τον άντρα μου, μια φορά τη μέρα.
Το ίδιο έκανε, συχνά, και σε μένα.
Όπου κι αν πηγαίνεις, μη σταματάς αν δε φτάσεις στη θάλασσα...
Όλοι μας, όμως, χρειαζόμαστε κάτι.
Κι αυτό που εγώ μοιραζόμουν με τον Ρον,
ήταν τα χάπια για να αντέξω να βγάλω τη μέρα.
Τα υπνωτικά χάπια βοηθούσαν, μερικές φορές,
άλλα χάπια βοηθούσαν άλλες φορές...
Ήταν σαν ένας "φίλος", που δε με έκρινε ποτέ.
Και το μόνο που ήθελε, ήταν να αγαπιέται κι εκείνος.
Οι μικροί "βοηθοί" της μητέρας.
Ήταν πολύ σημαντικοί.
Μη με πηγαίνεις τόσο γρήγορα.
Δε σε πηγαίνω πολύ γρήγορα. Πάνω στο γρασίδι περπατάμε.
Λοιπόν. Σχεδόν φτάσαμε...
Λίγο ακόμα...
- Έτοιμη; - Ναι.
Θεέ μου!
Σ' αρέσει;
Ναι! Τι μάρκα είναι; Πώς λέγεται;
- Είναι μια Triumph. Μια Triumph Spitfire. - Μπορώ να μπω μέσα;
Φυσικά και μπορείς.
Δική σου είναι. Χρόνια πολλά, για τα γενέθλιά σου.
- Χρόνια πολλά, για τα γενέθλιά σου, Φράνσις. - Σ' ευχαριστώ.
Θα με πας μια βόλτα, να οδηγήσω εγώ;
Μπορώ...
- Τώρα; - Όχι σήμερα.
Γιατί όχι;
Απλά δεν μπορώ, σήμερα.
- Όμως, μπορώ αύριο. - Εντάξει.
Συγγνώμη.
Κρέι!
Κρέι.
Υπάρχει ένας εγγενής κίνδυνος σ' αυτή τη λέξη.
Είναι η μοναδική λέξη, που κάποιοι έχουν ανάγκη να ακούνε.
Τι εννοείς η "μοναδική λέξη";
Όπως το Ford.
Ή το Shell.
Ή το Woolworth.
Woolworth. Ναι, πολύ ενδιαφέρον.
Απλά λέω ότι το "Κρέι"¨ είναι μια φίρμα...
και μια καθιερωμένη φήμη χρειάζεται
λιγότερη συντήρηση και χρησιμοποιεί λιγότερη βία.
Οι άνθρωποι συμμορφώνονται, από μόνοι τους.
Κλαμπ ζητούν την προστασία μας, πριν καν πάμε εμείς εκεί.
Αυτό είναι αλήθεια. Το κάνουν.
Πάει πολύ καλά, λοιπόν.
Έχεις δίκιο.
Βγάζει νόημα.
Ξέρετε τι μ' αρέσει;
Μ' αρέσει πού και πού...
να εξαναγκάζω κάποιον, όπως παλιά.
Πού είναι το κακό, σ' αυτό;
Απλά πιστεύω ότι μπορείς και καλύτερα, Ρον.
Το θέμα είναι να αποφεύγεις να μπαίνεις φυλακή.
Κανείς μας δεν πρόκειται να γίνει πιο νέος.
Πρέπει να τα αφήσετε όλα αυτά πίσω σας, εντάξει;
Πρέπει να κοιτάξεις το μέλλον σου, με την όμορφη νεαρή γυναίκα σου.
Καριόλη!
Σε προειδοποιώ!
Αυτή είναι μια εταιρία! Πάρ' το χαμπάρι!
Καλά είσαι; Βλέπεις;
Δε δουλεύω εγώ για σένα, ηλίθιε μπάσταρδε!
Κόψ' το!
Δε μ' αρέσει και δεν τον εμπιστεύομαι καθόλου.
Μιλάει πάρα πολύ και κάνει πάρα πολλές ερωτήσεις.
Τον θέλω νεκρό!
Ο Λέσλι Πέιν είναι συνεργάτης μας κι εσύ τον θες νεκρό!
- Έχεις πάρει τα χάπια σου; - Γάμα τα, τα χάπια!
Και γάμα και τον Πέιν, με τον γαμημένο του χαρτοφύλακα!
Δε με νοιάζει τι έχει μέσα στον χαρτοφύλακά του!
Εμένα με νοιάζει τι έχεις εσύ εκεί μέσα!
Ξέρει πολλά...
Ξέρει πολλά, για μας. Πάρα πολλά.
Ξέρει πάρα πολλά για μας;
Άλμπι, εσύ ξέρεις πολλά για μας;
Ξέρει πράγματα...
για μένα, για τον Ρον, για την εταιρία...
για τις πληρωμές.
Ξέρει ότι εξαργυρώνουμε ομόλογα.
Ξέρει ότι "λαδώνουμε" δικαστές, για να μας βλέπουν με "καλό μάτι".
Εσύ το ξέρεις αυτό;
Ναι.
Το ξέρεις. Τι έκπληξη! Τζακ, φίλε μου, εσύ ξέρεις τίποτα για απάτες;
Οτιδήποτε.
Ξέρεις πώς "λαδώνουμε" την αστυνομία, κάθε τελευταία Πέμπτη του μήνα;
- Το ξέρεις αυτό; - Ναι, φυσικά.
Τι έκπληξη κι αυτό!
Γιατί, λοιπόν, να μην σκοτώσουμε τον Τζακ, τώρα;
Ή και τον Άλμπι! Όλους!
Ή μπορείς εσύ να σκοτώσεις εμένα κι εγώ εσένα και να πεθάνουμε κι οι δυο!
Τι ευφυέστατη ιδέα!
Άκου, επιτέλους, τι λες, Ρον! Είσαι θεόμουρλος!
Οι άνθρωποι που ζουν σε "γυάλινα σπίτια", δε θα πρέπει να πετάνε πέτρες...
Το ξέρεις ότι δεν είχα πιει ποτέ τζιν, μέχρι που ήρθα εδώ;
Το επόμενο, λοιπόν, που σου μένει να κάνεις,
είναι να τραγουδήσεις το "God save the Queen".
Τι ήθελες να συζητήσουμε, κύριε Μπρούνο;
Τα πράγματα πάνε πολύ καλά κι είμαι πολύ ευχαριστημένος.
Αυτό είναι καλό. Κι εμείς είμαστε πολύ ευχαριστημένοι.
Ωραία.
Στην υγειά μας.
Το κατάλαβες ότι ζήτησα να σε δω μόνο.
Βλέπεις, στη δική μας δουλειά...
δεν είναι καλό να είσαι διάσημος.
Η ανωνυμία είναι στόχος μας.
Πρόκειται για τον κύριο Λένσκι, Ρετζ.
Βλέπει ότι έχεις πάρα πολλές δυνατότητες.
Όμως βλέπει στον αδερφό σου, τον Ρον περιορισμούς...
Ίσως...
να πρέπει να καθίσουν και να μιλήσουν...
- Μπορεί να έρθει για καμιά κουβεντούλα. - Για κουβεντούλα;
Έχετε πολλή πλάκα.
Έχεις ακουστά τους αδερφούς Γκάλο; Απ' το Μπρούκλιν;
- Όχι. - Παρόμοια κατάσταση.
Ο Ρον είναι αντίστοιχα ο Τζόι.
Και δε θα καταλήξει καλά, και στις δύο περιπτώσεις.
Τι ακριβώς μου ζητάτε να κάνω, κύριε Μπρούνο;
Σου ζητάω να κάνεις κάτι για τον Ρον.
Δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Είναι αδερφός μου.
Εντάξει.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
Δεν τελείωσα μαζί σου ακόμα.
Ο κύριος Κρέι...
Αν ξαναπείς αυτό το όνομα, άλλη μία φορά...
θα σου κάνω κακό, κατάλαβες;
Έχω κάνει μια συμφωνία, με τον κύριο Κρέι.
Δε ρώτησα αν έχετε κάνει συμφωνία.
Ρώτησα αν με κατάλαβες!
Η συμμορία των Ρίτσαρντσον εξαφανίστηκε.
Αλλά ο Τζορτζ Κορνέλ είχε διασχίσει το ποτάμι,
για να ζητήσει τα χρήματα της προστασίας τους.
Σε προειδοποίησα!
Η αντίδραση του Ρον θα του διασφάλιζε
τη θέση του ανάμεσα στους γκάνγκστερ-μύθους.
Αυτό είναι Αγγλικό τσάι του πρωινού;
Καταλαβαίνει κανείς απ' τα μούτρα σου, τι πιστεύεις γι' αυτό...
- Ωραίο κουτί. - Δεν είναι Αγγλικό τσάι του πρωινού, όχι.
Έχει φερομόνες μέσα.
Μουνίλα μυρίζει.
Έτσι το φτιάχνουν, σήμερα.
Πολύ όμορφο, ε;
- Χαίρομαι που σ' αρέσει. - Ναι.
Η μαμά μου θα χαρεί πάρα πολύ.
Το πήρες απ' την παλιά αποθήκη; Μην πεις τίποτα. Καλό είναι.
Να δώσεις χαιρετίσματα στην κυρία Κρέι, από μένα.
Ευχαριστώ.
Και το άλλο θέμα...
Ποιο θέμα;
- Αυτό; - Ναι.
Λοιπόν...
Δεν πιστεύω να θες καμιά αποζημίωση;
Δεν μπορείς να το διαχειριστείς μόνος σου;
Σε πληρώνω για προστασία, Ρον.
Τι προσπαθείς να μου πεις;
- Τίποτα... - Το είπες.
Ήρθες εδώ, με τη γαμημένη τη μύτη σου...
και το τσάι σου...
το γαμημένο εξωτικό σου τσάι...
και λες αυτό.
Ότι δεν είμαι και πολύ καλός στη δουλειά μου.
- Δεν το εννοούσα έτσι... - Έτσι το εννοούσες!
Όχι, εγώ...
Άκου να σου πω...
Με το θέμα σου...
θα ασχοληθώ εγώ. Εντάξει;
Εσύ πήγαινε με τον Τέντι και φέρε μου 2.000 λίρες, εντάξει;
Και σε αντάλλαγμα, το υπόσχομαι, ότι θα βάλω να δολοφονήσουν τον Τζορτζ Κορνέλ.
Εντάξει;
- Εγώ δεν είπα... - Εντάξει;
- Δεν είπα τίποτα για δολοφονίες, Ρον. - Το έκανες!
Αυτό εννοούσες. Κοίταξέ με. Το εννοούσες, με τα μάτια σου.
Στα μάτια σου το είδα.
Το βλέπω στα γαμημένα τα μάτια σου!
- Με απειλείς; - Όχι.
Επειδή έχεις θάνατο στα μάτια σου και με απειλείς!
- Με απειλεί; - Είναι δύσκολο να το πω, Ρον.
- Θα πληρώσω. - Τι θα κάνεις;
- Θα το πληρώσω. - Φυσικά. Και η συμφωνία είναι συμφωνία.
Τελείωσε.
Τελείωσε. Τέλος. Τέντι, πάρ' τον.
Ευχαριστώ.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου.
Ευχαριστώ για το τσάι.
Είναι καλή συμφωνία.
Πώς είμαι;
Θανατηφόρος...
Θες να έρθω κι εγώ μέσα, μαζί σου;
Μέσα.
Μείνε στο αμάξι.
Έχεις τίποτα να μου πεις;
Για δες ποιος ήρθε...
Χριστέ μου!
Δε γελάς τώρα, ε;
Για όνομα του Θεού...
Αφεντικό, για όνομα...
Κάτω όλοι!
Βουλώστε το!
Τι κοιτάς εσύ;
Δεν είδατε τίποτα!
Ο Ρόνι Κρέι δεν ήταν;
Γαμώτο!
Ρέτζι...
Τρελός είσαι;
Στο "Blind Beggar"; Τον Κορνέλ;
Το λένε στο ραδιόφωνο.
Ρέτζι...
Γεια σου, μαμά.
Ευχαριστώ.
Για δες...
Πόσο όμορφος είσαι!
- Θα σου φέρω ένα φλιτζάνι τσάι. - Ευχαριστώ, μαμά.
- Άλμπι; - Όχι, ευχαριστώ, Βάιολετ.
Μια χαρά είσαι, όντως, Ρετζ.
- Πόσοι μάρτυρες; - Ήταν ήσυχη βραδιά.
- Επτά. - Επτά;
Ήταν και ο Άλμπερτ Γουντς με τον Κορνέλ.
Και ήταν και μερικοί συχνοί πελάτες. Δεν τους ξέρω.
Και η μπαργούμαν, ήταν μια ξανθιά με μεγάλα μάτια.
Γαμώτο...
Και το έφερες εδώ, στη μαμά;
Μην γκρινιάζεις, εντάξει; Έγινε, τώρα. Τι θα κάνουμε;
- Τι θα "κάνουμε"; - Ναι.
Πού είναι το όπλο;
Εδώ, Ρετζ.
Ορίστε. Θες κι ένα κομμάτι κέικ;
Ναι, μαμά. Θα ήταν υπέροχο. Ευχαριστώ πολύ.
- Ναι, είναι πολύ νόστιμο. - Ευχαριστώ.
Σε είδαν μ' αυτά τα ρούχα, ε;
- Ναι, ναι. - Πού είναι το σακάκι του, λοιπόν;
Πρέπει να το κάψεις.
Και το όπλο, να το πετάξεις στο ποτάμι.
Τώρα.
Είσαι απίστευτος...
Άλμπι πρέπει να βρούμε όλους όσους ήταν μέσα σ' εκείνη την παμπ, εντάξει;
Να τους πλησιάσουμε και να μάθουμε αν έχουν μιλήσει στην αστυνομία.
Στείλε τον Πατ και τον Μπέντερ.
- Και τη μπαργούμαν... - Την ξέρεις.
Εντάξει. Φέρε μου τη εδώ, να της μιλήσω.
Άντε, πήγαινε.
Πού πάνε όλοι;
Μαμά, είναι αργά. Δεν ήθελα να σε ανησυχήσω.
Πρέπει να πας να κοιμηθείς.
Να σε πάω σπίτι; Έλα.
Μα είμαι σπίτι.
Του έστρωσα το κρεβάτι, πάνω. Δεν είναι καλά.
Έχει πυρετό.
Θα μείνει εδώ, απόψε.
Τέντι, θες να μείνεις κι εσύ μαζί του;
Αυτό θα ήταν πολύ ωραίο. Ευχαριστώ, Βάιολετ.
Ό,τι κι αν έκανε...
είναι αδερφός σου.
Ναι...
Να τα χάπια σου.
Να τα παίρνεις.
Πρέπει να φύγω.
Έχω αφήσει τα παιδιά στη δουλειά...
και πρέπει να πάω να καθαρίσω...
- Πρέπει να πω καληνύχτα, λοιπόν. - Καληνύχτα.
Τέντι, θα μου κάνεις μια χάρη; Να φανείς χρήσιμος;
Όταν του βγάλεις το παντελόνι, απόψε...
και το πουκάμισό του, φρόντισε να τα κάψεις.
Και ενημέρωσέ με.
Καλό παιδί.
Καληνύχτα.
Καλός είναι, ε;
Ούτε καν η Scotland Yard δεν μπορούσε να αγνοήσει δολοφονία στον δρόμο.
Ο Νίπερ ξαναμπήκε στην υπόθεση.
Κύριοι... Την προσοχή σας, παρακαλώ.
Έχετε ενημερωθεί για μια έρευνα υψηλού επιπέδου, που διεξάγουμε...
που έχει να κάνει με μια σοβαρή κατηγορία διαφθοράς.
Συγκεκριμένα, κυνηγάμε τους Κρέι.
Όποιος έχει οποιαδήποτε αντίρρηση, να έρθει να με δει.
Βλέπεις εκείνο τον φανοστάτη;
Αυτό ήταν γνωστό ως σημείο ασφάλειας, κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Αν, λοιπόν, μπορούσες να τρέξεις μέχρι εκείνο τον φανοστάτη...
ήξερες και ότι μπορούσες να φτάσεις μέχρι το καταφύγιο,
πριν πέσουν οι βόμβες.
Μια νύχτα εγώ κι ο Ρον στεκόμασταν εκεί...
και είδαμε το παλιό σπίτι των Στάντον να καίγεται ολοσχερώς.
Ήταν και οι άνθρωποι μέσα...
Είναι θαύμα πώς επέζησες.
Ναι. Ειδικά ο Ρον.
Κάθε φορά που υπήρχαν προβλήματα, με τράβαγε μαζί του.
Θα έχει πολλά προβλήματα πάντως τώρα, αν είναι αλήθεια οι ιστορίες...
Το άκουσα στον δρόμο, Ρέτζι.
Η οικογένειά μου... Και δε μου είπες τίποτα.
Δεν ήθελα να σε ανησυχήσω.
Δεν ανησυχώ για τον Ρον. Τι θα κάνεις γι' αυτό;
Δεν μπορώ να τον αφήσω να πάει φυλακή, έτσι δεν είναι;
Γιατί όχι;
Γιατί όχι; Επειδή είναι αδερφός μου. Γι' αυτό.
- Αδερφός σου θα είναι και στη φυλακή. - Όχι.
Όχι, Φράνσις. Η θέση του είναι εδώ, μαζί μας.
Ανήκει εδώ με σένα, με μένα και την οικογένειά του.
Αυτό είναι το σπίτι του.
Τον φροντίζω, από τότε που ήταν μικρό παιδί. Έτσι έχω μάθει.
Μπορείς και μέσα στη φυλακή που θα είναι να τον φροντίζεις.
Και δεν ανήκει εδώ, και το ξέρεις...
Μάλιστα...
Απλά δεν καταλαβαίνεις.
- Ναι, καταλαβαίνω. - Όχι, δεν καταλαβαίνεις.
Κάποτε μου είπες ότι δε χρωστάς τίποτα στον κόσμο.
Ούτε στον Ρον χρωστάς τίποτα.
Η αφοσίωσή μου στον αδερφό μου είναι ο τρόπος
με τον οποίο υπολογίζω τον εαυτό μου, καταλαβαίνεις;
Και η αφοσίωσή σου σε μένα; Δεν την υπολογίζεις αυτή;
Τι έχουν τα μάτια σου;
Παίρνεις τίποτα;
Παίρνεις κάτι, Φράνσις; Χάπια παίρνεις, πάλι;
Για να δω...
- Όχι, σταμάτα... - Για να δω...
Χριστέ μου, Φράνσις... Πόσα έχεις, εδώ μέσα;
Γι' αυτό δε βγάζουν νόημα αυτά που λες.
Έχεις εθιστεί στα χάπια.
- Εσύ φταις γι' αυτό. - Τι; Πού καταπίνεις χάπια;
Αν κατάλαβα, λοιπόν, καλά αυτό που λες είναι
ότι για να είμαστε ελεύθεροι θα πρέπει να είμαστε μόνοι μας.
Τέλεια, Φράνσις. Συμφωνώ μ' αυτό.
Άκου... Μίλα με εκείνη τη μπαργούμαν.
Πες της όταν μπουν οι ύποπτοι στη σειρά και αναγνωρίσει τον Ρον,
να τον δείξει με το δάχτυλό της.
Ότι αυτός είναι που το έκανε.
Εντάξει;
- Πού πας; - Σπίτι.
Και η μάνα μου;
Να πάει να γαμηθεί η μάνα σου!
- Πάρε τον χρόνο σου. - Όχι, δε χρειάζεται.
Ο άντρας που πυροβόλησε τον Κορνέλ, δεν είναι εδώ.
Είσαι σίγουρη;
Ναι, είμαι σίγουρη.
Σας παρακαλώ, μπορεί να με πάει κάποιος σπίτι;
Κυρία...
Τ' ορκίζομαι ότι μύρισα κάτι, αλλά δεν ήξερα τι ήταν!
Αλλά έπιασα μια ματιά στο δικαστήριο.
Η μυρωδιά ερχόταν από κείνον.
Έτσι δεν είναι;
Έτσι δεν είναι, Ρετζ;
Αν δώσεις σε ένα σκυλί ένα άσχημο όνομα...
κι αν αυτό το όνομα είναι "Κρέι" μπορεί και να σε δαγκώσει πίσω. Πολύ καλά, Ρον.
Αποδόθηκε δικαιοσύνη.
Καλώς ήρθες σπίτι.
Πειθαρχία.
- Κάθισε κάτω, Βάιολετ. - Όχι.
Τι της είπες;
Της είπα ότι ίσως θες να σκεφτείς για δικά σου παιδιά.
Μακάρι να μπορούσα να σε κάνω να φύγεις...
Καλή τύχη, σ' αυτό, Φράνσις. Καλή τύχη.
Βρέχει καταρρακτωδώς.
Τι κάνει;
Με εκπλήσσει, που μερικοί άνθρωποι...
ακόμα επιβιώνουν, σήμερα...
Τα λέμε αργότερα, Άλμπι.
- Εντάξει είσαι; - Ναι. Φύγε.
Όλα εντάξει; Κόλλησε;
Βοήθησέ με.
Να σε βοηθήσω; Τι κάνεις;
- Βοήθησέ με! Βάλε την κουκούλα! - Δεν ξέρω αν μπορώ να σε βοηθήσω.
Σε παρακαλώ, Ρέτζι, θα χαλάσει...
Δεν μπορώ. Εγώ είμαι απλά ένας ιδιοκτήτης κλαμπ...
Μπορώ να διαλέξω ένα ωραίο αμάξι με ένα όμορφο χρώμα...
όμως, δεν μπορώ να σε βοηθήσω. Δεν είμαι μηχανικός.
Γκάνγκστερ είμαι. Δεν είναι έτσι;
- Σε παρακαλώ, βοήθησέ με. - Με παρακαλάς να σε βοηθήσω;
Σε παρακαλώ...
Σε παρακαλώ, Ρέτζι...
Εντάξει, θα σε βοηθήσω.
Πώς σου φαίνεται αυτό;
Έγινε λίγο χάλια, ε;
Με την ευκαιρία...
ένα μάτσο χάλια είσαι κι εσύ.
Τι κάνεις;
Ρέτζι, σταμάτα. Σταμάτα!
Ρέτζι...
Σταμάτα...
Σταμάτα, σε παρακαλώ...
Σε παρακαλώ, όχι!
Σταμάτα!
Η ζωή συνεχίζεται, χωρίς εμένα...
Πού πας εσύ;
Παρατάω τον Ρέτζι.
Κρίμα. Θα το πάρει πολύ άσχημα.
Σε παρακαλώ φύγε απ' τη μέση, Ρον.
Εκτός κι αν προτιμάς να μείνω.
Πηγαίνετε πάνω, παιδιά.
Θέλεις να σε βοηθήσω, με τις βαλίτσες σου;
- Όχι, ευχαριστώ. - Έλα, μην είσαι ανόητη.
Άσε με να σε βοηθήσω. Έλα.
Ξέρεις, Φράνσις, μερικές φορές για να επιτύχεις μεγάλα πράγματα...
πρέπει να κόψεις κάτι απ' τον εαυτό σου...
όσο κι αν πονάει, προκειμένου να μεγαλώσεις και να προχωρήσεις μπροστά.
Χρειάζεται κουράγιο κι εγώ το θαυμάζω αυτό.
Για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω ότι φεύγεις έγκαιρα.
- Νομίζεις; - Ναι.
Υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι, που ξέρουν τόσα πολλά για μας.
Όχι εσύ, φυσικά.
Οι περισσότεροι άνθρωποι μας μισούν.
Αργά ή γρήγορα κάποιος θα μιλήσει και το παιχνίδι θα τελειώσει.
Αυτό δε θα είναι και τόσο άσχημο, έτσι δεν είναι;
Πιστεύω ότι ο Θεός θα πρέπει να είναι λίγο πιο διαλλακτικός, δε νομίζεις;
Ναι, είμαι σίγουρη ότι ο Θεός θα είναι.
Το παράκανε.
Δε μας μεγάλωσαν έτσι.
Πρέπει να φύγω.
Ναι, φυσικά.
Άκου, Φράνσις. Και οι δυο μας τον αγαπάμε.
Και οι δυο μας προσπαθήσαμε.
Γι' αυτό θα πρέπει να δούμε τι θα συμβεί, όταν θα φτάσουμε εκεί.
Πού;
Στον Παράδεισο.
Αντίο, Ρον.
Αντίο, Φράνσις.
Άκου...
Πάντα σε συμπαθούσα. Αλήθεια, Φράνσις.
Επειδή έχεις την ικανότητα να βλέπεις στο μέλλον.
Αλήθεια. Κι εγώ το ίδιο.
Γεια.
Γεια σου, Ρέτζι.
Τι κάνεις;
Καλά, Φρανκ.
- Καιρό έχουμε να τα πούμε. - Ναι. Περπατάω στον "ίσιο δρόμο", τώρα.
Αλήθεια; Ωραία.
Πολύ ωραία.
Τι μπορώ να κάνω για σένα;
Είναι η Φράνσις εδώ;
Πήγα και στο σπίτι των γονιών σας...
Μου είπαν ότι έφυγε.
Στεκόμουν κάτω απ' το παράθυρό της, σαν ηλίθιος.
- Ναι, εδώ είναι. - Το ξέρω.
- Ρέτζι, εγώ... - Τι;
Δεν την έχω ξαναδεί έτσι, εδώ και πολύ καιρό.
- Είναι εύθραυστη. - Ναι.
Μπορείς να της πεις να έρθει έξω...
Ρέτζι, δε θα σ' αφήσω να τη δεις. Εντάξει;
Μη μου το γαμάς.
- Φράνσις, πήγαινε μέσα. Τι κάνεις; - Μην ανησυχείς. Γεια σου, Ρέτζι.
Γεια σου, Φράνσις.
Έχεις ένα λεπτό, να μιλήσουμε;
- Είναι εντάξει. - Είσαι σίγουρη;
Πήγαινε να φτιάξεις λίγο τσάι.
Φράνκι, έλα σπίτι.
Είμαι σπίτι.
Τουλάχιστον, μέχρι να βρω ένα άλλο σπίτι.
Δεν μπορώ να μείνω με τη μητέρα μου.
Τι μπορώ να κάνω, για να σου αλλάξω γνώμη;
Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.
- Έχω αλλάξει γνώμη για ένα πράγμα, όμως... - Για ποιο;
Θέλω να με θυμάσαι.
Ότι υπήρξα. Ότι περπάτησα κάποτε δίπλα σου...
Τι είναι αυτά που λες;
Φράνκι, έλα...
Εγώ πάντα πίστευα ότι θα κάναμε παιδιά.
Γιατί; Για να τα χρησιμοποιείς, προκειμένου να με απειλείς;
Όχι.
Επειδή ακόμα σ' αγαπώ.
Λες κάτι από αφοσίωση, αλλά δεν υπάρχει για σένα αγάπη...
Αυτό δεν είναι αλήθεια.
Το να σ' αγαπώ είναι το μόνο πράγμα που με κρατάει όρθιο.
Μακάρι να μπορούσαμε να έχουμε μια ζωή πέρα απ' αυτή που είχαμε.
Όμως είσαι ένας γκάνγκστερ και σου αρέσει να είσαι.
Όχι, Φράνσις. Άκου...
Σε παρακαλώ, άσε με να επανορθώσω που σε έκανα να υποφέρεις. Σε παρακαλώ...
Σε παρακαλώ.
Άσε με να σε πάω κάπου...
- Κάπου; - Οπουδήποτε. Όπου θες εσύ.
Μόνο οι δυο μας. Να είμαστε μόνο εμείς οι δύο.
Να είναι σαν ένας δεύτερος μήνας του μέλιτος.
Για να δεις ότι μπορώ ν' αλλάξω.
Κι έχω αλλάξει.
Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι το κέντρο
του κόσμου μπορεί να είναι οπουδήποτε θες εσύ.
Οπουδήποτε.
- Ίμπιζα. - Τι;
Στην Ίμπιζα. Πάμε εκεί. Μ' αρέσει πολύ ο ήχος αυτής της λέξης.
Κι εμένα μ' αρέσει ο ήχος της λέξης αυτής.
Θες να πάμε στην Ίμπιζα, λοιπόν; Θα κλείσω τα εισιτήρια, σήμερα.
Ο Θεός δε ρωτάει αν αποδεχόμαστε αυτή τη ζωή.
Δεν υπάρχει καμιά επιλογή. Η ζωή σου επιβάλλεται.
Μπορείς να επιλέξεις μόνο πώς θα τη ζήσεις.
Ή πώς δε θα τη ζήσεις. Είναι κι αυτή μια επιλογή.
Ένα φλιτζάνι τσάι μπορεί να λύσει τα πάντα.
Είσαι λίγο λυπημένη; Τσάι.
Παράτησες τον άντρα σου; Το τσάι είναι η λύση.
Γαμώτο, Φράνσις! Τι έκανες; Φράνσις!
Σε περίπτωση που σκεφτήκατε: "Τουλάχιστον η Φράνσις επέζησε,
αλλιώς δε θα μπορούσε να μας πει αυτή την ιστορία..."
Τώρα, ξέρετε.
Όμως ήμουν ελεύθερη, επιτέλους. Ο Θεός με είχε απελευθερώσει...
Πού είναι;
Στο δωμάτιό της.
Εκείνο το απόγευμα, ο Ρέτζι ήπιε απίστευτα πολύ.
Τι θα έκανε κάποιος, αν το μοναδικό πρόσωπο που τον καταλάβαινε χανόταν για πάντα;
Θα έπινε ένα φλιτζάνι τσάι; Δε νομίζω.
Ένα μεγάλο καπέλο...
Κάτσε κάτω. Μη στέκεσαι εκεί, σαν φανοστάτης.
Κάνε πέρα.
- Τι λείπει; Ένα μπουκάλι. - Έρχεται.
- Ήθελες να με δεις, Ρον; - Ναι.
Θέλω να σκοτώσεις κάποιον. Και θα σου δώσω 1.000 λίρες.
Λέσλι.
500 λίρες τώρα...
και τα άλλα μισά όταν γίνει η δουλειά.
Δε χρειάζεται να τα μετρήσεις. Είναι όλα εκεί. Βάλ' τα στην τσέπη σου.
Για σένα είναι.
Βάλ' τα στην τσέπη σου. Ξέρουμε ότι δεν έχεις λεφτά.
Μην είσαι ανόητος.
Ποιος είναι;
Μαμά, περίμενε εδώ.
- Σταμάτα, μαμά! - Εσύ τη σκότωσες!
Σκότωσες την κόρη μου, μπάσταρδε!
Τα 100 δολάρια την εβδομάδα για λουλούδια,
δεν πρόκειται να τη φέρουν πίσω!
Θα σαπίσεις στην Κόλαση, Ρέτζι Κρέι!
Μακ Βίτι, τι κάνεις εσύ εδώ;
Έχω ένα μήνυμα για σένα, απ' τον Ρον...
Να στείλω έναν δικηγόρο, ή το έχεις φροντίσει αυτό;
Θέλω να είναι η γυναίκα μου και τα παιδιά μου ασφαλή με εγγυήσεις.
Πέιν...
Μου έδωσε τα πάντα.
Ονόματα, ημερομηνίες, ώρες...
έγγραφα, τα πάντα.
Αν ενώσεις όλα τα κομμάτια μαζί...
φαίνεται ότι έχουν καμιά δωδεκαριά μάρτυρες, που προστατεύουν.
Ο Νίπερ...
Ναι. Ο Νίπερ, τι;
Πήγε και ξαναβρήκε τη μπαργούμαν.
Δε μιλάει.
Πού είναι ο Ρον;
Αυτό το τραγούδι είναι κομμάτι δικό μου. Υπέροχο τραγούδι.
Είναι το αγαπημένο σου.
Πολύ εαίσθητο είναι...
Τι;
- Τι; - Μην τον κοιτάς επίμονα.
"Ανέβα" λίγο, ρε φίλε. Κοντεύουν Χριστούγεννα.
Γιατί δε χορεύεις;
Τι νόημα έχει να έρχεσαι σε ένα πάρτι και να μη διασκεδάζεις;
Περιμένω τον Τζακ με το καπέλο.
Τι έκανε, πάλι; Γύριζε στα κλαμπ και κουνούσε το όπλο του;
Πού πίστευες ότι θα μας οδηγούσε το να κάνουμε κακό στον Λέσλι Πέιν;
- Τι πίστευα; - Με άκουσες.
Σε περίπτωση που δεν το έχεις καταλάβει,
δεν είμαι υποχρεωμένος να σου δώσω εξηγήσεις για τίποτα!
Να τος! Έλα, Ρον, να σε δούμε.
- Γεια, γεια! Πού είναι οι γκόμενες; - Ο Τζακ με το καπέλο.
Κύριε Μπέντερ, το κάνετε; Χαίρομαι που σας βλέπω.
- Έστερ; - Τζάκι.
Δεν έπρεπε ποτέ να σε αφήσω να φύγεις. Ήταν λάθος.
Πάω να βάλω ένα ποτάκι. Όταν γυρίσω, θα σου πω γιατί.
Ρον...
Τέντι...
- Κοίτα, Ρον. Είναι ο Τζακ εδώ. - Τι είναι;
- Τσιγάρο, Τζακ; - Μόλις το έκοψα.
Έχεις κάτι στο μυαλό σου, Ρετζ;
Ναι. Εσένα έχω στο μυαλό μου.
Ο Λέσλι Πέιν;
Τι στα γαμίδια σκεφτόσουν;
Το κατέστρεψες αυτό.
- Δεν ξέρω για ποιο πράγμα μιλάς. - Μη μου λες ψέματα εμένα!
Δε μ' αρέσει να μου φέρονται έτσι, χωρίς λόγο...
Και πώς θες να σου φέρονται, Τζακ;
Ρον...
- Σκάσε. - Δεν πρόκειται να σε βοηθήσει.
Έχεις πρόβλημα στα μυαλά σου, φίλε...
Μην ξεσπάς σε μένα γι' αυτό που έγινε με τη Φράνσις.
Τι είπες;
Δε φταίω εγώ που αυτοκτόνησε η Φράνσις. Δεν της πούλησα εγώ τα χάπια.
- Πλάκα μου κάνεις; - Ρέτζι.
Πυροβόλησέ τον.
- Πες το πάλι αυτό. - Ρέτζι.
Πες το όνομά της. Σε προκαλώ.
Φράνσις.
Γιατί το έκανες αυτό;
Επειδή δεν μπορώ να σκοτώσω εσένα, όσο κι αν το θέλω!
Ρέτζι;
Ρέτζι, κοίταξέ με. Τι στο διάολο έπαθες;
Σκότωσες έναν άνθρωπο, μέσα σε ένα δωμάτιο γεμάτο κόσμο.
Είσαι τρελός;
Τι είσαι;
Ο Ρέτζι είπε κάποτε ότι το κέντρο του κόσμου μπορεί να είναι οπουδήποτε θέλει ο καθένας.
Ακόμα κι εδώ, στα ανατολικά του Λονδίνου.
Ο κόσμος είναι σαν το Λονδίνο.
Δεν είναι καλός, δεν είναι κακός, απλά υπάρχει.
Δεν υπάρχει ηθική ή ντροπή, απλά οι δικοί σου προσωπικοί κανόνες.
Μέχρι το τέλος της ζωής σου. Μέχρι το τέλος.
Μέχρι να γίνουμε όλοι φαντάσματα,
των ανθρώπων που πιστεύαμε ότι ήμασταν κάποτε.
Ο Ρέτζι πέρασε 33 χρόνια στη φυλακή, για τη δολοφονία του Τζακ Μακ Βίτι.
Όλα αυτά τα χρόνια, μέχρι το τέλος, κουβαλούσε πάνω του δύο εισιτήρια...
Ρέτζι, πρίγκιπά μου... Ήταν να πάμε στην Ίμπιζα...
Ο Ρέτζι Κρέι αποφυλακίστηκε οκτώ εβδομάδες πριν
πεθάνει από καρκίνο, στις 1.10.2000. Ήταν 66 χρονών.
Ο Ρόναλντ Κρέι κρίθηκε ένοχος για τη δολοφονία του Τζορτζ Κορνέλ.
Κρίθηκε παράφρων και παρέμεινε στην ψυχιατρική μονάδα Broadmoor...
μέχρι που πέθανε από καρδιακή προσβολή, στις 17-03-1995.
Απόδοση Διαλόγων: ΤΖΟ