16 КМ ЗАПАДНО ОД БОСТОН
Си го сакаш палтото назад?
Никогаш не сум била во шума.
Има повеќе бубачки одошто мислев.
Размислував за...
-Не го сакам твоето жалење. -Немаше да речам дека ми е жал.
Сакав да кажам дека размислував за тоа што се случи.
Никој не ве натера тебе и Тес да ме земете.
Никој не ве натера да го прифатите планот.
Ви требаше акумулатор за камион или што и да е, и одлучивте.
Затоа, не обвинувај ме за нешто што не е моја вина.
Уште колку?
Петчасовно пешачење.
Ќе можеме.
Често си одел по овој пат?
Нема инфицирани?
-Не често, не. -На што внимаваш?
Луѓе.
Дали Бил и Френк се фини?
Френк е.
Како ја доби лузната на главата?
Што? Дали е нешто тапа,
на пример, си паднал по скали или слично?
-Не паднав по скали. -Добро, па тогаш што?
-Некој пукаше во мене и промаши. -Види, тоа е кул.
Ти возврати?
-Да. -Го погоди?
Не, и јас промашив.
Се случува почесто одошто мислиш.
Зашто си тапа во пукање или вооопшто?
Воопшто.
Бидејќи сме само ние двајцата,
-размислував дека треба јас... -Не.
Фарми Камберленд.
Почекај малку. Треба да земам нешто што скрив.
Си скрил?
Зошто си скрил нешто тука?
Поставуваш многу прашања, ебате.
Да, поставувам.
Па, ќе ми одговориш, или што?
Криеме залихи по пат,
во случај да снемаме опрема, како јас моментално, зашто...
Нема шанси.
Си играл некогаш на ова?
Имав пријателка која знаеше се' за играва.
Има еден лик со име Милина
која ја симнува маската и има заби на чудовиште,
а потоа те голта цел и ти ги повраќа коските.
Леле.
Си заборавил каде си оставил.
Не.
Само се концентрирам на нив.
Поминаа неколку години.
Добро. Ќе разгледам наоколу, да видам дали има нешто добро.
Верувај ми. Се' е веќе собрано.
Можеби, можеби не.
Има нешто лошо овде?
Само ти.
Станува посмешен.
Т'ибам.
-Добро си таму? -Да!
ТАМПАКС ПЕРЛ
Супер.
Ели?
Собрано, како да не.
Што правиш?
Нема многу муниција за оваа.
Ја прави главно бескорисна.
Ако само ја оставаш таму...
Не.
Леле мајко.
Си летал во вакво нешто?
Неколку пати, секако.
Имаш толку среќа.
Не ми изгледаше така тогаш.
Пикнат во средното седиште, плаќаш 12 долари за сендвич.
Друже, си се качил на небото.
Да, па, исто и тие.
Мрачен.
Значи, се' се сруши во еден ден?
-Прилично. -Како?
Мислам, никој не бил инфициран со кордицепс,
сите биле добро, јаделе во ресторани,
летале во авиони
и потоа, се' наеднаш?
Како воопшто започнало?
Ако треба да бидеш гризнат за да се инфицираш,
тогаш кој го гризнал првиот човек?
Мајмун? Се обложувам дека бил мајмун.
Не беше мајмун. Мислев дека одиш на училиште.
ФЕДРА училиште. Не не' учат
како нивната скапана влада не успеала да спречи пандемија.
Никој не знае со сигурност,
но, најдобрата претпоставка...
Кордицепс мутирал.
Дел од него влегол во храната,
веројатно во основна состојка, како брашно или шеќер.
Имаше брендови на храна што се продаваа насекаде,
низ целата земја, низ целиот свет.
Леб, житарки...
мешавина за палачинки.
Ако изедеш доволно од тоа, се инфицираш.
Расипаната храна се појави на полиците во продавниците
приближно исто време во четврток.
Луѓето ја купија.
Јадеа малку во четвртокот вечерта или во петок наутро.
Денот продолжи,
почнаа да се разболуваат.
Попладнето, вечерта, се влошија.
Почнаа да гризат.
Петок вечер, 26 септември 2003 година.
До понеделник, ништо немаше.
Има повеќе смисла од мајмуните.
Фала.
Секако.
Што?
Тука ќе скратиме низ шумата.
Зар не е патот полесен?
Да, само...
Има работи натаму што не треба да ги видиш.
Па, сега треба да видам.
Не сакам.
Сериозен сум. Ели.
Може ли да ме повреди?
Не.
Премногу си искрен, друже. Требаше да кажеш убиец со секира.
Што и да било,
мислам дека го нема.
Околу една недела по Денот на епидемијата, војниците...
поминаа низ селата, ги евакуираа малите градови.
Кажуваа дека ќе одиш во КЗ, и беше така...
ако имаше место.
Ако немаше...
Овие луѓе не биле болни?
Не, веројатно не.
Зошто ги убиле?
Зошто само не ги оставиле?
Мртвите луѓе не можат да се инфицираат.
30 СЕПТЕМВРИ 2003
Мама е тука. Мама е тука.
Проверка, гледате некој?
Не, господине. Во подрумот сме, нема никој овде.
Вратете се кај другите.
Не денес, воени ѓубриња на Новиот светски поредок.
ИЗВЕСТУВАЊЕ ЗА ЗАДОЛЖИТЕЛНА ЕВАКУАЦИЈА
ВЕ МОЛИМЕ СЛЕДЕТЕ ГИ ИНСТРУКЦИИТЕ НА НАЗНАЧЕНИТЕ ВЛАСТИ
СУЛФУРНА КИСЕЛИНА
Д ХОУМ ДЕПО
Тоа беше брзо.
ЊУ БЕДФОРД ЦЕНТРАЛА ЗА ГАС
ОПАСНОСТ ЗА ОВЛАСТЕН ПЕРСОНАЛ
ЛИНКОЛН ВИНО И АЛКОХОЛ
КЕЈМУС ЛОЗЈА
Продолжи да доаѓаш.
Не здосадува.
ОПАСНОСТ САМО ЗА ОВЛАСТЕН ПЕРСОНАЛ
ЧЕТИРИ ГОДИНИ ПОДОЦНА 2007
НЕ ГАЗИ МЕ
Не сум инфициран.
Дали си вооружен?
-Не. -Оти ти требаше толку долго да одговориш?
Не знам. Јас...
Мислев да излажам поради некоја причина, но не ми текна ништо.
Само се обидувам да стигнам до Бостон.
Сам?
Почнавме десетмина.
Но да, сам сум.
Од каде?
Балтимор КЗ.
Го нема.
Повреден ли си?
Имам само... Само модринка.
Т'ибам.
Застани таму.
Од каде ти е тоа?
Бостон е натаму.
Ќе стигнеш до зајдисонце.
Многу сум гладен.
Не сум јадел два дена.
Не звучи многу долго на глас, нели?
-Изгледа долго. -Те пуштам.
-Па, оди. -Добро, види.
Прво, моето име е Френк.
-Да? Вака стојат работите, Френк. -Да.
Ако те нахранам, потоа секој скитник кому ќе му кажеш,
ќе се појави овде барајќи бесплатен ручек.
А ова не е Арбис.
Арбис немаше бесплатен ручек, беше ресторан.
Нема да зборувам за тоа со никакви...
скитници или бездомници или вагабонти. Ветувам.
Веќе знаеш дека лошо лажам.
Оставив облека овде за тебе.
Што?
Облека!
Благодарам.
Речиси завршив.
Сепак, може ли да добијам уште пет минути?
Секако.
-Секако! -Благодарам!
Ова е неверојатно!
Што, да т'ибам?
Се' има добар вкус кога си мртов гладен.
Да, но не вака.
Господе.
Човек кој знае да комбинира зајачко со Божуле.
Знам дека не изгледам како таков тип.
Не, изгледаш.
-Има уште. -Не можам.
Сакам, верувај, но...
Благодарам.
Нема на што.
Па, изгледа треба да си одам.
Но, прво...
Цело време зјапав во ова.
Дали е антика?
1948 година.
Леле. Знаеш колку вредат овие?
Моментално ништо.
За Елиза. Хофманови приказни?
Бљак. Овие не се твои.
На мајка ми. Може ли да не...
Ова си ти.
О, Боже. Оваа ми е омилена.
Љубовта ќе преживее
Справи се со работите смирено
Звучи како...
Звучи како добар совет
Но, нема никој покрај мене
Не, не, не, не.
Значи, не, фала. Извини. Не оваа песна.
-Не оваа песна. -Па, јас не сум професионалец.
Не сум ниту јас, но...
Потоа ќе си заминам.
Љубовта ќе преживее
Справи се со работите смирено
Звучи како добар совет
Но, нема никој покрај мене
И времето ги лечи
Невидените љубовни рани
Така некој ми кажа
Но, не знам што значи тоа
Зашто направив се' што знам
Да се обидам да те направам моја
И мислам дека ќе те сакам
Долго, долго време
Па, која е девојката?
Девојката за која пееш?
Нема девојка.
Знам.
Како се викаш?
Бил.
Оди истуширај се, Бил.
Дали некогаш си го направил ова?
Не со никого?
-Со една девојка одамна, но... -Да, знам. Па...
Ќе почнам со едноставни работи.
-Добро. -Добро.
Но, пред да го направам тоа, сакам да знаеш дека не сум курва.
Јас немам
секс во замена за ручек,
дури ни за одличен.
Па, ако го направам ова, ќе останам уште неколку денови.
Дали е тоа во ред?
Да. Да.
ТРИ ГОДИНИ ПОДОЦНА 2010
Еби се!
Ајде бе!
Еј, ќе застанеш ли?
Дали барам работи? Некогаш?
Зошто воопшто го кажувам тоа?
Ова не е за мене. Ова е... Ова е за нас.
Кому му е гајле како изгледаат?
Мене!
Нашиот дом не е само нашата куќа.
Тоа е се' околу нас.
Не ме заебавај.
Извини. Заборавив.
Јас живеам во овој свет,
а ти живееш во психо-бункер каде што 11 септември беше внатрешна работа,
а владата се сите нацисти.
Владата се сите нацисти!
Па, да, сега! Но, не тогаш.
Барам само малку боја
и бензин за косилката. Тоа е се'.
Се' друго ќе направам сам.
-Не се работи... -Бил, ако речеш „управување со ресурсите“,
се колнам, ќе поминам низ една од твоите стапици.
Добро. Добро.
-Само кажи ми зошто. -Ти кажав.
Обрнувајќи внимание на работите...
така покажуваме љубов.
Ова е и моја улица. Само...
Дозволи ми да ја сакам онака како што сакам.
И ќе средам некои од продавниците.
Не глупавите.
Само продавниците за вино и за мебел.
И бутикот за облека.
Бутикот?
Организираме свечени забави сега?
Не.
Но, ќе имаме пријатели.
Молам?
Ќе се спријателиме.
И ќе ги поканиме да не' посетат.
Немаме пријатели, Френк.
Никогаш нема да имаме пријатели,
бидејќи нема кои да ни бидат пријатели.
Па, всушност разговарав со една фина жена на радио.
Ти што?
Па, ова навистина е... Неверојатно е.
Нели?
Немој, те молам?
И јас сум ист.
И ти си параноичен шизофреничар?
Јас не сум шизофреничар.
Може ли само да кажам?
Настрана пиштолот, што патем го сфаќам...
Колку е убаво да се има пристоен оброк на толку убаво место?
Помина долго време.
Мислам, само... сакам да ви се заблагодарам,
дури и ако на крајот не работиме заедно.
Навистина ми требаше ова.
Работиме заедно.
Работиме.
Знаеш што?
Да влеземе внатре. Тес, да ти покажам нешто.
Всушност, сакав да видам внатре.
-Земи вино. -Не внатре.
-Благодарам. -Да!
Френк! Френк!
Разбирам.
Ако мојата...
донесеше странци во нашата ситуација и јас не би бил среќен.
Но, од сите луѓе што можеше да ги најде преку радиото,
ние сме само пристојни луѓе кои се обидуваме да преживееме.
Па, баш сум среќник, а?
Има работи што ги имаме во КЗ што ги немате овде.
Книги, лекови, делови за машини.
Можеме да си помогнеме и тргни ми го пиштолот од лицето.
Па, што? Ти беше...
препер или така нешто?
Преживувач.
Можеби сте пристојни луѓе.
Можеби не, не е важно.
Ние сме независни овде.
Не ми требаш ти или твојата пријателка да ни ги комплицирате животите.
Дали е тоа јасно?
Таа ограда има уште една година во неа, најмногу.
Поцинкуваната жица веќе почнала да кородира.
Можам да ти набавам 10 калеми со многу еластичен алуминиум.
Ќе ти трае до крајот на животот.
Животите.
Сигурен си за ова?
Да. Мислам, не е подарок.
-Ќе се вратите, ќе се смениме. -Во ред.
И имав идеја дека треба да...
Треба да користиме шифри за радиото ако некој да слуша, знаеш?
Добра идеја. На пример, што?
На пример, мислев, децениите.
-Осумдесеттите, неволја, секако. -Да.
Седумдесеттите...
ФЕДРА никогаш нема да дојде овде.
Добро сте заштитени од залутаните инфицирани.
Но, порано или подоцна,
ќе има ограбувачи.
Тие ќе ја скокнат оградата и твоите стапици.
Ќе дојдат ноќе,
тивко и вооружено.
Ќе бидеме добро.
ТРИ ГОДИНИ ПОДОЦНА 2013
Забрзај.
Не можам... Не можам.
Само уште еден круг наоколу.
Имам нешто да ти покажам.
Не тоа.
Уште малку.
Ќе успееш.
-Што? Што? -Во ред е.
-Подготвен? -Да.
Разменив со Џоел и Тес еден од твоите пиштоли за пакетче семе.
Кој пиштол?
Еден мал.
Добро.
Извини.
За што?
Што стареам побрзо од тебе.
Ми се допаѓаш постар.
Постари значи дека се' уште сме тука.
Што?
Никогаш не се плашев пред да се појавиш.
Не... Не на јагодите.
Така е.
Срање.
Бил!
Бил?
Бил!
Влези внатре!
Бил! Мора да те внесеме внатре.
-Не! Не! Не! -Бил! Внатре, сега!
Држи се за мене.
Те држам, те држам.
Добро...
Ете така.
Добро. Ќе го средиме ова. Ќе го средиме ова.
Држи ја раката таму за мене. Држи ја раката таму.
Френк?
-Френк! Френк! -Тука сум.
-Остави го гасот вклучен.
-Тука сум. -Остави го гасот.
Оградата...
-Оградата ќе ги убие останатите. -Добро, да.
Ти направив список.
Кажи ми за списокот.
Имам копии од сите клучеви.
Добро.
Јави му се на... Џоел.
Не можеш да бидеш сам овде.
Не сум сам.
-Ти си тука. -Не.
Јави му се на Џоел.
-Добро, почнуваме. -Не.
-Во ред е. -Јави му се на Џоел. Јави му се на Џоел.
-Тој ќе се погрижи за тебе. -Ете така.
Добро...
Бил?
-Станува студено. -Добро.
-Да те внесам внатре. -Да.
ДЕСЕТ ГОДИНИ ПОДОЦНА
Добро. Одиме.
Да.
Добро.
-Ќе те стоплиме. -Да.
Ги испи ли апчињата?
О, не.
Едно портокаловко.
Малото белко.
И...
Големото тркалезно.
Ми требаше поголем дел од ноќта.
Исцрпен сум.
Да му се сневиди.
Мора да се шегуваш.
Не сакам да заспиеш на столот.
-Нема. -Ќе заспиеш.
-Потоа стапалата ќе ти посинат. -Бил...
Нема да се караме. Назад во кревет.
-Ти ветувам, ќе останам буден. -Зошто?
Бидејќи овој ми е последниот ден.
Што...
Што ако најдеме доктор?
Што ако... Што ако се појави некој кој може да помогне?
Кој доаѓа, Бил? Трговски патник за магнетна резонанца?
Немаше лек за ова пред да се распадне светот.
Одлучив.
Бил.
Дојди овде.
Нема да ти го одржам говорот „секој ден беше прекрасен подарок од Бога“.
Имав многу лоши денови.
Имав лоши денови и со тебе.
Но, имав повеќе добри денови со тебе одошто со кој било друг.
Само дај ми уште еден добар ден.
Почнувајќи од сега. Направи ми тост.
Потоа однеси ме во бутикот
каде ќе изберам облека за нас.
Ќе облечеш тоа што ќе побарам.
И ќе се венчаме.
И ќе зготвиш вкусна вечера.
Потоа ќе ги здробиш сите овие,
ќе ги ставиш во моето вино.
Јас ќе го испијам.
Потоа ќе ме фатиш за рака,
ќе ме однесеш во нашиот кревет,
потоа ќе заспијам во твоите раце.
Јас не... Не можам.
Дали ме сакаш?
Да.
Тогаш сакај ме онака како што сакам.
Дали ќе биде доволно?
Да.
Дали веќе имаше апчиња во шишето?
Доволно за да убијат коњ.
Ова не е трагичното самоубиство на крајот на претставата.
Стар сум.
Задоволен сум.
А ти беше мојата цел.
Не го поддржувам ова.
Би требало да бидам бесен.
Но, од објективна гледна точка...
тоа е неверојатно романтично.
Однеси ме во кревет.
ДОБРЕ ДОЈДОВТЕ ВО ЛИНКОЛН
Остани таму.
Што, да т'ибам?
Бил?
Френк?
Остани таму.
Ако видиш нешто, ако слушнеш нешто...
викај.
Што ако ги нема?
Ели?
Од Бил е.
„До кој и да е, но најверојатно Џоел.“
Претпоставував дека спаѓам под „кој и да е“.
Беше со ова.
Значи, мртви се?
Ти... сакаш?
Само напред. Направи го тоа.
„29 август 2023.
Ако го најдете ова, ве молиме не влегувајте во спалната соба.
Го оставивме прозорецот отворен за да не мириса куќата.
Веројатно ќе биде посебна глетка.
Претпоставувам ти го најде ова, Џоел,
оти кој било друг би загинал од електричен удар
или би бил разнесен од моите стапици.
Земи се' што ти треба.
Шифрата на бункерот е иста како на портата, но во обратен редослед.
Како и да е, никогаш не ми се допаѓаше.
Но, сепак, како да сме пријатели.
Речиси.
И те почитувам.
Па, ќе ти кажам нешто, бидејќи веројатно си
единствената личност која ќе разбере.
Порано го мразев светот и бев среќен кога сите умреа.
Но, грешев.
Затоа што имаше една личност која вредеше да се спаси.
Тоа го направив.
Го спасив.
Потоа го заштитив.
Затоа мажите како тебе и мене се тука.
Имаме работа.
Бог нека им помогне на копилињата кои ќе ни застанат на патот.
Ти ги оставам целото мое оружје и опрема.
Искористи ги за да ја...“
ЗА ДА ЈА ЗАШТИТИШ ТЕС
Остани тука.
СУЛФУР
Покажи ми ја раката.
Само што завршив со изработката на акумулатор. Се полни.
Добро.
Имам брат во Вајоминг.
Тој е во некаква неволја, а јас одам таму да го најдам.
Тој порано беше Светулка.
Претпоставувам дека знае каде има некои од нив.
Можеби ќе те однесат кај и да е таа лабораторија.
Во ред.
Слушај, за Тес...
Ако те земам со мене, има правила што треба да ги следиш.
Прво правило, никогаш да не ја спомнеш Тес.
Всушност, може да си го задржиме за себе нашето минато.
Второ правило,
никому да не кажуваш за твојата...
состојба.
Ако ја видат трагата од угризот, без размислување ќе те застрелаат.
Трето правило,
ќе правиш тоа што ќе кажам кога ќе кажам.
Јасно е?
-Да. -Повтори.
Што ќе кажеш, тоа ќе биде.
Добро.
Па, што сега?
Ќе земеме што можеме.
Мајко мила.
Типов бил гениј.
Зошто беше вклучена музиката?
Ако не го ресетира одбројувањето на неколку недели,
оваа плејлиста се емитува преку радиото.
Осудесеттите.
Земи неколку конзерви од онаму.
Ништо дупнато или надуено.
-Друже. -Не.
Има ѕид со нив.
ЖЕНСКИ МАИЦИ СМ-МЕД
СЕНАМЕНСКИ ПОЛНАЧ
Му треба уште еден час.
Имаат топла вода.
Ќе се истуширам,
а потоа ти ќе се истушираш,
зашто, сериозно.
О, срање.
Опа, изгледаш убаво.
Замолчи.
Убаво.
Прв пат си во автомобил?
Како вселенски брод е.
Не, како ѓубре е, Шеви С10, но ќе не' однесе.
Мислам.
Сигурносен појас.
Баш е кул.
Остави ја.
Врати ја назад. Ели.
Не, не. Не чекај. Не, остави ја. Не, ова е добро.
Ова е Линда Ронстад.
Знаеш која е Линда Ронстад?
Знаеш дека не знам која е Линда Ронстад.
Леле.
Подобро е од ништо.
Преведено од: Елена Самандова