16 KILOMETRÓW NA ZACHÓD OD BOSTONU
Oddać ci kurtkę?
Nigdy nie byłam w lesie.
Pełno tu robali.
Myślałam...
- Nie chcę przeprosin. - Nie przepraszam,
tylko mówię, że to przemyślałam.
Nikt wam nie kazał mnie brać,
nie narzucił wam planu.
Szukaliście akumulatora i dokonaliście wyboru,
dlatego nie wiń mnie za coś, co nie jest moją winą.
Długo jeszcze?
Pięć godzin marszu.
Damy radę.
Często tędy chodzisz?
Nie ma tu zarażonych?
- Rzadko i nie. - To czego wypatrujesz?
Ludzi.
Bill i Frank są mili?
Tylko Frank.
Skąd masz bliznę na głowie?
Wstyd ci?
Spadłeś ze schodów albo coś?
- Nie spadłem. - To co?
- Ktoś do mnie strzelił i chybił. - To już coś.
Też strzeliłeś?
- Tak. - I załatwiłeś go?
Nie, też spudłowałem.
To się naprawdę często zdarza.
Tobie czy ogólnie?
Ogólnie.
Skoro zostało nas dwoje,
- powinnam... - Nie.
Cumberland Farms.
Zaczekaj. Zgarnę rzeczy, które zbunkrowałem.
Zbunkrowałeś?
Czemu tutaj?
Zadajesz cholernie dużo pytań.
Wiem.
Odpowiesz mi czy nie?
Ukrywamy na trasach zapasy,
bo może nam zabraknąć sprzętu, jak teraz.
Nie wierzę!
Grałeś w to?
Kumpel się na tym znał.
Mileena zdejmuje maskę
i ma zęby jak potwór.
Połyka cię w całości i wyrzyguje kości.
Rany!
Zapomniałeś, gdzie są?
Nie.
Właśnie się orientuję.
Minęło kilka lat.
Rozejrzę się i zobaczę, czy jest tu coś dobrego.
Wszystko zostało przebrane.
Może tak, może nie.
A jest tu coś złego?
Tylko ty.
Dowcipniś.
Kurwa!
- Wszystko gra? - Tak!
Tak jest.
Ellie?
Faktycznie przebrane.
Co robisz?
Nie ma do tego amunicji.
To bezużyteczny szmelc.
Skoro masz zostawić...
Nie.
Jasny gwint!
Latałeś takim?
Kilka razy.
Farciarz.
Wtedy tak nie myślałem.
Ciasne siedzenia i 12 dolców za kanapkę.
Ale wzbiłeś się w niebo!
Oni też.
Ponurak.
Wszystko runęło w jeden dzień?
- Mniej więcej. - Jak?
Nikt nie był zarażony kordycepsem,
wszyscy spokojnie jadali w knajpach
i latali samolotami,
a potem nagle to?
Jak się zaczęło?
Jeśli zarażasz się przez ugryzienie,
kto ugryzł pierwszą osobę?
Małpa? Na pewno!
Nie małpa. Chodziłaś do szkoły.
Fedry. Tam nie uczą,
jak ich gówniany rząd nie zdołał zapobiec pandemii.
Pewności nikt nie ma,
ale przypuszczamy,
że kordyceps zmutował.
Dostał się do żywności,
pewnie podstawowego składnika, mąki lub cukru.
Niektóre produkty sprzedawano
w całym kraju i na świecie.
Chleb, płatki,
mieszanka do pankejków.
Zjadałaś więcej i byłaś zarażona.
Skażona żywność trafiła do sklepów
jakoś w czwartek.
Ludzie kupili.
Zjedli wieczorem lub w piątek rano.
A w ciągu dnia
zaczęli chorować.
Od południa do wieczora ich stan się pogarszał.
I zaczęli gryźć.
W piątek wieczorem, 26 września 2003.
Do poniedziałku było po temacie.
To sensowniejsze niż małpy.
Dzięki.
Spoko.
Co?
Przejdziemy przez las.
Drogą chyba łatwiej?
Są tam rzeczy,
których nie powinnaś oglądać.
Teraz to już muszę.
Nie chcę tego.
Poważnie, Ellie.
Coś mi się stanie?
Nie.
Po co mówisz prawdę? Mogłeś mnie nastraszyć mordercą.
Cokolwiek to było,
chyba zniknęło.
Jakiś tydzień po wybuchu epidemii
żołnierze zaczęli ewakuować okoliczną ludność.
Czasem nawet do stref kwarantanny,
jeśli było w nich miejsce.
A jeśli nie...
Nie byli chorzy?
Raczej nie.
To po co ich zabili?
Mogli dać im spokój.
Martwi nie mogą się zarazić.
30 WRZEŚNIA 2003
Widzisz kogoś?
Nie. W piwnicy pusto.
Wracaj do innych.
Nie dzisiaj, jebane trepy nowego porządku.
OBOWIĄZKOWA EWAKUACJA
PROSZĘ SŁUCHAĆ INSTRUKCJI WYZNACZONYCH SŁUŻB
KWAS SIARKOWY
Szybko poszło.
INSTALACJA GAZOWA
TYLKO DLA PERSONELU
WINA I ALKOHOLE
Śmiało.
Jak zawsze wyborne.
TYLKO DLA PERSONELU
CZTERY LATA PÓŹNIEJ 2007
NIE DEPCZ MNIE
Nie jestem zarażony.
A uzbrojony?
- Nie. - Czemu tak długo milczałeś?
Nie wiem.
Kombinowałem, czy nie lepiej skłamać, ale nie wymyśliłem po co.
Próbuję dotrzeć do Bostonu.
Sam?
Zaczęliśmy w dziesięciu.
Teraz idę sam.
Skąd?
Ze strefy w Baltimore.
Padła.
Jesteś ranny?
To tylko siniak.
Kurwa!
Stój.
Skąd to masz?
Boston jest tam.
Dotrzesz przed zmrokiem.
Jestem bardzo głodny.
Dwa dni nie jadłem.
W sumie to niezbyt długo, co?
- A jednak. - Pozwalam ci odejść,
- to odejdź. - Dobra.
Mam na imię Frank.
Serio? Sęk w tym, Frank,
że jeśli cię nakarmię, powiesz o tym innym włóczęgom
i przylezą tu zwabieni darmowym lunchem,
a to nie Arby's.
W Arby's nie dawali darmowych lunchów.
Nikomu nie powiem.
Żadnym włóczęgom ani nikomu.
Wiesz, że nie umiem kłamać.
Zostawiam ci trochę ubrań.
Co?
Ubrania!
Dziękuję.
Kończę.
Choć w sumie mogę jeszcze pięć minut?
Jasne.
- Tak! - Dzięki!
Niesamowite uczucie.
Ja pierdolę!
Głodnemu wszystko smakuje.
Ale nie tak.
Boże!
Wiesz nawet, że do królika pasuje Beaujolais.
Choć nie wyglądam?
Przeciwnie.
- Jest więcej. - Nie mogę.
Chciałbym, uwierz, ale...
Dziękuję.
Proszę.
Chyba będę się zbierał.
Ale najpierw...
Cały czas się na niego gapiłem.
To antyk?
Z 1948.
Wiesz, ile musi być wart?
Teraz już nic.
Dla Elizy, Opowieści Hoffmana...
To nie ty!
Matka. Mógłbyś?
To ty.
Boże! Mój ulubiony!
Miłość jest tuż
Pomimo burz
Tak mi
Powtarzają
Lecz nikogo nie mam już
Nie, nie.
Naprawdę. Przepraszam.
- Nie tę piosenkę. - Nie jestem zawodowcem.
Ja też nie, ale...
Potem sobie pójdę.
Miłość jest tuż
Pomimo burz
Tak mi powtarzają
Lecz nikogo nie mam już
Choć czas leczyć ma
Z miłosnych ran
Moich nie wygoi
One krwawią już od lat
Bo ja walczyłam z całych sił
Byś oddał serce mi
Ale ciebie będę kochać
Do ostatnich dni
Kim jest dziewczyna,
o której śpiewasz?
Nie ma dziewczyny.
Wiem.
Jak ci na imię?
Bill.
Idź pod prysznic, Bill.
Robiłeś to kiedyś?
Z nikim?
- Dawno temu z dziewczyną, ale... - Wiem.
Zaczniemy od czegoś prostego.
Dobrze.
Ale najpierw wiedz, że nie jestem dziwką.
Nie
uprawiam seksu za lunche,
nawet tak wspaniałe.
Dlatego jeśli to zrobię, zostanę z tobą jeszcze kilka dni.
Zgoda?
Tak.
TRZY LATA PÓŹNIEJ 2010
Wal się!
Nie wierzę!
Możesz przestać?
Czy kiedykolwiek o coś prosiłem?
Po co o tym mówię?
To nie dla mnie, tylko dla nas.
Kogo obchodzi wygląd?
Mnie!
Nasz dom to nie tylko dom,
a wszystko wokół!
Przestań pierdolić.
Wybacz. Zapomniałem.
Ja żyję w tym świecie,
a ty w wariatkowie, w którym 11 września to wewnętrzna robota,
a rząd to naziści.
Pewnie, że naziści!
Teraz, ale nie wtedy!
Proszę tylko o trochę farby
i benzynę do kosiarki.
Całą resztę zrobię sam.
- To... - Wspomnij o zarządzaniu zasobami,
a wlezę na jeden z tych twoich potykaczy.
Dobrze.
- Ale dlaczego? - Mówiłem.
Zwracając uwagę na drobiazgi,
okazujemy miłość.
To także moja ulica.
Pozwól mi ją kochać po swojemu.
Odnowię też kilka sklepów.
Nie te głupie,
z winami i meblowy.
I butik z ciuchami.
Butik?
Wydajemy garden party?
Nie.
Ale będziemy mieć przyjaciół.
Słucham?
Poszukamy ich.
I zaprosimy w odwiedziny.
My nie mamy przyjaciół, Frank.
Nigdy nie będziemy ich mieć,
bo przyjaciół już nie ma.
A ja rozmawiam przez radio z miłą kobietą.
Co?!
To naprawdę niesamowite.
Prawda?
Możesz przestać?
Mam tak samo.
Mówisz o schizofrenii paranoidalnej?
Ja jej nie mam.
Cóż,
pomijając broń, którą w sumie rozumiem,
miło jest zjeść cywilizowany posiłek w tak pięknym miejscu.
To już tak długo.
Dziękuję wam za to,
nawet jeśli współpraca nie wypali.
Potrzebowałam tego.
Będziemy współpracować.
Będziemy.
Wiesz co?
Wejdźmy. Chcę ci coś pokazać.
Bardzo chciałam tam zajrzeć.
Nie do środka.
Dzięki.
Rozumiem.
Gdyby moja...
moi...
sprowadzili obcych, też nie byłbym szczęśliwy.
Szczęśliwie Frank trafił na porządnych ludzi,
którzy tylko próbują przetrwać.
Ja to mam szczęście, nie?
W strefie są rzeczy, których tu brak.
Książki, lekarstwa, części zamienne...
Możemy sobie pomóc i schowaj wreszcie tę pukawkę.
Byłeś...
jakimś prepperem?
Surwiwalistą.
Może faktycznie porządni z was ludzie,
a może nie. Nieważne.
Jesteśmy samowystarczalni.
Nie chcę, żebyś z przyjaciółką komplikował nam życie.
Jasne?
To ogrodzenie ma góra rok.
Drut ocynkowany już koroduje.
Mogę ci załatwić 10 rolek aluminiowego.
Wystarczy ci do końca życia.
Wam.
Jesteś pewien?
Tak. To nie prezent.
- Wrócisz, to się wymienimy. - Dobra.
Wymyśliłem też, że powinniśmy
stosować kod na wypadek, gdyby ktoś słuchał.
Dobry pomysł. Jaki?
Choćby dekady.
Lata 80. oznaczają oczywiście kłopoty.
Lata 70...
Fedra nigdy tu nie dotrze,
a przed zarażonymi się ochronisz,
ale prędzej czy później
zjawią się łupieżcy.
Siatka i potykacze ich nie zatrzymają.
Przyjdą nocą,
po cichu i z bronią.
Damy radę.
TRZY LATA PÓŹNIEJ 2013
Szybciej.
Nie mogę.
Jeszcze jedna pętla.
Coś ci pokażę.
Nie to.
Już prawie.
Dasz radę.
- Co? - Wszystko gra.
- Gotowy? - Tak.
Joel i Tess dali mi nasiona za jeden z twoich pistoletów.
Który?
Mały.
Dobra.
Przepraszam.
Za co?
Starzeję się szybciej niż ty.
Takiego cię wolę.
Bo to znaczy, że wciąż żyjemy.
Co?
Nim się zjawiłeś, nie bałem się.
Nie na truskawkach.
Jasne.
Cholera!
Bill!
Do środka!
Musisz wejść do środka.
- Nie! - Do środka! Już!
Trzymaj się.
Mam cię.
Tutaj.
Dobra. Damy radę.
Połóż dłoń. Uciskaj.
Frank?
- Frank! - Jestem.
Zostaw włączony gaz.
Nie wyłączaj.
Płot...
- zabije resztę. - Dobra.
Zrobiłem ci listę.
Opowiedz o niej.
Mam duplikaty wszystkich kluczy.
To dobrze.
Wezwij Joela.
Nie możesz tu zostać sam.
Nie jestem sam.
- A ty? - Nie.
Wezwij Joela.
Nie.
- Już dobrze. - Zadzwoń do Joela.
On się tobą zaopiekuje.
Dobra.
Bill?
- Robi się zimno. - Dobrze.
Wracamy do środka.
10 LAT PÓŹNIEJ
W porządku.
ROK 2023
Dobrze.
- Rozgrzejemy cię. - Tak.
Wziąłeś lekarstwa?
Nie.
Jedna pomarańczowa.
Mała biała.
I...
wielgaśna.
Zajęło mi to większość nocy.
Jestem wykończony.
Cholera!
Żartujesz ze mnie?
Zaśniesz mi w fotelu.
- Nie. - Tak.
I zsinieją ci stopy.
Dość kłótni. Do łóżka.
- Obiecuję, że nie zasnę. - Dlaczego?
Bo to mój ostatni dzień.
A...
jeśli znajdziemy lekarza,
zjawi się ktoś, kto może pomóc?
Kto? Domokrążca z rezonansem?
To było nieuleczalne jeszcze zanim świat się rozpadł.
Podjąłem decyzję.
Bill.
Chodź tu.
Nie będę twierdził, że każdy mój dzień był błogosławieństwem,
bo miałem zbyt wiele złych.
Z tobą też.
Ale spędziłem też z tobą więcej dobrych niż z kimkolwiek innym.
Daj mi jeszcze jeden dobry dzień.
Zacznij od tostów.
Potem zabierz mnie do butiku,
żebym wybrał dla nas stroje.
Włożysz, co sobie zażyczę.
I weźmiemy ślub.
Ugotujesz pyszny obiad.
Potem dokładnie je pokruszysz
i wsypiesz mi do wina.
Wypiję.
Wtedy weźmiesz mnie za rękę,
zaprowadzisz do łóżka,
a ja zasnę w twoich ramionach.
Nie mogę.
Kochasz mnie?
Tak.
To kochaj mnie tak, jak chcę.
Czy to wystarczy?
Tak.
Wsypałeś też do butelki?
Dość, by zabić konia.
To nie jest tragiczne samobójstwo na końcu sztuki.
Jestem stary.
Jestem spełniony.
A ty byłeś celem mojego życia.
Nie pochwalam tego.
Powinienem być wściekły.
Ale patrząc obiektywnie...
to nieziemsko romantyczne.
Weź mnie do łóżka.
WITAJCIE W LINCOLN
Nie podchodź.
Ja pierdykam!
Bill?
Frank?
Zostań tu.
Jeśli coś usłyszysz lub zobaczysz,
krzycz.
A jeśli ich nie ma?
Ellie?
To od Billa.
„Do kogokolwiek, ale pewnie do Joela”.
Uznałam, że podpadam pod „kogokolwiek”.
Było też to.
Czyli nie żyją?
Chcesz?
Ty to zrób.
„29 sierpnia 2023.
Jeśli to znajdziesz, nie wchodź do sypialni.
Zostawiliśmy otwarte okno, żeby dom nie śmierdział.
Widoku nie polecam.
Zakładam, że to ty, Joel,
ponieważ innych zabiłby prąd
lub moje pułapki.
He, he, he.
Bierz, co chcesz.
Kod do bunkra taki jak do bramy, tylko na odwrót.
W sumie nigdy cię nie lubiłem,
ale i tak jesteśmy jakby przyjaciółmi.
Prawie.
I cię szanuję.
Dlatego powiem ci coś,
co ty jeden możesz zrozumieć.
Nienawidziłem świata i cieszyłem się, że wszyscy giną.
Ale byłem w błędzie,
bo trafiłem na osobę wartą ocalenia.
I to zrobiłem.
Ocaliłem go.
A potem chroniłem.
Od tego są tacy jak ty czy ja.
Mamy robotę do wykonania.
I do diabła z tymi, którzy wejdą nam w drogę.
Zostawiam ci całą broń i sprzęt.
Wykorzystaj je i...”
CHROŃ TESS
Zostań tu.
SIARKA
Pokaż rękę.
Podłączyłem i ładuję akumulator.
Dobra.
Mam brata w Wyoming.
Wpadł w kłopoty i muszę go znaleźć.
Był Świetlikiem.
Powinien zaprowadzić nas do pozostałych,
którzy zabiorą cię do tego laboratorium.
Dobra.
Jeśli chodzi o Tess...
Jeśli chcesz jechać, musisz przestrzegać zasad.
Zasada pierwsza. Ani słowa o Tess. Nigdy.
Zachowajmy naszą przeszłość dla siebie.
Zasada druga.
Ani słowa o twoim...
stanie.
Jeśli zobaczą ugryzienie, po prostu cię zastrzelą.
Zasada trzecia,
robisz co i kiedy mówię.
Jasne?
- Tak. - Powtórz.
Ty tu rządzisz.
Dobra.
Co teraz?
Bierzemy, co się da.
Jasny gwint!
Typ był geniuszem.
Skąd ta muzyka?
Co kilka tygodni musiał zerować odliczanie.
Inaczej włączała się playlista.
Lata 80.
Weź stamtąd kilka puszek.
Zostaw wgniecione i spuchnięte.
- Stary! - Nie.
Jest tego cała ściana.
KOSZULKI DAMSKIE
PROSTOWNIK
Jeszcze godzina.
Mają ciepłą wodę!
Biorę prysznic.
I ty też.
Serio.
Śliczności!
Siedź cicho.
Dzięki.
Pierwszy raz w aucie?
To statek kosmiczny.
Raczej gówniany Chevy S-10, ale jeździ.
Chyba.
Pas.
Ale czad!
Zostaw.
Odłóż to. Ellie!
Czekaj. Zostaw. Może być.
To Linda Ronstadt.
Kojarzysz?
W życiu o babce nie słyszałam.
Rany!
Zawsze lepsze niż nic.
Napisy: Wojtek Stybliński