"สิบไมล์ทางตะวันตก ของบอสตัน"
อยากได้เสื้อแจ็กเกตคืนมั้ย
ฉันไม่เคยเข้าป่ามาก่อน
มีแมลงเยอะกว่าที่คิด
- ฟังนะ ฉันไปคิดเรื่อง... - ฉันไม่ต้องการคำขอโทษ
ก็ไม่ได้จะบอกว่าขอโทษ
แค่จะบอกว่าฉันคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น
ไม่มีใครบังคับให้คุณหรือเทสมาส่งฉัน
ไม่มีใครบังคับให้คุณทำตามแผนนี้
คุณต้องการแบตเตอรี่รถกระบะ หรืออะไรก็ช่าง คุณตัดสินใจเอง
ฉะนั้นอย่ามาโทษฉัน ในเรื่องที่ไม่ใช่ความผิดฉัน
อีกนานแค่ไหน
เดินป่าอีกห้าชั่วโมง
เราคงไม่มีปัญหา
คุณใช้เส้นทางนี้บ่อยเหรอ
ไม่มีผู้ติดเชื้อเลยเหรอ
ไม่บ่อยหรอก ไม่มี
คุณระวังอะไรอยู่ตลอดกันล่ะ
ผู้คน
บิลกับแฟรงก์นิสัยดีมั้ย
ถ้าแฟรงก์น่ะดี
แผลเป็นที่หัวไปโดนอะไรมา
ทำไม สาเหตุเห่ย ๆ หรือไง
แบบกลิ้งตกบันได หรืออะไรแนวนั้นเหรอ
- ฉันไม่ได้ตกบันไดอะไรทั้งนั้น - โอเค งั้นอะไรล่ะ
มีคนยิงฉันแต่แค่เฉียด
เห็นมั้ย เจ๋งจะตาย
คุณยิงตอบโต้มั้ย
- ยิง - ยิงโดนมั้ย
ไม่ ฉันก็พลาด
ซึ่งเกิดขึ้นบ่อยกว่าที่เธอคิด
เพราะคุณยิงปืนห่วยแตก หรือในภาพรวมล่ะ
ในภาพรวม
ไหน ๆ ก็มีแค่เราสองคนแล้ว
- ฉันก็น่าจะ... - ไม่
ฟาร์มคัมเบอร์แลนด์
รอเดี๋ยวนะ ฉันต้องไปเอาของที่ซ่อนไว้
ซ่อนไว้เหรอ ทำไมถึงซ่อนของไว้ที่นี่
เธอนี่ถามเก่งจริง ๆ
ใช่ ฉันถามเก่ง
งั้นตกลงจะตอบหรือไม่ตอบ
เราซ่อนข้าวของไว้ตามเส้นทาง เผื่อถึงคราวที่ของขาดมือ
- ซึ่งตอนนี้กำลังขาดเลย - ไม่จริงน่า
คุณเคยเล่นเกมนี้มั้ย
ฉันเคยมีเพื่อน ที่รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเกมนี้
มีตัวละครตัวหนึ่งชื่อมิลีน่า ที่พอถอดหน้ากากออก
จะมีฟันเหมือนสัตว์ประหลาด
แล้วเธอจะกลืนคุณเข้าไปทั้งตัว แล้วคายกระดูกออกมา
ให้ตายเหอะ
คุณลืมว่าซ่อนของไว้ตรงไหน
เปล่า ฉันแค่กำลังหาตำแหน่งของมัน
ผ่านมาสองสามปีแล้ว
โอเค งั้นฉันจะลองดูรอบ ๆ เผื่อจะมีของดี
เชื่อสิ ถ้าเคยมี ก็โดนคนอื่นหยิบไปแล้ว
อาจใช่ หรืออาจจะไม่ใช่
- ในนี้มีอะไรแย่ ๆ หรือเปล่า - แค่เธอ
ตลกจังเลย
บ้าเอ๊ย
- เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย - ค่ะ
"ผ้าอนามัยแทมแพ็กซ์ เพิร์ล"
ใช่เลย
เฮ่
เอลลี่
ใครบอกว่าของหมดแล้ว
"ผ้าอนามัย"
คุณทำอะไรน่ะ
ปืนนี่เหลือกระสุนไม่มากแล้ว
- เก็บไว้ก็แทบไร้ประโยชน์ - ถ้าคุณจะทิ้งมันไว้แบบนั้น...
ไม่
ให้ตายเถอะ
เคยบินกับเจ้านั่นมั้ย
เคย สองสามครั้ง
โชคดีจัง
ตอนนั้นไม่รู้สึกแบบนั้นเลย
โดนยัดที่นั่งตรงกลาง แถมจ่ายค่าแซนด์วิชไป 12 เหรียญ
คุณได้ขึ้นไปบนฟ้านะ พวก
ใช่ พวกเขาก็เหมือนกัน
คุณชนะ
งั้นทุกอย่างก็พังทลายในวันเดียว
- ประมาณนั้น - ยังไง
คือก่อนหน้า ไม่มีใครติดเชื้อคอร์ดีเซปส์
ทุกคนสบายดี กินข้าวในภัตตาคาร นั่งเครื่องบิน
แล้วทุกอย่างก็เกิดขึ้น พร้อมกันหมดเนี่ยนะ
มันเริ่มต้นได้ไงเหอะ
ถ้าต้องโดนกัดก่อนติดเชื้อ
แล้วใครกัดผู้ติดเชื้อคนแรก
ลิงเหรอ ต้องเป็นพวกลิงแน่เลย
ไม่ใช่ลิง ไหนบอกว่าเธอเข้าโรงเรียน
โรงเรียนเฟดรา พวกเขาไม่สอนว่า ทำไมรัฐบาลเฮงซวยของพวกเขา
ถึงป้องกันภาวะโรคระบาดไม่ได้
ไม่มีใครรู้แน่ชัด แต่ถ้าให้เดา
เชื้อคอร์ดีเซปส์คงกลายพันธุ์
บางส่วนก็ปนเปื้อนในแหล่งอาหาร
อาจเป็นพวกวัตถุดิบพื้นฐาน อย่างแป้งหรือน้ำตาล
มีอาหารบางยี่ห้อที่ขายไปทั่วเลย แบบทั่วประเทศ ทั่วโลก
ขนมปัง ซีเรียล
แป้งแพนเค้ก
ถ้ากินเข้าไปมากพอ มันจะทำให้เราติดเชื้อ
แล้วอาหารปนเปื้อนพวกนั้น ก็วางขายตามชั้น
ในช่วงเดียวกันของวันพฤหัสบดี
ผู้คนก็ซื้อกลับบ้าน
เอามากินกันคืนวันพฤหัสบดี หรือเช้าวันศุกร์
ผ่านไปสักพัก
พวกเขาก็เริ่มป่วย
ตอนบ่าย ตอนเย็น พวกเขาก็แย่ลง
แล้วพวกเขาก็เริ่มกัดคนอื่น
ในคืนวันศุกร์ที่ 26 กันยายน ปี 2003
พอถึงวันจันทร์ ทุกอย่างก็จบเห่หมด
ฟังเข้าท่ากว่าลิงจริง ๆ ด้วย
ขอบคุณค่ะ
ไม่เป็นไร
มีอะไร
เราจะเดินตัดผ่านป่าตรงนี้
เดินถนนไม่ง่ายกว่าเหรอ
ใช่ ก็แค่...
มีบางอย่างที่เธอไม่ควรเห็น
คราวนี้อยากเห็นเลย
ฉันไม่อยากให้เธอเห็น
ฉันพูดจริงจังนะ เอลลี่
มันทำร้ายฉันได้มั้ย
ไม่ได้
คุณซื่อเกินไป
ต้องบอกว่ามีฆาตกรถือขวานสิ
ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร
ตอนนี้คงไม่อยู่แล้ว
ประมาณหนึ่งสัปดาห์ หลังวันโรคระบาด พวกทหาร...
เข้ามาในย่านชนบท อพยพคนจากเมืองเล็ก ๆ
บอกผู้คนว่าจะพาไปส่งคิวซีซึ่งก็จริง
ถ้าที่นั่นยังรับคนได้
แต่ถ้าไม่ได้...
คนพวกนี้ไม่ได้ป่วยใช่มั้ย
ใช่ คงไม่ได้ป่วย
ทำไมถึงฆ่าพวกเขา
ให้อยู่ ๆ กันไปไม่ได้เหรอ
เพราะคนตายติดเชื้อไม่ได้
ทุกคน เคลียร์
"วันที่ 30 กันยายน ปี 2003"
ได้แล้ว เอามานี่
เตรียมพร้อมนะ
ทางนี้
เอาล่ะ ไปรวมคนมาให้หมด ไปเร็ว
"เห็นอะไรมั้ย เปลี่ยน"
ไม่ครับ ตอนนี้เราอยู่ชั้นใต้ดิน ไม่มีใครอยู่เลย
"ฉันขอเช็กกับคนอื่น ๆ ก่อน"
ไม่ใช่วันนี้แน่ พวกสารเลวบ้าระเบียบโลกใหม่
"ประกาศอพยพ
ผู้อยู่อาศัยในโซนปัจจุบัน และพื้นที่รอบนอกทั้งหมด
ต้องอพยพภายใน..."
"โปรดปฏิบัติตามคำแนะนำ ของเจ้าหน้าที่"
"นิตยสารปืนและกระสุน"
"กรดซัลฟิวริก"
"แมสซาชูเซตส์ เอคิวโฟร์ 80 จิตวิญญาณแห่งอเมริกา"
"โฮมดีโป"
ตัดเร็วเชียว
"อันตราย เฉพาะเจ้าหน้าที่ โรงงานก๊าซธรรมชาตินิวเบดฟอร์ด"
"ลินคอล์น ไวน์และเครื่องดื่ม"
"ไร่องุ่นเคย์มัส"
เดินเข้ามาอีก
ไม่เคยเบื่อเลย
"อันตราย เฉพาะผู้ได้รับอนุญาตเท่านั้น"
"สี่ปีต่อมา"
"ปี 2007"
"อย่าเหยียบย่ำฉัน"
ผมไม่ได้ติดเชื้อ
คุณมีอาวุธมั้ย
- ไม่มี - ทำไมถึงได้คิดนานนักกว่าจะตอบ
ไม่รู้สิ ผม...
กะจะโกหกด้วยเหตุผลบางอย่าง
แต่ก็คิดเหตุผลไม่ออก
ฟังนะ ผมแค่พยายามจะไปบอสตัน
คนเดียวเหรอ
เราเริ่มจากสิบคน
แต่ใช่ ผมตัวคนเดียว
- จากที่ไหน - เขตกักกันที่บัลติมอร์
มันเละไปแล้ว
บาดเจ็บตรงไหนมั้ย
มีแค่รอยช้ำน่ะ
บ้าจริง
หยุดอยู่ตรงนั้น
ไปได้มาจากไหน
บอสตันไปทางนั้น
คุณน่าจะไปถึงก่อนมืด
ผมหิวมากเลย
ไม่ได้กินอะไรมาสองวันแล้ว
ในโลกแบบนี้ ฟังดูไม่ได้นานเท่าไรสินะ
- แต่ก็รู้สึกนาน - ผมปล่อยคุณไปแล้ว ไปซะ
ก็ได้ ฟังนะ...
- อย่างแรก ผมชื่อแฟรงก์ - งั้นเหรอ คืออย่างนี้นะ แฟรงก์
ถ้าผมให้ข้าวคุณ เดี๋ยวคนไร้บ้านทุกตัวที่คุณไปคุยด้วย
ก็จะโผล่มานี่เพื่อหวังกินฟรี
และที่นี่ไม่ใช่ร้านอาร์บีส์
อาร์บีส์ไม่ได้แจกมื้อเที่ยงฟรี มันเป็นร้านอาหาร
ผมจะไม่ไปพูดเรื่องนี้กับคนไร้บ้าน
คนจรจัดหรือคนเร่ร่อนที่ไหนแน่ สัญญา
คุณก็รู้แล้วนี่ว่าผมโกหกไม่เก่ง
ผมวางเสื้อผ้าไว้ให้ตรงนี้นะ
ว่าไงนะ
เสื้อผ้า
ขอบคุณนะ เกือบเสร็จแล้ว
แต่ผมขออีกห้านาทีได้มั้ย
ได้สิ
ได้เลย
ขอบคุณครับ สุดยอดไปเลย
นี่มันอะไรกันเนี่ย
เวลาหิว อะไรก็อร่อยหมดแหละ
ใช่ แต่ไม่ใช่แบบนี้
พระเจ้า
ผู้ชายที่รู้วิธีจับคู่เนื้อกระต่าย กับไวน์โบโฌเลส์
ผมรู้ ผมคงดูไม่ใช่คนแบบนั้น
ไม่นะ ออกจะใช่
- ยังมีอีกนะ - ไม่ ผมกินไม่ไหวแล้ว
ผมอยากกินอีกนะ เชื่อสิ แต่...
ขอบคุณมากเลย
ขอบคุณ
ด้วยความยินดี
งั้นผมคงต้องไปแล้วสินะ
แต่ก่อนอื่น...
ผมจ้องเจ้านี่มาตลอดเลย
- ของเก่าเหรอ - ปี 1948
ว้าว รู้มั้ยว่ามันราคาเท่าไร
ตอนนี้ไร้มูลค่า
"เฟอร์เอลีส"
"เทลส์ออฟฮอฟมานน์" เนี่ยนะ แย่ ไม่ใช่ของคุณใช่มั้ยล่ะ
ของแม่ผม คุณช่วย...
นี่สิตัวคุณ
ให้ตายสิ เพลงโปรดผมเลย
"สุดยอดผลงานลินดา รอนสตัดต์"
ไม่ ไม่ ๆ...
อย่าเลย ขอบคุณ ขอโทษนะ
ไม่ใช่เพลงนี้ ไม่ใช่เพลงนี้
- ผมไม่ใช่มืออาชีพ - ผมก็เหมือนกัน แต่...
แล้วผมก็จะไป
แล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร
ผู้หญิงที่คุณร้องเพลงถึง
ไม่มีผู้หญิงที่ไหนหรอก
ผมเข้าใจ
คุณชื่ออะไร
บิล
ไปอาบน้ำซะ บิล
ไปสิ
คุณเคยทำแบบนี้มาก่อนมั้ย
ไม่เคยกับใครเลยเหรอ
- กับผู้หญิงเมื่อนานมาแล้ว แต่... - ครับ ผมเข้าใจ
ผมอยากเริ่มจากเรื่องง่าย ๆ
- โอเค - โอเค
แต่ก่อนอื่น ผมอยากให้คุณรู้ ว่าผมไม่ใช่พวกขายตัว
ผมไม่ได้มีเซ็กซ์แลกมื้อเที่ยง
ต่อให้เป็นมื้อดี ๆ
แต่ถ้าผมทำต่อ ผมจะขอพักอีกสักสองสามวัน
- คุณโอเคมั้ย - ครับ
ได้
- ไปตายซะ - "3 ปีต่อมา"
- ไม่เอาน่า - "3 ปีต่อมา"
นี่ หยุดทีได้มั้ย
ผมเคยขออะไรคุณมั้ย เคยมั้ย
แต่ผมจะพูดไปทำไมเนี่ย
ผมไม่ได้ทำเพื่อตัวเอง ผมทำเพื่อเรา
ใครจะสนว่าบ้านพวกนี้หน้าตาเป็นไง
ผมสน
บ้านของเราไม่ใช่แค่ตัวบ้านหลังนี้ มันคือทุกอย่างรอบตัวเรา
คือแบบว่าขอทีเถอะ
ขอโทษที ผมลืมไป
ผมใช้ชีวิตอยู่ในโลกนี้
คุณอยู่ในหลุมหลบภัยโรคจิต ที่เหตุ 11 กันยายนเป็นฝีมือคนใน
และรัฐบาลทุกแห่งคือนาซี
รัฐบาลก็เป็นนาซีทั้งนั้นแหละ
ใช่ ตอนนี้ แต่ไม่ใช่ตอนนั้น
ผมขอแค่สีนิดหน่อย กับน้ำมันใส่เครื่องตัดหญ้า
- แค่นั้นเลย ที่เหลือผมจัดการเอง - มันไม่ใช่เรื่อง...
บิล ถ้าพูดคำว่าการบริหารทรัพยากร
ก็ช่วยผมที แล้วผมจะวิ่งใส่ลวดกับดักของคุณ
โอเค ก็ได้
- แค่บอกมาว่าทำไม - ผมบอกไปแล้ว
ใส่ใจสิ่งต่าง ๆ
นี่เป็นวิธีแสดงความรักของเรา
นี่ก็ถนนของผมเหมือนกัน แค่...
ให้ผมได้รักมันในแบบที่ต้องการเถอะ
และผมกำลังซ่อมบางร้านอยู่
- เดี๋ยวนะ ๆ - ไม่ใช่ร้านโง่ ๆ น่า
แค่ร้านไวน์กับร้านเฟอร์นิเจอร์
แล้วก็ร้านเสื้อผ้า
ร้านเสื้อผ้าเหรอ
นี่เราจัดงานเลี้ยงในสวน อย่างเป็นทางการแล้วเหรอ
เปล่า
แต่เรากำลังจะมีเพื่อนใหม่
ว่าไงนะ
เราจะมีเพื่อนใหม่
และเราจะเชิญพวกเขามาเยี่ยม
เราไม่มีเพื่อน แฟรงก์
เราจะไม่มีวันมีเพื่อน
เพราะไม่มีใคร ให้เราเอามาเป็นเพื่อน
ที่จริงผมเพิ่งคุย กับผู้หญิงนิสัยดีคนหนึ่งทางวิทยุ
คุณว่าไงนะ
ที่นี่มันช่าง... น่าทึ่งมาก ๆ
ใช่มั้ยล่ะ
ขอทีได้มั้ย
ผมก็แนวเดียวกัน
คุณก็เป็นโรคจิตเภทหวาดระแวง เหมือนกันเหรอ
ผมไม่ได้เป็นโรคจิตเภท
ขอฉันพูดหน่อยนะ ถ้าไม่นับเรื่องปืน ซึ่งฉันเข้าใจ
ดีมากที่ได้กินอาหารแบบมีอารยธรรม ในสถานที่งดงามแบบนี้
ไม่ได้ทำอะไรแบบนี้มานาน
ฉันพูดจริงนะ ฉันแค่... ฉันอยากขอบคุณ
ถึงสุดท้าย เราจะไม่ได้ร่วมงานกันก็เถอะ
ฉันต้องการอะไรแบบนี้จริง ๆ
เราจะได้ร่วมงานกัน
จริง ๆ
รู้อะไรมั้ย เข้าไปข้างในกันเถอะ
เทส ผมมีอะไรที่อยากให้คุณเห็น
- ฉันอยากดูข้างในอยู่พอดี - ไม่
- ขอบคุณค่ะ - ไม่ใช่ข้างใน แฟรงก์
- แฟรงก์ - เยี่ยมเลย
ผมเข้าใจ
ถ้า...
ถ้าคนของผม...
พาคนแปลกหน้าเข้ามาสู่ชีวิตเรา ผมเองก็คงไม่ปลื้ม
แต่ในบรรดาคนทั้งหมด ที่เขาอาจไปเจอมาจากวิทยุ
ที่จริงเราเป็นคนดี ที่แค่พยายามเอาตัวรอด
งั้นผมโชคดีใช่มั้ยล่ะ
ที่คิวซี เรามีของหลายอย่างที่ที่นี่ไม่มี
หนังสือ ยา อะไหล่เครื่องจักร
เราช่วยเหลือกันได้ และช่วยหันปืนให้พ้นหน้าผมที
แล้วคุณเป็น...
นักเตรียมพร้อมอะไรแบบนี้เหรอ
นักเอาชีวิตรอด
คุณอาจเป็นคนดี หรืออาจจะไม่ใช่ ไม่สำคัญหรอก
ที่นี่เราพึ่งพาตัวเองได้
ผมไม่ต้องการให้คุณหรือเพื่อนของคุณ มาทำให้ชีวิตเราวุ่นวาย
ชัดเจนมั้ย
รั้วนั่นอยู่ได้อีกอย่างมากก็หนึ่งปี
ลวดชุบสังกะสีเริ่มกร่อนแล้ว
ผมหาอะลูมิเนียมทนแรงดึง ให้คุณได้สิบม้วน
พอให้ใช้ได้ตลอดชีวิต
ของคุณทั้งคู่
- เรื่องนี้คุณแน่ใจนะ - แน่สิ
ไม่ใช่ของขวัญสักหน่อย
- คุณจะกลับมา เราจะแลกเปลี่ยน - โอเค
และผมมีความคิดว่าเราควร...
เราควรเข้ารหัสตอนคุยทางวิทยุ เผื่อมีใครดักฟังอยู่
- โอเค - เป็นความคิดที่ดี แต่ยกตัวอย่างที
ยังไงดีล่ะ ผมอาจตั้งคำรหัส เพื่อใช้แทนคำว่า "เดือดร้อน" ได้
ใช่
เฟดราไม่มีทางโผล่มาแถวนี้หรอก
และคุณก็เตรียมการไว้ดี สำหรับผู้ติดเชื้อที่หลงเข้ามา
แต่ไม่ช้าก็เร็ว จะมีพวกโจรเข้ามา
และพวกมันจะฝ่ารั้ว กับลวดกับดักของคุณมา
พวกมันจะมาตอนกลางคืน อย่างเงียบ ๆ และมีอาวุธ
พวกเราไม่เป็นไรหรอก
"สามปีต่อมา"
"ปี 2013"
- ตามให้ทัน - ไม่... ผมไม่ไหว
แค่อีกรอบเดียวน่า
แล้วมีอะไรจะให้ดู
ว่าไงนะ
ไม่ใช่แบบนั้น
เหรอ
เกือบถึงแล้ว
คุณเดินถึงน่า
- อะไรน่ะ - อะไร ไม่เป็นไรน่า
- พร้อมมั้ย - พร้อม
ผมเอาปืนกระบอกหนึ่งของคุณ แลกเมล็ดพันธุ์จากโจลและเทส
ปืนกระบอกไหน
กระบอกเล็ก ๆ
โอเคมั้ย
พระเจ้า
ผมขอโทษ
เรื่องอะไร
เรื่องที่แก่เร็วกว่าคุณ
ผมชอบคุณที่แก่กว่า
แก่กว่าแปลว่าเรายังอยู่ที่นี่
มีอะไร
ผมไม่เคยกลัวอะไร จนกระทั่งคุณโผล่มา
ไม่ ไม่ใช่บนสตรอว์เบอร์รี
นั่นสิ
บ้าจริง บ้าเอ๊ย
บิล
บ้าเอ๊ย
บิล บิล
เข้าไปข้างใน
- อย่า - เราต้องพาคุณเข้าไปในบ้าน
- ไม่นะ ไม่ ๆ - บิล
เข้าไปข้างใน เดี๋ยวนี้
จับผมไว้ ผมช่วยคุณเอง
ผมช่วยคุณเอง
โอเค
แบบนั้นแหละ
โอเค ๆ เราทำได้
เราเอาอยู่
ช่วยกดมือไว้ตรงนั้นหน่อยได้มั้ย
ใช่ กดมือไว้ตรงนั้น
แฟรงก์
- แฟรงก์ แฟรงก์ - ผมอยู่นี่ ผมอยู่นี่
- เปิดแก๊สทิ้งไว้ เปิดแก๊สเอาไว้ - ผมอยู่นี่ ผมอยู่ตรงนี้แล้ว
รั้ว... รั้วจะฆ่าพวกมันที่เหลือ
โอเค ใช่
- ผมทำรายการไว้ให้คุณแล้ว - งั้นเหรอ
ในนั้นมีอะไรบอกมา
ผมปั๊มกุญแจทั้งหมดไว้
ดี
- วิทยุหาโจล - โอเค
- คุณอยู่ที่นี่คนเดียวไม่ได้ - ผมไม่ได้อยู่คนเดียว
- คุณก็อยู่นี่ - ไม่ วิทยุหาโจล...
- โอเค เอาล่ะนะ - ไม่ ๆ
- วิทยุหาโจล วิทยุหาโจล - ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร ๆ
เขาจะดูแลคุณเอง
นั่นแหละ
โอเค โอเคนะ
บิล
- อากาศเริ่มเย็นแล้ว - โอเค
- ให้ผมพาคุณเข้าไปในบ้านนะ - โอเค
"สิบปีต่อมา"
โอเค ไปกัน
"ปี 2023"
- คุณโอเคนะ - โอเค
- มาทำให้คุณอุ่นขึ้นกัน - ใช่
- คุณกินยาหรือยัง - ยัง
สีส้มหนึ่งเม็ด
สีขาวหนึ่งเม็ด แล้วก็กลม ๆ ใหญ่ ๆ หนึ่งเม็ด
ใช้เวลาเกือบทั้งคืน
- จนเหนื่อยจะแย่ - ให้ตายสิ
ล้อกันเล่นใช่มั้ย
- ผมไม่อยากให้คุณหลับบนรถเข็น - ไม่หรอก
- หลับแน่ แล้วเท้าคุณก็จะเขียว... - บิล
ผมไม่ทะเลาะด้วยหรอก กลับไปนอนเถอะ
ผมสัญญาว่าจะไม่หลับ
- ทำไมล่ะ - เพราะนี่เป็นวันสุดท้ายของผม
ถ้า...
ถ้าเราหาหมอจนเจอล่ะ ถ้าเกิดว่า...
ถ้ามีใครสักคนที่ช่วยได้โผล่มาล่ะ
ใครจะมาเหรอ บิล เซลส์ขายเอ็มอาร์ไอตามบ้านเหรอ
ก่อนโลกล่มสลาย ยังไม่มีอะไรรักษาโรคนี้ได้เลย
ผมตัดสินใจแล้ว
บิล
มานี่
ผมจะไม่ยอมให้คุณมาพล่าม
เรื่อง "ทุกวันคือของขวัญ แสนวิเศษจากพระเจ้า" กับผม
ผมมีวันแย่ ๆ เยอะเลย
แล้วก็เคยมีวันแย่ ๆ กับคุณด้วย
แต่ผมมีวันดี ๆ กับคุณมากกว่าใคร
ขอให้ผมมีวันดี ๆ อีกวันเถอะ
เริ่มตอนนี้เลย ทำขนมปังปิ้งให้หน่อย
แล้วก็พาผมไปร้านเสื้อผ้า
ผมจะเลือกชุดให้เรา
คุณต้องแต่งชุดที่เลือกให้
และเราจะแต่งงานกัน
และคุณจะทำอาหารเย็นแสนอร่อย
จากนั้นคุณก็จะบดพวกนี้ทั้งหมด
ใส่ลงไปในแก้วไวน์ของผม
ผมจะดื่มมัน
จากนั้นคุณก็จูงมือผม
พาผมไปที่เตียงของเรา
และผมจะหลับในอ้อมแขนคุณ
ไม่ได้ ผมทำไม่ได้
คุณรักผมมั้ย
รักสิ
งั้นก็รักผมในแบบที่ผมอยากให้คุณรัก
แค่นี้จะพอมั้ย
พอ
มียาผสมในขวดนั้นอยู่แล้วใช่มั้ย
มากพอให้ฆ่าม้าเลย
นี่ไม่ใช่การฆ่าตัวตายที่แสนเศร้า ในตอนจบของละคร
ผมแก่แล้ว
ผมพอใจแล้ว
และผมก็มีชีวิตอยู่เพื่อคุณ
ผมไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้
ผมควรจะโกรธ
แต่จากมุมมองที่เป็นกลาง
มันสุดแสนจะโรแมนติก
พาผมไปที่เตียงที
อยู่ตรงนี้แหละ
"อันตราย ไฟฟ้าแรงสูง"
นี่มันอะไรกันเนี่ย
บิล
แฟรงก์
เธออยู่ตรงนี้แหละ
ถ้าได้ยินหรือเห็นอะไร
ตะโกนบอกเลยนะ
ถ้าพวกเขาไม่อยู่แล้วล่ะ
เอลลี่เหรอ
จากบิลค่ะ
"ถึงใครก็ได้ แต่คงเป็นโจล"
ซึ่งฉันคงเข้าข่าย "ใครก็ได้"
มาพร้อมกับเจ้านี่ด้วย
พวกเขาตายแล้วเหรอ
คุณจะไม่...
เอาสิ เธออ่านเถอะ
"วันที่ 29 สิงหาคม ปี 2023
ถ้าคุณเจอจดหมายฉบับนี้ กรุณาอย่าเข้ามาในห้องนอน
เราเปิดหน้าต่างทิ้งไว้ บ้านจะได้ไม่มีกลิ่น
แต่คงเป็นภาพที่ไม่น่าดูนัก
ผมเดาว่า คนที่เจอจดหมายนี้คือคุณ โจล
เพราะถ้าเป็นคนอื่น คงถูกไฟช็อตหรือระเบิดเละ
จากกับดักของผมไปแล้ว ฮี่...
อยากได้อะไรก็เอาไป
รหัสหลุมหลบภัยเหมือนรหัสประตู แต่ย้อนกลับ
แต่นั่นแหละ ผมไม่เคยชอบคุณเลย
แต่เราก็เหมือนเพื่อนกัน
เกือบ ๆ นะ
และผมนับถือคุณ
ผมจะบอกอะไรให้นะ เพราะคุณอาจเป็นคนเดียวที่เข้าใจ
ผมเคยเกลียดโลกใบนี้ และมีความสุขเวลาใครอื่นตาย
แต่ผมคิดผิด
เพราะมีใครสักคนคู่ควรให้ช่วยเหลือ
นั่นคือสิ่งที่ผมทำ
ผมช่วยชีวิตเขา
แล้วผมก็ปกป้องเขา
นั่นคือเหตุผล ที่โลกมีผู้ชายอย่างคุณและผม
เรามีงานต้องทำ
และใครก็ตามที่ขวางทางเรา คงต้องสวดขอพรพระเจ้าหนักหน่อย
ผมขอมอบอาวุธ และอุปกรณ์ทั้งหมดให้คุณ
ใช้มันเพื่อปกป้อง..."
"ใช้มันเพื่อปกป้องเทส"
อยู่ที่นี่ไปนะ
"ซัลเฟอร์"
ขอดูแขนเธอหน่อย
ฉันเพิ่งทำแบตเตอรี่รถกระบะเสร็จ กำลังชาร์จอยู่
- โอเค - และฉันมีน้องชายอยู่ที่ไวโอมิง
ตอนนี้เขากำลังมีปัญหา และฉันจะไปตามหาเขาที่นั่น
เขาเคยเป็นพวกไฟร์ฟลาย
และขอเดาว่า น้องชายฉันคงพอรู้ที่อยู่พวกนั้นบ้าง
พวกนั้นอาจพาเธอ ไปส่งแล็บอะไรนั่นได้
โอเค
ฟังนะ เรื่องเทส ฉัน...
ถ้าจะให้ฉันพาเธอไปด้วย เธอต้องทำตามกฎนิดหน่อย
กฎข้อที่หนึ่ง ห้ามพูดถึงเทส เด็ดขาด
จริง ๆ แล้วเรื่องอดีตของเรา ก็เก็บไว้ในใจตัวเองแล้วกัน
กฎข้อที่สอง ห้ามบอกใครเรื่อง...
อาการของเธอ
ถ้าพวกเขาเห็นรอยกัดนั่น
พวกเขาจะไม่เสียเวลาคิด พวกเขาจะยิงเธอทันที
กฎข้อสาม ทำตามที่ฉันสั่งเมื่อฉันสั่ง
- เข้าใจมั้ย - เข้าใจ
พูดตามสิ
ทำตามคำสั่งคุณ
โอเค
คราวนี้ยังไงต่อ
หยิบทุกอย่างที่หยิบไปได้
อะไรกันเนี่ย
หมอนี่คืออัจฉริยะ
ทำไมเพลงยังเปิดอยู่ล่ะ
ถ้าเขาไม่รีเซตการนับถอยหลัง ทุกสองสามสัปดาห์
ระบบจะเปิดเพลย์ลิสต์นี้ทางวิทยุ
ยุค 80
หยิบอาหารกระป๋องจากตรงนั้นมา
ไม่เอากระป๋องที่บุบหรือบวมนะ
- พวก - ไม่
มีเต็มผนังเลย
"เสื้อผู้หญิง ขนาดเล็กหรือกลาง"
"ที่ชาร์จอเนกประสงค์"
ต้องใช้เวลาอีกชั่วโมง
พวกเขามีน้ำร้อนด้วย
ฉันจะไปอาบน้ำ
แล้วคุณก็อาบต่อ
ฉันพูดจริงนะ
บ้าจริง
แหม ดูดีนะเราน่ะ
หุบปากน่า
เยี่ยม
นั่งรถครั้งแรกเลยสินะ
เหมือนยานอวกาศเลย
ไม่ เหมือนรถเชฟวี่เอส 10 ห่วย ๆ แต่มันจะพาเราไปถึงจุดหมาย
คิดว่านะ
คาดเข็มขัดด้วย
เข็มขัดนิรภัย
เจ๋งมาก
วางไว้นั่นแหละ
วางไว้ที่เดิม เอลลี่
แต่เดี๋ยวไม่ เปิดต่อ เปิดต่อ
นี่ของดี เพลงของลินดา รอนสตัดต์
เธอรู้จักลินดา รอนสตัดต์มั้ย
คุณก็รู้ฉันไม่รู้จักลินดา รอนสตัดต์
ให้ตายสิ
ดีกว่าไม่มีอะไรเลย