บ้าเอ๊ย บ้าจริง ๆ
สู้หน่อย คุณต้องช่วยฉันด้วย เร็ว
ไปซะ
- หนีไป - หุบปากน่า โจล
- เอาปืนไป - โจล บอกให้หุบปาก
ไปซะ หนีไป ขึ้นเหนือไป
ไปหาทอมมี่
ไปสิ
"วอล์คแมน"
"นักเรียนฝึกหัด เฟดรา"
เอาคืนมานะ
งั้นก็วิ่งให้เร็วขึ้นสิ
ฉันไม่อยากโดนสั่งวิ่งอีกรอบ เพราะนิสัยขี้เกียจของเธอ
ฉันไม่อยากมีเรื่องด้วยนะ
มีเรื่องเหรอ
เธอไม่มีเรื่องกับใครหรอก คนเสนอหน้าคือเพื่อนเธอ
แต่เพื่อนเธอก็ไม่อยู่แล้วนี่ ใช่มั้ย
"ผู้กองควอง"
เกิดอะไรขึ้น
เธออาจไม่ใช่เด็กเรียบร้อยนัก แต่สองสามสัปดาห์นี้เนี่ย
เบทานีเป็นคนเริ่มก่อน
เบทานีอยู่ในห้องพยาบาล และเย็บไป 15 เข็ม
- ดี - โอเค
ก็โยนฉันเข้าขังเดี่ยวซะ
ฉันส่งเธอเข้าขังเดี่ยวสามครั้งแล้ว ไม่ได้ผลไง
- ฉันเลยจะลองอะไรใหม่ ๆ - เช่น
ฉันจะบอกความจริงกับเธอ
เธอฉลาด เอลลี่ เธอฉลาดมาก ๆ แล้วก็โง่ด้วย
ถ้ายังมองอะไรไม่ออก ฉันจะช่วยเธอเอง
จากนี้ชีวิตเธอมีสองเส้นทาง
ทางแรก
ทำตัวเป็นลูกกะจ๊อก เธอก็จะได้ชีวิตแบบลูกกะจ๊อก
ต้องตื่นแต่เช้า ไล่ตรวจถนน ไล่ตรวจแนวกำแพง
ต้องกินอาหารห่วย ๆ ทำงานห่วย ๆ
รับคำสั่งห่วย ๆ จากหัวหน้าสายตรวจ
ซึ่งก็น่าจะเป็นเบทานี
และนั่นคือชีวิตที่เหลือของเธอ
จนกว่าจะโดนพวกไฟร์ฟลายเป่าหัว หรือเมาร่วงตกดาดฟ้าตึก
หรือโดนตีนตะขาบรถถัง ดูดเส้นผมเข้าไป
แต่ยังมีอีกเส้นทาง
ยอมกลืนศักดิ์ศรีตัวเองไปก่อน
ยอมทำตามกฎ แล้วได้เป็นเจ้าหน้าที่สัญญาบัตร
มีห้องของตัวเอง มีเตียงดี ๆ
พวกเรากินดีอยู่ดี เราไม่ต้องไปลาดตระเวน
เราเย็นในหน้าร้อน ตอนหน้าหนาวก็อุ่น
และที่ดีที่สุด เมื่อเป็นสัญญาบัตร
เธอจะได้ชี้นิ้วสั่งเบทานี ให้ไสหัวไปไหนก็ได้
คุณจะสนใจไปทำไม
ฉันสนเพราะถึงพวกข้างนอกนั่น จะพูดหรือคิดยังไง
พวกเราคือสิ่งเดียว ที่ประคองทุกอย่างไว้
ถ้าเราแพ้ คนในเขตกักกันจะอดตาย หรือไม่ก็ฆ่ากันเอง
นั่นคือสิ่งที่ฉันรู้
เธอมีความเป็นผู้นำนะ
สักวันหนึ่ง โอกาสของเธอจะมาถึง
หรือว่าไม่
เลือกทางไหนดี
กุญแจ
ดี
แค่นี้เหรอ
แค่นี้แหละ
งั้นขอวอล์คแมนคืนได้มั้ย
"ไม่เล่นคำเลยสักนิด โดย วิล ลิฟวิงสตัน"
"ซาเวจสตาร์ไลต์"
ปิดไฟได้แล้ว สาว ๆ
ปิดไฟซะ
"01:53 น." "ซาเวจสตาร์ไลต์"
"เฮดไลน์แอนด์เดดไลน์ส เดอะฮิตออฟอา-ฮา"
"กรีนเดย์ นิมรอด เอ็ตต้า เจมส์ เทลมาม่า"
"มอร์ทัล คอมแบต 2"
ไรลีย์ เธอหายไปไหนมา
แล้วเป็นบ้าอะไร ย่องเข้าหาฉันแบบนั้นเนี่ย
แค่ล้อเล่นน่ะ โอเคมั้ย นึกว่าจะแค่สนุก ๆ
ฉันคิดว่าเธอชอบน่ะ
แล้ว...
คิดว่าเป็นไง
โอเค มันแย่สินะ
ฉันนึกว่าเธอตายไปแล้ว หายไปตั้งสามอาทิตย์นะ
ฉันน่าจะแทงเธอซะ
ขอบใจมากที่เมตตา
- เธอโอเคใช่มั้ย - ฉันสบายดี
ฉันแค่หนีออกไปแป๊บเดียว ไม่มีอะไร
ถ้าเธอกำลังเจอเรื่องแย่ ๆ
สิ่งที่เธอควรทำ ไม่รู้สิ คุยกับเพื่อนซี้งั้นเหรอ
ฉันกลับมาแล้ว
- เดี๋ยวนะ ใครทำเธอตาเขียว - เธอหายไปไหนมา
บอกชื่อมา แล้วฉันจะไปเล่นให้เละ
ฝีมือเบทานี และฉันเล่นเธอเละไปเรียบร้อย
แล้วเธอไปไหนมา
- ฉันเข้าร่วมกลุ่มไฟร์ฟลาย - โห เชื่อตายละ
ฉันไม่มีอารมณ์เล่นนะ ไรลีย์ ฉันพูดจริง ๆ
- เธอเป็นไฟร์ฟลายเหรอ - ให้ตายสิ
บอกแล้วไงว่าฉันเอาจริง
แต่การ "ปลดปล่อยคิวซี" มันไม่เหมือนกับ...
- บ้าจริง แล้วเธอไปเอา... - ใจเย็นก่อน ใจเย็น
ฉันจะบอกเธอทุกอย่างเลย
แต่ก่อนอื่น เธอมีเรื่องต้องรับปากฉัน
อาจฟังดูบ้าสุด ๆ และเธอคงปฏิเสธ
แต่สุดท้ายเธอจะตอบตกลง
มากับฉันแค่สองสามชั่วโมง เพื่อคืนที่ดีที่สุดในชีวิตเธอ
ไม่
- โอเค คราวนี้ตกลง - ฉันจะไม่ไปไหนกับเธอ
ตอนนี้ เยี่ยม ตีสองแล้ว แถมอีกไม่กี่ชั่วโมงมีฝึกซ้อมด้วย
เรากำลังซ้อมวิธีฆ่าพวกไฟร์ฟลาย
แต่งตัวซะ
งี่เง่าจริง ๆ
- หันหลังไป - เธอจะคิดอะไรมากนัก
"โซนี่ วอล์คแมน" "อา-ฮา"
ถ้าคิดจะไปแกร่วในสวนสาธารณะ เราไปที่นั่นไม่ได้แล้ว
พวกเขาเพิ่งส่งสายตรวจใหม่ไปเฝ้า
ก็เราไม่ได้จะไปสวนสาธารณะ
โอเค แล้วเราจะไปไหนกัน
ความลับ ไว้ใจฉันเถอะ
เธอไว้ใจฉันใช่มั้ย
ไม่รู้สิ ฉันควรไว้ใจเธอมั้ย
ควรอยู่แล้ว ฝากชีวิตไว้กับฉันยังได้
- มีรปภ. มั้ย - ไม่มี
เพราะพวกเฟดรามันโง่สุด ๆ
- พร้อมนะ - ขอให้เจ๋งจริงเถอะ
พวกเขาไม่ได้โง่ขนาดนั้นใช่มั้ยล่ะ
โอเค เริ่มต้นขลุกขลัก
แต่อาจแย่ได้กว่านี้นะ
อาจเกิดเรื่องแบบ 11 กรกฎาคมอีก
ไม่ล่ะ ขอบใจ ฉันอยากให้คิ้วอีกข้างยังอยู่ครบ
ในเมื่อจู่ ๆ เธอก็เกิดสนใจ สวัสดิภาพตัวเองขึ้นมา
ฉันว่าเธอควรเลิกยุ่งกับเบทานีซะ
แล้วไปมีเรื่องอะไรกัน
ไม่มีอะไร เรื่องงี่เง่า
เธอต้องเย็บไป 15 เข็ม
บางทีเธอควรเลิกยุ่งกับคนแบบนั้นซะ
ขอโทษทีนะ นี่เธอบอกให้ฉันเลิกซ้อมคนอื่นเหรอ
เธอทำให้แครอล ต้องนอนห้องพยาบาลเป็นอาทิตย์
ฉันแค่จะบอกว่าเธอจะสู้กับทุกอย่าง และทุกคนไม่ได้
เธอเลือกได้ว่าอะไรคือสิ่งสำคัญ
อ๋อ มีสอนเรื่องนี้ ที่มหาวิทยาลัยไฟร์ฟลายด้วยเหรอ
ใช่ ประมาณนั้น
แล้วใครจะสนแครอล
ช่างแคโรลสิ
นังบ้าแครอล
- เราจะไปไหนต่อ - ออกทางหน้าต่างบ้านี่
ดูน้ำที่ไหลลงมา ตามตู้จดหมายสนิมเขรอะสิ
เป็นคืนที่ดีที่สุดในชีวิตฉันจริง ๆ
- เห็นมั้ย - โอเค
ไฟฉายไฟร์ฟลายคุณภาพดีกว่า
ยินดีด้วย หนึ่งแต้มสำหรับกลุ่มอนาธิปไตย
เรียกนักสู้เพื่ออิสรภาพจะดีกว่า
ก็ตามใจ
มีกี่ชั้นเนี่ย
สัก... สองชั้นได้
บ้าอะไรเนี่ย
โอเค ฉันขอโทษ
สองชั้นเหรอ ไปตายซะ
คลาดเคลื่อนไปนิด
อะไรกันเนี่ย
- เขาตายแล้วใช่มั้ย - ใช่
นี่เหรอเซอร์ไพรส์ใหญ่
เปล่า ไม่ใช่ เมื่อวานยังไม่มีศพหมอนี่
น่าขยะแขยงสุด ๆ
นี่ของจริงเหรอ
ขวดน่ะจริงแน่
แต่ในขวดก็ไม่ใช่เหล้าเถื่อน เหมือนของจริงจากยุคก่อน
หมอนี่คงใช้คูปองทั้งหมดที่มีแลกมา
ไม่มีใครบอกเขาเหรอ ว่าห้ามผสมยาพวกนี้กับเหล้า
ฉันว่าเขาตั้งใจทำ
- เธอมันโรคจิต รู้ตัวใช่มั้ย - เธอก็หัวเราะเหมือนกัน
- เธอหัวเราะ - โอเค แล้วเราจะดื่มเจ้านี่มั้ย
ดื่ม
- หวานอร่อย - เอามาให้ฉันบ้าง
โอเค
ของเขาดี
นั่นคือศพแรกที่เธอเคยเห็นหรือเปล่า
เปล่า
ศพพ่อแม่ฉันต่างหาก
จริงด้วย ขอโทษที ฉัน... ฉันรู้
- ฉันรู้มาก่อนแล้ว - ไม่เป็นไรหรอก
ไม่เป็นไร เอามาให้ฉัน
ขอลองจับปืนได้มั้ย
พวกเขาให้ฉันสาบานเลยว่า จะไม่ยอมให้ใครแตะต้องปืนพก
"อย่าแตะต้องปืนพกฉัน เพราะฉันคือไฟร์ฟลายตัวจริง"
- ส่งปืนมา - ก็ได้ ก็ได้
หนักนะเนี่ย
โอเค
ขอบใจ
แล้วเกิดอะไรขึ้น เธอไปคบหนุ่มไฟร์ฟลายแล้วก็แบบ
"เจ๋ง ฉันอยากเป็น ผู้ก่อการร้ายจัง" เหรอ
ใช่ ตามนั้น เรากำลังจะแต่งงานกัน
ฉันถามจริง ๆ นะ ทำไม
โอเค
มีคืนหนึ่ง เธอโดนขังเดี่ยวอยู่
ฉันเบื่อ ๆ ก็เลยแอบออกมา
แล้วตอนขากลับ ฉันก็ค่อย ๆ ย่องไปตามปกติ
แล้วยัยนั่นก็โผล่มาจากไหนไม่รู้
ยัยนั่น เด็กรุ่นเราเหรอ
ไม่ใช่ ประมาณ 40 ไม่ก็ 50
แต่ยังไงก็ช่างเถอะ หล่อนแก่แล้ว
หล่อนบอกว่าประทับใจที่เห็นฉัน ย่องไปรอบ ๆ หลบพวกยาม
แล้วหล่อนก็ถามฉันว่า คิดยังไงกับเฟดรา
ฉันก็บอกไปตามจริง
เฟดราเป็นพวกสารเลวฟาสซิสต์
พวกมันต่างหาก ที่ควรถูกแขวนคอจากความผิดที่ก่อ
ไม่ใช่ประชาชน
หล่อนก็แบบว่า "โอเค ถ้าอยากเข้าร่วมก็มาเลย"
แค่นั้นเหรอ ไม่มีการรับน้องแปลก ๆ เหรอ
ไม่ ฉันตอบตกลงไป และตอนนี้ฉันคือไฟร์ฟลาย
ยอมทิ้งทุกอย่าง ง่ายดายขนาดนั้นเลยเหรอ
"ทุกอย่าง" ที่ว่าหมายถึง การเป็นไอ้บ้าฟาสซิสต์เหรอ
แบบฉันไม่รู้ว่ามันง่ายขนาดนั้นมั้ย
ในแง่หนึ่ง เฟดราเอง ก็ช่วยประคองทุกอย่างไว้ด้วยกัน
ถึงฉันจะชอบเถียง กับคนหัวดื้ออย่างเธอ
แต่เรามีภารกิจต้องทำ
โอเค หยุดก่อน ๆ
- ขอเวลาเดี๋ยว - โอเค
ไฟเพิ่งติดตั้งนี่
ใช่ พวกมันติดตั้งกัน เมื่อสองสัปดาห์ก่อน
พอคิวซีมีคนมากขึ้น ที่พักก็ต้องเพิ่มขึ้นตาม
งั้นเฟดราก็ไม่แย่เท่าไรสินะ
ไอ้พวกฟาสซิสต์เฮงซวย ทำให้ประชาชนอดอยาก
ที่ไฟร์ฟลายระเบิดโกดังเก็บของ ก็ไม่ช่วยอะไร
- โฆษณาชวนเชื่อไร้สาระ - เหรอ
งั้นเธอก็ไม่วางระเบิดข้าวของแล้ว
- ไม่ทำเวลามีพลเรือน - นี่แหละโฆษณาชวนเชื่อไร้สาระ
อะไร
หนึ่ง เธอไม่รู้ทุกอย่างก็ไม่เป็นไร
แค่เห็นต่าง
และสอง เรามาถึงแล้ว
ห้างสรรพสินค้าเหรอ
นี่เธอบ้าไปแล้วหรือไง ต้องมีเหตุผลให้พวกเขาปิดตายที่นี่
ผู้ติดเชื้อเต็มห้างแน่
ถ้ามันถูกปิดตาย แล้วทำไมเราถึงเข้ามาได้ล่ะ
มา
- ลื่นจัง - ใช่
ตรงนี้ทะลุมาสองสามปีแล้ว
กลายเป็นว่าตอนที่เฟดรา เชื่อมตึกพวกนั้นกับเครือข่ายไฟฟ้า
ที่นี่ก็ได้รับไฟฟ้าด้วย
แต่พวกเขาไม่รู้หรอก
แล้วเรามาทำอะไรที่นี่
อยากโดนไฟดูดตายเหรอ
ตั้งใจฟังให้ดีนะ
เธอจะต้องผ่านตรงนั้นไป แล้วเลี้ยวขวา
เธอจะเห็นประตู เดินตรงเข้าไป แล้วรอ
ไม่
ก็บอกให้เลี้ยวขวา เปิดประตู ถึงแล้วบอกด้วย
- ไป - ก็ได้
เธอจะฆ่าฉันหรือไง
- ที่นี่เหมาะกับการลงมือมากเลย - ฉันรู้ดี
- ถึงหรือยัง - ถึงแล้ว ยังไงต่อ
ไอ้ไฟฉายเฮงซวยนี่ ติดสิ
ทีนี้ เธอคิดว่าไง
มัน...
แบบว่า เดี๋ยวนะ
- แสงไฟ - เราไม่เป็นไร
เธอเห็นข้างนอกแล้ว ที่นี่เหมือนหลุมหลบภัยขนาดใหญ่
ไม่มีใครเห็นอะไรนอกจากเรา
แค่ฉันกับเธอ
และเธอยังไม่ได้เห็นอะไรเลย
คืนนี้ฉันจะพาเธอไปดู สี่สิ่งมหัศจรรย์ของห้างนี้
นี่วางแผนไว้เหรอ
อะไรกันเนี่ย
บันไดไฟฟ้าเหรอ
- บันไดเลื่อน - บันไดเลื่อนเหรอ
ลองเลย
ไม่จริงน่า
ดูฉันสิ พวก
เจ๋งชะมัด
วิ่งสวน
เดินหน้า และถอยหลัง
แล้วฉันก็จะอยู่ตรงนี้
ไม่เคลื่อนที่ไปไหน
นี่คือสิ่งมหัศจรรย์อย่างแรกใช่มั้ย
ใช่ แน่นอน
ห้างนี้อาจมีห้าสิ่งมหัศจรรย์ก็ได้
ระวังด้วย
- ฉันจะจัดการเธอ - ทำอะไรเนี่ย
- โอ๊ยตาย - ตายแล้ว ๆ เอลลี่
ไม่ ฉันไม่เป็นไร
- เธอโอเคมั้ย - ใช่ ฉันไม่เป็นไร แค่สะดุดน่ะ
โอเค
เธอเป็นนักเต้นบัลเลต์ที่สง่างามมาก
- แต่เร็วเข้า เราต้องทำเวลา - โอเค
"เอสปรี"
"ดอว์นออฟเดอะวูล์ฟ ภาคสอง เร็ว ๆ นี้"
"จะกลับมาในห้านาที"
ก็ไม่เชิงว่า "ผู้ติดเชื้อเต็มห้าง" ใช่มั้ย
โอเค เธอพูดถูก
เราแวะดูร้านพวกนี้ก่อนได้มั้ย
ไม่ เวลาเป็นสิ่งสำคัญ
ทำไมบางร้านถึงว่างเปล่า บางร้านก็ของเต็ม
แม่ฉันบอกว่าตอนเกิดโรคระบาด
ผู้คนก็เริ่มออกมาปล้นข้าวของ จนกองทัพเข้ามาปิดตาย
ดังนั้นของที่หายเกลี้ยง
คือสิ่งที่จำเป็นต่อผู้คน หรือมีความต้องการมากที่สุด คงงั้น
ใช่ อย่างรองเท้าผ้าใบ แต่ไม่ใช่สบู่
"เดอะบอดี้ช็อป"
หรืออะไรแบบนั้น
ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมคนสมัยนั้น ถึงอยากได้ของพวกนี้
ต้องให้ฉันอธิบายมั้ย
ขำตาย ไม่ต้อง ฉันรู้หรอกน่า
- แค่มันดูน่าอึดอัด - ใช่
- มีอะไร - เปล่า ฉันแค่นึกภาพเธอใส่ชุดนี้
หุบปากเลย
เอาล่ะ มาเถอะ
เกือบถึงแล้ว
- เอลลี่ - ฉันกำลังไป
หยุดอยู่ตรงนี้
หลับตา
- หลับทำไม - หลับตา
- เธอเชื่อใจฉันมั้ย - เชื่อด้วยชีวิตเลย
งั้นก็ส่งมือมาสิ
มาสิ
เกือบถึงแล้ว
- ถึงยัง - เกือบแล้ว
ฉันบอกว่าเกือบแล้ว
โอเค
ลืมตาสิ
ให้ตาย
อะไรเนี่ย
- ไม่มีทาง - มีสิ
- มีอะไร - ไม่มีอะไร
- เธอเมาแล้ว - ไม่เมา
- เมา - ยังก่อน
ส่งมาให้ฉัน
- ให้ช่วยมั้ย - ไม่
โอเค
ไม่เอาน่า
บ้าจริง ไหนดูซิว่าจะซ่อมได้มั้ย
เดี๋ยวก่อน
เธอจากไปเพราะคิดจริง ๆ เหรอ ว่าเธอจะปลดปล่อยที่นี่ได้
อย่าพูดเหมือนเรื่องนี้ เป็นแค่จินตนาการสิ เอลลี่
พวกเขาทำสำเร็จ ในคิวซีอื่น ๆ มาก่อน
ทำให้ทุกอย่างถูกต้อง อย่างที่มันเคยเป็น
ใช่ พวกเราก็ทำได้เหมือนกัน
ถ้าเธอกลับมา เรา...
เราคืออนาคต
เราทำให้ทุกอย่างดีขึ้นได้
เราอาจได้ควบคุมทุกอย่าง
เธอต่างหาก... อาจได้ทำแบบนั้น
เดือนหน้าฉันจะอายุ 17 ปีแล้ว
ถึงตอนนั้นเราจะได้รับมอบหมายงาน
รู้มั้ย ควองให้ฉันทำอะไร
ฝ่ายดูแลสิ่งปฏิกูล
บ้าเอ๊ย
ยืนเฝ้าดูคนอื่นตักอึ
พวกเขามองฉันแบบนั้น
ทำไมเธอไม่เคยบอกเรื่องพวกนี้เลย
ไม่รู้สิ
ฉัน... ฉันแค่รู้สึกกลัว
แล้วฉันก็หนีไป
และยิ่งฉันอยู่ข้างนอกนานเท่าไร การกลับมาก็ยากขึ้นเท่านั้น
พอเข้าใจได้ใช่มั้ย
ใช่ ฉันเข้าใจ
ถ้าบอกฉันตอนนั้นก็คงเข้าใจเช่นกัน
รู้มั้ย เธอคือสิ่งเดียว ที่ฉันคิดถึงในที่นั่น
ถ้าจะช่วยให้เธอรู้สึกดีขึ้น
ไม่เหรอ
รู้อะไรมั้ย เราผ่านมาสองสิ่งมหัศจรรย์แล้ว
เหลืออีกสาม ถ้าเธออยากไปต่อ...
ตอนนี้ฉันอยู่บนหลังม้าวิเศษ พร้อมหลอดไฟเป็นล้านดวง
ยังจะมีอะไรที่ดีกว่านี้ได้เหรอ
หรือว่าเป็นไทม์แมชชีน
มาเถอะ
"ทำตัวเท่ ๆ เหมือนผมได้มั้ย"
"โพสท่าให้ดีที่สุด"
"แต่เราไม่ได้แจก ความเท่ฟรี ๆ นะ"
- "กรุณาสอดธนบัตรห้าดอลลาร์" - เจ้าบ้าเอ๊ย
แต่ดูสิ ฉันเตรียมตัวมา
- เธอเคยลองใช้แล้วเหรอ - ไม่สิ ยัยบ้า ฉันรอมากับเธอเนี่ย
"จำไว้นะ โพสท่าให้เท่ที่สุด"
ลุยเลย เจ้ากระต่าย
ตายแล้ว
เราต้องทำยังไง
- บ้าจริง... - "ดูดีมาก"
โอเค หูกระต่ายมั้ย
- เดี๋ยวนะ - "ยิ้มหน่อย"
"โพสท่าอื่น"
- หันหลังชนกันมั้ย - ได้
"ยิ้ม"
- ทำท่าน่ากลัว ทำท่าน่ากลัว - โอเค
"ทำตัวตามสบาย หมดเวลา"
- โอเค ปล่อยฉัน - "ขอบคุณที่โพสท่าเท่ ๆ นะ"
โอเค ๆ โทษที ลุกมาเถอะ
"รูปของคุณใกล้เรียบร้อยแล้ว เดี๋ยวมาดูกัน"
- ใช่ ๆ - ขอบคุณที่แวะมานะ
ไหนดูซิ
บ้าจริง
แต่รูปนี้ก็ไม่เลวนะ
เธอชอบมั้ยล่ะ ฉันให้
มาเถอะ
เรามีที่ที่ต้องไป มีสิ่งมหัศจรรย์ให้ดู
เราจะไปดูอันดับที่เท่าไรแล้วนะ
- สิ่งมหัศจรรย์อย่างที่สี่ของห้าง - พูดออกไปแล้ว
และหวังว่าเธอจะเตรียมตัวมา
เพราะมันเจ๋งสุด ๆ จนอาจทำเธอสติแตกได้เลย
แหม อย่าขี้โม้ไปหน่อยเลย
ลองฟังสิ
"ราชาส์อาร์เคด"
- ไรลีย์ - ว่าไง
ฉันไม่เคยเห็นอะไรสวยงาม เท่าที่นี่มาก่อนเลย
- ใช่ - ใช่
"นี่เป็นประกาศฉุกเฉิน โลกกำลังถูกรุกราน"
"โดยจานบินจากดาวอังคาร"
- ใช่เลย - "เลือกสนามแข่ง"
"เดย์โทนา ยูเอสเอ"
เธอมีเงินบ้างมั้ย
เปล่า ไม่ใช่ของไร้ประโยชน์นั่น
ต้องใช้เหรียญ
เราเล่นไม่ได้สักตาด้วยซ้ำ
- ยัยตัวแสบ - ใช่
ฉันคือยัยตัวแสบ ที่ใช้เวลาเป็นชั่วโมงเมื่อวานนี้
เพื่องัดตู้นี่
ขอบใจมาก
พวก
- เพื่อนเอ๊ย - ใช่
- พระเจ้าช่วย - เธอพร้อมมั้ย
พร้อม
"มอร์ทัล คอมแบต 2 กดเพื่อเริ่มเล่น"
พระเจ้า
"เลือกนักสู้ของคุณ"
- ไรเดน - สุดยอดเลย
มิลีน่า
- เดดพูล - "ยกที่หนึ่ง สู้"
- เดี๋ยวนะ เล่นยังไงเนี่ย - ก็แค่กดปุ่ม
มีปุ่มเยอะมากเลย
- ใช้คันบังคับให้มากกว่านี้ - โอเค
- มิลีน่าชนะ - ขี้โม้สุด ๆ เลย
ขี้โม้ไร้ที่ติ
เธอพร้อมมั้ย
- "ยกที่สอง สู้" - ไม่ ฉัน...
บ้าเอ๊ย โอเค คันโยกนะ
- ฉันทำได้ไงเนี่ย - เธอทำได้ดีมาก
- "จัดการเขาซะ" - จัดการเขาซะ
อย่าจัดการฉัน
แต่เธอก็จะไม่ได้เห็นฉากนี้
- อะไรเนี่ย - "มิลีน่าชนะ"
- "คู่ต่อสู้ถูกกำจัด" - คู่ต่อสู้ถูกกำจัด
- โอเค เจ๋งดีนะ - ใช่ ฉันรู้
เธอเล่นเกมนี้มากี่ครั้งแล้วเนี่ย
ฉันเคยมาที่นี่สองสามครั้ง
งั้นเธอก็ไม่รอทำทุกอย่างกับฉัน
อีกรอบมั้ย
แหงอยู่แล้ว
- "ยกที่หนึ่ง สู้" - พร้อมมั้ย
ยกที่หนึ่ง สู้
- อีกไม่นานหรอก - บ้าเอ๊ย
- ขี้โกงนี่ - ฉันไม่ได้โกง
- เธอแค่ใกล้แพ้ - โอเค
จากแบบนั้นเนี่ยนะ
ต่อยสวยสุด ๆ ต้องยอมรับเลย
เยี่ยม เสร็จฉัน
เธออัดฉันซะน่วม
- ให้ตายเหอะ บ้าเอ๊ย - "จัดการเธอซะ"
- คราวนี้ทำไง ๆ - ถอย เดินหน้า ถอย เดินหน้า
ชกต่ำ
เย่
"บาราก้าชนะ"
มาเถอะ ยังมีอีก
นี่ก็จะเช้าแล้ว
อีกเดี๋ยวฉันต้อง "ตื่น" และจัดเตียงอีก
นั่นแหละ
แต่เรายังเหลือเวลา อีกสองสามชั่วโมง
ใช่ ฉันแค่... ฉันแค่มีปัญหาอีกไม่ได้แล้ว
แต่พรุ่งนี้ฉันจะมาเจอเธอที่นี่
ฉันมีของขวัญให้เธอ
ฉันเองก็ชอบของขวัญนะ
- เป็นแมงมุมใช่มั้ย - ไม่ใช่
- หรือว่าเสื้อใหม่ - ไม่ใช่
งั้นปืนฉีดน้ำเหรอ
- ดีกว่านั้นอีก - ดีกว่าเหรอ
- งั้นก็ไดโนเสาร์ - เป็นไปได้
ฉันจะกลับมาเป็นเพื่อนรักของเธอ ถ้าเป็นไดโนเสาร์จริง
อ๋อเหรอ กลับมาเป็นเพื่อนรักเหรอ
เอลลี่ เธอเป็นเพื่อนรัก ของฉันอยู่แล้ว
เดี๋ยวนะ เดี๋ยว
สรุปคือทาโก้เหรอ
โอเค ไม่ใช่ทาโก้
"มาโช นาโช"
- เธอพักอยู่ที่นี่งั้นเหรอ - ส่วนใหญ่นะ...
แต่นแต๊น
เล่มสอง
บ้าน่า มีเล่มสองด้วยเหรอ
เธอไปเอามาจากไหนเนี่ย
"ทำไมคนขี้โมโห ถึงตายแล้วเป็นผีดิบ"
ว่ามาเลย
"เพราะตายแล้วไม่เผาผีกัน"
เอามานี่ ฉันอยากเล่นบ้าง
- โอเค - โอเค
"ทำไมบ้านสามเหลี่ยม เป็นระเบียบกว่าบ้านวงกลม"
เพราะเหลี่ยมจัดไง
โอเค
โอเค "ทำไมคอมพิวเตอร์ ถึงไม่รีบกลับบ้าน"
"เพราะเครื่องค้างไง"
- แล้วเครื่องค้างคืออะไร - ฉันเองก็ไม่รู้
โอเค ส่งมา
ขอดูแป๊บ
โอเค เจอแล้ว
"ทำไมเรือรบถึงเทียบท่าไม่ได้"
นี่เธอทำเองเหรอ
ใช่ เอลลี่ วางลง
เอาไว้ฆ่าทหารเหรอ
เธอไม่ได้เจอห้างนี้เองใช่มั้ย
พวกนั้นให้เธอมาประจำที่นี่
เป็นเด็กใหม่ เฝ้าของให้พวกนั้นสินะ
เราจะไม่มีวันใช้ของพวกนี้กับเธอ หรือใช้ใกล้เธอเด็ดขาด
ฉันไม่มีวันยอมให้พวกเขาทำแบบนั้น
เธอไม่มีวันยอมเหรอ
ใช่ แล้วคิดว่า พวกเขาจะฟังเธอเหรอ
แต่เดี๋ยวเราคงได้รู้กัน
- เอลลี่ - ไม่เป็นไร ฉันจะไปแล้ว
เอลลี่
สรุปว่าฉันไม่เกี่ยวอะไร กับเรื่องทั้งหมดนี่
- หยุดทีได้มั้ย - ไปตายซะ
เอลลี่
เอลลี่ ฉันจะไม่อยู่แล้ว
พวกเขาส่งฉันไปประจำตำแหน่ง ในคิวซีที่แอตแลนตา
ฉันถามไปว่าให้เธอเข้าร่วมได้มั้ย เราจะได้ไปด้วยกัน
แต่มาร์ลีนปฏิเสธ
แล้วใครคือมาร์ลีน
มาร์ลีนคือผู้หญิงที่ช่วยให้ฉัน...
แต่ไม่สำคัญหรอก
เอลลี่ ฉันพยายามแล้ว
คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายของฉันในบอสตัน
เธอพาฉันมาที่นี่ทำไม
เพราะฉันอยากเจอเธอ
แล้วไงต่อ
และ...
และฉันอยากมาบอกลา
- เรื่องนี้ไม่ง่ายเลยนะ เอลลี่ - ง่ายจะตายไป
เธอก็เพิ่งทำไป
ลาก่อน
"เฉพาะผู้ได้รับอนุญาตเท่านั้น"
บ้าบอที่สุด
บ้าเอ๊ย
ไรลีย์
อะไรกันเนี่ย
เซอร์ไพรส์
สิ่งมหัศจรรย์อย่างที่ห้า
ฉันคิดว่าเธอคงชอบที่นี่ที่สุด
เลยเก็บไว้เป็นอย่างสุดท้าย
แต่เหมือนฉันจะโง่มากเลย
ฉันนี่มันโง่ที่สุดเลย
เอาหนังสือมา
"ไม่เล่นคำเลยสักนิด"
สรุปคือเธอทิ้งฉันไป
ฉันคิดว่าเธอตายแล้ว
จู่ ๆ เธอก็มีชีวิตขึ้นมา
แล้วเธอก็มอบคืนนี้ให้ฉัน
คืนที่แสนวิเศษนี้
แล้วคราวนี้ก็จะทิ้งฉันไปอีก
ตลอดกาล
เพื่อร่วมแก๊งอะไรสักอย่าง ที่เธอเองอาจไม่เข้าใจด้วยซ้ำ
บอกสิว่าฉันคิดผิด
ฉันคิดว่าเธอไม่ได้รู้ไปเสียทุกอย่าง
เธอไม่เข้าใจความรู้สึก ของการมีครอบครัว
เป็นส่วนหนึ่งของที่นั่น
ฉันไม่ได้อยู่กับพวกเขามานานนัก แต่ฉันก็มีพวกเขา
ฉันเป็นส่วนหนึ่งของพวกเขา
และฉันอยากสัมผัสมันอีก
ไฟร์ฟลายอาจไม่ได้เป็น อย่างที่ฉันคิด แต่...
พวกเขาเลือกฉัน
ฉันสำคัญต่อพวกเขา
แต่ก่อนนั้นเธอสำคัญกับฉัน
ให้ตายสิ ฉันอยากต่อยเธอแบบสุด ๆ
ก็ถ้าเธอจะเกลียดฉันน้อยลงนะ
เธอแน่ใจแล้วเหรอ
เรื่องที่จะไป
แน่ใจ
โอเค
และฉันไม่ได้พูด เรื่องทำร้ายจิตใจหรอกนะ
เธอเป็นเพื่อนรักของฉัน
และฉันจะคิดถึงเธอ
โอเค
ยังไม่หมดคืนนี้เลย
ยังเหลืออีกอย่าง
ได้สิ
- นี่ - ว่าไง
ฉันควรทำยังไงกับมันดี
ก็สวมซะสิ ยัยโง่
เพื่ออะไร
เพื่อความสนุก
และเทปเพลงนี่ห่วยแตก
เจ้าหัวขโมย
ฉันคิด ๆ อยู่นะ
ว่าอาจเอาไปคืนเธอ
- เหรอ - โอเค
เอาจริงเหรอ
มาเถอะ
- ฉันไม่... - ขึ้นมานี่เลย
เร็วเข้า
ฉันอยู่ตรงนี้ ที่รัก
มีอะไร
อย่าไปเลยนะ
โอเค
ฉันขอโทษ
เรื่องอะไร
แล้วเราจะเอาไงกันต่อ
ตอนนี้ยังไม่เอาไง
เตรียมตัววิ่ง
ไป ๆๆ
อย่ามายุ่งกับฉัน
แม่เจ้าโว้ย
ไม่
ไม่นะ ไม่ ๆ
เร็วสิ อยู่ไหนนะ อยู่ไหน
ไอ้พวกบ้าเอ๊ย
ไปตายซะ
บ้าเอ๊ย
เกลียดแกที่สุด
บ้าเอ๊ย
ตรงนั้นมีของให้เธอทุบอีกเยอะเลย
แล้วเราจะทำยังไงดี
เท่าที่ฉันเห็น เรามีสองทางเลือก
ทางแรก
คือแบบที่ง่ายสุด
เร็ว ไม่เจ็บปวด...
ไม่
ไม่ ฉันไม่ชอบทางเลือกแรก
ทางเลือกที่สอง...
เราก็อยู่กันต่อแบบนี้
พูดอะไรของเธอ ไรลีย์ มันจบแล้ว
จบแน่
แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้
ไม่ช้าก็เร็ว ทุกคนก็ต้องจบแบบนี้ใช่มั้ย
บางคนก็แค่ไปถึงจุดนั้นเร็วกว่าคนอื่น
แต่เราไม่ยอมแพ้
ไม่ว่าจะแค่...
สองนาที
หรือสองวัน
เราไม่ยอมแพ้
ฉันไม่อยากทิ้งเวลาที่มีอยู่ไป
เราทำตัวไม่สนโลก และเสียสติไปด้วยกันก็ได้
แล้วทางเลือกที่สามล่ะ
ฉันขอโทษ ฉันขอโทษ
โอเคนะ โอเค