Siktir.
Ben geldim!
Kimse yok mu?
Kahretsin.
Selam.
Merhaba.
Evet, kız onlara.
Onlara kızmakta haklısın Ellie.
Tamam.
Selam.
Çok çetinsin.
Ben yanındayım, bir şey yok.
Evet. Geçti.
Anna?
Tanrım.
Senin suçun değil.
Bölgeden çıkarken geciktik. Ben...
Acıktı.
Emzirilmesi gerekiyor ama ben...
Emzirmek istemedim.
Isırılmadan önce kordonu kestim.
Önce.
Onu yanında Boston'a götürmeni istiyorum.
Onu büyütecek birini bul ve güvende olduğundan emin ol.
Yapamam.
Ona bunu vermeni istiyorum.
Adı Ellie.
Yapamam.
Ne zamandır birbirimizi tanıyoruz?
Kendimizi bildik bileli.
O zaman şimdi onu kucakla,
sonra beni öldür.
Seni öldüremem.
- Lütfen, lütfen. - Hayır.
Lütfen!
Marlene!
Tut.
Kafasını tut.
İşte.
Şunu al.
Bebeğin kulaklarını kapa.
Ellie.
Beni duydun mu?
Hayır. Ne dedin?
İçeride bunu buldum.
Beefaroni, Chef Boyardee.
İyiymiş.
Bunu hiç oynadın mı?
Boggle? Kelime oyunu.
Beni bir şeyde yenmek istiyorsan al sana fırsat.
Tamam.
Yaklaştık.
Hastane şu tarafa.
Belki aradığımız yerdir.
Tamam.
Tutsana.
Sağ ol.
Karavanda bir gitar vardı.
Paramparçaydı ama dedim ki...
Belki bir tane bulurum. Epeydir çalmamıştım.
Hatta sana çalmayı öğretebilirim diyordum.
Eminim iyi kavrarsın.
Gitar çalmayı öğrenmek ister misin?
Ellie?
Tabii.
Güzel olur.
Tamam, ben diyorum ki...
Dolanmak için binadan geçelim,
gökdelen bulalım, yukarı çıkıp bakalım.
Aslında bu sefer enkazı patlatarak yolu açalım diyordum.
Karavanda dinamit buldum.
Harbiden mi?
Hayır. Binadan geçeceğiz,
bir gökdelen bulup çıkacağız ve etrafa bakacağız.
Ama seni kandırdım, değil mi?
Şuraya bak.
Şu işe bak.
Ordu bomba atıyor,
hiçbiri yıkılmaya çalışılan yere denk gelmiyor.
Yukarı çıkış yok.
Seni yukarı çıkarırsam merdiveni indirebilirsin.
Sonra şu tarafa gideriz.
Hadi. Seni fırlatayım.
İyi misin?
Evet, iyiyim.
Bugün pek bir sessiz olunca...
- Pardon. - Yok, sorun değil.
- Dediğimi... - Evet, fırlatacaksın.
Tamam.
Bir, iki, çık!
- Çıktın mı? - Evet.
Tamam.
Sıçayım! Ellie!
Kahretsin.
Orada kal!
Bunu görmen lazım!
Ellie?
Buraya gel!
- Ellie! - Hadi!
- Ellie. - Hadi!
Beklesene. Hay böyle işe.
Korkutma.
Korkutmam.
Ne yapıyorsun?
Sorun yok.
Hadi, çabuk.
Hadi.
Selam.
Acayip fiyakalı.
Nereye gidiyor?
Hadi. Hadi!
Tamam.
E...
Her şey umduğun gibi mi?
İyisiyle kötüsüyle.
Manzaraya laf edemezsin.
Bak, hastanenin yerini tam olarak bilmiyorum.
Evet, buluruz.
Tabii. Yalnızca...
Belki orada kötü bir şey yoktur
ama şu ana dek kötülükten başka bir şey görmedik.
Yine de hayattayız.
Evet.
Risk olduğunu söylüyorum.
Buna mecbur değilsin.
Bunu bilmeni istiyorum.
O ne demek? Başka ne yapacağız?
Hiçbir şey. Tommy'nin yanına döneriz.
Tüm olan bitenleri unuturuz.
Onca yaşadıklarımızdan sonra...
Tüm yaptıklarımdan sonra...
Boşa olamaz.
İyi niyetlisin, biliyorum.
Beni korumak istiyorsun, biliyorum.
Korudun.
İşimiz bitince nereye istersen gideriz.
Tommy'nin yanına, koyun çiftliğine, Ay'a.
Nereye gidersen peşinden gelirim.
Ama bu işi yarım bırakamayız.
Başladığımız işi bitireceğiz.
Burası FEDRA'nın yeri miydi?
Hayır.
Ordunun.
Salgından sonraki ilk birkaç gün
böyle yerler kurdular.
Acil tıbbi yardım kampı.
Görüldüğü üzere uzun sürmedi.
Beni tıpkı böyle bir yere almışlardı.
Sarah ile mi?
Hayır, o çoktan ölmüştü.
Neyin vardı?
Bunun içindi.
Ateş edip ıskalayan adam.
Daha sonra olduğunu sanmıştım.
Hayır.
İkinci gün.
Ordudakilerin hakkını yemeyelim.
Seni benden çok daha iyi dikmişler.
Bendim.
Vurup ıskalayan adam bendim.
Hikâye falan yok.
Sarah öldü
ve yaşamak için mana bulamadım.
Bu kadar basit.
Korkmuyordum da.
Hazırdım.
Daha hazır olamazdım.
Ama ben...
Ben...
...tetiği çekmeye yeltenince panikledim.
Hâlâ nedenini bilmiyorum.
Neyse, bunu sana anlatmamın nedeni...
Niye anlattığını biliyorum.
Evet, eminim biliyorsundur.
Zaman tüm yaraları sarıyor herhâlde.
Yaralarımı saran zaman değildi.
Sevindim...
Öyle olmamasına.
Ben de.
- Gitsek iyi olacak. - Evet.
Canım ne istiyor dersin?
Ne?
Saçma kelime oyunları.
"İnsanlar yarın yokmuşçasına kıyamet esprisi yapıyor."
- Fazla mı oldu? - Hayır, yerinde.
Buna bayıldım.
"Bil bakalım, sakatat neyden yapılır?"
"Sakat atlardan!"
- Berbat. Bu... - Hadi be. Güzeldi aslında.
- On üzerinden sıfır. - İyi, iyi.
"Mor üzüm, yeşil üzüme ne demiş peki?"
"Betin benzin atmış."
On üzerinden üç.
- En az yedi. - Ben beş veriyorum.
- On üzerinden beş. - Beş mi?
Joel?
- Ellie. - Joel!
Ellie!
Ateş Böcekleri'ne hoş geldin.
Yavaş.
Ağır darbe aldın.
Devriye seni tanımıyordu.
- Ellie nerede? - Yaralanmadı.
Bir çizik bile yok.
Daha çok senin için endişeli.
Nerede?
Ülkeyi geçerken ekibimizin yarısını kaybettik.
Tek işleri beni korumak olan beş adamım vardı,
ona rağmen az daha ölecektim.
Nasıl başardın?
Onun sayesinde.
Buraya gelmek için savaştı.
Daha ilk günde ölürdü.
Borçlu olmak istemeyeceğim tek kişi sensin.
Ama sana borçlandım.
- Hepimiz borçlandık. - Beni ona götür.
Götüremem.
Ameliyata hazırlanıyor.
Ne ameliyatı?
Doktorumuz...
Ellie'deki Cordyceps'in doğumundan beri geliştiği kanısında.
Niye ameliyatta?
Bir nevi kimyasal uyarıcı salgılıyor.
Normal Cordyceps, Ellie'yi kendinden zannediyor.
Bu yüzden bağışıklığı var.
O parçayı ondan alıp laboratuvarda hücreleri çoğaltacak,
kimyasal uyarıcılar üretecek
ve sonra herkese verebileceğiz.
Doktora göre çaresi bu olabilir Joel.
Çaresi.
Cordyceps beynin içinde büyür.
Evet.
- Başka birini bulun. - Başkası yok.
Ona söylemedik. Korkutmak istemedik.
- Acı çekmeyecek. - Hayır.
Hayır, beni ona götür. Beni hemen ona götür!
Lütfen. Anlamıyorsun.
Anlıyorum.
O doğduğunda oradaydım Joel.
Annesine çocuğunu kurtaracağıma dair söz verdim.
Söz verdim.
O yüzden anlıyorum.
Anlayan tek kişi benim.
Üzgünüm.
Başka seçeneğim yok.
Benim var.
Otoyola çıkarın, çantasıyla yolda bırakın.
Ona bunu ver.
Bir şeye kalkışırsa...
...vur gitsin.
Kimsenin dur dediğini duymadım.
Ne tarafa?
Merdivenlerden aşağı.
Ne halt ediyorsun? Yürüsene.
Yürüsene dedim...
- Siktir! - Kız nerede?
Siktir git.
Seninle uğraşamam.
Ateş açıldı! Ateş açıldı!
ÇOCUK CERRAHİSİ
Yeterli elektrik var mı?
Hazır.
Kızı çözün.
- İçeri nasıl girdin sen? - Kızı çözün dedim.
Onu götürmene izin vermem.
Kızı çözün.
Çabuk!
Ben... Tanrım.
Kolunu sar. Hemen.
Tamam.
Arkanızı dönün.
Onu sonsuza dek koruyamazsın.
Ne kadar denesen de,
ne kadar adam öldürsen de
eninde sonunda büyüyecek Joel.
Sonra sen öleceksin ya da o gidecek.
Sonra ne olacak?
Hastalıklılar onu parçalamayacak mı? Yağmacılar öldürmeyecek mi?
Zira senin kurtarabileceğin, çivisi çıkmış dünyada yaşıyor olacak.
Belki.
Ama karar vermek sana düşmez.
Sana da.
Peki o neye karar verirdi?
Çünkü bence doğru olanı yapmak isterdi.
Sen de biliyorsun.
Çok geç değil.
Şimdi bile.
Yaptıklarından sonra bile
hâlâ bir yol bulabiliriz.
- Ne oldu? - Sorun yok. Benim yanımdasın.
Acele etme.
İlaçların etkisi hâlâ sürüyor.
Ateş Böcekleri'nin yanındaydım ama sonra...
Ne ilacı?
Üzerinde birkaç test yaptılar.
Birkaç kişinin üzerinde de.
Meğer senin gibi çok kişi varmış.
Bağışık insanlar.
Düzinelerce.
Doktorlar işin içinden çıkamadı.
Aslında...
Bir çare aramayı bıraktılar.
Kıyafetlerim nerede?
Yağmacılar hastaneye saldırdı. Seni güç bela çıkardım.
Yolda yeni kıyafet buluruz.
İnsanlar yaralandı mı?
Evet.
Marlene iyi mi?
Bizi eve götürüyorum.
Üzgünüm.
Tanrım!
Hayır. Bekle, bekle.
Lütfen...
Bırak gideyim.
Kızın peşine düşersin.
WYOMING'E HOŞ GELDİNİZ
Bizi yeterince yakına getirdi.
Kalan yolu yürümek zorundayız.
Beş saat kadar yürüyeceğiz.
Ama üstesinden geliriz.
Hatırladın mı?
Evet.
Sarah ile eskiden hep yürüyüş yapardık.
Çok bayıldığını söyleyemem.
Sivrisineklerden falan hazzetmezdi.
Ama iyi tırmanırdı.
Ya da tüyerdi.
Muhtemelen doğru tabiri bu.
O kız ne zaman bir kaya görse
hemen tüyerdi...
Seni severdi.
İkiniz aynı olduğunuzdan demiyorum.
Kesinkes farklı çocuklarsınız.
Nasıl yani?
O daha çok...
Kız gibiydi diyeceğim ama kız gibi olmadığından...
Değilim.
Evet, değilsin.
Öyle işte.
Daha uzundu.
Güzel bir gülüşü vardı.
Senin olmadığından değil bak.
Ama seni niye severdi, biliyor musun?
Niye?
Çünkü komiksin.
Bence onu güldürürdün.
Neyse, eminim sen de onu severdin.
Evet, eminim severdim.
İşte.
Geldik sayılır.
Bekle.
Siktir.
Kansas City'de, ilk defa birini öldürdüğüm zamanı sormuştun.
AVM'de ısırıldığımda yalnız değildim.
En yakın arkadaşım yanımdaydı.
O da ısırıldı.
Ne yapacağımızı bilemedik ve o da dedi ki
"Bekleyebiliriz.
Şiire falan sarıp birlikte kafayı yiyebiliriz."
Sonra dönüştü.
Ben de mecbur kaldım...
Adı Riley'di.
Önce o öldü.
Sonra Tess öldü.
- Sonra Sam. - Senin suçun yok.
- Biliyorum ama... - Bak, bazen işler
umduğumuz gibi gitmez.
Sanki...
Sona gelmiş gibi hissedersin
ve ne yapacağını bilmezsin.
Ama önüne bakarsan...
...uğruna savaşacak bir şey bulursun.
- Belki bu... - Yemin et.
Ateş Böcekleri hakkında tüm sözlerinin doğru olduğuna yemin et.
Yemin ederim.
Tamam.
Alt yazı çevirmeni: Övünç Uygar