‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ไง คนสวย
‎เมาอยู่เหรอ
‎เปล่า
‎แม่กำลังจ้องห้วงเหวลึกที่เคยเป็นชีวิตแม่
‎นั่นเป็นภาพวาดสุดท้าย
‎ผมชอบนะ มินิมอลดี
‎งั้นก็สมบูรณ์แบบ
‎แม่ใช้ชีวิตของคนตัวเล็กไร้ความสำคัญ ‎ใต้เงาใหญ่ยักษ์ของคนผอมขี้เหล้ามาตลอด
‎ไม่เอาน่า แม่ ทุกคนเป็นห่วงอยู่นะ
‎ไม่มีใครอยากให้แม่ ‎แกล้งตายอยู่คนเดียว มางานศพตัวเอง
‎โคโยตี้มีเรื่องจะบอก
‎และมีแต่แฟรงกี้ ไม่เห็นเกรซ
‎ใช่เรื่องที่โคโยตี้ ‎กับเจสสิก้าคบกันได้ยังไงหรือเปล่า
‎ใช่
‎เรื่องนี้ไม่ได้สนุกเท่าไหร่
‎แม่แค่อยากอยู่คนเดียว
‎แต่แม่จะพลาดงานใหญ่ที่เราจะจัดนะ
‎- อะไร ‎-โอเค ก็นะ
‎ผมจะบอกให้ก็ได้
‎ตอนนี้เลย
‎- ข่าวดี เธอกำลังลงมา ‎- โอเค
‎ข่าวดีกว่านั้นอีกคือ พวกเธอจะแต่งงานวันนี้
‎ขอโทษจริงๆ ซอล
‎ไม่ มันไม่ใช่ความผิดคุณ
‎แค่ว่า...
‎ถ้าคืนแบบนั้น...
‎คืนที่เปลี่ยนชีวิตเราไปอย่างสิ้นเชิง คุณยังลืมได้
‎ผมกลัวว่าคุณจะลืมผมไปด้วย
‎ฟังนะ คุณพูดถูก ผมมีปัญหา
‎เราจะไปหาหมอคนนั้น ‎อย่างที่คุณอยากให้ผมไปพบ
‎ผมขอโทษ ผม...
‎เป็นไอ้งั่งดื้อด้านเรื่องนี้มาตลอด
‎คุณคือไอ้งั่งดื้อด้านจริงๆ
‎มันเป็นทางเดียวที่จะทำให้เธอลงมาที่นี่ได้
‎และเธอจะประกอบพิธีให้
‎- ฉันไม่สบายใจกับเรื่องนี้เลย ‎- นั่นสิ
‎อย่างน้อยเราก็ควรเลือกผู้ทำพิธีเองได้
‎ร็อดแมนดีไหม
‎เราเลือกเดนนิส ร็อดแมน
‎ไว้ค่อยจัดงานแต่งจริงทีหลัง นี่ก็แค่การแสดง
‎งานศพปลอมกลายเป็นงานแต่งปลอมแล้วเหรอ
‎วันหยุดปลอมยังกุขึ้นได้ ทำตามๆ กัน
‎ทำไปเถอะน่า มันไม่จริง แล้วแม่ก็จะมีความสุข
‎เหมือนยุคกลางใช่ไหม
‎ผมสัญญา เจสสิก้า
‎การที่เราแต่งงานกันวันนี้ ‎ไม่มีความหมายอะไรกับผมเลย
‎คุณแถลงสรุปแบบนี้เหรอ
‎เปล่า
‎ผมอยากจัดงานแต่งมากกว่าหนึ่งครั้ง ‎เพื่อแสดงความรักได้หมด
‎ตอบแบบนี้รอด
‎- ซอล กระดาษโปรยของฉันอยู่ไหน ‎- ผมจัดการอยู่
‎ทำไมวอดก้าเรามีแค่นี้ นี่บ้านเกรซไม่ใช่เหรอ
‎ขึ้นไปข้างบน
‎เธอมีวอดก้าในห้องน้ำ วอดก้าในห้องนอน ‎และวอดก้าตรงทางเดินชั้นบน
‎สิ่งของสีฟ้า
‎ไม่
‎- ของเก่าไหม ‎- ไม่
‎ทำไมทุกคนถึงยังอยู่ที่นี่
‎- ป่านนี้งานศพน่าจะจบแล้ว ‎- งานศพจบแล้ว เธอจ๋า
‎แฟรงกี้เบี้ยวนัด
‎ตอนนี้เราพยายามจัดงานแต่ง ‎เพื่อดูว่าเธอชอบมากกว่าไหม
‎งานแต่งนี่จริงใช่ไหม
‎ตอนนี้ยังไม่แน่ชัด
‎นี่ๆ คุณจะเอาวอดก้าชั้นบนของฉันไปไหน
‎นี่ ผมเพิ่งคุยกับแทเน็ธ
‎และดูเหมือนจะมีการปรับลดขนาดองค์กร
‎โธ่ แบร์รี่
‎คุณก็โสดและตกงานเหมือนกันเหรอ
‎ไม่ๆ งานผมมั่นคงมาก ขอบคุณพระเจ้า
‎แต่มัลลอรี่จะออกจากบริษัทในอีกไม่นาน
‎- ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย ‎- เปล่า
‎ผมว่าจะลาออกเพื่อประท้วง ‎แต่ผมมีปัญหาชีวิตหลายอย่าง
‎- ช่วงหลังนี้ ‎- นี่เพราะฉันยกเลิก
‎อายบัตเตอร์ใช่ไหม ‎ฉันจะโทรไปอธิบายเอง เอามือถือคุณมา
‎- เธอจะไม่รับสายถ้าเห็นเป็นฉัน ‎- ไม่เกี่ยวกับอายบัตเทอร์
‎เธอแค่คิดว่ามัลลอรี่อ่อนแอ
‎บอกว่าเธอเป็นผู้นำที่อ่อนแอ
‎แทเน็ธเป็นปีศาจร้ายเจ้าคิดเจ้าแค้นจริงๆ
‎และไม่ใช่ในทางที่ดีด้วย
‎โอเค
‎ฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง อย่าบอกมัลลอรี่ก็แล้วกัน
‎ใช่
‎แต่ผมโกหกไม่เก่งเลย
‎คุณควรกลับไปซะ
‎แต่ผมก็ต้องโกหกเหมือนกันว่าทำไมถึงจะกลับ
‎พระเจ้า ผมกำลังเสียอาการ
‎- เพราะคำโกหกเป็นพิษ... ‎- พระเจ้า แบร์รี่ กลับไปซะ
‎ฉันแค่จะบอกว่า ‎มันเป็นความรับผิดชอบของผู้โอนมรดก
‎ที่ต้องบอกผู้รับมรดกว่า ‎เธออนุญาตให้เขาทำอะไร
‎หยุดทำแบบนี้สักที
‎โอเคนะ อย่างแรก หูฉันเริ่มจะอื้อ ‎และสอง นายโตเป็นควายแล้ว
‎คนเดียวที่อนุญาตนายได้คือตัวนายเอง
‎จริงด้วย ฉันไม่ต้องขออนุญาต
‎- ฉันอนุญาตต่างหาก ‎- ใช่
‎ฉันคือผู้อนุญาต
‎นี่ แอลลิสัน
‎รู้อะไรไหม
‎ผมทำอะไรก็ได้ที่ผมต้องการ ‎ลาออกจากงานก็ยังได้
‎ไม่ คุณต้องขออนุญาตฉันก่อน
‎ฉันจะไม่พูดกับเธอ
‎ฉันไม่ได้คิดจะพูดกับเธอก่อนที่เธอจะไม่พูดกับฉัน
‎มันเป็นไปไม่ได้
‎เพราะฉันเพิ่งบอกว่าฉันไม่คิดจะพูดกับเธอ
‎ก่อนหน้านี้ฉันไม่ได้บอกเธอ ‎เพราะฉันกะจะไม่พูดกับเธอ
‎ได้ข่าวว่าเธอเบี้ยวงานศพตัวเอง
‎ฉันทนฟังทุกคนพูดยกย่องฉันเลิศเลอไม่ไหว
‎พูดถึงแต่ฉันด้วย
‎ไม่มีใครพูดถึงเธอสักครั้งด้วยซ้ำ
‎ดี อายุปูนนี้แล้ว ฉันรู้สึกขอบคุณเสมอ
‎เมื่อไม่มีใครพูดชื่อฉันในงานศพ
‎ประชุมเป็นยังไงบ้าง
‎- บังเอิญเช็คข้อความเหรอ ‎- เปล่า
‎มันยอดมาก
‎ไม่ ดีกว่านั้น
‎ยอดเยี่ยม
‎แต่เธอฝากข้อความไว้ โทรหาฉันทำไม
‎เยาะเย้ยไง เห็นๆ อยู่
‎ฉันไม่เชื่อ ฉันจะเช็คข้อความ
‎ถ้าฉันหามือถือตัวเองเจอ
‎- ก่อนที่ฉันจะตาย ‎- ให้ตายสิ
‎ตกลง ขอบคุณครับ
‎แล้วเจอกันครับ
‎- คุยกับใครอยู่ ‎- อายุรแพทย์ของผม
‎เรามีนัดพบเขา
‎และเขาให้ชื่อหมอประสาทวิทยามาแล้ว
‎และเราควรเริ่มคุยกันเรื่องเตรียมบ้าน
‎รับสิ่งที่จะตามมา
‎เราจะติดโน้ตไว้ทุกที่ ‎เพื่อเตือนผมเรื่องที่ผมอาจลืม
‎เช่น การปิดเตา
‎แล้วดูเรื่องภาพหลอนซ่อนรอยมรณะ ‎อีกรอบว่ากาย เพียร์ซทำยังไง
‎และเราควรวางแผนการดูแลผมในอนาคต
‎ภาระจะได้ไม่ตกอยู่ที่คุณคนเดียว
‎- ผมลงมือแล้ว ‎- เห็นแล้ว
‎ที่จริง ดูเหมือนคุณเปลี่ยนจาก ‎ปฏิเสธความจริงเป็นลงมือทันที
‎ใช่ แบบนั้นแหละ
‎- แต่เราก็พลาดบทเศร้าเคล้าน้ำตาสิ ‎- เข้าใจแล้วนี่
‎แต่นั่นคือส่วนที่ผมถนัดที่สุด
‎อยู่นี่เอง
‎ไง เป็นอะไรหรือเปล่า ‎เมื่อกี้ฉันเป็นห่วงเธอนิดหน่อย
‎ฉันไม่เป็นไร
‎นั่นเป็นแค่ตะคริวกิน
‎แต่...
‎ขอบใจที่...
‎เอาแขนโอบฉันไว้
‎มัล เธอมีความสุขกับงานมากไหม
‎- อะไรนะ ‎- คือเธอเคยคิดบ้างไหม
‎ว่าอาจมีอะไรรอเธออยู่ข้างนอกอีก
‎ทำไมพูดเหมือนคนระดมหาเซลล์เฮอร์บัลไลฟ์
‎ฉันแค่คิดว่าเสียดาย ‎ที่เธออยู่เซย์เกรซเป็นขี้ข้าของแทเน็ธ
‎ขอโทษนะ แต่ฉันไม่ได้เป็นเบ๊แล้ว
‎โอเคไหม เบื้องบนมองว่าฉันคือผู้บังคับบัญชา
‎ใช่ แต่ที่จริงเธอถนัดคิดสร้างสรรค์เหมือนฉัน
‎และคนอย่างเราก็มักจะถูกมองข้าม
‎- ในสภาพแวดล้อมแบบองค์กร ‎- ฉันไม่รู้สึกถูกมองข้าม
‎ฉันว่าอีกไม่นานหรอก
‎เพราะงั้นฉันควรลาออกจากงานดีๆ ‎มาทำธุรกิจเองแบบพี่
‎นั่นแหละน่าสนใจ
‎เพราะเธอไม่ต้องมีแทเน็ธ
‎รู้ไหมว่าฉันคิดอะไร ‎ฉันว่าตอนนี้พี่อับจนหนทางมาก
‎และอิจฉาที่ฉันประสบความสำเร็จ ‎ในงานที่พี่เคยทำ
‎ตอนนี้พี่เลยอยากให้ฉันหดหู่เหมือนพี่
‎พระเจ้า
‎เธอไม่มีวันหดหู่เท่าฉันหรอก
‎แค่เพราะเป็นบาร์เปิด ‎ไม่ได้แปลว่าคุณต้องฉวยโอกาส
‎ฉันไม่ได้ขับรถ
‎ฉันอยู่ชั้นบน
‎คุณอาจต้องให้คนขับรถไปส่งข้างบน
‎แน่นอน อยู่ในที่ที่สมควรอยู่ที่สุดเสมอ
‎แม่ พิธีจะเริ่มแล้วและแม่เป็นคนเริ่มนะ
‎มาแล้ว
‎แฟรงกี้ รับโทรศัพท์ได้แล้วน่า
‎ฉันขึ้นไปร้องเพลงโดยไม่มีเธอไม่ได้
‎เราจะได้ปรับความเข้าใจกัน
‎ทำไมทำหน้าแบบนั้น
‎นี่คือหน้า "แหม แหม แหม" ของฉัน
‎ฉันนึกว่าเป็นสีหน้าแบบ ‎"ฉันท้องอืด" ของเธอเสียอีก
‎คล้ายกันแหละ
‎แต่สีหน้านี้คือ "บางคนขาดแฟรงกี้ไม่ได้"
‎ยินดีต้อนรับ ทุกคน
‎วันนี้เราฉลองให้กับการให้คำมั่น ‎ของโคโยตี้และเจสสิก้า
‎เธอมางานนี้ได้ยังไง ‎เธอไม่เข้าใจการให้คำมั่นเลย
‎ขอให้เราอวยพร ให้โคโยตี้กับเจสสิก้า
‎เป็นคู่ชีวิตที่แท้จริงที่คอยช่วยเหลือกันตลอดไป
‎เรามาภาวนาให้เจสสิก้าด้วยนะ ‎อย่าแทงคู่ชีวิตข้างหลัง
‎และพวกเขาจะอยู่เคียงข้างกันเสมอ
‎เช่น ถ้าเจสสิก้านอนรอความตายอยู่บนเตียง
‎โคโยตี้จะคิดใหม่เรื่องจะทิ้งเธอเพื่อไปประชุม
‎แล้วถ้าโคโยตี้ถูกเจสสิก้าทิ้งไปแล้ว ‎ในวันสำคัญที่สุด
‎ในอาชีพของพวกเขาล่ะ
‎ที่พวกเขาพูดส่งกันไปมา
‎ผมว่ามันขัดจังหวะงานแต่งไปหน่อยนะ
‎ขอโทษนะ ผู้มาร่วมงานแต่ง
‎แต่เกรซแค่รู้สึกขมขื่น ‎เพราะเธอพบว่าอาชีพของเธอ
‎มันร้องเองไม่ได้
‎และฉันก็ไม่มีวันทำให้เธอหยุดร้องเพลงได้
‎แต่พอฉันอยากให้เธอช่วยจริงๆ ‎กลับหาตัวเธอไม่เจอ
‎ผู้หญิงคนนี้ทำเครื่องคาราโอเกะของฉันพัง ‎แล้วโทษหลานชายตัวเอง
‎โทษเด็กเรื่องนี้ได้เหรอ
‎ไม่ค่อยดีนะ
‎หวังว่าเธอมีความสุขที่ได้ไปงานประชุมหายนะนั่น
‎พอฉันตายพรุ่งนี้ เธอจะยิ่งรู้สึกแย่เป็นสองเท่า
‎และเมื่อเธอไม่ตายพรุ่งนี้ ‎เธอจะรู้สึกงี่เง่าเป็นสองเท่า
‎วันตายของฉันน่ะของจริงย่ะ
‎เรื่องจริงเกี่ยวกับวันตายของเธอ ‎มีแค่มันทำให้ฉันแพนิกกำเริบ
‎ขอโทษที่การตายของฉันทำให้เธอแพนิก
‎ฉันก็เสียใจเหมือนกัน
‎แล้วทำไมดูเหมือนเธอรับมือได้ดีนักล่ะ
‎มันเรียกว่าการยอมรับ เกรซ
‎แฟรงกี้ มันเรียกว่าโล่งอก
‎ฉันไม่โล่งอก
‎โกหก
‎เธออยากไปจากที่นี่เต็มแก่ ‎ไม่เคยตั้งคำถามสักครั้งด้วยซ้ำ
‎เธอไม่รู้หรอกว่าฉันมีคำถามอะไรบ้าง
‎ฉันรู้เพราะเธอบอกฉันทุกอย่างเลย ทุกคำถาม
‎ใช่ ฉันเองก็มีคำถามเหมือนกัน
‎ทำไมเธอไม่อยากอยู่ดูตอนจบจริงๆ ล่ะ
‎ก็ถ้าฉันไม่อยากได้ ‎เรื่องเฮงซวยที่มาพร้อมจุดจบล่ะ
‎- พูดเรื่องอะไรน่ะ ‎- ฉันไม่ได้กลัวความตาย
‎ฉันกลัวจะป่วยจนเดินไม่ได้
‎หรือใช้มือ หรือสิ่งอื่นๆ ที่ทำให้ฉันเป็นฉันไม่ได้
‎เรื่องใหญ่จังเลยนะ
‎เธอจะใช้ตะเกียบไม่ได้อีกเนี่ย
‎วาดรูปก็ไม่ได้
‎(คุณตายแล้ว)
‎พระเจ้า
‎เราตายแล้วเหรอ
‎ใช่ และเธอฆ่าฉัน
‎ว่าแล้วเชียว
‎- เธอคือฆาตกร ‎- เห็นไหม เพราะแบบนี้ฉันถึงไม่ชอบกอด
‎ไม่เคยมีเรื่องดีๆ ตามมาเลย
‎แต่ควรเป็นฉันคนเดียวสิ
‎เธอมาที่นี่ทำไม
‎เพราะเธอชอบลากฉันไปที่ที่ฉันไม่อยากไป
‎แต่ไม่เหมือนละครคริสต์มาสเรื่องนั้น ‎ที่มีหมาจรจัดแสดงนะ
‎ครั้งนี้เราจะไปจากที่นี่
‎ใช่ เธอไปได้ เพราะสวรรค์ทำงานแบบนี้แหละ
‎อ่านแผ่นพับสิ
‎มันเขียนว่า "ถ้ามีปัญหา ‎ให้คุยกับผู้จัดการคดีของคุณ"
‎ดูเมนูอาหารที่มีสองตัวเลือกสิ
‎อะไรก็ได้หรืออะไรก็ได้ที่มีชีส
‎- ฉันจะเอาเบอร์สอง ‎- ให้ฉันคุยกับผู้จัดการเอง
‎ฉันออกจากบ้านพักตากอากาศคาโบนั่นได้ ‎ฉันก็พาเราออกไปจากที่นี่ได้
‎ทำไมเธอต้องตะโกนด้วย
‎ฉันเปล่า
‎พระเจ้า
‎ฉันได้ยินเสียงชัดแจ๋ว
‎โรคข้ออักเสบฉันก็เหมือนไม่เป็นแล้ว
‎อย่าชินนะ แฟรงกี้ เพราะเราจะไม่อยู่ที่นี่
‎เกรซ ถ้าเธอจะกลับก็ไม่เป็นไรนะ
‎แต่ฉันยอมรับว่าชีวิตฉันจบลงแล้ว
‎รู้ไไหม นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราคิดว่า ‎ชีวิตเราจบสิ้นแล้ว
‎เรามั่นใจมากเชียวว่าชีวิตจบสิ้น ‎ตอนที่สามีทิ้งเราไป
‎แต่สิ่งเดียวที่แตกสลายในตอนนั้นคือหัวใจของฉัน
‎ตอนนี้ทั้งตัวฉันกำลังผุพัง และมันมีแต่จะแย่ลง
‎ก็ไม่แน่หรอก
‎จำคืนแรกที่บ้านริมหาดได้ไหม
‎เราไม่รู้อนาคตหรอก อย่าว่าแต่อนาคตที่ดีกว่า
‎ทุกสิ่งที่เคยมีมา ‎และเราทำให้มันเป็นจริงได้ แฟรงกี้
‎ด้วยกัน
‎ฟังนะ สาบานเลยว่าชีวิตเรายังไม่จบแค่นี้
‎และบางที แค่บางที สิ่งที่ดีที่สุดอาจยังมาไม่ถึง
‎พระเจ้า เธอน่าจะบอกฉันแบบนี้ ‎ก่อนที่จะเอาไฟช็อกฉัน
‎ควรเคาะประตูสวรรค์ไหมเรา
‎สวัสดี สาวๆ
‎พระเจ้า
‎คุณดูเหมือนที่ฉันคิดไว้เป๊ะเลย
‎ไม่ๆ ฉันไม่ใช่พระเจ้า
‎ไม่เลย ฉันแอกเนส
‎ก็แค่นางฟ้าชนชั้นแรงงาน
‎แน่นอนว่าฉันไม่ได้เลื่อนขั้นมา 250 ปีแล้ว
‎แต่สวัสดิการระดับสวรรค์ชัดๆ
‎ฉันแค่ต้องตรวจเอกสารพวกคุณ
‎แล้วฉันจะพาพวกคุณไปอยู่บ้านใหม่ในพริบตา
‎จริงๆ นะ
‎ไม่ ก่อนที่คุณจะเริ่มกะพริบตา ‎คุณต้องรู้นะว่ามีข้อผิดพลาด
‎- ใช่ ‎- โธ่ เธอจ๋า
‎ฉันไม่ใช่เพิ่งได้ยินแบบนี้ครั้งแรก
‎ไม่ จริงๆ นะ ฉันไม่ควรอยู่ที่นี่
‎เธอพูดถูก ควรมีแค่ฉันคนเดียว
‎ขอตรวจเอกสารอีกรอบ
‎รู้อะไรไหม จริงด้วย
‎ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่
‎มันเกิดขึ้นเป็นครั้งคราว
‎แต่มันแก้ไขได้ง่ายมาก
‎(ส่งกลับ)
‎ไหนๆ คุณก็เอาตราประทับ ‎ออกมาแล้ว ช่วยปั๊มให้ฉันด้วยได้ไหม
‎ฉันต้องกลับไปกับเกรซ
‎เสียใจ ที่รัก แต่มันเป็นไปไม่ได้
‎ชื่อคุณอยู่ในรายการนี้
‎ไม่ คุณไม่เข้าใจ
‎เราอยู่คนเดียวไม่ได้
‎ไม่ และเชื่อฉันเถอะ ‎เธอต้องป่วนสวรรค์แน่ถ้าไม่มีฉัน
‎ไม่ต้องห่วง เกรซ ‎เดี๋ยวคุณก็ได้กลับมาอยู่กับแฟรงกี้
‎แล้วก็อย่าเพิ่งเศร้า ‎ก่อนจะได้เห็นสตูดิโอศิลปะใหม่ล่ะ
‎ตอนนี้คุณวาดรูปได้อีกแล้ว
‎ฟังนะ แอ็กเนส สวรรค์ดูเหมือนดีมาก ‎และฉันรู้ว่าชีวิตข้างล่างต้องลำบากแน่
‎ฉันจะไม่ได้ทำทุกอย่างที่เคยทำได้
‎แต่ถ้าให้อยู่กับเกรซไม่ได้
‎ฉันจะเจ็บปวดใจมาก ‎จนชีสบนสวรรค์ก็ไม่ช่วยอะไร
‎แหม เข้าใจพวกคุณนะ
‎แต่กฎก็คือกฎ
‎ได้เวลาบอกลาแล้ว
‎ไม่รู้จะบอกลาเธอยังไง
‎ฉันไม่อยากบอกลาเธอเลย
‎เรามีเวลาอยู่ด้วยกันไม่มากพอ
‎ฉันอยากรู้จักเธอตั้งแต่ยังเด็ก
‎ฉันคงกลายเป็นอีกคนไปเลย
‎ฉันรักเธอนะ เกรซ
‎ฉันก็รักเธอ แฟรงกี้
‎นี่ สาวๆ
‎เวลาจะหมดแล้ว
‎และฉันบอกคุณไม่ได้จริงๆ
‎ให้เอาตราประทับที่อยู่ด้านขวาของโต๊ะฉัน
‎ไปปั๊ม "ส่งกลับ" บนเอกสารคุณเอง
‎เป็นฉันคงไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้
‎ขอโทษนะ ฉันขอหันไปข้างหลังสักครู่
‎- เธอคิดอย่างที่ฉันคิดไหม ‎- ใช่ เก้าอี้สวยนะ ซีบีทูเหรอ
‎สาวๆ ฉันจ้องมองอนันตกาลตลอดไปไม่ได้นะ
‎พร้อมไหม
‎(ส่งกลับ)
‎บ๊ายบาย สาวๆ
‎พระเจ้าๆ แม่
‎มัลลอรี่ ช่วยแม่สิ
‎โอย แย่แล้ว แม่เป็นอะไรหรือเปล่า แม่
‎- ไม่เป็นไร เราสบายดี ‎- โอเคนะ
‎แค่เจ็ทแล็กนิดหน่อย
‎- เราสลบไปนานแค่ไหน ‎- สักสองหรือสามวินาที
‎แค่นั้นเหรอ
‎ดูเหมือนนานกว่านั้น
‎- ฉันดีใจที่เธออยู่นะ ‎- ดีใจที่ยังอยู่
‎แต่เธอจะต้องพูดดังๆ
‎- ที่รัก ไม่เป็นไร เราไปกันเถอะ ‎- เดี๋ยวผมตามไป
‎- เพื่อน นี่อูเบอร์ ‎- โอเค
‎โทษที
‎มันเป็นวันที่ผมมีความสุขที่สุดในชีวิต ‎และอยากให้ทุกคนรู้
‎- ว่านี่เป็นงานแต่งที่สมบูรณ์แบบ ‎- ใช่
‎ไม่มีครอบครัว
‎ขึ้นรถสักที!
‎- ผมรักคุณ ‎- ฉันรักคุณ
‎- โอเค ‎- ไปเลย
‎(เพิ่งแต่งงาน)
‎เราแต่งงานแล้ว
‎ฉันเรียกพวกคุณมาวันนี้ ‎เพราะนักเรียนของเรา เอคอร์น
‎กำลังมีปัญหากับบั๊ด
‎ผมไม่ได้ทำอะไรเลย
‎- แล้วใครตั้งชื่อลูกว่าเอคอร์น ‎- ผม
‎- ชื่อเพราะ หลังจากหว่านเมล็ดสินะ ‎- บั๊ดกับเอคอร์นมีเรื่องอะไรคะ
‎ทุกครั้งที่มาส่งลูก ‎เขาจะสติแตก ผมพยายามชวนคุยนะ
‎ผมยิ้ม ผม...
‎ทำหน้าตลกๆ
‎ฉันก็หงุดหงิด
‎มันแย่ลงเพราะกว่าเอคอร์นจะใจเย็นก็มื้อเที่ยง
‎ฉันหวังว่าเฟร็ดจะช่วยอธิบายได้
‎ว่าอะไรเกี่ยวกับบั๊ดที่ยั่วโมโหเอคอร์น
‎ผมอาจจะรู้ว่าปัญหาคืออะไร
‎ผมกับลูกชายคุยกันได้ทุกเรื่องตรงไปตรงมา
‎และพอเขาถามว่าทำไมพ่อถึงอยู่ ‎โรงแรมโทรมๆ ข้างถนน
‎ผมก็บอกเขาว่า ‎เพราะทนายฟ้องหย่าทำงานเก่งมาก
‎บอกว่าพ่อไม่มีเงินเหลือ
‎- ผมคงเป็นทนายคนนั้น ‎- ดีใจที่ได้เจอคุณอีกนะ
‎เฟร็ด คุณบอกเอคอร์นให้ชัดเจนได้นี่
‎ว่านี่เป็นภาระที่เขาไม่จำเป็นต้องแบกรับ
‎ครูพูดถูก ผมจะบอกเขาหลังจากอธิบายแล้ว
‎ว่าคริสต์มาสปีนี้คงไม่ค่อยสุขเท่าไหร่
‎- พระเจ้า ‎- ผมต้องไปแล้ว
‎ผมต้องขึ้นรถรับส่งสนามบิน ‎เที่ยวสุดท้ายกลับโรงแรม
‎ผมจะไปคุยกับลูกชาย
‎- ขอบคุณค่ะ ครูอเล็กซานเดอร์ ‎- เดี๋ยวค่ะ
‎มีผู้ปกครองอีกคนตรงนี้ ‎พ่อของสเตฟานี โรเวนเนอร์
‎คนนี้งานเข้าหนักแน่
‎ขอใบอนุญาตสักใบได้ไหมคะ
‎สำหรับอะไรคะ
‎ให้สามีฉัน
‎เขาจะได้เซ็นเอกสารนี้ ‎และอนุญาตให้ตัวเองลาออกจากงาน
‎ขอบคุณ แอลลิสัน
‎- ต่อหน้าครูใหญ่นะ ‎- เขาอยู่ในนั้นใช่ไหม!
‎มีประตูอื่นไหมครับ
‎ไง
‎ไง พี่รู้ได้ยังไง
‎แบร์รี่บอกฉันเมื่อวันก่อน ‎ช่วงระหว่างงานศพกับงานแต่ง
‎- และแม่ของเราถูกไฟช็อก ‎- เดี๋ยวนะ พี่รู้ก่อนฉันเหรอ
‎ถึงได้บอกว่าฉันไม่จำเป็นต้องมีแทเน็ธ
‎ฉันแค่หวังว่าเธอจะได้ไม่เจ็บใจมากนัก
‎ขอบคุณที่พยายามอยู่เคียงข้างฉัน
‎แค่อยากตอบแทนน่ะ
‎ฉันยังไม่รู้ว่าทำไมเธอไล่ฉันออก ‎ฉันทำอะไรเหรอ
‎เพราะว่า...
‎ฉันยกเลิกอายบัตเทอร์
‎- คิดงั้นเหรอ ‎- ใช่
‎แน่นอน
‎เพราะฉัน มัลลอรี่
‎ค่อยรู้สึกดีขึ้นหน่อย
‎ไง บริอันนา รู้รึยังว่า ‎ผมได้ขึ้นเงินเดือนและได้เลื่อนขั้น
‎มันทำให้ฉันยิ่งรู้สึกแย่
‎ถึงฉันจะไม่ได้ทำงานที่นี่แล้ว ‎หรือว่างงาน ฉันก็ยังไล่นายออกได้นะ
‎โธ่ ไม่เอาน่า
‎คุณสองคนต้องไปได้สวยแน่
‎โลกนี้น่าอยู่สำหรับพวกคุณ
‎มากกว่าตอนที่แม่พวกคุณเปิดบริษัทอีก
‎เขาพูดถูก
‎ตอนนั้น แม้แต่คนที่นี่ ‎ยังเรียกเธอว่า "นังตัวแสบคนสวย"
‎ตอนฉันเป็นซีอีโอ ฉันโดนเรียกว่า
‎อ๋อ เราย่อชื่อเล่นของแม่คุณ
‎เหลือแค่นังตัวแสบ
‎สุดยอดเลย เหมือนเทพนิยาย
‎แล้วลับหลังฉัน พวกเขาเรียกฉันว่าอะไร
‎เราเรียกคุณว่า...
‎มัลลอรี่
‎ฉันไม่ได้รับเกียรติให้โดนด่าด้วยซ้ำ
‎แรงนะนั่น
‎ผมพยายามตั้งชื่อเล่นให้คุณ แต่มันไม่ได้ผล
‎ตั้งว่าอะไร
‎นูเดิ้ลส์
‎พร้อมไหม นูเดิ้ลส์
‎ฉันมีทางเลือกเหรอ นังตัวแสบ
‎รู้ไหม ฉันกำลังคิดจะเริ่มธุรกิจใหม่
‎เอาด้วยไหม
‎กลายเป็นว่าฉันว่างแล้ว
‎ฉันว่าฉันคิดชื่อเหมาะๆ ออกแล้ว
‎อะไร
‎บิวตี้บิตช์
‎- เราคุยเรื่องชื่อได้ไหม ‎- ไม่
‎เรามาที่นี่ทำไม
‎- คุณบอกแล้วผมลืมเหรอ ‎- ไม่เลย
‎ผมไม่เคยบอกเพราะมันเป็นเซอร์ไพรส์
‎ทีนี้...
‎ที่นี่พอจะทำให้นึกอะไรออกบ้างไหม
‎เกรงว่าจะไม่นะ
‎สิ่งนี้อาจจะช่วยได้
‎คนิชที่อร่อยที่สุดในนิวยอร์ก
‎กินสักคำสิ
‎อร่อยจัง
‎มันเป็นพายชิ้นเล็กไส้มันฝรั่ง
‎ตอนนั้นคุณก็พูดแบบนี้
‎ผมก็ยังไม่เข้าใจ
‎- ฟังดูคุ้นๆ นะ ‎- ดี
‎งั้นก็มากับผมสิ
‎พระเจ้า
‎มันคือโรงแรมที่เกิดเหตุ
‎ใช่
‎ผมทึ่งมากกับการที่คุณ ‎เผชิญหน้ากับอนาคตอย่างกล้าหาญ
‎และมันจริงที่ว่า ณ จุดหนึ่ง
‎เราจะไม่สามารถย้อนคืน
‎ความทรงจำดีๆ ทั้งหมด ‎จากชีวิตที่เราเคยมีร่วมกัน
‎แต่เราอาจย้อนคืนสักเรื่องตอนนี้ก็ได้
‎อาจจะสร้างใหม่ด้วยซ้ำ
‎ผมชอบจัง
‎ขึ้นรอบต่อไปนะ เพื่อน
‎เรามีเรื่องให้พูดกันเยอะมาก
‎ลาก่อน เรเน่
‎โจแอน
‎โทนี่ คร็อคเก็ตต์
‎ทับส์
‎ลาก่อน ฟิโอน่า
‎- ทำอะไรน่ะ ‎- เผชิญหน้าส่วนที่ยากทำใจ
‎ยุคแห่งการวาดรูปของฉันจบลงแล้ว
‎ไม่มีทางถ้ามีฉันอยู่
‎เธอเห็นเราเป็นแบบนี้สินะ
‎ใช่เลย
‎สุดยอดเลย
‎ไม่เคยคิดเลยว่าจะได้ลงทะเลอีกครั้ง
‎เห็นไหม เราทำทุกอย่างด้วยกันได้
‎ฉันยอมลงไปแค่ถึงเข่านะ อย่าเวอร์ไปหน่อยเลย
‎คราวหน้าลงไปถึงเอวเลยนะแล้วฉี่ให้เต็มที่
‎เธอนี่เด็กสิบขวบชัดๆ
‎ฉันไม่ได้ยินคำว่า "ไม่"
‎ทีนี้ทำอะไรต่อ
‎คำบรรยายโดย กิตติพล เอี่ยมกมล