PŁK TOM PARKER AMERYKAŃSKA LIGA BAŁWANÓW
KARTKI ŚWIĄTECZNE
Bałwan nadchodzi, tak, nadchodzi
Za rękę złapie cię
Powie raz, dwa, trzy I już będziesz śnił
Z cukrowej waty sen
ŚWIĄTECZNE ŻYCZENIA
Dla tych z was, którzy zastanawiają się, kim jest ten gość.
OD ELVISA
Jestem legendarnym pułkownikiem Tomem Parkerem.
I PŁK. TOMA PARKERA
WITAMY W BAJECZNYM LAS VEGAS
MORFINA
Pułkownik Tom Parker, legendarny menadżer Elvisa Presleya,
przewieziony do Szpitala Valley.
Jestem człowiekiem, który dał światu Elvisa Presleya.
Beze mnie nie byłoby Elvisa Presleya.
A jednak znajdą się tacy, którzy uznają mnie za czarny charakter
tej historii.
CZWARTY WSPANIAŁY ROK
Pułkownik Tom Parker był kłamcą, oszustem, naciągaczem.
Szokująca nowa książka oskarża pułkownika Toma Parkera
o malwersację i niegospodarność.
Parker zainkasował niemal 50 procent dochodów Elvisa.
Zmuszał Elvisa do ciężkiej pracy, zaspokajając swoje uzależnienie od hazardu.
Według sądu wynagrodzenie pułkownika Parkera było zawyżone
i rażąco niesprawiedliwe.
Wiele osób uważa, że Tom Parker był odpowiedzialny za śmierć
Elvisa Presleya.
Posłuchajcie.
Dla mnie liczy się tylko, żeby ten człowiek
stanął dzisiaj na tej scenie.
Tom Parker go zabił!
Nie! To nieprawda.
Nie, nie zabiłem go.
Ja stworzyłem Elvisa Presleya.
Nic z tego, co smarowali w książkach ci pismacy, nie było prawdą.
Byliśmy z Elvisem partnerami.
Tworzyliśmy parę: Elvis, król showmanów i pułkownik, król bałwanów.
To Kantujący Holender.
Zawsze wiedziałem, że pisana mi była wielkość.
Jako sierota nawiałem do lunaparku,
gdzie poznałem sztukę „robienia w bałwana”. Sypiąc śniegiem iluzji, opróżniałem
portfele frajerom, nie zostawiając im nic poza uśmiechem.
Ale numer, który przyniósłby najwięcej forsy, najwięcej śniegu,
wymagałby wspaniałych kostiumów i wyjątkowej sztuczki,
budzącej u widzów emocje, których stosowności nie byli pewni.
Ale im się oddawali.
A ja wiedziałem, że jeśli znajdę taki numer,
będę mógł stworzyć najwspanialsze…
widowisko…
na…
świecie.
Z lunaparków przerzuciłem się na biznes muzyczny.
Biznes z muzyką country.
Pracowałem z wielką gwiazdą, Hankiem Snowem.
I jego synem niedojdą Jimmiem Rodgersem Snowem.
- Kurdebele, Billy, mam. - O tak.
Nie do wiary. Szczęki im opadną.
Bezpieczeństwo, Diskin!
Przekaż burmistrzom tych miast, że Hank musi
dostać policyjną eskortę.
W Baton Rouge czeka nas lunaparkowe wesele
na szczycie diabelskiego koła, więc wybierz nowego męża, Zina.
W Nowym Orleanie zapowiemy cię przez megafon, Hank.
Jasne.
A wy, moi mali przyjaciele,
zrobicie paradę.
Tam też będę jechał na słoniu?
Gość na słoniu wygląda na ważnego.
I na wyższego.
Potrzebujemy atrakcji, która ściągnie młodych.
Dlatego wieczorem spotykasz się z Dukiem z Paducah.
Mając „Najweselszą Gębę Południa”, zrobimy
- najlepszy show sezonu. - Wyłącz to.
Musicie posłuchać.
Dzieciaki w mieście puszczają tylko to.
To murzyńskie rytmy.
Ale z posmakiem country.
Sun Records? To wytwórnia Sama Phillipsa.
O tak, Phillips.
Nagrywa kawałki z kolorowymi piosenkarzami.
Koleś gra dziś po mnie na Hayride, w sekcji debiutów.
W Shreveport?
Nie wpuszczą na Hayride kolorowego chłopaka.
W tym cały myk. Jest biały.
On…
On jest biały?
Co ty na to, Texarkano? Zagramy to 27. raz?
Wszyscy mówią o tym dzieciaku, Presleyu.
Jest biały?
Bo nieważne, że zrobisz dziesięć głupich rzeczy.
Jeśli tylko zrobisz jedną mądrą.
Witamy na Louisiana Hayride,
transmitowanym na żywo do 26 stanów.
Niedaleko pada jabłko od jabłoni.
Gdzie pułkownik?
Macie tu gościa, który śpiewa „All Right, Mama”,
ten nowy kawałek z wytwórni Sun?
DJ-e od popu puszczają go na okrągło. Ci od country też.
Nawet kolorowe dzieciaki kupują płytę.
Kolorowe dzieciaki? Gdzie znajdę to cudo?
W garderobie.
Siemka.
Elvis Presley, Blue Moon Boys? Teraz wy.
O w mo…
Przepraszam. Bill, gracie!
No wiem, wiem.
- Cześć! - Jak jego brzuch?
Przyniosłam mu Pepsi,
ale biedak trzęsie się ze strachu.
Zabiorę go na scenę. No już. Idziemy.
Masz. Pomoże ci na żołądek.
A jak zapomnę słów na żywo w radiu?
Musimy się tylko trochę powygłupiać.
W końcu tak zaczęliśmy całą tę hecę.
Scotty i Bill mają rację, Elvis. Nie będziesz tam sam.
- Tworzycie zespół. - Otóż to.
Pan dał nam muzykę, by łączyć ludzi.
Jesteśmy jak rodzina, a rodzina jest najważniejsza.
Amen.
No już, Booby. Jesse lśni dzisiaj jasno nad nami.
Promieniując swoją siłą na ciebie.
Jesse, bliźniaczy brat Elvisa, który umarł podczas narodzin.
Tragedia.
Vernon, chodź szybko! Jest drugie dziecko!
Najdroższy, będziesz miał siłę dwóch ludzi.
Ale kiedy tatuś mojego chłopca wystawił czek bez pokrycia i trafił za kraty,
młody i mama musieli zamieszkać w jednym z domów
dla białych w dzielnicy kolorowych.
Ale ten chłopak miał wielką wyobraźnię.
Z całego serca wierzył, że jest bohaterem jednego z komiksów.
Zamierzał odbić tatusia z puszki
i odlecieć z nim na Skałę Wieczności!
A potem kupuje mamie różowego Cadillaca.
Różowego Cadillaca? Co ty gadasz?
Hej, głąby!
Doc, idziemy.
Wszyscy bohaterowie komiksów mają supermoce.
Jego supermocą była muzyka.
Rusz się, gościu. Teraz moja kolej.
ODRODZENIE
Co ty robisz?
Hej, głąbie, wracaj.
Nie. Jest z nim Duch Boży!
Wszystko gra.
Elvis. No już, musicie wychodzić.
Zapowiedzieli was.
Ludzie są serio nakręceni.
W Sun Records Sam Phillips
próbował zbawić świat, nagrywając czarną muzykę.
Ale nie sprzedawała się.
Żeby opłacić rachunki,
musiał znaleźć wokalistę, który zaśpiewałby coś w stylu country.
Nie wiem, co ty widzisz w tym chłopaku.
Po prostu uważam, że jest inny.
Skąd znasz „Big Boya” Crudupa?
To młody wokalista z Memphis.
Nagrał piosenkę dla wytwórni Sun. Leci w radiu na okrągło.
Zgotujcie gorące powitanie w stylu Hayride panu Elvisowi Presleyowi.
Elvis, jak się masz tego wieczoru?
Świetnie, a pan?
Wybrylantynowane włosy, dziewczęcy makijaż.
Nie da się opisać, jak dziwnie wyglądał.
Jesteście z zespołem gotowi…
- Jestem gotów. - …coś nam zagrać?
Cieszymy się, że tu jesteśmy.
To wielki zaszczyt.
Szansa występu na Louisiana Hayride.
Zagramy piosenkę wydaną przez Sun Records.
Chce pan coś dodać?
Nie. Jestem gotowy.
To leci…
To leci mniej więcej tak.
Idź do fryzjera, cioto!
W tamtej chwili, w mgnieniu błyskawicy,
szczupły chłopak w różowym stroju przemienił się… w superbohatera.
- Czemu one tak wrzeszczą? - Biodra!
- Co? - Panny chcą, żebyś nimi ruszał.
Dawaj, stary!
- Ruszaj nimi więcej! - O wiele!
Stary!
Zrób to jeszcze raz.
Siadaj!
Co to jest, na dobrego Boga?
Co o tym myślisz, Jimmie?
Sam nie wiem, co myślę.
Boże, proszę, nie daj im go skrzywdzić.
Skrzywdzić? One raczej chcą go…
Zupełnie nie znam się na muzyce…
ale widziałem w oczach tamtej dziewczyny,
że nie jest pewna, czy wolno jej oddawać się emocjom, których właśnie doświadcza.
Tak.
To był smak zakazanego owocu.
Mogłaby zjeść go żywcem.
Dlaczego chcesz zabić mojego syna?
Najwspanialsza lunaparkowa atrakcja, jaką widziałem.
On był moim przeznaczeniem. I miałem go tuż pod nosem…
w Memphis.
Miłego dnia, przyjaciele,
z pełnej kolorów Beale Street,
miejsca narodzin bluesa w Memphis, w Tennessee.
Krainy brązowych ślicznotek w pięknych sukniach,
szytych na miarę gajerów i ciuchów po rodzeństwie.
Spotkasz tu uczciwych i kieszonkowców,
a biznes kręci się do chwili, aż ktoś zostanie zabity.
Tylko żartuję.
Ale dziś na Beale Street dużo się dzieje,
a najwięcej w Club Handy.
Spotkacie tam Big Mamę Thornton,
wykonującą swój najnowszy hit.
A teraz posłuchajcie głosu Brązowej Ameryki.
OSIEDLE LAUDERDALE COURTS
Dlaczego kierowca ciężarówki z Memphis w Tennessee
tak lubił przebywać na Beale Street? Nie mam pojęcia.
Ale przez to niespecjalnie
pasował do osiedla zamieszkałego przez białych.
Hej, lalusiu. Fajne buty.
Cześć, Elvis!
Hej, Tommy.
To ten koleś, o którego kawałku wszyscy gadają.
Ej, baczek. Gdzie masz dziś swój murzyński gajer?
Szalał na punkcie tej muzyki z Beale Street.
Stylu Beale Street.
Widział swoją przyszłość przez pryzmat Beale Street.
I co myślisz, Tony?
B.B. King.
Nie, znikąd mojego chłopaka nie zabrałem.
Uciekał od dnia, kiedy się urodził.
Ja tylko otworzyłem drzwi do naszego przeznaczenia.
Nie uprzedzając taty i mnie nawet słowem,
rzucasz pracę, żeby jechać aż na Florydę
z jakimś pułkownikiem, którego w ogóle nie znamy.
To tylko cztery dni.
Tak, cztery dni. A potem co?
Znałem raz gościa, puszczali mu piosenkę w radiu.
Wszystko skończyło się w chwilę.
Mamo, staram się zatroszczyć o ciebie i tatę.
Tylko to się dla mnie liczy.
Już nigdy nie dopuszczę do tego,
żeby tata łamał prawo, by nas wyżywić.
Jak śmiesz?
Jak przestrzega nas dobry Bóg, nie trudź się, żeby zdobyć bogactwo.
Zaniechaj takiej cholernej mądrości!
Elvis, zdenerwowałeś mamę.
Mamo, tak sobie myślałem,
może kupię ci różowego Cadillaca
jak te, które widywałaś, pracując w szpitalu.
Nie chcę różowego Cadillaca.
Satynko, muszę wyciągnąć z tego, ile się da.
Tak jak mówi tata, to może się skończyć w chwilę.
Nie boję się, że to się skończy, Booby.
Nie wiem, jak to wyjaśnić.
Ale widziałam to w oczach tamtej dziewczyny,
to coś poza nami, ale wiem, że cokolwiek to jest,
jest czymś, co…
może nas rozdzielić.
O nie, mamo.
Nie ma takiej rzeczy.
Ty jesteś moją dziewczyną. Moją Satynką.
Zawsze będziesz najlepszą dziewczyną.
- Tak. - Tak?
Będę dzwonił co wieczór.
Obiecujesz, Booby?
Obiecuję.
- Kocham cię. - Pa, skarbie.
Absolutnie nic…
Kocham cię.
…nie stanie między nami.
- Jedziemy! - Pa, Booby!
Do zobaczenia!
Założycie się?
LUIZJANA
Proszę o uwagę, mam dobre wieści.
Cztery najbliższe wieczory wyprzedane…
dzięki olśniewającym występom
Hanka Snowa.
I widzę też pewne zainteresowanie nowym wykonawcą, Elvisem Presleyem.
Cześć.
Tak, Dixie, wrócę przed balem.
Co ten chłopak robi na naszej trasie?
Wszystko ci o nim mówiłem.
I chce nagrać twoją piosenkę.
Którą?
Wszystkie.
No to konkretnie go ostrzeż.
Żadnych sprośnych pląsów, ani nagłych, szarpanych ruchów.
No już!
Dajmy czadu!
GOŚĆ SPECJALNY
Dobrze widzę, że na scenie leży damska bielizna?
Tak, na to wygląda, Hank.
Oby to się nie stało, gdy zaśpiewa coś mojego.
Na pewno nie.
Piszą, że pod twoim hotelem stoją w nocy dziewczyny.
Mamo, ja nawet nie wychodzę. I wiesz, czuję się… samotny.
Ta nowa sensacja, Elvis Presley,
łamie serca na całym Południu.
Przestań się dobijać, Scotty.
Zadzwoń do Dixie
FLORYDA
LUNAPARK W DAYTONA
Daj spokój, E.P.
Rodzina nie musi wiedzieć, co robisz na trasie.
Może spróbujesz?
Postawi cię na nogi.
Jesteś niesamowity!
Obiecuję… włożę w to całe serce. Chcę być taki jak ty!
Okej. Tak, dziękuję.
Nie mogę już z czystym sumieniem dzielić z nim sceny.
Tak, no to mamy dylemat.
Powitajcie na scenie Hanka Snowa!
Po występie będę się modlił przez całą noc.
A ja zrobię to, co konieczne.
No już, Jimmie!
Tamtego wieczoru spotkałem się z nim.
Samotnym.
Zagubionym.
Król bałwanów jest tylko tak dobry,
jak jego atrakcja.
Elvis!
- No chodź. - Pospiesz się!
Trzeba było postawić na jedną kartę.
- Idziemy do gabinetu luster! - Czekajcie!
- Nudy. - Kombinujcie, jak wyjść.
Dobra, czekajcie. Tędy.
Można tu się zgubić.
Chwila.
Dobra, panowie, wystarczy.
Zgubiłeś się, chłopcze?
Pan pułkownik Parker.
Wyglądasz na zagubionego.
- I chyba jestem. - O tak.
Owacje tłumu. Życie w drodze.
A potem telefony do domu, do najbliższych i udawanie, że jest jak dawniej,
a zmieniło się wszystko.
Tak. Zagubiony.
Chodziło mi o to, że nie mogę znaleźć wyjścia.
Tak, o tym właśnie mówię.
Widziałem cię. Odseparowanego od reszty.
Przytłoczonego.
Jak byś nie wiedział, jak się z tego wyrwać.
Ale ja wiem.
Pozwól, że ci pokażę.
Stworzenia lunaparku, do których też się zaliczam.
Tam nauczyłem się sztuki „robienia w bałwana”.
Bałwana?
Tak, to coś w stylu twojej sztuczki z biodrami,
która nakręca dziewczyny,
zostawiając je z pustym portfelem i uśmiechem na twarzy.
Nie jestem naciągaczem.
Ależ jesteś.
Każdy showman to ściemniacz.
To cudowne miejsce.
Nikt nie wchodzi na koło.
Przed tobą świetlana przyszłość, panie Presley.
Kontrakty płytowe, telewizja, nawet Hollywood.
Jest pan wielki.
Trudno wymarzyć sobie kogoś lepszego do współpracy.
Jeszcze nigdy nikomu tego nie mówiłem.
Wierzę, że też mogę być wielki.
Bez wątpienia. Lecz razem możemy być nawet więksi.
Ale żeby to osiągnąć, muszę reprezentować wyłącznie ciebie.
Wyłącznie? Nie rozumiem.
A Hank Snow?
Hank. Tak…
Przysłał mnie tu, żebym cię wylał.
Hank nie chce cię na trasie.
Więc będę musiał opuścić Hanka.
Obaj musimy coś poświęcić.
Potrzebna nam wytwórnia płytowa z krajową dystrybucją.
RCA?
RCA.
Sam Phillips… mnie odkrył.
Wiem, ale mamy sposób, jak pomóc Samowi zrozumieć,
że zatrzymywanie cię byłoby niemądre z jego strony.
Każdy człowiek ma swoją cenę.
RCA posiada sieć dystrybucji.
Ale dalej zostaniemy przyjaciółmi.
Nie wątpię w to, nic się nie zmieni.
Marion i ja nie chcieliśmy stać ci na drodze, to wszystko.
Świat musi usłyszeć twój śpiew, Elvis.
Kontrakt Elvisa Presleya sprzedany RCA za najwyższą cenę w historii muzyki.
Sun Records nieźle się obłowiło.
To tylko biznes. Show-biznes.
By osiągnąć wielkie rzeczy, trzeba dokonać wielkich poświęceń.
Musisz być wolny od jakichkolwiek zobowiązań.
Bo widzisz, mój chłopcze, show-biznes to ściem-biznes.
A fanki muszą wierzyć, że jesteś dla nich zawsze osiągalny.
Pułkownik mówi, że z powodów promocyjnych
będziemy musieli ogłosić…
że…
nie mam dziewczyny.
Potem potrzebujemy zgody twoich rodziców.
Być może trzeba ich będzie trochę poprzekonywać.
Sam Phillips to zaufany człowiek.
O tym pułkowniku nie wiemy nic.
A prawnik reprezentujący rodzinę?
To niepotrzebne.
Żywię głębokie przekonanie, że rodzina jest najważniejsza na świecie.
I mając to na uwadze, pozwoliłem sobie przygotować te kontrakty
w imieniu Elvis Presley Enterprises.
Rodzinnego biznesu.
I myślałem o Vernonie Presleyu w roli:
Dyrektora Zarządzającego.
Co ty na to, tatusiu?
Cóż…
Bardzo mi się to podoba, synu.
Pani Presley, pani syn posiada wyjątkowy dar.
Tak jakby miał w sobie siłę dwóch ludzi.
Pułkowniku, zrobię wszystko, żeby mama i tata
już nigdy nie musieli żyć w ubóstwie.
Mamo, to wyjdzie nam na dobre.
Nie ściemniałem, mówiąc dzieciakom,
że kupię rodzicom Cadillaca.
Chłopcze, ze mną kupisz im dwa Cadillaki.
Dwa?
Sto?
Dwieście. Tysiąc.
Milion.
Samolot.
Statek kosmiczny?
Może nie statek kosmiczny. Mama nie lubi, kiedy latam.
Ale ja zawsze chciałem latać. Szybko.
Szybciej od światła, aż do Skały Wieczności.
Co? Do Skały Wieczności?
Kapitan Marvel, Jr. Mój ulubiony bohater komiksowy.
Umie latać.
A co z panem, panie Presley?
Jest pan gotowy, żeby latać?
Tak, proszę pana. Jestem gotowy.
Żeby latać.
Panie Presley, proszę się tak nie ruszać podczas nagrań.
Jeśli się nie ruszam, nie mogę śpiewać.
Co on wyczynia? Zapłaciliśmy za to?
To piosenka samobójców.
Ci mądrale uważali, że postawiłem na złego konia.
Ale mój chłopak rozumiał młodych ludzi.
A to pierwsze nagranie zmieniło wszystko.
Kilka miesięcy temu Elvis Presley pojawił się znikąd.
Dokąd się nie uda, są tam rozruchy,
góry artykułów prasowych i rzeki pieniędzy.
Kolejny złoty singiel Presleya.
OD SZOFERA DO MILIONERA
I jego pierwszy światowy przebój.
Proszę zobaczyć!
Pani Presley, pokaże pani, jak tego używać.
No już, kury! Raz, raz, raz!
Zmiatać stąd! Jazda mi z domu!
No już, tędy! Chodźcie, maleńkie!
Dodger!
Dawaj, Billy!
Zadbałem, żeby podrygi mojego chłopca trafiły na ekrany.
UMOWA NA 7 FILMÓW
Wziąłem jego nazwisko i twarz,
umieściłem na różnych zabawkach, drobiazgach i nazwałem to…
Towary promocyjne.
Twoja twarz na każdym możliwym przedmiocie,
wśród nich: pluszaki, perfumy, gipsowe popiersia.
Niezbyt podobne.
Gra „Elvis Presley”.
Coś, dzięki czemu każdy zademonstruje swoją miłość.
Babciu Dodger, co tam masz za uchem?
„Nienawidzę Elvisa”.
Tak. Nienawidzę Elvisa. Według mnie „Kocham Elvisa” to sprzedażowy pewniak.
A niektórzy będą go nienawidzić, czy na tym zarobimy, czy nie.
Koniec końców, cóż jest warta nienawiść, jeśli jest za darmo?
O tak. Rozumiem.
Król bałwanów znów atakuje.
Gadżety, promocja. Diskin, co jeszcze mamy?
- Naszyjniki.
- Szaliki. - Szaliki. Tak…
Pan Presley i pan King…
LATO 1956
…podobni jak dwie krople wody, biorą najlepszy towar.
Musi być jakaś okazja.
Panie Lansky, to Milton Berle. Zobaczy nas cała Ameryka.
Nie oglądam telewizji.
Co to będzie? Czym ich rzucisz na kolana?
Stacja chce, żebym zaśpiewał balladę.
Ale ja myślę o „Hound Dogu”.
Elvis Presley, „Hound Dog” i Wujek Miltie.
Dziwne rzeczy dzieją się co dzień.
Przyjrzyj się, jutro cała Ameryka będzie mówić o Elvisie Presleyu.
Moim podrygującym chłopaku.
Rozśmieszał mnie tak już od małego. Jest taki zabawny!
ŻADNEJ INTEGRACJI
Na kolejny etap trasy integralności rasowej
wynajęliśmy amfiteatr w Memphis.
Z czego one tak się śmieją?
Kto to jest, u diabła?
To ten chłopak z Memphis.
Elvis Presley.
Biały chłopak z Memphis ruszający się jak cholerny…
PETYCJA, ŻEBY ZABRONIĆ PRESLEYOWI WYSTĘPÓW W TELEWIZJI.
„PRESLEY MA UGRZECZNIĆ WYSTĘP, ALBO IŚĆ ZA KRATKI”
MIEJSCE ELVISA MIEDNICY JEST W DŻUNGLI.
Obsceniczność i wulgarność tej muzyki rock'n'rollowej
to niewątpliwie droga sprowadzenia białego człowieka i jego dzieci
do poziomu Murzyna.
Kolorowi śpiewają i grają to
tak samo jak ja, już od nie wiem jak dawna.
Płk. Parker, wezwaliśmy pana, omówić ten pański występ.
Krąży petycja, żeby zakazać Elvisowi Presleyowi występów w telewizji.
Powołaliśmy komisję, żeby mieć oko na tego
rock'n'rollowego męta.
Twój styl ruszania się, gdy śpiewasz, jest mocno krytykowany.
Nie robię nic złego.
Nie będziemy kupować reklam w żadnej stacji
pokazującej tego przestępcę.
Ukróci pan zwierzęce zachowanie tego chłopaka albo my to zrobimy.
Bez obaw, senatorze. Chłopak robi, co mu każę.
ALLEN USUNIE „ELVISA MIEDNICĘ”?
„Elvis Miednica”.
Jedno z najdziecinniejszych określeń,
jakie słyszałem od dorosłego.
Pan Allen usunie mnie z programu?
Tak.
Zrobi to.
Zastąpi cię jednym z najlepszych piosenkarzy w kraju.
Mario Lanzą?
Kimś większym.
Nowym Elvisem Presleyem!
Zrobiłem ich w bałwana!
Wystarczy, że włożysz taki frak, możesz śpiewać „Hound Dog”
i to będzie radosny, familijny występ na poziomie.
Nie da się w tym ruszać.
I o to chodzi.
Pan Allen zgodził się, o ile nie będzie kołysania biodrami.
Nie rozumiem. Mama akceptuje to, co robię.
Czytałeś gazety, chłopcze?
Tak, czytałem.
Piszą w nich, że postrzeliłem matkę i palę marihuanę.
Poruszasz się jak czarny
i złamałeś prawa segregacji.
Działajmy według planu. Jest dobry.
Występ w Allen Show, w familijnym stylu,
a jutro wrócimy do Memphis i…
zrobimy ich w bałwana na Koncercie Charytatywnym dla Dzieci.
I zapomnimy o tym nieszczęsnym potknięciu.
Chcesz mieszać się w politykę? Czy zostajemy w show-biznesie?
Pragniemy robić program dla całej rodziny.
Z przyjemnością przedstawiam
nowego Elvisa Presleya!
A kiedyś był luzakiem.
Wyglądał głupio.
Przypominał lokaja.
Że zgodził się śpiewać do psa.
Niech to szlag!
Mógł nas ostrzec.
Umiem zrobić skecz, uśmieszniłbym to!
Najgłupsza i najbardziej żenująca rzecz, jaką zrobiłem.
To co mam robić, do cholery?
Jesteśmy muzykami!
- To żenujące. - Za kogo on się uważa?
CHCEMY STAREGO ELVISA
ODDAJCIE DAWNEGO ELVISA!
NIE ZMIENIAJCIE ELVISA!
W kółko gadała o tym cholernym psie.
Ja na to: „Sąsiedzi nie powinni tak mówić”.
A ona wtedy:
- „Ośmieszył całe Południe”. - Pies był okej.
Najbardziej żenujący występ w życiu.
Nie tylko ona tak mówi. Wszyscy nasi sąsiedzi.
Ci z Nowego Jorku cię wykorzystali,
żeby wykpić całe Południe.
Ponabijać się z prostaczka ubranego we frak i śpiewającego do psa.
Do licha, mamo, w innym razie by mnie wywalili.
A wtedy koniec z telewizją.
Pułkownik mówi, że ubywa stanów, gdzie jestem mile widziany.
A nie zarobię, jeśli nie będę występował.
Każe mi zagrać jutro koncert charytatywny.
W nowym, familijnym stylu.
Ludzie się uspokoją i wszystko wróci do normy.
Ktoś musi myśleć o utrzymaniu rodziny.
Utrzymaniu rodziny?
Zawsze jakoś dawaliśmy radę utrzymać rodzinę, Vernon.
- Tato zarządza biznesem. To jego praca. - Otóż to.
Wiodło nam się dobrze, zanim zjawił się ten typ.
Mamy to dzięki pułkownikowi.
Ale ja tego nie chcę! Jesteś nieszczęśliwy!
Wcale nie!
Przestajesz być sobą, Booby!
Do licha, mamo, ja…
Satynka to wie.
Sposób, w jaki się ruszasz i śpiewasz…
to dar od Boga.
Więc to nie może być nic złego.
- Jestem lepszy! - Nie wolno ci tym jeździć.
Ma iść z nami do kina.
Hej, E.P.
Zamkniemy dziś kino i obejrzymy Godzillę?
Nie wnoś błota do domu, Billy!
- Obiecałeś nam film! - Wynocha!
- Won z mojego domu! - Obiecałeś!
Wnoszą mi błoto do domu i zawracają głowę.
Nigdy nie jesteś zadowolona.
Czego bym nie zrobił, jak wiele ci nie dał,
to zawsze za mało.
I wolałbym, żebyś tak cholernie dużo nie piła.
To ci nie służy.
Kochanie!
- Odstaw to do szopy! - Elvis, czekaj!
Elvis, co ty!
A teraz Elvis Presley.
PRECZ Z NOWYM ELVISEM
Mówi Rufus Thomas ze stacji WDIA.
Wieczorem w Club Handy złapiecie B.B. Kinga
z Siostrą Rosettą Tharpe.
E.P.!
B.B.! Cześć!
Miłego wieczoru.
Dziękuję.
Cześć.
E.P.!
No dobra, w porządku. Dzięki.
Mama daje mi popalić za „Hound Doga”,
pułkownik każe nosić frak, każdy chce czegoś innego.
Posłuchaj, stary.
Chcesz się smucić, dobrze trafiłeś.
Chcesz się weselić, to wiesz co?
Też dobrze trafiłeś.
Więc zrób mi uprzejmość…
Wyrzuć to z siebie.
Wyrzuć to wszystko z siebie, E.P.!
Wyrzucę to z siebie, kotku.
Rety, gościu wymiata!
Siostra Rosetta znalazła go w jakiejś dziurze w Georgii.
Powinien wystąpić u Steve'a Allena.
Pokochaliby jego ruchy.
Ależ on śpiewa tę piosenkę! Chętnie bym to nagrał.
Zrób to, a zarobisz kasę, o jakiej dzieciakowi nawet się nie śniło.
To było coś.
Przyjechałeś tu fajnym wozem.
Nie umywa się do autobusu B.B. Kinga.
Big Red.
No tak, mogę jechać, dokąd chcę i grać, co chcę,
komuś nie pasi, jadę gdzie indziej.
Trzeba mieć nad tym kontrolę.
Załóż własną wytwórnię, jak ja.
Jeśli nie rządzisz biznesem, on rządzi tobą.
Zostawiam te sprawy pułkownikowi.
Więc to… jego pomysł, ten nowy Elvis?
Nie kapuję tego, stary.
Ludzie kupują płyty, bo lubią to, co robisz,
nie dlatego, że przebierasz się za jakiegoś… lokaja.
Myślisz, że dzieciaki przyjdą jutro na koncert
dla Elvisa-lokaja?
Nie wystąpię we fraku.
Muszę tylko… odpuścić sobie ruchy na scenie, to wszystko.
Pułkownik mówi, że inaczej mnie wsadzą.
Daj spokój, stary. Nikt cię nie zamknie.
Mnie przymkną za przejście ulicy,
ty jesteś sławnym białym.
Za dużo ludzi robi na tobie wielką kasę, żeby mogli cię zamknąć.
Myślisz?
Ja to wiem.
Pułkownik to łebski facet. Musi być jakiś inny powód.
Hej, Elvis, B.B. Uśmiechnijcie się.
ELVIS PRESLEY ZACZYNAŁ Z MURZYNAMI
Obiecał pan nam nowego Elvisa.
No i proszę, tutaj jest w Club Handy razem z B.B. Kingiem,
trzęsie się i wije z Billym Wardem, a tutaj
Noc Kolorowych w parku Memphis Fairgrounds.
Pogrzebaliśmy w pańskiej przeszłości i znaleźliśmy akta.
„Niezdolny do służby wojskowej”.
„Stan ostrej psychozy”.
Udawałem wariata. Chciałem się wymigać od służby.
Prosty chłopak z Wirginii Zachodniej.
Z okresu przed armią nie znaleźliśmy żadnych dokumentów.
WŁASNOŚĆ POLICJI OBYCZAJOWEJ
ZAKAZ WSTĘPU DLA KOLOROWYCH
TYLKO DLA BIAŁYCH
Kiedy 10 000 fanów tłoczyło się,
by zobaczyć występ,
senator Eastland prowadził wiec segregacjonistów
ledwie trzy mile dalej.
Twój występ w Steve Allen Show zachwycił burmistrza.
Tak jak wszystkich ważnych ludzi.
Jaką piosenkę zaśpiewasz dzisiaj?
Jeszcze nie zdecydowałem.
Coś wymyślę.
Nie zwracaj uwagi na kamery. To nasi przyjaciele z obyczajówki.
To nic takiego. Prawda, szefie?
Tak długo, jak nie zakołyszesz choćby paluszkiem.
Tak jest, dobrzy ludzie!
Gorące podziękowania dla Dixie Dolls!
Wiem, że spora część obecnej tu młodzieży bardzo się cieszy na następny występ!
Jesse jest dzisiaj z nami, skarbie.
Rozegraj to mądrze, dobra?
Elvis Presley!
Zaśpiewaj ładną piosenkę. Miło się uśmiechaj, nie podryguj.
A wtedy wrócimy do biznesu. I baw się dobrze, mój chłopcze! Baw się!
Sporo się mówiło o tym nowym Elvisie.
I oczywiście o tym drugim facecie.
…które mu podlegają, cywilne i inne,
żeby przywrócić porządek, zapobiec przestępstwom i rozruchom.
Może użyć tych sił,
żeby zapobiec integracji rasowej w szkołach,
jeśli to konieczne, z użyciem sił policyjnych tego państwa…
Ludzie mówią mnóstwo rzeczy.
…obowiązek…
Oczywiście trzeba słuchać tych, których kochamy.
…zapobiec niepokojom i starciom w całym kraju.
Ale na końcu trzeba posłuchać siebie.
I chcę, byście wiedzieli, że ci ludzie z Nowego Jorku mnie nie zmienią.
Wywrotowcy, którzy przejęli,
kontrolują i zdominowali branżę rozrywkową…
- „Trouble”. - …zdeterminowani,
by szerzyć zafrykanizowaną kulturę…
Pokażę wam dzisiaj, jaki jest prawdziwy Elvis!
…wpływając na wasze dzieci,
by akceptowały Murzynów.
To dobry moment, żeby wrócić do auta.
Nasi przyjaciele z RCA nie ucieszą się, gdy to zobaczą.
Nie posłuchał mnie. Dlaczego?
Dlaczego mnie nie posłuchał?
Ściągnijcie go z tej sceny!
Zabierzcie od niego te łapy!
Hej, Elvis!
WNIOSEK O OSKARŻENIE PRESLEYA
STARCIA MŁODZIEŻY Z POLICJĄ
ZARZUTY LUBIEŻNOŚCI I PERWERSJI
Idź przypilnować gadżetów. Pilnuj gadżetów!
Elvis, no już!
Zostaw mnie! Mamo, wsiądź do auta!
Wpędzisz nas w kłopoty.
Nic mu nie jest, chodź.
- Elvis! - Scotty, chodź. Zwijamy się.
Mój drogi chłopiec wybrał.
Was, swoją publiczność, swoich fanów.
Nie miał pojęcia, co uczynił… nam obu.
Ostrzegaliśmy, pułkowniku. Stracił pan kontrolę.
A on dzieli ten naród.
Wiele osób chciałoby go ujrzeć w więzieniu.
Musiałem znaleźć jakiś sposób.
Sposób, żeby go ocalić.
POWOŁANIE DO WOJSKA ELVIS ARON PRESLEY
Nie ma mowy, żeby moje dziecko pojechało na dwa lata do Niemiec.
Pójdzie do wojska albo do więzienia.
Jest coś jeszcze.
Vernon, zaczęli grzebać w twojej przeszłości.
Nie mamy się czego wstydzić! Mój tata to porządny człowiek.
Tak, tak. Ale twój papa siedział w więzieniu.
Znasz ich i te ich krzykliwe nagłówki.
„Elvis uchyla się od służby”. „Rodzina przestępców”.
Możemy już nigdy nie wystąpić, ani nie sprzedać żadnej płyty.
Na mój rozum, armia może być nowym początkiem dla nas wszystkich.
Niech cię ostrzygą.
Pokaż światu, że jesteś porządnym, amerykańskim chłopakiem.
Odsłużysz swoje dwa lata, a kiedy wrócisz, obiecuję
zrobić wszystko, żebyś został największym aktorem Hollywood.
Sam sobie wybierzesz filmy.
Będzie dobrze, mamo.
Pan Presley kończy z rock'n'rollem.
Pół roku szkolenia w Fort Chaffee,
a potem trafi do Niemiec.
Od dnia, w którym się urodził, obawiała się, że straci drugiego syna.
Kiedy odbywał podstawowe szkolenie,
zamartwiała się i piła…
…zamartwiała…
…i piła.
Hej… Alberta!
O nie…
Nie!
Na zewnątrz czeka paru zacnych ludzi z prasy.
Kilka pytań, zdjęć i zostawią nas w spokoju.
Nie mogę go do niczego zmusić.
Ufał jej, jak nikomu innemu,
a teraz odeszła i kto mu pozostał?
Cóż…
Ufa tobie.
Możesz z nim pogadać?
O nie.
To nie byłoby na miejscu.
Możesz to zrobić, pułkowniku? Potrzebujemy twojej pomocy.
Twój tata stara się, jak może, ale jest tym przytłoczony.
Musisz mu pomóc.
Nie mogę tam wyjść. Chcę tu zostać na zawsze.
Och, mój chłopcze.
Nikt nigdy nie zdoła jej zastąpić.
Ale posłuchaj mnie.
Od tej chwili wszystko, co zrobiłaby ona…
wezmę na siebie ja, w jej imieniu.
Kiedy będziesz za granicą, zostanę tu w domu.
Będę pracował i będę się martwił.
Zaufaj mi.
A teraz idź i stań przy swoim papie.
Pociesz go.
Pociesz przyjaciół i rodzinę, a nawet swoich fanów.
Bo jeśli tego nie zrobisz,
całe poświęcenie twojej mamy dla ciebie… poszłoby na marne.
Co by się nie działo, zostanie pan ze mną na dobre i na złe?
Jest pan dla mnie jak ojciec.
Musiałem go chronić.
Nawet przed nim samym.
ROCK'N'ROLLOWIEC ODDANYM SYNEM
Zgodnie z planem, Elvis Presley miał wrócić
jako porządny, amerykański chłopak.
Ale…
NIEMCY
…nie wziąłem pod uwagę rzeczy najgroźniejszej ze wszystkich.
Miłości.
Priscilla, śliczna nastoletnia córka oficera Sił Powietrznych USA.
A wtedy on mówi do mnie…
„Wiesz co, Priscillo? Posłuchaj mnie, cukiereczku,
ten facet ma dziewczyny na całym świecie, jasne?
Czekają na niego pod domem
i piszą do niego góry listów”.
A wtedy wtrąca się mamusia i rzuca,
„Co on w ogóle może w tobie widzieć?
I co tam robicie przez cały wieczór?”.
A ja na to, „Mamo, tato, rozmawiamy i słuchamy muzyki, jasne? To wszystko”.
A potem na okrągło gadali o twoim zdjęciu
z Natalie Wood, jak jeździcie motorem po Memphis,
a wtedy ja im mówię…
powiedziałam to naprawdę spokojnie, „Słuchajcie, dobra?
On po prostu jest naprawdę samotny. I mówiąc szczerze, ja też”.
I nie wiedzieli, co odpowiedzieć,
więc poszłam na górę i położyłam się spać.
Nie spotkałem kogoś takiego jak ty.
Mam nadzieję.
Więc… jaka jest Natalie Wood?
Miła. Pisuje do mnie o aktorstwie.
Pytałem ją o współpracę z Jamesem Deanem.
Chciałbym być kiedyś taki dobry jak on.
Pułkownik obiecał, że jak wrócę,
zrobi ze mnie poważnego aktora w Hollywood.
Naprawdę o tym marzę.
Hej, E.P.,
obiecałeś kapitanowi, że ona wróci do domu przed siódmą.
Ej, Charlie, co masz za plecami?
Co? Nie…
Nie będzie się rządził.
Skoro o tym marzysz, dokonasz tego.
Tak myślisz?
Tak.
TRIUMFALNY POWRÓT DO HOLLYWOOD
Nie chcesz już śpiewać w filmach?
Chcesz być aktorem dramatycznym?
Zgadza się, mam taką ambicję.
To wymaga dużo czasu i doświadczenia.
Był taki dobry jak Brando.
PŁONĄCA GWIAZDA PIERWSZA ROLA DRAMATYCZNA
Ale wy nie chcieliście go oglądać w filmach, w których nie śpiewa.
Dzięki mnie jego życie stało się jednym, wielkim hollywoodzkim filmem!
ŻYCIE ELVISA HOLLYWOODZKIM FILMEM
Z udziałem Priscilli…
I obsadą złożoną z jego „kumpli” i „kuzynów”.
Jego Mafią z Memphis.
Było bajkowe wesele.
I miesiąc miodowy w samolocie Franka Sinatry.
I debiutująca maleńka Lisa Marie.
Zrobiłem z niego najlepiej opłacanego aktora w historii Hollywood.
Mieliśmy kupę frajdy!
Ale Elvis był młodym człowiekiem i oczywiście łatwo się rozpraszał.
Więc kręciliśmy je szybciej i taniej.
Beatlemania ogarnia Amerykę,
nastolatki szaleją na punkcie młodych rockerów.
POKÓJ W WIETNAMIE
Czy to moja wina, że świat się zmienił?
Dobry wieczór. Doktor Martin Luther King,
apostoł pokojowego Ruchu Praw Obywatelskich,
zastrzelony w Memphis, w Tennessee.
Nowy gniot Elvisa wtopił, kolejna klapa.
Nikt już nie chce filmów Presleya.
Nieważne, jak ciężko pracowałem,
ilu ściem nie wymyśliłem,
ile śniegu im nie przyniosłem.
Mój chłopak uwielbiał wydawać.
A że żerowało na nim stado prostaków, pieniądze zwyczajnie topniały.
Sprzedaż rancza i koni zapewni środki na wypłaty,
ale co do ochrony Gracelandu…
Funkcjonariusze ostrzelali wyposażony w nadajnik samochód,
przewożący dwóch białych.
Doktor King stał wieczorem na balkonie, na drugim piętrze hotelu,
gdy, według jego towarzysza,
z drugiej strony ulicy oddano strzał.
- Doktor King. Zawsze mówił prawdę. - Wujku Vernonie, szybko!
Co się stało?
39-letniego lidera Murzynów zabrano do szpitala,
gdzie umarł od postrzału w szyję.
Dzyń, dzyń…
Boże Narodzenie z Elvisem Presleyem.
Dzięki firmie
- Singer… - …kozłów ofiarnych…
- …w każdym telewizorze. - …inni wietrzą spisek…
- Tylko 3 dni… - …jasne jest…
…bez publiczności.
- …przemoc rodzi przemoc… - Włoży…
- …represje rodzą odwet… - …świąteczny sweter.
Wydziergany na nowym urządzeniu Singer.
- …nienawidził i lękał się brata. - Memphis płonie.
Gdy uczysz, że jest gorszym człowiekiem
z powodu koloru skóry lub przekonań…
Presley Enterprises czekają białe święta, bo na pewno sypnie śniegiem.
Program świąteczny. Tylko na tyle nas stać, admirale?
Oskubaliśmy tych oszustów z Hollywood z każdego centa,
a teraz czas zwinąć kramik
i ruszyć na żyźniejsze pola.
Mieliśmy „Elvisa Buntownika” i „Elvisa Gwiazdę Kina”.
A teraz światu objawi się „Elvis - Zabawiacz Rodzin”.
I sprzedawca AGD?
Co powiedziałeś?
Jerry, nie życzę sobie, żebyś kwestionował,
jak utrzymuję rodzinę i każdego z tu obecnych.
Rozumiesz?
Nie pasuje ci, możesz wracać do Memphis.
Śmiejcie się, dupki.
Co za wspaniałe wykonanie „Here Comes Santa Claus”,
z całym blaskiem i magią przynależnymi świętom.
A w te święta będzie wam cieplej w pięknym wełnianym swetrze…
Satynku?
…zrobionym w domu na maszynie Singer SK155.
A teraz czas na Elvisa!
Mogę obejrzeć z tobą wspomnienie?
Tak, skarbie.
Męczy mnie bycie Elvisem Presleyem.
Za dużo ludzi na mnie polega.
Kocham cię.
I twoja córka cię kocha.
Nie zależy nam na pieniądzach.
Chcemy tylko, żebyś był szczęśliwy.
A jesteś szczęśliwy, śpiewając muzykę, którą kochasz.
Mahalia Jackson.
Słuchałem jej śpiewu w kościele na East Street.
Taka muzyka mnie uszczęśliwia.
Gdy mówienie o czymś jest zbyt niebezpieczne… śpiewajcie!
Musisz poznać tych gości, Bindera i Bonesa.
To oni postawili Jamesa Browna i Rolling Stones na jednej scenie.
Robią nowatorskie rzeczy.
Panie Binder, panie Howe… dzięki, że przyszliście.
Kiedy zjawiłem się w Hollywood, siedziałem tu godzinami.
Tam na dole jest obserwatorium, w którym kręcili Buntownika bez powodu.
Marzyłem, żeby być wielkim aktorem jak Jimmy Dean.
Ten napis był wtedy piękny.
A teraz…
Mam wrażenie, że wiele rzeczy wygląda jak on.
Zepsute, sponiewierane. Przegniłe.
Bardzo podobał mi się wasz pomysł,
żeby James Brown i Stonesi zagrali razem.
Jesteśmy też… wielkim fanami pana.
Rzecz w tym, panie Presley, że my zwykle…
Elvis.
Elvis…
programy świąteczne to nie nasza działka.
Wiem.
Powiedzcie szczerze, gdzie, według was, jest teraz moja kariera?
Cóż, jest…
Jest w kiblu, Elvis.
Słyszałeś, Jerry?
O Boże. Wiedziałem, że nadajecie się do tej roboty.
Kiedy zaczynałem, niektórzy chcieli mnie wsadzić za kratki,
nawet zabić, z powodu tego, jak się ruszałem.
Ostrzygli mi włosy, wsadzili w mundur i odesłali z kraju.
To zabiło moją matkę.
I od tamtej pory…
pogubiłem się.
A kiedy się pogubisz, ludzie cię wykorzystują.
Pomóżcie mi stać się na nowo tym, kim naprawdę jestem.
A kim jesteś, Elvis?
Na pewno nie kimś, kto przez godzinę
śpiewa przy kominku o świętach.
A co na to pułkownik?
Mam gdzieś zdanie pułkownika.
Do tego programu świątecznego mamy niejakiego Bindla, wziętego reżysera.
Elvis schlebi mu, korzystając z kilku jego pomysłów.
O, jest sweter! Do garderoby pana Presleya, proszę.
Właśnie w tym swetrze zaśpiewamy trzy spektakularne piosenki świąteczne.
Kiedy zapali się ten znak, co robicie?
Oklaski.
„Silent is the Night”, „Deck the Halls”
i „Whose Child Is This?”.
Mógłbym zaśpiewać gospel?
Chcesz odnaleźć siebie, najpierw wróć do domu.
Metaforycznie. Wróć do tego, kim naprawdę jesteś.
A ta z chłopcem, który…
- „Mały dobosz?” - Tak, „Mały bębniarz”.
A tak, z tymi…
Skrzykniemy twój stary zespół.
Ale zaczniemy od „Here Comes Santa Claus”,
prawda, panie Bindle?
Tematy świąteczne idą później.
Dasz na dwójkę?
Skórzana kurtka. Ostro, niegrzecznie.
Panie i panowie, pamiętajcie, to telewizja, nie radio,
kiedy się zapali i klaszczecie, pokazujcie to też na twarzach.
- Ale potrzebna ci publiczność. - Publiczność?
- Elvis zaraz wejdzie… - Daj jedynkę.
…na scenę i zaśpiewa tylko dla was.
Od dawna nie grałem przed widownią.
O to mi chodzi.
Panie i panowie, przed wami Elvis Presley!
Cóż, to było… energetyczne.
Jazda!
Pułkowniku…
- Teraz będzie „Here Comes Santa Claus”? - Pewnie.
Nie widzę inaczej.
Nawet nie jest w swetrze. Nawet go nie włożył.
Nie wiem, co tu się wyprawia.
Śpiewa „Hound Dog”? Co to ma wspólnego z Gwiazdką?
Młodzieńcze, przekaż im, że teraz „Here Comes Santa Claus”.
Tak. Na miejsca!
Minęło sporo czasu, kochani.
Sporo czasu.
Podoba mi się wiele nowych zespołów, jak Beatlesi i Byrdsi,
ale tak naprawdę większość z tego…
rock'n'roll to w istocie gospel albo rhythm'n'blues.
Tak się składa,
że w tym programie telewizyjnym
pozwalają mi robić to, co chcę.
Śpiewać muzykę, jaką chcę.
Muzykę, którą kocham.
Która czyni mnie szczęśliwym.
Ci przemądrzali hipisi namieszali Elvisowi w głowie,
traktując go jak podobnego im radykała,
narażając jego karierę, żeby śpiewał nawiedzone pieśni z bandą długowłosych.
Bindle…
- Teraz gospel. - „Here Comes Santa Claus”.
Nie.
Nic z tego nie trafi do programu.
Zanotujesz, żeby to było w programie?
Dobra, teraz przeskakujemy na tancerki z burdelu. Już!
Burdelu? Nie.
Teraz wchodzą popisy kung-fu.
Co? Kung-fu?
To nie ma nic wspólnego z Gwiazdką! Odezwą się do pana nasi prawnicy.
Będzie piosenka o Mikołaju!
Mikołaj przyniesie panu pozew!
Bobby Kennedy postrzelony!
Strzelali do Kennedy'ego!
Senator Kennedy został postrzelony.
O Boże. Postrzelono senatora Kennedy'ego.
Zabierzcie broń.
Złapcie za kciuk, jeśli trzeba, złamcie!
Odebrać mu broń!
Plan już gotowy.
O Boże.
…senator Kennedy ranny w strzelaninie,
trafiono też reportera oraz drugiego mężczyznę.
W tej chwili zajmuje się nimi trzech lekarzy.
- Musimy wracać do pracy. - Widzę…
- Pracy? - …duże ilości krwi…
…na podłodze tego pomieszczenia. Właśnie przyniesiono lód…
Słuchajcie…
Chcę tylko powiedzieć, że…
ten naród cierpi.
Jest zagubiony.
Przyda mu się teraz głos, który ukoi ten ból.
Trzeba coś powiedzieć.
Musisz…
wygłosić jakieś oświadczenie, E.P.
Pan Presley nie wygłasza oświadczeń.
Śpiewa „Here Comes Santa Claus”
i życzy wszystkim „Wesołych Świąt i miłego wieczoru”.
…sekretarza prasowego senatora, około półtorej godziny temu.
Pięć do dziesięciu minut później zaczęto operację.
Sześcioosobowy zespół neurochirurgów
badał pocisk, który utkwił w mózgu senatora Kennedy'ego.
Nie ma informacji, jak przebiega…
Biedna pani Kennedy.
Co za tragedia…
Tragedia.
Ale nas to nie dotyczy.
Biały Dom zareagował na strzelaninę…
To jak najbardziej nas dotyczy.
Nie, ja po prostu uważam,
że nie powinniśmy wygłaszać mów o polityce i religii.
Dr. Kinga zastrzelono osiem mil od Gracelandu,
kiedy ja śpiewałem do żółwi.
Teraz to, a pan myśli tylko o tym, ile swetrów uda mi się sprzedać?
Jestem promotorem. To moja praca.
A ja Elvisem Presleyem. To moja.
Proszę, widzę wpływ pana Bindla i jego hipisowskich koleżków.
Ty serio myślisz, że śpiewając stare piosenki, ubrany w czarną skórę,
pocąc się i mamrocząc coś nieskładnie do widowni, dałeś dobry występ?
Wiem, kiedy rozpalam widownię.
To nie była prawdziwa widownia, chłopcze.
Bili ci brawo, kiedy zapalała się tablica z napisem „oklaski”.
Całe to przedstawienie było żenujące.
Ośmieszyłeś sponsorów, siebie
i ośmieszyłeś mnie.
Przez 55 minut możesz sobie śpiewać
piosenki, które wybraliście z panem Bindlem,
ale na koniec występu ma być piosenka bożonarodzeniowa.
Albo zostaniemy pozwani.
Nie, ty zostaniesz pozwany za złamanie umowy,
bo ja już nie będę promował twojej kariery.
Będę musiał cię zostawić.
Przekonałem naszych przyjaciół od maszyn Singer,
żeby wrócili jutro na „Here Comes Santa Claus”.
Widzimy się rano, panie Presley.
Aha, o ile pamiętam,
dr King mówił, że muzyka rock'n'rollowa
przyczynia się do przestępczości nieletnich.
Błędem i oszukiwaniem samych siebie byłoby
ignorowanie związku między tamtym bezprawiem i nienawiścią,
i tym aktem przemocy.
Tak jak błędem i oszukiwaniem siebie byłoby wnioskowanie z tego aktu,
że nasz kraj sam w sobie jest chory,
że zatracił równowagę, zatracił poczucie kierunku,
nawet zwykłą przyzwoitość.
200 milionów Amerykanów nie zaatakowało minionego wieczoru Roberta Kennedy'ego,
tak jak nie zaatakowali prezydenta Johna F. Kennedy'ego w 1963 roku,
ani doktora Martina Luthera Kinga w kwietniu tego roku.
Drodzy współobywatele, nie możemy,
nie wolno nam tolerować panoszenia się wśród nas ludzi brutalnych.
Nie możemy pozwolić ludziom, których przepełnia nienawiść…
Jesteśmy gotowi na ten jutrzejszy wykon, E.P.?
To dla ciebie znajome klimaty, prawda?
Wielebny powiedział mi kiedyś,
„Gdy mówienie o czymś jest zbyt niebezpieczne…
śpiewaj”.
Szykujcie się. Wchodzimy za chwilę.
Czekamy tu na górze.
Za chwilę powinniśmy zacząć próbę.
No już, ruszcie się, ludzie! Na miejsca.
Lecimy. Od początku.
Pani Presley uwielbia pracować w domu, Priscilla na pewno
byłaby zachwycona, mogąc uszyć coś Elvisowi na jednej z maszyn SK551…
- Siedzieli tu całą noc. - I co robili?
Pisze nową piosenkę. Zaśpiewa ją.
Nową piosenkę? Proszę, to zaczyna wyglądać jak Boże Narodzenie.
Usiądźcie, panowie.
Mamy tu zimową krainę cudów.
Panie Bindle.
W końcu nadajemy na tych samych falach.
Podświetlcie tablicę.
Dobra. Jedziemy.
Tancerki, zatrzymać się!
Kamery dookoła.
Mają się ruszać. Akcja po prawej.
W drugą stronę. No już!
ELVIS WRÓCIŁ!
PROTEST SONG ELVISA!
REKORDOWA OGLĄDALNOŚĆ!
Dziękuję. Dobranoc.
Zawsze mówiłem, że na muzyce mój chłopak zna się lepiej.
Ale program był moim pomysłem i okazał się ogromnym przebojem.
Byliśmy znowu na topie!
Jednak niektórzy ludzie mieszali mu w głowie.
Mówili, że już mnie nie potrzebuje.
Nieźle śmiga.
Londyn, Niemcy, Japonia… Hulett wszystko ustawił.
Nowy samolot linii Presley.
Grać na stadionie, to jak zaliczyć
tydzień koncertów w wieczór.
A kiedy skończysz, wskakujesz w samolot…
Gram, gdzie chcę, jadę, dokąd chcę,
a jak im nie pasi, jadę gdzie indziej.
Wiesz, czyje to słowa? B.B. Kinga.
B.B. wie, co jest grane.
A twoje „gdzie indziej” będzie za granicą.
To jest fajne.
Podobno tylko w zeszłym roku miałeś dwie oferty.
Niemcy i Japonia, milion dolców za jeden wieczór.
Dlaczego pułkownik je odrzucił? Nie mam pojęcia, stary.
Gdybyś się dowiedział, dasz nam znać?
Tak.
Olać go. Masz teraz samolot. Powinieneś go użyć.
Tak, chodź do tatusia.
Może nazwijmy go „Lisa Marie”.
To piękna nazwa.
Prawda?
Daj następną. Daj kartę.
Panie Parker. Pan Kohn prosi na słowo.
Pułkowniku Parker. Karta.
Nie mogę, przykro mi.
Dorobił się pan niezłego długu, pułkowniku.
I słyszymy, że pański chłopak pracuje z nowymi ludźmi.
Stracił pan swoją dojną krowę.
Pora się rozliczyć, zanim sytuacja zrobi się…
Nieprzyjemna.
Z okresu przed armią nie znaleźliśmy żadnych dokumentów.
Żadnego paszportu, miejsca zamieszkania.
Nigdy nie był pan pułkownikiem. Ani Tomem.
Nawet nie był pan Parkerem.
Dlaczego uciekłeś z Holandii, Andreasie van Kuijk?
Czemu nie powierzysz tego prawnikom?
Odwiedzę go w Vegas.
Leży w szpitalu. Tak należy postąpić.
Tak, cóż…
- Jest teraz słaby. - Znasz go, skarbie.
Uważaj.
Znasz go. Tylko się zbliżysz,
a w sekundę utkniesz w zaspie jego ściem.
Podjąłem decyzję. Liczy się biznes.
Z nami koniec.
Ale zasłużył, by mu to powiedzieć w oczy.
Uważaj, żeby nie podciął ci skrzydeł, skarbie.
Nie zrobi tego!
Spotkam się z nim w Vegas.
Spojrzę mu w oczy i powiem mu…
- Uważaj na włosy. - …stawką nie są pieniądze,
ale wasze życia.
…to koniec.
Pułkownik nie chce, żeby robić z tego aferę.
Pułkowniku? Przyszedł Elvis.
Mój chłopak.
Admirale. Jak się pan miewa?
Oj, mój chłopcze. Powinienem był do ciebie zejść.
Ale jestem odrobinkę chory.
Miał pan atak serca. Nie może pan wstawać.
Serce? Pułkowniku, mówił pan, że to plecy.
Serce mi stanęło, to wszystko, no i upadłem.
I nadwyrężyłem plecy.
Proszę.
To przez emocje związane z programem świątecznym.
Nie powinienem był się martwić, bo…
wybrnąłeś z tego jak zawsze.
Nikt nie umie tak sprzedać występu publiczności, jak ty.
Przyznaję. Myliłem się.
Pułkowniku, chciałem…
powiedzieć to panu osobiście.
Chodzi o nasz biznes…
chyba powinniśmy się rozstać.
Być może masz rację.
Może pora mi na emeryturę.
Pułkowniku, bez ściemniania. Nie zostanie pan emerytem.
Będę tęsknił za tym cyrkiem. Oj tak.
Ale nie mogę się równać z tymi młodzikami, jak twój pan Hulett,
który chce zorganizować nowy show,
wysłać cię w międzynarodową trasę,
żebyś grał na stadionach.
Takie międzynarodowe trasy są bardzo, bardzo drogie.
A koszty uszczuplają zyski artysty.
Boję się, czy ryzyko finansowe nie odbije się na zdrowiu twojego taty.
Ale zastanawiam się, jako twój były doradca
i stary przyjaciel, co by było,
gdyby następny show Elvisa Presleya nie kosztował złamanego centa?
Zastanawiam się, czy twojemu tacie by się to nie spodobało.
Nowiutki International Hotel.
NAJNOWSZY HOTEL W VEGAS WKRÓTCE OTWARCIE SALI KONCERTOWEJ
Potężna scena.
Największa w Las Vegas.
W takim miejscu można się zgubić.
Mój chłopcze, wróciłeś i zagrałeś koncert na kawałku podłogi
w studiu, a fani byli zachwyceni.
W pomieszczeniu tych rozmiarów możesz dać im największy show na świecie.
Na miarę Elvisa Presleya.
Eksperymentuję z nowym, bogatym brzmieniem.
Dobrze, mój chłopcze. Bo możesz zapełnić całą tę scenę
każdym pomysłem muzycznym, jaki ci zaświta.
Nie, to kosztowne.
Tak, i to jest w tym najpiękniejsze.
Bo widzisz, ten tu International Hotel…
Ten International Hotel…
potrzebuje dużej atrakcji,
żeby przyciągnąć frajerów i zyskać rozgłos.
Więc pokryją wszystkie koszty twojego show.
Pograsz tu przez sześć tygodni, a potem możesz ruszać
w swoją trasę dookoła świata,
bez żadnego ryzyka finansowego dla Elvis Presley Enterprises.
Niech to szlag.
- Król bałwanów znów atakuje. - O tak.
Posypie się tu śnieg. Będzie dużo śniegu.
Na początek zatrudnimy Sweet Inspirations.
Oraz Imperials.
I 30-osobową orkiestrę.
Pierwszą rzeczą, jaką w życiu nagrałem, naprawdę pierwszą,
była stara, rhythm'n'bluesowa piosenka „That's All Right Little Mama”.
Wtedy używaliśmy jednocześnie tylko dwóch albo trzech instrumentów.
Ale to nie będzie koncert wspomnieniowy. Zrobimy coś innego.
Chcę spróbować czegoś nowego.
Dobra, Glen, zaczniemy od ciebie.
Zagraj intro.
Dobra, wchodzisz z basem, Jerry.
Graj dalej.
Chłopaki…
Ze mną.
O to chodzi.
James, jesteś gotowy?
Jest ogień. Aż iskry lecą z tej gitary.
Czuję to. Ronnie.
Wrócę do tego.
Waltornie gotowe?
O oktawę wyżej!
Tak! Niech to!
No dobra, trąbki. Na raz, trzy, cztery…
Ronnie, wiesz, co robić, stary.
Zrób to dla mnie. Zabierz nas do domu.
Dajesz.
LETNI FESTIWAL ELVISA
- Pułkowniku, miło widzieć. - No proszę.
Proszę bardzo.
- Przyniosłem psa. - Miło.
- Zamówię ci coś. - Dziękuję.
No dobra, lecimy.
Nikt nie da lepszego występu.
Na pańskim miejscu zakontraktowałbym go na sto lat.
To chyba dobry moment, żeby pogadać.
Ale podobno Hulett namówił go na światową trasę.
Sądzę, że pan Presley
mógłby dać się przekonać, żeby zostać w International,
pod warunkiem, że dostałby bardzo dobrą zapłatę.
Co pan przez to rozumie?
Chcę wam dziś przedstawić kilka osób,
jedną z nich jest moja piękna żona Priscilla.
Wstaniesz, skarbie?
Za atrakcję formatu pana Presleya…
Kochamy cię, Priscillo!
Bez tamtego faceta nie byłoby mnie tutaj,
mój wieloletni menadżer, pułkownik Sanders.
Parker.
Zagramy wam dziś nową piosenkę.
Nosi tytuł „Suspicious Minds”.
„Suspicious Minds”.
Elvis w International Hotel
przez 5 lat
milion dolarów za rok = 5 milionów dolarów
Tego oczekiwałby mój chłopak.
A teraz…
Ile zamierzacie zapłacić mnie?
Pułkowniku, pańską domeną są wygrane w kasynie.
Jeśli zatrzyma go pan każdego roku, dopilnuję, żeby miał pan za co grać.
ANULOWANIE WSZYSTKICH DŁUGÓW
PLUS NIELIMITOWANA
LINIA KREDYTOWA
Oczywiście zachowam prawa do sprzedawania kalendarzy,
zdjęć i tak dalej?
Ma pan pełną swobodę tak długo, jak ten chłopak zostanie na tej scenie.
Gwiazda mojego chłopaka jaśniała nawet mocniej niż 15 lat temu.
Cześć, kochanie.
Tamtego wieczoru widziałem na jej twarzy
coś, o czym wiedziałem od zawsze.
Że nigdy nie zdoła wygrać z miłością, którą dostawał od was.
Wybaczcie, że do was nie wejdę.
Mili. Pora wracać.
Dziękuję bardzo.
Dziękuję! Dzięki.
Wspaniały koncert.
Tak!
Tak jest! Tak.
- Wspaniały występ. - Dziękuję wszystkim.
Do diabła, Elvis. Było super.
Genialny wykon.
Oto i ona.
Boże. Nie wiedziałam, kto to jest.
Byłeś…
Byłeś niesamowity. Absolutnie najlepszy.
Dziękuję, skarbie. Dziękuję.
Panie Elvisie Presleyu, tam chyba stoi twój nowy menadżer?
Tak. Pójdę z nim pogadać, dobrze?
- Możesz iść na górę? - Tak.
TAK DŁUGO, JAK E. PRESLEY POZOSTANIE REZYDENTEM
Ogromny… ogromny triumf.
Najwspanialsze widowisko na świecie.
Drogi chłopcze, wymyśliliśmy to razem,
ale ty wyniosłeś to na wyżyny, robiąc to z takim talentem
i zaangażowaniem.
Udało nam się!
Udało się.
Udało.
No już.
Nie mogę się doczekać, aż pokażę to światu.
DŁUGI ANULOWANE NIELIMITOWANA LINA KREDYTOWA
Świat zobaczy ten show.
Choćby nie wiem co, zapewniam cię. Zrobię wszystko.
Panie i panowie z prasy, król rock'n'rolla, Elvis Presley!
Nie, nie jestem królem.
Hej, Fats. Panie i panowie, Fats Domino.
To prawdziwy król rock'n'rolla.
Tak, rządzę.
Elvis, ruszysz z tym koncertem w trasę?
Nie byłem jeszcze w wielu miejscach.
Chcę pojechać do Europy. Do Japonii.
Nigdy nie wyjeżdżałem z kraju, nie licząc wojska.
6 TYGODNI PÓŹNIEJ
Na co tak patrzycie?
O, panie Diskin.
Omawialiśmy już z panem Hulettem te groźby śmierci?
Groźby śmierci?
Właśnie. Groźby śmierci!
Gdy skończymy sezon, Elvis chce ruszyć w trasę światową.
Światową? A pomyślałeś o bezpieczeństwie, Jerry?
Oczywiście, że tak.
To jest Elvis Presley, najsławniejszy człowiek na tej planecie.
Wariaci z tamtych krajów
są setki razy groźniejsi.
Czy tylko ja troszczę się o bezpieczeństwo?
Nie ma nic ważniejszego niż bezpieczeństwo!
ZABIJĘ CIĘ
Czy tylko ja jeden przejmuję się bezpieczeństwem Elvisa!
Godverdomme!
Zabierzcie go stąd!
Okazali się tylko nadmiernie podekscytowanymi fanami z Peru.
Ale groźby śmierci były prawdziwe.
Wracam na scenę.
Wyrwę mu ten jęzor z korzeniami.
I zaczęły odciskać swoje piętno.
Jesteśmy przed Baptist Memorial Hospital w Memphis,
gdzie w prywatnym apartamencie przebywa Elvis Presley,
zmagając się z wyczerpaniem.
Oznaką obecności Elvisa
jest odbijająca promienie słoneczne folia w oknach.
Cały kraj w szoku po tym, jak na darmowym koncercie
angielskiej grupy Rolling Stones na torze Altamont
doszło do czterech zgonów.
Jedną z ofiar rzekomo zadźgał nożem członek…
- Jest tu dr Nick. - …Hells Angels.
SHARON TATE ZABITA
Taka ładna dziewczyna.
Co z prawem i porządkiem w tym kraju?
Hipisi i radykałowie atakują, mordują gwiazdy rozrywki?
IRA wysadza Anglię? Samoloty eksplodują w powietrzu?
Czy świat oszalał?
Hulett nie zapewnia ci wystarczającej ochrony.
I on to wie.
Trasa światowa nie wchodzi teraz w grę.
O czym pan mówi?
Nie pozwolę sukinsynom zepchnąć mnie ze sceny.
Właśnie.
Nie jesteś jakimś długowłosym Zeppelinem Huletta, jesteś Elvis Presley.
Uwielbiają cię.
Powiedziałem mu, że to ja muszę
spojrzeć Priscilli w oczy i obiecać, że tatuś małej Lisy Marie
będzie bezpieczny, kiedy wyjedzie z domu.
Pokażemy ten show na świecie.
Nie rozczaruję swoich fanów.
Cóż…
jeśli chcesz zagrać więcej koncertów, możemy zrobić trasę po Ameryce,
15 miast w 15 dni,
w tym czasie pan Hulett usunie problemy z ochroną za granicą.
Podoba mi się ten pomysł, synu.
I to będzie bezpieczniejsze?
Jeśli zostaniemy w kraju, mogę zadbać o każdy aspekt ochrony.
A potem wyruszymy w świat?
Tak, pewnie, dookoła świata. Dokąd zechcesz.
A tymczasem, tu w Ameryce, zorganizujemy wspaniały show.
I co zrobimy, Charlie?
Będziemy się świetnie bawić.
Robiąc swoje.
Zdobędę gwarancje od każdego burmistrza.
Podwoimy obstawę policji.
WYPRZEDANE
Będziesz chroniony lepiej niż prezydent.
Po koncercie chłopcy odeskortują cię do samochodu.
Elvis opuścił budynek.
A kiedy wystartujecie, doktor Nick zadba o to, żebyś wypoczął.
Lądujesz w kolejnym mieście i wszystko się powtarza.
Piętnaście razy!
To było życie w drodze, jak za dawnych czasów.
Zarabialiśmy kupę śniegu i zrobiliśmy to znowu.
DRUGI ROK
I znowu.
A wszystko w bezpiecznych Stanach Zjednoczonych.
Aż w końcu stracił zainteresowanie wyjazdami za granicę.
Bo i po co?
Ale ja i tak dotrzymałem słowa. I sprowadziłem świat do niego.
Wynalazłem pierwszy na świecie koncert satelitarny.
1,5 miliarda ludzi w jeden wieczór, dla jednego artysty.
Niczego takiego wcześniej nie było. I później też.
Ale to nie wystarczyło.
Był uzależniony od miłości, którą dostawał od was na scenie.
Zwykła miłość nie mogła się z nią równać.
Więc, w chwilach samotności między występami, przerzucał się na pigułki.
Priscillo, możesz coś dla mnie zrobić?
Uściskaj ode mnie mocno moją córeczkę, dobrze?
Okrzyki tłumu. Życie w drodze.
Telefony do domu, do najbliższych i udawanie, że jest jak dawniej,
a zmieniło się wszystko.
Zagubiony.
Co to było?
Nikt nie będzie łaził i chwalił się, że zabił Elvisa Presleya.
Co ty powiedziałeś?
Nic, kotku.
Dr. Martina Luthera Kinga postrzelono w Memphis, w Tennessee…
Sharon Tate umarła jako ostatnia.
To ty, laleczko?
Odchodzę od ciebie i zabieram ze sobą Lisę.
Cilla, chodzi o to, co się dzieje na trasie?
O co?
- Chodzi o to na trasie? - Dziewczyny?
Myślisz, że w ogóle mnie obchodzą?
Mam gdzieś dziewczyny, które przemycasz bocznymi drzwiami.
Chodzi o to, Elvis. I to.
Cholerne pigułki, którymi karmią cię te pijawki i przebrzmiałe sławy!
Do licha.
- Jesteś ćpunem. - Ćpunem?
Jestem w życiowej formie.
Jesteś szczęśliwy tylko na scenie.
A poza nią jesteś jak duch.
Cilla, dam ci wszystko, czego zechcesz.
Ja tylko chcę męża.
Jestem twoją żoną. Twoją żoną!
A Lisa jest twoją córką. Potrzebuje ojca.
Jestem jej ojcem!
Pamiętasz, kiedy ostatnio razem się śmialiśmy?
Pamiętasz, kiedy ostatnio
usiedliśmy we troje do kolacji?
Ty już nawet się ze mną nie kochasz.
Podarowałam ci swoje życie i nie zostało już we mnie nic, co mogę ci oddać.
Kochasz mnie jeszcze?
Kiedy będziesz miała 40 lat, a ja 50, wrócimy do siebie.
Zobaczysz.
Muszę iść.
Możesz zostać?
Muszę iść. Dobrze? Jeśli zostanę, nigdy nie odejdę.
- Nie odchodź. Proszę, Priscillo. - Musisz mnie puścić.
50 tysięcy ludzi zgromadziło się w Nowym Orleanie,
żeby pożegnać zmarłą legendę gospel Mahalię Jackson.
Zaśpiewa pan z nami w Mississippi?
Będzie tam B.B. King. Może nawet Rolling Stones.
Przykro mi, pani Jackson. Pułkownik nie wyrazi na to zgody.
Jest pan mężczyzną, panie Presley.
A mężczyźni w sprawach sumienia działają odruchowo.
Daj spokój, Diskin. Elvis potrzebuje wyzwania, żeby stanąć na nogi.
Czemu pułkownik nie puści go za granicę?
Bezpieczeństwo.
Bzdura! Pułkownik pozbawia go największego zarobku.
Z jakiego powodu?
Pułkownik zawsze ma jakieś powody.
Nie jestem upoważniony do ujawniania informacji o panu Parkerze.
Kłamał. Trasy światowej nie było, bo on
nie może wyjechać.
Nie ma obywatelstwa ani oficjalnej tożsamości.
On nie istnieje. Nigdy nie było płk. Toma Parkera.
O czym ty gadasz, Jerry?
Przynieście lód!
Pułkownik to łebski facet. Musi być jakiś inny powód.
Ocknij się, stary!
Zostanę tu w domu, będę pracował i będę się martwił.
Dlaczego pułkownik wciąż je odrzucał, nie mam pojęcia.
Zejść mi z drogi!
Posłuchajcie, dla mnie liczy się tylko,
żeby ten człowiek stanął dzisiaj na tej scenie.
Gdyby to był mój syn, wysłałabym go do szpitala.
Oczywiście decyzja należy do Presley Enterprises.
Vernon?
Cóż…
Co może pan…
Co może pan dla niego zrobić, dr. Nick?
Dziękuję. Dziękuję.
Teraz każe zapalić światła,
bo patrzyliśmy na niego. I chce zobaczyć nas. Uwielbia to.
Poproszę o zapalenie świateł.
Bo skoro wy widzieliście mnie, teraz ja chcę się przyjrzeć wam.
Jesteście piękni. Dziękuję.
Wspomni obecnych tu VIP-ów.
Mamy tu dziś paru ważniaków.
Będziecie w centrum uwagi.
Pan International Hotel we własnej osobie.
- Dziękuję. - No proszę.
A tuż obok niego
siedzi mój tak zwany menadżer, pułkownik Tom Parker.
- Oto i on. - Daj spokój.
Ale słyszałem plotki, że pułkownik jest obcym.
Przyleciałem tu rakietą.
Niech ktoś zadzwoni do FBI i powie im, że mnie uprowadził,
że zamknął mnie w tej złotej klatce,
żeby już na zawsze trzymać mnie tu z wami, panie i panowie.
W pułapce tu tkwię Wydostać nie mogę się
Bo pułkownik ma ogromne długi, kotku
Przepraszam.
To ostatni koncert, który tutaj gram.
Wsiądę do mojego odrzutowca, Lisy Marie.
Nosi nazwę na cześć… mojej pięknej córki.
I odlecę daleko stąd.
Nie, nie, nie…
Odlecę daleko stąd.
Przerwać występ. Przerwijcie to! Opuśćcie kurtynę.
Pieprzyć International.
Panie Schilling, co tu się, u diabła, dzieje?
I Las Vegas.
Też chciałby to wiedzieć.
I nikt mnie nie powstrzyma.
O! Bezpieczeństwo.
Bezpieczeństwo!
800 koncertów!
Nie masz cholernego paszportu, sukinsynu!
Zwalniam cię!
Zwalniam cię.
E., ja…
Pułkowniku, muszę… pogadam z nim.
Tu pułkownik Tom Parker.
Chcę poinformować, że usługi dr. Nicka nie będą już potrzebne.
Dziękuję.
Diskin, skoro chłopak chce iść na swoje, nie mam nic przeciwko,
ale Presley Enterprises musi spłacić wszystkie należności.
- Jesteś gotowy? - Gotowy.
Benzyna na pierwszy wyjazd na Hayride…
dolar i 25 centów.
Nierozliczone koszty promocyjne pamiątkowych kalendarzy,
sto dolarów.
Karty kolekcjonerskie, 100 dolarów.
Plakaty, ulotki i programy, 100 dolarów.
Balony, 50 dolarów…
WKRÓTCE NOWY SHOW
Czemu tak długo?
Wybacz, E.P. Twój tata nie zejdzie.
Tato.
POŻYCZKI I ZALICZKI DLA PRESLEY ENTERPRISES
Co to jest?
Nasze zobowiązania wobec pułkownika.
Jesteśmy spłukani.
Tato, występuję w tym mauzoleum od stu lat.
Jak to możliwe?
Wydawałeś tyle pieniędzy.
No wiesz, samochody, dziewczyny, ubrania
i te wszystkie… nowy samolot.
Zarządzasz firmą. Powinieneś tego pilnować.
Nie wiem, co ci powiedzieć, jesteśmy spłukani!
Doszczętnie spłukani.
Trzeba przyjąć pułkownika z powrotem.
Nie przyjmę go.
Stracimy Graceland.
Nie przyjmę go z powrotem!
Wszystko mi zabiera. Zabiera 50 procent moich zarobków!
A teraz chce przejąć dom kupiony dla mamy!
Posłuchaj, tato.
Ten stary łajdak może nas zaskarżyć, ale ja się stąd zmywam.
Z tobą albo bez ciebie.
Ty krwiożerczy, stary wampirze.
Wyssałeś mnie do sucha i jeszcze ci mało?
Nie jestem osobą bez uczuć, panie Presley.
Nie wyjeżdżaj mi tu z „panem Presleyem”, ropuchu.
Skoro jesteś taki zdeterminowany, by zerwać umowę…
Żebyś wiedział.
Sam pożyczę ci pieniądze, które jesteś winien Jamboree Attractions.
I będziesz miał mnie w garści.
Każesz mi tu dalej tyrać, jak niewolnikowi w kopalni,
ty fałszywy, niemoralny śmieciu!
Powinienem strzelić ci w tę cholerną, tłustą gębę!
Kim ty jesteś?
Jestem tobą. A ty jesteś mną.
Przestań pieprzyć!
Wszystko, co o tobie wiem, to kłamstwa.
E.P., wszystko gra?
Moja przeszłość to najmniejszy z twoich problemów.
Wszyscy ludzie, z którymi jesteś związany, żyją z ciebie, panie Presley.
Nawet Vernon.
Zgadza się, nawet twój tatuś najpierw troszczył się o siebie,
a dopiero potem o ciebie.
Tak, ja też z ciebie żyłem, ale różnica jest taka,
że ty również żyłeś ze mnie.
Wspieraliśmy się nawzajem. Ponieważ łączyło nas marzenie.
Jesteśmy tacy sami, ty i ja.
Dwójka dziwnych, samotnych dzieciaków, dążących do wieczności.
Może powinieneś stąd odfrunąć, chłopcze. Zostawić to wszystko.
Ale jeśli postanowisz odejść, będę bardzo samotny.
Tak samo twój ojciec.
I myślę, że ty też możesz być samotny.
Bo widzisz, mój chłopcze, prawda o Skale Wieczności jest taka…
że zawsze znajduje się poza naszym zasięgiem.
Synu, wiem…
Spróbuję…
Spróbuję jakoś to naprawić. Wiesz…
Tato…
Powiedz sukinsynowi, że… chcę, żeby wszystko było po staremu.
I, tato…
Niech pułkownik przyśle doktora Nicka.
ROK PÓŹNIEJ
Mamy piękny dzień w Las Vegas i wiele atrakcji w ten weekend.
Nastoletnie rewelacje z The Jacksons
wywołują ogromne emocje
swoją rezydencją w MGM Grand.
A dla starszej publiki, Elvis wraca na piąty sezon.
Jak tu go nie kochać.
Ze świata rozrywki.
Elvis negocjuje występ z Barbrą Streisand
w remake'u Narodzin gwiazdy.
Dzisiaj, o ile nie zatacza się na scenie w Vegas
albo nie gra tej samej od lat krajowej trasy,
wokalista spędza tygodnie w sypialni,
udręczony coraz większą nadwagą.
Pewnie bez trudu odnajdzie się
w roli przegranego piosenkarza.
Patrz, przyjechały.
- Wszystko gra? - Tak.
Dobrze, tatuś cię kocha.
- Pa, maleńka. - Chodź, skarbie.
Pa, tatusiu.
- Pa, skarbie. - Daj mi rączkę.
Cześć!
- Oto i ona. - Cześć, maleńka. Co słychać?
Chcesz się pożegnać z tatą?
- Pa, tatusiu. - Jesteś taka grzeczna.
Jak się masz? Wszystko gra?
Tak.
Hej.
Cześć.
Jak się trzymasz?
Skarbie, w San Diego jest miejsce, gdzie mógłbyś odpocząć.
Wyleczyć się.
Leć tam i będziesz w klinice, nim ktokolwiek się dowie.
Wszystko załatwione.
Niedługo kończę czterdziestkę, Cilla.
Czterdziestkę.
I nikt nie będzie mnie pamiętał.
Nie stworzyłem niczego trwałego.
Nie nakręciłem filmu, z którego mógłbym być dumny.
A co z Narodzinami gwiazdy?
Barbra… i pułkownik…
Proszę, jedź.
Dla Lisy?
Skoro o tym marzysz, dokonasz tego.
Nie mam już marzeń.
Obiecaj mi.
Zawsze będę cię kochał.
Cześć, skarbie.
Wiedzieliście, że jest gatunek ptaka, który w ogóle nie ma nóg?
Więc nie może nigdzie wylądować.
Spędza całe życie w locie.
Kiedy się zmęczy, po prostu rozkłada skrzydła i śpi, unoszony wiatrem.
Jeśli kiedyś ląduje, choćby jeden raz…
to znaczy, że umiera.
Dobry wieczór. Dzisiaj umarł Elvis Presley. Miał 42 lata.
Wszystko wskazuje na atak serca. Znaleziono go w jego domu w Memphis.
Prezydent Carter wydał oświadczenie.
Śmierć Elvisa Presleya to utrata cząstki naszego kraju.
Był wyjątkowy i niezastąpiony.
Tysiące żałobników pod bramami Gracelandu.
Wykorzystując białe country i czarnego rhythm'n'bluesa,
zmienił oblicze amerykańskiej kultury popularnej.
Wszędzie widać przejawy żalu.
Był symbolem dla ludzi na całym świecie: energii, buntowniczości…
Co zabiło mojego chłopca?
Lekarze mówili, że serce. Inni, że pigułki.
Niektórzy, że ja.
Nie. Powiem wam, co go zabiło…
To była miłość.
Miłość do was.
Kilka tygodni przed jego śmiercią widziałem, jak śpiewał ostatni raz.
Ledwo trzymał się na nogach.
„Unchained Melody”. Z albumu zatytułowanego Unchained Melody.
To ma sens.
Ale tamtego wieczoru śpiewał tak jak zawsze.
Całym sercem i duszą.
Jak się bawicie?
Rozległ się znajomy głos i zaśpiewał, wkładając w to całego siebie.
W dzieciństwie, moi państwo, byłem marzycielem.
Czytałem komiksy i sam byłem bohaterem komiksu.
Oglądałem filmy i byłem bohaterem filmu.
Więc każde moje marzenie spełniło się sto razy.
W bardzo młodym wieku zrozumiałem, że: „Bez piosenki
dzień bez końca trwa;
bez piosenki, przyjaciół ci brak;
bez piosenki, drodze skręcać nie w smak,
bez piosenki”.
Więc stale ją śpiewam.
Elvis opuścił budynek.
NADUŻYCIA FINANSOWE PUŁKOWNIKA PARKERA WOBEC ELVISA WYSZŁY W KOŃCU NA JAW
W SERII PROCESÓW SĄDOWYCH, KTÓRE ZACZĘŁY SIĘ KILKA LAT PO ŚMIERCI ELVISA.
PARKER, JAKO BEZPAŃSTWOWIEC, STARAŁ SIĘ O NIETYKALNOŚĆ,
ALE OSTATECZNIE ZAWARŁ UGODĘ I WYCOFAŁ Z BIZNESÓW ZWIĄZANYCH Z PRESLEYEM.
SCHOROWANY PUŁKOWNIK SPĘDZIŁ OSTATNIE LATA ŻYCIA,
WĘDRUJĄC PO KASYNACH VEGAS I TRWONIĄC MAJĄTEK W AUTOMATACH.
ELVIS POZOSTAJE NAJLEPIEJ SPRZEDAJĄCYM SIĘ ARTYSTĄ SOLOWYM WSZECH CZASÓW
JEGO WPŁYW NA MUZYKĘ I KULTURĘ JEST WCIĄŻ ŻYWY
8 STYCZNIA 1935 - 16 SIERPNIA 1977
Nie wszedłeś nigdy w jego buty Jego oczami nie spojrzałeś
Stojąc, bezradnie nie patrzyłeś Jak serce w tobie umierało
Więc wesprzyj swego brata w drodze O to, skąd idzie, nie zadręczaj
Bo ten sam Bóg, co stworzył ciebie Stworzył jego
Tych ludzi o złamanych sercach
Dzięki. Jesteście fantastyczni. Bardzo wam dziękuję.
Tekst: Bartek Fukiet