ความเดิมตอนที่แล้วใน ก็อตแธม
ระวัง!
- ไอวี่หายตัวไป - เดี๋ยวเธอก็มา
มันเป็นท่อลึกที่มีน้ำอยู่ข้างล่าง
- เธอชื่ออะไร - ฉันชื่อไอวี่
- เธอเป็นใครไม่ทราบ - ไม่บอกดีกว่า แบบนี้สนุกดี
เขารักฉันและฉันก็รักเขา
ฉันจะบอกเธอเป็นครั้งสุดท้าย
- ปล่อยเอ็ดไป -ไม่ค่ะ
ก็ได้ อย่าหาว่าฉันไม่เตือนแล้วกัน
ไม่เอาน่า
ใครก็ได้ช่วยด้วย!
- ผมอยากกลับเข้ากรมตำรวจก็อตแธม - ยินดีต้อนรับ คุณนักสืบ
- ท่านผบ. ดีใจที่คุณมาได้นะคะ - ผมแค่มาอวยพรให้คุณ
ถ้าคนอื่นสัมผัสกับเลือดของฉัน มันจะเปลี่ยนพวกเขา
นายกับฉันจะช่วยกันเปลี่ยนแปลงเมืองนี้ เราจะล้างบางพวกมัน
พิพากษาเรียบร้อย
- ไซม่อน ใครเป็นคนทำ - บาร์นส
แปลว่าใครๆ ก็ใช้ห้องน้ำนั่นได้ ไม่ใช่แค่แขกในงาน
อาจจะเป็นฝีมือใครก็ได้
งั้นเริ่มจากสอบปากคำทุกคนในงานก่อน
- ดูว่ามีใครเห็นไซม่อนเข้าไปบ้าง - ได้ค่ะ
ฉันไม่อยากเชื่อเลย
ผมขอโทษที่กลายเป็นแบบนี้
ไม่ต้องขอโทษหรอก คุณพูดถูก
- ให้ปากคำเสร็จแล้วเหรอ - ค่ะ แต่คงไม่ค่อยมีประโยชน์
ตอนอยู่ในงาน ฉันยังไม่เห็นไซม่อนด้วยซ้ำ
- คุณได้คุยบาร์นสที่งานเลี้ยงรึเปล่า - นิดหน่อย เราดื่มกันแก้วนึง
ไซม่อนเสียชีวิตตอน สี่ทุ่มครึ่ง เขาโดนเล่นงานก่อนหน้านั้นแป๊บเดียว
- คุณคุยกับบาร์นสตอนไหนเหรอ - สามทุ่ม
- นี่มันเรื่องอะไรกัน - ไม่มีอะไร
- ไม่มีเหรอ พูดเป็นเล่น - ผมพูดเรื่องนี้ไม่ได้
- ไม่จริงน่า... - ลี ผมพูดเรื่องนี้ไม่ได้
- จิม คุณรู้ตัวใช่มั้ยว่ากำลังทำอะไรอยู่ - ผมก็หวังอย่างนั้น
บาร์นสเนี่ยนะ บ้าแล้ว ไม่มีทางหรอก
ฉันถามไซม่อนว่าใครทำ เขาบอกว่าบาร์นส
ไซม่อนคือไอ้โรคจิตที่ผ่าตัดหน้า ให้พวกอาชญากร...
โดยขโมยหน้าจากคนอื่น
ไม่ได้น่าเชื่อถือสักนิด แล้วบาร์นสเนี่ยนะ
แค่ข้ามถนนก่อนสัญญานไฟ...
- พี่แกก็เขียนใบสั่งให้ตัวเองแล้วมั้ง - ฉันรู้
แต่ก็ยังคิดว่าเขาจะไปงาน ของลี ธอมป์กิ้นส์
แล้วอยู่ดีๆ ก็เอาหน้าไอ้หมอโรคจิตนี่...
- ยัดกำแพงจนทะลุเหรอ - ฉันรู้น่า ฮาร์วีย์
- เขามีแรงจูงใจหรือไง - ไม่รู้สิ บางทีเขา...
เขาเห็นไซม่อน หัวเสียที่หมอนี่ไม่ติดคุก เลยคุมสติไม่อยู่
โอเค นายจะบอกว่า คนที่มีประวัติการทำงาน ขาวสะอาดตลอด 20 ปี
อยู่ๆ ก็ตบะแตกเหรอ คิดงั้นเหรอ
ช่วงนี้เขาดูแปลกๆ ไป
นายก็บอกเองว่า เขาเกือบจะฆ่าเทตช์อยู่แล้ว
แล้วเขายังยืนกรานที่จะสืบ คดีฆาตรกรรมพอลลี เพนนี...
- ด้วยตัวเองอีก - ฟังนะ
ฉันไม่รู้หรอก แต่นั่นไม่ได้ทำให้เขาเป็นฆาตกร
- งั้นเขาไปไหนล่ะ - บ้านมั้ง
เขาใช้เวลาเมื่อวานตามล่าไซม่อน บางทีเขาอาจจะเหนื่อยก็ได้
ไม่ได้แปลว่าเขาทำสักหน่อย
ฉันเองก็ไม่อยากให้เขาเป็นคนทำ
ฉันเคารพเขา
แต่ถ้ามันมีโอกาสแม้เพียงนิดเดียว เราก็ต้องรู้ไว้ก่อน
ฉันรู้สึกว่ามันมีอะไรแปลกๆ
ก็ได้ ก็ได้ ฉันจะช่วยนายก็ได้
แต่บอกไว้ก่อนนะ ฉันทำเพื่อพิสูจน์ว่าเขาบริสุทธิ์ ไม่ใช่พิสูจน์ว่าเขาผิด
ไม่มีปัญหา เอาล่ะ ฉันจะกลับไปที่ที่เกิดเหตุ
ดูว่าทีมเก็บลายนิ้วมือ ได้อะไรบ้างจากห้องน้ำนั่น
ลายนิ้วมือบาร์นสน่าจะอยู่ในระบบแล้ว
จิม ฉันรู้ว่าต้องทำงานยังไง
- หวังว่าฉันจะคิดผิด - ฉันก็เหมือนกัน
ตอนแรกมันก็แค่เสียงกระซิบ
ต้องตั้งใจฟัง ถึงจะได้ยิน
แต่แล้วมันก็ดังขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นเหมือนเสียงคำราม
ฉันพยายามทำทุกอย่าง เพื่อให้มันเงียบ
แต่แล้วฉันก็คิดได้ว่า มันคือเสียงของฉันเอง
เสียงที่ฉันไม่ยอมรับฟัง
ที่บอกว่าจริงๆ แล้วฉันเป็นใคร
และอยากทำอะไร
แล้วพอฉันยอมรับฟังมัน
ฉันก็พบความสงบในจิตใจ
ค้าประเวณี
ยาเสพติด
ฆาตกรรม
ฉันเก็บเอกสารคดี ของพวกแกมาหลายปี
เฝ้ารอหลักฐานที่จะยัดพวกแกเข้าคุก ขณะที่พวกแกหัวเราะเยาะกฎหมาย
แต่ไม่ใช่คืนนี้
คืนนี้ ฉันนี่แหละกฎหมาย
และพวกแก...
มีความผิด
ต้องถูกพิพากษา
พิพากษาเรียบร้อย
[ก็อตแธม]
พ่อค้าของเก่าคืออะไรเหรอ
ผมซื้อและขายของหายาก
ผมว่าผมตาแหลมเรื่องสิ่งสวยงามนะ
- นี่คือแมลงเหรอ - เครื่องรางจากอียิปต์โบราณ
อายุมากกว่า 3,000 ปี มันประเมินค่าไม่ได้
ประเมินได้สิ
- ชั้นบนมีอะไรเหรอ - ห้องนอน
แล้วก็ห้องสมบัติ
ห้องสมบัติเหรอ
ห้องที่ผมใช้เก็บของโบราณล้ำค่า
ขอดูได้มั้ยคะ
ไอวี่ คุณเป็นคนสวย แต่เราเพิ่งรู้จักกัน
เรายังไม่ทันทำความรู้จักกัน จริงๆ เลยนะ
คุณเป็นใครกันแน่ มาจากไหน แล้วก็ทำงานอะไร
อืม ฉันเป็นคนก็อตแธม
ฉันเจอผู้ชายมากมาย ผู้ชายแบบคุณ และเขามักจะให้ของกับฉัน
- แล้วคุณให้อะไรพวกเขาล่ะ - ไม่ได้ให้
ฉันชอบพืชพันธุ์ด้วยนะ
ฉันทำให้พวกนั้นเติบโตได้ดั่งใจ
หลังๆ มานี่ใช้ทำน้ำหอมด้วย
พืชพันธุ์ต่างๆ เนี่ย ทรงพลังกว่าคนคิด
ใช้เป็นยาพิษ ยารักษา หรือยาเสน่ห์ก็ได้
ฉันผสมอันนี้ขึ้นมาจากกระดังงา
ดมดูสิ
ทีนี้ก็เปิดห้องสมบัติ
อนุญาตให้ผ่าน
พวกมันส่งแกมาใช่มั้ย นังตัวแสบ แกเป็นพวกมันใช่มั้ย
กลับมานี่นะ ได้ยินรึเปล่า ฉันจะหาแกให้เจอ
- ทุกอย่างเรียบร้อยมั้ย - ครับ
นายจ้องนาฬิกาตลอดเลย กำลังรอ...
รออิซาเบลล่าโทรมาครับ เธอไปงานประชุมบรรณารักษ์
- เธอคงยุ่งอยู่ล่ะมั้ง - น่าจะใช่ครับ
ฉันเดาว่างานประชุมบรรณารักษ์ ต้องสนุกสุดเหวี่ยงแน่ๆ
- ผมว่าน่าจะไม่นะ - เดี๋ยวเธอก็คงโทรมานั่นแหละ
ฮัลโหล
เอ็ดเวิร์ด นิกม่าพูดสาย
ทำไม
ก็ได้
พวกตำรวจโทรมา
บอกให้ผมไปพบ แต่ไม่บอกว่าทำไม
- คุณว่ามีเรื่องอะไรรึเปล่า - ไม่หรอกมั้ง
จนท. บอกว่าอิซาเบลล่าฝ่าไฟแดง
และชนเข้ากับรถไฟ
พวกเขาสันนิษฐานว่าเธอหลับใน
เบอร์นาย คือหมายเลขสุดท้ายในเครื่อง
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ เอ็ด
เธอทรมานรึเปล่า
ไม่เลย
ถ้านายต้องการอะไรนะ เอ็ด อะไรก็ตามแต่ บอกฉันมาได้เลย
ข้าวเช้ามาแล้ว
ยังเก็บพวกจรจัดมาเลี้ยงอีกเหรอ
คุณผู้หญิง เธอมีเวลาสองวินาทีให้ไสหัวไป
ก่อนที่ฉันจะเล่นงานคุณให้น่วม
เธอจำฉันไม่ได้จริงๆ เหรอ
เซลิน่า นี่ฉันเอง ไอวี่ไง
เธอมีอะไรให้กินบ้างมั้ย ฉันหิวไส้จะขาดแล้ว
- ว่าไง - จิม ฉันออกจากที่เกิดเหตุแล้ว
เขาเจอลายนิ้วมือเป็นล้านในห้องน้ำ
ที่ไซม่อนโดนเล่นงาน
- มีของบาร์นสมั้ย - เขาอาจแค่ไปเข้าห้องน้ำ
แต่ก็ทำให้เขาอยู่ในที่เกิดเหตุ
ฟังนะ ฉันว่านายควรบอกบาร์นส ว่าไซม่อนบอกอะไรนาย
ให้เขารู้ตัวก่อน จะได้แก้ต่างได้
ไว้จะบอกให้นะ
ตอนที่ฉันพร้อม
ให้ช่วยมั้ย
ท่านผบ. ผมกำลังหาเอกสาร คดีพอลลี เพนนี
ผมว่าสองคดีนี้อาจจะเชื่อมโยงกัน
ขอบคุณครับ
เรื่องไปถึงไหนแล้ว
ยังไม่เจออะไรครับ แต่เราจะหาให้เจอ
ฉันอ่านคำให้การของพยานบางคน
คู่รักที่อยู่แถวตรอกนั่น
พวกเขาบอกว่าไซม่อนยังไม่ตาย ตอนที่ตกลงมา
นายเป็นคนแรกที่เข้าไป
- เขาพูดอะไรหรือเปล่า - เปล่าครับ
เขาไม่ได้บอกเหรอว่าใครทำ
เปล่าครับ
เพราะพยานเหมือนจะเชื่อว่า เขาบอกอะไรนาย
เขาพยายามจะพูด
แต่ไม่ทันได้พูด แล้วก็เสียชีวิตแทบจะทันที
ฟังหูไว้หูนะ
ฉันโทรหาสายของฉัน ที่แฝงตัวอยู่กับพวกอาชญากร
เขาว่า ทันทีที่มีข่าวว่าไซม่อนถูกจับ พวกนั้นก็ลนลานกันใหญ่
คุณคิดว่าพวกอาชญากรสั่งเก็บเขาเหรอ
เขาเป็นคนทำหน้าใหม่ให้พวกมัน
มีแค่เขาที่รู้ว่าจริงๆ แล้วพวกมันเป็นใคร
- ถ้าปิดปากเขาได้ก็สบายใจ - ก็มีเหตุผล
สายของฉันได้ชื่อพวกมันมาด้วย เป็นพวกระดับกลาง
ใช้โค้ดเนมว่า "ชูการ์" ทำงานอยู่แถวอีสต์เอนด์
- เขาว่าหมอนี่เป็นคนฆ่าไซม่อน - งั้นเดี๋ยวผมรวมทีมไปรวบมา
ฉันว่าเรารู้แค่สองคนดีกว่า
อาชญากรพวกนี้ก็มีสายลับเหมือนกัน
เราไม่รู้ว่าไว้ใจใครได้บ้าง
พร้อมจะไปลุยกับตาแก่รึยังล่ะ
ได้ครับ เดี๋ยวผมตามฮาร์วีย์ให้
ไม่ต้องรบกวนเขาหรอก
เราไปแป๊บเดียวก็กลับแล้ว
เราจะไปที่ไหนกันครับ
ชูการ์ทำงานอยู่ที่หัวมุมถนนที่ 133 ตัดกับถนนที่ 6 อ๋อ เกือบลืม
นี่ฮาร์วีย์ ฝากข้อความไว้นะ
ฉันอยู่กับบาร์นส กำลังไปที่ถนน 133 ตัดกับ 6 ไปเจอกันที่นั่น
เราไม่รู้หรอกว่าจะเจออะไรบ้าง
บอกตามตรงนะจิม ฉันผิดหวังในตัวนาย
เหรอครับ ทำไมล่ะ
นักสืบที่เป็นหัวหน้าทีมสืบสวน คดีฆาตกรรมคนดัง
กลับไม่สอบสวนทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์
ฉันไง
มาสอบสวนกันเลยมั้ย
บอกไว้ก่อนนะว่าฉันมีสิทธิ์ขอทนาย
- ท่าน ผบ. - ถามมาได้แล้ว กอร์ดอน
- คุณเจอไซม่อนที่งานเลี้ยงรึเปล่า - เจอ
- ได้คุยกับเขามั้ย - เปล่า ไม่ได้คุย
เห็นตอนที่เขาเข้าห้องน้ำ ก่อนจะถูกทำร้ายรึเปล่า
น่าเสียดายที่ฉันไม่เห็น
- คุณได้เข้าห้องน้ำนั้นมั้ย - เข้า
แน่ละ ก่อนที่มันจะเกิดเหตุ
- เอาล่ะ คุณนักสืบ ฉันเคลียร์แล้วใช่มั้ย - สำหรับตอนนี้ครับ
เมืองนี้เป็นเหมือนบ่อขยะ
ไม่อยากทำอะไรกับมันเหรอ
ก็ทำอยู่นี่ครับ
ในฐานะตำรวจเหรอ
นายน่าจะรู้ดีกว่าใครนะ ว่าข้อจำกัดมันเยอะ
ไม่หรอกครับ
ผมกลับเข้ากรมฯ เพื่อจะทำสิ่งที่ถูกต้อง เหมือนที่คุณทำไง
เหมือนฉันเหรอ
ปีก่อนที่บ้านของกาลาแวน ตอนที่โดนเขาเล่นงาน
บางคนก็บอกนะว่า งานสำคัญที่สุดของเรา...
คือการปกป้องประชาชน
แม้ว่าเราต้องเล่นนอกกติกาก็ตาม
ไม่ครับ ถ้าเราทำผิดกฎหมาย เราก็ไม่ต่างอะไรกับอาชญากร
ในคืนที่กาลาแวนถูกฆ่า นายก็คิดแบบนั้นเหรอ
ตอนที่ตายครั้งแรกน่ะ
เมืองนี้มาถึงจุดที่ต้องเลือก กอร์ดอน
คำถามก็คือ คนดีจะกล้าลุกขึ้นสู้มั้ย
พวกเขาจะทำสิ่งที่จำเป็นรึเปล่า
พวกนายต้องตัดสินใจ
เลยแล้วรึเปล่าครับ 133 ตัดกับ 6 ไม่ใช่เหรอ
ฉันบอกงั้นเหรอ ฉันหมายถึง 136 ตัดกับ 3 ต่างหาก
สงสัยฉันคงพูดผิด
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ฉันน่าจะเดาได้
ฉันรู้ว่าไอ้มาร์ฟนั่นทำอะไรได้
เขาทำให้คนอายุเพิ่มขึ้นได้
แล้วพอกอร์ดอนบอกว่า เจอผู้ใหญ่ที่ใส่ชุดของแม่นี่
ฉันน่าจะเอะใจให้เร็วกว่านี้
- ใช่ไอวี่จริงๆ เหรอ - เชื่อฉันสิ
เธอเข้ามาแล้วกินอาหารฉันจนเกลี้ยง กินไม่เหลือเลย ต้องใช่เธอแน่
- แล้วเธอกลับมาทำไม - เป็นคำถามที่ดี
- ตีฉันทำไมเนี่ย - เพราะเธอรอดแล้วไม่ยอมบอกฉันไง
ฉันขอโทษ
ฉันแค่กำลังสนุกเฉยๆ
- แล้วเธอกลับมาทำไม - ฉันไม่จำเป็นต้องตอบนาย
- เธอเรียกเขามาทำไมเนี่ย - เพราะเธอทำให้ฉันตกใจ
เธอหายไปไหนมา แล้วทำไมถึงแต่งตัวแบบนี้
มันบ้ามากๆ เลย เซลิน่า
พอฉันเป็นแบบนี้
ก็มีผู้ชายเข้ามามากมาย แล้วก็เอาโน่นนี่มาให้ฉัน
ฉันแทบไม่ต้องขโมยอะไรเลย
แล้วเธอตอบแทนพวกเขายังไง
ฉันมีวิธีของฉัน
- อ๋อเหรอ - แต่เธอดูดีจริงๆ นะ
แล้วตกลงเธอกลับมาทำไม ไม่ใช่เพราะคิดถึงฉันใช่มั้ย
ฉันคิดถึงเธอนะ
เธออาจจะสูงขึ้นเยอะ แต่เธอยังโกหกห่วยเหมือนเดิม
มีเรื่องอะไรกันแน่
- ฉันเดือดร้อนนิดหน่อย - นึกแล้วเชียว
- มีผู้ชายคนนึง... - เขาชื่ออะไร
ฉันสนใจที่ไหนล่ะ
ฉันไปที่บ้านเมื่อคืน โรคจิตสุดๆ เลย นั่นแหละ ฉันขโมยสร้อยคอเขามา
ฉันแปลกใจที่เขารู้ว่าอะไรหาย เพราะของเขาเยอะจะตาย
แต่เขาจับฉันได้ เขาเลยสติแตกไปเลย
ถ้าพลังของมาร์ฟพัฒนาสมองเธอด้วยก็คงดี
- เธอก็ขโมยนี่นา - ใช่ แต่ฉันไม่โดนจับได้นี่นา
- หยาบคายชะมัด - ไม่ เงียบก่อน
ฉันได้ยินเสียง
เราต้องไปแล้ว มีคนมาที่นี่
ไอวี่ เข้าไป
บรูซ เร็วเข้าสิ
- หมอนี่เป็นใครนะ - ตามฉันมาเถอะน่า
- นี่ตำรวจก๊อตแธม หยุด อย่าขยับ - เฮ้ เฮ้
- หวัดดี ชูการ์ - นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน
เรามาส่งแก๊สไง จำไม่ได้เหรอ
เมื่อคืนตอนสี่ทุ่ม แกอยู่ที่ไหน
- ที่บ้านแม่แก เหมือนทุกทีไง - ตอบคำถามมาดีๆ
ฉันไปต่อยมวยใต้ดิน ฉันมีพยานนะ
พยานที่พร้อมจะโกหกให้แกน่ะเหรอ
- ชื่อไซม่อนชวนให้คุ้นมั้ย - ไม่นะ
ไม่เหรอ ศัลยแพทย์คนนั้นไง ที่เปลี่ยนหน้าให้พวกแก
ขอคิดก่อน คิดไม่ออกแฮะ
อย่างที่บอก อะไรก็ตามที่พวกแกคิดว่าฉันทำ บอกเลยว่าฉันไม่ได้ทำ
ฉันไปต่อยมวยใต้ดิน มีคนเห็นฉันตั้งเยอะ ฉันบริสุทธิ์นะ
รู้อะไรมั้ย ฉันว่าเขาพูดความจริงนะ
เขาไม่ได้ฆ่าใคร
แต่แกก็ไม่ใช่ผู้บริสุทธิ์
ฉันว่าเราหนีพ้นแล้ว
- เธอขโมยสร้อยจากคนพวกนี้เหรอ - เปล่า ฉันว่าไม่นะ
- งั้นพวกนั้นใคร - ไม่รู้สิ อาจจะเป็นคนของเขามั้ง
โอ้โห เยี่ยมเลย ไอวี่ บ้านฉันก็เละไปแล้ว
แถมเรายังโดนพวกโรคจิต ใส่หน้ากากตามล่า
ดีใจชะมัดเลยที่เธอกลับมา
- เธอต้องเอามันไปคืน - ว่าไงนะ ไม่คืนหรอก
ไอวี่ เขาพูดถูก สร้อยบ้านั่นเกือบทำเราตาย
มันเป็นของฉันนะ ฉันได้มันมา มันมีค่ามากด้วย
- เท่าไหร่ล่ะ - เดี๋ยวนะ บรูซ อย่าทำแบบนั้น
ถ้าฉันซื้อต่อ เธอก็จะได้เงิน แล้วเราจะเอามันไปคืน
พวกนั้นจะได้เลิกตามล่าเรา จะเอาเท่าไหร่
- หนึ่งพันดอลลาร์ - ได้
ยัยบื้อ
- สองพัน - ได้
ห้าพัน ไม่สิ หมื่นนึง ฉันควรเรียกเท่าไหร่เนี่ย
ฉันจะให้เงินสดเธอห้าพันเหรียญวันนี้
หรืออยากไปวิ่งหนีคนพวกนั้นต่อ ก็แล้วแต่
เธอเลือกเอา
ทีนี้บ้านเขาอยู่ที่ไหน
เงยหน้าขึ้นอีกนิดนะครับ
ผมขอตัวแป๊บนึงนะ
- เอ็ด - ว่าไงครับ
เสียงเพลงน่ะ
ผมเปิดดังไปหน่อย ผมขอโทษ
อิซาเบลล่าชอบเพลงของวิวัลดี
- นี่นายจะขลุกอยู่ตรงนี้เหรอ - ครับ
- อยู่คนเดียวเนี่ยนะ - ใช่ครับ
งั้นก็ตามใจ
ขอโทษด้วยนะ
เอ็ด ฉันรู้ดีนะว่าการสูญเสียมันเจ็บปวด
ถึงแม้บางครั้ง จะเพิ่งรู้จักกันแค่อาทิตย์เดียว
แต่ที่นายทำนี่มันเสียสุขภาพจิตนะ
มันทำให้นายเศร้าแล้วก็... ฉันพูดจริงๆ นะ นายดูน่ากลัว
น่ากลัวน้อยลง ได้ครับ
ไม่ใช่ คือ...
เอ็ด นายต้องรู้จักทำใจ ชีวิตยังต้องไปต่อ
- คุณพูดถูก - แน่ละ ฉันพูดถูก
ผมจะไปที่เกิดเหตุเพื่อร่ำลาครั้งสุดท้าย
- อิซาเบลอยากให้นายมีความสุขนะ - เธอชื่ออิซาเบลล่า
นั่นสินะ
โอเคแล้ว
ไกลพอแล้ว
ฉันรู้ว่านายคิดอะไรอยู่ จิม
นายคงคิดว่า...
"ทำไม ผบ.แนธาเนียล บาร์นส"
"คนที่ทำทุกอย่างตามกฎระเบียบ ถึงยิงไอ้กุ๊ยมือเปล่านี่จนไส้แตก"
"หรือว่าเขาจะเป็นคนที่ฆ่าไซม่อน"
ฉันรู้ว่านายกำลังแอบสืบเรื่องฉันอยู่ จิม
คุณฆ่าไซม่อนใช่มั้ย
มันพูดแบบนั้นเหรอ
ฉันรู้มันบอกนายก่อนจะสิ้นใจ
ใช่ เขาบอก
น่าจะเป็นความจริงเพียงอย่างเดียว ที่ไอ้สารเลวนั่นเคยพ่นจากปาก
แล้วเรื่องพอลลี เพนนีล่ะ
มันหั่นคนเป็นชิ้นๆ นายจะบอกว่า ไม่สมควรโดนแบบเดียวกันเหรอ
เรื่องนั้นต้องให้กฎหมายตัดสิน
ตาสว่างสักทีเถอะจิม ฉันนี่แหละกฎหมาย
เกิดอะไรขึ้นกับคุณ ทำไมคุณถึงกลายเป็นแบบนี้
นี่แหละตัวตนจริงๆ ของฉัน
มันแค่เพิ่งถูกปลดปล่อยออกมา
คุณพูดเรื่องอะไร
นายคงคิดว่าฉันป่วย แต่จริงๆ แล้วฉันสบายดี
ฉันไม่เคยชัดเจน และแน่วแน่ขนาดนี้มาก่อนในชีวิต
ไวรัสจากอลิซ เทตช์
- เอกสารบนโต๊ะนั่น คุณติดเชื้อสินะ - ฉลาดสมกับเป็นนักสืบจริงๆ
คุณไม่เข้าใจเหรอ
มันแปลว่าคุณบริสุทธิ์ไง เราช่วยคุณได้
เราข้ามตอนที่นายจะพยายาม เกลี้ยกล่อมให้ฉันมอบตัวได้มั้ย
- นี่ไม่ใช่ตัวคุณ นี่เป็นเพราะไวรัส - ไม่ ฉันไม่ได้บ้า
และนายก็ไม่ได้มองภาพรวมให้ดี
- คุณจะโบ้ยว่าผมฆ่าชูการ์งั้นเหรอ - อันนั้นขึ้นอยู่กับนาย
ฉันแยกขั้วต่างๆ อย่างชัดเจน ขาวออกจากดำ ถูกออกจากผิด
ก็อตแธมและคนในเมืองนี้ ต้องการคนแบบฉัน
คนที่รู้ว่าต้องทำอะไรและกล้าพอจะทำ
นายก็มีสิ่งนั้น เพื่อเป็นคนที่เมืองนี้ต้องการ
คุณอยากให้ผมร่วมมือกับคุณเหรอ ทำเรื่องแบบนี้เนี่ยนะ
โธ่ อย่าทำตัวสูงส่งไปหน่อยเลยน่า นายเองก็เคยยิงกาลาแวนอย่างเลือดเย็น
และผมเสียใจที่ทำแบบนั้น ผมคิดว่าผมไม่มีทางเลือก ซึ่งจริงๆ แล้วมันมี
ผมสูญเสียอิสรภาพ ผมสูญเสียลี ผมยินดีแลกทุกอย่างเพื่อกลับไปแก้ไข
ฉันไม่ได้บอกว่ามันเป็นเรื่องง่าย จิม ฉันบอกว่ามันเป็นเรื่องที่ถูกต้อง
ทุกวันนี้ พวกอาชญากร ไม่เกรงกลัวกฎหมาย
จากวันนี้ไปฉันจะขีดเส้นให้มันชัดเจน
คำถามก็คือ นายจะอยู่ฝั่งไหน
ฝั่งตรงข้ามกับคุณ
งั้นเหรอ ผิดหวังจริงๆ
ลาก่อย จิม
เฮ้ย ชูการ์ ฉันมี... โว้ว!
ไม่นะ
เวลาที่ผมรู้จักคุณเป็นเหมือนความฝัน แต่ผมคงต้องตื่นแล้ว
ผมไม่อยากตื่นขึ้นมาเลย ผมจะไม่มีวันลืมคุณ ยอดรัก
ลาก่อน อิซาเบลล่า
ตรงนี้ห่างจากอพาร์ตเมนต์เธอ แค่สี่ช่วงตึก
มีเศษตังค์มั้ยครับคุณ
ขอโทษนะครับ คุณไม่ได้บังเอิญอยู่แถวนี้ ตอนห้าทุ่มเมื่อวานใช่มั้ย
อยู่
งั้นคุณก็เห็นอุบัติเหตุใช่มั้ยครับ
ผมไม่เห็นอะไรมายี่สิบปีแล้ว แต่ผมได้ยินนะ
แม่สาวคนนั้นตะโกน "ช่วยด้วย ช่วยด้วย" แล้วก็ชนโครม
ขอโทษนะครับ เธอกรีดร้องก่อนที่รถจะชนงั้นเหรอ
ร้องหลังชนไม่ได้มั้ง
- แต่คุณได้ยินเสียงเธอร้องแน่ๆ ใช่มั้ยครับ - ใช่ น่ากลัวเชียวล่ะ
ประหลาดจังนะ
ฉันจะเอาสร้อยไปคืน
และบอกเขาว่าไม่ต้องใช้ความรุนแรงก็ได้
ฉันไม่ควรจะเข้าไปนะ
ฉันเอาแจกันทุบหัวเขาด้วย
อ๋อ แหงล่ะ
ประตูเปิดอยู่
- ฉันเปล่าทำนะ - เราต้องไปจากที่นี่
- บรูซ - ฝีมือพวกที่ตามล่าเรา
ถูกยิงด้วยอาวุธแบบเดียวกัน
- นึกว่าพวกเดียวกันเสียอีก - อ๋อ เหมือนเธอจะเข้าใจผิดอีกแล้วนะ ไอวี่
เราไปได้รึยัง
สร้อยนี่มันสำคัญยังไงเหรอ ทำไมถึงไล่ล่ากันขนาดนี้
ช่างมันสิ
เธอจะบ้าเหรอ มันมีค่าตั้งห้าพันเหรียญเชียวนะ
โห
- อะไรเหรอ - กุญแจ
เราต้องรีบไปจากที่นี่ บรูซ
โอ้โห นี่พวกเธอเป็นแฟนกันแล้วเหรอ
- ไม่ใช่ - ใช่
ไม่ได้เป็นเหรอ
ไว้ค่อยคุยเรื่องนี้ทีหลังได้มั้ย เราต้องรีบไปจากที่นี่ก่อน
แล้วบ้านฉันก็พังไปแล้ว ยกเครดิตให้เธอเลย
ไปบ้านฉันก่อนแล้วกัน
กลับมาก็ได้เรื่องเลยนะ
อัลวาเรซ เกิดอะไรขึ้น
บาร์นสติดต่อมา บอกว่ากอร์ดอนเสียสติไปแล้ว
ยิงผู้ต้องสงสัยที่ไม่มีอาวุธ แถมพยายามฆ่าบาร์นสด้วย
ไม่ๆ ไม่มีทางเป็นไปได้
ฮาร์วีย์ ถ้าฉันเป็นนายนะ
ฉันจะหาตัวคู่หูให้เจอ แล้วบอกให้เขารีบมามอบตัว
ไม่งั้นเขาโดนเก็บแน่
จิมเหรอ เฮ้
นายอยู่ที่ไหนวะ คนครึ่ง สน.กำลังหาตัวนายเนี่ย
บาร์นสเป็นคนฆ่าไซม่อน กับพอลลี เพนนี
เขาเพิ่งฆ่าคนตายต่อหน้าฉันด้วย
ว่าไงนะ นี่ฉันไม่อยู่แค่ชั่วโมงเดียวเองนะ
เขาติดเชื้อจากเลือดของอลิซ เทตช์
เขาเสียสติไปแล้ว พยายามจะฆ่าฉันด้วย
- โอ้ ให้ตายเถอะ - ฉันต้องให้นายช่วยนะ ฮาร์วีย์
- โอเค นายอยู่ไหน - แถวๆ โรงหล่อเก่า
จิม ฮัลโหล จิม
ฮาร์วีย์ เกิดอะไรขึ้น เห็นว่าจิมฆ่าคนงั้นเหรอ
เรื่องโกหกน่ะ ฝีมือบาร์นสต่างหาก เขาติดเชื้อจากเลือดของอลิซ เทตช์
โอ้พระเจ้า เขาไอยู่ที่เกิดเหตุด้วยนี่นา
ใช่ และผมว่าเรามีเวลาประมาณ 10 นาที
ก่อนที่ตาลุงคนเหล็กนั่นจะยิงจิมทิ้ง
- ฮาร์วีย์ คุณต้องบอกคนอื่นนะ - ใครมันจะเชื่อผมเล่า
แต่พวกเขาเชื่อแผนกนิติเวช
- คุณจะให้ฉันทำอะไร - ผมอยากให้คุณเชื่อใจจิม
เพราะตอนนี้ เขามีแค่ผมกับคุณแล้ว
หยุดนะ!
โทษทีนะจิม
จบกันแค่นี้แหละ
อย่างที่คิดเลย สายเบรกโดนตัดจริงๆ ด้วย
เป็นไปได้ยังไง...
ที่ไม่มีไอ้หน้าโง่ตัวไหน...
ในสถานีตำรวจ เห็นว่าสายเบรกถูกตัด
ไม่รู้สิ
มีคนจ่ายเงินสินะ คำถามคือใคร
ใครกันที่มีเงินและเส้นสายแบบนั้น
คุณอาจไม่รู้ แต่ผมรู้
จบกันแค่นี้แหละ
เลิกหนีได้แล้ว
มากันพอดีเลย
อีกไม่กี่อึดใจ เพื่อนรักของนายจะเดินขึ้นมา
เจอร่างไร้วิญญาณของนาย และพวกเขาจะเชื่อฉัน
ตอนที่ฉันบอกว่า จิม กอร์ดอนคือฆาตกร
น่าเสียดายจริงๆ นะ เราน่าจะเป็นทีมที่ดีได้
คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ คุณต้องการการรักษา
จะสั่งเสียแบบนี้จริงๆ เหรอ
ไม่มีอะไรจะบอกลีเหรอ
ไปตายซะ
ผบ. บาร์นส
นี่คือนักสืบบุลล็อค คุณถูกจับแล้ว
ทิ้งอาวุธของคุณแล้วลงมาดีๆ เถอะ
เรารู้ว่าคุณฆ่าไซม่อน เรารู้คุณฆ่าพอลลี เพนนี
เรารู้คุณฆ่าผู้ต้องสงสัยที่อีสต์เอนด์
คุณติดเชื้อไวรัสจากเทตช์ ฝ่ายนิติเวชยืนยันแล้ว
เราไม่อยากให้มีการนองเลือด ท่าน ผบ. คุณต้องเลือกแล้ว
ไม่ ธอมป์กิ้นส์กับบุลล็อค พวกนั้นโกหกเพื่อนายสินะ
พวกเขาทำให้ตำรวจคนอื่นๆ หักหลังฉัน
เราต้องบุกแล้ว ไปเร็ว
อย่านะ
คุณถูกจับแล้ว
ทิ้งปืนซะ
ไม่
อย่าบังคับให้ผมทำนะ
ฉันไม่ได้บังคับอะไรนายเลย อยู่เฉยๆ ซะจิม แล้วปล่อยฉันไป
ถ้าพวกตำรวจจะตามล่าฉันก็ไม่เป็นไร แต่นายต้องปล่อยฉันไป
คงไม่ได้หรอกครับ
นายจะทำให้เมืองนี้เสื่อมทราม ในขณะที่ฉันกอบกู้มันได้
คุณเข้าใจผิดแล้ว
นายก็ไม่ต่างอะไรจากฉัน
- ฉันแค่กล้าพอจะยอมรับมัน - ไม่ใช่เลย ผมเลือกได้ว่าตัวเองเป็นใคร
ทิ้งอาวุธซะ
ไม่ครับ
งั้นแกนั่นแหละที่มีความผิด
จิม นายโอเคมั้ย
ฉันโอเค
- แม่เจ้าโว้ย - อย่าแม้แต่จะคิดเชียว
ก็ได้ค่ะ แม่
พรุ่งนี้เราจะมาดูว่ามันคืออะไร
และพวกสวมหน้ากากนั่นเป็นใคร
ตอนนี้ฉันกับอัลเฟรดจะไปจัดเตียงให้พวกเธอ
ถ้าพวกเธอหิว ในครัวมีของกิน
- ฉันยังกินได้อีกนะ - แปลกใจจังเลย
ฉันไม่ได้ทำให้เธอทะเลาะกับแฟนใช่มั้ย
บอกแล้วไงว่าเราไม่ได้เป็นแฟนกัน
- เกิดอะไรขึ้น คุณโอเครึเปล่า - ใช่ ผมสบายดี
- แล้วบาร์นสล่ะ - เขายังไม่ตาย
บุลล็อคบอกเรื่องคุณแล้ว
- ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย - ไม่หรอก
คุณจะไม่ทำอะไรก็ได้ แต่คุณก็ทำ
ฉันแค่บังเอิญทำการทดสอบ...
และพบว่าเลือดของหัวหน้าติดเชื้อไวรัสเอง
- และฉันดีใจที่ทำแบบนั้น - ผมก็ด้วย
ฉันว่าฉันกลับไปทำงานต่อดีกว่า
ลี
ขอบคุณนะ
ออสวอลด์ ออสวอลด์ ผมมีเรื่องต้องคุยกับคุณ
ได้สิ แต่ฉันมีอะไรอยากให้นายดูก่อน
- แต่นี่เรื่องสำคัญ - นี่ก็สำคัญ
เมื่อเช้านี้ฉันทำตัวไม่ดีกับนาย และฉันรู้สึกเสียใจ
สิ่งที่นายกำลังเผชิญมันเลวร้ายมาก ฉันก็เลย...
ให้เขาวาดรูปผมด้วยเหรอ
เขาวาดจากรูปถ่ายของนาย ฉันว่าเขาก็วาดเหมือนดีนะ
- อิซาเบลล่าถูกฆาตกรรม - อะไรนะ
ผมไปที่เกิดเหตุ
มันอยู่ห่างอพาร์ตเมนต์เธอแค่สี่ช่วงตึก
ไม่มีใครหลับใน ทั้งที่เพิ่งออกจากบ้านหรอก
แถมยังมีคนเร่ร่อนบอกผมว่า เขาได้ยินเสียงเธอกรีดร้องก่อนรถชน
แปลว่าไม่ได้หลับในแน่นอน ดังนั้น ถ้าเธอตื่นอยู่
ทำไมเธอถึงไม่เหยียบเบรก ทำไมบนถนนถึงไม่มีรอยเบรก
เอ็ด นายเหนื่อยและสับสน...
สายเบรกรถเธอโดนตัด
ซึ่งหมายความได้อย่างเดียว นี่เป็นการฆาตกรรม
- ไม่จริง - จริงสิ
และผมรู้ว่าใครทำ
- ใครเหรอ - บุทช์
- บุทช์เหรอ - เพื่อเป็นการแก้แค้น
ที่ผมเปิดโปงว่าเขาอยู่เบื้องหลังพวกเรดฮู้ด
ที่นายพูดก็มีเหตุผล
ฉันสาบานเลยนะ เอ็ด เราจะหามันให้เจอ แล้วมันจะต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำ
ขอบคุณครับ
ผมรู้อยู่แล้วว่าผมพึ่งพาคุณได้
เหมือนห้องทำงานต้องสาปเลยนะ
- นายว่าบาร์นสจะเป็นไงบ้าง - ไม่รู้สิ
- ขอโทษที่สงสัยในตัวนาย - แต่นายก็เชื่อฉันตอนที่ฉันต้องการนาย
มีความผิด
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย