ปูดาน เดี๋ยวเด็กซักผ้าจะโมา
- ตัดผลไม้นะ แล้วเก็บไว้ให้ด้วย - ได้ครับ
พ่อคะ หนูแค่กำลังบอกว่า
ไปนั่งโถจนกว่าจะได้ก็แค่นั้น
แต่พ่อยังไม่รู้สึกตุ่ยๆ เลยอ่ะ
นับชิ้นนี่ด้วย
- เฮ้ ปูดาน! - ไงครับ
ทำไมเธอไม่เอาแบล๊คเคอเร้น ใส่ในนมฉันเมื่อคืนนี้ล่ะ
ผมใส่แล้วนะครับ
เดินไปเดินมาแบบนี้ ไม่ช่วยอะไรหรอกนะคะพ่อ
ไปนั่งโถเถอะค่ะ
นี่ใครรู้จักระบบพ่อดีกว่ากันห๊ะ พ่อหรือลูก
- ปูดาน - ครับผม
- จดด้วยว่ามีเสื้อผ้า 19 ชิ้นนะ - ครับ
ทำไมยังอยู่อีกคะพ่อ
มันไม่ได้ออกมาได้ เพราะลูกบอกหรอกนะ!
หนูบอกว่าได้ก็ต้องได้สิคะ! ไปลองดูหน่อยเถอะค่ะ
ก็มันไม่ได้นี่นา!
งั้นก็ตามใจค่ะ!
พ่อก็ไม่ชอบฟังใครอยู่แล้วนี่
อาหารเช้าอยู่นี่นะคะ ถ้าจัดการได้แล้วก็ทานได้เลยค่ะ
ฟังนะ พ่อรู้ดีว่าไอ้การตุ่ยๆ มันเป็นยังไง
เมื่อวานพ่อก็นั่งอยู่เป็นชั่วโมง
เอาเถอะค่ะพ่อ หนูไปทำงานสายละ
เอารายการมา
ฟังนะ พิกุ พิกุ
- โทรมาก่อนเที่ยงนะคะ - ครับ
นายมาสายอีกแล้ว
ผมมารอตั้ง 20 นาทีแล้วนะครับ
ว่าฉันโกหกรึไง
ไม่ใช่ครับ
- ไปกันได้แล้ว - ครับผม
- เร็วๆ หน่อยซิ - ครับผม
คุณครับ คุณครับ เขาคงไม่ปล่อยผมไว้แน่ๆ เลย
บอกนายเธอนะ พรุ่งนี้ฉันไม่ต้องใช้แท๊กซี่
ทะนุถนอมกันจริง
- เอาชามาในห้องด้วย - ได้ครับ
- รีมา พาวเวอร์พ้อย - ได้ค่ะ
- ลูกค้ามาแล้วนะ - ค่ะ ฉันรู้ค่ะว่ามาสาย
พิกุ วันนี้อย่าเถียงกันเลยนะ
ฟังนะคะ ฉันไม่อยากไปยืนเป็นขอทาน หน้าห้องต่อหน้าลูกค้าหรอก
ก็แค่อยากจะบอกสิ่งที่ฉันคิด
ถ้าคุณมีปัญหาล่ะก็ งั้น
ฉันไม่เข้าประชุมนี้ก็ได้นะคะ
เดี๋ยวเธอจะไปเจออนิเกต ตอนข้าวเที่ยงเหรอ
ไม่เอาน่า ไม่ใช่เขาน่า
เขางี่เง่าออก!
- เธอไม่ได้สิ้นไร้ไม้ตอกขนาดนั้น - ฉันเป็นต่างหาก
แล้วไง
ไปกันได้รึยัง
ซาแย็ต เอาไว้ในนี้แหละ
ฟังนะ ฉันก็เข้าใจนะ
แต่คนขับของฉันก็พยายาม จะช่วยอีกคันอยู่
เขาเลยเลี้ยวซ้าย
คุณมาเร็วจากข้างหลัง มันก็ชนแหงซิ
คนขับรถคุณก็ขับเร็วนะ!
เขาชนแล้วก็หนีไป มันปกติตรงไหนล่ะ
คุณครับ คุณพิกุบอกว่า
เงียบก่อน
ชายน่าสงสารคนนี้ไปทำอะไรเข้าล่ะ
ใครอยากจะให้เกิดอุบัติเหตุกัน
แล้วรอยบุบนี่มาจากไหนล่ะเนี่ย ตรงนี้น่ะ
อันนั้นจากผู้หญิงอีกคน แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นนะ
งั้นเหรอ ทำไมมีแต่นายที่เกิดอุบัติเหตุนะ
- นี่ อย่ามานอกเรื่องนะ - อะไรนะ
ทำไมคนอยู่ข้างหน้า ถึงต้องผิดเสมอไป
- ฉันรู้แต่ว่า เขาทำตรงนี้หัก - เนี่ย
- อ่ะ หวัดดี เซ็ทเทิล - มีอะไรกันเหรอ
นี่มันชนแล้วหนีนี่นา ใช่มั๊ยเนี่ย
ตามนั้นเลย
คุณไม่น่าจะปลอดภัยได้ จากการออกแบบนี้
ไม่งั้นก็ไม่มีประโยชน์
- คะ. - ขอโทษค่ะท่าน
คุณคะ คุณพ่อของคุณ
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
- มีข้อความจากเขาค่ะ - อ่านได้เลย
อ่านซิ! เร็วๆ เข้า
'วันก่อน พ่อถ่ายออกมาเหลวๆ หน่อย'
'แต่ตั้งแต่นั้น ก็มีแต่ท้องผูก แล้วก็แก๊ส'
'พ่อควรจะทำไงดี'
พูดอะไรหน่อยซิคะ
หนูพูดกับพ่ออยู่นะคะ
- อะไรนะ - 'ถ่ายออกมาเหลวๆ หน่อย'
'แล้วสองวันต่อมา ก็มีแต่ท้องผูกแล้วก็แก๊ส'
'ทำยังไงดี'
มันใช่ข้อความที่จะส่งไป ที่ที่ทำงานมั๊ยคะเนี่ย
ทำไมล่ะ
พ่อว่ามันเป็นปัญหาร้ายแรง ด้านสุขภาพนะลูก
แล้วเราก็ต้องคุยกัน
เราคุยกันที่บ้านไม่ได้เหรอคะ เราอยู่บ้านเดียวกัน
แต่ลูกบอกว่าไม่อยากคุยกับพ่อนี่
ก็ใช่ แต่พ่อก็ส่งข้อความมาก็ได้นี่คะ
ทำไมพ่อต้องส่งให้ ประชาสัมพันธ์ด้วยคะ
แต่เมื่อเช้าลูกบอกว่า ไม่อยากคุยกับพ่อนี่!
ไม่ใช่เหรอ
- เมื่อเช้านี่น่ะ พ่อคะ - ไม่ใช่เหรอ
ผมเก็บอาหารกลางวันไว้ที่โต๊ะครับ
แล้วก็ทำอาหารให้คุณปู่ไว้แล้วครับ
ให้ฉันเหรอ ใส่ถั่วอีกแล้วล่ะซิ เบื๊อกเอ๊ยย!
ไปไกลๆ เลย แล้วทิ้งอาหารไว้บนโต๊ะนั่นแหละ
- บนโต๊ะเหรอครับ - ฉันบอกว่าไง
ผมก็แค่บอกว่า วางไว้บนโต๊ะเดียวกัน
พ่อคะ หนูอยู่ระหว่าง
เฮ้ อย่าได้ใส่เกลือในอาหารฉันเชียว
จะใส่ได้ยังไงล่ะครับ วันนี้คุณเอาไปซ่อนอีกแล้วนี่ครับ
ฉีกซองใหม่เลย
เฮ้ ไขมันช่วยหล่อลื่นได้ดีนะ
อย่าทำตัวยุ่งยากให้มากนักเลยค่ะพ่อ
สองวันที่ผ่านมา ไม่มีหลุดมาซะกะก้อนเลยนะ
พ่อไม่อยากตายเพราะท้องผูกนะ!
ไม่มีใครตายเพราะท้องผูกหรอกค่ะพ่อ
เอลวิส เพรซลี่ตายนะ
อย่ามองพ่อแบบนั้นซิ
เจอศพเขาในห้องน้ำ เห็นชัดๆ ว่า
เขาก็น่าจะนั่งอยู่บนโถน่ะ
นี่ไม่ได้เก็บโยเกิร์ต ไว้ในตู้เย็นเหรอ
เดี๋ยวมันก็เปรี้ยวหมด
ฟังนะ พิกุ ปัญหาพ่อไม่ใช่เรื่องเล็กๆ นะ
พอลูกอายุเท่าพ่อ ลูกก็จะเข้าใจเอง
หนูไม่อยากอยู่ถึงอายุพ่อหรอกค่ะ
ร่างกายพ่อมีปัญหาไปซะทุกส่วน
คิดไปเองทั้งนั้น
คิดไปเองเหรอ
- งั้นดูนี่นะคะ - อะไรนะ
อะไร
ดูนี่นะคะ
ฮีโมโกลบิน 15 ปกติ
ตรวจปัสสาวะ ปกติ
ไม่เป็นเบาหวาน ไตทำงานปกติ คลื่นหัวใจปกติ
- ปูดาน! - ไงครับ
รายงานนี่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วทำไมแกเอาไปให้เธอ
ไม่ใช่ประเด็นนะคะ พ่อ
คุณศรีวาสถาวาขอแค่ผลเลือดนี่นา
แล้วทำไมถึงมีผลการทดสอบพวกนี้ล่ะ
แปลว่าผลทดสอบไม่มีอะไรซินะ
ดูหน้าพ่อซิคะ
ทุกอย่างเป็นปกติ แต่พ่อไม่มีความสุข
ก็นะ ถ้ามีอะไรผิดปกติบ้าง ทุกอย่างก็คงจะดีขึ้น
ไต ปอด เบาหวาน หรืออะไรซักอย่าง
ถึงตอนนั้นก็น่าจะเป็นทางออก ของบ้านนี้ล่ะ
ฟังนะ พ่อให้อิสระลูกทุกอย่าง
- แต่อย่ามาพูดกับพ่อแบบนั้นนะ! - อิสระอะไรคะ บอกหนูหน่อย!
หนูต้องไปหาอนิเก็ตวันนี้ช่วงเที่ยง แต่ตอนนี้หนูอยู่นี่กับพ่อ
หนูต้องมีชีวิตแบบนี้เหรอคะ พูดถึงเรื่องอึพ่อ
อย่าเอาเรื่องอึพ่อมาเกี่ยวนะ อย่า
นี่คือสถานภาพความสัมพันธ์ ของลูกสินะ
คะ ซาแย็ต
ถ้าถามนะ พ่อว่าแบบไม่จริงจังแบบนี้ก็ดีนะ
พ่อว่าโอเคเลย
เขาคิดไปเองทั้งนั้น วิตกกังวลเรื่องสุขภาพตัวเอง
เธอมาที่นี่ทำไม
หนูอยากคุยกับคุณผู้หญิงค่ะ
เธอไม่อยู่ ไปได้แล้ว
หนูรู้ว่าเธออยู่ข้างในค่ะ
- ก็ฉันบอกว่าเธอไม่อยู่ไง ไปซะ! - พ่อคะ!
ทำไมวันนี้มาสายขนาดนี้ล่ะ
พ่อไล่มันออกแล้ว มันไม่ทำงานที่นี่อีกต่อไปแล้ว
หนูออกเองต่างหากค่ะ ขอเงินที่ค้างไว้แล้วหนูจะไปค่ะ
ไม่มีอะไรค้างทั้งนั้น
- พ่อคะ พอก่อน - แกไปได้แล้ว ไป!
พ่อพูดอะไรมั่ง
ตอนที่หนูถูบ้าน
คุณเดินตามหลังในรองเท้าเปื้อนๆ
คอยดูว่าหนูจะขโมยอะไรหรือเปล่า
แล้วไงล่ะ ผิดตรงไหนล่ะ
หนูทำความสะอาดห้องน้ำวันละสามหน
แต่คุณก็ยังไม่พอใจ
แต่วันนี้คุณทำเกินไป
คุณหาว่าหนูขโมย ที่ทำความสะอาดห้องน้ำ
คุณคิดว่าหนูจะขโมยมั๊ยคะ
แล้วมันหายไปไหนล่ะ
- เดี๋ยวก่อนค่ะพ่อ - ฉันกินมันเข้าไปรึไง
- ไร้สาระ พูดจาไร้สาระ - เดี๋ยวก่อนค่ะ
ฟังนะ พ่อไม่ได้หมายความ ว่าอย่างนั้นหรอก
- ไม่จริงหรอกค่ะ คุณสงสัยหนูตลอด - พ่อก็แค่
ขอเงินค่าจ้างหนูเถอะค่ะ แล้วหนูก็จะไป
ก็บอกแล้วไงว่าไม่มีอะไรต้องจ่าย ตามใจ พิกุ
ในลิ้นชักพ่อมีตังค์อยู่ 850 รูปี
มันไม่ได้มาสามวัน เดี๋ยวพ่อจะหักออก
เห็นมั๊ยคะ คุณหักค่าแรงหนูสามวัน
- ก็แหงซิ - เห็นมั๊ย
แกไม่ได้มาว่าอาทิตย์กับวันจันทร์
แล้ววันที่สามแกก็ไปดูหนัง
- พ่อคะ ขอร้องล่ะ - ฉันก็ต้องหักซิ
- ไม่นะคะคุณผู้หญิง หนูไม่สบาย - เอาเงินเดือนเธอไป
ตั้งแต่พรุ่งนี้ไม่ต้อง ทำห้องน้ำแล้ว ฉันจะทำเอง
หยุดซักสองสามวัน ค่อยๆ คิด
- ให้หยุด ลูกทำอะไรน่ะ พิกุ - นะ
เงียบเลยค่ะ พ่อ
- ไม่ ไม่ ฉันรู้จักยัยนี่ดี - พ่อ เงียบเลยค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ
แต่งงานแล้วคุณไปอยู่บ้านไหน หนูจะไปทำงานด้วยค่ะ
แต่ไม่ใช่ที่นี่ ไม่ใช่ที่คุณเขายังอยู่นี่
ถึงตอนนั้น แกหมายความว่ายังไง ถึงตอนนั้น
ฉันจะอยู่นี่ไปตลอด แล้วเธอก็เหมือนกัน
แกไปเลย ไปจากนี่เลย
- หนูก็ไม่อยากทำงานที่นี่หรอก - พูดมาก พูดมาก
- ไม่มีใครให้งานแกทำหรอก - หนูกำลังไปแล้ว
- ไม่มีใครสอนให้หนูขโมยซะหน่อย - เดี๋ยวนะ
หนูไม่ใช้ขขโมย
ถ้าหนูจะขโมยนะ หนูขโมยเพชรไม่ดีกว่าเหรอ
หรือแล็ปท๊อปที่วางอยู่ตรงนั้น
- ขโมยไปทำไมที่ทำความสะอาดห้องน้ำ - เวรกรรม
ตั้งแต่เช้านี่ไม่ค่อยมีอะไรขยับเลย
แล้วยังจะมาเรื่องยัยนี่อีก
มีความสุขมั๊ยคะ
ห๊ะ
- มีความสุขมั๊ยคะ - ลูกน่าจะมีความสุขนะ
อย่างน้อยเราก็ไม่มีขโมย อยู่ในบ้านนี่
ตัวการทำให้ความดันขึ้นเลยครับ
เงียบไปเลยนะ
จะกังวลอะไรนักหนาล่ะ
- อีกสองสามวันมันก็มาบอกว่าขอโทษ - ไม่ใช่แบบนั้นค่ะพ่อ
ไม่ ไม่ ไม่ค่ะ นั่นไม่ใช่ประเด็น
นี่เป็นสาวใช้คนที่ห้าแล้ว ที่เราเปลี่ยนในช่วงสองเดือน
เราอยู่ในสังคมนะคะ พ่อ
เราต้องมีความสัมพันธ์ที่ดีกับ
บางคนเป็นอย่างน้อย
ความสัมพันธ์อะไร พิกุ
เราควรจะพาคนทำความสะอาดนั่น ไปเลี้ยงข้าวเย็นงั้นซิ
อย่าพูดไร้สาระค่ะพ่อ
ลูกมีปัญหาอะไร พิกุ
ปูดานอยู่นี่คอยช่วยลูกนะ
ตอนที่แม่ของคุณพาผมมานี่
เธอบอกว่าผมต้องทำงานให้ดี
ก็ได้ งั้นนายไปทำงาน ที่ออฟฟิศฉันเลยนะ พรุ่งนี้เลย
- เฮ้ พิกุ - อะไรคะ
ใจเย็นน่า!
ลูกจะไปไหนอีกล่ะ
- ให้พ่อทานอาหารเย็นตรงเวลานะ - พิกุ....
วันนี้ฉันไม่กินข้าวบ้าน
- พิกุ! - เธอไปแล้วครับ
ได้อนิเก็ต เดี๋ยวไปตอนสามทุ่มนะ
- ฉันไม่ได้ติดต่อใครเลย - โอ้ว
แต่เธอจำรีดาได้มั๊ย
- อืมมม - คนที่มีทรงผมตลกๆ น่ะ
- เออ นั่นแหละเธอแต่งงานแล้วล่ะ - โอ้ว
ช่าย แปลกใจเหมือนกัน
ว่าแต่ เธอเป็นไงมั่งล่ะ
ก็เหมือนเดิม งานของเกอร์เกิ้นนั่น
98.8.
- ดูนี่ซิ - แบบผมดูแล้วมันจะสูงขึ้นได้งั้น
หุบปากน่ะ
เมื่อเช้านี้เท่าไหร่นะ
- 98.4. - อืมม
ตอนเที่ยงคืน, ได้ 98.6.
- แล้วหลังจากนั้น - หลังจากนั้นก็ 98.8
เห็นมั้ยว่ามันสูงขึ้น
เป็นไข้เหรอคะ
98.8 ปกตินี่คะ
โอเค เดี๋ยวหนูโทรค่ะ
- มีอะไรมั๊ยอ่ะ - อ่อ ค่ะ ขอเวลาแป้บค่ะ
ได้ซิ ได้ ตามสบาย
พ่อกินไบรโอเนียสองหนค่ะ
พ่อบอกว่าอุจจาระแข็ง มีเมือกด้วยค่ะ
ไม่ค่ะ ตอนหลังพ่อบอกว่า ดูเหมือนเม็ดมะม่วงค่ะ ใช่ค่ะ
แล้วก็ไข้สูง 98.8
หืมมม โอเคค่ะ ขอบคุณมากค่ะ ขอบคุณ
เราจะสั่งอาหารกันได้รึยัง
ไม่อ่ะ จริงๆ ตอนนี้ ไม่รู้สึกหิวแล้วอ่ะ
ทำไมล่ะ
ไม่ล่ะ งั้นเธอสั่งเลยล่ะกัน
เดี๋ยวฉันไปสั่งพิกุก่อน แล้วจะกลับบ้านเลยนะ
ใช่ โอเค บ๊าย บาย
เขาไม่เคยดูหนังของ ซัทยาจิต เรย์ ซักกะเรื่อง
แล้วก็ไม่ออกเสียงโหวตด้วย!
แล้วฉันก็ยังทนเขาอยู่ได้
เธอพูดถูก นายนั่นมันงี่เง่า!
- พ่อโทรมารึเปล่า - ฮื่อ
ฮื่อออ
ทำไมเธอต้องทำแบบนั้นด้วย
แบบไหนกัน
ฉันบอกว่าพ่อโทรมา แล้วเธอบอกว่า "ฮื่ออ"
ก็ใช่ไง ฉันถามว่าพ่อโทรมารึเปล่า
แล้วเธอก็บอว่า 'ฮื่อ' แล้วฉันก็บอกว่า 'ฮื่ออ' ไง
- แล้วมีอะไรล่ะ - ใครตอบแบบนั้นกัน 'ฮื่ออ' อะไร
พ่อโทรมา เธอควรจะตอบว่า 'โอเค' ซิ
'ฮื่ออ' นี่มันอะไรกัน
ก็รู้ แต่เธอบอกว่าเธอบอกว่า 'ฮื่อ' ฉันก็เลยบอกว่า 'ฮื่อ'
เธอไม่ได้พูดงั้นซะหน่อย เธอบอกว่า 'ฮื่ออ'
ไม่เอาน่า พิกุ
ฉันแค่บอกว่า 'ฮื่ออ' มันผิดตรงไหนอ่ะ
พิกุพูดถึงเม็ดสีเหลือง
ใช่ ใช่ แต่หลังจากนั้น
- มันก็เป็นสีเขียวๆ ไม่ดำ ออกเขียวๆ - ครับ
เขียวออกเหลืองๆ หน่อย
ทำไมทั้งสองคนไม่ไปหา การ์ดสีมาซะเลยล่ะคะ
เขียวกี่เปอร์เซ็นต์ เหลืองกี่เปอร์เซ็นต์
อึยังไงก็เป็นอึค่ะ
- ไม่ต้องมายุ่งเลย! - แต่คุณปู่ครับ
ผมรู้เต็มหัวใจว่า
วันนึงคุณจะถ่ายได้คล่อง
- อย่างที่คุณอยากเลยครับ - ช่ายยยยยย
แล้วฉันก็จะตายอย่างมีความสุข ตายตาหลับ
ทำไมต้องมาพูดเรื่องตายกัน ตอนเช้าแบบนี้ด้วยคะ
ทำไมคุยกันเรื่องดีๆ กว่านี้ไม่ได้คะ
เรื่องตายมันไม่ดีตรงไหนล่ะ
ผมเปลี่ยนยาให้นะครับ
ใช้สลับกับอันนี้ได้ครับ
แล้วจำไว้อย่างว่า
ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น
หมายถึงออกมาข้างนอก อย่างเดียวนะครับ
ปาปปู้ นายต้องไปโมติเบิร์คแล้วนะ
- ไปถึงตามเวลานะ - ครับผม
มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ ว่าเมื่อไหร่เหมันต์จะมาถึง
- หน้าร้อนนี้ลำบากเนอะ - ผมไม่ได้ทำนะ
ฉันบอกเหรอว่าเป็นเพราะเธอ
งั้นบอกผมทำไมล่ะ
เพราะเธอนั่งอยู่นั่น ฉันก็เลยพูดน่ะซิ
งั้นคิดซะว่าผมไม่อยู่ตรงนี้ จะได้ไม่ต้องพูด
พูดกับเธอนี่ไร้ค่าจริงๆ
งั้นก็ไม่ต้องพูด กลับบ้านซะ แล้วพรุ่งนี้ก็ไม่ต้องมา
ทำไมถึงไม่ต้องมาล่ะ
เพราะผมกำลังพยายาม จะทำงานอยู่นี่ไง
โดนไล่ออกแล้วยังทำหยิ่งอีก
ย้ำให้มันได้อะไรขึ้นมานะ
ทำไมชอบย้ำแผลผมจัง ทั้งที่ผมพยายามจะลืม
แต่มันคือความจริง
แท็กซี่ฮิมาชัยครับ ครับ
ไม่ ไม่นะโรซี่ ฉันเข้าใจ
แต่คุณพิกุของเธอบอกว่า ไม่ต้องการแท็กซี่จากที่นี่แล้วน่ะ
ฉันเลยไม่ส่งไป
ก็ได้ จะส่งไปเดี๋ยวนี้
เฮ้ ตาใครต้องไปส่งคุณ ที่จิตรานจันทร์วันนี้นะ
ทำไมเงียบกันหมดล่ะ
เธอเป็นลูกค้าประจำ พวกนายยังไงก็ต้องทน
ถึงเธอจะให้ขับเร็ว พวกนายก็อย่าทำตามซิ
เธอจะบังคับพวกนาย พวกนายคิดเองไม่เป็นกันรึไง
ก็เห็นอยู่แล้วว่าไม่มีใครอยากไป จะไปบังคับทำไมล่ะ
เดี๋ยวนะ แม่อย่ามาทำพูด เป็นประธานสหภาพแถวนี้เลย
อะไรนะ
นานนู เอารถออกเลย
แล้วฉันรู้นะว่าแม่กับลูกสาว กำลังรวมหัวทำอะไรกันอยู่
ผู้หญิงคนนั้นนั่นน้องสาวเธอนะ
งั้นก็เหอะ ต้องระวังไว้บ้างล่ะ
- ว่าอะไรนะ! - ใช่ ทั้งสองคนนั่นล่ะ
น้าครับ เป็นไงมั่ง
- ดีจ้ะ - เออ
- เฮ้ บาสคอร์ ดา เป็นไงมั่ง - มาจนได้
- ถ่ายออกรึยัง - หวัดดี อีชา
- สวัสดีครับ - สวัสดี
ยาหวานๆ นั่นไม่ช่วยหรอก ลองแพทย์ทางเลือกซิ
- พวกไม่รู้หนังสือ - หวัดดีจ้ะ
สุขสันต์วันเกิดจ้ะ น้องสาว
เล่ามา เล่ามา มีอะไรใหม่ๆ มั่ง
ไม่มีอ่ะค่ะ ทุกอย่างเหมือนเดิม
ไปเที่ยวมาเป็นไงมั่งคะ
ชิมลาสุดยอดจริงๆ เธอต้องไปให้ได้นะ
ไปผ่อนคลาย
อ้าา แกะหอมจริงๆ
ว่าแต่ ลุงไปไหนล่ะคะ
ทำไมหน้าบวมแบบนั้น เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ก็เธอยังไม่ได้แต่งงานไง มันก็เลยเป็นแบบนี้
ไม่เห็นมีอะไร หรือว่าฉัน พลาดอะไรไป พิกุ
หนูยังไม่ได้บอกซักหน่อย ว่าอยากลาหยุดยาวๆ
แต่ถ้าซักสองสามวัน ก็อาจจะไปไหนได้บ้าง
สิทธิ์ของพิกุนะ
คนปกติธรรมดก็ต้องการพักบ้างล่ะ
- ไปพักผ่อน - ฮู้ย ไร้สาระ
ถ้าคนเราไม่ผ่อนคลายที่บ้านตัวเอง
กับครอบครัวตัวเอง แต่ต้องไป จ่ายเงิน
ซื้อตั๋วรถไฟหรือเครื่องบิน เพื่อที่จะไปโรงแรมไกลๆ
แล้วไปใช้เครื่องนอนร่วมกับคนอื่น
- เพื่อจะให้รู้สึกผ่อนคลาย - ใช่
ก็ต้องโทษพวก บริษัทนำเที่ยวพวกนั้นล่ะ
ทุกอย่างมันอยู่ในหัวนี่
น้าบอกเลยนะ หาผู้ชายดีๆ
หนูมีเซ็กส์บ้างรึเปล่าจ๊ะ
คู่ของหนู ซาแย็ตใช่มั๊ย
มันคือความต้องการนะ
ค่ะ มันคือความต้องการ
แต่มันไม่ใช่ทางออกที่ถาวรนะ
ทำไมเธอทั้งสองคนไม่แต่งงานล่ะ
น้าคะ ไม่รู้เหมือนกัน หนูก็ไม่แน่ใจในตัวเขาเหมือนกัน
อ้า.. หัวข้อไร้สาระนั่นอีกแล้ว
ไม่รู้หรือไงว่าคำว่า แต่งงานในบ้านนี้เป็นคำหยาบนะ
มีแต่คนไอคิวต่ำเท่านั้นแล่ะ ที่แต่งงาน
หมายความว่าฉันไอคิวต่ำซิ น้องสาวฉันก็ไอคิวต่ำซิ
- ทุกคนในโลกนี้น่ะ - สวัสดีครับ
- พิกุ - แต่งงานนี่ไอคิวต่ำเหรอ
- หวังว่าเธอคงสบายดีนะ - ดีครับ
เทเลแกรม ในช่วง 30 วันที่ผ่านมา
อ้า ดีจัง!
ไม่มีอะไรเหมือนข่าวโคลกัตตาเลย
- ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลย - อย่านะคะ
- อย่าเสียเวลาเลยค่ะ - อีกละ
มีสุขมีทุกข์ร่วมกัน
มันแปลว่าไอคิวต่ำงั้นเหรอ
ไม่ได้ใส่เกลือเลยรึไงเนี่ย
เขาซ่อนกระปุกเกลือทุกวันเลยครับ วันนี้ก็ด้วย
การดูแลความดันที่ดีที่สุด คือการหลีกเลี่ยง
แต่เราไม่ได้เป็นความดันด้วยนี่!
เลิกเอาไปซ่อนซะที
เปลี่ยนเรื่องอีกละ
น้องสาวฉันก็ไอคิวต่ำงั้นเหรอ
ไม่ใช่แค่เรื่องท้องผูกเท่านั้นนะคะ พ่อมีปัญหาเรื่องผู้หญิงอีกด้วย
ไม่ ไม่ใช่เรื่องผู้หญิงหรอก แต่เรื่องความคิดนี่ซิ ที่ทนไม่ได้
น้องสาวเธอก็เหมือนกัน ชีวิตมีแค่อยากจะทำให้ฉันพอใจ
นั่นคือเป้าหมายอย่างเดียว ไม่มีอย่างอื่นของตัวเอง
ฉันอยากให้เธอไม่ต้องพึ่งใคร แต่ไม่ซะล่ะ
เธอยอมแพ้เพื่อที่จะรับใช้ฉัน
- แล้วมันผิดตรงไหนล่ะ - ทุกอย่างนั่นแหละ!
โยนความเป็นตัวของตัวเอง ความรู้ ความเคารพในตัวเอง สติปัญญา
ลงกองไฟไป แล้วถือคำมั่นเจ็ดข้อนั่น
แล้วก็ให้มันนำชีวิต
นั่นคือการตัดสินใจของคนไอคิวต่ำน่ะ
ฉันไม่อยากให้พิกุตัดสินใจอย่างนั้น
อย่างน้อยก็ขอล่ะ อย่าพูดแบบนั้นในวันเกิดน้องสาวเลย
ตอนที่เธอมีชีวิตอยู่ เธอก็ไม่มีความสุข
ตอนที่เธอกำลังจะตาย เธอก็ไม่มีความสุข
ถึงแม้ว่าหลังจากที่ตายแล้ว ก็ยังไม่มีความสุขอีก
พ่อเป็นคนหัวใจด้านชาจริงๆ นะคะ
พิกุ แม่เธอเป็นเมียฉัน ฉันจะพูดยังไงก็ได้
แต่เธอรักคุณนะคะ
ฉันก็รักเธอและก็ยังรักอยู่
พ่อถึงได้วิจารณ์แม่งั้นเหรอคะ
เพราะฉันเป็นคนชอบวิจารณ์ต่างหาก
ตรงอย่างร้ายและจริงใจ
ฉันจะคิดยังไงกับเธอก็ได้ เรื่องของฉัน
แต่ไม่ได้แปลว่าฉันไม่ได้รักเธอ
เสื้อเชิ้ตตัวนี้ที่ใส่อยู่เนี่ย
เธอให้เป็นของขวัญวันเกิดฉัน
ฉันถึงใส่ให้เธอวันนี้ไง
พิกุ หาผู้ชายที่เหมาะสม แล้วแต่งงานซะเถอะ
ฉันดูแลตัวเองได้
ไปจากบ้านพ่อหลังจากแต่งงานแล้ว
แล้วไปอยู่บ้านผู้ชายอื่น
แล้วไปดูแลเขา งี่เง่าจะตาย
-พ่อให้ชีวิตลูกใช่มั๊ย - ใช่ค่ะ
งั้นบอกมา พ่อให้ชีวิตลูก
- ใช่ค่ะ พ่อ - แล้ว
พ่อไม่เคยหนีลูกไปไหน ตอนนี้พ่อก็เป็นลูกของลูกแล้ว
ลูกก็ต้องทำเหมือนกันซิ
ผมเห็นด้วยกับปรัชญาชีวิตของ บาสคอร์ ดา นะ
น้องสาวฉันทนคุณเป็นปีๆ ได้ยังไงกันนะ
ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเธอตายเร็ว
คุณต้องทำให้เธอเป็นความดันแน่ๆ เลย
ฉันทำให้เธอ พิกุ แล้วก็ศรีวาสถาวา เป็นความดันหมดแหละ
แล้วตายกันหมดมั๊ยล่ะ
- เอาไอศกรีมหน่อยมั๊ยคะ - เอาหน่อยก็ดี
เห็นชัดๆ ทำไมฉันไม่ได้มั่งล่ะ
อย่าไปใส่ใจที่พิกุพูดเลย เธอไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นหรอก
ไม่นะ เธอว่ามาก็ถูก เดี๋ยวเอาบิล นี่ให้ฝ่ายบัญชีก็แล้วกัน
- จะได้จ่ายเงินออกมา - แน่นอน
ว่าแต่ แม่นายเป็นไงมั่ง
ไม่รู้ว่าเกิดมาในครอบครัวนี้ ได้ไงเหมือนกัน
ตอนนี้กำลังรอที่จะได้ออกไปพ้นๆ
ว่าแต่บอกหุ้นส่วนนาย ให้ไปจัดการเรื่องให้เรียบร้อยนะ
ไม่ก็ต้องทำตัวให้คุ้น กับการใช้รถสาธารณะล่ะ
ทำไมไม่บอกเธอเองล่ะ
สวัสดีพิกุ
พิกุ
- สวัสดี - ทุกอย่างโอเคนะ
ช่าย
- ฉันรู้ทุกอย่างเป็นเพราะคนขับฉัน - ไม่เป็นไรหรอก
ฉันไม่มีเวลาคุยเรื่องนี้หรอก
งั้นฉันควรจะมาเมื่อไหร่ล่ะ
- มาทำไมล่ะ - มาคุยเรื่องคนขับนี่ไง
คุณคุยกับซาแย็ตแล้วใช่มั๊ย
ก็ใช่ แต่
งั้นก็ไม่มีอะไรแล้วสิ
แล้วเจอกัน
บาย
คุณต้องปล่อยๆ พิกุมั่งนะ
ฉันค่อนข้างเป็นห่วงเธอนะ
ถ้าเป็นห่วงนัก แล้วเธอแต่งงานทำไมล่ะ ทริช
- ว่าไงนะ - หลังจากที่แม่ของพิกุตาย
พิกุต้องการเธอ
งั้นฉันควรจะย้ายมาอยู่นี่ ทั้งๆ ที่อิชายังอยู่บ้านนี้ซินะ
แล้วมาแต่งงานกับคุณ
แค่เพราะน้องสาวฉันตายแล้ว
มีแต่เธอเท่านั้นแหละะ ที่มีความคิดปัญญาอ่อนแบบนี้ได้
ทั้งพิกุแล้วก็อิชา ไม่เคยสำคัญสำหรับเธอเลย
ฉันก็แค่อยากบอกว่ามันน่าเศร้า
เพราะงั้นคุณเลย ไม่ชอบขี้หน้าฉันงั้นซิ
ไม่หรอก ฉันมีหลายเหตุผล ที่ทำไมฉันไม่ชอบเธอ
แต่อย่าไปใส่ความคิดงี่เง่าเรื่อง การแต่งงานให้พิกุก็แล้วกัน อย่านะ
มาแล้ว มาแล้ว
คุณปู่ไม่อยากเจอนาย กลับไปะ
บอกเขาด้วยว่าฉันไม่ได้มาเพื่อ คุยเรื่องขายบ้านที่โคลกัตตา
งั้นนายมาทำไม มาเพราะอยากรู้ว่า ท้องฉันเป็นไงงั้นเหรอ
สวัสดีตอนเย็นครับ ท่านเป็นยังไงบ้าง
จริงๆ แล้ว ผมเจอช่างก่อสร้างเมื่อวานนี้ครับ
เขาพร้อมที่จะเจรจา
ผมใช้เงินผมซื้อตั๋วเครื่องบินไป
ผมโทรหาพิกุ เธอบอกให้ผมมาครับ
- นายก็รู้ว่าฉันตัดสินใจยังไง - ท่านครับ พยายามเข้าใจด้วยครับ
ไม่จำเป็นต้องมาคุยเรื่องเก่า ซ้ำแล้วซ้ำอีกหรอก
- ไป! - นี่เป็นโอกาสทองนะครับ
ดีลสุดยอด ทุกอย่างต้องทำให้สำเร็จนะครับ
ระหว่างที่ท่านยังอยู่
แล้วท่านก็จะสงบสุข
- ฟังนะ ปูดาน - ครับ คุณปู่
นายยังไม่ชงชาให้ท่านอีกเหรอ
กำลังจะครับ
ไม่จำเป็น ไม่จำเป็น!
ปิดประตูตอนที่เขากลับออกไปแล้วด้วย
แล้วอย่าเปิดอีก ถ้าเขากลับมาอีก
น่ารำคาญจริงๆ
โอ้ ดูถูกกันจังเลย!
ผมพยายามที่จะเจรจากับช่างแค่ไหน
แล้วท่านทำกับผมอย่างนี้เหรอครับ
ผมจะบอกพิกุ
- เธอรู้ดีว่าเป็นไง เธอไม่สนใจ บ้านของท่านหรอก - บอกไปเลย
แม่ง
ผมกดกริ่งอยู่เป็นชั่วโมง
คนแก่ไร้ค่า เสียเวลาจริงๆ
126/88 ปกตินี่คะ
ท่านเป็นไงมั่งครับ
ร้ายแรงมาก ความดันปกติ
ไม่ขำนะ พิกุ
- นั่ง นั่ง - สวัสดีครับ
ไอ้งี่เง่านั่น โนเบนดู
เมื่อคืนมันมาคุย เรื่องขายบ้านอีกแล้ว
ฉันจะไม่ขายบ้านนั้น
- เรื่องเยอะจะตายบ้านนั้นน่ะ! - อะไรนะ
มีแต่เรือง!
พ่อบอกแล้วว่าจะไม่ขายจัมปาคุณ
เดี๋ยวปีนี้พ่อจะไปโคลกัตตา
พ่อตัดสินใจแล้ว ไม่ต้องคุยแล้ว!
ก็ดีค่ะ ไม่ต้องคุยกันแล้ว
บอกโนเบนดูด้วย ว่าไม่ต้องมานี่อีกแล้ว
มันจะมีอะไรนักหนา ถึงต้องเป็นขนาดนี้
เป็นอะไรนักหนา แหงซิ ฉันเป็นคนอ่อนไหวไง
ถ้าคุณเป็นคนอ่อนไหว น้องสาวฉันก็คงมีความสุขสิ
ฟังนะ สาวน้อยดัตต้า ฉันรู้ว่าเธอเล่นเกมโทษคนอื่นยังไง
และฉันกลัวจริงๆ ว่าพิกุจะเป็นเหมือนเธอ
บานเนอร์จีของเธอเป็นยังไงนะ อ่อ ฉันรู้แล้วล่ะ
โมนิ บานเนอร์จี น้าเธอคนนั้น
ทั้งวันเธอได้แต่วิ่งหาชั้นนอน ชิ้นน้อยๆ
- แล้วไม่มีเสื้อชั้นในด้วย! - จริงอ่ะ น้า!
แม่คะ แม่ก็ทำเหมือนกันแหละ
เฮ้ เงียบไปเลยนะ!
ฉันทำแบบนั้น เฉพาะตอนที่อยู่ที่บ้านคนเดียวนะ!
ไงก็เหอะ มันมีประโยชน์อะไร
ที่จะวัดความดัน 100 หนต่อวันน่ะ
อะไรที่โนเบนดูมาแล้วมาพูด ที่ทำให้เธอประสาทได้ขนาดนี้นะ
มันเป็นปัญหาเกี่ยวกับอายุแน่ๆ
แล้วมันผิดปกติตรงไหนล่ะ
- ถ้าความดันฉันขึ้นสูงปริ๊ดล่ะ - แล้วไงอ่ะ
ทุกคนมีปัญหานั่นนี่ทั้งนั้น ในชีวิตอ่ะ
ถ้าพ่อไม่ได้ถ่ายซักวัน
ก็ไม่เห็นจะต้องประสาทกิน ขนาดนี้เลย!
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับคุณซะหน่อย
คุณก็แค่เข้าวัยทองเท่านั้นแหละ
ผู้ชายก็มีวัยทองเหมือนกันนะ
โอ้ อย่าไปใส่ใจที่เธอพูดเลยครับ
- เดี๋ยวนะ - อะไรครับ
ฉัน วัยทองอ่ะนะ
ไม่มีทางหรอกครับ ดูนี่นะครับ คนนี้ซาโก
เขายังขี่จักรยาน ถึงแม้ว่าจะอายุ 99 แล้ว
- เพิ่งตายเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว - เขาตายยังไงอ่ะ
หัวใจวาย มะเร็ง สมองถูกทำลาย
ไม่ได้เขียนบอกไว้ครับ
คนที่ขี่จักรยานตอนอายุ 99 ได้ เขาจะป่วยจากอะไรได้นะ
เฮ้ หยุด หยุด หยุดก่อน
ขอฉันลองหน่อย
- นี่จักรยานของเธอเหรอ - ครับท่าน
ขอขี่แถวๆ นี้หน่อยนะ
ท่านครับ ผมจะไปสายนะครับ
- โอ้ไม่นะ! - เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว
ระวังด้วยครับ
อีกแป็บนึงนะ
ผมต้องไปบ้านอื่นอีกครับ ท่าน
น่า ฉันรู้น่า ไม่เป็นไรหรอก
เดี๋ยวคุณจะด่าผมซิครับ
ระวังครับ
- อย่าดันซิ ฉันกำลังเลี้ยงตัวอยู่ - ระวังครับ
เฮ้ อย่าดันซิ เดี๋ยวจะเลี้ยวแล้ว
ระวังครับ
อะไรกัน
ซันจูกำลังจะมาคุย เอาล่ะ
ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ ไม่ก็ไปที่โน่น
ทำไมล่ะครับ ชุดนี้มันเป็นไงเหรอ
แล้วเขาก็ไม่ได้จะขอให้แม่ กลับไปกับเขาซะหน่อย
ดูซิ เขาว่าอะไรน่ะแม่
อย่างน้อยเราก็เรียกเงิน ค่าให้จบเรื่องได้นี่
แหม เขาก็ทิ้งแม่ไปแล้ว จะไปให้เงินค่าจบอะไรอีกล่ะครับ
แม่ก็ต้องมีชีวิตอยู่ อย่างมีศักดิ์ศรีให้ได้ซิครับ
เธอก็แค่หงุดหงิด แล้วก็
เธอไม่อยากให้ใครมีความสุข แม้แต่ฉัน
ถ้าห่วงเรื่องมีความสุขนัก ก็
ขโมยแหวนเพชรของแม่ผัว มาให้แม่ตัวเองทำไมล่ะ
ไม่ได้ขโมยแหวนเธอซะหน่อยนี่
แล้วเขามีอะไรซะที่ไหนล่ะ
รู้จักคำว่าซื่อสัตย์ กันมั่งมั๊ยเนี่ย
หลอกลวง หักหลัง ไม่เคยทำให้ใคร มีความสุขหรอก รู้มั่งมั้ยอ่ะ
อย่างกับว่าเธอสูงส่งนักล่ะ
จริงด้วย ถ้าสูงส่งมากนัก ทำไมโดนไล่ออกจากงานล่ะ
ไร้สาระจริงๆ !
ฮัลโหล อีกแล้วเหรอ ฮอนด้า ที่ไหนนะ
อะไรกัน รถแท็กซี่โดนชนอีกแล้วเหรอ
ใครเป็นลูกค้านะ
พิกุอีกแล้วเหรอ
คนขับรถสามคนลาออกไปแล้วนะ
ฮัลโหลซาแย็ต ฟังนะ แท๊กซี่อีกคันโดนชนอีกแล้ว
ไม่นะ เราต้องจัดการ เรื่องนี้กันแล้วล่ะ เพื่อน
โอเคนะ เจอกันพรุ่งนี้
- ไม่ได้เล่นมานานแล้วซิ - ช่าย
จะกลับไปซาอุเหรอ
ไม่อีกต่อไปแล้วล่ะ
อ่ะ พิกุอยู่นี่ด้วย
- นึกว่าจะใช้รถสาธารณะซะอีก - ไม่ใช่ความผิดของฉันซะหน่อย
- ไปกันได้รึยัง - คนขับรถ ฉันทำให้ช้าล่ะซิ ใช่มั้ยล่ะ
เธอคุยกันไปก่อน ฉันไปหยิบแล็ปท๊อปก่อน
นะ ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม อาจจะคนขับที่รู้จักกันดี
เธอปลอดภัยแน่
พวกเขาไม่ใช่แค่ฟังเธอ
- แต่เขากลัวเธอกันด้วย - ไม่ใช่อย่างนั้นซะหน่อย
งั้นเรื่องฮอนด้ามันยังไงกันล่ะ
ฉันสายแล้ว ก็เลยให้เขาขับเร็วๆ หน่อย
ก็เร็วปกติ แต่เขาก็ชนจนได้
แต่หนนี้เธอก็ไม่ให้เขาหยุด พอชนแล้ว เหมือนเดิม
และถึงแม้ว่าจะเป็นอย่างนั้น ตำรวจเดลลีก็ฟังเฉพาะผู้หญิงด้วย
ไม่ว่าใครจะผิดก็ตาม
เธอหมายความว่าฉันให้เขา ทำผิดกฎหมายล่ะซิ
ไม่ ไม่หรอก ฉันไม่มีปัญหาหรอก เรื่องทำผิดกฎหมายน่ะ
ตราบใดที่ไม่มีใครบาดเจ็บ
ไม่ว่าไงฉันก็ส่งรายงานความเสียหาย ให้ออฟฟิศเธออยู่ดี ไม่เป็นไรหรอก
เป็นซิ ฉันใช้รถสาธารณะก็ได้ ฉันจัดการตัวฉันได้
ไม่เอาน่าพิกุ เขาก็พูดไปงั้นเอง
เขามีคนขับรถดีๆ อยู่หลายคน
ฉันผิดงั้นซิ
ฟังนะ ประเด็นคือ ทุกอย่างเหมือนกัน
เธอไม่ชอบพวกเขา พวกเขาก็ไม่ชอบเธอ
เขาบอกอย่างนั้นเหรอ
ไม่หรอก แต่มันก็ไม่สำคัญ
เพราะมันคือความจริง
หมายความว่า
ต้องไปล่ะ
โอเค
ไม่จำเป็นต้องใช้รถเมล์หรอกนะ
แล้วเจอกัน
หยาบคายชะมัด
อย่าเพิ่งคิดไปเองน่า
แหงดิ เขาเป็นเพื่อนเธอนี่ ก็ต้องเข้าข้างเขาซิ
ไม่ใช่อย่างนั้นซะหน่อย
นั่งซิ
รู้อะไรมั้ย
- อะไรล่ะ - ฉันอยากพัก
อะไรนะ
ฉันไม่มาออฟฟิศซักสองสามวันนะ
แต่เรามีประชุมนะ
พิกุ ฉันจะบริหารบริษัทยังไงล่ะ
พิกุ ฟังนะ
ไปซาเก็ต
- พิกุ! - ค๊า
ในโถส้วมไม่มีน้ำน่ะ
ปูดาน ฉันบอกกี่หนแล้ว
ว่าไม่ให้เอาใบชาเทใส่อ้างล้างจาน
ได้ยินมาว่า คนขับรถออกจากงานเหรอ
ทำไมไม่เก็บอีกคนไว้ล่ะ
งกไง พวกเรางก มีไรป่ะ
เฮ้ พิกุ มานี่เลย อยู่นี่้ทั้งแก็งค์เลย
ไม่ล่ะ ฉันไปไม่ได้ พวกเธอตามสบายนะ บาย
ฮาโหล
ฉันไม่ต้องการแท็กซี่ของเธอ
ฉันละอายใจถ้าเธอจะไปรถสาธารณะน่ะ
บอกแล้วไงว่าไม่เอาแท๊กซี่
ฉันจะโทรไปเองถ้าต้องการ ขอบใจนะ
เราคุยกันเรื่องคนขับก็ได้นี่นา
วุ้ย แม่ง
โอเค ขอบคุณมาก
- พิกุ - คะ
เราต้องไปงานเลี้ยงของโชบิเย็นนี้
จองแท๊กซี่ยังอ่ะ
นั่นไงมาแล้ว
ครับ ฮิมาชัยแท็กซี่ครับ
ซี 124 ซีอาร์ปาร์ค สองทุ่มตรง
บอกแล้วใช่ม๊า ว่าเธอต้องใช้
- สวัสดี - ขอบคุณนะ
- ขอบคุณมาก ที่รัก - นี่ครับ
- สวัสดี - ยินดีกับโอกาสครบรอบนะครับ
ขอบคุณมาก
บาคุ ดาร์ เธอต้องดื่มกับฉัน หน่อยนะวันนี้
- น้าคะ เขาดื่มไม่ได้ค่ะ - อ่ะ
ฉันถึงบอกว่าไม่ไงล่ะ
น่า นี่วันครบรอบของฉัน
เขาดื่มไม่ได้หรอกค่ะ
ไม่รู้จักซะแล้ว!
นั่นซิ ต้องอย่างนั้นซิ ดื่ม
อย่างน้อยอาหารก็
- นายคนนั้น - แบบว่า
โชรบ โชรบ
- ขอตัวนะครับ สาวๆ - มา มา
- สวัสดีครับ - สวัสดีจ้ะ
- เธอรู้จักบาสคอร์ใช่มั๊ย - ครับ ครับ
แล้วนี่ลูกสาวของ บาสคอร์ ดา
- สวัสดีค่ะ - ครับ
พิกุ
โชรบมีบริษัทที่ซานฟรานซิสโก แล้วยังโสดนะ
กำลังวางแผนการแต่งงาน ครั้งที่สี่อยู่เหรอ
- ไม่ - สุนิตา หวัดดี หวัดดี
- คุณทำงานอะไรคะ - มีห้องแสดงงานศิลปะของตัวเองครับ
ดีจังค่ะ
แล้วคณล่ะ
ฉันทำงานบริษัทสถาปัตย์ค่ะ
เธอวางแผนจะแต่งงานมั้ย
- พ่อคะ - ผม
ผมยังโสด แล้วถ้าเจอผู้หญิงดีๆ ทำไมจะไม่ล่ะครับ!
ผู้หญิงดีๆ น่ะ
แต่เธอขี้หงุดหงิด เหมือนฉัน
แล้วเธอก็ไม่ใช่สาวบริสุทธิ์ ใช่มั้ยพิกุ
- พ่อคะ - ไม่ ไม่ ไม่ซิ
เธอหมายความว่าไงที่ว่า 'ดี' น่ะ
เธอมีธุรกิจของตัวเอง
- เธอหาเงินได้เอง มีเซ็กส์ได้เอง - พ่อคะ
ต้องการหลักฐานมั่นคง และคนที่อารมณ์ไปด้วยกันได้
งั้นตามที่เธอว่ามา เธอก็ 'ดี' งั้นใช่มั้ย
- พ่อคะ - ผมว่า มันแล้วแต่น่ะครับ
- แล้วแต่อะไร - หนูไปก่อนล่ะ
ไปไหนล่ะ
- เดี๋ยวน้าจะไปส่งพ่อเองนะคะ - น้าคะ
อ่ะ งั้น เธอว่าอะไรนะ
ผมบอกว่า มันแล้วแต่ครับ
ว้าววว
เอาล่ะ
ไม่ต้อง ไม่ต้อง ปล่อยฉัน
พ่อคะ ดึกแล้วนะคะ
พี่สาว
ผมพยายามปลุกคุณตั้งแต่ตอนตีสี่
แต่คุณไม่เปิดประตู
ผมเลยโทรหาคุณหมอศรีวาสถาวา
ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงนะ
มีหายใจสั้นๆ ชีพจรตก แค่นั้นแหละ
หมอมุกเคอรี่ให้ยาแล้ว เขาไม่เป็นไรหรอก
ตอนนี้เขาไม่เป็นอะไร
อายุขนาดนี้ เราอย่าเสี่ยงเลยดีกว่า
จัดการทดสอบให้เสร็จ
- ต้องทำนะ - ได้เลย วันนี้นะ
เป็นไงมั่งหนุ่มน้อย
ทำไมทุกคนอยู่บ้านกันหมดล่ะครับ
ทุกอย่างโอเคครับ ลุง เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ไม่มีอะไรร้ายแรง เขาสนุกมากไปหน่อย ไม่ย่อยน่ะ
- งั้น - เป็นเพราะเธอคนเดียว
โอเค
เขาไม่เป็นอะไรหรอก
ช่าย ยกเลิกประชุมทั้งหมดด้วย
ฉันจะไม่เข้าไป
ปูดาน ทำอาหารกลางวันง่ายๆ นะวันนี้
เอาใส่กระทะเลย
ที่ไหนครับ
บนหัวฉันมั้ง! บนเตาสิยะ
ฉันจะไป
ฉันจะไปโคลกัตตา
พิกุ
ไอ้งี่เง่าโนเบ็นดู
- ฉันจะไม่ขายจัมปา คุณ - เป็นไงมั่งครับ
- โอ้ แม่ - พ่อ
ฉันจะไปโคลกัตตา
พ่อคะ
ไม่ค่ะ ลุง หนูไม่กังวลแทนเขาหรอก
มันไม่ได้มีอะไรแตกต่าง สำหรับเขาหรอก
ถ้าเขาอยากจะไป เขาก็จะไป เขาไม่สนใจคนอื่นหรอก
จะให้ฉันทำยังไงล่ะ
จะต้องเขียนบนกระดาษปั๊มตรามั้ย ว่า
ฉันจะไม่ตายระหว่างการเดินทางนี้ อย่างนั้นได้ใช่มั้ย
ดูสุขภาพเขาซิ
เลิกพูดเรื่องเหตุผล
จากนี่ไปสนามบิน แล้วก็จากนั่นไปโคลกัตตา
- มันมากไปนะ ดาดา - บินเหรอ
ใครบอกว่าฉันจะบินล่ะ
- เดี๋ยวฉันก็หัวใจวายพอดี - ขอชาฉันหน่อย
ความดันขึ้นลงที่ความสูงขนาดนั้น
ห้องน้ำก็ทำให้หัวใจวายได้ ความกังวลก็
ไม่ค่อยดีกับสุขภาพเท่าไหร่
แน่นอนว่าหนูไม่ไปรถไฟเด็ดขาด
รถไฟเหรอ ไม่มีทาง ไม่มีทาง ไม่มีทาง
รถไฟเขย่าข้างในไปมาหมด
ท้องผูกกันพอดี
ไม่ใช่ทางเลือกที่ดีเลย
คุณเพิ่งลุกจากเตียงไหว เมื่อห้าวันก่อนนี่เองนะ
คุณอาจตายได้นะ นั้นมันคืนครบรอบของฉันนะ
แล้วทำไมเขาดื่มแล้วก็ เต้นขนาดนั้นนะ
แล้วพอกลับบ้านมา
ก็ดื่มอีก ปูดานเธอเอาเหล้าให้เขาได้ไง
พิกุ เธอก็ไม่ได้ใส่ใจเลย
ตาแก่นี่เริ่มเลอะแล้วนะ!
ไม่ต้องยุ่งได้มะ
ไม่มีใครถามเธอซะหน่อย
ฉันเป็นห่วงก็เพราะ คุณเป็นสามีของน้องสาวฉัน
แต่น้องสาวเธอก็ตายไปแล้ว งั้นเงียบไปซะ
เฮ้ ศรีวาสถาวา
มันมีอยู่ทางนึง ฉันคิดออกแล้ว
ผมก็คิดเหมือนกัน
คุณอาจจะเหนื่อยหน่อย
แต่คุณหยุดที่ไหนก็ได้ แล้วลงเดิน
ถูกต้อง ถูกต้อง ถูกต้อง
ถ้าเป็นแบบนั้น ทุกอย่างก็ควบคุมได้
- ตามแต่ฉันสะดวก - ช่าย
หมายความว่า
หมายความว่า ไม่มีอะไร เรียบร้อย ตัดสินใจแล้วไง!
ใครจะไปส่งคุณผู้หญิง จากซีอาร์ปาร์คไปโคลกัตตา
วันหลังจากเช้านี้ ตอนตีสี่ครึ่ง ตาใครน่ะ
ไม่เอาน่า เธอไม่ได้ใจร้ายซะหน่อย งั้น ดาร์นี่ รามก็แล้วกัน
เอารถคันที่มีที่ใส่ของข้างบนไป
- เอานี่ รับนี่ที่ - เอาให้ผมเลยครับ
นี่ นี่
- ปูดาน - ครับ
เอากระเป๋าเดินทางที่เก็บในโรงรถ อีกสองใบออกมาที
โอเค
- ปูดาน - ครับ
มันใส่ในกระเป๋าเดียวไม่หมดอ่ะ
เอามาอีกใบซิ
เดี๋ยวเขาก็มาแล้ว
คนขับเธออยูไหนอ่ะ
ฉันว่าเขากำลังไปแหละ
ไม่ก็หยุดเติมน้ำมันนะ
ฉันโทรตั้งแต่ตีสี่แล้ว! นี่มันตีสี่ครึ่งแล้วนะ
เดี๋ยวขอเช็คก่อนนะ
เบอร์ที่คุณเรียกอยู่ ถ้าไม่ปิดเครื่อง
ก็ลองโทรใหม่
ฉันบอกแล้วไง ว่าพ่อจะไปด้วย
พ่อแก่แล้วนะ
- ให้พ่อพูดเอง แล้วพ่อยังไม่แก่นะ! - พ่อคะ
โทษทีพิกุ ฉันติดต่อคนขับ ไม่ได้ซักกะคนตอนนี้ งั้น
เรารอมาสองชั่วโมงแล้วนะ แล้วกระเป๋าก็จัดไว้หมดแล้วด้วย
แล้วจะมาบอกว่าไม่มีคนขับงั้นเหรอ
ฟังนะ ฉันก็พยายามอยู่ ขอเวลาฉันหน่อยซิ
ถ้าเธอไม่รู้ว่าต้องทำธุรกิจยังไง
แล้วจะรับจองไปทำไมกัน
ตะโกนแล้วมันช่วยอะไรได้ห๊ะ
พูดดีๆ ไม่ได้รึไงนะ
แล้วนี่ก็คืออีกเหตุผลว่า ทำไมไม่มีใครอยากขับรถให้เธอ
- เข้าใจมั่งมั้ยเนี่ย - ก็น่าจะบอกความจริงซะตั้งแต่แรก!
เหรอ ฉันเองก็ไม่รู้หรอก
ว่าพอคนขับได้ยินชื่อเธอ เขาก็หนีกันหมด!
โธ่เว้ย
เบอร์ที่คุณเรียกอยู่ ถ้าไม่ปิดเครื่อง
ก็อยู่นอกเครือข่ายสัญญาณ
กรุณาลองโทรใหม่อีกครั้ง
อ้าว นึกว่าไปกันตั้งนานแล้วซะอีก
- เกิดอะไรขึ้นล่ะ - คนขับไม่โผล่มาน่ะซิ
ก็ดี งั้นเดี๋ยวไปเครื่องก็แล้วกัน
- แผนงี่เง่าก็จบอย่างนี้แหละ - ใครถามเธอกัน
นึกว่าจะมีไรออก ก่อนเดินทางซะอีกเนี่ย
น่าจะทำให้สบาย ระหว่างเดินทางซะหน่อย
แต่ไม่ซะล่ะ ตอนนี้แข็งอยู่ข้างในแหละ
ให้รอสายอยู่ 10 นาทีแล้วเนี่ย สายการบินห่วยแตก
แต่โทรหาสายการบินทำไมล่ะ
โทรหาคนขับสิ
พิกุ
ไม่มีคนขับคนไหนพร้อมจะไปเลย
นี่คือกระเป๋าทั้งหมดเหรอ
เขาจะขับเหรอ
ปูดาน เอากระเป๋าขึ้นรถที
ถึงเวลาไปแล้วเหรอ
- เพราะว่าท้องไส้ฉัน - ทั้งหมดนี่
- ท้องไส้ - เจ้าของชื่ออะไรน่ะ
พ่อคะ เขานี่แหละะค่ะ เจ้าของ
เขาเป็นเจ้าของ
โอ้ งั้นนายนี่ก็คือเจ้าของ น่ารำคาญคนนั้นที่ลูกเล่าให้ฟังหนะสิ
ถ้าเจ้าของเป็นแบบนายนี่นะ
งั้นแน่ๆ ว่าคนที่ทำงานให้ ก็คงไร้ประโยชน์เหมือนกันซิ
เอาใส่ข้างบนเลย
นี่คุณรู้มั้ย
เพราะคุณลูกสาวผมถึงได้ต้องมาเจอ
- เรื่องเครียดๆ แบบนี้ - พ่อคะ ได้โปรดเถอะ
ไม่นะ เดี๋ยวก่อน เธอชื่ออะไรน่ะ
รานา คูดฮารี
- คูดฮารี - เอาใบสีน้ำตาลไว้ข้างบน
- เป็นคนเบงกาลีเหรอ - ไม่ครับ ไม่ ยูพี ทาร์เกอร์
ยูพี ที่ไหนในยูพีล่ะ
แซนดีลา เขตฮาร์ดอย
โอ ที่นั่นขึ้นชื่อเรื่องของหวานนี่
- เอามาฝากซักโลสองโลนะ คราวหน้า - งั้นซินะ
งั้นเธอก็จะเป็นคนพาเราไปซินะ ใบอยู่ไหนล่ะ
- ใบอะไรนะครับ - ใบขับขี่ไง
- อ่อ ผมมีครับ - เช็คด้วยว่า ในแท็กซี่มีที่วางของมั้ย
เอากระเป๋าสองใบไว้ข้างหน้า ถ้าไม่มีที่วางแล้ว
ไหนล่ะ
ถ้ารู้ก่อนว่ามีกระเป๋าเยอะ ขนาดนี้ล่ะก็
จะเอามินิบัสมาเลยเนี่ย ยังไงนะ
เธอมีปัญหาเรื่องยารึเปล่า
สายตาล่ะ มองไม่เห็นตอนกลางคนมั๊ย มองไม่เห็นตอนกลางวันมั้ย
- แว่นสายตา - พ่อคะ เรื่องนี้ไว้ทีหลังเถอะค่ะ
ครับ ทุกอย่างปกติครับ
- ทำไมต้องสอบทางแพทย์กันตอนนี้ - มีนิสัยอะไรไม่ดีมั้ย
- พิกุ เตรียมน้ำไว้รึเป่า - บุหรี่ล่ะ ดื่มเหล้าล่ะ
แบบว่า ดื่มไป ขับไป จิบไปน่ะ
แล้วก็ชน มีอุบัติเหตุ เคยเกิดขึ้นกับเธอมั้ย
อย่างกับว่าเขาจะบอกคุณงั้นง่ะ
- ถามมาได้ - ไม่ครับ โชคดีที่ไม่ ครับ
พูดจริงรึเปล่าเนี่ย ฉันไม่อยากไปกับไอ้ขี้โกหก!
ครับ เราสายแล้วนะครับ
ผมว่าเราต้องไปกันซะที
คำถามอื่นๆ ถามระหว่างทางก็แล้วกันครับ
ผมเป็นคนซื่อสัตย์ ขอคืนได้มั้ยครับ
ได้ซิ
ว่าแต่ ชื่อคุณล่ะครับ
ชื่อฉัน ทำไมเหรอ
เราต้องร่วมทางกัน ไปถึงโคลกัตตา งั้น
ฉัน บาสกอร์
- บาสกอร์ บาเนอร์เจอรี่ - ใช่
เบงกาลี
- เบงกาลี - ใช่
ผมว่าเราไปกันได้แล้วครับ
อย่าคิดว่าว่างแล้วนะ
โธ่ แล้วผมจะทำอะไรได้ ถ้าไม่มีท่านล่ะครับ
ไงก็แล้วแต่ เดี๋ยวโทรคุยกันทุกวันนะ
- บาย ดูแลตัวเองด้วยจ้ะ - บาย บาย
เดี๋ยวครับคุณ
- คูดฮารี - ครับ
ต้องเอาอันนี้ไปด้วยครับ
เฮ้ ปูดาน
จะเอาใส่ตรงไหนล่ะเนี่ย
ตรงไหนก็ได้
บาย
ปูดาน
มานั่งข้างหลัง
จะเปลี่ยนที่ไปทำไมน่ะ
ผมนั่งนี่เอง
วางแผนจะไปเส้นไหนล่ะ
ทางด่วนยามุนา แล้วก็ไปเส้นเลี่ยงอัคกรา
ฉันถามถึงไปถึงโคลกัตตาเลยตะหาก
ขีดเส้นแดงไว้แล้ว
นอยดา ด่วนยามุนา ทางเลี่ยงอัคกรา ฟิโรซาบัด คานเปอร์
ทางเลี่ยงอัลฮาบาด บานาราส มุงกัลซาไร
กาย่า อัสซานนอล เดอร์กาพูล โคลกัตตา
ตายจริง!
ไม่ได้ใกล้เลยนะเนี่ย ไกลโขเลย!
จะใช้เวลาเท่าไหร่น่ะ
มันไกลมากครับ 1500 กิโลเมตร
ฉันไม่ได้ถามเป็นกิโลเมตร ฉันถามเวลา
40 ถึง 45 ชั่วโมงครับ
หรืออาจจะมากกว่า
- หวังว่าเธอคงไม่คิดจะขับ ตอนกลางคืนนะ - ทำไมครับ
จะหยุดกลางคืนเหรอ
ยังไม่ได้คิดเลยครับ อาจจะที่บานาราส
งั้น
เฮ้ นั่งข้างบนซิ ไอ้ปัญญาอ่อน!
- ครับ เดี๋ยวจะส่งรถไป - ควรจะไปมั้ยนะ
- ควรจะไปมั๊ยนะ - ไม่
- ไปกับพ่อสิ - ไปสิ
- ห้องน้ำอยู่ไหน - มาแล้วครับ
เฮ้ ปูดาน มาเร็วสิ
- เต็มถัง - ครับ
ส่งเสียงเรื่อยๆ ซิ
ช่าย ช่าย ดี ดี เสร็จละ
นั่นมันอะไรกันน่ะ
- พ่ออยู่ไหนล่ะ - เขาต้องใช้เวลาอีกนิด
หยุดอีกทีที่ไหนอ่ะ
ต้องสองชั่วโมงก่อน
หลังจากนั้น ตรงไหนใช้ได้ ก็ตรงนั้นแหละ
เราจะหยุดทานอาหารเช้ากัน
สองชั่วโมงเลย
ไกลไปมั้ง!
นั่นคือทำไมถึงไม่อยากให้ขับรถไปกัน
ตัดสินใจบังคับแบบไม่ถามกันเลย
ไม่นะ พ่อไม่เคยบังคับ แค่ก็บอก แล้วลูกก็ตกลง
- แล้วเธอก็เหมือนกัน - หือ
ตอนที่คนขับไม่มา ฉันเกือบตัดสินใจแล้วว่า
เราจะบินไป
ใครบอกให้มาตอนวินาทีสุดท้าย
อย่างน้อยก็น่าจะโทรมาก่อน ที่จะมาถึงใช้มั้ย
อะไรน่ะ! ทำไมดึงฉันเข้าไป เกี่ยวด้วย มันมีขอบเขตอยู่นะ
ไม่ได้บังคับให้เอากระเป๋าขึ้น
ฉันก็ไปส่งที่สนามบินได้ ถ้าเธอบอกให้ไป
เยี่ยมไปเลย! เราก็ยังกลับทันนะ ถ้าเธออยากกลับ
กลับไป
ใครบอกว่าจะกลับไป
- อะไรนะ บอกมาซิ - เขาพูดนะ
- ใครนะ - ฟังนะ คุณ
อย่าเข้ามายุ่งเรื่องในครอบครัวนะ
ที่บ้านฉันเป็นคนตัดสินใจทุกเรื่อง เข้าใจนะ
แต่นี่เป็นรถ แล้วเป็นของเขาด้วยนะครับ
รู้น่า ลาโง่!
ตรงนี้ นวดหน่อย
พิกุ ลูกบอกว่าอยากได้ 'การผจญภัย' ไง ก็นี่ไงล่ะลูก
การเดินทางแบบผจญภัยไง
ลูกอยากออกนอกเดลลี ก็นี่ไง
งั้นร้องเพลงกันดีกว่า
เพลงนั้นเพลงอะไรนะ
"ถ้าเกิดถนนนั้น ไม่มีวันสิ้นสุดล่ะ"
"มันจะเป็นยังไง บอกฉันซิที่รัก"
"ถ้าเกิดถนนนั้น ไม่มีวันสิ้นสุดล่ะ"
"มันจะเป็นยังไง บอกฉันซิที่รัก"
บอกฉันซิ
- พ่อบอกซิ - ไม่สิ ลูกบอกสิ
เธอ
เธอบอก
ว่าแต่ คุณไม่ใช่เบงกาลี คูดฮารี
คุณรู้ความหมายของเพลงนี้มั๊ย
ทางนี้....ถนนเส้นที่เราอยู่นี่...
"ถ้ามันเกิดไม่มีวันสิ้นสุดล่ะ จะเป็นยังไง"
ก็ร้องเพลงอื่น ที่มีความหมายดีกว่านี้
การชื่นชมเพลงดีๆ มันก็คือศิลปะ
ใครที่อยากทำอะไรก็แล้วแต่ ทำที่นี่ก็ได้
เราไม่หยุดตรงนี้นานหรอกครับ
ลูกอยูไหนน่ะ
ถามเหมือนเป็นห่วงเลยนะครับ
ทำไมถึงไม่บอกล่ะ
- โคลกัตตา - โคลกัตตา
- มีอะไรน่ะ - ห้องน้ำสกปรกมากครับ
ตอนนี้เป็นช่วงเช้า
- คนคงใช้กันเยอะ - ทำไมถึงไม่บอกล่ะ
ใครจะบอกได้ว่าคุณปู่ จะใช้มันเมื่อไหร่
วางหูก่อนครับ
พวกคนขับนั่งอยู่บนหัวแล้วเนี่ย
เดี๋ยวผมจัดการเอง ไม่ต้องรับจองอะไรทั้งนั้นนะครับ
- เธอไม่ได้บอกที่บ้านไว้เหรอ - ไม่ได้บอก
ว่าแต่พ่อเธอมีปัญหาอะไรน่ะ
ไม่มีนี่
ท้องไส้ไม่ค่อยดี แค่นั้นแหละ
ไปบอกพ่อเธอด้วยว่าจัดการเร็วๆ เราจะต้องไปแล้ว
ไหนๆ เราก็มี 'บัลลังค์' นั่น
เมื่อไหร่ที่พ่อเธอปวดขึ้นมา เราก็หยุดรถได้
- เขาไม่ยอมกิน จนกว่าเขาจะ - เข้าใจละ
เขามาแล้ว
ดูไม่ค่อยสบายเท่าไหร่เลย
กองทัพชนะสงครามมั้ยครับ
นิดนึง ยุงมันเยอะมากในห้องน้ำนั่น
ฉันไม่มีสมาธิเลย
ก็ไม่เห็นจะต้องเข้าสมาธิเลยนี่
มันเป็นเรื่องที่เกิดเองตามธรรมชาติ
ไม่เห็นต้องพยายาม
บิล!
- เนยเยอะเลยนะ - นี่ค่ะ
เช็คดูเรียบร้อย
ครับ ปลอดภัยทุกอย่างครับ
ตอนที่รับสาย ดูเหมือนว่าเรา ต้องถึงโคลกัตตาวันนี้
แต่ถ้าเป็นแบบนี้ เหมือนครอบครัวไปปิคนิคเนี่ย
48 ชั่วโมงลืมไปเลย
ใน 72 ชั่วโมงก็ยังไม่ถึง โคลกัตตาหรอก
ไม่เห็นจะต้องหยุดซื้อสร้อยข้อมือ พวกนั้นเลย
ลูกไปซื้อที่โคลกัตตาก็ได้
เธอเป็นพวกไม่รู้จักเวลาเลย
หนูเนี่ยนะ เป็นพวกไม่รู้จักเวลา
ถ้าพ่อไม่ยอมให้หนูแต่งงาน
อย่างน้อยก็ให้หนูมีความสุข กับสร้อยข้อมือพวกนี้เถอะ
จริงดิ
ปกติมักจะอยากให้ลูกสาวแต่งออก ตั้งแต่ตอนเกิดกันเลยนะ
แล้วเขาไม่อยากให้เธอแต่งงานเหรอ
แปลกดีเนอะ
แม้แต่ในสังคมตะวันตก ยังไม่มีแบบนี้เลย
สังคมตะวันตกไม่ใช่ตัวชี้ ความก้าวหน้านะ
เข้าใจมั้ย
เราล้ำหน้ากว่าเสมอแหละ อย่างรานี ลักษมี ไบ ไง
สโรจนี ไนดู และคาดิมบีนี่ กังกูลี
วีเจ ลักษมี ปานดิต แอนนี่ บีสาน
ผู้หญิงเก่งเหล่านี้
ใช้ชีวิตของเธอเพื่อรับใช้ชาติ
แล้วเธอต้องการแค่ ทำให้เด็กหนุ่มพอใจงั้นเหรอ
หนูบอกกี่หนแล้วคะ ว่าแอนนี่ บีสาน ไม่ใช่คนอินเดีย
แต่ก็ต่อสู้เพื่ออิสรภาพ ของประเทศเราอยู่ดีแหละ!
แต่ผู้หญิงเหล่านั้นแต่งงาน ทั้งนั้นนะครับ
ก็ใช่ แต่เพื่อเป้าหมายไง
การแต่งงานไม่ใช่เรื่องผิด แต่ต้องมีเป้าหมาย
ที่สามีทุกคนต้องการคือ
เมียเสิร์ฟอาหารให้กลางวัน แล้วก็มีเซ็กส์ตอนกลางคืน
แต่นั่นคือสิ่งที่ผู้หญิงเกิดมา เพื่องั้นเหรอ ไม่ใช่นะ!
เพราะฉะนั้นการแต่งงานแบบ ไม่มีเป้าหมาย มันคือพวกไอคิวต่ำ
ก็ได้ แต่ผู้หญิงทุกคน ไม่ได้น่ารักและธรรมดาๆ แบบนั้น
คุณไม่มีทางรู้เลย
บางคนก็ยอกย้อน ชอบบงการ และชอบวางแผน
งั้นเราจะทำไงล่ะครับ
ผู้หญิงก็ควรวางแผนนะ ไม่ใช่เรื่องผิดซะหน่อย
เพราะผู้ชายก็เป็นแบบนั้น
เพราะฉะนั้นก็ไม่ผิดที่ พวกเธอชอบวางแผนเหมือนกัน
มองเธอทำไมน่ะ
ไม่ค่ะ น้า
ค่ะ คนขับปกติดีค่ะ อื้ม
อีกครึ่งทางได้ค่ะ
ฟังนะ พวกเขาก็ไม่ได้แย่ เท่าไหร่หรอก
ไม่นะ บางทีนายคนนั้นก็ดูเหมือน มีเหตุผล แล้วอยู่ๆ ก็ไร้สาระซะงั้น
- พ่อจะเอารองเท้าแตะเหรอคะ - ใช่
ทำไมต้องตอนนี้ด้วย
รู้สึกเหมือนเพลินไปหน่อย แล้วตอนนี้ติดแหง็ก
ระหว่างคู่พ่อลูกเพี้ยนๆ นี่
ถ้าเธอมีชีวิตที่ดีซะเหลือเกิน ที่บ้าน
ฉันอาจจะหนีระหว่างทางนะ
บอกเลย
เว้ย เขาอยู่ไหนเนี่ย
ไม่นะ ยังไกลไป ยังไม่ถึงครึ่งทางเลยเนี่ย
ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าพวกเขา อยากไปถึงจริงๆ รึเปล่าน่ะ
หรืออยากมานั่งรถเล่นกัน
เฮ้ ดูตรงนั้นซิ พ่อเอารองเท้า แตะไว้ในกระเป๋านั่น
ในกระเป่าเดินทางนั่น
ฮัลโหล
- เจอมั๊ย - ไม่ค่อยได้ยินเลย สัญญาณไม่ดี
ฮัลโหล
ฮัลโหล ฮัลโหล
- ในห้องวาดภาพน่ะ - นี่อะไรกัน
ฮัลโหล ไม่ ไม่ ฉันบอกว่า
ลูกวางแผนจะฆ่าเขาเหรอ
พ่อเพี้ยนรึเปล่าคะ มันเป็นของเขาตังหาก
โอ้ เขาวางแผนฆาตกรรมงั้นซิ
- หรือเพื่อความปลอดภัย - ความปลอดภัยอ่ะนะ
เราจะไปทำอะไรเขาได้
ไม่นะ ไม่ มันอันตรายนะ เฮ้ พิกุ มันอันตรายนะ
เฮ้ ที่ไหนนะ
แป้บนะ เดี๋ยวโทรกลับ
ไอ้นี่อะไรน่ะ
อ่อ คนขับอาจะเอาไว้ป้องกันตัวน่ะ
เราอยู่บนทางหลวง
เพื่อความปลอดภัยไ เอาเก็บไว้ในรถเหอะ
ฟังนะ
- เธอจะไม่รู้เลยเหรอว่าในรถ มีอะไรบ้างน่ะ - ฉัน
เธอโกหก โกหกแน่ๆ เธอต้องซ่อนมันไว้แน่ๆ
คุณครับ ผมยังไม่รู้เลย ว่ามันใช้ยังไง
ไม่ ไม่ ไม่! ฉันจะไม่เดินทางไปกับเธอ
- อะไรนะ - พ่อทำอะไรน่ะ
- ไม่ ไม่ ฉันเชื่อคนที่ - พ่อคะ อย่าสร้างเรื่อง
มีมีดไม่ได้หรอก! - ยุ่งยากกลางถนนนี่เลยค่ะ
- ได้โปรดเถอะครับลุง เชื่อผม - ฉันไม่ใช่ลุงเธอ
ฉันไม่ใช่ลุงเธอ
ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น
- ก่อนอื่นทิ้งมีดไปซะก่อน ไม่งั้นไม่ไป
จะให้ทิ้งยังไงอ่ะ
ไม่รู้ล่ะ เธอต้องทิ้งมัน เอาใส่มือแล้วขว้างไปซิ
ไม่ได้หรอกครับ มันเก็บไว้ในรถอยู่แล้ว
งั้นเธอก็เห็นด้วยซิ ว่ามันเก็บไว้ในรถน่ะ
ฉันบอกแล้วว่าไม่อยาก เดินทางไปกับคนโกหก
- ผมไม่ใช่คนโกหก - เธอมันคนโกหก
- ผมทิ้งมันไม่ได้ - เธอมันคนโกหก
การเดินทางเหลืออีกตั้งไกล
แล้วเราก็มีผู้หญิงอยู่ด้วย จะให้ผมทิ้งมีดได้ยังไงครับ
ผู้หญิงที่ไหน นั่นลูกสาวฉัน
จะให้ผมทิ้งไปได้ยังไง เธอเป็นความรับผิดชอบของผมด้วยนะ
- ไม่ เธอต้องทิ้ง - ผมไม่ทิ้ง
- เธอต้องทิ้ง ไม่งั้นฉันไม่ไป - ขึ้นรถได้แล้ว
- ฉันไม่ไป - ตามใจ
- โอเค ไปนั่งในรถได้รึยัง - อะไรนะ
ไม่ ลูกบอกให้เขาเก็บมีดขึ้นมา แล้วขว้างทิ้งซะซิ
ทิ้งไปซะ ไม่งั้นพ่อไม่ไป
ผมไม่ทิ้งมันหรอกครับ
เกิดอะไรขึ้นครับ
ยางแตกเหรอครับ
ทำไมเธอไม่ทิ้งมันไป
มันไม่มีอะไรหรอก ทำใจสบายๆ เถอะ
ปกติเธอก็มีรายได้ทางอื่นด้วยงั้นซิ
อะไรนะ
- รายได้ทางอื่นไง - ไม่มีอ่ะ
- แน่ใจเหรอ - พ่อคะ
เธอทำธุรกิจแท๊กซี่นี่ ตั้งแต่เมื่อไหร่
จริงๆ มันเป็นธุรกิจของพ่อ ผมน่ะครับ ผมเลย
อ่อ ความอยากได้อยากมีเงิน
ผมเคยมีงานอื่นก่อนหน้านี้
ที่ไหน
ซาอุดิ ก่อสร้างทั่วไป
นั่นคือสิ่งที่วิศวกร หาเลี้ยงตัวเองเหรอ
ธุรกิจแท็กซี่เนี่ยนะ เศร้าใจจริง
เขาเสนอตำแหน่งใหญ่ให้ ตอนที่ไปสัมภาษณ์
แต่พอไปถึง ถึงได้รู้ว่าถูกหลอก
แล้วทำไมไม่กลับมาล่ะ
พาสปอร์ตถูกพวกมันยึดไว้ แล้วก็มีสัญญาสองปีด้วย!
กรรมจริง! ใครให้ยึดพาสปอร์ตกันง่ายๆ นะ
มันก็เป็นอย่างนั้นล่ะ
แล้วไงต่อล่ะ
ฉันทะเลาะกับที่ปรึกษา ถึงแม้ว่าฉันจะถูกก็เหอะ
แต่ยังไงฉันก็ตกงานอยู่ดี
เฮ้ พิกุ พันชูบาบูของลูกไง (ขี้แย)
อะไรกันน่ะ บาบูอะไรกัน
ไม่มีไร
ถ้าเธอรู้ว่าตอนนั้นเธอถูก แล้วำทำไมต้องทำหน้าเสียด้วยล่ะ
ทำไมต้องเสียใจตอนโดนไล่ออกด้ย
คนทุกคนในโลกนี้ ต้องเจอแบบนี้ทั้งนั้นแหละ
ไม่ใช่เรื่องใหม่เลย
อ่ะนะ ก็ใช่ว่าเธอจะได้ ความเห็นใจจากฉันซะเมื่อไหร่
หรือว่าจากพิกุ
ใช่มั๊ย
แล้วเธอก็กลับมา
ครับ แล้วก็เข้ามาจัดการ ธุรกิจแท๊กซี่ตั้งแต่นั้นมา
ใช่ ศรีวาสถาวา เธอกำลังเช็คอยู่
130/90
ช่าย 130/90
ใช่ แต่ฉัมมีลูกเครตีกัสอยู่นะ งั้นก็ได้
- ปูดาน เอาลูกเครตีกัสมาหน่อย - นี่ครับ
ทานเซน แซง 'รากาดีพัค'
โคมไฟจุดไฟสว่างหมดแล้ว
เขาร้องเพลง 'รากา มัลฮา'
แล้วฝนก็ตก
ทำไมไม่มีใครร้องเพลง 'รากาโมชั่น' เลยล่ะ
คุณน่าจะสบายใจขึ้นแล้วนะตอนนี้
แบบ 'รากาโมชั่น' ไง
ว่าไงล่ะ
ผมมีนี่นะ กะเพราอินเดียกับใบมินท์
ต้มในน้ำแล้วดื่ม คุณก็จะดีขึ้นเอง
เธอรู้ได้ไง
จะเอาไปต้มมั๊ย หรือจะให้โยนทิ้งดี
- ไม่ซิ เดี๋ยว ปูดาน - ครับ
ไปจัดการให้ที
เชื่อผม ไม่ว่าอะไรอยู่ข้างใน ก็จะออกมาหมด
โอเค ก็ได้
คุยกันเป็นอยู่เรื่องเดียว ทั้งวันเนี่ยนะ
- ทั้งสองคนเลยเนี่ยนะ - ช่าย
ฉันน่าจะรู้ก่อนที่จะรับจองนะเนี่ย
ให้ตายซิ เช็คอินตีห้า เช็คเอาท์ตอนแปดโมง
ลาคาน ไปส่งพวกเขาที่ห้อง 112 ที
- ปูดาน - ครับ
- เตรียมยาให้พร้อม - ครับ
เดี๋ยวหนูมาค่ะ พ่อ
พิกุ จะไปไหน
เดี๋ยวหนูมา
ที่นี่ขึ้นชื่อเรื่องขนมหวานนะ
อยากลองซะหน่อยมั้ย
มารบกวนเธอรึเปล่าเนี่ย
ขอนั่งเงียบๆ ได้มั้ย
อ่ะ ได้ซิ
ตอนนั้นเธอว่าใครชอบวางแผน
ไม่ใช่เธอก็แล้วกัน
ก็ไม่ควรใช่แหละ!
ไม่งั้นฉันโยนเธอออกนอกรถแน่ๆ
แล้วพ่อเธอจะไปโคลกัตตายังไงล่ะ
ฉันก็ขับรถไปซิ
จริงดิ ถ้ารู้ก่อนหน้านี้นะ
ฉันจะได้ยืดแข้งยืดขามั่ง
พรุ่งนี้เธอขับนะ
- ฉันไม่ชอบขับรถ - ทำไมล่ะ
แบบว่า ผู้หญิงในซาอุดิต้อง ต่อสู้กับรัฐบาล
เพื่อสิทธิ์ที่จะได้ขับรถ แล้วก็ โดนขังคุกเพราะแบบนั้นเหมือนกัน
แล้วเธอบอกว่าไม่ชอบขับรถ ประหลาดดี
ไม่จริงหรอก ประเทศพวกนั้นก็ เป็นแบบนั้นอยู่แล้วนี่
แต่ประเทศของเธอไม่เป็นแบบนั้นนี่
นอกจากนั้นนะ การขับรถคือ การมีอิสระของผู้หญิงด้วยนะ
พูดมาแบบนี้จะให้ฉันประทับใจเหรอ
หรือว่าเธอเคารพ สิทธิ์ผู้หญิงจริงๆ
ไม่ได้สักอยู่บนหน้าฉันหรอกเหรอ
ไม่ได้พูดเรื่องนั้นซะหน่อย
- ว่าแต่เห็นเธอเถียงอยู่กับผู้หญิงเมื่อเช้านี้นี่ - ใช่
พี่สาวฉันเอง
แล้วก็แม่ฉัน ผู้หญิงสุดแสบอีกหนึ่งคน
สาบานเลย เธอถามซาแย็ตดูก็ได้
ค่ะพ่อ หนูไปเดี๋ยวนี้ค่ะ
บอกหน่อยดิ เธอเป็นลูกสาว เขาจริงๆ อ่ะเหรอ
แบบว่า
ใช่ ฉันเป็นลูกสาวเขา
แล้วก็แปลกประหลาด น่ารำคาญ ขี้หงุดหงิด มากกว่าเป็นสิบเท่า
เปล่าๆ ฉันไม่ได้หมายความ ว่าอย่างนั้นนะ
ไม่นะ ฉันรู้ว่าเธอหมายความว่ายังไง ก็ประหลาดดี แต่ไม่เป็นไรหรอก
แต่ฉันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ
- ฮัลโหล ฮัลโหล - ไม่มีห้องว่างเลยครับ
ขอโทษนะครับ ผมอยากได้ห้องน่ะ
เต็มหมดแล้ว
ครอบครัวเบงกาลีที่เพิ่งเดินเข้ามา ผมก็มากับเขาน่ะ
- ของผม - ไม่ใช่ที่นี่ ไปซะ
ห้องครอบครัวเบงกาลีเบอร์อะไรนะ
112
พิกุ
เกิดอะไรขึ้น
ไม่มีห้องว่างเลยอ่ะ
นักท่องเที่ยวเยอะเลย
รู้อ่ะ ปูดานก็นอนอยู่ในรถ
เฮ้ ฟังนะ ฉันเป็นเจ้าของนะ ไม่ได้เป็นแค่คนขับรถ
แล้วฉันก็จะไปนอนข้างๆ เขานั่น
ห้องโน้นมันมีแต่ยุง
- นี่มันเที่ยงคืนแล้วนะ - โดนยุงกัดตายแหงๆ
ไปนอนซะเถอะ
ไปตอนนี้ไม่ได้อ่ะ ไงก็ไม่ยอมนอนข้างนอกเด็ดขาด
นี่เป็นโรงแรมเดียวในบานาราสรึไงนะ
พิกุ
- เธอทำอย่างกับว่าฉันกำลัง... - ไปซะทีเหอะ
จะบุกเข้าห้องส่วนตัวเธองั้นแหละ
ตามใจ
ไปก็ได้ แต่นี่มันไม่ ฉันจะเอารถไปล่ะนะ
กระเป๋าเธอก็อยู่ในนั้น
แล้วก็บัลลังค์พ่อเธอก็ด้วย
โอเค บ๊าย บาย
พรุ่งนี้เช้าเธอจะมากี่โมงล่ะ
ไม่รู้เหมือนกัน ไม่แน่ใจว่าจะมารึเปล่าด้วย
ฟังนะ
ว่าไง
นอนนี่ก็ได้
ก็ขอแค่เนี้ย
แต่บนเก้าอี้เนี่ยนะ
จุ๊ จุ๊! อะไรอีกล่ะ
ปิดไฟซะ
เปลี่ยนเสื้อผ้าไม่ได้เหรอ
- ไม่ทำเสียงดังได้มั๊ยล่ะ - ได้สิ
ไอ้น้ำกะเพราต้มนั่นไม่เห็นได้ผลเลย
คุณนั่งโถแบบอินเดียหรือ แบบตะวันตกครับ
อะไรนะ
คุณนั่งโถแบบอินเดียหรือ แบบตะวันตกครับ
ห๊ะ เธอหมายความว่าไง
ไม่เห็นมีโถนั่งแบบอินเดีย ซะหน่อยสมัยนี้
นั่นก็คือปัญหาไง
มันเป็นการถ่ายที่ถูกต้อง ตามหลักวิทยาศาสตร์ที่สุดแล้วนะครับ
รานา ได้โปรดเถอะ! หยุดพูดเรื่องไร้สาระซะที
ไม่นะ ใครบอกว่าไร้สาระกัน
บรรพบุรุษเรามีปัญหา เรื่องท้องผูกมั่งมั๊ยล่ะ
ก็แค่ลองดูแล้วก็จำไว้ ไม่ ไม่เคย งั้นใช่มั้ยล่ะ
ไม่นะ ฉันไม่เข้าใจเธอจริงๆ
สมัยก่อนเขาไม่มีปัญหา เรื่องท้องผูกกันใช่มั๊ยล่ะ
ก็ใช่
คุณครับ ให้ผมพูดให้ฟังนะ มันก็แค่สูตรสำเร็จง่ายๆ เท่านั้น!
- นี่ท้องไส้เรานะ - อ่าฮะ
แล้วลำไส้เราก็ไปแบบนี้ ดูนะ
นี่กระเพาะเรา มันเลี้ยวตรงนี้
มันก็ทำเป็นรูปเครื่องหมาย ตกใจราวๆ นี้
ตรงนี้
แล้วพอเรา เดี๋ยวนะ แป้บนึง
นั่งแบบนี้ แล้วส่งแรงดัน ไปที่กระเพาะเรา
ลำไส้ก็ถูกกด
แล้วของเสียที่มีอยู่ในท่อ ทั้งหลายทั้งแหล่นั่น
ก็จะออกมาช้าๆ
ไม่จำเป็นต้องเบ่งเลย ออกมาตามธรรมชาติ
เธอเป็นหมอรึไงเนี่ย
- แล้วเราสายแล้วไม่ใช่เหรอ - มันเป็นเรื่องคิดได้ง่ายๆ
เราปล่อยเขาไว้แบบนี้ไม่ได้นะ
คุณครับ อยากลองอีกครั้งมั๊ยครับ
- ที่ไหนนะ ที่นี่เหรอ - ไม่ใช่ที่นี่ซิ
แล้วถ้าเกิดฉันล้มไปล่ะ
ฉันอยากไปถึงโคลกัตตาอย่างปลอดภัยนะ
พ่อเป็นโรคไขข้อ เขาทำท่าแบบนั้นไม่ได้เหรอก
- ปูดานจะช่วยเอง - ห๊า
- ผมเข้าไปด้วยก็ได้ - ไม่ต้อง ไม่ต้อง ฉันจะลองเอง
พ่อคะ พ่อเป็นอะไรไป พ่อไต่ไอ้นี่ไม่ได้นะคะ!
ไอ้โถนี่มันแบบตะวันตกนี่ แล้วฉันจะนั่งยองๆ ได้ยังไงล่ะ
- ให้ผมช่วยนะครับ - พ่อคะ แล้วถ้าพ่อตกลงมาล่ะ
- เดี๋ยว เดี๋ยว เฮ้ ปูดาน - เธอไปบอกพ่ออย่างนั้นทำไมอ่ะ
- ไม่ - มานี่เร็ว
ตามใจ เล่นละครสัตว์เสร็จเมื่อไหร่ โทรบอกหนูด้วย
คุณครับ ปล่อยเธอไป เรามาลองกัน
- จับมือฉันไว้หน่อย - ครับ
แบบนั้นครับ โอเค
ตอนนี้ก็พร้อมแล้วนะครับ
ทั้งสองคนออกไปได้แล้ว ฉันจะถอดกางเกงแล้ว
- ผมด้วยเหรอ - ใช่ ไปได้แล้ว
- ปูดาน! - คุณจัดการเองได้
แหงซิ
เรียบร้อยแล้ว
ยังไม่สำเร็จ แต่อย่างน้อยก็มี อะไรใหม่ๆ ให้ลอง
อย่าคิดนะว่า จะใช้สูตรบ้านๆ ของเธอ มาทำให้ฉันหรือพ่อประทับใจได้
เรารู้เรื่องท้องผูกดี
แหงดิ เห็นชัดๆ เลยง่ะ
คุณปู่นอนนิ่งๆ แบบนี้มา ซักพักแล้วนะครับ
ลองเช็คดูหน่อยดีมั๊ยครับ
เงียบๆ ! เขากำลังพักผ่อน
ไม่มีที่ไหนดีเท่าบานาราสแล้ว สำหรับทำพิธีนั่น
เงียบไปเลย
เช็คเขาหน่อย เรากลับไปบานาราสอีกก็ได้นะ
เฮ้ ทำไมลูกขับรถล่ะ แล้วทำไมขับเร็วขนาดนี้
ไม่เร็วซะหน่อย
มองข้างหน้า มองข้างหน้าซิ ตายแล้ว
- ทำใจสบายๆ ร้องเพลงเมื่อวันก่อนซิ - อย่าเครียดน่าพ่อ
- นายต้องเป็นคนขับซิ - ร้องเพลงกันครับ
- เราจ่ายเงินให้ขับ ไม่ใช่นั่งเฉยๆ - หนูขับรถเป็นน่าพ่อ
- เธอขับได้น่า - หนูขับรถเป็นน่า
พิกุ ลูกไม่เคยขับรถบนถนนหลวงนะ
- อุบัติเหตุเกิดขึ้นเพราะอย่างนี้ ล่ะพ่อ เงียบเลย - เงียบ
แต่ถ้าเธอขับรถชนล่ะ
ฉันไม่อยากโดนรถบรรทุกบี้ แบบหมาแบบแมวนะ
ฉันไม่ชอบการตายแบบไม่ธรรมชาตินะ
ฉันไม่ชอบนะ เฮ้ หยุด หยุดรถเลย
ช้าๆ ช้าๆ
เฮ้
มันไม่เกี่ยวหรอกว่า คุณจะชอบหรือไม่ชอบ
ถ้าถึงเวลา ยังไงก็ตาย
บนถนน ในโรงพยาบาล
ตายกับปวดอึมันมาแบบไม่บอกกล่าวหรอก ที่ไหนหรือเมื่อไหร่ก็ได้ โอเคป่ะ
ไม่เห็นด้วย!
แม่งเอ๊ยยยยยย!
รู้มั้ยว่าเป็นคนขับรถ ต้องมีความอดทนน่ะ
พ่อก็แค่ทดสอบดูเท่านั้นเอง
แค่นั้นเอง ไปกัน ไป ไป
ไปกันได้แล้ว
มีใครอยู่ที่โคลกัตตามั่ง
ลุง ป้า
จริงๆ แล้ว แม่ พ่อแล้วก็ฉันเอง เคยอยู่ที่นั่น
ปกติแล้วคนเบงกาลีอย่างน้อย ก็ต้องมีขานึงอยู่ที่โคลกัตตานะ
ก็ใช่ แต่ฉันก็รู้สึกเหมือนอยู่บ้าน ที่ในเดลลีนะ
ก็ใช่ แต่คนเราก็ต้องมี สิ่งยึดโยงอยู่บ้าง
กับที่ที่เรารู้สึกว่าใช่ เป็นของเรา
- ถูก ถูก - ครับ อะไรนะ
แต่มันไม่มีอะไรสำหรับหนูนะคะ พ่อ
ญาติไม่กี่คน
หนูไม่รู้สึกผูกพันกับพวกเขา หรือกับบ้านเลย
บ้านที่ลูกอยากขาย แต่พ่อไม่ยอม
เธอจะขายบ้านจริงๆ อ่ะ
หือ
ไม่รู้ซิ
ฉันจัดการมันไว้พร้อมแล้วล่ะ เฮ้ ปูดาน
เครื่องส่งไปไหนล่ะ
เครื่องส่ง
ผมให้ท่านไปแล้วนี่ครับ
ไม่ได้ให้ เธอถือมันอยู่
ตอนที่หยุดกินอาหารเย็น ข้างทางนั้น
- เหรอครับ - งั้นซิ
- กลับรถเลย กลับรถ - มีอะไรเหรอครับ
- กลับรถซิ - อะไรนะ
เครื่องส่งหูฟังพ่อมันอ่อนแล้วอ่ะ
พ่อว่าน่าจะลืมไว้ที่เราหยุด หนสุดท้ายอ่ะ
เฮ้ ทำไมยังไปข้างหน้าอยู่ล่ะ กลับรถ กลับรถ
เดี๋ยวเราก็จะถึงโคลกัตตาแล้วนะครับ
ไม่มีใครคุยกะนายนะ
ทำอย่างที่ฉันบอก
หนูว่าพ่อมีแบตพอที่จะไปถึง ที่โน่นนะคะ
- เราจะเสียเวลาโดยไม่จำเป็นนะคะ - ไม่จำเป็น
อ่ะ ไม่จำเป็นงั้นซิ!
หูเริ่มอื้อเพราะแบตเริ่มอ่อน
เสียงประหลาดๆ ออกมาจากนี่
มันไม่จำเป็นงั้นซิ
ทำไมถึงคิดว่าพ่อเป็นภาระห๊ะ
พ่อไม่ใช่ภาระนะ! ดูนี่!
พ่อทำทุกอย่างเองได้ โอเคมะ
- พ่อคะ ได้โปรด พ่อ - ไม่ ไม่ ลูกแหละเงียบ!
แล้วเธอ เธอคิดตังค์เรา
ถ้าเธอไม่ฟังฉัน
ฉันไม่สนหรอกว่าเธอจะเป็น เจ้าของหรือคนขับ
ฉันนั่งรถบัสก็ได้ รู้มั้ย
ฉันแข็งแรงดี ไม่ต้องพึ่งใครทั้งนั้น ไม่ต้อง
- ไม่จำเป็นงั้นซิ! - เดี๋ยวนะครับ!
หยุดตรงนี้ทำไมล่ะ
ตามใจ คุณอยากจะขึ้นรถบัสก็ตามใจ
เดี๋ยวหยุด เดี๋ยวหยุด ความอดทนผมก็เริ่มจะหมดแล้วนะ
ระวังคำพูดหน่อยนะ
ไม่ครับ ผมไม่ได้พูดอะไรผิด
แล้วไอ้เรื่องภาระนั่น มันอะไรกันครับ
ผมล่ะสงสัยจริงๆ ว่าพ่อแม่ทำไมถึงได้สุขสมนัก
กับการบีบคั้นอารมณ์ลูกๆ กันจัง
ถ้าคุณเป็นภาระจริงๆ ล่ะก็ โน้นครับนั่งอยู่ที่เดลลีโน่น
เธอคงไม่สนใจ ห่วงใยพอที่จะ พาคุณมาโคลกัตตาหรอก
งั้นหลับตาแล้วก็นั่งเงียบๆ ไป ซักพักก็จะดี
ฟ้าไม่ถล่มหรอกครับ ถ้าจะไม่พูดบ้างน่ะ
ถ้าเราจะไปกันแบบนี้ ไม่มีทางไปถึงหรอกครับ
โอเคมั้ย ไปกันได้รึยังครับ
แล้วถ้าระหว่างทาง ฉันอยากเข้าห้องน้ำล่ะ
ผมก็จะหยุดรถ
วางบัลลังค์ไว้ให้ริมถนน
แล้วจะทำอะไรก็ทำไป
โอเคมั๊ย
ก็ดี
อีกสองชั่วโมง
- โทษที - ก็หลับไปซิ
ได้เหรอ
พอถึงแล้วจะปลุกเอง
ขอบคุณค่ะ
คุณคะ เขามากันแล้ว มาแล้ว
- เฮ้ บิโนต! - พี่ชาย! เข้ามา เข้ามา
- เป็นยังไงมั่ง บิโนต - เข้า เข้ามา เรียบร้อยดีมั๊ย
- สวัสดีค่ะ ป้า - ลุงผอมลงนะคะ
หลานโตขึ้นเยอะเชียว
จัมปา คุณ
- หวัดดีค่ะป้า ขอโทษที่ปลุกค่ะ - สุดา สุดา
ในที่สุดก็ถึงจนได้
ไม่ ไม่จ้ะ เราตื่นอยู่ทั้งคืนเลย
- พี่ชาย ต้องเหนื่อย
แน่ๆเลย ใช่มั๊ย - ฉันสบายดี
เอากระเป๋าลงมา
- ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย - ทั้งหมดก็เพื่อ
การเดินทางแบบนี้อ่ะนะ
ให้ตายซิ! ต้องเจ๋งแค่ไหนนะเนี่ย
เอาไปไว้ในห้องนั้นนะ
รานา มาซิ ลุงคะ นี่ราคา คูดฮารี
สวัสดีครับ คุณคูตฮารี นั่ง นั่ง
เฮ้ บิโนต เขาไม่ได้เป็นเบงกาลีนะ ไม่ได้เป็น
- ไม่ได้เป็นเบงกาลี - เป็นยังไงมั่งครับ
เขาเป็นเจ้าของบริษัทฮิมาชัยแท็กซี่
คนขับเขามาไม่ได้ เขาเลยพาเรามาแทน
โอ้ งั้นแปลว่าคนเดลลีก็ไม่ได้แย่
อย่างที่เราที่นี่คิดน่ะซิ
อย่าถือสาเลยครับ
เธอไม่ผิดหรอกครับ คนทั่วไปมองคนเดลลีอย่างนั้นจริงๆ
งั้น พิกุ
เอาเก้าอี้ตัวนั้นลง แล้วฉันจะไปแล้ว
ไปไหน
ไปไหน เธอจะกลับเดลลีเลยไม่ได้นะ
ไม่นะ ไม่ ไม่ เธอต้องเหนื่อยแน่ๆ เลย
ไปพรุ่งนี้เช้าก็แล้วกัน พรุ่งนี้เช้า
ไม่เป็นไรจริงๆ ครับ ผมจะกลับแล้ว
ไม่ได้ถามซะหน่อย
- ปูดาน - ครับ
เอากระเป๋าฉันไว้ไหนน่ะ
- ในห้องข้างล่างนี่ครับ - ข้างล่างนะ
ไม่ เอาไปไว้ห้องข้างบนนั้น
ดันเข้าไป
ไม่ใช่ตรงนั้น! ตรงๆ ซิ
เอาให้ตรง
ไว้นี่แหละ
เก้าอี้ตัวนั้นมาจากไหนน่ะ
นั้นโถนั่งของคุณปู่
อย่าไปยุ่งกะมันนะครับ
ความรู้สึกของบ้านนี้เปลี่ยนไป เพราะพี่ชายมาหา
ใช่ แต่พิกุ
ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าโตแล้ว จะเป็นยังไง
อย่างแรก เธออยู่กับน้าโชบิ ที่เป็นโสด
- สวัสดีครับ - อยู่ที่เดลลี
ครับ โนเบ็นดู ครับ
เขายังไม่ได้บอกอะไรเลยครับ ทำไมเหรอ
โอ้ โอเค
- มีอะไรเหรอ - โนเบ็นดูบอกว่า
พี่ชายมาเรื่องจัดการซ่อมบ้าน
ฉันไม่แปลกใจหรอก
ก็คงทำตั้งแต่นั่งอยู่ที่เดลลี แล้วล่ะ
เป็นไปไม่ได้หรอก
ฉันเตือนแล้ว แล้วเธอก็ตะโกนใส่ฉัน
ตอนนี้ก็เห็นเองแล้วไง
เธอเคารพเขาซะเหลือเกิน แต่เขาไม่เห็นหัวเราหรอก!
เธอคิดมากไป คงไม่มีไรต้องกังวลหรอก
หมอศรีวาสถานาเป็นยังไงบ้าง เขาคงคิดถึงพี่นะ
หนูว่าไม่หรอก
พ่อบังคับให้เขามาทุกวัน
- ฉันไม่เคยบังคับใคร - อ่ะ คุณคูดฮารี
- มาร่วมวงกับเราซิครับ - สวัสดีครับ
ส่งพริกไทยให้หน่อยพิกุ
ไม่รู้เลยนะเนี่ยว่าอาการท้องไส้ ของพี่มันเรื้อรังขนาดนี้
ไม่คิดว่ามันเป็นพันธุกรรมนะ
- แหงซิ! - ไม่หรอก
พ่อเราก็เป็น! แต่เธอจะจำมันได้ยังไงล่ะ
เธอมัวแต่ยุ่งวุ่นวายกับชีวิต
- ผู้หญิงรักสนุก พวกนั้น - ถ้าตอนนั้นเขามั่ว
คนเป็นพี่ก็นั่งดูโชว์สนุกไปงั้นซิ
แล้วตอนที่น้องสะใภ้เกือบจะตัดสินใจ
จะจับเขาแต่งงานกับพี่สาวเธอ โชบิ
งั้นตอนนั้นมาหาฉันทำไมนะ
วันรุ่งขึ้นฉันมีสอบเอ็มคอม
สอบไฟนอล แต่ก็ไม่เห็นมีใครสนใจ!
แม่ก็ไปคุยกับยายว่า
น่าจะดีถ้าสองพี่น้อง จะแต่งงานกับสองสาวพี่น้อง
แต่ไม่ใช่เพราะว่าเธอไม่ได้รักคุณ ตอนที่คุณมา
เธอยังไม่เกิดเลยนะพิกุ ตอนนั้นน่ะ เธอจะไปรู้อะไร
หนูรู้แต่ว่าตอนแม่อยู่โรงพยาบาล แม่บอกว่า
เมื่อไหร่หนูแต่งงาน ป้าจะเป็นคนทำพิธีแทนแม่ให้หนู
ไม่ใช่น้าโชบิ
เมื่อไม่มีแม่แล้ว ป้าเหมือนเป็นแม่ของหนู
จะมาฟื้นฝอยให้มันได้อะไร เธอไม่ได้มานี่ตั้งนานแล้ว
- แต่ฉันว่าอะไรล่ะ - ไม่ ไม่ ฟังนะ
ปล่อยเธอ เธอพูดมาก็ถูก
ความหงุดหงิดนี่มันไม่ดีนะ มันทำให้
- มันอะไรนะ - พลังทางลบ
ใช่ พลังทางลบ แล้วมันก็
ทำให้อาหารไม่ย่อย แล้วก็
ท้องผูกมะ
ยอดจริงๆ! คุณผูกทุกเรื่อง เข้ากับท้องไส้ได้ยังไงเนี่ย
- ยอดเลย - ก็เพราะทุกอย่างเชื่อมกับกระเพาะน่ะซิ!
อารมณ์คนขึ้นอยู่กับ การเป็นไปของแต่ละคน
นี่มันเรื่องไร้สาระในหัวพ่อ เท่านั้นล่ะค่ะ
นั่นไม่ใช่ว่าทำไมพ่อท้องผูก ตลอดเวลา
แล้วมาโกรธพ่อทำไมล่ะเนี่ย
หนูไม่ได้โกรธซะหน่อย
แต่พ่อไม่เคยพูดเรื่องอื่นเลย นอกจากเรื่องนี้
ความอดทนมันก็มีขีดสุดนะคะ
- ใจเย็นน่าพี่ชาย - ฉันใจเย็นออก
- แล้วก็เธอก็ไม่ค่อยพูดด้วย! - ใจเย็นน่า
เธอรู้มั๊ยพิกุ ว่าลุงเธอนั่งโถทีนานเท่าไหร่
หมายความว่าไงคะ
พ่อก็เคยท้องผูก พี่ชายก็ท้องผูก
แล้วเธอก็เป็นเหมือนกัน มันเป็นทั้งครอบครัวแหละ
- ไม่นะ พี่ชาย - ใช่ซิ พ่อก็เป็น
- ไม่นะ ท้องฉันไม่ผูก - บิโนต บิโนต
- เธอก็เคยท้องผูก - มองฉันทำไมอ่ะ
- เธอพูดถูก - ฉันไม่เคย
เธอถูกละ
ลุงคะ ทราบเรื่องเดลลีขาดน้ำมั๊ยคะ
ถึงกระนั้นเขาก็ต้องมีกระป๋องน้ำ ที่มีน้ำเต็ม
เพราะพ่อไม่ชอบที่ฉีดน้ำ
ไม่จริงนะ เพราะที่ฉีดน้ำมันแรงตะหาก
ตรงนั้นเจ็บนะ
พอถึงหน้าหนาว พ่อก็ต้องใช้น้ำร้อน
ใครมั่งคะ ที่ต้องใช้น้ำร้อนล้างก้นน่ะ
รู้มั๊ยครับ
ทุกๆ สามคนในอเมริกา มีปัญหาแบบเดียวกันนี่
จริงๆ แล้ว เรื่องท้องผูกเป็น ปัญหาใหญ่ที่สุดของพวกเขา
- จริงดิ - จริงสิครับ!
แต่พวกเขาก็อยู่กันอย่างเป็นสุข
ถ้าดูจากข้างนอก ดูออกมั้ยครับ ว่าข้างในเป็นยังไงกันมั่ง
ใครจะสน เขาเป็นเศรษฐกิจอันดับหนึ่งของโลก
ไม่ ไม่ ฉันสนนะ
เอาล่ะ สำหรับคนธรรมดาๆ อย่างผมเนี่ย
เรียกตัวเองว่าธรรมดา ได้อย่างมั่นใจขนาดนั้นเชียว
ฟังผมก่อนครับ สำหรับคนธรรมดาๆ ทั่วไป
อาหารเช้า อาหารกลางวัน และอาหารเย็น
เราก็ต้องการแค่สามมื้อนี้เท่านั้น
เพื่อที่จะทำกิจกรรมเช้า ได้อย่างราบรื่น
แต่พวกเขาเข้าห้องน้ำ สามวันครั้งนะครับ!
เขากินอาหารขยะกันตลอดวัน
สะสมไว้ข้างใน เหมือนตะกอนแข็งๆ
แล้ววันที่เขาต้องเข้าห้องน้ำ
- ก็นะ จัดการซะ! - ตาย ตาย!
ไม่นะ ไม่ เรื่องจริงนะ อย่าหัวเราะซิ
อาการของคุณไม่น่าจะแย่ขนาดนั้น
ทำแบบนี้นะครับ เคี้ยวอาหารให้เหมือนวัวเคี้ยว
รุ่งขึ้น คุณก็จะจัดการได้ไหลลื่น
วัว ฉันเนี่ยนะ
คุณเบอเนอร์จี เคยได้ยินว่า
วัวหรือควายท้องผูกมั่งมั้ยครับ
อึแข็งหรืออึเละ คิดดูเอา
ว่าไงครับ
ถูก เหตุผลเขาถูกนะ
แน่ใจนะว่าเธอไม่ใช่คนเบงกาลี
คุณครับ ไม่ใช่ทุกอย่างที่จะ จดลิขสิทธิ์เป็นของเบงกาลีนะครับ
เธอไม่เคยรู้มาก่อนล่ะซิ
ไม่อ่ะ
มันเคยมีราวอยู่ตรงนั้นนี่
ผมก็ว่าใช่ครับ
มันเคยมีการก่อสร้าง ต้องซ่อมแล้ว
จัดการให้ครับ
ครอบครับเธอนี่น่าสนใจจริงๆ
แค่เพราะทุกคนหัวเราะ
อย่าคิดว่าทุกคนประทับใจนะ
พวกเราค่อนช่างวิจารณ์หน่อย
ก็รู้แหละใช่ว่าทุกคนจะ ชอบใครๆ ได้เนอะ ไม่เป็นไรหรอก
เธอคิดว่าฉันเป็นแบบนั้นเหรอ
เป็นนะ แต่โทษเธอไม่ได้หรอก
จริงๆ แล้ว พอถึงอายุนึง ทุกคนก็เป็นแบบนั้นแหละ
เอาใจยาก
แล้วก็ไม่อยากจะเอาใจใคร
โอเค
รู้อะไรมั้ยพิกุ
- บิโนตอยู่ประถมเองตอน ประถมใช่มะ - ช่าย
บิโนตอยู่ประถมเอง ตอนที่ปู่เริ่มสร้างบ้านนี้
แล้วปีนั้น พี่ชายก็ได้งานที่ไอซีที
37 เวอร์จีเนียเฮาส์ ซอยเชาริงกี่
จำได้ด้วย
แรกๆ เรามีแต่ชั้นล่าง
แล้วเขาก็ย้ายมา ตอนที่ชั้นหนึ่งสร้างแล้ว
โอเค ฟังนะ หัวฉัน
เราไปข้างนอกได้มั๊ยอ่ะ
เอาซิ เดี๋ยวขอฉันให้พ่อกินยาก่อนนะ
ศูนย์กลางของสิ่งรอบๆ ตัวฉัน
ฉันรู้สึกได้ถึงที่นี่ โถงกลางนี้
งั้นตอนที่พี่เกษียณ พี่ไปอยู่เดลลีทำไมล่ะ
พี่ก็รู้ว่าน้องชายพี่ไม่ได้ทำงาน ได้เงินเยอะเท่ากับตอนที่พี่ทำ
- ที่จะดูแลบ้านนี้ - เงียบไปเลยได้มั๊ยอ่ะ
- ทำไมต้องเงียบ - ไม่ ไม่ ต่อเลย
เธอพูดถูก
ผู้หญิงที่ได้รับการศึกษามาอย่างเธอ ไม่ควรจะ
ถูกห้ามไม่ให้แสดงความเห็นนะ
แต่บอกฉันหน่อย โมนิ
ในปี 1979
ใครเขียนใบสมัครให้เธอ ที่โรงงานบาจานั่น
ฉันมีเส้นสายอยู่ที่นั่น
แต่เธอก็ไม่ได้ทำงานที่นั่น ทำไมล่ะ
- เพราะเงินเดือนฉันก็จะสูงกว่าเขา - เฮ้
นี่คือที่ฉันเรียกว่า ความคิดของพวกไอคิวต่ำ
เธอเป็นสาเหตุที่เธอเองหงุดหงิด
ไม่ใช่ใครเลย เธอเองแหละ!
ว่าแต่ ความทรงจำเก่าๆ มันกลับมา
จำได้มั๊ย บิโนต หลังจากที่แม่ตาย
ร่างของแม่อยู่ที่นี่ หัวทางนี้ ขาทางนี้
แล้วก็ร่างของแม่พิกุด้วยเหมือนกัน
พิกุ ไปกันยัง
- ไปไหนกัน - เราจะไปข้างนอกเนี่ยครับ
แต่ไปไหนล่ะ
ทัวร์โคลกัตตาครับ
เฮ้ พิกุ อย่ากลับเย็นนะ
ค่ะ เดี๋ยวก็กลับแล้วค่ะ
ถ้าพี่ผูกพันกับ ที่นี่มากขนาดนั้นจริงๆ
แล้วจะขายมันทิ้งทำไมล่ะ พี่ไม่ได้ต้องการเงินซะหน่อย
อะไรนะ บ้าไปแล้วเหรอ
ฉันสร้างบ้านหลังนี้มา ด้วยอิฐทีละก้อน ทีละก้อน
จัมปา คุณ จะไม่ถูกขาย ไม่มีทางขาย!
ชื่อแม่เรา จัมปา เขียนอยู่บนนี้ เข้าใจยัง
แต่พี่ชาย
ไม่นะ ไม่! ถ้าเธอไม่สามารถ ดูแลมันได้ ไม่เป็นไร
เดี๋ยวฉันให้เงินเอง
เลี้ยวขวาตรงนี้เลย
แม่เคยสอนที่นี่
แล้วก็ได้เจอพ่อ แล้วก็แต่งงาน
แล้วออกจากงานงั้นเหรอ
ใช่แล้ว
ทำไมเธอถึงไม่หนีตามกันไป แล้วแต่งทีหลังล่ะ
พ่อไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอก
อีกอย่างนึง เธอต้องมีคนที่จะหนีไปด้วยนะ
ก็จริง
ทำไมเธอถึงยังไม่แต่งงานล่ะ
ต่อไปเป็นร้านกาแฟ แล้วก็ไปที่แถวๆ แกงจีส์กัน
อื้ม
เมื่อก่อนตรงนี้เป็นโรงหนังนะ แต่เป็นตึกไปละ
มันก็เป็นแบบนั้นแหละ ปกติ
เธอไม่ได้อยากขายบ้านหรอกเหรอ
วันนึงมันก็จะกลายเป็นตึกๆ
ฉันแค่พยายามจะเป็น คนรู้จักประยุกต์น่ะ
เปล่านะ เปล่า ไม่ได้หมายความว่าเธอผิด
มันอาจจะเป็นเรื่องของ ความก้าวหน้าก็ได้
มันก็คงเป็นเรื่องของการพัฒนาอ่ะนะ
แต่ถ้าเธอถอนรากเหง้าของเธอออก
แล้วจะเหลืออะไรล่ะ
เข้าใจที่ฉันพยายามบอกมะเนี่ย
ค่ะพ่อ คราเตกัส
คาร์โบ เวจ 6-7 หยด ใช่ค่ะ
ค่ะ หนูกำลังไป
พวกเธอดูเหมือนว่า จะไม่มีค่าใช้จ่ายเรื่องยาเลยนะ
ดูเหมือนว่าจะรักษาเองได้หมด
อ่าฮะ
พ่อเธออายุเท่าไหร่อ่ะ อย่างน้อย 70 มะ
เป๊ะเลย
แล้วตามที่เธอเล่นเป็นหมอ ให้เขาเนี่ย
เขาคงอยู่ได้อีก 20 ปี ซึ่งก็คือ 90 ได้เนอะ
หวังว่านะ
งั้นอีก 20 ปี เธอก็ราวๆ 50 ได้ซิ
- หืม - แล้ว
อาย 50 ปี แล้วยังดูแลพ่ออยู่
เดี๋ยวนะ เธอพูดอย่างนี้ทำไมอ่ะ
เธอก็รู้สถานการณ์ฉันดี รู้ว่าพ่อต้องพึ่งฉันแค่ไหน
หูไม่ค่อยดี มองก็ไม่ค่อยเห็น จะให้ฉันทิ้งพ่อไปงั้นเหรอ
- ไม่ใช่ ไม่ใช่ - เขาจะดูแลตัวเองได้ยังไงกัน
ฉันไม่ได้บอกให้เธอทิ้งเขา
ฉันเองก็ยังทิ้งแม่ไม่ได้
ฉันแค่อยากบอกว่าเธอคงรู้ว่า เขาเป็นคนเห็นแก่ตัวแค่ไหน
- ไม่ เขาไม่ใช่ซะหน่อย - ใช่ซิ
ถึงแม้ว่าเขาจะใช่ แต่เขาก็เป็นพ่อฉันนะ
ถ้าเขาเป็นพ่อ แล้วทำไมเธอทำตัวเป็นแม่ล่ะ
รานา เพราะหลังจากอายุนึง
พ่อแม่ไม่สามารถจะอยู่ได้ ด้วยตัวเองอีกต่อไป
เขาต้องถูกดูแลให้มีชีวิตอยู่
แล้วความรับผิดชอบนั้น เป็นของลูกๆ เท่านั้น
งั้นถ้าใครจะแต่งงานกับฉัน
เขาต้องรับลูกบุญธรรม อายุ 90 ปีด้วยงั้นซิ
แหงซิ
จะแต่งงานกับฉันมั๊ยล่ะ
ฉันยังไม่เสียสติขนาดนั้นนะ
งั้นก็เลิกเป็นห่วงฉันได้แล้ว
ไม่นะ ไม่ได้เป็นห่วงซะหน่อย
พ่อเคยพาเรามาดูเรือกลไฟพวกนั้น
- นั่นไง เห็นมั้ย นั่นไง - คุณปู่ครับ
ลงมาเถอะครับ น้าโชบีมาแล้วครับ
โอ้ บาคุ ดา! พิกุ!
- บิโนต พวกเธอเป็นไงมั่ง - รอเดี๋ยว รอเดี๋ยว กำลังลงไป
- อะไรนี่ แบบว่า ทำไมอ่ะ - ซิ!
- นี่ไง แปลกใจมั๊ย! - แปลกใจ เอ่อออ
- พิกุอยู่ไหนล่ะ - พิกุไปข้างนอก เธอ
ค่ะ น้า
อยู่ๆ ลุงก็วางแผนจะไปดาร์จีลิ่ง
อะไรนะคะ นึกว่าจะไป เจอน้าระหว่างทางซะอีก
- อะไรนะ - หนูอยู่ไหนเนี่ย มาเร็วๆ มาเร็วๆ
โอเคค่ะ โอเค
ขอบใจจ้ะ หลานรัก เอ้า ดื่ม!
บาคุ ดา เฮ้ บาคุ ดา
เป็นอะไรล่ะ หงุดหงิดอะไร เธออยู่โคลกัตตาแล้วนา
มีอะไรเหรอ
- ไม่ ฉันกำลังคิดอยู่ - ฉันน่าจะแค่เจ็ดขวบ
เรื่องพิกุเหรอ ไม่มีประโยชน์หรอก โชรบตอนนี้แต่งงานไปแล้ว
เธอไม่ได้ชอบเขาซะหน่อย
แล้วจะมาคิดทำไมตอนนี้ล่ะ
ฉันกำลังคิดว่า เมื่อไหร่เธอจะเลิกยุ่งกับฉันเสียที
- ฉันกำลังถามเรื่องเขานะ - เรื่อง
คิดไม่ถึงเลยว่าเธอจะมานี่ด้วย
โอเค ถ้าเธอมีปัญหากับฉันมากนัก ฉันก็จะไป
เมื่อคืน ฉันเห็นเธอมองพิกุ
- หนูไปได้มั๊ยคะพ่อ - ไม่ได้
ผมมองคุณต่างหาก
- งั้นซิ - ครับ
จริงดิ พูดความจริงมานะ ไม่งั้นเป็นเรื่องแน่
ต้องใช้ยาสวนมั๊ยคะ
พ่อกำลังทำสมาธิอยู่นะ
ฉันพร้อมที่จะแต่งงานหนที่สี่แล้วนะ
ถ้าพ่อถ่ายได้หน่อยนึง ก็ถ่ายอีกทีหลังก็ได้ค่ะ
ให้มันจบวันนี้ ที่นี่แหละ
คุณคูดฮารี พร้อมจะกลับเดลลี แล้วเหรอครับ
- เล่นแบดมินตันเสร็จแล้วเหรอ - ใช่
ทำไมล่ะ
ครอบครัวเธอมีใครมั่งล่ะ
น้องสาว แม่ แล้วพ่อ ที่เสียไปแล้วครับ
พ่อเสียแล้ว
เสีย ใครพูดว่าเสียนะ ใครตายเหรอ
พ่อของรานาน่ะ เขาเสียไปแล้ว
- ไม่ใช่ตอนนี้ครับ นานแล้ว - แล้วมันมีปัญหาไงอ่ะ
ไม่มีปัญหาเลยครับ
เสียโดยไม่มีปัญหาเลย
แบบว่า เขาเป็นมะเร็ง
งั้นปัญหาก็คือมะเร็ง ทำไมถึงบอกว่าไม่มีปัญหาล่ะ
ก็ เขาเป็นมะเร็ง แต่ก็ผ่าเอาออกแล้ว
โอ้ โอเค เป็นที่ไหนล่ะ
คอครับ
ที่คอ สูบบุหรี่ล่ะซิ ใช่มั้ย
เธอจะไปไหนน่ะ
งั้นเขาก็ต้องสอดท่อให้เขาหายใจซินะ
เขาต้องทำหลอดอาหารด้วยมะ
- ครับ ทำนองนั้น - หลอดอาหาร
หมายความว่าไง ทำนองนั้นน่ะ
- เธอน่าจะรู้ทั้งหมดที่หมอทำสิ
พ่อคะ ไม่ใช่ทุกคนจะสนใจ เรื่องแบบนี้นะคะ
เรื่องการแพทย์ไร้สาระ กลายเป็นเรื่องสนใจของพ่อไป
เฮ้ พ่อไม่ได้พูดกับลูกนะ
หนูก็ไม่ได้พูดกับพ่อเหมือนกัน!
เฮ้ เธอจะไปไหนน่ะ แล้วไงต่อ
ก็ไม่มีไรครับ พ่ออยู่ในไอซียู แล้วก็ใส่ท่อช่วยหายใจ
เครื่องช่วยหายใจ เธอไม่ควรให้เขาใช้นะ
มันเป็นเรื่องผิด
พิกุ ที่เขาทำกับพ่อเขา ลูกต้องอย่าทำกับพ่อนะ
บอกเลยนะ นั่นคือวิธีการทำ ธุรกิจของเขา
หาเงินอย่างมืออาชีพ เธอยอมให้เขาทำแบบนั้นได้ยังไง
ยอม คือแบบว่า ผม
ไม่นะ ไม่ แต่ทำไมล่ะ
- ทำไมเธอยอมให้เขาทำกับพ่อเธอ - คุณครับ
ฟังนะ พ่อผมกำลังตาย
หมอบอกว่าต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ
ผมจะทำอะไรได้ล่ะครับ
ผมบอกว่าไม่ไม่ได้ ผมตัดสินใจไม่ได้
ได้ซิ ต้องได้!
เธอรู้บ้างมั้ยว่าพ่อเธอ ต้องทรมานแค่ไหน
ร่างกายเขาคงถูกจิ้มด้วยเข็ม เต็มไปหมด
น้ำเกลือ เลือด สายสวนข้างล่างนั้น เครื่องกระตุ้นหัวใจ
มันเป็นการรักษาแบบผิดมนุษย์ เธอทรมานพ่อเธอนะ!
เธอลุกได้ก็ตอนที่พยาบาลอุ้มขึ้นมา
ขึ้นอยู่กับความกรุณา ที่เขาจะเปลี่ยนเสื้อผ้าให้
ถ้าเธอถ่ายในชุดนั้น ก็ได้แค่นอนอยู่อย่างนั้น
ให้ตายซิ ไม่มีทาง!
ฟังนะ พิกุ ถ้าพ่อตาย
อย่าทำแบบนั้นกับพ่อ พ่ออยากตายอย่างสงบ
พ่อต้องทำเกินไปแบบนี้ ตลอดเลยเหรอคะ
พ่อก็แค่บอกลูกว่า อย่าทำอะไรกับพ่อก็เท่านั้น
เขาไปไหนซะล่ะ
พ่อพูดอะไรกับเขารึ ก็เปล่า!
รานา น้องชาย
คุณปู่ให้เอานี่มาให้ แล้วบอกให้คุณลงไปข้างล่าง
คุณไม่ต้องเสียใจหรอกครับ ผมไม่เป็นไร
ผมไม่ได้รู้สึกไม่ดี มันไม่เป็นไร ผมไม่เป็นไร
เสียใจ เรื่อง
ดูปั๊มน้ำหน่อย มันไม่ทำงาน
เป็นวิศรกรโยธาใช่มั้ย ทำงานแบบนั้นมาแล้ว ดูหน่อยซิ
อะไรนะ นั่นไง ปั๊มน้ำมันไม่ทำงานน่ะ
เรียกช่างไฟซิ มันไม่ใช่งานผม
หมายความว่าไง ไม่ใช่งาน เธอเหรอ เธอต้องรู้ซิ
โอเค ก็ได้ ผมรู้ แต่ผมสายแล้ว
งั้นโทรเรียกคนอื่นไปนะ ผมต้องไปแล้ว
จะไปตอนนี้อ่ะนะ
ใคร ใครจะไปไหน ไม่นะ จะไปได้ยังไง
ไม่มีน้ำในถังเหนือหัว ในห้องน้ำนะ
- หรือชักโครก เขาจะไปได้ไง - ผมไม่สนหรอก
จะมีน้ำหรือไม่มีในชักโครก หรือถังน้ำ หรือที่ไหนๆ
- เป็นเรื่องของช่างประปา ไม่ใช่ผม - อะไรนะ
แล้วฉันจะทำกับข้าวได้ไง ไม่มีน้ำในครัวอ่ะ
พูดยังกะทำเคบับแกะอยู่งั้นแหละ
- ปลา ข้าว แต่ก็ทำกับข้าวไม่ได้นะ - ไม่ใช่อย่างนั้น
- เราคงต้องสั่ง - ไม่ ไม่
'คิชจะดี'
หมอศรีวาสถานาบอกให้ ฉันกินได้แค่พัลส์กับข้าวเท่านั้น
- แต่พี่ชาย เธอจะหุงข้าวได้ไงกัน - ฟังฉันก่อน
- ต้องใช้น้ำเหมือนกันะ - เธอคุยกับเขาซิ
บิโนต เถียงกันก็ไร้ประโยชน์
โอ้ เธอก็แค่ต้องการข้ออ้าง
- เถียงอะไรกัน ไร้สาระจริง! - ที่จะไม่ต้องทำกับข้าว
เงียบได้แล้ว!
ไหน ปั๊มน้ำอยู่ไหน
ติดแล้ว ดูน้ำซิ ไหลมั๊ย
ไม่ไหล
โกรธเหรอ
ไม่ใช่ความผิดของเธอนี่
แล้วตอนนี้ล่ะ
ยังไม่ไหล
ฉันทำให้หงุดหงิดรึเปล่า
ฉันอดทนสูงน่ะ
งั้นแปลว่าฉันบังคับเธอให้คุยสิ
ใช่
เหมือนพ่อเลย เป๊ะ โธ่เอ๊ย
อย่าเอาฉันไปเปรียบกับ ผู้ชายคนนั้นนะ!
น้ำมาแล้ว หน่อยนึง
ทัศนคติแบบนี้
เธอไม่มีทางมีคู่ได้หรอก ชาตินี้
ไม่ใช่อย่างนั้นซะหน่อย ถ้าฉันตั้งใจหา
ใครคนนั้น ฉันหาเจอแน่ๆ
เป็นห่วงตัวเองเหอะ
ตอนเธอแก่เธอไม่ควรมีแค่ ปูดานเป็นเพื่อนนะ
พูดจริงนะ ระวังก็แล้วกัน
เธอก็ควรไปซะ จริงๆ นะ
น้ำมาแล้ว
- ก็ได้ ตอนนี้ก็กำลังไปแล้ว - โอเค
- น้ำมาแล้ว - ได้แล้ว
บอกแล้วว่าเขาซ่อมได้
บริษัทปั๊มนี้ปิดไปแล้ว เปลี่ยนปั๊มได้แล้วนะครับ
ขอบคุณ
ขอบคุณ คุณคูดฮารี ขอบคุณมาก ขอบคุณ
ตอนนี้เธอก็ไปได้แล้ว แต่พักซะก่อนดีกว่า
ครับ เดี๋ยวดูก่อนว่าจะไปไหน ได้ตอนเย็นๆ
เธออยู่ต่ออีกวันสองวันก็ได้นี่
ทำไมนะ ไม่จำเป็น เขามีธุรกิจที่ต้องดูแลที่โน่น
ครอบครัวเขา ไม่ ไม่ ไม่ เธอต้องไป ไปได้แล้ว ไป ไป
แล้วบอกด้วยพอถึงโน่นแล้วน่ะ โอเคนะ
คุณรู้มั้ยว่าปัญหาจริงๆ มันคืออะไร คุณ บาเนอร์จี
- อะไรนะ - ไม่มีใครเข้าใจคุณ
ใช่
เธอพูดถูก
- ขอแนะนำอะไรหน่อยได้มั๊ย - ได้ซิ บอกมา
- แล้วจะฟังมั๊ย - ฟัง ฟัง บอกมาซิ
เลิกซ่อนเกลือได้แล้ว
เฮ้ นาย เฮ้ เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว
เอาง่ายๆ นะ เลิกทำตัว มีปัญหาได้แล้ว
นะ
เธอทำสมาธิบ้างมั้ย
พิกุ สบายดีนะ สวัสดี! พ่อหนูอยู่มั้ย
ในครอบครัวแบบนี้ อย่างน้อยต้องมีซักคนที่
สงบ เป็นปกติ เธอน่าจะเริ่ม ได้แล้วนะ จะได้ผ่อนคลาย
ฉันผ่อนคลายอยู่
งั้นเหรอ
แล้วจะโทรมานะ
ว่าแต่ ครอบครัวฉันน่ะ
นายคิดว่าถ้าเล่นเกมนี้
แล้วเราจะขายบ้านงั้นซินะ
ไม่ครับ ไม่ ช่างเขาบอกว่า
- ไม่งั้นก็ทีหลังก็แล้วกัน - ทีหลัง หมายความว่า
ทีหลังว่าถึงคนที่นี่ตายไปหมดแล้ว
ฉันก็จะยังอยู่ดูแลบ้านนี้ต่อ
ทำไมเธอถึงจะมาดูแลบ้านนี้ล่ะ
หลังจากที่
- น้าคะ เราจะไม่ขายบ้านค่ะ - แล้ว
แล้วถ้าลุงไม่ว่าอะไร ประกาศหาคนเช่ากัน โอเคมั้ยคะ
ขอบคุณมาก
กลับไปได้แล้ว โอเคมะ
ไร้สาระชะมัด! เสียเวลาจริงๆ !
จะโทรมาทำไม ถ้าไม่คิดจะฟังกันเลย!
- โอเค พิกุ ดูแลตัวเองด้วย - บ๊าย บาย
แน่นอน ฉันไปแน่
เฮ้ เดี๋ยว นั่นจักรยานเธอเหรอ
- ของผมครับ - ของเธอเหรอ
ค่ะ ซาแย็ตเหรอ
ไม่อ่ะ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะกลับเมื่อไหร่
พ่อไปได้ยังไงน่ะ
ทำไมไม่ปลุกฉัน
หนูก็รู้จักเขาดีนี่ พิกุ
ทำไมไม่ล็อกจักรยานไว้ล่ะ
ท่านเอากุญแจไปตั้งแต่เมื่อคืนครับ
ผมไปตามหาท่านแล้ว ไม่เจอเลยครับ
ไป ไป ไปหาอีกที
สุตาไปตามหาเขาที
ตลอดชีวิตแม่ พ่อทำให้แม่ ต้องมาติดแหง็กอยู่นี่
แม่เสียสละความสุขตัวเอง เพื่อมาทนกับการอาละวาดของพ่อ
พ่อบอกว่า จะไปโคลกัตตา
หนูบอกว่าก็ได้ แล้วทิ้งทุกอย่าง เพื่อมากับพ่อ
แล้วดูพ่อทำซิ
เกิดพ่อตกถนนไปล่ะ ว่าไง
คุณครับ ท่านมาแล้ว
ฉันไปดูมาหมดแล้ว ตึกนักเขียน
ดัลเฮาซี่ ชยัมบาซาร์
แล้วก็ซาละเปานี่
เอ่อ
ใครจะไปกินหมดเนี่ย
ตลอดชีวิตหนู หนูได้แต่กิน
ฟักทอง มะระ ก็เพราะพ่อ
แล้วตอนนี้พ่ออยากจะกินพวกนี้
ของหวานแล้วก็อื่นๆ
ยาที่มาจากข้างใน
หนูรู้ว่าเดี๋ยวดราม่าอะไร จะเกิดขึ้น
พ่อสบายดี ไม่มีดราม่าอะไรทั้งนั้น
พ่อไม่สบายดีหรอกค่ะ
เดี๋ยวพรุ่งนี้พ่อก็จะไปปั่นอีก
ไม่นะ พ่อจะไม่ไป! เข้าใจมั๊ยคะ
เดือนนึงมาแล้ว พ่อฟุบไป ความดันต่ำมาก
สงบสติอารมณ์หน่อย
แล้วอยู่ๆก็ลุกขึ้นปั่นจักรยาน 25 กิโลเมตร
พ่อคิดว่าปอดพ่อแข็งแรง ขนาดนั้นเหรอคะ ไร้สาระจริงๆ
หัวใจพ่อทนแบบนั้นไม่ได้ พ่ออายุ 70 แล้วนะคะ
ไม่เคยฟังกันเลย!
หนูบอกว่าเราจะบินมา แต่พ่อจะมาทางรถเท่านั้น
เคยคิดถึงหนูบ้างมั๊ย
เห็นแก่ตัวจริงๆ !!!
ไร้สาระน่า!
ก็ใช่ที่หนูมีความสัมพันธ์ แบบทางร่างกาย
แต่มันใช่เรื่องที่จะบอกทุกคนมั๊ยคะ
เจอลูกสาวฉันหน่อย เธอไม่ใช่สาวพรหมจรรย์แล้วนะ
พ่อที่ไหนทำกันแบบนี้
ใจเย็นๆ พิกุ ดื่มน้ำก่อน
ดื่มซะ
ดื่มหน่อย
อะไรคะ
อ้า
รานาพูดถูก เราควรจะกินทุกอย่าง
เรียบร้อยดีมั๊ยคะ
อย่างไม่เคยเป็นมาก่อนเลย พิกุ!
เหนือธรรมชาติจริงๆ ! เป็นการถ่ายที่ดีที่สุด!
ดีค่ะ งั้นไม่ปั่นจักรยาน พรุ่งนี้นะคะ
พ่อเข้าใจว่าทุกคนโกรธนะ
แต่วิถีของแต่ละคน ถูกตัดสินใจไว้แล้ว
แม้แต่ของพ่อ พ่อรู้ มันเกิดจาก
ระบบย่อยอาหาร ชีวิตพ่อจะเป็นไปตามทางนั้น
งั้นให้พ่อปั่นจักรยานเหอะ พ่อชอบ
- เฮ้ บิโนต - ครับ
พรุ่งนี้
ไปข้างนอกกัน
พิกุ พิกุ
- คะ ลุง - พิกุ
ดูซิว่าอะไรเกิดขึ้นกับพ่อหนู
ไม่ได้ตื่นมาพร้อมนาฬิกาปลุกนะ
ลุงพยายามปลุกเขาเหมือนกัน แต่เขาไม่พูดอะไรเลย
โมนิ โมนิ มาเร็วๆ
คุณปู่
ผมเปิดไฟเมื่อเช้านี้
เขาก็ไม่ลุกครับ
- ตื่นซิครับ คุณปู่ - โมนิ
เกิดอะไรขึ้น บาสคอร์
โทรหาหมอกอร์ช โทรหาหมอเร็ว
คุณปู่
พิกุ
ขอให้วิญญาณเขาไปสู่สคติ
โอ้ มันอาจจะเป็นเพราะหัวใจ เต้นไม่เป็นจังหวะ
ก็คือการเต้นของหัวใจไม่สม่ำเสมอ
หรือโรคหยุดหายใจตอนนอน
พ่อของหนูอยากตายอย่างสงบมาตลอด
ใช่ค่ะ ลุง ไม่สอดท่อ ไม่ใช้เครื่องช่วยหายใจ
พ่อมีความสุขมากค่ะ พ่อบอกว่าเป็นการถ่ายที่ดีที่สุด
พ่อมักจะบังคับให้หนูฟังพ่อ แต่
พ่อก็ทำให้แน่ใจว่า ความตายก็ต้องฟังพ่อ
ขอบอกทุกคนเลยนะ พ่อไปอย่างสงบ
ไม่เจ็บปวด
แล้วคนที่รู้จักพ่อ จะรู้ดี
พ่อมีปัญหาอยู่เรื่องเดียว คือท้องผูก
แต่ก็ได้รับการรักษา ก่อนที่พ่อจะเสีย
เพราะฉะนั้นพ่อตายอย่างมีความสุข แล้วฉันก็จะคิดถึงพ่อ
จะไม่มีใครมาเรียกฉัน จากอีกห้อง 'พิกุ พิกุ
บาสคอร์ ดา เป็นคนที่ ต้องการเป็นที่สนใจ
ถ้าเขาเห็นพิกุเศร้า
วุ่นวายหัวหูกระเซิง
แล้วก็มาทันที แล้วก็เอาเธอไป
พิกุ ฉันรักบาสคอร์ ดานะ
เขาคงท่องเที่ยวอยู่แถวๆ นี้ล่ะ
- เขาต้องแอบฟังเราอยู่แน่เลย - พิกุ
- มานี่หน่อยซิ - ถ้าไม่มีเรา เขาคงไม่ชอบแน่เลย
เขาอาจจะวางแผนแล้วก็ได้ ว่าจะกลับมา
เป็นลูกของพิกุ
อย่าว่าฉันที่บอกเธอนะ ฉันต้องบอกอะไรเธอบางอย่าง
แต่ฉันจะขอพระเจ้า ให้เขากลับมาอีก
แล้วก็ขออย่าให้มากับท้องผูกเลย
เธอกับซาแย็คสนิทกัน ก็โอเคนะ
แต่พ่อเธอไม่ชอบเรื่องนี้
เป็นหน้าที่ของฉันที่ต้องบอกเธอ
เขารู้สึกว่า จริงๆ ต้องบอกว่า เขาแน่ใจว่า
ซาแย็ตก็ท้องผูกเหมือนกัน
ซาแย็ต
- จะดื่มอะไรมั้ย - เธอท้องผูกรึเปล่า
- หา - เธอท้องผูกรึเปล่า
- ก็ใช่ - ทำไมไม่บอกฉันก่อนหน้านี้
ก็แบบว่า มันไม่เรื้อรังน่ะ แค่ พิกุ
พิกุ
นี่คือจำนวนที่ต้องจ่ายค่าน้ำมันรถ
แล้วตอนที่ออกไปเที่ยว แกงก้ากัตล่ะ
แล้วค่าเสียประสาทที่ต้องทน พ่อเธอล่ะ
ให้ตายสิ เขาทำทุกคน ประสาทเสียหมดเลยนะ
เธอจะตัดสินพ่อแม่ไม่ได้หรอก ไม่ว่าเขาจะเป็นยังไง
หลังจากที่ต้องดูแลผู้ชาย แบบนั้น เธอ
เข้าไปอยู่ประเภทเดียวกับ รานี ลักษมี ไบ แอนนี่ บีซัน
แล้วนะ แบบว่า ผู้หญิงยิ่งใหญ่
ใครที่เป็นแบบฉัน ก็ต้องทำแบบเดียวกันแหละ
ทุกวันนี้ไม่มีใครทำแบบนั้นแล้วล่ะ
แล้วไงต่อล่ะ
เธอจะจัดการเองได้รึเปล่าอ่ะ
ฉันว่านะ
แบบว่า ต้องดูพ่อขนาดนั้น มันก็เหมือนเตรียมฉันไว้แล้วล่ะ
สะกดง่ายๆ เอง
บาสคอร์ บาสคอร์ ไม่ใช่ กา
ถ้าไม่เสร็จพรุ่งนี้ ฉันไม่จ่ายเงินนะ
คอ ออ รอ การันต์!
คุณคะ
ฉัน
โอเค มาพรุ่งนี้นะ
โอเคค่ะ