- Ręce do góry! - Na ziemię!
Jazda! I nie wstawaj!
Na ziemię! Nawet nie drgnij!
Szybko!
No już, jazda!
Nikt się nie rusza!
...jedzie czerwonym Subaru WRX.
Znowu muszę na ciebie czekać.
Pośpiesz się.
Dupek!
Dajesz, mała.
Jesteś boska.
Palant.
Nawet nie lubię kawy. Następny.
Następny proszę.
Mogę przyjąć zamówienie?
Tak.
Cztery czarne kawy. Średnie.
- Imię? - Baby.
- Baby? - B-A-B-Y.
Baby.
Subaru, którym prawdopodobnie uciekli sprawcy napadu w Peachtree...
I powiedzie cię wąską ścieżką ponad rzeką grzechu.
Bo grzech to wróg twój.
Lecz możesz go zmyć, jeśli odnajdziesz Boga.
Nie uciekniesz przed grzechami swymi.
- Jest tam? - Przecież mówię, że nie.
Nie mam czasu na gadanie.
Nie spóźnij się.
Według wstępnych obliczeń, zrabowali ponad 200 tysięcy dolarów.
A jaka jest jego działka?
Młodego?
Taka sama jak wszystkich.
Zaraz, doktorku. Przecież to jakiś matoł.
- Matoł znaczy wolny. Był wolny? - Nie.
W takim razie nie matoł.
Dobry chłopak i szatan za kółkiem. Co chcesz więcej wiedzieć?
I nie uważasz, że coś z nim jest nie halo?
Że tak nic nie gada.
Nic złego w tym, że ktoś siedzi cicho.
Wiesz, czemu wołają go Baby?
Bo jeszcze nie zaczął mówić.
Jesteś niemową, Baby? Tak?
Jesteś niemową?
Nie.
Czego słuchasz?
- Muzyki. - Powiedz mu, Baby.
Zostaw chłopaka w spokoju, Griff.
Nie można robić w tej branży,
nie będąc choć trochę bandziorem.
Chcę się dowiedzieć, co mu się kotłuje między uszami.
Poza, oczywiście,
„Egyptian Reggae”.
A co ci do tego?
Myślę, że on myśli, że jest od nas lepszy.
Że będzie siedział w wozie w czystej, białej koszulce,
kiedy my taplamy się w błocie.
Przyjdzie dzień, Baby, że i ty będziesz miał krew na rękach.
I zobaczysz, że tego gówna nie zmyjesz w umywalce.
Luzuj. Młody zrobił swoje.
Powiedziałem, że nawalił? Nie.
To nasza mała gwiazda.
Czy inaczej ręczyłbym za niego?
Normalnie jak słup.
Albo taki jesteś twardy,
albo właśnie walisz w pory ze strachu.
To w końcu jak jest?
I co ty na to, Baby?
Mamuśka i tatulo wchodzą na obroty.
Dość.
Na którym wysiadasz?
Dokładnie...
tutaj.
Dobra, ferajna.
Jak mnie więcej nie zobaczycie, znaczy, że jestem trup.
Co robimy wieczorem, Buddy?
Wieczorem świętujemy skok w Bachanaliach.
To najlepsza knajpa ze wszystkich knajp w tym mieście.
Nasze piętro.
Pani i ja odezwiemy się niezwłocznie po opróżnieniu sakiewki.
Baby. Dobrze się spisałeś.
Kiedy doktorek znowu zadzwoni,
nie odbieraj.
Nie słuchaj go.
Nie bawi mnie zabieranie dzieciom cukierków,
ale szybko zbliża się dzień,
kiedy spłacisz swój dług.
Jeszcze jeden skok i wypadam.
Jeszcze jeden i jesteśmy kwita.
Zadowolony?
Miałem z tym zaczekać aż mnie spłacisz, ale co tam.
To dla ciebie.
Dawaj telefon.
Niedługo znów będę cię potrzebował.
Dzwonisz, jestem.
Wiadomo tyle:
To było dwóch mężczyzn i kobieta.
Ubrani jak biznesmeni.
Do tego płaszcze, bandany i okulary słoneczne.
Wyciągnęli broń, kazali wszystkim paść na ziemię.
I wyczyścili kasy. A teraz najlepsze.
Niektórym klientkom zabrali też biżuterię.
Nie śpisz?
Następnie wybiegli z banku i wsiedli do czekającego samochodu.
To było czerwone subaru...
Głodny?
Zawsze.
Już się robi.
Posmaruj aż po sam brzeg.
Kierowca to młody biały mężczyzna.
Tożsamość na razie nieznana.
Policja prosi o kontakt osoby,
które mogłyby go rozpoznać.
Poszukiwania podejrzanych trwają.
Policja ścigała ich przez centrum Atlanty i dalej autostradą I-85.
Skąd ta kasa?
Z pracy.
Jeszcze jedna fucha i kończę.
To nie jest twój świat.
Wybacz. Nie dosłyszałem. Mam w uchu banana.
Słyszałeś mnie.
Ale szybko rosną, co?
Jesteśmy drużyną. Nie ma nic ważniejszego od naszej przyjaźni.
I jak ci to pasuje?
Byk nadal się trzyma. Krwawi, lecz wciąż jest pełen sił.
Gastonowi kończy się czas. Z konia niewiele wskórał.
Teraz musi walczyć na ziemi.
- Matoł znaczy wolny. Był wolny? - Nie.
- Był wolny? - Nie.
BYŁ WOLNY?
Czy napady w centrum coś łączy?
Co mogę podać w ten śliczny poranek?
Proszę się nie śpieszyć. Mam nieskończenie dużo czasu.
Czy ty to nagrywasz?
To jakiś program kontroli jakości?
Nie, ja...
Halo? Próba mikrofonu.
Co mogę podać w ten piękny poranek, proszę pana?
To jest menu dla dzieci, wiesz?
Tak.
Jasne. Jeszcze wcześnie.
Zaczynasz pracę czy właśnie skończyłeś?
Nie wiem, czy kiedykolwiek kończę. Dzwonią, to jadę.
A co robisz?
- Jestem kierowcą. - W sensie szoferem?
- Wozisz różnych ważniaków? - Chyba tak.
Kogoś, kogo znam?
Mam nadzieję, że nie.
Ale jesteś tajemniczy.
Może.
Może?
Kiedy ostatni raz jeździłeś dla przyjemności?
Wczoraj.
Zazdroszczę.
Czasem marzę, żeby pognać na zachód
wozem, na który mnie nie stać, bez żadnego planu.
Tylko ja, moja muzyka i droga.
Też bym tak chciał.
To jak, namyśliłeś się?
Jesteś taka piękna.
To żeś wymyślił?
Dziękuję.
Na pewno nie mówisz poważnie.
Mówię.
„Jonathan”?
To nie moja plakietka. Dopiero zaczęłam tu pracę.
Jako Jonathan?
Tak. Jako Jonathan.
Jakbyś miał jeszcze jakieś pytania, zawołaj.
Mam pytanie.
Co to za piosenka?
Aprobuję.
Kawałek?
Dziewczynę.
Jesteś wreszcie. Dzwoniłem, Baby.
- Serio? - Tak.
Moja kura zniosła właśnie wielkie jajo.
- Wchodzisz? - Czy wchodzę?
To było retoryczne pytanie.
Wchodzisz.
Jadę.
Poznaj nową ekipę.
Ten tu to Eddie Bez Nosa, dawniej zwany Eddie Nochal.
Co się stało?
Nie pytaj. Zasada nr 1. Zero pytań odnośnie nosa.
A to jest JD. Mistrz inwazji prosto z Azji.
A ten tam, to Bats we własnej osobie.
Na co to intro, doktorku? Każdy w tej dżungli wie, kto to Bats.
To ten twój chłopak? Ten, co w kółko słucha muzy?
Kierowca to oczy i uszy ekipy,
nie tylko oczy.
Czemu wciąż słucha muzyki? Ma coś z głową?
Nie. To ja w tej ekipie mam coś z głową. Stanowisko zajęte.
Ma szumy uszne.
Szu... co?
Jako dzieciak miał wypadek. Ciągle słyszy szum w uszach.
Muzyka pozwala go zagłuszyć.
Ale czaisz, co mówię?
„Hej”?
Masz wytatuowane „hej”.
Było „hejt”.
Kazałem przedziergać, żeby zwiększyć szanse na zatrudnienie.
I co, pomogło?
Takie „hej” to miłe jest.
Ile skoków zrobiłeś z młodym?
Nie chcesz mi zaufać, to w tył zwrot i do windy.
O Duchu z I-85 nie słyszałeś?
- Tym świrze? - No.
Kolesiu, który zwiał glinom jadąc 210 po osiemdziesiątcepiątce?
Bez świateł, odłączone stopy.
Kręcił wokół nich kółka po ślimakach.
Gliniarze byli bez szans. To właśnie był nasz młody.
To nie było z 10 lat temu?
Jak mówię, to był nasz młody.
Zasuwa, odkąd zaczął wystawać nad deskę rozdzielczą.
Zwinął mi merca pełnego towaru. Na moich oczach.
Nie zareagowałem, bo mnie zatkało, że ma takie jaja.
Oczywiście nie wiedział, kim jestem, ani co ma w bagażniku. Porzucił furę.
Ale kiedy go namierzyłem, dowiedział się, kim jestem,
co potrafię i ile mi wisi.
Od tamtej pory mnie spłaca. I też pokazał, co potrafi.
No i mapę narysowałem przez to całe durne gadanie.
Imponujące, co?
Ekipa. Czas obgadać skok. Baby, jesteś z nami?
Musimy być gotowi na 8.30 rano.
Pytania?
Ja mam pytanie, doktorku.
Skąd mam wiedzieć, że ten tu słyszał z tego choć słowo?
Przeleciałeś cały plan, a on nawet nie zdjął słuchawek.
Baby?
Cel to wóz opancerzony pod bankiem Perimeter Trust w Dunwoody, 10.00.
Znamy trasę, bo ktoś w bazie ma katar.
Bank jest tuż przy Buford Highway,
więc w 60 sekund jesteśmy na autostradzie.
Plus nasi odwrócą uwagę glin,
wywalając w powietrze dostawczaka z piekarni.
Macie mieć maski Michaela Myersa z Halloween.
Nie kupujcie ich na raz, bo to będzie podejrzane.
Furę na podmiankę już mamy, ale skoczę na parking długoterminowy
na lotnisku po pewny wóz do samego skoku.
Duży, rodzinny, żeby się nie wyróżniał w porannym ruchu.
I ciężki, na wypadek, gdyby trzeba było taranować gliny.
Escalade, Yukon, Avalanche. Coś z tych.
Ma być gotów do akcji o 8.30 rano.
Pytania?
Słodziak.
Mój mały.
Pieprzyć małego.
Ta forsa jest nasza.
Należy do nas.
Zabrali nam nasz ciężko zarobiony szmal.
Zakradli się, kiedy spaliśmy, wzięli z krzesła nasze portki
i sczyścili nam portfele.
Wzięli coś, co należy do nas.
Chodźmy odebrać
to, co nasze.
- A to, kurwa, co? - Austin Powers.
Miał być Michael Myers.
- A to jest Mike Myers. - Ten z Halloween.
- To maska na Halloween. - Morderca z filmu Halloween.
W sensie Jason?
- Nie. - Nie. Boże. Kurwa.
- Idziemy. - Moment. Muszę puścić od początku.
Że jak?
Co?
Teraz.
Spadamy. Jazda!
- No ruchy! - Już.
- Dawaj. - Spadamy!
A coś myślał? Że to zabawa?
- Rura. - Tak jest, Baby.
Uważaj!
Co, kurwa?
- Bohater się znalazł. - Dajesz!
Ja pierdolę! Załatw go!
Rób swoje, Baby. Jedziemy!
Uwaga!
Tak jest!
Tak to się robi!
Dawaj.
Że co? Żołnierzyk się trzyma.
Nie chce odpuścić?
Dawaj no tu.
Nie, nie, nie!
No to cię mam.
A już go miałem, trepa zasranego.
W mordę!
Zmiana fury. Migiem.
Szybko, chłopaki.
Ruchy, ruchy.
Skarbie. Mój aniołek.
- Wysiadaj. - Mam dziecko.
Ja też. Wyskakuj, już
No dawaj!
Ruchy.
Spokojnie.
Rusz tę dupę!
Co ty wyprawiasz, Baby?
Zostaw dziecko w samochodzie.
A ty rusz się tu w końcu.
- Spadamy. - Już lecę.
Jazda!
Jedziesz!
Nie. Kurwa.
Zostawiłem giwerę.
- Co? - Została w tamtej furze.
Słabo, JD. Bardzo słabo.
Gliny!
Na dół.
I nie podnosić się.
Do wszystkich jednostek. Szukamy czerwonego Saturna Aura.
Widzisz go?
JD to idiota.
Ale ty jesteś bystry.
Więc mam do ciebie pytanie.
Chciałeś, żebym nie strzelił?
No, śmiało.
Mnie możesz powiedzieć.
Nie.
Świetnie kierujesz.
Ale kłamiesz beznadziejnie.
W tej branży raz pozwalasz sobie na uczucia
i natychmiast dostajesz kulkę.
A teraz bierz portfel i goń po kawę.
W końcu.
Szukasz JD?
Mistrza kamuflażu?
Nie ma go, Baby.
Postaw. Wypijemy.
To koniec.
Dotrzymuję słowa.
Spłaciłeś dług, Baby.
- To już? - Tak.
Jesteśmy kwita. Trzeba to uczcić.
Zdecydowanie.
Zanim zaczniesz skakać z radości,
zutylizujesz mi tę furę.
Jedź ostrożnie, Baby.
- Wróciłeś. - Jasne.
Więc będziesz moim ostatnim klientem,
bo za 30 sekund stąd wychodzę.
- Idziesz sobie? - Tak.
- Mogę iść z tobą? - A nie masz pracy czy coś?
Nie. Koniec z pracą.
- Wydajesz się zadowolony. - Bo jestem.
- Cholera. - Nie dziwię ci się.
Możesz ze mną iść,
ale nie wiem, czy pralnia to takie ekstra miejsce.
Mam parę spraw do załatwienia.
Ale może chcesz coś zamówić? To zaczekam. Kawy?
Proszę. Ze śmietanką i cukrem.
I jak idzie?
Dobrze.
- Słodki jest, co? - Młody?
Bywał tu już, zanim ja przyszłam.
Jego mama pracowała tu czy coś.
Chcesz coś jeszcze?
Poznać twoje imię.
To akurat jest za darmo.
Debbie. Debora.
Jak w tej piosence.
Becka? Tak.
Tylko ja jestem D-E-B-O-R-A, a tamta była D-E-B-R-A.
Tej nie znam.
Idzie tak:
Poznałem cię w JCPenney.
Miałaś plakietkę z imieniem Jenny.
Jenny?
Kawałek jest o tym, że on chce wyrwać tę Jenny,
ale kręci go też jej siostra Debra.
Czyli to w sumie nie o mnie. Tylko o siostrze.
Moja siostra jest Mary. Ma tonę piosenek o sobie.
„Dokąd tak gnasz, Mary?”, „Nie poddawaj się, Mary”,
„Wiatr śpiewa imię Mary”.
Pokonała mnie. Jak zwykle.
Cała masa piosenek. A ja mam jedną.
Nie. Dwie.
- A ta druga to? - „Debora”. Kawałek, o którym mówię.
- Czyj? - Trex.
T. Rex?
Tak.
Słyszałam o nich, ale tego nie znam. Jak to idzie?
Och, Debora
Zawsze wyglądasz jak zebra
Chyba zebora.
Nie, no chyba zebra.
Jestem na czarno-biało. Więc z sumie jak zebra.
Chyba mam ją tutaj.
Co? Ile ich masz?
Różne iPody na różne dni i nastroje.
A dziś masz nastrój różowy i błyszczący?
W tej chwili tak.
A ty jak masz na imię?
- Baby. - Co? Jak?
Masz na imię Baby? B-A-B-Y?
Tak.
No to wygrałeś. Wszystkie kawałki są o tobie.
Moglibyśmy przejechać całe Stany i jeszcze by nam nie zabrakło.
Ale benzyny raczej tak.
Mama mówiła na ciebie „Baby”?
Trochę.
Pracowała tu?
Trochę. Ale była też piosenkarką.
A co robi teraz?
Nic.
Znaleźć ci „Deborę”?
Debbie!
Na litość boską.
Puścisz mi kiedyś, jak nie będę musiała lecieć.
- Umowa stoi? - Stoi.
To już wiesz, czego chcesz?
Lecieć stąd.
Miałeś rację. Podoba mi się.
Dobrze.
Powiedz coś o sobie. Jesteś stąd?
Tak.
Mów dalej. Dawaj.
Jesteś stąd. Jesteś kierowcą. Lubisz muzykę. Nie mówisz za dużo.
Nie.
Przez cały rok nie gadałem tyle, co dzisiaj do ciebie.
Czyli nie gaduła. Zrozumiałam.
Tak.
Mam problem ze słuchem.
Jako dziecko miałem wypadek.
To właśnie wtedy twoja mama...?
Tak. I tata. Bardzo mi jej brak.
- Współczuję. - Nie trzeba.
Mieszkam z przybranym tatą. Ale on już się zestarzał.
Więc teraz ja troszczę się o niego.
Wiem, jak to jest.
Musiałam opiekować się mamą, kiedy zachorowała.
Myślisz, że ci ciężko,
a potem oni odchodzą i już nie masz się o kogo troszczyć.
Niewiele mnie tu trzyma.
Nie?
Wiesz...
Może byśmy się kiedyś spotkali w jakimś innym miejscu?
W sensie nie w twojej pracy i nie w pralni?
Nie żeby nie było miło, ale...
Moglibyśmy skoczyć do...
Bachanaliów.
Nigdy nie byłam. Mówią, że fajna.
Najlepsza knajpa ze wszystkich knajp w tym mieście.
Fajnie.
Ale w tym tygodniu robię na dwie zmiany.
A w przyszłym? Jakie masz plany?
Nie wiem.
Zapomniałam. Dzwonią, to jedziesz.
Nie, już nie pracuję.
- Już nie wozisz ludzi? - Nie.
Przykro mi.
Niesłusznie. Moja decyzja.
Szczęściarz z ciebie.
Kto to jest ta Debora?
Ta dziewczyna.
Skończyłem z tym.
Widziałem, jak idą do banku w maskach.
Z bronią w ręku. Zaatakowali...
- To tutaj? - Tak. Tutaj.
Pizza?
Świętujemy?
To, że będziesz miał
normalną pracę.
Jaką?
Nie byłoby dobrze, gdybyś sprawiał ludziom radość
tym swoim kierowaniem?
Pizza?
CHŁOPCY Z FERAJNY
ZATRUDNIMY KIEROWCÓW
- Szybko. - Wiem.
Widzisz.
Liczy się tak samo, a ręce wystarczy
umyć raz.
Wiem.
I nie narażasz
niczyjego
życia.
Nie dam cię skrzywdzić.
Nie mówię
o sobie.
Pewien dżentelmen uregulował już państwa rachunek.
Dżentelmen?
Kto to?
Mój były szef.
Przepraszam na chwilę.
Smakowało? To foie gras to naprawdę coś.
Tak.
Nie cieszysz się, że mnie widzisz?
Jesteśmy kwita, ale coś sobie myślał?
Że to już koniec?
Chyba tak.
Wolisz najpierw dobrą czy złą wiadomość?
Tyle że złej nie ma.
Dobra jest taka, że zarobisz kupę kasy.
A dobra - że zarobisz kupę kasy.
Mam pracę.
Po co harować wożąc pizzę dla Chłopaków z Ferajny
i ledwo mieć na wyjście do knajpy,
kiedy możesz się z ferajną obłowić u takiego chłopaka jak ja?
I brać tu swoją dziewczynę na kolację dzień w dzień.
Spłaciłeś dług. Czas generować zyski.
Zaczyna się zabawa, Baby.
Po tym skoku będziesz się tarzał w forsie,
rozbijał maserati i karmił małą rakami w złotym sosie.
I co ty na to? Wchodzisz?
A wchodzę?
Nie odpowiadaj pytaniem na pytanie.
Masz dwie możliwości. Tak albo nie.
Nie, doktorku.
Wiesz, że nigdy dwa razy nie biorę dokładnie tej samej ekipy.
Tak.
I że za każdym razem, odkąd się poznaliśmy, jesteś moim kierowcą.
Tak.
Traktuję cię jak talizman, maskotkę.
Nie zrobię tego skoku bez ciebie.
Nie muszę chyba mówić, co będzie, jeśli odmówisz.
Że połamię ci nogi i zabiję tych, których kochasz.
Bo ty to wiesz, prawda?
Tak.
To jak będzie? Wóz czy wózek?
Pierwsze.
Zgarnę cię rano.
Nie siedź za długo.
A ta twoja kelnereczka... słodka jest.
I niech tak zostanie.
Dobranoc panu.
Rzeczywiście całkiem niezła knajpa.
Trzeba mieć znajomości, żeby dostać tam stolik.
Czy ja wiem.
Wszystko dobrze?
Będzie.
Chcesz o tym porozmawiać?
Robię świetną kawę.
Wcale nie. Beznadziejną.
Chciałbym, ale teraz nie mogę.
Wiesz, że nie musisz się mną przejmować.
- Możesz mi powiedzieć wszystko. - Nie przejmuję się.
Znaczy...
Dawno nie było mi tak dobrze.
I martwię się,
że na ciebie nie zasługuję.
To się nie martw.
Widzę, że jesteś dobry. Inny niż wszyscy.
I będę czekać, aż uznasz, że jesteś gotów.
Co robisz jutro?
Ty mi powiedz.
Dzień dobry.
Nikt ich nigdy nie tyka. Ludzie nie wiedzą,
że ta kura znosi złote jaja.
Albo nie mają jaj, żeby zrobić skok w tak uczęszczanym miejscu.
Jutro będzie tu pełno kasy. Ale zrobisz coś dla mnie już dziś.
Mnie nie mogą zobaczyć, ale ciebie tak. Wejdziesz tam.
Sprawdzisz, ile jest kamer i gdzie,
ile otwartych okienek,
ilu pracowników i ilu klientów.
Czy jest strażnik? Uzbrojony? Czy mają pancerne szyby?
Stań w kolejce, kup znaczki.
Wyjmij słuchawki, zdejmij okulary.
I weź siostrzeńca. Wzbudzisz mniej podejrzeń.
U mnie wszystko w porządku. Odbiór.
Zero pancernych szyb, jeden uzbrojony ochroniarz, dziesięć kamer,
osiem okienek, dwa otwarte,
jedenastu klientów, czworo pracowników.
Dzięki.
Znaczki.
Pana syn?
Tak.
Pewnie, że mój.
Ile ma lat?
Cztery.
Osiem.
Ale szybko rosną, co?
Ma jakieś imię?
- Masz, co nie? - Samm.
Wiesz co? Mam cukierek z twoim imieniem.
Cukierek „Samm”?
Uroczy.
- Będzie tu pani jutro? - Jasne. Od 9 do 5, jak śpiewała Dolly.
Dolly Parton. Lubię ją.
A kto nie?
„Każdy marzy o szczęściu. Na co komu ból?
Ale nie ma tęczy bez paru kropli deszczu”.
Mądra kobitka.
Stanowczo.
Do widzenia.
Wal.
Nie ma pancernych szyb, jeden uzbrojony ochroniarz, dziesięć kamer,
osiem okienek, trzy otwarte.
I jedenastu klientów.
I czworo pracowników.
Coś jeszcze?
Kasjerka była miła.
Dała mi cuksa.
- Naprawdę? - Tak.
Na nią to nawet nie będzie potrzebna spluwa.
Powiesz „bu” i odda całą kasę poukładaną według nominałów.
Niedaleko pada jabłko.
Które piętro?
Trzecie.
Joe to ma słabo z tymi schodami.
Moim zadaniem jest wszystko wiedzieć.
To jak, narzeka?
Jest winda.
Elegancja.
Zobaczymy się wieczorem?
Tak.
Nie mówisz tego tylko dlatego, że chcę to usłyszeć.
Masz mnie za przyjaciela, prawda?
Jesteśmy drużyną.
Nie ma nic ważniejszego od naszej przyjaźni.
Dobrze wiedzieć.
Niedługo wyprowadzisz się z tej nory.
Pniesz się, chłopaku.
Restauracja „U Bo”, słucham.
Jest Debora?
Debbie, telefon.
Streszczaj się.
- Halo. - Tu Baby.
Czemu zawdzięczam ten zaszczyt?
Chciałem usłyszeć twój głos.
Widzimy się później?
Muszę kogoś przewieźć.
Jasne. Myślałam, że z tym skończyłeś.
Ja też.
Wcale tego nie chcę.
A czego chcesz?
Pognać z tobą na zachód,
wozem, na który nas nie stać,
bez żadnego planu.
I już nigdy się nie zatrzymać.
Mówisz poważnie?
Tak, Debora.
Wchodzisz w to?
Tak, Baby.
Widzimy się niedługo.
No i jest.
Cześć, Baby.
Jest i nasz głuchy na głos rozsądku.
- Widziałeś go w akcji? - Widziałem.
Doc go bierze, żeby móc stawać na miejscu dla niepełnosprawnych.
Niepełnosprawnych?
Coś ma z uszami. Dzwoni mu czy jak.
I musi słuchać muzyki, 24 na dobę.
Żeby nie słyszeć tego szumu.
Wiesz, kto jeszcze to ma? Dokładnie to samo.
Barbra Streisand.
Wyglądam na kogoś, kogo obchodzi pieprzona Barbra Streisand?
Co to za język? Rozmawiasz z moją panią.
Właśnie.
Zważaj se na język.
Będę se zważał, na co se będę chciał.
To prawda?
To dlatego wciąż słuchasz muzyki? Żeby zagłuszyć szum?
Tak. I żeby móc ciągnąć dalej.
Rodzaj ucieczki? Rozumiem to.
Widziałeś moje skrzypce? Gdzieś tu miałem skrzypce.
Zamknij się.
Jako dzieciak lubiłem samochody.
Nocami gnałem jak wariat, słuchając radia.
Miałem swoją ulubioną kasetę, a na niej zabójczą muzę, która mnie nakręcała.
- Masz takie kawałki? - Jasne.
- Na przykład? - „Brighton Rock”.
Co? Queen?
Obłędną ma tę solówkę. Znam ten numer.
Mój brat ciągle grał „Sheer Heart Attack”.
- Masz to tutaj? - Mam na tym.
Dawaj. Posłuchajmy tej zabójczej muzy.
- Czego słuchacie, dziewczynki? - Queenów.
Queen? Streisand, a teraz Queen?
A w drodze na robotę będziesz puszczał wiązanki z musicali?
Nie musi grać, żeby wszystko grało.
Depczesz gaz do dechy i walisz przed siebie.
- Innej muzy nie trzeba. - Odpuść.
Nigdy nie robiłeś za kierowcę? Nie miałeś fartownego kawałka?
Muza chętnie, z fajkiem i szklanką whiskey. Po skoku.
Nigdy przed.
Mam tu dość demonów. I każdy bez przerwy gra swoje.
W to akurat wierzę.
Kumpel raz się wycofał tuż przed skokiem,
bo w radiu leciał numer, którego nie lubił.
Już mamy iść, a ten nie wysiada z wozu. Czemu?
Bo grają „Pukając do nieba bram”.
Trefny numer. Tak powiedział.
To, „Koniec trasy” Boyz II Men i „Hotel California” The Eagles.
Że niby przynoszą mu pecha.
A potem zaczął pieprzyć, że wszyscy zginiemy.
- No i co, odpuściłeś? - Gdzie? Jasne, że nie.
Zgarnąłem tę kasę. I nikt nie zginął.
Tamten potem zarobił kulkę, ale bez związku z tym skokiem.
W twoich historyjkach zawsze na końcu jest trup?
To się dopiero okaże.
Chcę mieć cztery pary oczu i trzy pary uszu. Zbiórka.
Poczta jako idea umiera.
Ludzie mają gdzieś listy.
I dobrze. Ich strata - nasz zysk.
Czeki Money Order.
Znam faceta, co ma maszynę,
która zmienia takie puste w kapustę.
W każdym pudełku jest 250 blankietów.
Każdy blankiet to maks 1000 dolców. Czyli mamy ćwierć miliona na pudełko.
Rach ciach. Policzcie sobie.
Darling wchodzi od frontu. Buddy liczy do pięciu i rusza za nią.
Wkładacie te tu eleganckie cyngle, żeby oślepić kamery.
Znów liczymy do pięciu.
Darling staje w kolejce. Buddy bierze ją jako zakładniczkę. Lufa do głowy.
I tak wchodzicie na zaplecze.
Często to sobie ćwiczymy.
Baby wiezie Batsa na tyły pod rampę.
Bats używa karty, którą dostarczył nasz człowiek z katarem,
wchodzi wejściem dla pracowników i osłania tyły.
Wy zgarniacie pudełka i wymykacie się na rampę i do samochodu.
- Wszystko zapamiętałeś, Baby? - Tak.
Dobra. Jeszcze jedno.
Potrzebny nam świeży sprzęt. Nie użyty w żadnej poprzedniej robocie.
Mam kogoś, kto załatwi czystą broń. Odbiór dziś wieczorem.
Potem wracacie prosto tutaj.
Ruszacie z samego rana, a kamery są wszędzie,
więc spędzicie noc tutaj.
W jednym łóżeczku, co?
Nie ma dokąd uciekać, baby
Nie ma się gdzie ukryć
Stań tutaj. Muszę się odlać.
Ktoś chce gumę?
- Chcesz gumę, Buddy? - Tak. Chętnie.
Powiedz, co zrobimy z tą całą kasą.
Pojedziemy do Vegas, postawimy wszystko na czerwone.
Weźmiemy znowu ślub. Będzie bardzo romantycznie.
Wiesz, co było bardzo, bardzo romantyczne?
Co było bardzo, bardzo romantyczne?
Jak dźgnąłeś tamtego kolesia.
Którego? Tego, co cię obrobił,
tego, co nazwał kurwą, czy tego, co się tak patrzył?
Tego trzeciego.
Tak. Pamiętam to.
Bats właśnie tak na mnie spojrzał.
Mam go zabić?
Nie przed skokiem, głuptasie.
Powinniśmy o tym gadać przy młodym?
On nic nie powie. Prawda, Baby?
Chryste. Ukradłeś to wszystko?
Mówiłeś, że chcesz gumę. Miałem za nią płacić?
Jedziemy.
No już.
Wygląda na to, że targ jest otwarty.
Targ?
Doktorek kazał iść do Rzeźnika.
Wysiadaj, idziesz z nami.
Może będziemy wracać inną furą.
I znajdź coś funky.
Jakby trzeba było rozwalić tę budę.
Trzymaj. Udawaj, że umiesz tego używać.
Po co mu?
Mamy wyglądać na zawodowców, a nie bandę pip.
O Darling nie mówię.
A te słuchawki to po co? Nagrywasz nas czy jak?
- Słucha muzyki. - Świr, bez tego nie umie.
A czego słucha?
Skąd ja mam wiedzieć?
Sprawdzę.
„Tequila”.
A właśnie.
Wiecie, czemu Meksykaniec zrzucił babę ze skały?
Spaliłem. Spaliłem, nie?
My się już spotkaliśmy?
Bo ja wiem. Jesteś żywy?
No to chyba nie.
- Zamknąć ryje. - Spokojnie.
Zajmę się tym.
Voilà.
Oto i nasze frykasy.
Dziś, panowie... madame,
oferujemy najlepsze kąski prosto z naszej wędzarni.
Jako doświadczeni rzeźnicy
na pewno świetnie wiecie,
że z takiego prosiaka można wykorzystać dosłownie wszystko.
No może z wyjątkiem kwiku.
Mamy tu dziewięć wybornych porcji w najlepszych możliwych cenach.
Po kolei, zaczynając od łba.
Z podgardla robi się zjawiskowy rzymski bekon zwany guanciale.
Dalej karkówka, czyli twardawy, ale bardzo smaczny Boston Butt.
Dalej łopatka.
Ulubiony fragment wielbicieli wędzonej wieprzowiny.
Polędwica, schab, żeberka,
wreszcie szynka Serrano z tylnej goleni.
- Wszystkie pyszne. - Mniam.
Mamy też, oczywiście, duży wybór świetnych kiełbas.
- Już jestem głodny. - Fantastique.
I życzy pan sobie...?
Poproszę łopatkę, bo uwielbiam
uwędzić wieprza.
No to załatwione.
Głupi skurwiel.
Posrało cię? Moja żona przez ciebie dostała. A to mi się nie podoba.
Luzuj, Buddy. Dałeś radę.
Co z tobą, zasrańcu?
Zabiłeś dostawców. To byli ludzie Doktorka.
Może i tak. Ale głównie wieprze z policji.
Widzicie napisy na skrzyniach?
Od razu poznałem tego wysokiego knura w podrabianym Vuittonie.
Zgarnął mnie w 1998.
Nie wiem, może wy, papużki, nie używacie gumek,
ale jak mnie chcą dymać, to się nie opierdalam.
Za nim!
- Baby, nie daj mu uciec! - Zrób coś!
Zabieraj nas stąd. Migiem.
No już, ruchy. Dawaj.
Tequila.
Bats, jesteś pojebem.
Jak komu dają tak kretyńsko na imię, to musi mu odwalić.
Jesteś świrem, to na pewno.
Ale nie masz na imię Bats.
To ty tak twierdzisz.
Myślisz, że ja mam na imię Darling?
A ja Buddy? To ksywki. Pseudonimy.
To jak masz na imię, Darling?
Monica.
Myślałam, że mamy tego nie mówić.
Bo mamy.
Baby, jak masz naprawdę na imię?
Zatrzymaj się tu.
No stań.
Mówię. Głodny jestem.
Nie.
Zatrzymaj furę!
Nie?
Ty mi odmawiasz?
Nie chcę tam iść.
Nie chcesz iść?
Weź się obudź.
Trup ścielił się gęsto, a ty nic.
A teraz robisz aferę, jak chcę skoczyć do knajpy?
Nie chcę tam iść. Jest do kitu.
Skoro tak polecasz, to musimy tam iść.
Coście tacy wściekli? Powinniście mi dziękować.
Bo robisz wszystko, żeby nas zabili?
Traktuję każdą robotę, jakby była ostatnia.
To, co wyprawiasz, zemści się na nas wszystkich.
Jutro będziesz miał swoją kasę.
Wiem, że macie nosy do wykarmienia.
- Czysty się znalazł. - Jestem taki, jaki akurat chcę być.
Podać coś do picia?
Colę dla wszystkich. Jak to będzie po twojemu? Coca?
Trzy razy cola i raz coca.
- Cztery cole? - Tak.
Powiem ci, jak jest.
Wy kradniecie, żeby móc ćpać. Ja ćpam, żeby lepiej kraść.
- Ładne. - To moja praca.
A wy jesteście na wakacjach.
- Wątpisz w nasze kwalifikacje? - Wall Street, tak?
- Doktorek ci powiedział. - Gówno mi powiedział.
Po prostu zgadłem,
jak to prosty facet.
Z rozkoszą wysłucham twoich rozważań na ten temat.
Powiedz, czy bardzo się mylę.
Byłeś maklerem. Pewnie inna żona, jakieś dzieci.
Robiłeś swoje, ale myślałeś:
„Ostro haruję, to i ostro się bawię”. No i przegiąłeś.
Narobiłeś długów. Takich, co to się białas na myśl o nich rumieni.
Wpakowałeś w jakieś bagienko.
Może podbierałeś z firmowej kasy.
Może czmychnąłeś na pustynię, np. z ulubioną striptizerką.
Wpadłeś w świat, gdzie liczą się trzy rzeczy: kasa, seks, prochy i akcja.
Kurwa, to cztery.
Blisko jestem?
Ja to widzę tak. Dla was to tylko odlot.
A nawet, jeśli nie jesteś z Wall Street, to i tak gorszy z ciebie zbir niż ze mnie.
To ja odpowiem za nas oboje.
Myślisz, że nas znasz? Nie znasz.
Myślisz, że jesteś najgorszy świr?
Nie jesteś.
Uwierz. Nie chcesz widzieć, jak się mój Buddy wkurzy.
Ten to naprawdę nie odpuszcza.
A jak zobaczy czerwoną płachtę,
to ty już nic nie zobaczysz.
Słyszałeś to? Oskarowa scenka.
Ładne. Ćwiczycie to?
Widzisz, Baby? Tak właśnie wygląda facet,
który kocha kobitę.
Pasujecie do siebie.
Poważnie.
Co podać to jedzenia?
Happy Meale dla ferajny. Ja płacę...
Debora.
Koledze się tu nie podoba, ale moim zdaniem całkiem tu miło.
Mam do ciebie pytanie, Debora.
Co z nim jest nie tak?
Może pana kolega chce złożyć zażalenie?
Napisze nam, co możemy poprawić.
Znasz tę sukę, Baby?
Nie.
Dobra, idę to załatwić.
O co ci kurwa chodzi?
Tylko nie zapomnij dać pani napiwku.
Wyjazd drugiej rano
Banany.
To hasło.
Kiedy któryś z moich klientów dobije targu,
dzwoni do mnie, mówi słowo „banany” i się rozłącza.
Dziś nie usłyszałem słowa „banany”.
Więc słucham, kto zginął?
Twoi klienci to były psy.
Wiem. Moje psy.
Strzelili pierwsi.
A ja nie będę brał kulki, ani za ciebie, ani za nikogo.
To prawda? Strzelili pierwsi?
Tak.
- Baby? - Zapytaj kogoś z tej planety.
Zapytam, kogo będę kurwa chciał.
Do domu. Skok odwołany.
- Zaraz. Chwilę. - Że jak?
Za 24 godziny będziemy mieli na karku całą policję.
Te wieprze już nie kwiczą.
Nie namierzą nas. Chyba że przez planszę Ouija.
Imię masz na cztery litery, długo im nie zajmie.
Nie mam na imię Bats, doktorku.
Zabawa skończona, Leon.
Wiej z miasta.
Nie zamierzam uciekać.
Trzeba iść na całość. Rzucić się w oko cyklonu.
A potem plaża gdzieś, skąd nie ma ekstradycji, drinki bez ekstradycji
i kasa bez ekstradycji. Za 23 godziny to wszytko będzie nasze.
A jak wystawimy te czeki? Sprzątnąłeś gościa, który miał to zrobić.
Buddy zna faceta.
Tak tylko strzelam, ale myślę, że Buddy zna faceta.
Dobrze myślę, Wall Street?
Tak. Znam faceta.
No to do roboty.
Słyszę tylko trzy głosy, a w samochodzie była czwórka.
Baby? Dawaj. Czas na męską decyzję.
Robimy to czy nie?
Przegłosowany. Robimy.
Daj mu powiedzieć.
Prześpijmy się. Musimy być gotowi do tego pieprzonego skoku.
Baby? Dawaj. Czas na męską decyzję.
A ty dokąd?
Na kawę.
O drugiej nad ranem?
Niezbyt mądry pomysł.
Jaja sobie robisz?
Nie dość, że muszę się martwić Batsem, to jeszcze i tobą?
Zrób coś dla mnie.
Jak masz jutro dać ciała,
to leć na tę swoją kawę
i nie wracaj.
Jeśli to robisz dla adrenaliny
albo to dla ciebie tylko ucieczka,
to jedź.
Co tu robicie?
- Sprawdzamy, czy wszystko gra. - Jasne.
Bo wygląda, jakby on gdzieś jechał o drugiej rano.
Jedziesz gdzieś?
Nie.
Dobrze. To dobrze.
Bo musimy pogadać o tym.
Nie, nie. To ten sam.
Baby? Dawaj. Czas na męską decyzję.
Robimy to czy nie?
Po co ci to?
Taka zabawa. Lubię nagrywać.
Lubisz nagrywać? Ty co, glina jesteś?
- Miałeś dowozić, nie donosić. - Gadaj.
Lubię sobie puszczać różne rozmowy.
Ze słów robię muzykę. Piosenki, miksy.
Takie tam.
To kretyńska wymówka.
Nawet gliny nie wymyśliłyby czegoś równie debilnego.
Puścisz nam któryś z tych „miksów”?
Nie mogę. Mam je w domu.
Więc jednak gdzieś sobie pojedziemy o drugiej nad ranem. Ruszaj.
Mieszkam daleko stąd.
Wcale nie.
Pobudka, Baby.
Czas się wytłumaczyć.
MAMA
- Joe. Gdzie on jest? Co mu zrobiliście? - Ten kaleka?
Nim się nie przejmuj.
Dobrze mu, gdzie jest. Nigdzie się nie wybiera.
Może nam coś puścisz, Baby?
- Wolny był? - Nie, nie.
Dobry chłopak i szatan za kółkiem. Wolny był?
Matoł znaczy wolny. Wolny był?
Nie. Nie.
Co chcesz więcej wiedzieć?
Niezły cyrk, doktorku.
Tylko bananów brakuje.
Halo? Próba mikrofonu.
Debbie. Debora.
Tak, tylko ja jestem D-E-B-O-R-A.
Debora. To tamta kelnerka?
Mówiłeś, że suki nie znasz.
Dlaczego powiedziałeś, że jej nie znasz?
Rozmawiałeś z nią o nas?
- Ja nic nie mówię. - A kalece?
On nic nie może powiedzieć.
Ale umie czytać z ruchu warg, tak?
Odwieźcie tego głupka do jego nory. Znajdę innego kierowcę na jutro.
Mogę ja? Chętnie go zawiozę, gdzie trzeba.
Nie. Nie będzie innego kierowcy.
Byłem przy każdym skoku, odkąd się znamy.
Nie donoszę, tylko dowożę, gdzie trzeba.
I nie jestem wolny, tylko szybki.
Jutro ja was zawiozę.
Ja prowadzę.
Słyszeliście młodego. On prowadzi.
Uwaga, w rejonie Atlanty możliwe burze
aż do godziny szesnastej.
...dziś w centrum miasta
z powodu robót drogowych na skrzyżowaniu Turnera i...
Przez większość dnia możliwe burze.
Temperatura w nocy 4 stopnie, w dzień do 18.
To, co tam jest, jest nasze.
To nasza forsa.
Zabrali biżuterię naszej matce.
Chodźmy tam odebrać to, co nasze.
Już czas, Baby.
Jak wyglądam?
Rzuć to!
Dobra, jedziemy.
- Ruchy! - Spadamy!
- Dawaj! - No już. Musimy się zwijać.
- Rusz wreszcie, matole! - Jedź, Baby.
Depnij, człowieku!
- Dawaj! - Jedź!
Ruszaj, albo rozwalę ci łeb!
- Trzy! - Jedź!
- Dwa! - Już!
- Raz! - Dawaj!
Wysiadaj. Daj mi rękę. Szybko.
Coś ty narobił, Baby?
Coś ty kurwa narobił?
Ruszyłem.
Ruszyłeś. Zabiję cię!
Jason!
Rzuć broń!
Stać!
Rzucić broń i na ziemię!
Stać!
Zwolnij, człowieku!
- Stać, bo będziemy strzelać! - Ani kroku dalej!
- Z drogi! - Już!
Strzelanina na poczcie w centrum.
Tam jest!
Za nim!
Nie używać broni w...
Stój, bo strzelam!
Nie możesz...!
Stój!
Zatrzymaj się!
Kierowca ucieka piechotą.
...może być uzbrojony.
Dupek!
Kurwa, niemożliwe.
Tylko pecha przynosisz.
Jedziemy, dawaj.
Zabieraj nas stąd!
To wszystko twoja wina.
Rzuć broń!
- Na ziemię! - Wycofać się!
Dawać tu lekarza!
Rzuć broń! Już!
To wszystko twoja wina.
Ręce do góry, żebym je widział!
Ty! Stój!
Wysiadać z wozu. Niech pani wysiądzie.
Już wysiadam. Wysiadam.
Boże.
Moja torebka.
Strzelanina przy Peachtree Center.
...nieudany napad na urząd pocztowy.
Przepraszam.
Co, kurwa?
Nadajemy na żywo z centrum, gdzie miała miejsce strzelanina.
Wg informacji policji troje uzbrojonych napastników weszło do budynku poczty
chwilę po 13. Napad zamienił się...
Cholera. Jasna cholera. Joe! Joe!
Jesteś cały? Przepraszam. To wszystko moja wina.
Wynosimy się stąd. Jest źle.
Nie jestem ślepy!
Nie!
Nie chcę twoich brudnych pieniędzy!
Wiem. Ale nie mogę cię tu zostawić.
Restauracja „U Bo”, słucham.
Jest Debora?
Debbie?
Obsługuje klienta. Proszę zaczekać.
- Powie jej pan, że Baby już jedzie. - Baby?
B-A-B-Y. Baby.
Poszukiwany fioletowy Chevrolet Caprice z 1996 r.
Miejsce pobytu przestępców jest nieznane.
W strzelaninie ranni zostali czterej policjanci.
Dwóch podejrzanych wciąż jest na wolności. Są bardzo niebezpieczni.
Dobry wieczór. Mam na imię Joseph.
DOM OPIEKI
Lubię telewizję.
I lubię słuchać...
starych płyt. Wyczuwam drgania głośnika.
Lubię mrożony groszek i klops,
białe pieczywo i masło orzechowe.
Rozsmarowane po brzeg kromki.
Proszę, zaopiekujcie się mną.
Dziękuję.
Wrócisz?
Nie wiem.
Ale wszystko będzie dobrze?
Obiecałem, że nie dam cię skrzywdzić.
I zawiodłem.
Ale teraz jesteś bezpieczny.
Nie mówię o sobie.
Tu policja.
Proszę pozostać w domach.
W okolicy jest niebezpieczny, uzbrojony przestępca.
Powodzenia.
Twój kumpel tu jest.
Cześć, gołąbeczki.
Miałem nadzieję, że was znajdę. No i jesteście.
Policja zidentyfikowała troje z czwórki napastników.
Zginęli Monica Castello...
Monica.
Mój skarb.
Dobra z niej była dziewczyna.
Kocha...
Kochałem ją.
A Debora, Baby?
Też jest dobra? Kochasz ją?
Tak.
Wielka szkoda.
...uzbrojeni i niebezpieczni.
Mogę klucz do łazienki?
Dzięki.
Wystarczy.
Dziękuję.
Nigdy się nie poddam Taki już jestem
Koniec piosenki, Baby.
Ale obawiam się, że oklasków nie będzie.
I jak tam?
W porządku. Prawda, Baby?
Cholera!
Szybko. Spadamy! Już!
Nie możesz ciągle uciekać.
Nie masz dokąd.
- Wynosimy się stąd. - Znajdę cię!
Co się dzieje?
- Muszę jechać. - Nie. Jadę z tobą.
Właśnie kogoś zastrzelił.
- Kto? - On.
Policja.
Proszę pana, nic panu nie jest? Pokaże mi pan, gdzie pana trafił?
Tak.
Tutaj.
Strzelano do policjanta. Powtarzam. „U Bo” padły strzały.
Patrol 412 prosi o wsparcie. Napastnik mógł wziąć zakładniczkę.
Kto mówi?
Baby.
Pytam, kto mówi.
Musisz mi pomóc.
Ten numer został odłączony.
Musimy stąd uciekać.
Najpierw zrobię jedną rzecz.
A potem będziemy już tylko my, muzyka i droga.
Ale nie mamy wozu. Ani muzyki.
Mamy.
Wysiadka.
Te zobacz, Bonnie i Clyde.
Raczej Bonnie i Bonnie.
Wysiadać z wozu.
Zmusisz nas?
Strzelałeś już kiedyś, ziom?
- Dopiero co. - Pięć minut temu.
Mogę chociaż wziąć komórę?
Nie.
Nie szofer. Jasne.
Już po wszystkim, młody. Zamknięte.
Oddaj mi kasety.
Nie ma mowy.
Mam czeki. Wymienię za jedną z kaset.
Nie mogę ci pomóc, Baby.
Zastrzeliłem Buddy'ego.
Gratuluję. To teraz wszyscy gliniarze ścigają już tylko ciebie.
Mnie też zastrzelisz?
Nigdy. Jesteśmy drużyną.
Przestań mi cytować Potwory i spółkę. Wkurza mnie to.
Samm uwielbia ten film.
Wiedziałem, że skądś to znam. Gnojek.
Nie jestem już twoją maskotką.
Ale przyszedłem prosić cię o pomoc.
Nie mogę nic dla ciebie zrobić.
Zwłaszcza po tym, co ty mi zrobiłeś.
W porządku. Chodźmy stąd.
Jasna cholera.
Patrzcie tylko.
Dobra, bierz swoją zasraną kasetę.
MAMA
Kaseta to za mało, żeby was stąd wydostać.
Bo szanse macie marne.
Ale jest i dobra wiadomość.
Że lubisz prowadzić.
Bo nie zdejmiesz nogi z gazu przez następnych 25 lat.
To powinno wystarczyć, żeby przekroczyć granicę.
Dalej radźcie sobie sami.
Ufajcie tylko sobie nawzajem.
I nie oglądajcie się za siebie.
Też byłem raz zakochany.
Banany.
Uciekajcie.
Myślałem...
Myślałem, że kazałem wam uciekać.
Już. Ja się zajmę glinami.
To nie gliny.
No to masz, Baby.
Twoja zabójcza muza.
Szybko!
Torba. Bierz torbę.
- Wysiadamy. - Jak to?
Muszę to zakończyć.
Wychodź, Baby.
„O Romeo. Gdzie jesteś, Romeo?”.
Teraz!
Skurwiel!
Poszukiwany wóz numer 3204
skradziony prawdopodobnie przez Jasona Van Horna.
Pokaż się, Baby!
Pieprzony dzieciak.
Wszystko w porządku?
Jest uzbrojony i bardzo groźny.
Jezu. Strzelił do mnie.
Potrzebne wsparcie! Proszę!
Pieprz się, Buddy.
Baby!
Dobrze się spisałeś.
Ale odebrałeś mi coś, co kochałem.
Wiesz, że muszę zrobić to samo.
Chciałbym, żebyś mógł słyszeć, jak wrzeszczy.
Ale wystarczy, że sobie popatrzysz.
Baby.
Co robisz?
Jadę.
Słucham muzyki.
To naprawdę twoja mama?
Tak.
Ma piękny głos.
Wiem.
Gotowi? Wszyscy na stanowiskach?
To nie jest twój świat.
Nie.
Ręce za plecy!
Przepraszam.
Zostawcie go!
Jak opisze pani swoje relacje z oskarżonym?
Byliśmy przyjaciółmi.
I chyba oboje chcieliśmy czegoś więcej.
Wpakował się w kłopoty. Chciałam go z nich wyciągnąć.
Wierzę, że oskarżony to dobry człowiek.
Nie zasłużył na to, co go spotkało.
To było bardzo dziwne.
Zanim odjechał,
rzucił mi moją torebkę.
I jeszcze powiedział „przepraszam”.
Spojrzał na mnie i pokręcił głową.
Jakby mnie ostrzegał, żebym tam nie wchodziła.
Wydawał się zaniepokojony. Chyba próbował mnie ratować.
Popełnił błąd, kiedy był młodszy
i musiał za niego płacić.
Kiedy próbował się wyrwać, cisnęli go jeszcze bardziej.
To nie była jego wina.
Ma dobre serce.
Zawsze miał i zawsze będzie miał.
Na podstawie zarzutów 1-19
i 21
skazuję oskarżonego na 25 lat w więzieniu federalnym
z możliwością warunkowego zwolnienia po 5 latach.
List do ciebie, młody.
Cześć, Baby.
Wiesz, to zabawne. Mimo że słyszałam to tyle razy w sądzie,
wciąż nie mogę się przyzwyczaić, że naprawdę masz na imię Miles.
Fajne imię, swoją drogą.
Miles jest w całej masie piosenek.
Ale najpierw musimy przelecieć te, gdzie jest Baby.
Nie mogę się doczekać dnia, kiedy będziemy tylko my,
muzyka
i droga.
Do zobaczenia, Baby.
Kocham cię,
Debora.
Przetłumaczone przez: Krzysztof Wollschlaeger