Συνέβη κάτι φρικτό πέρυσι το καλοκαίρι.
ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙΣ
Δεν ήρθατε, ούτε τηλεφωνήσατε.
Γιατί απαγόρεψες σε όλους
να μου μιλήσουν για τη ζωή μου;
Μόνη σου το κάνεις αυτό στον εαυτό σου, Κέιντι.
Δεν σου φταίω εγώ, αλλά το τραυματισμένο σου κεφάλι.
ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ
Φεύγεις.
Μην το ανοίξεις πριν τα γενέθλιά σου.
Περίμενα
να επαναφέρεις τον κανόνα "όχι αγόρια στο Μπίτσγουντ".
Η Κέιντενς θα 'ναι μια χαρά.
Ποτέ δεν χώνεψες τον Γκατ και τον Εντ.
Λες ότι είμαι ρατσιστής;
Πρόσεχε.
Μπορεί να χτυπήσεις.
Πιστεύω σε αυτό που είμαστε.
Εδώ κι αιώνες.
Δεν σώζεται με τίποτα.
Αναθεωρεί τη διαθήκη του.
Νομίζω ότι σχεδιάζει να τα αφήσει όλα σε μια ευνοημένη κόρη ή σε ένα εγγόνι.
Κι αν κάναμε κάτι τόσο χοντρό, που μόνο ένας Σινκλέρ θα το μάζευε;
Κι αν εξαφανίζονταν όλα τα ασήμαντα, υλικά πράγματα που διέλυσαν την οικογένειά μας;
Να το γκρεμίσουμε.
ΚΕΪΝΤΕΝΣ
Για να μάθουν ο Χάρις και οι μαμάδες.
Θυμάμαι τώρα.
Βάλαμε φωτιά και τα κάψαμε όλα.
Αν θες οι γύρω σου να μη φοβούνται τα ποντίκια...
ΚΛΗΡΟΔΟΤΩ ΤΟ ΜΠΙΤΣΓΟΥΝΤ
...δεν μπορείς να ζεις σε παλάτια.
Ειδάλλως,
βάλε φωτιά και κάψ' το κωλοπαλάτι.
Το φαντάζεστε;
Φαντάζομαι τις φάτσες των μαμάδων.
Παιδιά, το εννοώ.
Το Κλερμόντ είναι όλο τρόπαια.
Που κερδήθηκαν με μαλακισμένο κι άδικο πλεονέκτημα.
Ναι, βασικά, είναι η έδρα της πατριαρχίας.
Ναι. Κι ο Χάρις είναι επικεφαλής.
Αν καταστρεφόταν, θα ξαναρχίζαμε από την αρχή.
Ίσως να τα έκοβαν όλα αυτά.
Ίσως ξαναγινόμασταν οικογένεια.
Θα είναι σαν κάθαρση.
Πόσο χειρότερα να γίνουν τα πράγματα;
Γκατ;
Συνήθως, εδώ παρεμβαίνεις ως η φωνή της λογικής.
Δεν μου πέφτει λόγος στο σπίτι σας.
Ξέρετε ότι δεν είμαι καν ευπρόσδεκτος εδώ πια.
Γι' αυτό πρέπει να κάνουμε κάτι.
Τσακίζουν ο ένας τον άλλον, και εμάς μαζί τους.
Τους χρειάζεται ένα μάθημα.
Θα μας στείλουν σε οικοτροφείο στην Ελβετία για τιμωρία.
Όχι. Χίλια συγγνώμη
που χαλάσαμε το πλυντήριο και βουτήξαμε το καλό ουίσκι.
Μετά, φάγαμε γλυκά και πήγαμε να δούμε ταινίες στο Κάντλνταουν.
Είδαμε μια κωμωδία, την Έκτη Αίσθηση που ήθελε ο Τζόνι. Κι αποκοιμηθήκαμε.
Όταν μυρίσαμε τον καπνό, ήταν αργά.
Κι ας μην το πίστευαν, θα το έτρωγαν.
- Γιατί; - Για να μη σχολιαστεί το θέμα.
- Ναι. - Γιατί ο κόσμος θα λέει
"Τόσο αποτυχημένες μανάδες είναι οι κόρες του Σινκλέρ, που τα παιδιά τους
- έκαψαν το σπίτι τους;" - Εντάξει.
Ωραία ιδέα, αν ξέραμε από εμπρησμούς.
Αν χωριστούμε, θα βγει.
Έχει μπόλικα καύσιμα στο λεμβοστάσιο.
Να είμαστε σχολαστικοί. Αναλαμβάνω τον κάτω όροφο.
Εγώ την ανατολική πτέρυγα.
Ναι, Μίρεν.
Θες να κάψεις την παλιά κάμαρα της μάνας σου, πυρομανή.
Εντάξει, εγώ θα πάω στη σοφίτα.
Πάμε από πάνω προς τα κάτω.
Βάλτε φωτιά. Άναψε το σπίρτο και τρέξτε.
Κι εγώ;
Το σκάφος είν' αγκυροβολημένο στο Γουίντεμιρ.
Φέρ' το εδώ. Θα οδηγήσεις το όχημα διαφυγής.
- Αφού δεν ξέρω να οδηγώ. - Ναι, αλλά...
- Γκατ. - Τι;
Κοίτα, θα μπορείς να πεις ότι δεν είδες τη φωτιά όταν ξεκίνησε,
κι ότι μας πήγες σε ασφαλές μέρος. Και δεν θα είναι ψέμα.
Μόλις καταστραφούν όλα εκεί μέσα, θα χάσουν την εξουσία τους.
Κι ο Χάρις αναγκαστικά θα σε καλοδεχτεί σαν ήρωα του χρόνου.
Ακόμα και τον Εντ. Θα διορθωθούν όλα έτσι.
Εγώ...
Γάμα το. Θα βοηθήσω.
Μεγάλο το σπίτι. Να εξαπλωθεί η φωτιά,
πριν μας βρει η πυροσβεστική.
Βοηθάω με τη βενζίνη και φέρνω το σκάφος.
Μη ρίξετε στη σκάλα, για να βγούμε.
Και όταν το εκκρεμές χτυπήσει μεσάνυχτα,
ανάβουμε το σπίρτο και φεύγουμε τρέχοντας.
- Ό,τι κι αν γίνει. - Ό,τι κι αν γίνει, τρέχουμε.
Ψεύτες για πάντα;
Ψεύτες για πάντα.
ΣΙΝΚΛΕΡ
ΗΜΑΣΤΑΝ ΨΕΥΤΕΣ
Τώρα καταλαβαίνω.
Απίστευτο. Τα καταφέραμε.
Οι μαμάδες δεν τσακώνονται. Και ο Γκατ ξαναγύρισε.
Πέτυχε.
- Βασικά... - Μιρ, απλά θυμήθηκε τη φωτιά.
Ναι.
Μια στιγμή.
Κάτι μου διαφεύγει.
Αυτό δεν εξηγεί πώς κατέληξα στο νερό.
Έλα. Πάμε να βρούμε τον Γκατ.
Εντάξει. Θα επιστρέψουμε.
Έλα, Κέιντι.
Θα θυμηθεί και τα υπόλοιπα.
Σύντομα.
Αρχίζει να βγάζει την άκρη της.
Νομίζω, κατάλαβα.
Το γιορτάσαμε με βουτιές από το σκάφος;
Και χτύπησα, και δεν με βρίσκατε;
Φοβόσασταν, είχαμε πιει κιόλας. Ήταν κι η φωτιά. Φύγατε.
- Όχι, όχι. - Το καταλαβαίνω.
Αλήθεια.
Ήθελα να ξαναγυρίσεις, Γκατ.
- Κι έγινε, άρα, άξιζε τον κόπο. - Σταμάτα.
Δεν ξέρουμε πώς βρέθηκες στο νερό.
- Αλλά... - Σου λέμε την αλήθεια.
- Ξέρετε κάτι που αγνοώ. - Κάτι λίγο.
Δεν γίνεται απλά να σ' το πούμε.
Όποτε σ' το λέει κάποιος, παθαίνεις...
Και, μετά, το ξεχνάς έτσι κι αλλιώς.
Θέλουμε πολύ να σε βοηθήσουμε. Αλήθεια. Απλώς...
Κάθε φορά που πλησιάζω στην αλήθεια, νιώθω λες κι ο πόνος
μπαίνει στο μυαλό μου σαν δράκος και με καταστέλλει.
Αλλά με τους Ψεύτες στη γνώριμη φάση, ο δράκος μ' αφήνει ήσυχη.
Έχω μια ιδέα.
Εντάξει, έτοιμοι;
Μια γνώριμη, ήρεμη δραστηριότητα, που δεν θα με ταράξει.
Πολλή προσοχή στις λέξεις.
Προτιμώ το Scrabble με προστυχιές, όχι αυτό που ξυπνά τα τραύματα.
Τσιγκλάς τον δράκο.
Ποιος ξεκινάει;
ΓΕΙΑ ΜΑΣ
Στην υγειά μας.
Βόμβες μολότοφ με τα μπουκάλια που άδειασαν φέτος οι αδελφές Σινκλέρ.
Ποιητικό, από μια άποψη.
Τα λέμε σε έναν καλύτερο κόσμο.
Θυμάμαι που ήμασταν μαζί στην κουζίνα, σωστά;
Σε έναν καλύτερο κόσμο.
Εντάξει, το 'χουμε.
- Γεια. - Γεια.
Λοιπόν.
Όχι, όχι.
Εδώ η βενζίνη.
Πιο εύκολα θα ανεβάσεις αυτά παρά τα μπιτόνια.
Ιδιοφυές.
Τα μεσάνυχτα;
Έκλεισε, αδερφέ.
Τραγική ειρωνεία, έτσι; Η Boston Sentinel.
Η εφημερίδα που έχτισε την αυτοκρατορία μας.
Μ' αυτήν χτίστηκε το σπίτι, και μ' αυτήν θα καεί.
ΕΙΡΩΝΕΙΑ
Ξέρω ότι το έγραψα σωστά αυτήν τη φορά, οπότε, εξιλεώνομαι, ξέρω γω.
Το σχέδιο ήταν να ξεκινήσεις απ' τη σοφίτα, σωστά;
Ναι.
Πολλές αναμνήσεις εκεί μέσα.
Ήθελα τόσο πολύ να κάψω το παιδικό δωμάτιο της μητέρας μου.
Ήταν η χειρότερη απ' όλες.
Κυνηγούσε τα λεφτά, την έπεφτε στις αδερφές της.
ΕΚΔΙΚΗΣΗ
Αυτός ήταν ο μόνος λόγος που συμφώνησα, βασικά.
Το ευχαριστήθηκες.
Ήταν ξενώνας πια.
Μη φανταστείς ότι η γιαγιά κράτησε τα περιοδικά της
και τα ξεραμένα μανό της.
Ίσως ποτέ να μην είχε τέτοια.
Ίσως ήταν ανέκαθεν του καθωσπρεπισμού και της τοξικής αισιοδοξίας.
Κέιντι, δεν ξέρω...
Τώρα, αυτό εσένα σε βοηθάει όντως;
- Ναι. - Καλά.
Έτσι νομίζω.
Θυμάμαι κάτι λίγα.
Τη μυρωδιά.
Είχα μαστουρώσει από τη μυρωδιά.
Απ' τη βενζίνη.
Απ' την αδρεναλίνη.
Ένιωθα σαν επαναστάτρια.
Προσπάθησα να μιλήσω στη μαμά μου, στον Χάρις.
Δεν με άκουσαν.
Άρα, τους άξιζε αυτό.
Δεν δέχονταν τον Γκατ, τον Εντ, κανέναν εκτός των Σινκλέρ.
Είχα ερωτευτεί κάποιον που ο Χάρις Σινκλέρ δεν θεωρούσε άξιο.
Και έπρεπε να εξαγνίσω το μίσος του.
Πίστευα βαθιά ότι, αν το γκρεμίζαμε,
θα μπορούσαμε να το ξαναχτίσουμε.
Μια νέα αρχή για όλους μας.
ΠΙΣΤΕΥΩ
ΔΩΔΕΚΑ
Τα μεσάνυχτα.
Ο καπνός τσακίζει κόκαλα, έτσι δεν είναι;
Δεν είχα καταλάβει...
πόσο εκκωφαντική είναι η φωτιά.
ΘΟΡΥΒΟΣ
Όχι!
Τα σκυλιά.
Όχι! Έρχομαι!
Η μαμά μου τους είχε δώσει ηρεμιστικά, για να είναι ήσυχα.
Όχι, όχι, όχι.
Όχι. Όχι τα σκυλιά.
Όχι τα σκυλιά.
Όχι!
Όχι.
Φράνκλιν. Έλενορ. Ελάτε.
Μια φορά κι έναν καιρό, μια πριγκίπισσα θέλησε να διώξει το κακό απ' το βασίλειο.
Μέσα στη μέθη και την τρέλα της,
όρμησε με τον δράκο της και έσπειρε τον όλεθρο.
Μέσα στην αλαζονεία της, ξέχασε το πιο σημαντικό μάθημα από όλα.
Οι επαναστάσεις είναι αιματηρές, και, συνήθως, την πληρώνουν οι αθώοι.
Φράνκλιν, Έλενορ. Εδώ.
Μπράβο.
Έλα εδώ. Μπράβο. Φέρ' το.
Εντάξει. Άντε φέρ' το.
Παππού.
Καλώς την πρωτότοκη.
Έλα, κάθισε.
Δεν κάναμε διαγωνισμό κάστρου στην άμμο φέτος, έτσι;
Έπρεπε να μου το θυμίσετε.
Ήθελα να σου πω...
Συγγνώμη.
Συνήλθες. Την ανέκτησες.
Τη μνήμη σου.
Ναι...
Μου λείπουν πολύ.
Σε περίεργες στιγμές.
Πάντα τις πιο ακατάλληλες ώρες.
Και μη ζητάς συγγνώμη.
Εσύ φέρθηκες ηρωικά.
Υποδειγματικά.
Απλώς οι καλωδιώσεις ήταν ελαττωματικές, και...
ο αγωγός του αερίου.
Να σου πω.
Τι θα 'λεγες να έρθουμε με τους Ψεύτες
στο Νέο Κλερμόντ, να φάμε μαζί απόψε;
Όλοι μας, εννοώ.
Και ο Γκατ.
Είναι σημαντικό να ξανανιώσει ευπρόσδεκτος.
Μάλιστα...
Κλείνεις τα 18 σύντομα.
Ναι, σε τρεις μέρες.
Περνάει ο καιρός.
Το καλοκαίρι, χάνεται η αίσθηση του χρόνου, έτσι;
Ναι.
Σου 'χω κρατήσει αυτό.
Καλύτερα όχι.
Είναι δώρο γενεθλίων.
Απλά άνοιξέ το...
όταν είσ' έτοιμη.
Ευχαριστώ.
Εδώ!
Κρατήσου.
Κέιντι, τι κάνεις εδώ;
Σε είδαμε που μίλαγες με τον Χάρις, κι ήρθαμε.
Νομίζω ότι ξέρει κάτι.
Ή ξέρει τα πάντα.
Και μου έδωσε αυτό.
Η θηλιά της οικογενειακής αγάπης.
Πώς και δεν κάηκε κι αυτό;
Κέιντι;
Το είπαμε. Δεν είναι καλές αναμνήσεις.
Όχι.
- Κάλλιο η αμνησία, έτσι; - Όχι.
Όχι! Πρέπει να μάθω.
Πού ήσουν εσύ όταν με βρήκαν;
Και γιατί δεν μου τηλεφώνησες;
Γιατί εξαφανιστήκατε όλοι σας;
Κέιντι.
Εντάξει είσαι.
- Ηρέμησε. - Έπαθε κρίση πανικού.
Πάρε ανάσες.
Όχι!
Είμαι αρκετά δυνατή για να μάθω τι μου συνέβη.
Σας παρακαλώ.
Εντάξει.
Ναι.
Είχαμε ραντεβού τα μεσάνυχτα.
Ήμουν εκεί στις 11:56 μ.μ. Ήμουν έτοιμος.
Κι εγώ ήμουν έτοιμη.
Πήγα να βάλω φωτιά στην παλιά κάμαρα της μάνας μου,
και, τότε, βρήκα κάτι.
Η μαμά το πάλευε.
ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΙΝΑΚΩΝ
Δεν ξέρω γιατί δεν ζήτησε συγγνώμη, αλλά το πάλευε.
Ξαφνικά, ένιωσα φοβερές ενοχές.
Μα είχαμε σχέδιο.
Βάζουμε φωτιά, και δρόμο.
Εγώ αφαιρέθηκα λιγάκι.
Παραλίγο να ξεχαστώ.
Αλλά άκουσα το ρολόι εγκαίρως.
Δεν έβαλα καν φωτιά στα σπασμένα μου.
Απλά σηκώθηκα κι έφυγα.
Μα ο καπνός έφτασε τόσο γρήγορα επάνω.
Το ρολόι χτύπησε μεσάνυχτα. Η φωτιά έκαιγε ήδη.
Έπρεπε να βγεις. Να ανάψεις το σπίρτο και να βγεις.
Γαμώτο.
Είχε παντού φωτιές.
Μάλλον αποπροσανατολίστηκα.
Δεν ξέρω.
Τζόνι!
Δεν άντεχα.
Κέιντι!
Έπρεπε να ψάξω να σε βρω.
Έψαξα παντού.
Μάλλον έψαξα πολλή ώρα.
Κέιντι!
Απ' τις εφημερίδες ήταν.
Φούντωσαν αμέσως.
Τζόνι!
Τζόνι! Κέιντι!
Άρπαξαν όλα μεμιάς.
Κέιντι! Μίρεν!
Πού είστε;
Δεν υπολογίσαμε τον αγωγό αερίου.
Κέιντι!
Όλοι κάναμε λάθη. Και υπήρξαν συνέπειες.
Όχι.
Τελικά, δεν ξέραμε από εμπρησμούς.
Τζόνι!
Μίρεν!
Γκατ!
Επιβεβαιώθηκε πως οι Τζόναθαν Σινκλέρ Ντένις,
Μίρεν Σινκλέρ Σέφιλντ και Γκάτγουικ Πατίλ
έχασαν τη ζωή τους σε πυρκαγιά.
ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΣΙΝΚΛΕΡ
Η οικία του Χάρις Σινκλέρ και της Τίπερ Ταφτ Σινκλέρ
κάηκε ολοσχερώς πριν καταφθάσει η πυροσβεστική.
Κέιντενς;
Καλά είμαι, μαμά. Ηρέμησε.
Και γιατί δεν με πήρες;
Εκείνη η νύχτα γάμησε και μένα.
Γι' αυτό δεν μπορώ να μιλήσω γι' αυτό.
Μην παραπονιέσαι που σε ομορφαίνω.
Είναι ήδη όμορφη.
Το κινητό του Τζόνι είναι αυτό;
Τι θες το κινητό μου;
Άσ' το, μαμά. Έλα, δώσ' το μου.
Μου πήραν το κινητό. Η οθόνη χειροτερεύει τον πονοκέφαλο.
ΕΦΥΓΕΣ ΝΩΡΙΣ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑ ΝΑ ΣΕ ΓΝΩΡΙΣΩ
Ό,τι κι αν βρω, δεν θα αλλάξει όσα νιώθω για σένα, Γκατ.
ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΠΑΙΔΙΑ ΚΙ ΕΓΓΟΝΙΑ ΤΩΝ ΣΙΝΚΛΕΡ
Γκατ...
Πες μου μια ιστορία με φαντάσματα.
Μου τελείωσαν. Να σου πει η Μίρεν.
Πολύ αστείο.
Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΩΝ ΣΙΝΚΛΕΡ
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΦΩΤΙΑ ΤΡΑΓΩΔΙΑ
Κέιντενς;
Μαμά.
Βοήθεια.
Μαμάκα.
Ησύχασε.
ΣΤΗΝ ΚΕΪΝΤΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΚΑΤ
Μην το ανοίξεις πριν τα γενέθλιά σου, ναι;
Αυτές οι χάντρες σήμαιναν πολλά για εμένα όλο το καλοκαίρι.
Σ' αγαπώ. Από τον Γκατ.
Πώς είσαι;
Νιώθω σαν να μη σταματάει
να τρέχει αίμα από την καρδιά μου.
Είναι φυσιολογικό.
Έτσι είναι η θλίψη, μας διαπερνά.
Κι ο πονοκέφαλος;
Μάλλον...
Μάλλον έπαιρνα πάρα πολλά χάπια.
Μα δεν μπορούσα κι αλλιώς.
Νομίζω ότι χρειάζομαι βοήθεια
για να τα κόψω.
Ευχαριστώ που μου το 'πες.
Και θα καλέσω τον γιατρό
και τον μπαμπά σου,
και θα έχεις όση βοήθεια χρειάζεσαι, στο Βερμόντ.
Εσύ δεν έλεγες ότι η θάλασσα, ο καθαρός αέρας κι η σωματική άσκηση
είναι η θεραπεία για πάσα νόσο;
Τελικά, ο κανόνας αυτός δεν ισχύει όταν χάνεις τη μεγάλη σου αγάπη.
Πίστεψέ με.
Το έχω τσεκάρει επανειλημμένα.
Δεν μιλάς για τον μπαμπά, έτσι;
Όχι.
Υπήρχε κάποιος άλλος...
για πολύ καιρό.
Παρ' όλα αυτά, τα έβαλα με τον πατέρα σου που έφυγε.
Γιατί εγώ δεν θα έφευγα.
Μια Σινκλέρ δεν θα το έκανε αυτό.
Εγώ...
Ελπίζω να μη με μισείς
που σ' έκανα να τα βάλεις μαζί του κι εσύ.
Νομίζω ότι φοβόμουν ότι, αν είχες την επιλογή,
δεν θα το διάλεγες αυτό.
Δεν θα διάλεγες εμένα.
Να ξέρεις ότι έχεις την επιλογή.
Ξέρω ότι δεν είναι εύκολο να είσαι Σινκλέρ.
Αλλά υποθέτω ότι το να μην είσαι είναι πολύ πιο δύσκολο.
Η επιλογή είναι δική σου.
Γεια.
Πού ήσουν;
Στο πρωτάθλημα τένις.
Βασικά, κέρδισα.
Μετά, παρτάραμε να το γιορτάσουμε.
Και, μετά, αυτό οδήγησε σε ένα όργιο, στο οποίο επίσης κέρδισα.
Ναι, εκεί ήμουν.
Σοβαρά ρωτάω.
Πού ήσουν;
Πριν εμφανιστείς εδώ τώρα.
Κοιμόμουν.
Περίπου.
Είναι σαν ένα μαλακό τίποτα, κατ' έναν τρόπο.
Μετά, κάπως σηκώνομαι κι είμαι εδώ.
Νόμιζα ότι δεν θα σε ξαναδώ.
Ότι βγήκαμε απ' το τραυματισμένο
και σακατεμένο μυαλό σου;
Πώς φαντάστηκες ότι θα ήμουν τόσο κόπανος που δεν θα σε αποχαιρετούσα;
Σωστά.
Γιατί ποτέ δεν ήσουν κόπανος.
Όχι.
Κοίτα.
Λυπάμαι για αυτό το καλοκαίρι.
Ήθελες πίσω τη μνήμη σου,
ήθελες να συνέλθεις, μα σε κόντραρα.
Δεν ήθελα να θυμηθείς. Νόμιζα ότι μόλις συνέβαινε,
θα βρισκόμουν σε ένα όχι και τόσο μαλακό τίποτα.
Πιστεύεις στην Κόλαση;
Την επινόησαν μόνο για να φοβόμαστε.
Δεν μπορεί να μην τιμωρηθώ που είχα τα πάντα και δεν τα αξιοποίησα
για να κάνω κάτι καλό.
Συγγνώμη για τα ψέματα.
Απλά δεν θέλω να ξανακαώ.
Τζόνι...
αν υπάρχει Κόλαση,
τότε, την έβαψα κι εγώ.
Θα κάνεις άπειρα καλά στη ζωή σου, Κέιντι.
Οι ενοχές για εκείνη τη νύχτα
θα σε οδηγήσουν να κάνεις σπουδαία πράγματα μια ζωή.
Τόσο που θα σου φτιάξουν νέο επίπεδο στον Παράδεισο.
Αν βρεθώ ποτέ εκεί,
θα 'σαι κι εσύ.
Τα χάνει.
Ο θρυλικός Χάρις Σινκλέρ
φόρεσε δύο διαφορετικά παπούτσια στο δείπνο.
Μου τη δίνει όταν κάτι είναι αστείο και λυπηρό μαζί.
Το ξέρω, αλλά μη μου το χτυπάς.
Είναι προσβλητικό. Είναι αγένεια.
- Έχω 128. - Πώς;
- Μα, 128 πόντους; - Κέρδισα.
Ήρθα τελευταία, μην το υπογραμμίζεις κιόλας.
Αφού έχασες.
Θες να παίξεις;
Ίσως αργότερα.
Να σας πω.
Είστε καλά;
Είναι πολύ ήσυχα εδώ πια.
Ναι.
Βαρέθηκα το Scrabble.
- Πάω για μπάνιο. - Κι εγώ.
- Ο πρώτος νικά. - Αδικία.
- Πρώτη. - Γεια, Κέιντι.
Ξεκίνησες πρώτη, γι' αυτό.
Έπρεπε να ήμουν πιο καλή μαζί τους.
Με τα Μικρά.
Πάντα ήθελαν να τους μάθω να πλέκουν τα μαλλιά τους,
να φτιάχνουν ασορτί βραχιόλια.
Θεέ μου, τους μιλούσα μόνο όταν αναγκαζόμουν να το κάνω.
Μίρεν.
Άσε τις τύψεις σε μένα.
Εσένα δεν πρέπει να σε βαραίνει τίποτα.
Θα έπρεπε να είσαι μια ηλιαχτίδα.
Τελικά, ούτε ως φάντασμα είμαι καλή.
Ήθελα να είμαι εξαιρετικό φάντασμα.
Να 'μαι εξαιρετική σε όλα, στην τέχνη, στο σεξ, στους βαθμούς στο σχολείο,
η εξαιρετική κόρη της Μπες Σινκλέρ.
Ίσως γι' αυτό να στράβωσαν όλα μεταξύ μας.
Ίσως αν δεχόμασταν η μια τα ατοπήματα της άλλης,
να είχαμε μπορέσει να δούμε η μια την άλλη.
Κέιντι.
Νομίζω ότι δεν με είδε ποτέ κανείς.
Και, τώρα, δεν θα με δει ποτέ κανείς...
Όχι. Κοίταξέ με.
Οι Ψεύτες σε είδαν, Μίρεν.
Και εγώ θα σε βλέπω
για όλη μου τη ζωή.
Είμαι τόσο κουρασμένη, Κέιντι.
Είμαι πολύ κουρασμένη.
Κέιντι;
Θα έρθει.
Ευχαριστώ για το δώρο, αλλά δεν το θέλω.
Δώσ' το σε κάποιον που όντως το θέλει.
Ανοησίες.
Ποιος άλλος;
Είσαι η πρώτη εγγονή της οικογένειας.
Δεν θέλω να είμαι αυτό.
Η διάδοχος.
Εντάξει, λοιπόν.
Και τι θα είσαι;
Ίσως μια κακομαθημένη κοπέλα
που τσιμπήθηκε με ένα αγόρι,
θύμωσε με την οικογένειά της και είπε να κάνει εμπρησμό,
κακοποίηση ζώων και ανθρωποκτονία εξ αμελείας.
Σου αρέσουν οι ιστορίες.
Το πήρες απ' την Τιπ, φυσικά.
Τα παραμύθια με ωραίο τέλος.
Αλλά ξέρω κι εγώ από ήρωες και κακούς,
ανατροπές κι αλληγορίες.
Και το πιο σημαντικό, ξέρω πώς να πουλήσω μια ιστορία.
Σίγουρα, στις θείες σου
και στη μαμά σου,
ή στα Μικρά, που έχασαν τον Τζόνι και τη Μίρεν.
Ναι, πετάχτηκε μια σπίθα.
Ένας εργάτης δεν ήξερε
πώς να αποθηκεύσει σωστά τη βενζίνη.
Έφταιγε ο αέρας που γύρισε απότομα.
Παραλίγο να πεθάνεις.
Κινδύνεψες στην προσπάθειά σου να σώσεις τους άλλους,
όπως θα έκανε κάθε καλή Σινκλέρ.
Εγώ θα έλεγα αυτήν την ιστορία.
Έχε το υπόψη το Σάββατο, που θα έρθει η δημοσιογράφος.
Δημοσιογράφος;
Στο Μπίτσγουντ;
Κι άλλο εξώφυλλο στο περιοδικό Time.
Θα βάλω τέλος σε όλα αυτά περί κατάρας των Σινκλέρ
με την τελευταία μου συνέντευξη.
Αποφάσισα να αποσυρθώ από τη δημόσια ζωή όσο είμαι ακμαίος.
Οπότε,
ήρθε η ώρα...
να δώσω τη σκυτάλη σε ένα άξιο νέο πρόσωπο της οικογένειας.
Θα φορέσεις το κολιέ.
Είναι νωρίς.
Σαν σήμερα, πριν έναν χρόνο.
Το ξέρω.
Ένας χρόνος.
Η γκαλερί Sound's Edge θα εκθέσει τα έργα της Μίρεν.
ΓΚΑΛΕΡΙ SOUND'S EDGE
Θα της άρεσε πολύ αυτό.
Δέχτηκαν ευχαρίστως.
ΜΙΡΕΝ ΣΙΝΚΛΕΡ ΣΕΦΙΛΝΤ
Απλώς...
ελπίζω, όταν τα κοιτάζει ο κόσμος,
να βλέπει τη Μίρεν.
Θέλω να βλέπουν εκείνη,
όχι μονάχα το τραγικό τέλος της.
Πολύ καλό αυτό που έκανες για τη Μίρεν.
Βασικά,
είναι αργά πια για να κάνω κάτι για εκείνη.
Νόμιζα πως ήθελα ό,τι είχε η μαμά.
Έναν σύζυγο από καλή οικογένεια,
ένα ωραίο σπίτι, τρεις κόρες.
Και ονειρευόμουν
πώς θα τις βγάλω, πώς θα τις ντύνω,
και πώς θα τις μεγαλώσω για να γίνουν τέλειες.
Αλλά, τελικά,
με απορρόφησε τόσο πολύ το να τις προσαρμόσω σε όλο αυτό...
που ξέχασα να τις αγαπήσω.
Η Μίρεν ήξερε ότι την αγαπούσες.
Το ήξερε.
Καμιά φορά, σκέφτομαι ότι η απώλειά τους είν' η τιμωρία μας.
Ότι τη σπίθα την έστειλε ο Θεός
ή το σύμπαν ή το ίδιο το νησί.
Τιμωρία για τι πράγμα;
Για αυτό που κάναμε.
Το καλοκαίρι 16.
Το καλοκαίρι...
Το καλοκαίρι που ήμουν εγώ 16.
Μα, σκέφτομαι ότι, αν ήταν τιμωρία,
δεν θα την είχε γλιτώσει η Πένι, σωστά;
Ναι.
- Έλα τώρα. - Ευχαριστώ.
Έλα.
Είσαι αληθινός;
Έτσι νομίζω.
Με λένε Κέιντενς.
Εμένα Γκατ.
Φτου και τα φυλάς.
Θα σε πιάσω, Κέιντενς.
ΚΑΝΤΛΝΤΑΟΥΝ ΝΗΣΙ ΜΠΙΤΣΓΟΥΝΤ
ΓΟΥΙΝΤΕΜΙΡ ΝΗΣΙ ΜΠΙΤΣΓΟΥΝΤ
- Ήξερα ότι θα με κυνηγήσεις. - Πάντα.
Είσαι αληθινός;
Δεν ξέρω.
Πραγματικά, δεν ξέρω.
Υπέροχα.
Αμερικανοί γαλαζοαίματοι. Εντελώς.
Μπράβο που ήρθε κι ο Μπρόντι, Μπες.
Η απώλεια μάς έδειξε πόσο δυνατός είναι ο γάμος μας.
Κατά ηλικιακή σειρά, παρακαλώ.
Ήταν όρος του μπαμπά, για να τον ξελασπώσει οικονομικά.
Ήθελε να μας δει ενωμένους, μετά απ' όλα αυτά.
Άρα, παγιδεύτηκες.
Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ.
Ορισμένα αλλάζουν.
Εντ.
Να τος.
- Ήρθες, τέλεια. - Ναι.
Εντ, έλα.
- Μπες κι εσύ στη φωτογραφία. - Δεν χρειάζεται, Χάρις.
Αποφεύγω τα βλέμματα.
- Η Κέιντενς θα έρθει; - Θα εμφανιστεί.
Ευχαριστώ.
Να τη φωνάξουμε;
Όχι, ας κάνει ό,τι θέλει.
Ήθελα να πιστεύω ότι σε βοηθούσαμε
κρατώντας το μυστικό.
Μα ήταν εγωιστικό.
Απλά ήθελα ένα ακόμα καλοκαίρι.
Δεν ήθελα να γίνεις χειρότερα,
αλλά δεν έπαυα να σε θέλω.
Ακόμα και όταν ένιωσα να χάνομαι,
σε αγαπούσα όσο ποτέ.
Υπάρχει κάτι που δεν ξέρεις...
κι ίσως να σου φύγει η αγάπη.
Λίγο πριν τα μεσάνυχτα,
κοίταξα έξω και σε είδα στο σκάφος.
- Έπρεπε να περιμένω, αλλά... - Άργησα πολύ.
Ήμουν στο ισόγειο.
Μπορούσα να είχα βγει πριν τελειώσει ο χρόνος,
αλλά...
κοίταζα την οικογενειακή φωτογραφία.
Τις μαύρες πέρλες,
που είχαν εμμονή οι μαμάδες μια ζωή.
Είχαν εμμονή με τις πέρλες.
Ποια θα τις φορέσει τα Χριστούγεννα, το Πάσχα.
Ποια ήταν η καλύτερη, ποια αγαπούσαν περισσότερο.
Και τις ήθελα.
Δεν μπορώ καν να εξηγήσω τον λόγο.
Γι' αυτό μπήκες μέσα, Γκατ.
Γι' αυτό πέθανες.
Όχι!
Εγώ έφταιγα.
Όλοι φταίγαμε.
Όχι.
Εγώ δεν περίμενα, δεν ακολούθησα το σχέδιο.
Έφταιγα όσο κι εσύ, Κέιντι.
Η αλήθεια είναι
ότι, στη φαντασία μου, είχα ήδη βάλει φωτιά εδώ άπειρες φορές.
Δεν φταις εσύ.
Ο Χάρις θέλει να συνεχίσω το μεγάλο ψέμα των Σινκλέρ,
να παραστήσω την ηρωίδα.
Και δεν θέλω να πω τόσο φρικτά ψέματα.
Αλλά σκέφτομαι...
τις μαμάδες και τα Μικρά...
τη μαμά σου...
Τον Εντ;
Όλοι νομίζουν ότι ήταν ατύχημα.
Θα αντέξουν αν μάθουν ότι δεν ήταν;
Ίσως μπορείς να τους αφήσεις στο ψέμα τους, λοιπόν.
Κοίτα, ξέρεις την αλήθεια πλέον.
Εσύ θα αποφασίσεις τη συνέχεια.
Αυτό είναι που μετράει.
Άλλωστε,
μερικά παραμύθια δεν βλάπτουν.
Κι εγώ ένα παραμύθι φαντασιώνομαι.
Εννοείς εκείνο...
που εσύ κι εγώ γινόμαστε βασιλιάς και βασίλισσα του Μπίτσγουντ;
Όχι.
Λέω αυτό που φεύγουμε
από το μέρος όπου 'ναι πάντα καλοκαίρι.
Πάμε στον έξω κόσμο,
που 'χει κρύο.
Το καλοριφέρ στο άθλιο, φοιτητικό διαμέρισμά μας
κάνει φασαρία όλη τη νύχτα.
Εσύ γράφεις τα διηγήματά σου.
Κάνω τατουάζ που δήθεν σιχαίνεσαι.
Η μαμά μου έρχεται να μας δει και μας μαθαίνει να φτιάχνουμε πόχα.
Τσακωνόμαστε για το ποιος ξέχασε να βγάλει τα χνούδια από το πλυντήριο.
Ένα εξάμηνο, πάμε σε διαφορετικές πόλεις,
και αλληλογραφούμε,
με κανονικά γράμματα.
Και γυρνάμε στο άθλιο διαμέρισμα,
κι εγώ μαζεύω για να σου πάρω δαχτυλίδι, κι ας λες ότι...
- Δεν θέλω. - ...δεν θες δαχτυλίδι.
Κι έζησαν αυτοί καλά.
Σε καλύτερο κόσμο.
Γκατ.
Ελάτε, μια τελευταία φορά.
Νερόμπομπα!
Να τη.
Καλώς την πρωτότοκη.
ΓΚΑΤ
Εντ.
Χαίρομαι που ήρθες.
Κι εγώ που σε βλέπω.
Κέιντενς.
Θα ήθελα να σου συστήσω την κοπέλα από δω.
Θα σου κάνει μερικές ερωτήσεις.
Τι είδους;
Θα γράψω ένα άρθρο για τον παππού σου ως αρχηγό της οικογένειας.
Ουσιαστικά, όμως, θα γράψω για το ήθος των Σινκλέρ.
Μάλλον δεν μπορώ να βοηθήσω.
Κέιντενς.
Δεν μου αρέσουν πια τα παραμύθια.
Ονομάζομαι Κέιντενς Ίστμαν.
Κάποτε, ήμουν γλυκιά και το πάλευα,
με απερισκεψία, φιλοδοξία και δυνατό καφέ.
Αλλά και με αδυναμία και συνενοχή.
Τώρα, ξέρω πώς είναι να χάνεις αγαπημένους
και ξέρω πώς ξαναχτίζεις από τις στάχτες,
ακόμα και στη σκιά ενός σπουδαίου παρελθόντος.
Κάποτε, ήμουν μια Σινκλέρ,
και μάλλον πάντα θα είμαι μια Ψεύτρα,
γιατί οι Ψεύτες είναι για πάντα, ξέρετε.
- Κάρι; - Έρχομαι.
Θα σιγουρευτώ ότι κλειδώσαμε καλά.
- Τα λέμε στην αποβάθρα; - Ναι.
Έλα, Γουίλ.
Το πήρες;
Νόμιζα ότι έφυγες.
Δεν νομίζω ότι μπορώ.
Υποτιτλισμός: Αφροδίτη Χριστοδουλάκου
Επιμέλεια Παναγιώτης Καρούσος