Henriette, heb je mijn gereedschap mee?
- Wat zei je? - Heb je mijn gereedschap meegenomen?
Nee.
Ik denk dat het in de auto ligt.
Je weet hoe Anna is. Ze kan niet tegen nieuwe dingen.
Papa kan toch bij Anna blijven. Dan kunnen wij met vakantie.
Ik kan op het vliegveld tijdschriften kopen.
Papa kan nu geen vakantiedagen opnemen vanwege zijn nieuwe baan.
En ik heb hier veel werk. Toe maar, het wordt leuk.
Je zult je op school nieuwe vriendjes maken.
Het is toch leuk om nieuwe vriendjes te hebben?
- Maar iedereen is met vakantie. - Nee.
Niet iedereen. Nu moet je slapen. Welterusten.
Ik wil niet slapen.
Oké dan. Mij goed.
Wil je niet even bij me blijven?
Nee, maar ik kan wel de deur open laten.
Zo, nu kan ik je horen. Welterusten.
Hallo.
- Ben je nieuw hier? - Ja.
Zal ik je iets laten zien?
Wat?
Waar ik vroeger woonde, had ik een boomhut gebouwd.
Ik had ook een katapult,
waarmee ik op 'slechte mensen' schoot.
- Ben je verhuisd? - Ja, heel vaak.
Hou vast en ga daar staan.
Oké.
- Moet ik hem gooien? - Nee, gewoon laten vallen.
- Ben je klaar? - Ja.
Nu.
We moeten iets vinden dat lichter is.
- Klaar? - Ja.
Nu.
Hoe doe je dat?
- Ik heb veel geoefend. - Nog een keer.
Klaar?
Nu.
- Mag ik eens proberen? - Ja.
Goed concentreren, oké?
Nu.
Het lukte niet.
Kijk wat ik kan.
Dat is gewoon eng.
- Kun je deze verplaatsen? - Nee.
Ik wel.
Het vloog opzij.
Gebruikt hij een katapult?
Nee. Hij liet het zelf bewegen.
Wees voorzichtig met katapulten.
- Kan hij toveren? - Ja.
- Cool. - Wat is dat?
Er werd ook gevoetbald.
Goed zo. Leg maar neer.
Ik mocht niet meedoen.
De teams waren vast compleet.
Ik doe het wel.
Misschien kun jij me helpen?
Ik neem dat kussen. Oei, mijn kont.
Een stoel.
Kijk. Een stoel.
Kom hier, dan.
Zo.
Papa wacht op ons. We moeten gaan. Altijd zo druk.
Ja, dat heb jij ook.
Mijn haar is een beetje dikker dan het jouwe, denk ik.
En mijn haar is veel donkerder dan het jouwe.
Kijk eens wat een verschil in kleur.
Ik ben veel donkerder dan jij. Zo.
Ik heb me slecht uitgedrukt.
Niemand heeft mooier haar dan een ander.
Sorry. Zit stil, anders kan ik je haar niet borstelen.
Mama?
Ik heb zelf gewerkt als gediplomeerd verpleegkundige.
Dus ik merk veranderingen snel op.
Zegt ze niets? Geen expressieve taal?
Nee, ze maakt alleen wat geluiden.
Vroeger sprak ze wel.
- Haar diagnose was toch op haar vierde? - Ja, maar het begon al daarvoor.
Ze praatte veel en toen verloor ze stap voor stap haar spraakvermogen.
Was dat niet om aandacht te krijgen?
Nee, als driejarige praatte ze overal doorheen.
Zal ik je even rondleiden, Anna?
Speel je graag?
Dat is veel bloed, zeg.
Kom... Ga even zitten.
Anna? Wat is er gebeurd?
Maar dat is glas.
Susu.
Susu?
- Wil je even gaan wandelen met Anna? - Nee.
- Op de speelplaats voor de deur. - Nee, ik heb geen zin.
- Welterusten. - Welterusten.
- Mama? - Ja?
Als ik bid, mag ik dat in mijn eigen woorden doen?
Ja, je mag bidden in je eigen woorden.
Misschien kun je ook voor papa bidden?
Kan ik gewoon liggen luisteren?
- Wat bedoel je? - Gewoon luisteren?
Ja. Maar dat is niet hetzelfde als bidden.
- Ik denk van wel. - Oké.
- Maar welterusten. Ga nu slapen. - Welterusten.
We gaan naar veel plaatsen. We gaan ook naar de stad.
Met mijn vrienden en hun kleine broertje.
Zoiets mag je niet zeggen.
Dat is heel slecht gedaan.
Ik moet het vertellen.
Is dat je zus?
Ze is autistisch.
Hou op.
Kijk.
- Kan ze niet zien? - Jawel.
Ze is gewoon een beetje raar.
- Knijp je hard? - Ja.
Zullen we gaan spelen?
Blijf jij hier even zitten?
Wij gaan even wandelen.
Zo kan ze heel lang blijven zitten.
Hé. Wat doe je?
Wil je de bal hebben?
Wil je hem?
Hallo.
- Is dat jouw kat? - Nee, hij is gisteren aangekomen.
Psst, Jabba.
Ik noem hem gewoon Jabba.
Hé, Jabba.
- Nog hoger? - Ja.
Zou hij dood zijn?
- Zullen we hem afmaken? - Wat bedoel je?
Niet doen.
Heb je dat gehoord?
Hij is warm.
- Waar ga je naartoe? - Ik moet naar huis.
Anna, kom, we moeten gaan. Anna, kom.
Ze wil blijven.
Ja, maar we moeten gaan. Kom.
Wil je dat ik meega?
Kun je haar morgen meenemen?
Dat weet ik nog niet.
- Kom. - Dat wil ze.
Ik kan het vragen.
Mag ik Anna vandaag meenemen?
Wil je dat?
Word je daar blij van?
Mogen we gaan?
Ja, als jullie op de speelplaats blijven.
Is je telefoon opgeladen?
Ja.
Hoeveel dan?
Vijf?
Een kasteel.
Twee.
Drie. Vier.
We moeten gaan.
- Deed jij dat? - Nee, zij.
Dat gaat niet lukken.
- Het is veel te groot. - We proberen het. Ga daar staan.
Ga bij elkaar staan. Samen werkt het beter.
Ben je klaar?
Anna kon het niet alleen. Wel samen met jullie.
Hoi, waarmee zijn jullie bezig?
- Kan jij dat ook? - Nee.
- Dus alleen zij en ik? - Maar...
- jij kan Anna horen, toch? - Ja.
- En zij kan mij ook horen. - Hoor je mij?
Nee, maar hem een beetje.
Wat hoor je dan?
Gewoon iets. Maar bij haar voel ik het de hele tijd.
We denken hetzelfde. We denken samen.
- Ben je klaar? - Ja.
Banaan.
- Banaan? - Klopt.
- Had je dat gehoord? - Nee.
- Kun je dat ook met Anna doen? - Ik kan het proberen.
- Klaar? - Ja.
Nee.
Banaan banaan.
- Wat betekent dat? - Twee bananen.
Probeer opnieuw. En jij zegt niets, oké?
- Klaar? - Ja.
- Banaan. - Klopt.
Ik heb vals gespeeld. Ik heb haar gebruikt. Het is makkelijk met haar.
Ik kan niets, ik.
Gaan jullie helemaal naar boven, dan gaan wij naar beneden?
Hallo.
Oké, we komen eraan.
Tot zo.
We zijn vergeten te eten. We moeten nu naar huis.
- Tot ziens. - Tot ziens.
- Wat waren jullie lang weg. Was 't leuk? - Ja, hoor.
- Wat is het toetje? - Een ijsje.
Mama?
Haai.
Mama, mag ik tv kijken?
Die is groter.
Met wie praat je?
Met niemand. Ik praat met iemand die niet hier is.
Geef antwoord.
Hallo.
Benjamin, geef antwoord als ik tegen je praat.
Geef antwoord.
Waar doe je? Wat is die rotzooi hier?
Hallo?
Alles goed?
Er was iemand in de kamer.
Nee, dat was vast de tv. Kom, we gaan slapen.
Ik kom even naast je zitten.
Scheet.
Probeer nog verder te gaan.
Naar beneden.
Ben is een strontjoch.
Je mag niemand uitlachen.
Ze lachte me uit.
Nee.
Weet je dat zeker?
Nee.
Dat doet pijn.
Stop.
Ga weg.
- Ga weg. - Trut.
- Ze voelt niets. - Jawel.
Waarom huilt ze dan niet? Ze huilt nooit.
Ze huilt van binnen.
Ja, je kunt het.
Praat gewoon hardop, zoals ik.
Ja, je kunt het.
Je moet het gewoon uitspreken, zoals ik.
Nee...
Je kunt het.
Nee...
Nu praat je.
Nu praat je toch.
Hallo.
Doet het erg pijn?
Het...
Het steekt.
- Mama? - Hallo.
Wat is er gebeurd?
Ze is gevallen.
Gaat het?
Kom, ik zal je schoenen uitdoen.
O mijn God.
Dat moet erg veel pijn doen.
Wat hebben jullie gedaan?
- Ze is gevallen tijdens het lopen. - Op de speelplaats?
Niet met me dollen. Dit komt niet door een val.
Wat is er gebeurd? Vertel op.
Ik vraag je iets. Wat is er gebeurd?
Kan ik je dan helemaal niet vertrouwen?
- Het gaat wel goed. - Niet waar. Ze moet erg veel pijn hebben.
Kom, schatje. Mama zal je verzorgen.
Het komt goed.
Binnen.
Hallo.
Sorry dat ik zo streng was.
Het is niet jouw plicht om op Anna te passen.
Het is fijn dat je dit wilt doen.
Maar dat is veel verantwoordelijkheid.
Dus het is mijn schuld.
Wat doen jullie allemaal als jullie zo lang buiten zijn?
Van alles. Ik weet het niet altijd meer.
Maar wat is er vandaag gebeurd?
Jullie waren niet op de speelplaats, hè? Ik zal niet boos worden.
Ik weet dat je op haar wou passen. Ik wil gewoon weten wat er gebeurd is.
Mama?
- Het gaat beter met Anna. - O ja?
Ze speelt en ze kan al dingen zeggen.
Ze kan praten.
Het is waar.
Daar mag je geen grapjes over maken.
Dat doe ik niet. Hou maar op.
- Zeg iets. - Zo is het genoeg, Ida.
Wie is dat? Kun je zeggen wie dat is?
Mama. Mama.
Kom op, je was er bijna.
- Zeg het dan. - Hou nu op.
- Zeg het. - Ophouden, zei ik.
Je krijgt nog één kans om te vertellen hoe Anna gewond geraakt is.
Nee?
Dan kan ik Anna niet meer aan je toevertrouwen.
Begrepen?
Dat kan me niet schelen.
Au. Verdomme.
Moet je daarom lachen?
Weet je wel hoeveel pijn dat doet? Wat is er in godsnaam...
Aisha en ik maken het goed.
Maar ik ben moe. Ik werk dag en nacht.
Ja.
- Mama? - Wat?
Je bloedt.
- Je bloedt. - Wat?
Je bloedt hier.
- Hou op. - Maar je bloedt aan je voorhoofd.
Ik bloed niet, Aisha. Hou op met dollen.
Dat is mijn dochter, Aisha. Nu kan ik je weer horen.
Ik heb erover gehoord.
Benjamin. Je moet iemand bellen...
Je moet bellen...
Hallo.
Anna?
We zullen het opruimen.
We zijn aan het spelen.
We zullen het opruimen, mama. Dat gaan we doen.
Alles goed?
Wat is er?
Het gaat goed.
Wat is dit?
Hoe noemen ze dat?
Hoe heet dit? Tuut, tuut.
Geef haar wat tijd. Ze is een beetje moe.
Ze vindt het niet leuk.
Wat is dit?
Kun je zeggen wat dit is? Waar ik uit drink.
Glas.
Heb je dat gehoord?
Wie is dit?
- Kun je dat zeggen? - Papa.
Wat zei je?
Papa.
- Je bent zo flink. - Heel flink.
Arme jongen.
Dat is absoluut verschrikkelijk. Arme ouders.
Zou Ida hem kennen?
- Zou Ida hem ontmoet hebben? - Nee, hoor. Zij is negen. Hij was...
Ja, hij was ouder. 14, staat hier. Heel wreed.
- Aisha? - Ja?
- Ik wil dat je vandaag thuisblijft. - Waarom?
Omdat ik het zeg.
- Blijf je op de speelplaats vandaag? - Ja.
Ben je wel eens naar de voetgangersbrug geweest?
- Nee hoor. - Tot ziens.
Wat is er?
Alles goed?
Ik kan mensen overtuigen.
Wat bedoel je?
Ik kan mensen dingen laten doen.
- Zoals wat? - Dingen die ik wil dat ze doen.
Dat zal wel.
- Dat kan ik. - Doe het dan op mij.
Nee.
Jawel. Kom op.
- Of maak je een grapje? - Oké.
Niet kijken.
Waarom niet?
En beloof niet te lachen.
- Hoe heb je dat gedaan? - Ik weet het niet.
Dat was een slang.
Wat?
Was jij dat niet?
Nee, dat moet jij geweest zijn.
Ik wilde jou op de koelkast zetten.
- Ben je bang voor slangen? - Ja, heel erg.
Hou rechtop.
- Zo? - Iets verder van je gezicht.
Zo zou je veel liever zijn.
Kijk naar die. Als je zo kijkt, wat ben je dan?
- Blij. - Ja, dan ben je blij.
Dan lach je en klap je in je handen.
Je kunt lachen met je tanden of zo. Er zijn er die dat doen.
Gewoon glimlachen.
Ze rennen zo hard.
Wat ga je doen?
Wacht maar af.
Aisha?
Stop. Wat ga je doen?
Bemoei je er niet mee.
O mijn God.
Je moet niet zomaar weggaan. Waar was je?
- Buiten. - Buiten?
Gek kind, je mag niet naar buiten.
Je mag niet alleen naar buiten. Goed dat je haar gevonden hebt.
Wat is er?
We moeten hem stoppen.
Hij wil ons pakken.
Hij wil ons kwaad doen.
Dat doet hij via anderen.
Maar ga je...
Wat gaan jullie doen?
Jij mag niet meedoen.
Wij kunnen dat wel aan.
Samen.
Die jongen die dood is,
dat kwam door Ben.
Maar dat weet je.
Mama, mag ik Anna meenemen?
Wat? Nee.
Ik zal goed oppassen. Beloofd.
Het is te laat. Ik dacht dat je klok kon kijken.
- Even maar. - Ik zei nee.
- Het is belangrijk. - Ik kan morgen meegaan.
Dan kunnen we spelen. Maar nu gaan we avondeten.
- Mama? - Ja?
Mag ik vannacht bij je slapen?
- Ben je bang? - Ja.
Oké, kom maar.
- Slaap lekker. - Welterusten.
- Mama? - Ja?
- Moet je vannacht werken? - Nee, niet vannacht.
- Wanneer ga je naar bed? - Ik kom zo.
Nu moet je slapen. Oké?
Mama?
- Ja? - Wil je Boffa halen?
Oké, ik zal kijken of ik hem kan vinden.
Anna?
Mama?
Anna?
Doe niet zo.
Hou op, mama.
- Mama? - Ja.
Het komt goed...
Ik bel voor mijn dochter. Ze bloedt heel erg.
Dat is Odvar Solbergs Plein 85. Ja, oké.
- Mag ik een pleister? - Ja, je krijgt een pleister.
Aisha, ze komen gauw, alsjeblieft.
Aisha, je moet wakker blijven. Word wakker.
Je kende haar een beetje, nietwaar?
Ja.
Oef, dat was verschrikkelijk.
Maar jij of mama zouden zoiets toch nooit doen?
Nee.
Ida, meiske, natuurlijk niet.
Dat moet je niet denken.
Natuurlijk zouden we je nooit iets aandoen.
Haar mama was ziek. Ziek in haar hoofd.
Ze was alleen, heel anders dan bij ons. Wij zouden jullie nooit iets aandoen.
- Dat weet je toch? - Ja.
Kom maar.
Anna, kom je mee?
Wat...
Kom, we gaan.
Alsjeblieft. Ik kan niets doen.
Word wakker.
Hij gaat ons pakken.
Alsjeblieft.
Sorry.
Welterusten.
- Mama? - Ja?
Wat doe je als iemand slecht is?
Doet er iemand gemeen tegen jou?
Nee, hoor.
Maar wat als iemand slecht is? Of iets slechts gaat doen?
Dan moet je dat aan een volwassene vertellen.
En wat als je volwassen bent?
Dan moet je dat misschien zelf regelen.
Of het aan de politie vertellen als het heel erg is.
Is er echt niemand gemeen tegen je?
Nee, hoor.
- Slaap lekker, dan. - Slaap lekker.
Ik ga even naar buiten.
- Mama? - Ja?
Gaat het?
Tot straks.
Tot straks...
- Wie is daar? - Ida.
Wacht, ik kom naar beneden.
Zullen we iets gaan doen?
Waar is je zus?
Ze is thuis. Het gaat niet zo goed met haar.
Wat heb je daar?
- Kom. - Waar gaan we naartoe?
Het moet een beetje hoog zijn.
- Wil jij gooien? - Oké.
Het gaat meteen stuk.
Hier.
Het is beter hier.
Shit, het gaat een auto.
- Klaar? - Ja.
Hé, ga daaraf. Ga daaraf.
Hé, stop.
Hé, jij. Kom terug.
Hé, het is mama. Je bent in het ziekenhuis.
Zeg, schatje... Gaat het wel goed met jou?
Ja.
Je hebt een hersenschudding.
Dus als je verward bent voelt, dan is dat normaal.
Hoe gaat het met die andere?
Goed, zeker. Hij is opgestaan en weggelopen.
Is dat een vriend van jou?
Wie is hij?
Ik weet het niet.
Dat is vreemd, want een getuige beweerde...
dat jij hem met opzet duwde.
Wat is er eigenlijk gebeurd?
We waren gewoon aan 't spelen.
Het komt goed.
Zo. Geef maar aan mij.
- Gaat het? - Ja.
De mensen komen terug van vakantie.
Wat was dat?
Niks.
Ik ben iets vergeten te kopen. Kun jij even op Anna passen?
- Ja, is goed. - Tot zo.
Hallo, meiden.
Er staat beneden een ambulance. Jullie kunnen hem vanaf het balkon zien.
Is het goed gegaan?
Wat is er met je gips gebeurd?
O, schatje.
Mama...
Rustig maar.
Maar schatje toch.