NIEWINIĄTKA.
Henriette, przyniosłaś moje narzędzia?
- Co mówisz? - Czy przyniosłaś moje narzędzia?
Nie.
Są chyba w samochodzie.
Wiesz jaka jest Anna. Nie znosi nowych rzeczy.
Tata może zostać z Anną. A potem możemy pojechać na wakacje.
Mogę kupić na lotnisku jakieś magazyny.
Tata nie może teraz pojechać na wakakcje z uwagi na swoją nową pracę.
A ja mam mnóstwo pracy tutaj. Zobaczysz, będzie fajnie.
Poznasz w szkole nowych przyjaciół.
Dobrze jest mieć przyjaciół, prawda?
- Ale wszyscy są na wakacjach. - Nie.
Nie wszyscy. Śpij już. Dobranoc.
Nie chce mi się spać.
W porządku. Możesz nie spać.
Nie zostaniesz ze mną przez chwilę?
Nie, ale mogę zostawić otwarte drzwi.
Będę cię słyszeć. Dobranoc.
Cześć.
Jesteś tutaj nowa? - Tak.
Mogę ci coś pokazać?
Co?
Zbudowałem domek na drzewie, mieszkałem w nim kiedyś.
Miałem też procę,
z której strzelałem do wszystkich swoich wrogów.
Przeprowadziłeś się? - Tak.
Zaczekaj i stań tam.
Dobrze.
Mam to rzucić? - Nie, po prostu upuść.
Gotowy? - Tak.
Teraz.
Musimy znaleźć coś lżejszego.
Gotowy? - Tak.
Teraz.
Jak to zrobiłeś?
Dużo ćwiczyłem. - Jeszcze raz.
Gotowy?
Teraz.
Mogę spróbować? - Tak.
Skoncentruj się.
Teraz.
Nie udało się.
Zobacz co ja umiem.
To straszne.
A umiesz przesunąć to? - Nie.
A ja tak.
Leciały na bok.
Używał procy?
Nie. Poruszał je samodzielnie.
Uważaj z procami.
Czy on zna magię? - Tak.
Fajnie. - Co to jest?
Był również football.
Dobrze. Połóż to.
Ale nie pozwolono mi grać.
Drużyna musi być kompletna.
Ja to zrobię.
Może ty mi pomożesz?
Wezmę tę poduszkę. Och, mój tyłek.
Krzesło.
Spójrz, krzesło.
Chodź tu.
Tędy.
Tata na nas czeka. Musimy iść. Zawsze ten pośpiech.
Uważam, że moje włosy są trochę grubsze od twoich.
I są dużo ciemniejsze niż twoje.
Spójrz na różnicę w kolorze.
Jestem o wiele ciemniejsza niż ty.
Źle się wyrażam.
Nikt nie ma ładniejszych włosów od innych.
Przepraszam. Siedź spokojnie, albo nie będę mogła rozczesać twoich włosów..
Mama?
Pracowałam kiedyś jako pielęgniarka.
Więc potrafię dostrzec zmiany.
Czy ona coś mowi?
Nie, wydaje tylko dźwięki.
Kiedyś mówiła.
Została zdiagnozowana gdy miała cztery lata? - Tak, ale to zaczęło się już wcześniej.
Dużo mówiła, a później nagle przestała.
Czy to nie dlatego, że chciała zwrócić na siebie uwagę?
Nie, jako trzylatka mówiła doskonale.
Mam cię oprowadzić, Anno?
Lubisz się bawić?
Hej, ile tu krwi!
Usiądź.
Anno? Co się stało?
To szkło.
Susu.
Susu?
Chciałabyś pójść z Anną na spacer? - Nie.
Tylko na plac zabaw, na zewnątrz. - Nie, raczej nie.
Dobranoc. - Dobranoc.
- Mamo? - Tak?
Czy mogę modlić się własnymi słowami?
Tak, możesz.
Może pomodlisz się również za tatusia?
Czy mogę się położyć i posłuchać?
Co masz na myśli? - Po prostu posłuchać?
Tak. Ale to nie jest to samo co modlitwa.
Myślę, że tak. - Dobrze.
Dobranoc. Śpij już. - Dobranoc.
Jeździmy w różne miejsca. Jeździmy również do miasta.
Z moimi przyjaciółmi i z ich małym braciszkiem.
Nie możesz tak mówić.
To jest zrobione źle.
Muszę to przyznać.
To twoja siostra?
Ma autyzm.
Przestań.
Patrz.
Czy ona widzi? - Tak.
Jest tylko trochę dziwna.
Ścisnęłaś mocno? - Tak.
Pójdziemy się pobawić?
Posiedzisz tutaj przez chwilę?
Pójdziemy na spacer.
Może tak siedzieć bardzo długo.
Co robisz?
Chcesz piłkę?
Chcesz ją?
Cześć.
To twój kot? - Nie, pojawił się wczoraj.
Jabba.
Nazwałem go Jabba.
Cześć, Jabba.
Jeszcze wyżej? - Tak.
Czy on nie żyje?
Powinniśmy go wykończyć? - Co?
Nie.
Słyszałaś?
Jest gorący.
Gdzie idziesz? - Muszę iść do domu.
Anno, chodź, musimy iść. Chodź.
Ona chce zostać.
Ale musimy już iść. Chodź.
Chcesz, żebym przyszła?
Zabierzesz ją jutro?
Jeszcze nie wiem.
Chodź. - Ona tego chce.
Zapytam.
Czy mogę zabrać dzisiaj ze sobą Annę?
A chcesz?
Chciałabyś?
Możemy iść?
Tak, jeśli zostaniesz na placu zabaw.
Masz naładowany telefon?
Tak.
Ile?
Pięć?
Zamek.
Dwa.
Trzy, cztery.
Musimy iść.
To byłeś ty? - Nie, to ona.
To się nie uda.
To za duże. - Spróbujemy. Stań tam.
Stańcie razem. Będzie lepiej jak będziecie razem.
Gotowi?
Anna nie mogła zrobić tego sama. Ale z tobą może.
Co robicie?
Ty też tak umiesz? - Nie.
Więc tylko ona i ja? - Ale...
Ty słyszysz Annę, prawda? - Tak.
A ona słyszy mnie. - Słyszysz mnie?
Nie, ale jego troszkę.
Co słyszysz?
Coś. Ale z nią słyszę to przez cały czas.
Myślimy tak samo. Myślimy razem.
Jesteście gotowi? - Tak.
Banan.
Banan? - Zgadza się.
Słyszałeś to? - Nie.
Spróbujesz to samo z Anną? - Mogę spróbować.
Gotowy? - Tak.
Nie.
Banan banan.
Co to znaczy? - Dwa banany.
Jeszcze raz. A ty nic nie mów, dobrze?
Gotowy? - Tak.
Banan. - Zgadza się.
Oszukiwałem. Użyłem jej. Z nią jest łatwo.
Ja niczego nie potrafię.
Pójdziesz na samą górę, a potem pójdziemy na dół?
Cześć.
Dobrze, idziemy.
Do zobaczenia.
Zapomniałyśmy o jedzeniu. Musimy iść do domu.
Pa.
Ile was nie było... Dobrze się bawiłyście? - Oczywiście.
Co jest na deser? - Lody.
Mamo?
Rekin.
Mamo, mogę obejrzeć TV?
To większe.
Do kogo mówisz?
Do nikogo. Mówię do kogoś, kogo tu nie ma.
Odpowiedz.
Cześć.
Benjamin, odpowiedz, kiedy do ciebię mówię.
Odpowiedz mi!
Co ty wyprawiasz? Co to za bałagan?
Aisha?
Wszystko w porządku?
Ktoś był w pokoju.
Nie, to pewnie z telewizora. Chodź, idziemy spać.
Usiądę z tobą na chwilkę.
Kochanie.
Spróbuj pójść jeszcze dalej.
W dół.
Ben to gówniarz.
Ben jest gówniarzem.
Nie wolno śmiać się z innych.
Ona się ze mnie śmiała.
Nie.
Jesteś pewna?
Nie.
To boli.
Przestań.
Idź sobie.
- Suka.
Ona niczego nie czuje. - Tak.
Więc dlaczego nie płacze? Ona nigdy nie płacze.
Ona płacze w środku.
Tak, potrafisz.
Po prostu mów głośno, tak jak ja.
Potrafisz.
Musisz to po prostu wymówić, tak jak ja.
Nie...
Dasz radę.
Nie...
Teraz mów.
Teraz mówisz.
Cześć.
Bardzo boli?
To...
Kłuje.
Mamo? -Cześć.
Co się stało?
Przewróciła się.
Wszystko w porządku?
Chodź, zdejmę ci buty.
O mój Boże.
To musiało bardzo boleć.
Co zrobiłaś?
Przewróciła się. - Na placu zabaw?
Nie kłam. To nie jest od upadku.
Co się stało? Powiedz.
Zapytałam o coś. Co się stało?
Czy ja nie mogę ci ufać?
Nic jej nie jest. - Nieprawda. Musi ją bardzo boleć.
Chodź, kochanie. Mama się tobą zajmie.
Wszystko będzie dobrze.
KUREWSTWO W POSTACI KUREWKI KAMILA (PSEUDO K83)
Wejdź.
Cześć.
Przepraszam za to, że byłam taka surowa.
Opieka nas Anną nie jest twoim zadaniem.
To miłe, że chcesz to robić.
Tylko, że to jest duża odpowiedzialność.
Więc to jest moja wina.
Co robicie, kiedy wychodzicie na tak długo?
Wszystko. Nie zawsze wszystko pamiętam.
A co się wydarzyło dzisiaj?
Nie byłyście na placu zabaw, prawda? Nie będę się złościć.
Wiem, że chiałaś się nią zaopiekować. Po prostu chcę wiedzieć, co się stało.
Mamo?
Annie się poprawia. - Tak?
Bawi się i potrafi coś powiedzieć.
Ona potrafi mówić.
To prawda.
Nie powinnaś sobie z tego żartować.
Ale ja nie żartuję. - Przestań.
Powiedz coś. - Wystarczy, Ida.
Kto to jest? Możesz powiedzieć kto to jest?
Matka. Matka.
No dalej, już prawie było.
Powiedz. - Przestań.
Powiedz. - Powiedziałam, żebyś przestała.
Masz jeszcze jedną szansę, żeby powiedzieć mi w jaki sposób skaleczyła się Anna.
Nie?
Więc nie mogę już ci zaufać, jeżeli chodzi o Annę.
Rozumiesz?
Mam to gdzieś.
Cholera.
Myślisz, że to jest śmieszne?
Wiesz jak to boli? Co to ma...
Aisha i ja mamy się dobrze.
Ale jestem zmęczona. Pracuję dzień i noc.
Tak.
Mamo? -Co?
Ty krwawisz.
Krwawisz. - Co?
Leci ci krew.
Przestań. - Ale leci ci krew z czoła.
Nic nie leci, Aisha. Przestań się wygłupiać.
To moja córka, Aisha. Teraz znów cię słyszę.
Słyszałam o tym.
Benjamin. Musisz do kogoś zadzwonić...
Musisz zadzwonić...
Anno?
Wyczyścimy to.
Bawimy się.
Wyczyścimy to, mamo. Zrobimy to.
Wszystko w porządku?
O co chodzi?
Wszystko dobrze.
Co to jest?
Jak to się nazywa?
Jak to się nazywa? Tutu, tutu.
Daj jej trochę czasu. Jest zmęczona.
Ona tego nie lubi.
Co to jest?
Powiesz co to jest? Z tego się pije.
Szklanka.
Słyszałeś?
Słyszałeś? Kto to jest?
Kto to jest?
Powiesz nam? - Tatuś.
Co powiedziałaś?
Papa.
Jesteś taka dzielna. - Bardzo dobrze.
Biedactwo.
To straszne. Biedni rodzice.
Myślisz, że Ida go znała?
Myślisz, że się znali? - Raczej nie. Ona ma 9 lat. On był...
On był starszy. 14 lat, to nie aż taka różnica. To takie okrutne.
Aisha? - Tak?
Chcę, żebyś dzisiaj została w domu. - Dlaczego?
Ponieważ tak mówię.
Zostaniesz dziś na placu zabaw? - Tak.
Byłaś kiedyś na moście dla pieszych?
Nie. - Pa.
Co to jest?
Wszystko dobrze?
Potrafię przekonywać ludzi.
Co masz na myśli?
Potarfię sprawić, aby inni ludzie coś zrobili.
Na przykład co? - To, co chcę, żeby zrobili.
Niemożliwe.
Potrafię to. - To zrób to na mnie.
Nie.
Tak. No dalej.
Chyba, że sobie żartujesz. - Dobrze.
Nie patrz.
Dlaczego?
I obiecaj się nie śmiać.
Jak to zrobiłeś? - Nie wiem.
To był wąż.
Co?
To nie ty?
Nie, to musiałaś być ty.
Chciałem, żebyś weszła na lodówkę.
Boisz się węży? - Bardzo.
Trzymaj pionowo.
Tak? - Troszkę dalej od twarzy.
Lepiej w ten sposób.
Spójrz. Jeśli wyglądasz w ten sposób, to jaka jesteś?
Zadowolona. - Tak, wtedy jesteś szczęśliwa.
Wtedy śmiejesz się i klaszczesz w ręce.
Możesz się śmiać całą buzią.
Uśmiechnij się.
Biegają tak szybko.
Co chcesz zrobić?
Zaczekaj.
Aisha?
Przestań. Co chcesz zrobić?
Pilnuj swoich spraw.
O mój Boże.
Nie powinnaś tak wychodzić. Gdzie byłaś?
Na dworze. - Na dworze?
Nie możesz wychodzić.
Nie możesz sama wychodzić. Dobrze, że ją znalazłaś.
Co to jest?
Musimy go powstrzymać.
On chce nas dopaść.
Chce nas skrzywdzić.
Robi to poprzez innych.
Ale czy ty...
Co chcesz zrobić?
Nie możesz w tym uczestniczyć.
Damy radę.
Razem.
Ten chłopiec, który umarł...
To się stało przez Bena.
Ale Ty o tym wiesz.
Mamo, mogę zabrać Annę?
Co? Nie.
Będę ostrożna. Obiecuję.
Jest już za późno. Która jest godzina?
Tylko na chwilkę. - Powiedziałam nie.
To ważne. - Pójdę jutro.
Będziemy mogły się bawić. A teraz mamy kolację.
Mamo? -Tak?
Mogę dzisiaj z tobą spać?
Boisz się? - Tak.
Dobrze, chodź.
Śpij dobrze. - Dobranoc.
Mamo? -Tak?
Musisz dzisiaj pracować? - Nie, nie dzisiaj.
Kiedy przyjdziesz do łóżka? - Niedługo przyjdę.
A ty już śpij. Dobrze?
Mamo?
Tak? - Podasz mi Boffę?
- Gdzie jest? - Nie wiem.
Dobrze, zobaczę czy uda mi się go znaleźć.
Anna?
Mamo?
Anno?
Nie zachowuj się tak.
Przestań, mamo.
Mamo? -Tak.
Będzie dobrze...
Dzwonię w sprawie córki. Bardzo krwawi.
Plac Odvara Solberga 85. Tak, dobrze.
Czy mogę dostać bandaż? - Tak, dostaniesz.
Aisha, proszę, zaraz przyjadą.
Aisha, musisz zachować przytomność. Obudź się.
Znałaś ją troszkę, prawda?
Tak.
To było straszne.
Ale ty i mama, nie zrobilibyście czegoś takiego, prawda?
Nie.
Ido, oczywiście, że nie.
Nawet tak nie myśl.
Oczywiście, że nigdy nie zrobilibyśmy ci krzywdy.
Jaj mama była chora. Miała chorą głowę.
Była sama i różniła się od nas. Nigdy nie zrobilibyśmy wam krzywdy.
Wiesz o tym, prawda? - Tak.
Chodź.
Anno, idziesz?
Co...
Chodźmy.
Proszę. Ja nic nie mogę zrobić.
Obudź się.
On nas dopadnie.
Proszę.
Przepraszam.
Dobranoc.
Mamo? -Tak?
Co zrobić, kiedy ktoś jest zły?
Jest ktoś, kto ci dokucza?
Nie, nie ma.
Ale co, jeśli ktoś jest zły? Albo chce zrobić coś złego?
Wtedy trzeba o tym powiedzieć dorosłemu.
A co jeśli jest się dorosłym?
Wtedy trzeba to rozwiązać samemu.
Albo powiedzieć policji, jeśli to coś jest naprawdę złe.
Naprawdę nie ma nikogo, kto jest dla ciebie niemiły?
Nie, nie ma.
Śpij dobrze. - Ty też.
Wyjdę na chwilę.
Mamo? -Tak?
Wszystko w porządku?
Do zobaczenia później.
Do zobaczenia...
Kto tam? - Ida.
Zaczekaj, zejdę.
Chcesz coś porobić?
Gdzie twoja siostra?
W domu. Nie czuje się dobrze.
Co tam masz?
Chodź. - Dokąd idziemy?
Powinniśmy być wysoko.
Chcesz rzucić? - Dobrze.
Zaraz się połamie.
Tutaj.
Tu jest lepiej.
Cholera, walnie w samochód.
Gotowa? - Tak.
Hej, schodź stamtąd. Złaź stamtąd.
Hej, przestań.
Hej ty, wracaj.
Cześć, tu mama. Jesteś w szpitalu.
Kochanie... nic ci nie jest?
Tak.
Masz wstrząs mózgu.
Więc jeśli czujesz się dziwnie, to jest to normalne.
A jak ten drugi?
Nic mu nie jest. Wstał i uciekł.
To twój kolega?
Kim on jest?
Nie wiem.
To dziwne, ponieważ świadek twierdzi,
że popchnęłaś go celowo.
Co się właściwie stało?
Bawiliśmy się.
Będzie dobrze.
Tędy. Daj mi to.
Wszystko dobrze? - Tak.
Ludzie wracają z wakacji.
Co to było?
Nic.
Zapomniałam czegoś kupić. Popilnujesz Annę?
W porządku. - Do zobaczenia wkrótce.
Czesć, dziewczyny.
Na dole jest karetka. Można ją zobaczyć z balkonu.
Wszystko dobrze?
Co się stało z twoim gipsem?
Kochanie.
Mamo...
Uspokój się.
Moje kochanie.