‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪จัดมาเลย
‪แชมเปญมาแล้วจ้า
‪มาเล่นกับเราไหมคะ
‪ให้ตายก็ต้องเล่นสิจ๊ะ
‪ขอไปเปลี่ยนเป็นชุดที่ใส่สบายกว่านี้หน่อย
‪สวัสดีจ้ะ
‪ได้ข่าวว่าอยู่ที่นี่ เลยคิดว่าจะแวะมาเยี่ยมหน่อย
‪ไม่ ไม่เอาน่า ออกไปเดี๋ยวนี้เลย
‪พูดจริงๆ นะ อุตส่าห์หวังว่า ‪จะต้อนรับอย่างอบอุ่นกว่านี้สักนิด
‪ไอ้คุณ "ลงสิ อีนี่"
‪อย่าเข้าใจผิด
‪ฉันซาบซึ้งกับเงินและทองที่ให้มาในคราวที่แล้ว
‪แต่ต้องเอาไว้คุยกันวันหลัง
‪เพราะตอนนี้ชีวิตฉันกำลังไปได้สวยเสียที
‪แต่เจอนายทีไร เป็นต้องเกิดเรื่องแย่ๆ ทุกครั้ง
‪อ้อ งั้นเรื่องนี้คงจะอิหลักอิเหลื่อน่าดู
‪ทำไม
‪เพราะเรื่องเลวร้ายกำลังจะเกิดขึ้น
‪แต่ยืนยันได้เลยนะ ฉันไม่ได้มีเอี่ยวด้วย
‪พูดเรื่องอะไรของนาย
‪กำลังจะมีคนเดินเข้าประตูนี้เพื่อมาฆ่านาย
‪ตลกตายละ
‪ไม่มีทางจะเกิดเรื่องอะไรแบบนั้นได้
‪รับรองได้
‪มันจะต้องเกิดขึ้นแน่ๆ
‪อันที่จริง มันเกิดขึ้นมากกว่า 200 ครั้งแล้ว
‪และจะเกิดขึ้นอีกภายในห้า
‪สี่ สาม
‪สอง...
‪นรกอะไรเนี่ย
‪ถูกเผงเลย
‪เหยื่อชื่อลี การ์เนอร์ อายุ 53 ปี ‪เป็นอาชญากรมืออาชีพ
‪ปล้นโดยใช้อาวุธ ย่องเบา ‪แต่ส่วนใหญ่ทำผิดข้อหาเล็กๆ น้อยๆ
‪แต่สงสัยจะไม่ค่อยเล็กน้อยแล้วละ
‪เพราะไอ้ฟอชิซเซิลนี่เป็นของเขา
‪อะไรนะ
‪ฟอชิซเซิล
‪ชื่อเรือลำนี้ ฟอชิซเซิล
‪สาเหตุการตายล่ะ
‪ถูกยิงเข้าที่อก และถ้าแค่นั้นยังพังไม่พอ
‪ฆาตกรยังทำแบบนี้ด้วย
‪ตัดข้อมือฉับ หลังสิ้นลม
‪ยังหามือไม่เจอเลย
‪เธอคิดว่าไง
‪คิดว่าเคยเอากับเขา
‪เมซ แค่เพราะเธอบังเอิญไปนอน
‪กับเหยื่อฆาตกรรมคนนึงเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน
‪ไม่ได้แปลว่าเธอเคยนอนกับทุกคน
‪ฉันจะจำได้ได้ไง โคลอี้
‪จำเหยื่อฆาตกรรมไม่ได้ ‪หรือจำคนที่เธอนอนด้วยไม่ได้
‪- ทั้งสองอย่าง ‪- ว้าว
‪เมซเริ่มเข้าบท ‪เป็นลูซิเฟอร์คนใหม่ของเธอแล้วจริงๆ
‪ในฐานะของนักล่าค่าหัวให้แอลเอพีดี
‪ช่วงนี้เมซเลยใจดีมาช่วยฉัน
‪- ไขคดี ‪- ใช่ อย่างกับลูซิเฟอร์ไม่เคยหายไปไหน
‪แต่เขาไปแล้ว
‪อย่างน้อยพวกเธอก็ได้บอกลา
‪ส่วนฉันเหรอ โดนเทไม่บอกไม่กล่าว ‪นี่ผ่านมานานแค่ไหนแล้วนะ
‪สองเดือนได้แล้วมั้ง ตั้งแต่เขาย้ายไป ‪ช่วยธุรกิจครอบครัวที่ฟลอริดา
‪ฟลอริดา เออ
‪เขาอยู่ที่นั่นแหละ
‪เขาไม่ตอบข้อความหรือหลังไมค์ของฉันสักคำ
‪แม้แต่คลิปตัวพาราคีตเต้นเพลงเทคโน ‪ที่ฉันส่งไปให้ก็ไม่ตอบ
‪อันที่เหมือนมันกางปีกแล้วก็แบบ...
‪แล้วก็ยึกยือไปข้างๆ งี้ ขำจะตาย แต่...
‪เพราะงั้นถ้าถามฉันนะ ลูซิเฟอร์ก็...
‪ไปลงนรกได้เลย
‪พวกเธอคงไม่คิดว่าเขาไปศัลยกรรมใช่ไหม
‪นี่ เอลเลน
‪ดูบรรยากาศหน่อย
‪โคลอี้ ฉันขอโทษจริงๆ
‪ไม่ได้ตั้งใจจะพูดถึง "ล" ก็แค่...
‪ฉันแค่คิดถึงตาบ้านั่นน่ะ นึกออกไหม
‪ไม่เป็นไร
‪ฉันเข้าใจร้อยเปอร์เซ็นต์
‪และพูดตรงๆ ฉันก็ทำงานหนักมาก
‪เราทำงานกันหนักมาก
‪จนฉันไม่มีโอกาสหยุดคิดเรื่องนั้นเลย... จริงๆ
‪คือฉันไม่ได้... ไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นด้วยซ้ำ
‪พูดถึงเรื่องงานดีกว่า มีเบาะแสไหม
‪ยังไม่เจอ แต่ถ้าเก็บทุกอย่างไปที่แล็บแล้ว ‪คงบอกอะไรได้มากกว่านี้
‪โอเค เยี่ยม เจออะไรโทรบอกฉันนะ
‪ได้เลย
‪โอเค เยี่ยม
‪ก่อนจะถึงตอนน้ัน ‪เมซ ฉันว่าเรามีงานต้องทำ
‪(ลักซ์)
‪สาวๆ อยากเต้นกันไหม
‪เพราะถ้าคะแนนเต็มสิบ คุณสองคนได้เก้าเลย
‪และเราคือคนที่พวกคุณต้องการ
‪- ไม่เอาละ ขอบใจ ‪- ไม่เอา
‪พวกคุณกลับมาอีกแล้ว
‪อเมนาเดียล
‪ว่าไง
‪ใช่ อดไม่ได้น่ะ
‪ตั้งแต่คุณมาคุมลักซ์แทน
‪ที่นี่มันสนุกมาก
‪ผมเริ่มเข้าใจแล้วว่า ‪ทำไมลูซิเฟอร์ถึงชอบอยู่ที่นี่นานๆ
‪ใช่
‪ขอตัวก่อนนะ สาวๆ
‪ฉันเพิ่งเห็นการซื้อยาเหรอ
‪เปล่านะ ไม่ใช่แน่ๆ
‪ฉันจะไปละ เพราะงั้น...
‪ฟังนะ
‪ลักซ์มีผู้บริหารใหม่ ซึ่งแปลว่ามีกฎใหม่
‪ห้ามใครขายยาในถิ่นของฉัน
‪ถ้าฉันไม่ได้รู้เห็นเป็นใจด้วย
‪เอาเลย
‪แด่ช่วงเวลาดีๆ
‪อาเมน
‪เมื่อกี้ฉันไม่ได้เพิ่งตายไปหรอกเหรอ
‪ก็เหมือนที่พยายามจะบอก ‪ก่อนโดนขัดจังหวะอย่างไร้มารยาท
‪ตอนนี้นายอยู่ในวังวนนรกของตัวเอง
‪ดังนั้น ขอต้อนรับสู่นรก
‪ฉันตกนรกเหรอ
‪ไม่เข้าใจ
‪ตกนรกชั่วกัลป์ ทรมานตราบอนันตกาล ‪เป็นแนวคิดที่ตรงไปตรงมาอยู่นะ
‪ไม่ใช่ คือแบบ...
‪นรกจริงๆ เหรอ
‪ของแท้เจ้าเก่า
‪งั้นก็พาฉันออกไปจากนรกนี่
‪เกรงว่าเรื่องนั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับฉัน
‪นายคือผู้คุมขังตัวเองในนรก นายรนหาที่เอง
‪งั้นฉันก็จะพาตัวเองออกไปจากที่นี่
‪นรกอะไรวะเนี่ย
‪มีปฏิกิริยาแบบเดิมทุกที ก็มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
‪แต่ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่
‪นั่นเป็นเรื่องของนายกับความรู้สึกผิดตัวเอง
‪นั่นคือสิ่งที่พานายมาที่นี่
‪และเป็นสิ่งที่จะทรมานนาย ‪ตั้งแต่ตอนนี้ไปตราบจนสิ้นกาลเวลา
‪ข้ามเข้าเรื่องน่าเบื่อละ ‪งั้นก็ได้เวลาที่ฉันจะเฉดตัวเองออกไป
‪เชิญ
‪สนุกกับการทรมานตราบชั่วกัปชั่วกัลป์
‪เดี๋ยวสิ พวก
‪นายยังไปไม่ได้
‪ทิ้งฉันไว้ตรงนี้คนเดียวไม่ได้นะ
‪อ๋อ ไม่ได้อยู่คนเดียวหรอก
‪ปีศาจของฉันจะคอยทรมานนายอยู่ตลอด ‪เพราะงั้นไม่ต้องห่วง
‪อย่างน้อยก็บอกทีว่าใครเป็นคนฆ่าฉัน
‪ไม่ใช่หน้าที่ฉันแล้ว
‪เสียใจด้วยนะ แต่นี่เป็นเรื่องของนาย ‪กับความเจ็บปวดชั่วนิรันดร์ของนายคนเดียว
‪โอเคมะ
‪แต่ฉันเคยมีทุกอย่าง
‪มีเรืองามๆ ลำนี้ที่จอดอยู่ในมารินา เดล เรย์
‪ผู้หญิง เงิน
‪ฉันมีทุกอย่าง
‪มารินา เดล เรย์เหรอ
‪ลอสแอนเจลิส
‪จะบอกให้นะ
‪ฉันว่าฉันรู้เลยว่าใครทำคดีของนายอยู่
‪กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เราเคยเป็นทีมที่ดีมาก
‪คือว่า...
‪สำหรับพวกนั้นอาจจะแค่ไม่กี่เดือน ‪เหมือนแค่พริบตาเดียว
‪แต่ในโลกใต้พิภพ...
‪นี่มันผ่านมานานกว่านั้นมาก
‪วันนี้นายโชคดีนะ
‪ดูยังไงก็เหมือนจะไม่ใช่แบบนั้น
‪ฉันจะทำสิ่งที่ไม่ได้ทำมานานมาก
‪เพื่อเห็นแก่วันเก่าๆ
‪ฉันจะไขคดีฆาตกรรมของนาย
‪แล้วจะทำกันยังไง
‪ฆาตกรจะเดินเข้าประตูนั้นมายิงฉันอีกเหรอ ‪เพราะมันเจ็บนะเว้ย
‪ปกติแล้วก็ใช่ แต่ตำแหน่งเจ้าแห่งนรกของฉัน ‪ก็มีประโยชน์ของมัน
‪คืองี้ ทุกคนในวังวนนรกของนายรับบทโดยปีศาจ
‪ฉันคุมได้ทั้งหมด
‪โบกมือให้หน่อย เบลิออส
‪ไง
‪งั้น
‪ถ้านายสั่งหยุดได้
‪ก็น่าจะหาว่าใครเป็นฆาตกรได้ง่ายๆ ใช่ไหม
‪แค่เปิดหมวกคลุมหน้าแล้วก็...
‪โอ๊ย เวร
‪ก็นั่นแหละ ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
‪วังวนนรกของนาย ‪สร้างจากความทรงจำของนายล้วนๆ
‪นายไม่เคยเห็นหน้าฆาตกร ฉะนั้นจึงว่างเปล่า
‪อย่าถือนะ เบลิออส
‪วันนี้ไปพักได้เลย ทำงานเหนื่อยพอแล้ว
‪งั้นเราจะหาตัวฆาตกรของฉันได้ไง
‪ด้วยการทำงานสืบสวนแบบดั้งเดิมเลย พี่น้อง
‪และนายก็โชคดีที่ฉันเคยเรียนมาจากยอดฝีมือ
‪เพราะงั้น ขั้นแรก
‪ใครอยากให้นายตายบ้าง
‪ลีเป็นหนี้คนเยอะแยะ
‪พี่ชายฉันอยู่กับพวกคนไม่น่าไว้วางใจตลอด
‪ชอบใช้เงินที่ไม่ใช่ของตัวเอง
‪แล้วก็เป็นหนี้ ขโมยเงินคนอื่นมาจ่ายหนี้
‪ในนี้แสงจ้าเกินไปเหรอคะ คุณตำรวจ
‪เปล่าค่ะ แค่ตาไวต่อแสดงกว่าปกติ
‪ตอนที่พบศพพี่ชายคุณ
‪เขาอยู่บนเรือยอชต์หรูที่เขาเป็นเจ้าของ
‪เขาอาจกลับเนื้อกลับตัวแล้ว
‪แหง
‪ถ้าจริงก็เป็นครั้งแรก
‪พี่ชายฉันเหมือนแม่เหล็ก
‪ดึงดูดคนชั่ว เรื่องไม่ดี
‪เขาติดอยู่ในวงจรอุบาทว์นี้ตลอด
‪ตอนนี้อาจเป็นช่วงขาขึ้นของเขาก็ได้
‪แต่ไม่ช้าก็เร็ว ยังไงก็ต้องถึงขาลง
‪คุณพอจะรู้ไหมว่าคนอยากตัดมือเขาไปทำไม
‪มีคนตัดมือเขาไปเหรอ
‪ตายละ ตัดทำไม
‪เราพยายามหาคำตอบอยู่
‪คุณไม่ได้มองว่านั่นเป็นการส่งสารบอกใครเหรอ
‪ฉันไม่ได้เจอลีมาหลายปีแล้ว
‪บอกไม่ได้ด้วยซ้ำว่าฉันรู้จักเขาในตอนนี้
‪ถ้านั่นเป็นการส่งสาร
‪ฉันก็ตีความไม่ออก
‪เดคเกอร์ เจอเบาะแส
‪นั่งเลย
‪บอกเธอว่านายบอกอะไรฉัน
‪โอเค
‪เขาลือกันว่านายลีโดนเดอร์ตี้ดั๊กเก็บ
‪เดอร์ตี้ดั๊กเป็นใคร
‪ดั๊ก ซาร์กีเซียนไง เจ้ามือโป๊กเกอร์ ‪เดิมพันสูงของเอชคลับที่มีแก๊งหนุนหลัง
‪ผมฟังมาจากเคสวิสเพื่อนผม ‪ที่ฟังมาจากเอทบอลเพื่อนเขา
‪ว่าลีเป็นหนี้เขาก้อนใหญ่
‪ดั๊กเลยสั่งเก็บ
‪แล้วก็ตัดมือเพื่อส่งสารเตือน
‪เตือนอะไร
‪"ถ้าไม่จ่ายหนี้ ‪จะโดนตัดแขนเหมือนหัวขโมย" เหรอ
‪ออกจะชัดเจนอยู่นะ ผมว่า
‪แต่แบบ แรงจัดชัดเจนเลย
‪เพราะผมก็ติดหนี้เดอร์ตี้ดั๊กเป็นเงินก้อนโต ‪แบบที่ผมไม่มีปัญญาจ่าย
‪ผมถึงได้พยายามหนี ‪จนแม่แองกรี้เบิร์ดนี่มาทำให้เสียแผน
‪ดูเหมือนเราต้องไปเยี่ยมดั๊กกันหน่อย
‪- คนอย่างดั๊กจะต้อง... ‪- เรียกทนายเหรอ
‪ทันทีที่เห็นตำรวจ
‪- ต้อง... ‪- งัดข้อ
‪- รู้นะว่าคิดอะไรอยู่ ‪- อาจเป็นทางเดียว
‪- แต่ว่า... ‪- อันตรายนะ
‪- งั้นถ้าเรา... ‪- เขาจะมองออก
‪คิดออกละ
‪ไม่ได้เด็ดขาด เมซ
‪คิดออกมาได้ไม่อายตัวเอง
‪ก็ได้
‪- งั้นเอาวิธีของเธอ ‪- ดี
‪เท่ากับเราตกลงตามแผนนี้ไหม
‪เออ
‪เราจะแฝงตัวเป็นนักพนันโป๊กเกอร์ชั้นสูง ‪ลงไปเล่น
‪ปล่อยให้ดั๊กพลาด กดดันเขา บีบให้สารภาพ
‪ตลกอะไร
‪อย่าเข้าใจผิดนะ
‪คุณคนสวยสองคนร่วมโต๊ะไพ่กับผมได้ทุกเมื่อ
‪แต่โต๊ะพนันของเดอร์ตี้ดั๊กยิ่งกว่า "วงใน"
‪ต้องได้บัตรเชิญเท่านั้น
‪พวกคุณไม่มีทางได้บัตรเชิญหรอก
‪ฉันรู้จักคนที่หาบัตรเชิญมาให้เราได้
‪เธอไม่จำเป็นต้องมีลูซิเฟอร์ ฉันก็ไม่จำเป็น...
‪ฉันจะหาบัตรเชิญให้เราเอง
‪ได้
‪- ไง เอลลา ‪- ดีจ้ะ เป็นไงบ้าง
‪ขอบคุณมากที่มา
‪ขอบคุณที่เชิญมาค่ะ
‪ฉันเอาของที่คุณขอมาครบหมด
‪แต่คุณไม่ได้บอกว่าจะเอามาทำอะไร
‪อ๋อ เอามาให้ชาร์ลีนั่นแหละ
‪ฉันอยากให้คุณสอนวิทยาศาสตร์ให้เขาหน่อย
‪ฉันเชื่อมั่นในการมีพื้นฐานสเต็มศึกษาที่หนักแน่น
‪วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรม คณิตศาสตร์
‪สำคัญสุดๆ
‪แต่ชาร์ลีเพิ่งอายุสองเดือนไม่ใช่เหรอ
‪ฉันรู้ว่าคุณคิดยังไง
‪แต่ชาร์ลีเป็นเด็กพิเศษ
‪แหง เด็กทุกคนเป็นเด็กพิเศษ ‪ในสายตาของแม่ทั้งนั้นแหละเนอะ
‪ใช่ แต่ไม่ใช่ ชาร์ลีเป็นเด็กพิเศษจริงๆ
‪- อ้อ ‪- ถึงต้องเปิดเพลงคลาสสิก
‪เรียนวิทยาศาสตร์ พิลาทิสสำหรับทารก
‪เพื่อเก็บเกี่ยวศักยภาพของเขาให้เต็มที่ ‪ซึ่งเป็น...
‪ซึ่งเป็นสิ่งที่โลกไม่เคยเห็นมาก่อน
‪ค่ะ
‪เอางี้ ฉันจะทำให้ดู
‪โอเค ชาร์ลี
‪ชาร์ลี โบรอนอยู่ไหนจ๊ะ
‪เห็นมะ ถูก นั่น...
‪ใช่จ้ะ บาบาสควอต ถูกต้อง
‪จริง เห็นมะ นั่นโบรอน
‪ว้าว นั่นมัน... สุดยอด
‪ใช่ การมีลูกเหมือนเป็นพรจากฟ้า
‪คุณเคยคิดจะมีลูกบ้างไหม
‪ก็แหง เอ่อ คือว่า แต่ว่า...
‪ตอนนี้ยังหาผู้ชายมาใส่สมการไม่ได้เลยค่ะ
‪แล้วรสนิยมเรื่องผู้ชายของฉันก็แย่มาก
‪ไม่รู้ทำไม ติดใจแต่นายตัวร้าย
‪แต่เนี่ย ฉันก็ว่าสักครั้งในชีวิต...
‪ฉันควรได้เจอผู้ชายดีๆ บ้าง นึกออกไหม
‪สอนวิทยาศาสตร์วันพุธตอน 11 โมงเช้านะ
‪ฉันดูตารางงานของคุณแล้ว คุณหยุดวันพุธ
‪อ้อ ได้เลย วันพุธก็ดี
‪กลิ่นอะไรน่ะ
‪ความสำเร็จ
‪น้ำมันหอมระเหยน่ะ
‪ที่นายได้กลิ่นอยู่ชื่อว่า "ความสำเร็จ"
‪ตอนนี้ "พลัง" หมด แต่ถ้าจะเอา...
‪ฉันหา "ความหวัง" ให้นายได้
‪ช่วยได้เยอะเลย
‪ไม่เอาละ ขอบใจ
‪แน่ใจเหรอ ไม่เอาน่า ‪ใครๆ ก็อยากมีความหวังกันบ้าง
‪- ไม่เอาจริงๆ ‪- เหรอ โอเค
‪ก็ได้
‪นายเอาจริงเรื่องการพัฒนาตัวเองอะไรนี่สินะ
‪ใช่ ก่อนหน้านี้ฉันหดหู่มาก
‪ต้องเจอกับความรู้สึกผิดเยอะแยะ
‪แต่จะบอกให้นะ
‪ฉันเริ่มจัดการกับตัวเอง
‪แล้วมันช่วยเบิกเนตรให้ตื่นรู้จริงๆ
‪เรายังเจาะไม่พ้นเปลือกนอก ‪ของศักยภาพมนุษย์ที่แท้จริงด้วยซ้ำ
‪- นายเคยเล่นครอสฟิตมะ ‪- ไม่เคย
‪ไม่จริง ไม่ได้ละ
‪คืองี้ ฉันอยากบอกให้รู้ไว้นะ ‪แดน ฉันคิดว่า
‪การคิดทบทวนตัวเองทั้งหมดนี้เป็นเรื่องที่ดี
‪ขอบใจนะ ขอบใจจริงๆ
‪ว่าแต่มีอะไร แวะมาทำไม
‪มารายงานอาชญากรรม
‪อเมนาเดียล นายต้องเลิกเล่นเป็นศาลเตี้ย
‪นายจะรายงานจับคนไม่ข้ามทางม้าลาย ‪หรือทิ้งขยะไม่ลงถังไม่ได้
‪ก็มันมีป้ายบอก ผิดกฎหมายชัดๆ
‪เด็กนั่นเพิ่งสามขวบ
‪ก็จริง แต่นี่มันคนละเรื่องกันเลย แดน
‪ตอนนี้ฉันแฝงตัวเนียนอยู่ในคลับลักซ์
‪รังแห่งบาปของลูซิเฟอร์
‪และในที่สุดฉันก็ได้รับความไว้วางใจ ‪จากพ่อค้ายารายใหญ่ตัวจริง
‪- นายต้องเลิกเล่นเรื่องนี้ พวก ‪- แดน ฉันอยากจะช่วย
‪ฉันจำเป็นต้องช่วย
‪เข้าใจไหม ฉัน...
‪ฉันต้องช่วยให้โลกนี้เป็นที่ที่ปลอดภัยขึ้น
‪ตอนแรกฉันอาจจะทำผิดวิธีไปหน่อย แต่...
‪นี่เป็นคดีของจริงแน่ แดน
‪เป็นคดีเด็ดที่จะจับพ่อค้ายาของจริง
‪เป็นการเปลี่ยนแปลงนั้น ใช่ไหมล่ะ
‪(เป็นการเปลี่ยนแปลงนั้น)
‪บอกแล้วว่าจะหาบัตรเชิญ ‪ไปเล่นโป๊กเกอร์กับเดอร์ตี้ดั๊กให้
‪ไม่เคยกังขาเลย คู่หู
‪เมซ นั่นรอยเลือดรึเปล่า
‪อย่าสนใจ
‪ตอนนั้นแต่งตัวงี้เหรอ
‪เฮ้ย ฉันชอบสูทตัวนี้นะ
‪ใช่ ฉันจำได้แม่นว่าใส่ชุดหล่อชุดนี้มา
‪ตอนที่เป็นหนี้ไอ้บ้านั่นก้อนโต
‪เป็นหนี้เขาอยู่เท่าไหร่กัน
‪ประมาณเจ็ดแสนดอลลาร์ บวกลบเล็กน้อย
‪เงินขนาดนั้น ฉันคงฆ่านายเองเลย
‪เชิญเลย
‪เป็นวังวนนรกที่หรูหรามาก
‪เมืองเทพสร้าง คิดถึงจริง
‪นี่
‪นั่นแหละเจ้าหนี้ฉัน
‪เดอร์ตี้ดั๊ก
‪สวัสดีครับ สาวๆ
‪ดีค่ะ
‪สวัสดี
‪เรามาเพื่อเล่นโป๊กเกอร์
‪ไม่น่าจะยากเกิน
‪แค่ต้องเล่นเสีย ก่อหนี้ก้อนโต
‪เดอร์ตี้ดั๊กจะมาหาเราเอง
‪- ได้เลย ‪- โอเค ดี
‪ขอตัวเดี๋ยว
‪จะนั่งที่ของฉันทำไม
‪เธอควรจะเป็นคู่ควง
‪บ้าเหรอ ดูเธอสิ แต่งตัวแรดขนาดนี้
‪- ฉันใส่กางเกงสูทภูมิฐาน ‪- เล่นครั้งล่าสุดเมื่อไหร่
‪นั่นแหละประเด็น เราต้องแพ้
‪ก็ได้
‪- ขอบคุณ ‪- เธอเล่นเถอะ ที่รัก
‪โอ๊ย คุณพระช่วย
‪เล่นเทกซัสโฮลด์เด็ม
‪ตื่นเต้นจัง
‪แล้วนายรู้อะไรเกี่ยวกับไอ้ดั๊กกี้ดั๊กนี่บ้าง
‪ไม่ค่อยรู้
‪แค่รู้ว่าเขาดูเหมือนเป็นคนมีอำนาจมากๆ
‪เห็นๆ อยู่ เขาทำผมสกินเฮดและสักคอ
‪เธอจะทำยังไงนะ
‪ใช่แล้ว
‪ขอประวัติภูมิหลังทั้งหมดของเขาหน่อย
‪เคยต้องโทษข้อหาอะไรไหม
‪เคยได้ใบสั่งเพราะขับรถเร็วไหม ‪เคยไม่คืนหนังสือตามกำหนดรึเปล่า
‪ฉันจะไปรู้เรื่องแบบนั้นได้ยังไง
‪มีอะไรที่พอจะบอกฉันได้ไหม
‪ไม่เชิง
‪ฉันค่อนข้างแน่ใจว่าเขาฆ่าฉัน รู้แค่นั้น
‪แต่เราก็ไม่ได้เป็นเพื่อนซี้กัน
‪ฉันไม่รู้ว่านายต้องการอะไรจากฉันอีก
‪ขอบคุณ
‪เดคเกอร์ ทำอะไรอยู่
‪มือขึ้นไง เชื่อเลยไหมล่ะ
‪เชื่อ แต่เธอควรจะเสียไม่ใช่เหรอ
‪ก็รู้ แต่เล่นที่อื่นไม่เคยได้
‪โอเค ก็ได้
‪หมดหน้าตัก
‪นี่แหละ จุดเริ่มต้นของจุดจบ
‪ดี ในที่สุดก็คืบหน้า
‪แล้วเกิดอะไรต่อ
‪ทีนี้ดั๊กก็ยื่นข้อเสนอให้กู้เงินบ่อน ‪ซึ่งก็แย่หน่อยที่ฉันรับ
‪โห เมื่อกี้คุณมือขึ้นอยู่พักหนึ่งเลยนะ
‪ใช่ แป๊บหนึ่งน่ะ
‪ถ้าคุณอยากปาร์ตี้ต่อ อยากเล่นต่อ
‪ผมให้คุณกู้เงินบ่อนได้
‪ขอถามข้อหนึ่งค่ะ ‪ถ้าฉันจ่ายคืนไม่ได้จะเกิดอะไรขึ้น
‪ใช่ ได้ยินคนเขาลือกัน
‪ว่าถึงกับมีคนตาย
‪เรื่องที่คุณพูดถึง นี่สมมติเฉยๆ นะ
‪คือเรื่องคุณผู้ชายที่ตายในมารินา เดล เรย์
‪ฟังนะ ผมเป็นคนมีเหตุมีผล ‪ตราบใดที่คุณพยายามหาเงินมาคืน
‪แต่จะเอาเงินไปซื้อเรือก็ได้ ‪แล้วสุดท้ายก็โดนลูกปืนฝังหัว
‪ฟังแล้วเหมือนคำสารภาพนะ
‪เมซ ไม่เชิง
‪อย่าลืมสิ ลีโดนยิงที่อก
‪แค่นี้เองเหรอ
‪เนี่ยนะ เงินกู้ของบ่อน ‪เขาเอาเหรียญทองให้เหรียญเดียวเนี่ยนะ
‪ไม่มีแผนสอง ไม่มีหลักประกันหรือคำขู่อะไรเลย
‪แค่นั้นเลย
‪ต้องมีอะไรมากกว่านี้ ‪ถึงจะชี้ตัวว่าดั๊กเป็นฆาตกรฆ่านายได้
‪เบาะแสซ่อนเร้น
‪สัญญาณอะไรสักอย่าง
‪ต้องบอกอะไรได้มากกว่านี้สิ
‪อะไรสักอย่าง อะไรก็ได้ คุณตำรวจ
‪ใครนะ
‪นายมันไร้ประโยชน์
‪ไอ้การสืบสวนนี่มันเสียเวลาชัดๆ
‪ที่นี่ไม่ใช่ลอสแอนเจลิสด้วยซ้ำ
‪ส่วนนาย...
‪นายไม่ใช่เธอ
‪เดี๋ยวนะ รู้ได้ยังไงว่าลีตายยังไง
‪เป็นตำรวจเหรอ
‪ใช่เลย คุณเพื่อนโสโครก เพราะงั้นมากับเรา
‪แล้วบอกหน่อยว่าทำไมถึงรับสมอ้างเรื่องที่ฆ่าลี
‪เหมือนจะมีคนพยายามหนี
‪รออยู่นี่
‪ยังไม่รู้ตัวตนของพ่อก้อนเคบับข้างถนนคนนี้
‪แต่เจอปืน .45 อยู่กับตัวเขา
‪- ขนาดเท่ากับปืนที่ฆ่าลี ‪- ใช่
‪เซนส์แมงมุมของฉันมันฟ้องว่านี่แหละอาวุธสังหาร
‪แต่จะรู้มากกว่านี้ถ้าเอากลับไปตรวจที่แล็บ
‪โอเค ดี
‪เธอ...
‪อยากขี่เขาใช่ปะ เอลเลน
‪พูดเรื่องอะไรของเธอ
‪เห็นนะ
‪อาจจะดันเขาไปชิดผนังแล้วก็...
‪แหวกเลย
‪ตายละ
‪เมซ นั่น...
‪พูดอะไรบ้าๆ โอเคนะ ฉัน...
‪ฉันเลิกยุ่งกับพวกตัวร้ายแล้ว
‪- โอเคเนอะ ‪- แหง
‪ว่าไงว่าตามกัน
‪ท่านมอร์นิ่งสตาร์
‪มีคนที่ท่านควรพบ
‪ผมอยู่ที่ไหนเนี่ย
‪โอ๊ย ตาย โทษที อี๋เป็นบ้า
‪นี่ คุณคือคุณตำรวจคนนั้นรึเปล่า
‪ผมเป็นปีศาจ และท่านลูซิเฟอร์ให้ผม ‪มาส่งสารเกี่ยวกับคดีนี้
‪ลูซิเฟอร์
‪เขาเป็นยังไงบ้าง
‪เขาเป็นราชาแห่งนรก เขาก็ต้องแจ่มอยู่แล้ว
‪เขาฝากมาบอกว่า
‪มันปลอดภัยอยู่ในที่เก็บของคุณ
‪อะไร อะไรปลอดภัย
‪ของที่คุณเก็บไว้มั้ง
‪"เก็บ" เหรอ
‪ที่ไหน
‪ผมไม่รู้หรอก แม่คุณ คุณเป็นคนเก็บนี่
‪เดี๋ยว ฉันเป็นคนเก็บเหรอ
‪ใช่ มันปลอดภัยอยู่ในที่เก็บของคุณ อ้าว เวร
‪ร่างนี้พังเกินจะใช้ต่อได้
‪แต่คุณได้ข้อความแล้วนะ
‪อ้าว นั่นมาซิคีนเหรอ
‪เดี๋ยวสิ
‪เดคเกอร์
‪อะไรเนี่ย ขยับศพเหรอ
‪เอาละ จบไปหนึ่งเรื่อง
‪โกรมอสยืนยันว่าส่งข้อความเรียบร้อย
‪นี่ให้ปีศาจโผล่ไปสิงร่างคนตายได้เฉยๆ ‪งั้นเลยเหรอ
‪และบอกให้คุณตำรวจรู้เรื่องที่ต้องรู้
‪เพื่อจะได้จับใครก็ตามที่อยู่เบื้องหลัง ‪การสั่งฆ่านาย
‪ไม่ต้องขอบคุณก็ได้
‪ทีนี้ก็กลับไปหาทัณฑ์ทรมานของนายได้ละ
‪ฉันก็ต้องกลับไปหาทัณฑ์ของฉัน
‪นี่ พวก
‪นายเอาแต่พูดถึงคุณตำรวจสืบสวน
‪คุณเธอเป็นใคร
‪คนที่ฉันทิ้งไว้เบื้องหลัง
‪เมื่อนานแสนนานมาแล้ว
‪ดูเหมือนเป็นคนสำคัญทีเดียวนะ
‪สำคัญกว่าที่นายจะเข้าใจได้
‪นรก ฉันเข้าใจ
‪ฉันก็ทิ้งคนไว้เบื้องหลังเหมือนกัน
‪คนที่ฉันใส่ใจ
‪เม็ก น้องสาวฉัน
‪น้องสำคัญที่สุดสำหรับฉัน แต่ฉันก็ปล่อยน้องไป
‪ตอนนี้ก็สายไปแล้ว
‪คุณตำรวจของนายชื่ออะไร
‪ปกติฉันก็ชินกับการเรียกว่าคุณตำรวจ แต่...
‪เธอชื่อ...
‪ไอ้ชั่วจอมเจ้าเล่ห์
‪แผนสูงนะ
‪เบี่ยงความสนใจเล็กๆ น้อยๆ ‪เพื่อให้จอมปีศาจเห็นใจ
‪หวังให้ฉันปล่อยนายจาก ‪ทัณฑ์ทรมานนิรันดร์ของตัวเองงั้นสิ
‪เฮ้ย ไม่ใช่อย่างนั้น
‪นายก็แค่ดูเป็นจอมปีศาจที่เศร้าซึมเหมือนหมา
‪ก็ได้ โอเค
‪ใจฉันก็แอบหวังเล็กๆ ว่านายจะช่วย
‪ต้องให้บอกอีกกี่ครั้ง
‪กว่าจะซึมเข้าไปในสมองกะจ้อยร่อยของนาย
‪ทั้งหมดนี้เป็นความผิดนายคนเดียว
‪เออ เอางี้นะ ไสหัวไปเลย
‪ถ้านายอยากช่วยฉัน นายก็ช่วยได้อยู่แล้ว
‪นึกว่าเป็นคนใหญ่คนโตที่นี่ซะอีก
‪ไม่ใช่ "ราชาแห่งนรก" หรือไง
‪อยากรู้จริงๆ เหรอว่านายมาอยู่ในนี้ทำไม
‪อยากเหรอ
‪เดี๋ยวจะพาไปดู
‪แต่นแต๊น เรามาแล้ว
‪ชาร์ลีกำลังเรียนภาษาญี่ปุ่น
‪โทษที เราจะเงียบกริบเลย
‪ขอบคุณมากนะที่ช่วยดูทริกซี่ แค่แป๊บเดียว
‪หนูอยากเจอน้องจะแย่แล้ว
‪แหม ต้องได้อยู่แล้ว
‪ชาร์ลีชอบอยู่กับเด็กๆ มาก
‪แล้วผมก็อยากเอาหนังสือพวกนี้มาคืนคุณ
‪โอเค
‪ขอบคุณที่เอาให้ยืม
‪โห นี่อ่านหมดแล้วเหรอ
‪ใช่ ตะลุยอ่านอย่างไวเลย ที่จริง
‪เปิดโลกมากๆ
‪ผมชอบการหัดใช้ชีวิตตามความจริงของตัวเอง
‪มีอีกไหม
‪เอ่อ นี่คือหนังสือพัฒนาตัวเองทั้งหมดที่ฉันมี
‪ฉันว่าคุณรอให้เนื้อหาซึมเข้าไปสักนิดก่อนดีไหม
‪ก็น่าจะดี
‪เรียนภาษาญี่ปุ่นเหรอ
‪ใช่ ชาร์ลีเล่นโยคะจนเหนื่อย
‪เราเลยต้องเลื่อนตาราง ‪สุนทรียศิลป์กับพิพิธภัณฑ์โมคา
‪เป็นการดื่มด่ำกับภาษาแบบเบาๆ แทน
‪โห ตารางอัดแน่นเชียว
‪ใช่ค่ะ งานหนักเลย
‪แต่ก็แค่อยากเลี้ยงเด็กที่ดีที่สุดให้เต็มที่เท่าที่ทำได้
‪เขาเป็นเด็กพิเศษ
‪ใช่
‪ใครๆ ก็คิดว่าลูกตัวเองเดินบนน้ำได้ทั้งนั้นเนอะ
‪ไม่เคยคิดมาก่อนเลย
‪ยกเลิกการเรียนว่ายน้ำไปได้
‪คือมีเรื่องหนึ่ง
‪ที่ผมได้เรียนรู้จากการศึกษาช่วงนี้
‪และการเป็นพ่อคน
‪- ค่ะ ‪- ก็คือส่วนที่ดีที่สุดของชีวิต
‪ในการเป็นพ่อแม่
‪คือการได้ค่อยๆ ใช้ชีวิตและดื่มด่ำกับมัน
‪ลินดา อย่าลืมอยู่กับปัจจุบัน
‪ฉันก็อยู่นะ
‪อยู่ตรงนี้เลย
‪เดี๋ยว นั่นเสียงอะไร
‪นั่นเขาหัวเราะเป็นครั้งแรก
‪สองเดือน
‪ก็พัฒนาเร็วอยู่นะ
‪ง่ายจะตาย เขาชอบให้ทำหน้าตาตลกๆ
‪ลายนิ้วมือจากเจ้าพอสซัมบี้แบน ‪เป็นของเวอร์นอน กิล
‪อายุ 37 ปี มือปืนชื่อดัง ‪รับจ้างงานจากองค์กรอาชญากรรมเล็กๆ
‪และสังหรณ์ของฉันก็ถูกเป๊ะ
‪รอยรอบกระสุนจากปืนที่พบบนตัว ‪ตรงกับกระสุนที่ฆ่าลี การ์เนอร์
‪แล้วยังเจอเงินสดอีกสองหมื่นที่ท้ายรถของหมอนี่
‪นั่นอัตราปกติของการจ้างฆ่า
‪กิลเป็นคนเหนี่ยวไก แต่ใครจ้างเขาฆ่าลีล่ะ
‪- เดอร์ตี้ดั๊กจ้างเขารึเปล่า ‪- ไม่น่า
‪ฉันคุยกับแฟนของเอลเลนไปแล้ว
‪เขามาให้ปากคำเมื่อคืน
‪กิลบอกว่าเขาขู่ดั๊กที่รับสมอ้างเรื่องฆ่าลี
‪บอกว่ามันไม่ดีต่อธุรกิจเขา
‪แล้วเขาก็ไปเล่นโป๊กเกอร์
‪คนอื่นเป็นคนจ้างกิล
‪โอเค งั้น ฉัน...
‪อาจมีเบาะแส
‪เจอเบาะแสโดยไม่มีฉันเหรอ เจอที่ไหน
‪ฉันบอกไม่ได้
‪สายข่าวลับ แหงสิ
‪- แน่ละ ‪- ต้องปกป้องคนของเรา
‪- ลงเรือลำเดียวกัน นับถือ ‪- ใช่
‪เรื่องเบาะแสนี่
‪อ้อ คือ...
‪"มันปลอดภัยอยู่ในที่เก็บของคุณ"
‪ที่ฉันเก็บอะไร
‪เดี๋ยว เธอเป็นคนเก็บหรือนางเป็นคนเก็บ
‪"ที่เก็บของคุณ มันปลอดภัย"
‪- แต่เอาอะไรไปเก็บ ‪- ไม่ ไม่ใช่เธอ
‪ใครเก็บอะไร งงแล้วเนี่ย
‪งงเหมือนกัน
‪ถึงได้เอามาบอก
‪"ที่เก็บของคุณ..."
‪นั่น นึกแล้วว่าคุ้นๆ
‪"ที่เก็บ..."
‪รายการบัญชีบัตรเครดิตของลี
‪เขาจ่ายเงินประจำให้กับโกดังเก็บของ ‪ในพาโคอิมา ชื่อว่า
‪ที่เก็บของคุณ!
‪ยอดเลย ดี เอาละ งั้นไปดูกัน
‪สายข่าวคนไหนเป็นคนบอก
‪เกิดเรื่องพิลึกมากๆ กับศพของกิล
‪ฉันเคยมีรถแบบนี้เลย
‪นี่รถของฉันนี่หว่า
‪เราอยู่ที่ไหนกัน
‪รากวังวนนรกของนาย
‪โอ๊ย ไม่นะ ไม่เอาที่นี่
‪ทำไมไม่บอกฉันเรื่องปีศาจตัวนั้น
‪ศพถูกกระทำ ปีศาจจากนรก
‪มันงานถนัดฉันนะ โคลอี้
‪ใช่ โทษที มันเกิดขึ้นเร็วมาก
‪ฉันก็ไม่ทันทำใจว่าจะได้ข่าวจากลูซิเฟอร์แบบนั้น
‪เปิดอยู่
‪เม็กเหรอ
‪เอาละ ไคล์
‪ถ้านายจะขายยาในผับฉันต่อ
‪เรามาตั้งกฎพื้นฐานกันก่อน
‪ฉันชอบวิธีของผู้บริหารชุดเก่ามากกว่า
‪ตอนนั้นเป็นกฎแบบไม่ยุ่งเกี่ยวกัน
‪อดีตก็เป็นอดีตไปแล้ว ไคล์
‪ฉันจะมาพูดถึงอนาคต
‪เพราะงั้นขอแนะนำให้ปรับตัวซะ
‪งั้นงานนี้จะให้ทำยังไง
‪ต่อจากนี้ ฉันจะหักยอด 20 เปอร์เซ็นต์ ‪จากทุกอย่างที่นายขายในนี้
‪นั่นคือข้อตกลง
‪เป็นข้อตกลงเดียว
‪ยังไงก็ได้
‪ทุกคนที่นี่เสพกัน
‪เราทั้งคู่จะได้เงินเป็นกอบเป็นกำ
‪อย่าเพิ่งไป ไอ้ตัวเล็ก
‪ถ้านายจะมาขายยาในที่ของฉัน
‪ฉันจำเป็นต้องรู้ว่า ‪ของดีมีคุณภาพจริงๆ เข้าใจไหม
‪เข้าใจ
‪งั้นก็เอามาดู
‪ยังมีอีกเยอะ
‪ดูเหมือนเป็นยาดี
‪ตำรวจ ยกมือขึ้น
‪ยกมือขึ้น
‪อย่าขยับ
‪อะไรวะเนี่ย
‪ใครเป็นสายส่ง
‪ไคล์ บอกมา
‪มัน...
‪ไม่มี
‪แล้วไปได้ยามาจากไหน
‪แม่ผม
‪เพิ่งผ่าตัดหลังไป
‪ในนี้ไม่มีอะไรเลย
‪มีแค่ห่อเดียว
‪นายบอกว่ามีอีก มาจากไหน
‪ก็ตอนแรกคิดว่าจะไปขอจากตา
‪เขากำลังจะผ่าถุงน้ำดีออก
‪แดน ฉันแค่พยายามจะทำให้โลกนี้
‪เป็นที่ที่ปลอดภัยสำหรับ...
‪ชาร์ลี
‪ใช่
‪มันบ้าบอนะ การเป็นพ่อแม่คน
‪ตอนที่ทริกซี่เพิ่งเกิด
‪ฉันพยายามทำตัวเป็นยอดตำรวจ
‪ไล่จับคนร้ายให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
‪แต่แล้วก็รู้ตัวว่า
‪การกำจัดอันตรายทั้งหมดในโลกนี้ ‪ก็เหมือนพยายามเอาน้ำทะเลมาใส่ขวด
‪นายอยากให้ชาร์ลีปลอดภัยใช่ไหม
‪แค่อยู่เคียงข้างเขาก็พอ
‪เป็นพ่อที่ดี
‪พาฉันมาที่นี่ได้ไง
‪แสดงว่าจำได้สินะ
‪ก็ต้องได้อยู่แล้ว นี่ความทรงจำนาย
‪นี่บ้านพ่อแม่ฉัน
‪บ้านที่ฉันอยู่ตั้งแต่เด็ก
‪ฉันไม่ได้กลับมา 15 ปีแล้ว
‪เม็ก
‪เพิ่งคลอดลูก หลานสาวฉัน
‪นี่เป็นงานรับขวัญหลาน
‪นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่ทั้งครอบครัวอยู่กันพร้อมหน้า
‪แม่ฉันล้มป่วยหลังจากนั้นพอดี
‪แล้วก็ตาย
‪พ่อตายตามไปแทบจะทันที
‪นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของฉัน
‪แต่ฉันไม่ได้เข้าไปในบ้าน
‪ฉันเจอที่นี่กับใบเสร็จบัตรเครดิต
‪ฉันเอาแต่สงสัยว่าพวกนั้นเอามือเขาไปทำไม
‪แล้วก็เห็นตู้เซฟที่ต้องใช้รหัสชีวภาพเปิด
‪พวกนั้นใช้มือเขาเปิดตู้
‪ต้องเป็นจุดที่เขาเก็บเงินทั้งหมดไว้แน่
‪ปลอดภัยอยู่ในที่เก็บของคุณ
‪ลูซิเฟอร์พยายามบอกเรื่องนั้น เรื่องตู้เซฟ
‪มีใครรู้เรื่องนี้อีก
‪ไม่รู้สิ
‪ทีมเก่าของเขามั้ง เขาสนิทกับพวกนั้น
‪ต้องมีคนจ้างกิลมาฆ่าลี ‪และใช้มือของเขามาเปิดเพื่อเอาเงิน
‪แล้วคุณจะเอาปืนไปทำอะไร
‪ฉันได้ยินเสียงพวกคุณเดินมา ก็ตกใจ
‪คว้าปืนของลีมาป้องกันตัวเอง
‪ฉันนึกว่าจะเป็น...
‪ไม่รู้ ฆาตกรเขาย้อนกลับมารึเปล่า
‪พูดตามตรง ฉันก็ไม่รู้จะทำยังไง ‪ถ้าฆาตกรที่ฆ่าลีโผล่มาจริงๆ
‪ก็แค่โมโหมาก
‪พยายามเยอะมากนะ กับพี่ชายที่คุณลืมไปแล้ว
‪ใช่
‪ฉันพยายามบอกตัวเองว่ามันไม่ใช่เรื่อง
‪ฉันไม่สนหรอกต่อให้เขาตาย แต่...
‪การตายของเขากลับขุดอารมณ์ขึ้นมามากมาย
‪- ความจริงคือ... ‪- คุณยังคิดถึงเขาอยู่ใช่ไหม
‪ทุกวันฉันได้แต่หวังว่าเขาจะเดินเข้ามา
‪ตอนนี้คงต้องทำใจเสียทีว่า ‪พี่จะไม่มีทางกลับมาบ้านอีกแล้ว
‪เอาละ ฉันจะไปส่งที่บ้าน
‪ฉันอยากหยิบข้าวของของลีไปหน่อย ‪ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
‪ได้ เอาเลย
‪เอาไงต่อ ไปตีหัวคน
‪ล่าทีมลูกน้องเก่าของลีใช่ไหม
‪เมซ ที่จริงฉันอยากจะ...
‪พักไปคิดอะไรเงียบๆ หน่อย
‪เป็นอะไร
‪ฉันว่าฉันพยายามเลี่ยงการยอมรับความจริงที่ว่า
‪ลูซิเฟอร์จะไม่กลับมาแล้ว
‪หรือ...
‪เธอก็เพิ่งรู้ตัวว่าเธอไม่จำเป็นต้องมีเขา
‪เราไม่จำเป็นต้องมีเขา
‪หรือใครทั้งนั้น
‪โคลอี้ เราสองคน...
‪เราโอเค
‪เมซ
‪ประเด็นคือ ฉันไม่โอเค
‪และฉันว่าเธอก็ไม่โอเคเหมือนกัน
‪ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ระหว่างเธอกับอีฟ
‪นี่มันไม่เกี่ยวกับอีฟ
‪แต่...
‪โอเค นี่มัน...
‪มันไม่เกี่ยวกับอีฟ ‪แต่เกี่ยวกับเรื่องที่อยู่ตรงหน้าเรา
‪ตรงนี้ ตอนนี้ ฉันกับเธอ
‪เมซ ฉันรู้ดีว่าการถูกทิ้งมันรู้สึกยังไง
‪ฉันก็ทุ่มตัวเองให้งานและ...
‪ออกไปเที่ยวกับเธอเพื่อให้...
‪ไม่ต้องเผชิญหน้าความจริง
‪ฉันว่าเธอกับฉันพยายามใช้การเป็นคู่หูครั้งนี้ ‪เพื่อเติมเต็มช่องว่าง
‪ที่คนอื่นทิ้งเอาไว้
‪เพราะงั้น...
‪ฉันว่าคงดีที่สุดถ้าเราถอยห่าง
‪จากการทำงานด้วยกัน
‪ได้
‪ไอเดียดี
‪ความมหัศจรรย์ของนรก
‪งานรับขวัญลูกของน้องสาวสินะ
‪งานรื่นเริงยินดี ‪เต็มไปด้วยความอบอุ่นและความสุข
‪เป็นการฉลองการมีชีวิตจริงๆ
‪งั้นก็ไปสิ เข้าไปข้างใน
‪เข้าไม่ได้
‪ได้อยู่แล้ว ง่ายมาก แค่เปิดประตูแล้วเดินเข้าไป
‪- พวกนั้นไม่อยากให้ฉันเข้าไป ‪- แต่พวกเขาเชิญไม่ใช่เหรอ
‪ไม่ได้ตั้งใจจะเชิญน่ะ
‪ไม่เอาน่า ข้ออ้าง
‪ก็เหมือนพวกเฮงซวย
‪ทุกคนมีข้ออ้าง แต่ไม่มีใครอยากจะฟัง
‪- ฉันไม่ได้หาข้ออ้างอะไรทั้งนั้น ‪- ไม่ใช่เหรอ
‪ทั้งครอบครัวอยู่ในนั้น แต่นายยืนอยู่ตรงนี้
‪ทำไมกัน
‪เพราะนายกลัวรึเปล่า
‪กลัวเหรอ
‪ฉันจะกลัวการเจอครอบครัวตัวเองทำไม
‪เพราะนายรู้
‪ถ้าเดินผ่านประตูบานนั้นเข้าไป ไม่ช้าก็เร็ว
‪นายจะทำเสียเรื่องอีกครั้งใช่ไหม
‪อาจใช้เวลาสองวัน สองเดือน ‪สองปี แต่ก็จะเกิดขึ้นแน่ๆ
‪นายต้องไปปล้นธนาคารหรือขโมยรถ
‪เอาสมบัติประจำตระกูลไปขาย มันเลี่ยงไม่ได้
‪ไม่ช้าก็เร็ว นายจะทำให้พวกเขาผิดหวัง
‪ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
‪ดังนั้นสู้หลบหน้าพวกเขาไปชั่วนิรันดร์ยังดีกว่า
‪ก็จริง
‪เรื่องจริง ทั้งหมดเลย
‪จริงด้วย
‪เฮ้ย นี่มันไม่ใช่เรื่องของฉันคนเดียวสินะ
‪นี่มันนรกของใครกันแน่
‪แล้วลีก็พาฉันไปดูซอว์
‪เป็นหนังเรทอาร์เรื่องแรกของเรา
‪ฉัน...
‪เธอ เอาปืนวางบนโต๊ะ
‪ก็ได้
‪เดี๋ยวนี้
‪ใจเย็นๆ ก่อน
‪นายคือร็อด
‪เมื่อก่อนพักอยู่กับลี
‪นายฆ่าเขาเหรอ
‪ไอ้พี่ชายขี้แพ้ของเธอทำให้เราไม่มีทางเลือก
‪มันยังเป็นหนี้ส่วนแบ่งจากงานครั้งสุดท้าย
‪เงินจากเซฟอยู่ไหน
‪ไม่ได้อยู่ที่นายเหรอ
‪ไปถึงเซฟก็โล่งหมดแล้ว
‪ขำอะไรนักหนา
‪มันก็ต้องไปหมดอยู่แล้ว
‪นายก็รู้จักพี่ฉัน เขาคงคิดว่าจะเอาไปพนัน ‪ให้ได้เป็นสองเท่าที่กาสิโนสักแห่ง
‪ไม่รู้สิ หรือเอาไปซื้อเรืองี่เง่าสักลำ
‪เลิกถ่วงเวลาแล้วเอาเงินมา
‪เงินอยู่ที่ฉัน
‪อยู่ตรงนี้เลย
‪อยู่ในถุง
‪หมอบลง
‪แน่ใจเหรอว่านี่คือนรกของฉัน
‪- ไม่งั้นจะเป็นของใคร ‪- ไม่รู้สิ
‪แต่ฉันว่านายก็กำลังทรมานตัวเองอยู่ตรงนี้
‪พูดจาไร้สาระ
‪ลืมแล้วเหรอว่านี่คือวังวนนรกของนาย ‪ฉันเกี่ยวอะไรด้วยไม่ทราบ
‪ก็แค่พูดเฉยๆ
‪นายเลือกทรมานฉันตอนไหนก็ได้ ‪แต่ดันเลือกจังหวะนี้
‪ก็เพราะนี่เป็นจังหวะที่ทรมานนายที่สุด
‪อ้อ มันไม่ได้เข้าตัวเองเลยเนอะ
‪เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลย
‪ฉันอยู่ที่นี่เพราะเป็นราชาแห่งนรก
‪นี่คืองานของฉัน นี่คือหน้าที่ของฉัน
‪ทีนี้ใครหาข้ออ้างกันแน่
‪แต่ฉันน่าจะรู้ดีใช่มะ
‪ฉันใช้เวลาทั้งชีวิตกับการหาข้ออ้าง
‪หาเหตุผลเป็นล้านข้อว่าทำไม ‪ฉันถึงไม่ได้คุยกับครอบครัวตั้ง 15 ปี
‪ความจริงก็คือฉันควรจะลงจากไอ้รถเวรคันนั้น
‪และเดินเข้าประตูนั้นไป
‪ฉันพลาดโอกาสนั้นแล้ว
‪แล้วนายล่ะ
‪ความคิดตื้นเขินว่าโลกหมุนรอบตัวเอง ‪ของมนุษย์อย่างพวกแกทำให้ฉันทึ่งได้ทุกที
‪กล้าดียังไงถึงเอาตัวเองมาเทียบกับฉัน
‪ฉันอยู่ที่นี่เพราะภาระหน้าที่
‪ปีศาจก่อกบฏใหญ่
‪ฉันต้องปกป้องมนุษยชาติ!
‪- ฉันต้องปกป้องเธอ! ‪- ท่านมอร์นิ่งสตาร์
‪อะไรอีก
‪เขามีข่าวเรื่องคุณตำรวจคนนั้น
‪มานี่
‪เดี๋ยวพวกนั้นต้องหยุดยิงและบรรจุกระสุนใหม่
‪ตอนนั้นคุณต้องหนี
‪ฉันจะล่อกระสุนเอง พร้อมนะ
‪ไม่ ไม่ได้
‪เม็ก ฟังฉันนะ
‪คุณทำได้ เราจะไม่ยอมตายที่นี่ เตรียมตัว
‪นรกอะไรเนี่ย
‪สวัสดี คุณผู้ร้ายทั้งหลาย
‪ไอ้สมองกลับนี่ใครวะ
‪หวังว่าคงไม่ได้มาสายนะ
‪นึกว่าคุณคงอยากยืมมือผม
‪แต่ดูเหมือนมีคนให้มือไว้แล้ว
‪ลูซิเฟอร์ ทุกอย่างโอเครึเปล่า
‪คุณดูแปลกไป
‪สำหรับคุณ เวลาผ่านไปแค่สองสามเดือน
‪แต่ข้างล่างนั่น เวลามันไม่เหมือนกัน
‪สำหรับผม เวลาผ่านไปแล้วหลายพันปี
‪แต่สิ่งเดียวที่ทำให้ผมอยู่ต่อไปได้
‪คือการคิดถึงคุณ
‪(ใช้ชีวิต หัวเราะ รัก)
‪นายจะไม่ขึ้นไปช่วยแฟนสาวของนายเหรอ
‪ฉันศรัทธาในตัวคุณตำรวจเต็มที่ เธอ...
‪ดูแลตัวเองได้ดีทีเดียว
‪ฉัน...
‪อยู่ในที่ของฉันแล้ว
‪ก็ได้ พวก
‪เอาที่สบายใจ
‪ไม่มีฉัน เธอก็อยู่ได้
‪คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม