‪นายกำลังบอกว่าไอ้แฝดหัวกรวยของฉัน
‪โผล่ไปที่โลกมนุษย์ สวมรอยเป็นฉัน
‪แล้วทำชีวิตฉันพินาศหมดงั้นเหรอ
‪สรุปแล้วก็ประมาณนั้น ใช่
‪เยี่ยม เยี่ยมไปเลย แล้วนายลงมาบอกฉันทำไม ‪อยากจะทรมานฉันเหรอ
‪ที่นี่ก็เหมาะดีอยู่
‪เราไปคุยกันที่อื่นได้ไหม
‪ฉันไม่ชอบคุยเรื่องลับๆ ในทางเดิน
‪แล้วเคนเนธก็ไม่ถือ ใช่ไหม เคนเนธ
‪- ไม่ตลกนะ ‪- ไม่
‪ไม่ ไม่ตลกเลยสักนิด
‪ไอ้พี่ไหล่ลู่ของฉันกำลังแกล้งคน
‪ด้วยมุกที่พังจนเซฟบายเดอะเบลยังกู่ไม่กลับ ‪เพื่อทำให้ฉันขายหน้า
‪ฉันไม่ได้มาเพราะนาย ลูซิ ‪ไมเคิลคุกคามความปลอดภัยของชาร์ลี
‪ขอทีเถอะ
‪ไมเคิลปั่นหัวคนด้วยความกลัว
‪เขามันนิสัยเสียแบบนั้น
‪แต่เราก็รู้อีกด้วยว่า ‪เขาเหมือนหมาที่เอาแต่เห่า ไม่เคยกัด
‪จำสมัยเด็กไม่ได้เหรอ
‪เขาจะวางแผนหาเรื่องให้นายต้องหวั่นใจ
‪จนนายดึงกางเกงในขึ้นมาคลุมหัวเขา แล้วก็จบ
‪ฉันว่ารอบนี้กางเกงในก็ช่วยอะไรไม่ได้
‪สถานการณ์บนสวรรค์เปลี่ยนไปแล้ว
‪ครั้งสุดท้ายที่ฉันขึ้นไป
‪ไมเคิลจัดการทำให้ตัวเอง ‪กลายเป็นมือขวาของท่านพ่อ
‪แสดงว่าพ่อคุยกับเขาเหรอ
‪เปล่า
‪เปล่า เขาเป็นฝ่ายพูดกับท่านพ่อ ‪แต่เขาเป็นคนเดียวที่คุยได้
‪ไม่มีใครในนครสีเงินต่อสายตรงถึงท่านพ่อได้เลย
‪ไม่เลย และไมเคิลก็จะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้น
‪ไมเคิลเนี่ยนะ
‪เจ้าไมเคิลขี้ขลาดมุดหัวเนี่ยนะ
‪จู่ๆ ก็กลายเป็นผู้กุมอำนาจหลังบัลลังก์เหรอ
‪เพราะไม่มีใครคุยกับท่านพ่อได้ ใครจะรู้
‪แต่เขาแข็งแกร่งกว่าที่นายคิด ลูซิ
‪ไมเคิลกลายเป็น...
‪คนที่ใครในนครสีเงินก็แตะไม่ได้
‪แต่ตอนนี้มันไม่ได้อยู่ในนครสีเงินใช่ไหมล่ะ
‪เพราะงั้นขอตัวไปแตะมันก่อนนะ
‪ฉันรู้แล้วว่าเลือกคำได้แย่มาก
‪แค่... ฝากดูที่นี่ระหว่างฉันไม่อยู่ด้วย
‪ฝากดู...
‪อะไรนะ
‪จะให้เรา
‪กลับไปทำงานต่อหรือ...
‪กลิ่นกาแฟไหม้กับกลิ่นตัวคน ‪ไม่เคยหอมรัญจวนใจขนาดนี้
‪สวัสดีครับ คุณตำรวจ
‪ไม่ต้องเลย
‪ไสหัวออกไปจากที่นี่ซะ
‪ผมอธิบายได้
‪ไม่ ฉันไม่อยากฟัง
‪ถ้าโดนยิงไปสี่ครั้งแรกยังไม่เข้าใจ
‪ฉันยินดีจะยิงอีกครั้งนะ ไมเคิล
‪ผมเอง นี่ลูซิเฟอร์
‪นึกว่าฉันจะหลงเชื่ออีกเหรอ
‪ดูทรงผมสิ
‪ผ้าเสียบกระเป๋าที่จัดไว้อย่างไร้ที่ติ
‪ไมเคิลจะทำแบบนี้ได้เหรอ ผมว่าไม่ได้นะ
‪ผม...
‪คาคูซา มานี่
‪ดีใจที่ได้เจออีกครั้งนะ
‪- ดีค่ะ ‪- บอกหน่อย
‪คุณปรารถนาอะไรที่สุด
‪ฉัน...
‪อยากรู้ว่าจะปิดกล้องในห้องเก็บหลักฐานยังไง
‪จะได้แอบไปงีบ
‪ซนนะเนี่ย
‪ขอบคุณครับ
‪เนี่ย ผมรู้ดีว่าพี่ผมทำแบบนั้นไม่ได้
‪คุณจริงๆ ด้วย
‪มาได้ไง
‪ที่จริงเรื่องมันก็ขำอยู่นะ
‪คือผมอยู่ในนรก และ...
‪น่าเสียดายที่ผมอยู่นานไม่ได้
‪ยังมีงานประจำอะไรเทือกนั้น
‪ไม่เป็นไร
‪ฉันเข้าใจ
‪ผมแค่ต้องมาดูว่าคุณไม่เป็นอะไร
‪แต่แน่นอน คุณมองเล่ห์กลของไมเคิลได้ทะลุหมด
‪คุณตำรวจแสนฉลาดของผม
‪คือก็ต้องใช้เวลาพักหนึ่ง เขาตีบทแตกมาก
‪- แล้วบางเรื่องที่เขาพูดก็... ‪- อ้อ ขอบอกข่าวดีก่อน
‪ทุกคำที่ออกมาจากปาก ‪บนใบหน้าสุดหล่อนั่นเป็นคำโกหก
‪อ๋อ ค่อยโล่งใจหน่อย ‪เพราะเขาพูดอะไรบ้าบอมาก
‪จนฉันรู้แก่ใจเลยว่าต้องเป็นคำโกหก
‪เขาอ้างว่าเป็นเพื่อนกับเอลวิสเหรอ
‪เพราะที่จริง เอลวิสยังไม่ตาย ‪ผมเป็นคนเดียวที่รู้ว่าเขาอยู่ไหน คือ...
‪ไม่ใช่ เขาบอกฉันว่า
‪ฟังนะ เขาบอกฉันว่า ‪ฉันเป็นของขวัญจากพระเจ้า
‪นั่นคือคำของเขา
‪คือว่านั่น...
‪มันบ้าเนอะ
‪นั่น...
‪ไม่จริงใช่ไหม
‪ลูซิเฟอร์ ฉันไม่ใช่...
‪ของขวัญที่พระเจ้าสร้างมาให้คุณคนเดียว ใช่ไหม
‪ใช่
‪ผมรู้ว่ามันฟังดูแย่ แต่...
‪เชื่อเถอะ ตอนที่แม่บอกผม
‪แม่บอกคุณเหรอ
‪แม่คุณบอก...
‪ผ่านมาตั้งปีหว่าแล้ว ‪คุณอุบเงียบมาตลอดเนี่ยนะ
‪สมัยนั้นคุณไม่เชื่อเรื่องสวรรค์นรกอะไรด้วยซ้ำ
‪อีกอย่าง แม่บอกผม ‪แค่เพราะอยากแยกเราจากกัน
‪ทำไม
‪ทำไม เพราะถ้าคุณรู้ว่าฉันเป็นของขวัญจากพ่อ ‪คุณจะโยนฉันทิ้งงั้นเหรอ
‪เพราะแม่คิดว่าถ้าผมรู้ความจริง
‪มันจะแปลว่าความรู้สึกที่ผมมีต่อคุณไม่ใช่ของจริง
‪ผมจะรู้สึกว่าคุณเป็นแค่เครื่องมือที่ใช้ปั่นหัวผม
‪แต่ผมไม่ได้รู้สึกแบบนั้น
‪เพราะผมรู้แล้ว คุณตำรวจ ‪ผมรู้ว่าไม่ว่าคุณจะถูกสร้างมาเพื่อผมหรือไม่
‪มันก็ไม่สำคัญ
‪แต่มันสำคัญสำหรับฉัน
‪อ้าว เราเจอศพ สตูดิโอวอร์เนอร์บราเธอร์ส
‪หรือฉันมาขัดจังหวะ
‪เปล่า ไม่ได้มาขัดจังหวะ
‪จังหวะดีที่สุด
‪เหมือนของขวัญเลย
‪ว้าว
‪อ้อ นึกขึ้นได้
‪นี่ฉันทำมาให้นาย
‪เหมือนของฉันเลย
‪ฉันจะต้องการของแบบนั้นไปเพื่ออะไร ‪คุณตำรวจ!
‪คุณตำรวจ รอก่อนสิ
‪ไม่ ฉันไม่มีเวลาคุยแล้ว มีงานต้องทำ
‪คุณตำรวจ แต่คุณคือเหตุผลเดียวที่ผมอยู่ตรงนี้
‪ก็เหมือนที่คุณคือเหตุผลเดียวที่ฉันอยู่ตรงนี้
‪เพราะงั้นฉันจะทำงานที่ฉันเลือก
‪แล้วคุณไม่มีที่อื่นให้ไปเหรอ
‪ไมเคิล ไอ้เลว
‪ไง เอลลา
‪ไง
‪ศพนี้มีอะไร
‪เชิญพบแมตต์ โอเวนส์
‪โดนแทงตาย
‪เรายังหาอาวุธสังหารไม่เจอ
‪เขาเป็นนักเขียนบทโทรทัศน์ ‪ที่จริงก็เป็นผู้จัดละคร
‪เป็นคนคุมซีรีส์ที่ถ่ายในโรงถ่ายตรงนี้แหละ
‪คือหมอนี่น่าจะรู้ตัวนะ
‪ตัวเองเป็นเจ้านาย วางแผนอะไรเยอะแยะ ‪แต่แล้วก็ ตู้ม!
‪อยู่ดีๆ คนอื่นก็มีแผนฆ่าเขาเฉยเลย
‪อ้อ
‪เธอโอเคไหม
‪ลูซิเฟอร์กับฉัน ‪เพิ่ง เอ่อ คุยเรื่องเครียดๆ กันมา
‪ฉันอาจบอกให้เขาลงนรกไปซะ
‪อ๋อ ดราม่าประสาแฟน
‪เชื่อเถอะ ฉันเข้าใจดี
‪ฉันมีเรื่องเล่าตั้งเยอะ เช่นครั้งหนึ่งที่เม็กซิโก
‪แต่ฉันจะไม่เล่าอะไรแน่ๆ เพราะ...
‪เชื่อเถอะ
‪ถ้าคำหยาบที่สุดที่เธอพูดกับเขายังเป็น ‪"ลงนรกไปซะ"
‪เธอยังโอเคแน่ๆ
‪เธออาจคิดงั้น แต่...
‪คุณตำรวจ!
‪- ลูซิเฟอร์ ‪- คุณตำรวจ
‪ขอบคุณครับ
‪- ยังอยู่อีก ‪- ใช่
‪ผมจะไม่ยอมไปไหน ‪จนกว่าจะรู้ว่าคุณไม่เป็นอะไร
‪ฉันดีใจที่ได้ยินอย่างนั้น แต่ขอโทษนะ คือว่า...
‪ถ้าพระเจ้าสร้างฉันมาให้คุณ ‪ท่านอาจอยากให้ฉันรู้สึกแบบนั้นอยู่แล้ว
‪ฉันก็แค่... ขอเวลาทำใจรับเรื่องทั้งหมดก่อน
‪ได้ แต่ระหว่างนั้น ทำใจแล้วทำงานไปด้วยดีไหม
‪ผมน่าจะช่วยคุณไขคดีฆาตกรรมนี้ ‪ไหนๆ ผมก็ขึ้นมาแก้ไขเรื่องโน่นนี่อยู่แล้ว
‪ฉันว่างานนี้แก้ไม่ได้ง่ายๆ หรอก ‪นี่ไม่ใช่คดีแบบนั้น
‪ที่คุณจะถลาเข้ามาแล้วด้นสดไปเรื่อยๆ ได้
‪สวัสดีจ้ะ
‪ผมรู้จักหมอนั่น
‪จริงเหรอ
‪ใช่ นั่นแมตต์ โอเวนส์
‪เขาเป็นหนี้บุญคุณผมเมื่อหลายปีก่อน
‪เพราะช่วยให้เขาเริ่มก้าวหน้า ‪ในอาชีพเขียนบทโทรทัศน์
‪ฟังดูเหมือนเหยื่อของเราจริงๆ
‪- คุณรู้จักเขาจริงเหรอ ‪- ใช่
‪ใช่ คือหลังจากช่วยไปแล้ว ‪เขายังกลับมาคุยอีกทีละตั้งหลายชั่วโมง
‪ตลกดีนะ ผมก็สงสัยอยู่ว่าเดี๋ยวนี้เขาหายไปไหน
‪คือ ก่อนที่ผมจะ...
‪- อ้อ ‪- นั่นแหละ
‪ฉันอาจรู้คำตอบ
‪(สารวัตรดิอาโบล ‪อย่าบอกเขาว่านรกสั่งมาให้ทำ!)
‪ที่จริงพอมาคิดดู เราก็คุยกันแต่เรื่องของผมนะ
‪(สารวัตรดิอาโบล)
‪ต้องยกให้คุณเลย ดิอาโบล
‪วิธีนอกกรอบของคุณไขคดีที่ทำให้ ‪พวกเราทุกคนงงงวย
‪คุณจับโจรลักพาตัวและช่วยเหยื่อไว้ได้
‪ทันเวลาที่จะฉีดอินซูลินที่สำคัญยิ่งชีพให้เธอ
‪เป็นงานตำรวจชั้นดีจริงๆ
‪คดีนี้ฝีมือระดับปีศาจ ‪แต่ไอ้สารเลวนี่ไม่มีทางรอดในนรก
‪เอาตัวไป
‪ดิอาโบล
‪ผมไม่เข้าใจ
‪คุณได้เบาะแสจากไหมขัดฟันเส้นเดียวได้ยังไง
‪อย่างที่ผมบอกเสมอ คุณตำรวจด๋าวด่าว
‪ผมมีเส้นสายในโลกใต้ดิน
‪นี่คือละครที่คุณช่วยแมตต์
‪นี่คือละครที่คุณช่วยให้แมตต์ทำจนได้ฉายเหรอ
‪เปล่า ผมแค่แนะนำให้เขาได้รู้จัก ‪กับพวกผู้บริหารสถานี
‪ผมไม่รู้เลยว่าเขาถามเรื่องของผม ‪ซอกแซกมากมายไปทำไม
‪แต่ผมก็ต้องบอกว่านี่มันน่าตกใจมาก
‪เขาทำให้คำบรรยายของผมมีชีวิตขึ้นมาได้ ‪แถมตรงเป๊ะขนาดนี้ด้วย
‪มันน่าขนลุกเลยทีเดียว
‪เริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไม ‪เขาถึงเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงในวงการ
‪เห็นๆ อยู่ว่าเขาเก่งมากเลย ขอบคุณครับ
‪ไม่เอาค่ะ ขอบคุณ
‪เทศบาลนคร
‪ขอให้ผมเป็นคนมอบสิ่งนี้
‪ให้คุณ
‪ขอบคุณมาก ทุกคน
‪แต่จริงๆ นะ ผมต้องแชร์ถ้วยนี้ให้คู่หู
‪อยู่ไหนเอ่ย
‪คุณตำรวจแดนเซอร์
‪โทษทีค่ะ ดิอาโบล
‪ฉันกำลังชักเอาเบาะแสจากผู้ต้องสงสัย
‪นั่นรางวัลที่เขามอบให้คุณเหรอ
‪ให้เรา
‪ถ้าจะมีใครคู่ควรกับรางวัลนี้
‪ก็ต้องเป็นผู้หญิงที่ผละเสาเต้นเปลื้องผ้า ‪มาเป็นนักสืบสาว
‪ในเวลาแค่สามปี
‪ตายละ
‪ผมว่าน่าจะเอาไปขัดซะหน่อยนะ เป็นรอยเชียว
‪ไม่ต้องห่วงค่ะ ดิอาโบล
‪คุณก็รู้ว่าฉันยอมขัดปี่ให้คุณได้ตลอดเวลา
‪คัตเลย
‪เยี่ยม
‪นั่น...
‪คุณบรรยายถึงฉันให้เขาฟังว่างั้นเหรอ
‪เอ่อ แมตต์ไม่ได้รู้ทุกเรื่อง
‪เห็นๆ อยู่ว่าเขาถือสิทธิ์ในการนำไปสร้างสรรค์
‪จะถ่ายใหม่เหรอ
‪ออกจะแปลกๆ นะที่วันนี้พวกคุณยังถ่ายต่อ
‪เพราะผู้จัดละครเพิ่งโดนฆาตกรรมเมื่อเช้า
‪แมตต์จะอยากให้เราถ่ายต่อ
‪เราเป็นรายการฮิตที่สุตของฤดูใบไม้ร่วง ‪แล้วเขาก็ภูมิใจมาก
‪คนดูดิอาโบลได้ไม่เบื่อเลย
‪อันนี้จริง
‪ฉันว่ามันแย่มากที่เรายังต้องทำงานต่อ
‪พูดตรงๆ นะ ฉันรู้ว่าไม่ควรให้ร้ายคนตาย
‪แต่ฉันก็ไม่ประหลาดใจที่มีใครแทงแมตต์
‪ทำไมล่ะ
‪เขาเป็นพวกบ้าการควบคุม
‪ฉันรู้ว่าผู้จัดละครทุกคนก็ต้องมีอีโก้ แต่...
‪แมตต์นี่เป็นระดับบ้าอำนาจสุดๆ
‪ไม่เอาน่า เขาเป็นศิลปิน
‪- โทษที นั่นบุหรี่ไฟฟ้าเหรอ ‪- กลิ่นซินนามอนร้อน
‪ช่วยให้ไม่อ้วน
‪คุณทำได้ดีมาก
‪ผู้จัดละครบ้าอำนาจ
‪เขาเลือกชุดให้คุณรึเปล่า
‪ไอเดียเขาทั้งหมด
‪ฉันใส่ทุกชุดที่เขาให้ใส่ ไปทุกที่ที่เขาบอก
‪โอเค แล้วคุณลำบากใจบ้างไหม
‪ที่คุณไม่มีสิทธิ์ออกความเห็นเลยว่า ‪ตัวละครจะทำหรือพูดอะไร
‪ล้อเล่นรึเปล่า
‪ฉันเป็นนางเอกละครดัง และอีกอย่าง
‪เดี๋ยวนี้มีนักเต้นเปลื้องผ้า ‪ที่คิดจะมาเป็นตำรวจกันแล้ว
‪ฉันเหมือนเป็นต้นแบบ
‪ดีจริง
‪แมตต์มอบสิ่งนั้นให้ฉัน
‪น่าสนใจ
‪ช่างเถอะ พวกคุณคนใดคนหนึ่ง ‪มีปัญหากับแมตต์รึเปล่า
‪เราเหรอ ไม่มีทาง
‪แต่บอกอะไรให้นะ
‪ผมทำงานนี้มาเจ็ดตอนแล้ว
‪ถ้าได้บทเรียนมาบ้าง ‪ก็คงเป็นการได้รู้เหตุผลที่คนฆ่ากัน
‪มันเป็นเพราะพวกเขาโหยหาอะไรสักอย่าง ‪อยากหาฆาตกรให้เจอ
‪ก็ต้องหาความโหยหานั้นให้ได้
‪อ้อ มันมีคำที่ดีกว่านั้นไหม
‪ไม่มี
‪โอเค
‪คุณคิดว่าใครโหยหาอยากฆ่าแมตต์
‪เครี่ เบลวู้ด เบอร์สองรองจากเขา
‪พวกคุณควรไปคุยกับเธอ
‪ทุกคนรู้ว่าเธอเป็นคนเขียนบททั้งหมด
‪แต่เขาได้หน้าเต็มๆ
‪แล้วเครี่ฆ่าแมตต์ ‪เพื่อให้ตัวเองได้ขึ้นมาคุมเหรอ
‪ใช่แล้ว
‪เธอโหยหาตำแหน่งของเขา
‪แน่นอน เป็นไปได้
‪แต่อาจมีแรงจูงใจอื่นให้ฆ่าเขา
‪ฟังดูเหมือนได้คำตอบจากแดนเซอร์เนอะ
‪- อะไรนะ ‪- คืองี้
‪ดิอาโบลเป็นคนคิดทฤษฎี ‪หรือสมมติฐานหลุดโลก
‪แดนเซอร์เป็นตำรวจขายขำ
‪"ระเบียบการมันไม่ใช่แบบนั้น ดิอาโบล"
‪เข้าใจละ
‪โอเค ขอบคุณที่สละเวลา
‪ครับ ขอบคุณ
‪พวกนั้นดูคุ้นๆ มะ
‪คุณทิ้งอเมดาเดียลไว้ในนรกงั้นเหรอ
‪เอาจริงสิ คุณหมอ
‪มีแฝดชั่ว คุณตำรวจรู้เข้าแล้วว่า ‪เธอเป็นของขวัญจากพระเจ้า
‪แต่คุณหมกมุ่นเรื่องนั้นเนี่ยนะ
‪อเมนาเดียล
‪พ่อของลูกฉัน
‪อ๋อ ใช่
‪ไม่ต้องห่วงนะ คุณหมอ ผมจะ...
‪แก้ปัญหาที่ไมเคิลก่อไว้ ‪และพาอเมนาเดียลกลับมา
‪ก่อนที่ชาร์ลีจะทันสังเกตว่าพ่อหายด้วยซ้ำ
‪แต่เรื่องไมเคิลจะยังไง
‪คุณรู้รึเปล่าว่าเขาอยู่ที่ไหน
‪แหม ถ้าอดีตเป็นอารัมภบทของปัจจุบัน
‪เขาก็น่าจะซ่อนตัวที่ไหนสักแห่ง ‪ซุ่มหัวเราะกับความวุ่นวายที่เขาก่อขึ้น
‪ที่จริงนั่นก็เป็นสาเหตุที่ผมมาที่นี่
‪ไมเคิลไม่ได้ก่อความกลัว
‪แบบเลวร้ายเป็นพิษต่อวิญญาณอะไรให้คุณใช่ไหม
‪ฉันเหรอ เปล่าเลย
‪ไม่ ทำกับฉันไม่ได้หรอก
‪- ไม่มี ‪- ก็ดี
‪ดี ถ้างั้น...
‪ค่อยโล่งใจหน่อย ‪เพราะผมกลัวว่าไอ้เรื่อง "ไม่มีอิสระที่จะเลือก
‪เป็นหุ่นเชิดของโชคชะตา" ‪อาจทำให้คุณตำรวจถึงกับเป๋ไปต่อไม่ถูก
‪อาจจะงั้นเหรอ
‪ลูซิเฟอร์ ตอนที่คุณกลับมาโดยไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย
‪และทิ้งระเบิดสวรรค์ลูกเบ้อเร่อใส่คนในชีวิตคุณ
‪คุณต้องคิดสิว่าจะมีคนที่ช็อก
‪มีคนที่โกรธ มีคนที่หงุดหงิด
‪ถ้าจะแก้ตัว คนที่วางระเบิดลูกนี้คือพ่อของผมนะ
‪แล้วคนที่จุดระเบิดก็คือพี่ผม งั้น...
‪โอเค งั้นแทนที่จะบ่ายเบี่ยงความรับผิดชอบ ‪ลองพยายามเห็นใจคนอื่นหน่อย
‪ลองพยายามฟังสิ่งที่เพื่อนๆ คุณพูดบ้าง
‪อะไร ถ้าผมเปิดโอกาส ‪คนจะบอกเองเหรอว่าต้องทำยังไง
‪ใช่เลย เช่น
‪- พาพ่อของลูกฉันกลับมาจากนรกด้วย ‪- ได้ ขอบคุณ
‪ผมต้องไปละ
‪ไปนรกเหรอ
‪เปล่า ไปหาว่า ‪ไมเคิลอาจสร้างเรื่องวุ่นอะไรไว้อีก
‪ใครจะไปรู้ว่าผมต้องฟังใครอีกกี่คน
‪ขอบคุณค่ะ
‪เครี่ เบลวู้ดใช่ไหม ‪ตำรวจสืบสวนเดคเกอร์ แอลเอพีดีค่ะ
‪ฉันก็เดาแล้วว่าคงเป็นคนแรกที่คุณมาหา
‪ทำไมล่ะ จากประสบการณ์ของฉัน
‪ผู้บริสุทธิ์ไม่ค่อยคิดว่าตัวเอง ‪จะถูกตำรวจสอบปากคำ
‪ฉันเขียนบทละครสืบสวนฆาตกรรมทีวี ‪มาเป็นร้อยตอน
‪แล้วก็ได้โรคประสาทมือชาเป็นข้อพิสูจน์
‪แรงจูงใจ โอกาส...
‪มันสมเหตุสมผล
‪คุณเข้าใจเรื่องแบบนี้ดี ‪ฉันดูออกว่าทำไมแมตต์ถึงให้คุณคุม
‪ใช่ ฉันเป็นคนที่อยู่ตรงนี้ ทำงานส่วนใหญ่
‪แต่ฉันไม่ใช่คนคุมแน่ๆ
‪แมตต์เป็นเจ้านายแบบที่แย่ที่สุด
‪ขี้เกียจแถมยังบ้าอำนาจ
‪ฉันพอดูออกว่าทำไมถึงรับมือเขายาก
‪ก็ไม่ยากหรอก
‪เขาไม่เข้าประชุมนักเขียนด้วยซ้ำ
‪ปกติฉันส่งบทให้เขาตอนกลางคืน
‪ถึงตอนเช้า บทจะถูกแก้หมด
‪งั้นคุณกับนักเขียนคนอื่นๆ ก็ทำงานที่นี่จนดึกดื่น
‪แล้วแมตต์จะมาแก้งานทั้งหมดเลยเหรอ
‪นึกออกไหมว่ามันละเหี่ยใจแค่ไหน
‪ที่ใช้เวลาหลายวันกว่าจะคิดเบาะแสฉลาดๆ ได้
‪แต่โดนเจ้านาย ‪เอาฉากเต้นเปลือยบนตักมาใส่แทน
‪อ้อ พอจะเข้าใจว่า
‪การลงมือลงแรงเองหมด ‪แต่รู้สึกเหมือนคุมอะไรไม่ได้
‪อาจทำให้คุณโมโห
‪ผู้ช่วยของฉันยืนยันได้ว่า ‪ฉันนั่งเขียนบทอยู่ที่นี่ตลอดช่วงเช้า
‪ดังนั้นถ้าคุณจะบอกว่า ‪ฉันฆ่าแมตต์เพื่อแย่งงานเขา
‪คุณก็ต้องตั้งทฤษฎีใหม่ละ
‪อีกอย่าง ผู้จัดละครมีอำนาจทุกอย่าง ‪แต่รู้ไหมว่าได้อะไรอีกนอกจากนั้น
‪ได้โดนด่า
‪ฉันนึกว่าละครไปได้สวยซะอีก
‪นั่นยิ่งทำให้มันแย่
‪พอคุณทำซีรีส์ฮิตให้ช่องได้เรื่องนึง
‪จู่ๆ คนทั้งสตูดิโอก็หันมาสนใจ
‪ทุกคนอยากมีส่วนร่วม และทันทีที่เรตติ้งตก
‪ทุกคนก็อยากหาแพะรับบาป
‪ไม่เอาละ ขอบคุณ
‪ฉันมีสามีเก่าสองคนและลูกสามคนอยู่แล้ว
‪ไม่จำเป็นต้องติดยาเพิ่มปัญหาให้ชีวิต
‪แมตต์มีปัญหาเรื่องยาเหรอ
‪ฉันรู้แค่ว่า
‪คืนหนึ่งอีเมลของแมตต์ล่ม
‪ฉันเลยต้องเอาบทไปส่งตอนเที่ยงคืน
‪เขาให้ฉันเอาบทไปส่งที่โมเต็ลสกปรก ‪มีแต่พวกเมายาอีกับติดยางอมแงม
‪นักเขียนคลั่งกับความกดดันมหาศาล
‪หมกตัวในรังยาเสพติดที่มีแต่อาชญากรรมเนี่ยนะ
‪ขนาดดิอาโบลยังตามเบาะแสนั้นได้เลย
‪เข้าใจแล้ว ฉันต้องให้คุณ ‪ไปให้ปากคำอย่างเป็นทางการที่สถานี
‪และถ้ามีที่อยู่ของโมเต็ลแห่งนั้นก็ขอด้วยค่ะ
‪ได้สิ
‪โอย ไมเคิล
‪ในบรรดาทุกเรื่องที่นายพยายามทำให้ฉันเจ็บ ‪นี่อาจเป็นแผลลึกที่สุด
‪เมซ
‪ตอนไม่อยู่ ฉันคิดถึงเธอนะ
‪ข้างล่างนั้นก็มีพวกบ้าเสียสติโหดหินอยู่บ้าง
‪บางทีฉันก็อยากได้มีดของเธอจริงๆ
‪เมซิคีน ให้ฉันอธิบายก่อน เมซิคีน!
‪โอเค!
‪ฟังนะ เมซิคีน ฉันไม่ใช่ไมเคิล ฉันคือฉันเอง
‪ลูซิเฟอร์
‪เดี๋ยวนะ
‪เธออยากให้ฉันเป็นไมเคิลมากกว่าเหรอ
‪คนไหนก็ได้
‪เขาจับฉันมัดทิ้งไว้ในตู้เสื้อผ้า แต่คุณ...
‪คุณกลับนรกโดยไม่พาฉันไปด้วย
‪คุณทิ้งฉัน!
‪ไม่ ไม่ได้ทิ้ง เมซิคีน
‪เธอไม่ใช่ข้ารับใช้ของฉันแล้ว ‪แต่ถ้าอยากไปด้วยกันก็ยินดี
‪ฉันไม่มีปีก นายโง่!
‪อเมนาเดียลมีไง ทำไมไม่ขอให้เขาพาเธอลงไป
‪นี่ ฉันพยายามจะฟังความเห็นอยู่นะ
‪เพราะงั้นถ้าเธอจะบอกฉันว่าอยากแทงฉัน ก็...
‪เลี่ยงพวงสวรรค์ให้ด้วยละกัน เห็นแก่วันคืนเก่าๆ
‪แฝดของฉันก็น่าจะยังซุ่มอยู่แถวนี้
‪จะช่วยได้มากเลยนะ ถ้าเธออยากแทงเขา
‪ไปแทงเองสิ
‪ไม่อยากจะเชื่อ
‪(พิงก์โมเต็ล)
‪คุณตำรวจ
‪ขอโทษที่มาช้า ลืมไปเลยว่ารถติด
‪นี่เราจะไปไหนกัน
‪ห้องเบอร์ 18
‪อ้อ ข่าวดีนะ
‪ลินดาปลอดภัย เมซก็เป็นเมซ
‪และผมรู้แล้วว่าจะแก้ไขเรื่องของเรายังไง
‪- ยังไง ‪- คุณจะเป็นคนบอกผมว่าต้องทำยังไง
‪เอ่อ สำหรับบางคนก็คงเข้าท่า
‪ใช่
‪เปลี่ยนเรื่อง ‪แมตต์ไม่มีครอบครัว อยู่คนเดียว
‪ถ้าเขามีปัญหายาเสพติด ‪ทำไมไม่อยู่บ้าน
‪ต้องใช้ที่แย่ๆ เพื่อพฤติกรรมแย่ๆ ละมั้ง
‪เตรียมใจรับรังบาปตามแบบฉบับฮอลลีวูด
‪อ้าว ห้องนี้มันเรียบร้อยทีเดียว
‪ดูไม่เห็นเหมือนแหล่งซ่องสุมยาเสพติด
‪ก็รู้นะว่าการเขียนบทโทรทัศน์ ‪ไม่ได้มีแต่คุณโสกับโคเคนเหมือนในยุค 1980
‪แต่ไม่นึกเลยว่าจะเศร้าขนาดนี้
‪บนนี้เหรอ ห้องเบอร์ 18 นะ
‪เดี๋ยวก่อน มีคนอยู่ในนั้น
‪- หยุด! นี่แอลเอพีดี! ‪- หยุด! นี่แอลเอพีดี!
‪- ทิ้งปืนซะ! ‪- ทิ้งปืนซะ!
‪ฉันคือตำรวจจริงถือปืนจริง
‪นั่นของประกอบฉาก
‪วางลงซะ
‪โทษที เคยชินน่ะ
‪ฉากนั้นจะเป็นเชื้อไฟให้จินตนาการของผม ‪ไปอีกสองสามสหัสวรรษเลย
‪คุณสองคนมาทำอะไรที่นี่
‪พยายามไขคดีของเราเองไง
‪ทำออกทีวีได้
‪ทำไมจะทำในชีวิตจริงไม่ได้
‪แล้วหาที่นี่เจอได้ยังไง
‪ผมเจอเจ้าสิ่งนี้
‪ในจุดที่แมตต์โดนฆ่า
‪หล่นจากกระเป๋าของเขา
‪ของเล็กๆ น้อยๆ ที่ผมอยากเรียกว่า "หลักฐาน"
‪คุณขโมยหลักฐานจากที่เกิดเหตุเหรอ
‪ว่าไม่ได้ คุณตำรวจ ‪นั่นตรงตามลักษณะตัวละครเลย
‪แหม เห็นอย่างนี้แล้วคิดถึงความหลัง
‪ผมเกือบลืมไปแล้วว่าการไขคดีฆาตกรรม ‪มันสนุกแค่ไหน
‪ขอตัวแป๊บนะ
‪คุณมาทำอะไรกับตาบ้านั่น
‪ยังไงเขาก็มาอยู่ดี ต่อให้ฉันไม่มาด้วย
‪อย่างน้อยถ้าฉันมา ฉันก็ปกป้องเขาได้
‪ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณสนิทกันขนาดนี้
‪อ๋อ ใช่
‪แล้วถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเขา ‪ละครของเราจะได้ตายสนิทจริงๆ
‪ฉันทนเล่นละครซีซันแรก ‪ที่ไม่ได้ไปต่อไม่ไหวแล้ว
‪ผมเพิ่งนึกออกว่าทำไมที่นี่ถึงรู้สึกคุ้นมาก
‪แมตต์อยู่ที่นี่ตอนที่ผมเจอเขาครั้งแรก
‪แมตต์เคยบอกว่าเขามีบ้านที่ชอบมาซุ่ม ‪หลบโลกภายนอกเวลาเขียนบท
‪มาอยู่ในที่ที่พวกผู้บริหารจะหาตัวเขาไม่เจอ
‪แสดงว่าเขาไม่ได้มาหมกตัวที่นี่เพื่อเล่นยา
‪แต่มาเพื่อคิดถึงช่วงเวลาในชีวิต ‪ที่เขารู้สึกว่าสามารถควบคุม
‪ชะตาของตัวเองได้
‪กลับมายังที่ซึ่งทุกอย่างเริ่มต้น
‪โหยหาความรู้สึกตุ้มต่อม...
‪โอเค ขอบคุณค่ะ
‪โอเค คุณสองคน ออกไป
‪ฉันต้องเก็บหลักฐานจากทั้งห้องนี้
‪และพวกคุณก็ไม่ใช่ตำรวจ
‪หมดเวลาเล่นแล้ว ออกไป
‪อย่าถือเลยนะ ‪เมื่อก่อนเธอก็พูดแบบเดียวกันกับผมเป๊ะ
‪คุณก็ด้วย
‪ออกไป
‪อ้อ ถ้านั่นคือสิ่งที่คุณจะบอกผม คุณตำรวจ
‪บอกอยู่ ใช่ ฉันรู้สึก...
‪อึดอัดจาก...
‪เอ่อ ตอนนี้ก็คุณ
‪อ้อ
‪ฉันไม่เข้าใจ
‪หมอนี่มีงานหรู มีเงินเพียบ
‪แต่กินแพนด้าเอ็กซ์เพรสหกวันต่อสัปดาห์เนี่ยนะ
‪คนเราก็เป็นอย่างที่เป็นละมั้ง
‪ใช่
‪เธอเชื่อเรื่องพรหมลิขิตรึเปล่า
‪แบบที่เราโดนบีบให้เดินบนเส้นทาง ‪ที่คนอื่นวางไว้ให้แล้วน่ะ
‪ล้อเล่นรึเปล่า
‪วัยเด็กและพื้นเพครอบครัวฉัน ‪รายล้อมด้วยอาชญากรและคนเฮงซวย
‪ฉันควรจะต้องติดคุก
‪แต่ฉันกลับเลือกอยู่ข้างพระเจ้า
‪ตั้งมั่นในศีลธรรมความดีจนมีทุกวันนี้
‪เป็นหลักฐานเดินได้ว่า ‪คนเราเปลี่ยนรูปแบบชีวิตเส็งเคร็งเดิมๆ ได้
‪มีข้อความมาน่ะ
‪โห นั่นองคชาติ องคชาติสักไว้ด้วย
‪รูปแบบบางอย่างก็เปลี่ยนยากกว่าอย่างอื่น
‪โห ดูคุ้นๆ นะ
‪รู้จักเครกด้วยเหรอ
‪ไม่ใช่ อันนี้
‪ไม่ ฉันไม่รู้จักเครก ‪กับองคชาติสักลายของเขา
‪ไง พวก
‪- ไม่เอาน่า นั่นถ้วยของฉัน ‪- งั้นเหรอ
‪นายโอเครึเปล่าเนี่ย
‪ก็ดี จนกระทั่งตอนนี้แหละ
‪ฉันแค่พยายามฟังคุณตำรวจอยู่
‪(คุณพ่อเบอร์หนึ่ง)
‪อะไรนะ แอบฟังจากตรงนี้เหรอ
‪ฉันไม่ได้ฟังนายอยู่แน่ๆ เพราะงั้นลาก่อน
‪ฉันรู้นะว่านายพยายามผลักไสฉัน
‪และฉันสอดรู้สอดเห็นเอง
‪ฉันรู้ว่านายอยู่ในภาวะพาลคนไปทั่ว
‪เพราะนายรู้สึกอ่อนไหว ‪และนั่นเป็นเรื่องน่ากลัว
‪ไอ้คุณตำรวจเด๋อด๋า
‪ถ้าอยากเห็นเรื่องน่ากลัวจริงๆ
‪รอจนเห็นว่าการกินแต่เต้าหู้ ‪ลดค่าความหนาแน่นของกระดูกแค่ไหนก่อนเถอะ
‪ในหัวนายมีภาพเลวร้ายเยอะนะ
‪นายต้องหัดคิดภาพดีๆ บ้าง
‪ฉันพัฒนาในเรื่องนั้นไปมาก ฉันช่วยนายได้
‪ที่จริง นายอาจจะช่วยฉันได้จริงๆ
‪ไอ้ความไร้สมรรถภาพระดับจักรวาล
‪การได้รู้ว่าตัวเองเป็นแค่ของเล่น ‪ของพระเจ้าที่โหดร้าย ไม่แยแส
‪ความรู้สึกอึดอัดแทบหายใจไม่ออก ‪เพราะทุกอย่างที่เคยทำมานั้นไร้ความหมาย
‪นายเป็นคนที่เหมาะให้ถามเรื่องนี้ที่สุด แดเนียล
‪บอกหน่อยสิ ตอนที่นายเกิด...
‪นี่
‪เรามีผู้ต้องสงสัยใหม่ ‪ในคดีฆาตกรรมแมตต์ โอเวนส์
‪ปลอกบุหรี่ไฟฟ้ากลิ่นซินนามอนร้อนๆ เหรอ
‪เอาจริง คุณตำรวจ ‪ไม่มีใครสยองกับเรื่องนี้มากเท่าผมแล้ว
‪แต่นั่นไม่ได้แปลว่าดิอาโบลเป็นฆาตกร
‪แต่ดิอาโบลบอกว่าเขาไม่เคยไปห้องนั้นมาก่อน
‪เอลลาเจอเจ้านี่หมกอยู่ในขยะห้องแมตต์สองวัน ‪โกหกทำไม
‪ไอ้ปีศาจกะล่อน
‪ผมไม่เข้าใจ คุณตำรวจ
‪นักแสดงจะฆ่าคนที่มอบบทดีสุดในชีวิตให้เขาทำไม
‪ไม่รู้สิ เขาอาจไม่ชอบเป็นหุ่นเชิดของใครมั้ง
‪คุณคะ ขอร้อง ควรต้องเริ่มถ่ายฉากนี้ ‪ตั้งแต่เมื่อ 40 นาทีก่อน
‪ช่วยหลบทีครับ
‪ขอบคุณ
‪เวรกรรม
‪ทำไมไม่มีใครสังเกตว่าเขาหายไป ‪ตั้งแต่พักกลางวัน
‪ผู้ชายคนนี้แบกละครไว้ทั้งเรื่องนะ
‪คนพวกนี้คงไม่ได้ลืมตาอ้าปากเลย ‪ถ้าไม่มีเขาตรงนี้
‪ใช่ โอเค
‪ใช่ ทุกคนก็แค่อยู่ตรงนี้เพื่อรับใช้คุณ
‪คือว่า...
‪ดิอาโบล ฉันหมายถึงดิอาโบล
‪นั่นแหละ ใช่ เขาโดนแทงด้วย ‪หวังว่าจะโดนจากอาวุธเดียวกัน
‪ถ้าเราหาอาวุธสังหารได้
‪เจออาวุธสังหารแล้ว!
‪มันเป็นของประกอบฉาก
‪ดาบเล่มเดียวที่ควรใช้สังหารจอมปีศาจได้
‪ย้อนแย้งดีไหมล่ะ
‪โทษที ที่คิดไว้มันตลกกว่านี้เยอะเลย
‪แหงละ
‪นี่มันยาง เป็นอาวุธสังหารไม่ได้
‪นี่คืออาวุธสังหารของนักแสดงแทน
‪นี่เป็นแบบทำจากยางที่ใช้ในฉากผาดโผน
‪เล่มที่ใช้เวลาถ่ายโคลสอัพ ‪ทั้งคมและเป็นโลหะ เพราะงั้น...
‪ถ้าหาเล่มนั้นเจอ ก็เจอฆาตกร
‪เบลซ
‪บอกสาวๆ ว่าพรุ่งนี้ให้เปลี่ยนจากจีสตริง ‪เป็นใส่ชุดราตรี
‪ว้าว
‪เหมือนส่องกระจกเลย
‪ขอรับ ท่านเจ้าชีวิต
‪สมัยชีวิตยังเรียบง่าย
‪ฉันกับลูซิเฟอร์ อยู่ด้วยกัน
‪เคียงข้างกันมาเป็นหมื่นๆ ปี
‪เสียเชื้อเพลิงปีศาจอยู่หลังบาร์นี่
‪เดี๋ยวนี้ทุกคนมาแล้วก็ไป
‪โอเค
‪เมซ รู้ใช่ไหมว่าฉันไม่ไปไหนแน่
‪ใช่ไหม
‪ก็อาจไม่ได้ตั้งใจไป แต่...
‪เดี๋ยวเธอก็ต้องตาย ภายในห้าปีได้มะ
‪คิดว่าฉันแก่แค่ไหนกันเชียว
‪ไม่รู้สิ สามสิบเหรอ
‪เมซ เธอไม่ต้องห่วงอะไรเลย
‪ฉันจะอยู่อีกนาน
‪แล้วจากนั้นฉันก็จะไปอยู่ในนรก
‪ฉันว่าเราใช้เวลาที่เหลือด้วยกันได้ตลอดกาลนะ
‪ก็คงงั้นมั้ง
‪ฉันว่าปัญหาที่เธอเจออยู่คือกลัวการถูกทอดทิ้ง
‪เป็นเรื่องปกติมากนะ
‪มันมาจาก...
‪คนสำคัญของเธอที่ทำให้ผิดหวังมาตั้งแต่เด็ก
‪ฉันไม่มีคนสำคัญในวัยเด็กเลย ลินดา
‪มีแต่มีดของฉัน
‪แล้วมันก็ไม่เคยทำให้ฉันผิดหวัง
‪นั่นอาจทำให้เกิดความวิตกกังวลมากมาย ‪กับคนที่เธอสนิทชิดเชื้อด้วย
‪แต่นั่นเป็นสิ่งที่เราแก้ไขได้...
‪โอ๊ย ตาย
‪ที่ทรมานที่สุดคือจอมปีศาจเอง
‪นั่นคงเป็นฉันสินะ
‪กลับไปยังนรกเองเลย แต่ก่อนจะถึงตอนนั้น
‪ผมตั้งใจจะสนุกในโลกให้มากที่สุด
‪มานี่สิ คุณหมอ ผมพร้อมรับการรักษาแล้ว
‪ฉากนี้แจ่มแน่
‪จริง ขอบ้าง
‪เยี่ยม ขอบคุณ
‪ตอนนี้น่าจะสุดยอดเลย
‪ดิอาโบลกำลังจะไปไขคดีในอวกาศ
‪แล้วแดนเซอร์ทำอะไร ‪เต้นเปลื้องผ้าแบบไร้แรงโน้มถ่วงเหรอ
‪ไปแอบอ่านมาแล้วเหรอ
‪ฟังนะ คุณตำรวจ
‪ผมอยากให้คุณรู้ว่าผมเข้าใจ
‪ผมรู้ว่าผมรู้สึกไร้เรี่ยวแรงแค่ไหน ‪ตอนที่แม่บอกเรื่องของคุณ
‪ใช่แล้ว แม่คุณบอกความจริง
‪ไม่เหมือนคู่หูของฉัน ที่เก็บงำความลับ ‪เกี่ยวกับชีวิตของฉันไม่ให้ฉันรู้
‪และตอนนี้เมื่อคุณรู้แล้ว ‪มันก็ทำให้คุณเจ็บ คุณตำรวจ
‪ผมอยากแก้ปัญหา แต่คุณไม่เปิดใจให้ผมเลย
‪- แล้วผมควรทำยังไง ‪- ไง ทุกคน
‪ควรมีผู้ช่วยกองถ่ายนั่งเฝ้า ‪ที่หน้าเทรลเลอร์ของดิอาโบล
‪แต่เธอถูกเรียกตัวไปช่วงที่เขาถูกฆ่าพอดี
‪เยี่ยม งั้นคนที่เรียกเธอไปอาจเป็นฆาตกร ‪ใครเป็นคนเรียก
‪ผู้ช่วยผู้กำกับคนที่สองเรียกไป
‪งั้นก็รองอันดับสอง
‪แต่เขาก็ได้ข้อความจากผู้ช่วยคนที่หนึ่ง
‪คนแรก
‪ซึ่งก็แค่เอาข้อความมาบอกต่อ
‪ว่าผู้ช่วยคนนั้นต้องไปที่ฉากตั้งแต่แรก
‪ให้พ่อช่วยเถอะ ใครเป็นคนเรียก
‪ที่สำคัญกว่านั้น ใครฉลาดพอที่จะ ‪ส่งคำสั่งเป็นทอดๆ ผ่านหลายคนแบบนั้น
‪เครี่ เบลวู้ด
‪เบอร์สองของทั้งโชว์
‪เยี่ยม
‪เลือกนักแสดงใหม่ก็ไม่ใช่ไอเดียที่บ้านัก
‪เขาเป็นจอมปีศาจนี่ เขาเปลี่ยนหน้าตาตัวเองได้
‪เราสนิทกับไอซ์คิวบ์
‪อาจจะขอคุยกับตัวแทนของเขา
‪ช่วยบอกหน่อยว่าคุณมาเพื่อช่วยให้ฉันพ้นทุกข์
‪เป็นได้
‪คุณเรียกผู้ช่วยกองถ่าย ‪จากเทรลเลอร์ของดิอาโบลทำไม
‪ฉันไม่ได้เรียก
‪ฉันโทรคุยกับผู้บริหารทั้งวัน ถามผู้ช่วยฉันก็ได้
‪ผู้ช่วยคนเดียวกับที่ยืนยันที่อยู่ของคุณ ‪ตอนที่แมตต์โดนแทงน่ะเหรอ
‪ทุกคนรู้ว่าอยู่ฮอลลีวูดก็ต้องขายวิญญาณกันบ้าง
‪แต่คุณจะได้เลื่อนตำแหน่งแบบไหน ‪เมื่อช่วยให้เจ้านายพ้นข้อหาฆาตกรรม
‪คุณรู้ดีว่าจะออกคำสั่งกับพวกผู้ช่วยยังไง ‪ดิอาโบลถึงได้อยู่คนเดียว
‪ล้อกันเล่นแน่ๆ
‪ฉันจะฆ่าดารานำในละครที่จู่ๆ ก็เป็นของฉันทำไม
‪ดูสิว่าตอนนี้ฉันต้องเจอกับอะไร
‪สวัสดีจ้ะ นี่อะไรเนี่ย
‪งานค้นคว้าเพื่อเขียนคดีให้ละคร
‪เดี๋ยวนะ นั่นของส่วนตัว
‪โห ดูเหมือนมีคนทำงานค้นคว้า
‪จนอินหนักไปหน่อยนะ
‪นั่นไม่ใช่ของฉัน
‪- ฉันไม่ใช่คนเก็บ ‪- จริงเหรอ
‪เครี่ เบลวู้ด คุณถูกจับแล้ว
‪อะไรนะ พูดจริงรึเปล่า นี่มันไร้สาระมาก!
‪ฉันจะพยายามพูดจากจุดที่สร้างสรรค์นะ
‪ฉันสัมผัสความถี่ด้านลบของนาย ‪ได้จากอีกฟากของห้องเลย
‪อ้าว
‪งั้นก็ช่วยย้ายโต๊ะไปให้ไกลกว่านั้นหน่อย
‪ฉันแค่เว้นระยะห่างให้คุณตำรวจในช่วงนี้
‪แต่กับนาย เว้นตลอดไปเลยก็ได้
‪นั่นนายแค่พูดเพราะเจ็บปวด
‪รู้ไหม ในบรรดาวิธีที่มนุษย์อย่างนาย ‪พยายามกำหนดชีวิตตัวเอง
‪ไอ้เรื่องงมงายนิวเอจไร้สาระนี่น่าอายที่สุด
‪ฉันควรสนุกเป็นบ้า ‪ที่ได้เห็นนายทำตัวโง่เง่าแบบนี้
‪แต่พูดตรงๆ นะ แดเนียล มันแค่...
‪แค่ทำให้ฉันเศร้า
‪โอเค
‪ทั้งหมดนี้มันเรื่องแหกตาเหรอ
‪ไม่รู้สิ
‪เป็นได้
‪คงงั้นมั้ง
‪ฉันไม่สน
‪เพราะการเสียชาร์ล็อตต์ไปทำให้ฉันรู้ตัวว่า
‪เราแทบควบคุมอะไรในชีวิตตัวเองไม่ได้เลย
‪ฉันโมโหเรื่องนั้นอยู่นานมาก
‪แต่นี่...
‪อย่างน้อยก็ทำให้ฉันคิดบวก
‪และช่วยฉันได้
‪ฉันต้องมองหาข้อดีเท่าที่หาได้ ‪เราทำแบบนั้นกันทั้งนั้น
‪ต่อให้เป็นนายก็เถอะ
‪แดเนียล
‪ฉันกำลังจะลดกำแพงกั้นใจ ‪และพยายามปรับความถี่ให้เข้ากับนาย
‪ฉันจะรับสร้อยข้อมือนั่นไว้
‪เดี๋ยว เอาจริงดิ
‪ใช่ เอาจริง
‪แน่ใจเหรอ
‪เพราะนายต้องอยากได้จริงๆ นะ
‪- เอาไอ้ของบ้านั่นมา ‪- นายต้องอยากได้จริงๆ
‪นี่อะไร
‪นั่นคือโน้ตส่วนตัวของนักแสดง ‪ที่รับบทเป็นดิอาโบล
‪เขาเข้าใจตัวละครอย่างน่าทึ่งเลยทีเดียว
‪มีทฤษฎีหลุดโลกว่าเกลียดตัวเองด้วย ‪แต่คนเราเดาถูกทุกเรื่องไม่ได้หรอก
‪มันดูไม่ได้จริงด้วย
‪"ดิอาโบลในอวกาศ" เหรอ
‪เป็นตอนที่ดีจริงๆ
‪ใช่
‪เสียดายนะที่จะไม่ได้ดู
‪(ตำรวจสืบสวนแดนเซอร์)
‪มาแล้วค่ะ
‪สวัสดีค่ะ
‪ฉันแค่คิดว่าคุณจะอยากรู้ ‪ว่าเราจับเครี่ข้อหาฆาตกรรมแล้ว
‪ฉันอยากมาบอกด้วยตัวเอง
‪ขอบคุณค่ะ คุณตำรวจ
‪ฉันก็อยากพูดว่าฉันประหลาดใจ แต่...
‪เครี่ไม่เคยหยุดบ่นเรื่องแมตต์เลย
‪"เขาตัดมุกฉันหมด
‪เขาทำงานไม่เป็น
‪เขาให้เราสั่งมื้อเที่ยง ‪จากร้านเทนเดอร์กรีนส์เท่านั้น"
‪นั่นเลียนเสียงได้เหมือนมากเลยนะ
‪ฉันอยากรู้แรงจูงใจมากกว่านี้ ‪ว่าทำไมเธอถึงอยากฆ่าเพื่อนนักแสดงของคุณ
‪เขาอาจคิดออกจริงๆ ก็ได้ว่าเธอเป็นคนฆ่า
‪เขาก็ไม่ได้ฉลาดล้ำอะไร แต่...
‪เขามีมุมมองลึกซึ้งจนน่าแปลกใจ
‪พวกคุณสนิทกัน ฉันเสียใจด้วยนะ
‪ประเด็นคือ เวลาเรากับใครสักคน ‪ติดอยู่ในสถานการณ์
‪ที่เราควบคุมอะไรไม่ได้เลย
‪ฉันรู้ว่าพูดกับตำรวจจริงๆ คงน่าขำ
‪แต่เราเป็นคู่หูกัน
‪ไม่ นั่นไม่ได้ขำเลย
‪จะบอกให้นะ ฉันรู้ดีเลยว่าคุณพูดเรื่องอะไรอยู่
‪"ไม่อยากเชื่อว่าคุณทำได้ ดิอาโบล
‪เรากลับถึงโลกด้วยการ ‪บังคับกระสวยอวกาศที่ยึดมา บ้าบอ!"
‪"พูดอีกก็ถูกอีก แดนเซอร์
‪จอมปีศาจในสวรรค์
‪แต่อาชญากรรมต้องโดนลงทัณฑ์"
‪แดเนียล คนที่ตายคือนักแสดงคนเก่า ‪ที่เล่นเป็นดิอาโบล ไม่ใช่นาย
‪ขอที ช่วยมีชีวิตชีวาหน่อยได้ไหม
‪ส่งบทต่อมาเถอะน่า
‪ยิ้มเยอะๆ เล่นให้สนุก
‪"ปิดได้อีกคดีแล้ว ดิอาโบล
‪นั่นหมายความว่าฉัน...
‪ใส่บราได้แล้วเนอะ"
‪บทมันก็ไม่ใช่ระดับเชกสเปียร์เนอะ
‪เกิดอะไรกันขึ้น
‪พวกคุณเล่นละครของดิอาโบล
‪- โดยไม่เรียกฉันเหรอ ‪- ลองดูน่ะ
‪"อย่าบอกเขานะว่านรกสั่งมาให้ทำ"
‪เราไม่บอกหรอก
‪ให้ตาย
‪ลูซิเฟอร์ คุณเขียนโน้ตเรื่องตัวละครเยอะเลย
‪แต่ก็ไม่น่าประหลาดใจนะ
‪ไม่ใช่ นี่โน้ตของดิอาโบล นี่ไง
‪ก่อนหน้านี้มีแต่โน้ตเกี่ยวกับตัวละคร
‪แต่ที่เขียนใหม่ตรงนี้เขียนอะไรไม่รู้เรื่อง
‪"ความโหยหาเท่ากับอิสรภาพ" ‪"อาวุธเท่ากับดาบของบาโฟเมท"
‪ความโหยหาเหรอ
‪นึกแล้วว่าหมอนั่นเป็นอัจฉริยะ
‪นี่โน้ตของดิอาโบลเกี่ยวกับคดีนี้
‪เขาสืบสวนการตายของแมตต์ โอเวนส์ด้วย ดูสิ
‪"ฆาตกรเท่ากับเบอร์สอง"
‪เครี่เป็นเบอร์สองของโชว์
‪ไม่อยากเชื่อ แต่เขาไขคดีได้จริงๆ
‪โห ดิอาโบล มีอะไรที่ทำไม่ได้ไหมเนี่ย
‪แต่เครี่ฆ่าแมตต์เพื่อแย่งงานของเขาไม่ใช่เหรอ
‪ฉันว่าอิสรภาพไม่ใช่สิ่งที่เธอโหยหานะ
‪ใช่ ฉันก็ไม่คิดว่าเครี่เป็นคนฆ่า
‪ดูจากแผลโดนแทง
‪ฉันยืนยันได้ว่าเหยื่อถูกฆ่าโดยคนที่ถนัดขวา
‪แต่เครี่เป็นออฟฟิศซินโดรมปวดข้อมือ
‪คือมันแทบเป็นไปไม่ได้เลย
‪ที่เธอจะจ้วงแทงใคร ‪ด้วยแรงขนาดที่ทำให้เกิดแผลพวกนั้นได้
‪โดยเฉพาะจากมือข้างที่ไม่ถนัด
‪แต่ในนี้เขียนไว้ชัดเจนเลย
‪ดิอาโบลมั่นใจมากว่าฆาตกรคือเบอร์สอง
‪นอกจากเขาจะหมายถึงคนอื่น
‪นี่คือผับของดิอาโบล
‪เฮดีส
‪ที่ซึ่งคริสตี้ แดนเซอร์เคยเป็นนักเต้นเปลื้องผ้า
‪ก่อนสมัครเข้ากรมตำรวจ ‪เพื่อไขคดีการตายของพ่อตัวเอง
‪ไม่ต้องห่วง บางขวดในนี้มีเหล้าของจริงอยู่
‪เคล็ดลับของฉากที่ตำรวจสืบสวนแดนเซอร์ ‪ต้องเค้นคำสารภาพ
‪ด้วยการเต้นบนตัก
‪ขอบคุณค่ะ ชน
‪คุณทำได้ยังไง
‪หมายถึงดูจากตัวละครของคุณที่เขาเขียน
‪เธออยู่เพื่อรับใช้ดิอาโบลเท่านั้น
‪คุณมีเคล็ดลับอะไรเพื่อให้ตื่นขึ้นมาทุกวัน ‪ทั้งที่รู้ว่าทุกอย่างที่ทำหรือพูด
‪เป็นแค่การรับใช้อีกคน
‪คิดว่าต้องมีเคล็ดลับเหรอ
‪มันคือนรกบนดินชัดๆ
‪ต้องพูดบทแย่ๆ นั่น ใส่ชุดบ้าๆ นั่น
‪ขอบคุณพระเจ้าที่มันจบไปแล้ว
‪ทีนี้ฉันก็ดันตัวเองได้เสียที
‪โอเค มีหนังเรื่องหนึ่ง
‪เป็นหนังอินดี้เล็กๆ แต่บทมันดีมาก
‪เป็นผู้หญิงที่กลับมาจากอัฟกานิสถาน
‪ต้องมาเจอแม่ที่เป็นโรคอัลไซเมอร์
‪ตอนนี้ไม่มีละครแล้ว ฉันก็รับบทได้
‪และผู้กำกับก็พร้อมให้ความร่วมมือ
‪ขอโทษนะ
‪ฉันพูดพล่ามไปละ
‪ไม่ ก็แค่... คุณบอกว่า
‪นี่เป็นงานที่ยอดมาก แค่ได้งานคุณก็ซาบซึ้งแล้ว
‪นั่นก็จริง
‪เคยคิดงั้น แต่เราก็ต้องเดินหน้าต่อ
‪เวลาจบงาน บางทีมันง่ายกว่า ‪ที่จะมองแต่ข้อเสียของมัน
‪เรื่องของนักแสดงน่ะ พวกเราบ้า
‪อ๋อ ฉันเข้าใจเลย
‪แล้วตอนนี้คุณจะได้ไปแสดงความสามารถ ‪กับเรื่องที่ยอมให้คุณทำ
‪ตัวอย่างเช่นที่คุณเลียนแบบเครี่
‪นั่นมันงานดีมากจริงๆ นะ เหมือนมาก
‪- คิดงั้นเหรอ ‪- ใช่
‪ใช่ ที่จริง คงแทบเป็นไปไม่ได้เลย
‪ที่จะแยกเสียงคุณสองคนทางโทรศัพท์
‪โอเค ฉันเข้าใจที่ฆ่าผู้จัดละครที่รั้งตัวคุณไว้
‪แล้วก็เข้าใจที่เอาปลอกบุหรี่ไฟฟ้าไปซุก ‪เพื่อใส่ร้ายเพื่อนนักแสดง แต่ทำไม...
‪ฆ่าเขาในเมื่ออยากให้เราคิดว่าเขาเป็นฆาตกร
‪เพราะไอ้เวรนั่นอนุมานความโหยหาของฉัน
‪แล้วคิดออกว่าฉันทำอะไรลงไป
‪เขาเป็นคนน่ารักมากนะ ในแบบเด๋อๆ หน่อย
‪แต่ฉันจะไม่ยอมให้เขา ‪ชิงอิสรภาพที่ฉันเกือบได้มาเอง
‪ฉันจะไม่ยอมใช้เวลาอีกหกซีซัน ‪โดยมีเสาเต้นเปลื้องผ้าเป็นพร็อพหลัก
‪แสดงว่าดิอาโบลคิดถูก
‪ฆาตกรคือเบอร์สองจริงๆ
‪บนรายชื่อนักแสดง
‪คุณอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว
‪นานพอจะรู้ว่าคุณจัดการได้ด้วยตัวเอง
‪ถึงจะเห็นความพยายามแค่ไหน ‪ผมก็ยังชอบผับของตัวเองมากกว่านะ
‪และผมก็ชอบลักษณะที่พ่อผมสร้างคุณมา ‪มากกว่าแน่ๆ คุณตำรวจ
‪แต่ผมแน่ใจว่าถ้าทำจริง ‪คุณต้องได้ทิปหนักแน่ๆ
‪มุกนี้ไม่ผ่านใช่มะ
‪ผมพูดอะไรก็ผิดไปหมดเลย
‪ผมขอโทษ คุณตำรวจ
‪ผมก็อยากให้คุณบอกว่าผมต้องทำยังไง
‪ฉัน...
‪ฉันไม่รู้ว่าคุณทำอะไรได้ไหม ฉัน...
‪ฉันนึกว่าฉันเจอคนที่มีคำตอบให้ฉันแล้ว
‪คนที่รู้ว่ามันรู้สึกยังไง คนที่...
‪จะช่วยให้ฉันจัดการกับความรู้สึก
‪ที่ตัวเองไม่มีอำนาจอะไรเลย
‪แต่ฉันคิดผิด
‪เธอพูดมาหลายครั้งว่าเธอกลัวจะต้องตกนรก
‪มีปัญหาอะไร
‪ฉันโตที่นั่นเลยนะ
‪แล้วก็ออกมาใช้ได้
‪แหง
‪คือ เธอพูดถูก
‪เธอพูดถูก ฉันไม่...
‪ก็แค่เรื่องบ้าๆ ที่มนุษย์พูดกัน
‪แต่ฉันอยากรู้เรื่องเธอมากกว่านะ
‪เจ้า...
‪ปัญหากลัวการถูกทอดทิ้งของเธอเนี่ย
‪ฉันคงไม่...
‪เรียกมันว่าปัญหากลัวการถูกทอดทิ้ง
‪มันไม่ใช่ปัญหา
‪ลูซิเฟอร์ทิ้งฉันแล้วไงล่ะ ใช่มะ
‪โคลอี้ก็ทิ้งฉัน
‪แล้วเธอก็ทิ้งฉันไป
‪ทำไมเธอถึงทิ้งฉันไป
‪อีฟเหรอ
‪คิดอยู่เลยว่าเมื่อไหร่ถึงจะโผล่หน้ามาอีก
‪พี่ชาย
‪ขอต้อนรับกลับบ้าน
‪แล้ว...
‪ชอบเรื่องวุ่นๆ ที่ฉันทำไว้ไหม ซามาเอล
‪พยายามจะปั่นหัวเหรอ คุณพี่
‪ฉันก็หวังว่าการทำให้ชีวิตนายปั่นป่วน ‪จะช่วยได้ แต่...
‪ถ้าแค่พูดชื่อก็หวั่นแล้ว ‪ฉันคงประเมินนายสูงไป
‪อยากรู้ไหมว่าฉันทำเรื่องแบบนี้ทำไม
‪ไม่ค่อยอยากหรอก
‪อ๋อ ใช่สินะ นายมันอยู่เหนือทุกสิ่ง ฉันลืมไป
‪ถ้าเราทุกคนเจ๋งได้เท่านายก็คงดี
‪อ้าว นั่นไม่ใช่ประเด็นเหรอ ไมเคิล
‪ตลกดีนะที่นายพยายามทำให้ชีวิตฉันปั่นป่วน ‪ด้วยการสวมรอยเป็นฉัน
‪แต่มันได้ผลใช่ไหมล่ะ
‪มันเป็นกลเม็ดเดียวที่นายทำได้
‪ตลอดชีวิตเรา นายอยากให้ทุกคนคิดว่า
‪นายคือคนที่ฉลาดกว่า เป็นมันสมอง แต่...
‪ประเด็นมันอยู่ที่ฉันทั้งนั้น
‪อยู่ที่การพยายามเป็นฉัน
‪นายคิดการเล็กเกินไปเสมอ
‪ไม่เหมือนนายใช่ไหม
‪ลูซิเฟอร์จอมกบฏ
‪ตัดสินใจว่านายทำหน้าที่ได้ดีกว่าท่านพ่อ
‪คือว่า
‪อยากรู้จังว่าความคิดนั้นผุดขึ้นในหัวนายได้ไง
‪ตั้งแต่ต้น
‪อ๋อ จะมาไม้นั้นใช่มะ
‪เก็บแต้มจากการกบฏที่ล้มเหลวของฉัน
‪เชิญเลย ตามสบาย
‪คืองี้ นั่นแหละส่วนที่สนุกที่สุด
‪ฉันแค่ฝังความคิดลงไป
‪นายคือคนที่เลือกทำเอง
‪นายยังได้รับโทษคนเดียวทุกประการ
‪คำโกหกของนายมันซ้ำซากจนช้ำแล้ว ไมเคิล
‪ไม่ช้ำเท่าการไม่ยอมรับความจริงของนาย
‪เพราะตอนนี้ฉันไม่ได้โกหก น้องชาย
‪และฉันว่าลึกๆ แล้วนายก็รู้ดี
‪และทันทีที่นายรู้ตัว
‪นายจะเริ่มสงสัย
‪ฉันอาจไม่ได้เป่าหูนายแค่เรื่องก่อกบฏก็ได้
‪มีอะไรอีกไหมนะ
‪แล้วไอ้การไปเที่ยวมั่วเซ็กซ์ในสวนหรือ...
‪การมาพักร้อนบนโลกนี้
‪เป็นไปไม่ได้
‪ที่จริงมันง่ายมากเลยนะ
‪ก็แค่ต้องส่งเสียงกระซิบตรงโน้นที
‪จงใจสร้างความบังเอิญตรงนั้นที
‪เติมความหลงตัวเอง ‪ตามสันดานของนายเข้าไป แล้วก็นั่นไง
‪ทั้งหมดกลายเป็นความคิดของนาย
‪ทำไปทำไม
‪เพราะตลอดชีวิตของเรา นายคิดว่านายดีกว่าฉัน
‪ลูซิเฟอร์ มอร์นิ่งสตาร์ผู้ยิ่งใหญ่ ‪แต่เปล่าเลย ใช่ไหมล่ะ
‪นายมันก็แค่ซามาเอล
‪เลิกเรียกฉันแบบนั้นได้แล้ว
‪ก็ได้
‪งั้นเรียกนายด้วยตัวตนที่แท้จริงเลยดีไหม
‪ไอ้คนไม่คู่ควร
‪นายอาจอยากได้ชื่อจากการตัดสินใจของฉัน
‪แต่ฉันแน่ใจว่ารอบนี้ฉันคิดเองล้วนๆ
‪ลูซิเฟอร์
‪เป็นอะไรรึเปล่า
‪สภาพนรกมาก
‪พูดได้เหมาะดี
‪ก็...
‪ข่าวดีคือ
‪ผมจัดการปัญหาเรื่องไมเคิลได้แล้ว
‪เขาจะมาเนียนเป็นผมไม่ได้อีกแล้ว
‪ข่าวร้ายคือผมเพิ่งค้นพบความจริง
‪ปรากฏว่าเขาเป็นคนที่ปั่นหัวผมมาตั้งแต่ปฐมกาล
‪ใช่ คงจะ...
‪แย่มากนะที่...
‪ไม่ได้ควบคุมชะตาตัวเอง
‪เอาละ ผมเข้าใจแล้ว คุณตำรวจ
‪คุณกำลังมีปัญหา ‪กับความรู้สึกที่เหมือนจะรับไม่ได้
‪เชิญมาเข้าชมรมเดียวกันเลย
‪คุณไม่มีสิทธิ์มาตะคอกใส่ฉัน
‪สถานการณ์ของเราไม่เหมือนกัน
‪คุณเป็นเทวดา ‪คุณเจอกับเรื่องบ้าบอเหนือมนุษย์ตลอด
‪ฉันเป็นแค่คนคนหนึ่ง ลูซิเฟอร์
‪เป็นแค่คนธรรมดา
‪คนที่กำลังรับมือกับความจริงอยู่แล้ว ‪เรื่องที่ตัวเองหลงรักจอมปีศาจ
‪แต่ยิ่งกว่านั้น
‪ฉันยังเพิ่งรู้ว่าฉันถูกสร้างมา
‪เพื่อให้รู้สึกแบบนั้น
‪เพิ่งรู้ว่าชีวิตนี้ไม่ใช่ของฉันเอง
‪เพราะงั้นเสียใจด้วยนะ ‪ที่บางทีพี่ชายของคุณก็ทำตัวทุเรศ
‪ผม...
‪ใช้เวลาหลายพันปีในนรก ‪จินตนาการถึงวันที่เราได้พบกัน
‪ที่จะได้คู่หูกลับมา ที่จะได้...
‪ได้คุณกลับมา แต่ตอนนี้
‪ผม...
‪ผมนึกว่าเรื่องจะไม่เป็นแบบนี้
‪ใช่
‪เหมือนกัน
‪ฉันนึกว่าสิ่งที่เรามีต่อกันเป็นเรื่องจริง
‪เดคเกอร์ อยู่บ้านไหม
‪ไม่เอาน่ะ เพิ่งสามทุ่มครึ่ง
‪แม้แต่เธอก็ยังไม่นอนหรอก
‪เธอไม่อยู่
‪ที่จริงรีบออกไปเลยล่ะ
‪โมโหผลุนผลันออกไปเลย
‪ที่จริงฉันก็อยากจะคุยกับคุณนั่นแหละ
‪ฉันอยากบอกว่า
‪ฉันขอโทษ
‪ฉันไม่ควรพยายามแทงคุณ
‪ปรากฏว่าฉันไม่ได้โมโหคุณตั้งแต่ต้น
‪จริงเหรอ
‪ไม่ได้โมโหลูซิเฟอร์หรอกเหรอ
‪แต่...
‪ควรจะโมโหนะ
‪โห คืนนี้กลายเป็นดีกว่าที่คิด
‪ทีนี้ฉันจะได้ตัดลิ้นตอแหลของนาย
‪คุณพูดถูก
‪ผมมันจอมหลอกลวง ‪ส่วนลูซิเฟอร์พูดความจริงเสมอใช่ไหม
‪ใช่สินะ เว้นแค่ตอนที่เขาละบางเรื่องเอาไว้
‪เช่น ความลับที่เขาไม่บอกโคลอี้
‪และความลับที่เขาไม่บอกคุณ
‪ความลับอะไร
‪ผมบอกไม่ได้
‪บอกไปคุณก็ไม่เชื่อ
‪เพราะผมขี้โกหกไง ใช่ไหม
‪แต่...
‪ผมบอกได้ว่าคุณจะหาความจริงเองได้ยังไง
‪คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม