ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Φτάσαμε!
ΙΓΚΛΣ ΧΟΛ
Αργήσατε.
Ξέρεις τώρα, ο πατέρας σου.
Με την Κέλι τα τακτοποιήσαμε όλα. Τραπέζια και καρέκλες.
Μπορείτε να χαλαρώσετε.
-Αν το 'χες πει, θα βοηθούσαμε. -Του το 'πα, μα...
Όχι, ευχαρίστησή μας! Αυτός ποιος είναι;
-Μήπως είναι ο μικρός Άντι; -Ναι.
-Άντι, αρκουδάκι μας, πώς πάει; -Τι γίνεται;
Δεν έβαλες φράκο; Καλά.
Λοιπόν. Τέλεια εικόνα.
Έφερες το τρίποδο που σου έδωσα;
Όχι. Πού είχα το μυαλό μου;
-Δεν πειράζει. Έχω στο φορτηγάκι. -Ωραία.
-Θα σας βγάλω εγώ. -Όχι.
Όχι, κανένα πρόβλημα.
-Ναι. -Όχι.
Σε λίγα χρόνια, θα θέλετε φωτογραφίες με κάποια πρώην του Γκας;
Εννοείται.
Όχι όπως το λες, αλλά σε θέλουμε κι εσένα.
Άσ' τη να τη βγάλει.
Χαρούμενη 40ή επέτειο!
-Εντάξει, ορίστε. -Βγήκε; Ωραία.
-Τέλεια. -Πολύ καλά.
-Πάω να βάλω μουσική. -Ευχαριστώ.
-Αυτή είναι η περίφημη ντισκόμπαλα; -Ναι.
-Πού τη βρήκες; -Αυτή λέγεται 40-50.
Στα είδη πάρτι, είχε 30-40. Προτίμησα 40-50.
-Ναι. Ευχαριστώ. -Τίποτα.
-Γεια. -Χριστέ μου!
Συγγνώμη, το περίμενα αυτό.
Το σκέφτηκα ότι θα σε τρόμαζα.
Τι είναι; Τι θες;
Να σου ζητήσω συγγνώμη γι' αυτό που είπα χθες.
Γυρίζω στο Λος Άντζελες.
Τι;
Ψάχνω πτήσεις στο κινητό.
-Θα φύγω σε λίγες ώρες. -Έλα τώρα...
-Ελπίζω να έχουν την ωραία πατατοσαλάτα. -Πάντα την έχουν.
-Γκας, φίλε μου! Εσύ είσαι; -Γεια σας.
Παρακολουθούμε τη Witchita σου!
Τρομακτική σειρά, πολύ τρομακτική.
Χαίρομαι που σας αρέσει.
Με συγχωρείτε. Η κοπέλα μου, η Μίκι.
-Από δω ο... -Χαίρω πολύ.
...θείος Πατ και η θεία Τζο.
Λοιπόν. Όλοι είναι μέσα, έρχομαι κι εγώ.
Εντάξει, έγινε...
-Τα λέμε σύντομα. -Έγινε. Γεια.
-Τα λέμε. -Γεια.
Ώστε το αποφάσισες;
Έτσι απλά απειλείς να με χωρίσεις και να φύγεις τώρα;
Και για ποιο λόγο; Για έναν ανόητο καβγά;
Ορίστε... Χαμπάρι δεν έχεις πάρει. Δεν ήταν ανόητος.
Είπες ότι είμαι ασταθής και δεν βλέπεις μέλλον για μας.
Λοιπόν, άκου.
Όπως το περιέγραψες τώρα,
νομίζω ότι μάλλον υπάρχει κάποια παρεξήγηση ή παρερμηνεία
-αυτών που είπα. -Όχι.
Δεν μιλάμε για ποίημα του Τ.Σ. Έλιοτ, Γκας.
Καμία "παρερμηνεία". Κατάλαβα τι εννοούσες.
Άκου, αυτό είναι...
Είναι παράνοια. Ποτέ δεν το είχαμε ξανασυζητήσει.
Δεν ξέρω καν το...
Να πάρει! Γαμώτο! Γεια σας! -Γεια σου, Γκας! -Γεια.
-Γεια σας. -Θα μας συστήσεις;
Από δω η κοπέλα μου, η Μίκι.
Κι η ξαδέρφη μου η Λίζα κι η οικογένειά της. Γεια σας.
Την έχω δει ήδη στο Facebook, άρα είναι σαν να την ξέρω κιόλας.
-Ναι, βέβαια. -Γκας, έχει τηλεόραση μέσα;
Όχι, δεν νομίζω. Λυπάμαι.
-Μαμά, είπες ότι θα είχε! -Είπες ψέματα!
Κανείς δεν είπε ψέματα. Πάμε.
Γεια σας!
Πρέπει να φύγω. Δεν μπορώ να είμαι η επιτροπή υποδοχής.
-Γυρίζω πίσω. -Δεν μπορείς...
Γιατί όχι, να πάρει;
Γιατί θα γίνει της κολάσεως, εντάξει;
Θα μείνω να παριστάνω ότι όλα είναι καλά,
ενώ η σχέση μας διαλύεται;
Σε παρακαλώ.
Καλά, θα μείνω για το πάρτι,
μετά όμως φεύγω, κι εσύ μπορείς να μείνεις εδώ μέχρι...
Θεέ μου.
Μπορούμε επιτέλους να μπούμε μέσα; Δεν αντέχω άλλες χαιρετούρες.
-Έφυγαν; -Όχι.
-Άντε. -Εντάξει.
Όταν νοικιάζεις τον χώρο, σου φορτώνουν και το κέτερινγκ.
Δεν είναι ωραίο σχέδιο;
-Ναι, πράγματι! -Είναι πολύ απαλό.
Τα δοκάρια στον Πύργο 7 κατέρρευσαν διαγωνίως, έτσι;
-Όταν κάνεις κανονική κατεδάφιση... -Μάλιστα.
Θα περάσουμε την πύλη της αβύσσου;
-Γεια σας. -Γεια.
Έβλεπα τη σειρά σου με τις μάγισσες.
Και πώς σου φάνηκε;
Αυτά με τη σατανολατρεία και τον παγανισμό μπορούσαν να λείπουν.
Έπειτα, ένα πρωί, ξυπνάμε
και μία κυβέρνηση ελέγχει όλο τον κόσμο.
Σοβαρά; Έτσι λες;
Το μόνο εμπόδιο στην πώληση οχημάτων αναψυχής
είναι ότι θεωρούνται πολυτέλεια.
Εν μέρει αυτό οφείλεται στο όνομα.
"Αναψυχής". Άρα, προσπαθείς να πείσεις τον πελάτη,
όπως είπα, ότι είναι αναγκαία πολυτέλεια.
Έτσι τους κάνεις να τσιμπήσουν και τους φέρνεις στα νερά σου.
Με συγχωρείτε.
Είμαι πολύ περήφανη για όλα τα παιδιά μου.
Τις πωλήσεις, τις φιλανθρωπίες, τις καλλιτεχνικές εκδηλώσεις,
τη διδασκαλία... Όχι, Γκάσι, την ταινία σου.
Μην την ξεχνάμε αυτή.
Σίγουρα μου αρέσει η δημιουργία, αλλά η εκπαίδευση έχει κάτι το ευγενές.
Οι καθηγητές είναι ήρωες, όπως οι πυροσβέστες ή οι στρατιώτες.
Λοιπόν, ακούστε με όλοι.
Καταρχάς, ένα χειροκρότημα για τη Βικτόρια και τον Μαρκ Κρούκσανκ!
Για σκεφτείτε. Σαράντα χρόνια. Χωρίς πλάκα τώρα;
Υπάρχει όμως κάτι που δεν το γνωρίζουν πολλοί.
Η μαμά κι ο μπαμπάς δεν έκαναν μήνα του μέλιτος μετά τον γάμο.
-Δεν κάναμε. -Δεν πειράζει.
Ήθελαν να πάνε Χαβάη,
αλλά, όπως πάντα, έκαναν τη θυσία και έβαλαν τα λεφτά στον κουμπαρά,
για να προσφέρουν μια καλύτερη ζωή στην οικογένειά τους.
Λοιπόν, μαμά και μπαμπά,
πιστεύω ότι φτάνουν πια οι θυσίες.
Ως δώρο για την επέτειό σας, από εμένα,
την Κέλι, τη Νίνα και τον μελλοντικό εγγονό σας,
νομίζω ότι είναι πια καιρός να πείτε "αλόχα" στη Χαβάη.
-Ναι, θα πάτε Χαβάη. -Τι;
Μαμά και μπαμπά, ελάτε εδώ!
-Έχουμε κι ένα λέι. -Πλάκα κάνεις!
Όχι.
-Μα τι γίνεται; -Τους στέλνουν Χαβάη;
-Μήπως έχασα τίποτα μηνύματα; -Όχι.
Γλυκιά μου, ευχαριστώ.
-Τι στο καλό; -Καλά είσαι;
Απλώς... και για μένα έκπληξη ήταν.
Δεν σου το είχε πει;
Ζοριζόμαστε με το δάνειο, αλλά δεν πειράζει.
Κέλι! Έλα εδώ.
Με συγχωρείς.
Έλα εδώ, γλυκιά μου.
-Ποιος έχει τη φωτογραφική; -Τι άθλια παπούτσια.
Γελάνε και τ' αυτιά του.
-Το παράκανες, Κεν. -Πες, "Αλόχα".
-Πολύ ευγενικό, Κεν. -Το αξίζουν.
Ρε συ, πας καλά;
Τι; Απλώς ήθελα να είναι έκπληξη, κι έτσι...
Μας έκανες ρόμπα. Μπορούσαμε όλοι να συνεισφέρουμε.
Εσείς ξοδευτήκατε για το ταξίδι. Αυτό είναι το δώρο σας.
Εγώ ζω εδώ, γι' αυτό το έκανα. Γιατί να σας επιβαρύνω;
Είναι πολύ μεγάλο δώρο.
Έπρεπε να είχαμε κάνει ένα ομαδικό δώρο, ως παιδιά τους.
Όπως όταν τους πήραμε τη συνδρομή στο TiVo, με 13 δολάρια ο καθένας.
Μάλιστα.
Γκας, στήριξέ με. Είναι μια ωραία χειρονομία.
Ναι, είναι πολύ ευγενική. Αλλά τους καταλαβαίνω κι αυτούς.
-Αλήθεια; -Λιγάκι, ναι.
Εγώ νόμιζα ότι θα χαιρόσασταν που επιτέλους θα πάνε στη Χαβάη,
αλλά κάνετε λες κι αφορά εσάς.
-Θεέ μου. -Θεέ μου.
Είσαι μαλάκας, το ξέρεις;
Άντριου, δεν μιλάμε έτσι.
-Ντρου, κόφ' το. -Μα είναι μαλάκας!
Δεν μας είπε λέξη.
Και να θέλαμε, δεν μπορούσαμε να συνεισφέρουμε.
Δεν ήθελα να σας εκθέσω.
Έκπληξη ήταν.
Μην το κάνεις πάλι... Σταματήστε!
Μη σκάτε, μαμά και μπαμπά. Εμείς οι τρεις...
Κι εμείς τσοντάραμε για δώρο. Θα πληρώσουμε τα περιοδικά σας στην πτήση.
Μόνο στον πηγαιμό. Για την επιστροφή δεν έχουμε μία.
Σας πήραμε κι αυτή τη χαρτοπετσέτα.
Είναι η χρονιά της χαρτοπετσέτας, έτσι; Σαράντα χρόνια.
Ποιος είμαι;
Είμαι ένας γέρος, με άσπρα μαλλιά.
Σταματήστε το αλληλοφάγωμα.
Ακούγεστε σαν εμένα και τη Χίλαρι όταν έμαθε για τη Μόνικα.
Δεν ήξερα ότι ο Κεν θα έκανε αυτό το δώρο.
-Λοιπόν, δεν είχα δίκιο; -Τι;
Για την οικογένειά μου. Σου είπα ότι είναι τρελοί.
Είδες τι έκανε ο Γκας;
Κάθε φορά που στραβώνει το πράγμα, μετατρέπεται σε Τζέρι Σάινφελντ.
Έγινε εντελώς νευρωτικός μετά τη φάση με τον Ρίντλεϊ Σκοτ.
-Μιλάτε για το τρελό δώρο του Κεν; -Όχι, για τον Ρίντλεϊ Σκοτ.
-Μη. -Γιατί; Σιγά το πράγμα.
Καλά, δεν ξέρω τι σου έχει πει ο Γκας,
όμως, όταν πήγε στο Λος Άντζελες, μετρούσε πολύ.
-Τι; -Ναι.
-Αλήθεια; -Εντελώς.
Έγραψε ένα σενάριο που το διάβασαν οι πάντες
και βρήκε ανοιχτές τις πόρτες για αρκετούς σημαντικούς ανθρώπους.
-Μάλιστα. -Ναι. Ήταν τρελό.
Έπιασε δουλειά ως βοηθός του Ρίντλεϊ Σκοτ,
αλλά και για να φτιάξει διάφορα μαζί του. Το τρένο είχε μπει στις ράγες.
-Ναι, ήταν πολλά υποσχόμενος. -Ναι.
Μέχρι που...
Δεν ξέρω τι συνέβη, αλλά του είχε καρφωθεί η ιδέα
ότι η καριέρα του δεν προχωρούσε αρκετά γρήγορα.
Ενώ είχαν περάσει μόλις λίγοι μήνες.
Έτσι, έστειλε στον Ρίντλεϊ ένα μέιλ, λέγοντας,
"Θέλω να με παίρνεις πιο σοβαρά", και τα λοιπά και τα λοιπά.
-Ο Γκας το έκανε αυτό; -Ναι.
Δείχνει κότσια. Μου αρέσει.
Όμως, το μέιλ περιλάμβανε και μια μακριά συνομιλία του με τη μαμά μας,
που τον συμβούλευε για τη διατύπωση.
Τη ρωτούσε τι να γράψει στο μέιλ,
και όλα αυτά βρίσκονταν εκεί, με το μέιλ του πάνω-πάνω.
-Ήταν... ναι. -Ναι. Τόσο...
Και, φυσικά, ο Ρίντλεϊ το έστειλε σε όσους ήξερε.
Σκηνοθέτες, ατζέντηδες, μάνατζερ, στελέχη στούντιο. Και έλεγε,
"Κοιτάξτε τι μου έστειλε ο νεαρούλης βοηθός μου από τη μανούλα του".
Εσείς το είδατε το μέιλ;
-Ναι, ήταν χάλια. -Τραγικό.
Σε ένα σημείο λέει, "Ευχαριστώ, μαμάκα".
-Όπως σου τα λέω. -Όχι.
Η μαμά είναι λιώμα.
Θα της δώσω την τεκίλα μου, να δω πόσο κομμάτια θα γίνει.
Αν είναι δυνατόν!
Τι; Την τελευταία φορά που έγινε λιάρδα,
έριξε τον μπαμπά στην πισίνα των Ρασμούσεν. Τέλειο.
Δεν θες να δεις κάτι τέτοιο;
Πάω να πάρω λίγο γλυκό.
Όχι, δεν το θέλω. Είναι εντελώς θλιβερό.
-China Doll, Ντέιβιντ Μπόουι. -Πολύ καλά.
-Τελειώνω το γλυκό. -Καλά.
-Θες ένα ποτό; Όχι; -Όχι τώρα.
-Καλά. -Έι.
-Πώς πάει; Όλα καλά; -Τέλεια. Περνάω υπέροχα.
-Έλα να καθίσεις. -Όχι, αυτή τη θέση προτιμώ.
Μπορώ να τους βλέπω όλους. Να η Μίκι! Έι, Μίκι!
Έλα εδώ! Να το κορίτσι μου!
-Έλα εδώ. -Εντάξει.
Αυτό είναι το κορίτσι μου. Έλα εδώ.
Έρχεται.
Καμάρι μου εσύ.
Με τον Μαρκ αποφασίσαμε ότι είσαι η αγαπημένη μας.
-Μη μου πείτε. -Κι όμως.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας.
Από όλα τα κορίτσια που έχει φέρει σπίτι ο Γκας, είσαι το νούμερο ένα.
Αλήθεια, πολύ καλύτερη από την... Πώς τη λέγανε; Νάταλι.
-Νάταλι, σε πήραν τα σκάγια. -Η Νάταλι ήταν σκρόφα.
Ας το παραδεχτούμε.
Το καταλάβαινα, Γκάσι. Οι μαμάδες τα καταλαβαίνουν αυτά.
-Βικς, ας χαλαρώσουμε. -Ποια άλλη είχαμε;
-Ποια άλλη; Την Τερέζα. -Ναι.
-Δίκιο δεν έχω; -Δεν απαντάω.
Μου φαίνεται σαν υπεραπλούστευση.
Έλα τώρα. Το θέμα με την Τερέζα είναι ότι ήταν απλά βαρετή.
Της έλεγες, "Λοιπόν, από που είσαι;"
Κι εκείνη απαντούσε, "Λάνσινγκ". Ή κάτι τέτοιο. Κι αυτό ήταν όλο.
Από τον Άρη κατέβηκες, κοπελιά;
-Καταλαβαίνεις; -Καλά, ισχύει.
-Η Μίκι είναι η καλύτερη. -Το νούμερο ένα.
Έτσι. Να κοιτάξεις να την κρατήσεις.
-Να μην αφήσεις να σου φύγει. -Εντάξει.
-Δεν θα την αφήσω! -Καλά.
Ο μπαμπάς φεύγει. Να χαιρετήσουμε.
Ναι, πάμε να χαιρετήσουμε τον μπαμπά.
Συγγνώμη. Λυπάμαι πολύ.
-Φτάνει πια. -Έι.
Πού πας;
-Στο αεροδρόμιο. -Πού πας;
Πάω στο αεροδρόμιο!
Με φλόμωσες στα ψέματα. Έμαθα περί Ρίντλεϊ Σκοτ.
Άκου. Ήταν αργά τη νύχτα.
Δεν πρόσεχα τα μέιλ. Μπερδεύτηκα.
Έκανα προώθηση και μπερδεύτηκα!
Και γιατί να μη μου το πεις;
Δεν είναι ιστορία για να ρίξεις κάποια. Σε πρώτο ραντεβού, τι να πω;
"Έχε υπόψη ότι έγινα ρεντίκολο
-στο μισό..." -Δώσ' μου τα κλειδιά.
-Έτσι απλά, θα πάρεις... -Ναι.
Δώσε μου τα κλειδιά.
-Ευχαρ... -Όχι.
Είσαι σοβαρός;
-Δώσ' τα. -Δεν θέλω να...
-Δώσ' μου το κλειδί! -Σταμάτα.
Γκας.
Δεν με θεωρείς έτοιμη για μητέρα, αλλά φέρεσαι σαν μωρό.
Λες τόσα ψέματα, τρέχεις και κρύβεσαι, κρατάς μυστικά.
Ο αρραβώνας σου. Αυτό με τον Ρίντλεϊ Σκοτ.
Και λες στους γονείς σου ότι πας εκκλησία;
Το παρουσιάζεις χειρότερο απ' ό,τι είναι. Θέλω να είναι όλοι ευχαριστημένοι.
Εντάξει, λέω ψέματα, κρύβομαι λίγο.
Δεν το βρίσκω και τόσο τρομερό.
Είναι όλη σου η οικογένεια.
Κι η δική μου είναι σαλταρισμένη. Αλλά τα λέμε όλα.
Δεν ξέρεις τους δικούς μου. Δεν είναι μόνο αυτό που είδες.
Δεν μπορεί μέσα σε ένα διήμερο να τους έχεις βάλει ταμπέλες. Εντάξει;
Μπορεί το ότι δεν ήθελα να έρθεις να μην είχε σχέση μ' αυτούς.
Αλλά μ' εμένα;
-Ναι, μπορεί. -Έτσι λες;
Μπορεί να μην ήθελα εξαιτίας σου.
Όχι εξαιτίας της οικογένειάς μου, ούτε επειδή κρατάμε μυστικά. Ούτε για όποιο δράμα του Ευγένιου Ο' Νηλ μπορεί να έχεις στο μυαλό σου.
Καλά. Εντάξει.
Λοιπόν, φεύγω.
Φύγε. Δεν με νοιάζει.
Μπορείς τουλάχιστον να έρθεις μέσα και να τους χαιρετήσεις;
Βρες μια δικαιολογία, για να μη φανώ ηλίθιος.
Ναι, μπορώ να το κάνω αυτό.
Δώσ' μου ένα λεπτό, εντάξει;
Ακούστε με λίγο...
Δυστυχώς έχω κακά νέα. Η Μίκι πρέπει να φύγει
και να πάει αμέσως στο αεροδρόμιο.
Μα τι λες τώρα;
Ναι, κάτι προέκυψε στη δουλειά, και πρέπει να φύγω.
Βασικά, Μίκι, δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό.
Απλώς είναι ευγενική.
Είναι θυμωμένη μαζί μου, επειδή της λέω ψέματα
και της κρύβω πράγματα, όπως και από όλους εσάς.
Αλήθεια. Πράγματα για τα οποία ντρέπομαι.
Θυμάστε την ταινία που κάνω με την Άρια;
Έκανε πίσω.
Έκανε πίσω, και τώρα είμαι..
καταχρεωμένος.
Το μόνο που έχω από όλη την ιστορία είναι ένα δίλεπτο προωθητικό φιλμάκι.
-Δηλαδή, τι είναι αυτό; -Είναι...
ένα τίποτα.
Είναι...
Βασικά...
τίποτα.
Το θέμα είναι ότι τα έκανα μαντάρα με την Άρια.
Ειλικρινά, νομίζω ότι καταστρέφω κάθε ευκαιρία που μου παρουσιάζεται. Τα έκανα μαντάρα με τον Ρίντλεϊ Σκοτ, τον σκηνοθέτη του Ελευθερία στον Γκρεμό,
και ποτέ δεν θα γίνω σεναριογράφος στο Witchita.
Τη μία φορά που βρέθηκα στη σύσκεψη των σεναριογράφων,
βγήκα εκτός εαυτού και πέταξα το λάπτοπ μιας γυναίκας πάνω στο τραπέζι.
-Δεν το ήξερα αυτό. -Ούτε κι εγώ.
Ναι. Βασικά, δεν είναι κάτι πρωτοφανές.
Έχω σοβαρό θέμα διαχείρισης θυμού.
Τον περασμένο μήνα, καθώς οδηγούσα, το έχασα τελείως.
Έχασα τον έλεγχο του αυτοκινήτου, έκανα τετ-α-κε, χτύπησα άλλα αμάξια...
Δεν είπα τίποτα σε κανέναν.
Πέταξες τον υπολογιστή μιας γυναίκας;
Μαμά, μείνε συγκεντρωμένη,
γιατί σκοπεύω να συνεχίσω, εντάξει;
Δεν νομίζω ότι πιστεύω στον Θεό.
Όταν ήμουν εννιά, έκανα εμετό στην τσάντα της μαμάς.
Θυμάστε τη Νάταλι, την πρώην μου, έτσι δεν είναι;
Παρίστανε ότι με απατούσε, για να τη χωρίσω.
Δεν έπιασε, κι έτσι απλά με χώρισε αυτή.
Μπαμπά, δεν μου αρέσει ο αθλητισμός.
Προσποιούμαι, για να μπορούμε εμείς οι δύο να έχουμε ένα σημείο επαφής.
Δεν ξέρω. Βασικά αυτό που πάω να πω είναι ότι...
προσπαθώ. Προσπαθώ να σας ξεγελάσω όλους
και να σας κάνω να πιστέψετε ότι είμαι ο τέλειος γιος ή αδερφός, αλλά...
είμαι ένας αποτυχημένος.
Το μόνο ωραίο πράγμα που έχω είναι η σχέση μου με τη Μίκι.
Μα κι εκεί πάω να τα σκατώσω,
γιατί χθες βράδυ της είπα ότι δεν είναι έτοιμη για οικογένεια, όμως...
είχα άδικο.
Εγώ είμαι αυτός που δεν είναι έτοιμος.
Μου είναι πιο εύκολο να λέω,
"Η Μίκι είναι η τρελή. Εγώ είμαι ο υγιής".
Αλλά ο τρελός είμαι εγώ.
Καλά, λοιπόν. Γίναμε σοφότεροι. Να τελειώσουμε το μάζεμα, να πηγαίνουμε;
Ευχαριστώ, που...
-Συγγνώμη. Ήταν φριχτό. -Πλάκα κάνεις;
Ήταν φοβερό.
-Αλήθεια; -Ναι.
Κι εγώ είχα κάποιες έντονες κουβέντες με τους γονείς μου.
Αλλά ποτέ δεν ήμουν τόσο ειλικρινής. Έδειξες θάρρος. Ήθελε κότσια αυτό.
Αυτή τη στιγμή, νιώθω κομμάτια.
Τέλεια αίσθηση.
Να 'μαστε σπίτι.
Τελικά βάρυνε το κλίμα εκεί στο...
Χριστέ μου, πώς το είπαμε;
-Μπρούκινγκς. -Ναι, Μπρούκινγκς.
-Αλλά βγήκαμε ζωντανοί. -Αμέ.
Πες μου για το μέλλον μας.
Εντάξει.
Αρχίζουμε να συγκατοικούμε.
Μετά παίρνουμε έναν σκυλάκο.
-Μου αρέσει αυτό. Ένα μπιγκλ. -Ναι.
Και μετά πάμε σε σύμβουλο σχέσεων.
-Γινόμαστε σένιοι, σπιρτάτοι, δυνατοί. -Ναι. Και μετά...
Μετά παντρευόμαστε και κάνουμε παιδιά.
Ναι. Πολύ δημοφιλές στις μέρες μας.