NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Geldik işte!
SALON KİRALAMA
Bayağı geciktiniz.
Baban işte.
Kelly ile her şeyi hazırladık. Masa ve sandalyeler koyduk.
Rahatınıza bakın.
-Söylesen yardım ederdik. -Dedim ama dinlemedi...
Hayır! Seve seve yaptık. Bu da kim?
-Dur bakayım. Küçük Andy misin sen? -Evet.
-Nasıl gidiyor ufaklık? -Sonunda geldim. Ne haber?
Şık giyinmemişsin. Olsun.
Pekâlâ. Şimdi harika oldu.
-Tripod vermiştim. Getirdin mi? -Hayır. Aklım nerede?
-Dert değil. Arabamda var. -Tamam.
-Ben çekeyim. -Olmaz.
Yok, çekerim.
-Tamam. -Olmaz.
Gus'ın eskiden çıktığı kızın fotoğrafta olmasını istemezsiniz.
Tabii ki isteriz.
Yabancımız olarak değil tabii.
Bırak da çeksin.
40. seneniz kutlu olsun!
40. senemiz kutlu olsun!
-Tamam, çektim. -Oldu mu? Peki.
Harika. Güzel.
-Müzik açayım. -Sağ ol.
-Disko topu dedikleri bu muymuş? -Evet.
-Nereden aldın? -Çapı bir metre.
Dükkânda küçükleri vardı ama en büyüğünü aldım.
-Anladım. Sağ ol. -Sen de.
-Selam. -Ay!
Özür dilerim. Korkacağını biliyordum. Onu korkutacağım diyordum...
Ne istiyorsun?
Dün geceki sözlerim için özür dilemek istiyorum.
Los Angeles'a dönüyorum.
Ne?
Uçak saatlerine bakıyorum.
-Birkaç saate gidiyorum. -Hadi ama...
-Umarım patates salataları iyidir. -Hep güzel yapıyorlar.
-Gus! Bu sen misin? -Merhaba.
Senin Witchita dizini izliyoruz.
Korkutucu şeyler oluyor.
Beğenmenize sevindim.
Tanıştırayım. Kız arkadaşım Mickey.
-Bunlar da... -Merhaba.
...Pat amcam ile Jo yengem. Evet...
Peki madem... Herkes içeride, ben de birazdan gelirim.
Tamamdır.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Cidden gidiyor musun? Ayrılmakla tehdit edip gidecek misin?
Peki ama neden? Saçma bir kavga yüzünden mi?
Hâlâ anlamıyorsun. Saçma falan değildi.
Tutarsız olduğumu ve bir geleceğimiz olmadığını söyledin.
Tamam, dinle...
Bunu söylüyorsun ya,
sözlerimle ilgili belki bir yanlış anlama veya yanlış yorumlama
-olmuş olabilir... -Hayır.
T.S. Eliot şiirinden alıntı yapmadın Gus.
Yoruma gerek yoktu. Ne kastettiğini anladım.
Dinle, bu çok...
Saçmalık bu. Bu konuyu daha önce konuşmamıştık.
Şeyi bilmiyordum... Kahretsin! Ağzınıza sıçayım! Selam!
-Selam Gus! -Merhaba.
-Bu da kim?
Kız arkadaşım Mickey.
Kuzenim Lisa ve ailesi. Selam millet.
Mickey'yi Facebook'ta görmüştüm, yakından tanıyor gibiyim.
-Doğru tabii. -Gus, burada televizyon var mı?
Yok galiba. Kusura bakma.
-Hani vardı anne? -Yalan söyledin!
Yalan söylemedim. Gidelim.
Selam!
Gitmem lazım çünkü insanları karşılayacak durumda değilim.
-LA'e dönüyorum. -Dönemezsin...
Niye dönmeyeyim?
Çünkü buna katlanamam, anladın mı?
İlişkimiz bitiyor ama ben içeri gidip sorun yokmuş gibi davranacağım.
Rica ediyorum.
Peki, partiye kalacağım
ama sonra gidiyorum, sen de şeye kadar kalabilirsin...
İnanamıyorum.
İçeri girebilir miyiz? Bir kişiyi daha çekemeyeceğim.
-Gittiler mi? -Hayır.
-Yürü. -Tamam.
-Burayı kiralarsan yemeği onlar seçiyor. -Sahi mi?
Motifi güzel, değil mi?
-Hem de çok güzel. -Bu da epey yumuşakmış.
Yedinci kuledeki kirişler çaprazlama yıkılmıştı.
-Sıradan bir yıkım olsa... -Tamam.
Cehenneme adım atalım mı?
-Merhaba. -Selam.
Cadı dizini izledim.
Nasıl buldunuz?
Şeytana tapma ve paganizm olmasa daha iyi olabilirdi.
Bir sabah uyanıyoruz
ve dünyayı tek bir devlet yönetiyor.
Öyle mi dersin?
Karavan satışında en büyük engel
lüks tüketim gibi görülmesi.
Bu da adından kaynaklanıyor.
Eğlencelik olarak görüyorlar. Bu lüks tüketimin
bir gereklilik olduğuna onları inandırmalısın.
Onlara bu şekilde yem atıp oltaya getiriyorsun.
Tamam, izninizle.
Her çocuğumla ayrı gurur duyuyorum.
Bayilikler, hayır işleri, sanat gösterileri
ve öğretmenlik... Film de çekiyorsun Gus.
Unutma. Yönetmenlik de yapıyorum.
Yaratıcı işlere hayır demem ama eğitimin bir asaleti var.
Öğretmenler birer kahramandır, itfaiyeciler veya askerler gibi.
Pekâlâ, herkes dinlesin!
Öncelikle Victoria ve Mark Cruikshank için kocaman bir alkış alalım.
Dile kolay, 40 yıl olmuş.
Az buz değil.
Muhtemelen bunu çoğunuz bilmiyorsunuz
ama annemle babam evlendiğinde balayına çıkmamışlar.
Balayı olmamış.
-Üzgünüm. -Hawaii'ye gitmek istemişler
ama her zaman yaptıkları gibi çocuklarına daha iyisini sunmak için
fedakârlıkta bulunup tasarruf etmişler.
Anne, baba,
yeterince fedakârlıkta bulundunuz.
Benim, Kelly, Nina ve doğacak torununuzun
size vereceğimiz yıl dönümü hediyesi
Hawaii'ye "aloha" deme vaktinizin gelip çattığını söylemek olacak.
-Evet, Hawaii'ye gidiyorsunuz. -Ne?
İkiniz de buraya gelin!
-Kolyeleri takacağız. -Şaka olmalı.
Hayır. Bakın...
-Ne oluyor? -Onları Hawaii'ye mi yolluyor?
-Bir e-posta falan mı kaçırdım? -Hayır.
Canım benim. Teşekkür ederim.
-Ne bu şimdi? -İyi misin sen?
Bana da sürpriz oldu.
Sana söylemedi mi?
Sorun yok. Krediyi zar zor ödüyoruz ama önemli değil.
Kelly! Gelsene.
Çok üzüldüm.
Gelsene tatlım. Hadi...
-Kamera kimde? -Ayakkabıları çok zevksiz.
Bokunda boncuk buldu sanki.
-Çok abartmışsın Ken. -"Aloha" deyin.
-Çok düşüncelisin Ken. -Hak ediyorlar sonuçta.
Senin derdin ne?
Ne oldu ki? Sürpriz olmasını istemiştim...
Bizi kötü gösterdin. Destek olup ortaklaşa ödeyebilirdik.
Buraya gelirken para harcadınız. Sizin hediyeniz de bu.
Benim evim burada, hediyem de bu. Size yük olmak istemedim.
Çok büyük bir hediye.
Çocukları olarak ortaklaşa bir hediye vermeliydik.
TiVo bağlattığımızda olduğu gibi. Adam başı 13 dolar tutmuştu.
Pekâlâ...
Gus, yardım et. Niyetimi biliyorsun. İncelik yaptım.
Evet. Çok ince düşünmüşsün ama onlar da haksız değiller.
-Cidden mi? -Biraz haklılar.
Sonunda Hawaii'ye gidecekleri için sevinirsiniz diye düşünmüştüm
ama yine üste çıktınız.
-Çüş artık. -Pes yani.
Tam bir hödüksün.
Andrew, kabalaşmayalım.
-Drew, uzatma. -Ama gerçekten hödük.
Bize haber vermedi.
-İsteseydik bile destek olamazdık. -Sizi aptal yerine koymadım.
-Sürpriz yaptım. -Koydun ama.
Yine başlamayın! Kesin!
Şey.... Hiç merak etmeyin. Biz üçümüz de
ortak bir hediye aldık.
Uçaktaki dergi paranız bizden.
Ama sadece gidiş. Dönüşe paramız yetmez.
Size şu peçeteyi de aldık.
40. yıldaki çiftlere kâğıt peçete verilmez mi?
Kim varmış burada?
Saçlarına ak düşmüş bir ihtiyarım.
Bırakın artık itişip kakışmayı.
Monica'yı öğrenince Hillary ile ben de böyle atışmıştık.
Ken'in bu hediyeyi vereceğinden haberim yoktu.
40. YIL DÖNÜMÜNÜZ KUTLU OLSUN
-Haklı mıymışım? -Ne?
Ailemin manyak olduğunu söylemiştim.
Gus ne yaptı öyle?
İşler ne zaman boka sarsa birden Jerry Seinfeld'e dönüşüyor.
Ridley Scott olayından sonra sinir hastası olup çıktı.
-Konunuz Ken'in abartı hediyesi mi? -Hayır, Ridley Scott'ı anlatıyordum.
-Anlatma. -Niye? Büyük bir olay değil.
Gus sana ne kadarını anlattı, bilmiyorum
ama LA'e ilk gittiğinde el üstünde tutuluyordu.
-Ne? -Ciddiyim.
-Gerçekten mi? -Aynen.
Herkesin okuduğu bir senaryo yazdı
ve önemli insanlarla fiyakalı toplantılara girdi.
-Peki. -Herif yardırıyordu.
Ridley Scott'ın asistanı oldu
ama adamın projelerinde de sözü vardı. İşinde epey başarılıydı.
-Önü çok açıktı. -Evet.
Ta ki...
Ne oldu, bilmiyorum ama kariyerinin
yavaş ilerlediğini düşünmeye başladı.
İşe başlayalı daha birkaç ay olmuştu.
Ridley'ye şöyle bir e-posta gönderdi,
"Beni daha çok ciddiye almalısın." Ve bunun gibi şeyler.
-Gus mı gönderdi? -Evet.
Atak davranmış. Hoşuma gitti.
Ama o e-postada annemle olan konuşması da vardı,
neler yazması gerektiğini söylüyordu.
Neler söylemesi gerektiği hakkında anneme sorular soruyordu
ve konuşmanın tamamı o e-postanın altında duruyordu.
-Anlayacağın... -Evet. Yani...
Ridley de o e-postayı tanıdığı herkese yolladı.
Yönetmenlere, temsilcilere, menajerlere, stüdyo amirlerine. Sanki şunu diyordu,
"Bakın, küçük asistanım annesinden bana ne yollamış."
O e-postayı okudunuz mu?
-Evet, çok ağırdı. Öyle ki... -Feciydi.
Bir yerde "Sağ ol anneciğim." yazıyordu.
-Ciddiyim. -Olamaz.
Tanrım. Annem sarhoş oldu.
Kalan tekilamı da içirip ne kadar kayacağına bakacağım.
Hadi ama!
Ne var? Geçen sefer sarhoş olduğunda
babamı havuza itmişti. Harika bir andı.
Bunu görmek istemez misin?
Ben biraz pasta yiyeceğim.
Hayır, görmek istemem. Bunun gülünecek bir yanı yok.
-David Bowie'den "China Doll". -Aferin.
-Pastayı bitiriyorum. -Belli.
-İçki ister misin? -Şu anda istemiyorum.
Peki. Selam.
-Nasılsınız? Her şey yolunda mı? -Harika. Çok eğleniyorum.
-Şuraya otursana. -Böyle iyiyim. Burayı sevdim.
Herkesi görebiliyorum. Mickey de şurada! Merhaba Mickey!
Gel buraya! Çok seviyorum bu kızı!
-Gelsene. -Tamam.
Güzel kızım benim. Gel hadi.
Geliyor.
Mickey, çok tatlısın.
Mark ile karar verdik, en çok seni sevdik.
-Hayır. -Doğru.
Çok naziksiniz.
Gus'ın eve getirdiği kızlar arasında sen bir numarasın.
Şeyden çok daha iyi... Adı neydi? Natalie.
-Kapak olsun Natalie. -Natalie çok şirretti.
Artık bunu söyleyebiliriz.
Ben anlarım Gus. Anneler anlar.
-Tamam, uzatma hadi. -Başka kim vardı?
-Başka kim vardı? Theresa. -Evet.
-Yanlış mıyım? -Bilemiyorum.
Biraz fazla basite indirgedin sanki.
Yapma şimdi. Theresa çok sıkıcıydı.
Nereli olduğunu sorardın.
"Lansing." falan diye kestirip atardı.
Uzaylı falan olabilir mi?
-Anladınız mı? -Evet, haklısın.
-Mickey en iyisidir. -Bir numara.
Bir numara. Bu kızı kaçırma.
-Bu kız kaçmaz. -Kaçırmam.
-Hiç bırakmam! -Tamam. Babam gidiyor. Veda edelim.
Olur, babana veda edelim. Hadi bakalım.
Affedersin. Özür dilerim.
-Sikerler. -Dur.
Nereye?
-Havaalanına. -Nereye?
Havaalanına gidiyorum!
Bir sürü yalan söyledin. Ridley Scott'ı öğrendim.
Dinle. Gecenin bir körüydü.
E-postalarıma dikkat etmedim. Kafam karışmıştı.
-E-postaları yönlendirirken kafam karıştı! -Bana bunu niye anlatmadın?
Çok da övünülecek bir olay değil. İlk randevumuzda şunu diyemezdim,
"Koca ekibin önünde kendimi küçük düşürdüm,
-bilgin olsun..." -Anahtarları ver.
-Niye? Arabayı alıp... -Evet.
Anahtarları ver.
-Sağ ol... -Hayır.
Ciddi misin?
-Versene. -İstemiyorum...
-Anahtarı ver! -Kes şunu.
Gus.
Beni anne olmaya hazır görmüyor ama şımarık bir bebek gibi davranıyorsun.
Yalan söylüyor, kaçıyor, gizleniyor, sır saklıyorsun.
Nişanlanmış olman. Ridley Scott olayı. Ailene kiliseye gittiğini söylüyorsun.
Durumu fazla abartıyorsun. Tek isteğim, insanları mutlu etmek.
Bu yüzden yalan söyleyip sır saklıyorum. Devasa bir yanlış yaptığımı düşünmüyorum.
Ailen de böyle.
Bizimkiler manyaktır ama sır saklamayız.
Ailemi tanımıyorsun, tamam mı? Bu kadar basit değiller.
İki gün yanımızda yaşayıp ailemi çözmüşsün gibi konuşma.
Gelmeni istemememin nedeni belki de ben veya ailem değildi.
-Nedeni ben miyim? Bu mudur? -Belki de.
Getirmek istemememin nedeni belki de sendin,
benim yüzümden, ailem yüzünden veya sır sakladığımız için değil. Ya da artık kafanda nasıl bir senaryo yazıyorsan.
Peki. Anlaşıldı.
Ben gidiyorum.
Git. Bana ne?
İçeri girip insanlara veda eder misin?
Bir bahane uyduruver de aptal durumuna düşmeyeyim.
Olur, uydururum.
Önce biraz toparlanayım.
Herkes dinlesin.
Kötü haber, Mickey'nin hemen şimdi havaalanına gitmesi gerekiyor.
Niye?
İşimle ilgili acil bir durum çıktı, gitmem lazım.
Aslında Mickey, böyle söylemene gerek yok.
Kibarlık ediyor.
Bana kızgın çünkü ona yalan söyledim
ve hem ondan hem de sizden sır sakladım.
Utandığım veya çok rezil olduğum şeyleri size anlatmadım.
Hani Arya'yla çektiğim film vardı ya?
Filmi bıraktı.
Filmi tamamen bıraktı. Çok yüklü bir borcum oldu
ve artık gösterebileceğim tek şey iki dakikalık bir tanıtım videosu.
-Tanıtım videosu da nedir? -Aslında...
...hiçbir şey.
Gerçekten...
Sahiden de...
...koca bir sıfır.
Şunu diyorum, Arya konusunda çuvalladım.
Açıkçası ayağıma kadar gelen her iş fırsatında çuvalladım.
Ridley Scott konusunda, Liberty Down'ın yönetmeniyle...
...Witchita'da da yazar olamayacağım
çünkü bir keresinde yazarlar odasına davet edildim
ve sinir krizine girip bir kadının bilgisayarını fırlattım.
-Bunu bilmiyordum. -Ben de.
Resmen yere çaldım. Yeni bir haber değil.
Öfke kontrolü konusunda ciddi sıkıntılarım var.
Geçen ay arabayla giderken yine çileden çıktım
ve direksiyon hâkimiyetimi kaybedip döne döne birkaç arabaya bindirdim...
Bundan kimseye bahsetmedim.
Bir kadının bilgisayarını mı fırlattın?
Anne, hızıma ayak uydurmalısın
çünkü bitirene kadar susmayacağım, anladın mı?
Tanrı'ya inanmıyorum.
Dokuz yaşımdayken annemin çantasına kustum.
Eski sevgilim Natalie'yi hatırlıyor musunuz?
Ondan ayrılayım diye beni aldatmış gibi davrandı.
Ama ayrılmadım ve sonunda beni terk etti.
Spora meraklı değilim baba.
Severmiş gibi yapıyorum ki seninle konuşacak bir konumuz olsun.
Evet, galiba bu kadar. Demek istediğim...
Hepinizi kandırmaya çalışıyor,
kendimi mükemmel bir evlat veya kardeş gibi gösteriyorum...
...ama büyük bir arızayım.
Hayatımdaki iyi tek şey Mickey ile olan ilişkim.
Gerçi onu da mahvettim...
...çünkü dün gece aile kurmaya hazır olmadığını söyledim...
...ama yanıldım.
Aile kurmaya hazır olmayan benim.
Şunu demek kolayıma geldi,
"Manyak olan Mickey, aklı başında olan benim."
Ama asıl manyak benim.
Pekâlâ. Öğrendiğimiz iyi oldu. Temizliği bitirip eve gidebilir miyiz?
Peki. Sağ olun. Ben...
-Üzgünüm. Sıçıp sıvadım. -Şaka mı bu?
Süperdin.
-Sahiden mi? -Evet.
Kendi ailemle ateşli tartışmalarım olmuştu.
Hiç senin kadar dürüst olamadım. Bunu yapmak cesaret ister.
Şu anda boku yemiş gibiyim.
SPRINGWOOD DAİRELERİ
Bunun gibisi yok.
Ev.
Orada işler zıvanadan çıktı...
Neydi adı?
-Brookings. -Brookings'te. Evet.
-Ama ölmeden dönebildik. -Doğru. Büyük başarı.
Geleceğimizi anlat.
Peki.
Birlikte eve çıkıyoruz.
Sonra ufak bir köpek alıyoruz.
-Bu fikri sevdim. Bir av köpeği. -Olur.
Sonra çift terapisine gidiyoruz.
-İyice güçleniyoruz. -Evet. Sonra da...
Sonra evleniyoruz ve bebeklerimiz oluyor.
İşte bu. Bu dönemde çok popüler.