Witamy w BEVERLY HILLS
Co myślisz o GT?
Wolę Q4.
Lepszy promień skrętu.
PARKINGOWY
Miłego dnia.
Kobra, USŁUGI PARKINGOWE
Moje okulary!
Parkingowy
Nie, nie nie, Frank.
Mój klient nie przekroczy pięciu!
- Słuchaj, sześć milionów to zupełnie… - Mówiłem pięć!
- Jesteśmy warci sześć. - Nie przerywaj!
AGENT NIERUCHOMOŚCI RONNIE ZAWSZE CI POMOŻE!
To przedsięwzięcie zapewni przystępne ceny mieszkań,
przestrzeń handlową, setki miejsc pracy.
Dobrze płatne, ekologiczne prace.
Razem z moją żoną i radnym Garcią,
jesteśmy dumnymi partnerami
wspaniałych ludzi tej społeczności.
Twoje nazwisko będzie w całym mieście.
Sen Nocy Letniej
Na razie, Marco. Do jutra nauczę się moich kwestii.
- Pa, Sofio. - Pa.
Nic nie mów.
Nic nie mówiłem.
Mam prawo się uśmiechać.
Jedź.
Panie Kim, wszystko w porządku?
Tak, toaleta dobrze spłukać.
- Hej, babciu. - Cześć, kochanie.
Mamo.
Co ty spłukałaś w toalecie?
Właściciel był tu już trzy raz w tym tygodniu.
To stary budynek.
Co on wie o hydraulice?
Zatrudnij fachowca.
Porozmawiam z nim.
Nie!
Synu, posłuchaj…
Wolę, abyś dowiedział się ode mnie.
Pan Kim i ja…
- Jesteśmy kochankami. - Co?
Pan Kim?
Mamo, nie opowiadaj mi o tym.
Myślisz, że czemu się tak uśmiecham?
Mamo! Na Boga!
Czemu on? Nie zna hiszpańskiego!
A ty koreańskiego!
Żadne z was nie zna angielskiego.
Mamy głębokie porozumienie.
Nie każ mi o tym myśleć!
Wszyscy mamy potrzeby.
Więc toaleta się nie zepsuła?
Ani pralka?
Ani…
Wszystko jest w porządku.
Budynek nie jest taki stary.
Pan Kim też nie.
Cheeseburger i frytki. Kanapka z indykiem i sałatka.
O czymś zapomniałam, tylko o czym?
- Kwestia! - Jeszcze raz.
Co za głupota…
Tego nawet nie będzie w filmie. Możesz przestać?
Jutro impreza na koniec.
Chcesz, bym cię z niej wykręciła.
- Właśnie. - A Variety potrzebuje chwili.
Już jestem spóźniona. Za tydzień.
Nie jedź przez Olympic, tam jest mnóstwo paparazzi.
Drugi raz złapałem Lady Gagę. Dostałem za to 500 dolców.
Tylko tyle? U mnie minimum to 750.
U mnie też.
Czy to ktoś ważny?
Nie, to nikt.
Boże, brakowało mi tej bluzy.
Nienawidzę, że mnie to tak podnieca.
Rozmawiałam z jedną z nauczycielek.
Też przechodzi przez rozwód…
Nie rozwodzę się. Jesteśmy w separacji.
Przyda się świeca w łazience, a przynajmniej spray.
Cochino! Powiesz mojemu bratu, jak ładna jest nowa nauczycielka muzyki?
Jest w porządku. Całkiem przeciętna. Twoja liga.
Nie uważasz, że ładna?
Wiesz, kto jest ładny? Babka z siłowni.
Z tym gwizdkiem?
Co?
- Co? - Naprawdę spotykasz się z panem Kim?
Też będziesz mnie oceniać?
Czy ja krytykowałam twój wybór męża?
Teściowo, wciąż tu jestem!
Aż się boję!
Zaczniesz?
Przepraszam, że tak wcześnie. Za dużo nas było w pracy.
Zostań na kolację.
Robimy carne asada.
Dzięki, ale powinnam już iść.
- Marco, zabierz swoje rzeczy. - Idę.
Wszystko gra? Wyglądasz na zmartwioną.
Nie, wszystko w porządku.
Bank odmówił mi pożyczki. Muszę na rok przerwać szkołę.
- Dlaczego? - Bo…
Jak mój samochód się zepsuł,
zaczęłam zalegać z płatnościami.
Zostały mi tylko dwa semestry.
Ile potrzebujesz? Mam oszczędności.
Chcą 12 850 $. Masz tyle pod ręką?
Mogę znaleźć drugą pracę. Damy radę.
To nie twój problem.
Chcę, aby był mój.
Tak.
Przykro mi, ale zaczęłam się z kimś spotykać.
Co? Z kim?
Ma na imię Ronnie. To agent nieruchomości.
Agent Ronnie?
Ten z ławek na przystankach?
- Jest dla mnie miły. - A ja nie?
Daj spokój, nie kłóćmy się o to.
Abuelita nie ma już leków.
Tía mówi, że jeśli znowu dostanie zawału, odpowiesz przed Dziewicą Maryją.
Robi się religijna, kiedy jest wkurzona. Powodzenia, tato.
Chodźmy, mijo.
Jadłeś?
- Jak było w pracy? - Dobrze.
To zmieniło moje życie.
Często ćwiczę Pilates.
Kto to?
Czy to Kathryn?
Nieważne.
Mamy dwie godziny dla siebie. Odetnijmy się od świata.
Dobrze.
Nie mogę.
- Czego nie możesz? - Nie mogę.
Nawet nie spojrzałem.
Muszę iść. Wyjechać.
Nie, nie rób tego. Zostań, proszę.
Zamówię następną butelkę.
Wiesz, ilu osobom powiedziałam o nas?
Jednej. Mojej asystentce.
- Myślisz, że jak się czuję? - Jestem wzorem dla dziewczynek.
Otworzyłam firmę, żeby opowiadać historie innych kobiet.
Sam mi tak radziłeś.
- Wierzę w ciebie. - Jak mam to wyjaśnić?
„Przykro mi, ale sypiam z czyimś mężem.
Używając ksywek wymykam się na tajne spotkania
jak jakiś zdzirowaty szpieg”.
Jak to wyjaśnisz?
Nie wiem, może im powiesz,
że mnie kochasz?
Kocham cię.
- Bardzo, ale… - Wiem, też cię kocham.
Wszystko jest przeciwko nam. Wiesz o tym.
Miałem powiedzieć Kathryn, że odchodzę.
- Wiem. - Przygotowałem przemowę.
Miało być dobrze, ale wtedy umarła jej mama.
Mama umarła, a ona dostała depresji.
Sytuacja była trudna.
Czekam, aż poczuje się lepiej,
wtedy jej powiem.
Wiesz, że minął rok?
Dosłownie.
Dziś jest nasza rocznica. Jeśli nie jesteś zła, mam prezenty.
Kurwa.
Dobrze.
Mam też błyskotki, ale to mi się najbardziej podoba.
To dziennik Bette Davis z czasu, gdy kręciła Trzy Kamelie.
Po tym filmie się w niej zakochałam.
- Tak. - Skąd wiedziałeś?
Słucham cię.
I sprawdziłem kilka rzeczy.
Podoba ci się?
Jest idealny.
Żegnaj, Vincent.
Żegnaj, Vin…
Dobra.
Potrzebuję trochę czasu.
APTEKA OTWARTE
Nie łapię. Wczoraj tyle się tu działo.
Rocky mówi, że w Chateau też nic.
Mam dość.
- Nie wychodź od frontu. - Nie idź za mną.
- Jesteś lekkomyślna. - Jesteś lekkomyślny.
Nie idź za mną!
Dave?
- Billie Jean King? - Tak.
AGENT NIERUCHOMOŚCI RONNIE
- O kurczę! - Co…
- Wszystko w porządku? - Tak, jestem tylko zażenowany.
Nigdy nie uderzył mnie zaparkowany samochód.
Co jest? To samochód mojej mamy!
- Przepraszam, zapłacę za szkody. - Ludzie patrzą.
Nie ma żadnych szkód. Ani rys. Pięć gwiazdek.
Super.
- Możemy iść na górę? - On potrzebuje naszej pomocy.
- Nie martwcie się. - Widzisz, chodź do środka.
- Na pewno? - Chcę iść do domu.
Ty…
Zadzwoń po rozwodzie.
Och, kochanie.
Jestem wykończona.
Idę spać.
Ty też powinieneś.
Dziękuję za lekarstwo.
Naprawdę zagrażasz bezpieczeństwu.
Dorzucę kilka światełek, abyś był widoczny na ulicy.
Hej, Lu.
Przynieś mi…
Jedno światełko.
Twój hiszpański jest okropny.
- Jest tak dobry jak twój angielski. - Chciałabyś.
Uczy się wieczorami,
ale nawet całe dni nauki by nic nie dały.
Mój hiszpański jest źródłem wstydu.
Dzięki za potwierdzenie przy mojej córce.
Jasne.
Wiesz, że chcą nas wykopać?
Deweloper kupił całą przecznicę.
Dupek.
Po 15 latach chcą nas wyeliminować.
Wszystkich. Mam nadzieję, że lubisz bary sokowe i spinning.
Zastąpią twój sklep z rowerami takimi, które nigdzie nie pojadą?
Tak.
Wiesz co?
W przyszłym tygodniu jest spotkanie rady miasta.
RATUJMY PICO UNION
- Musimy zapełnić salę, dobrze? - Tak, jasne.
Ten wąs.
Wiem, że jestem trudna.
Może przesadziłam? Może powinnam do niego zadzwonić.
Nie ma kogoś innego, kto cię lepiej zna, z kim mogłabyś porozmawiać?
Na przykład Jennifer Lawrence. Nie przyjaźnicie się?
Grałyśmy razem w filmie.
Grałyśmy najlepsze przyjaciółki.
Chyba nawet mnie nie lubiła.
A twoja mama? Znowu dzwoniła.
Była pijaczką. Naciągnęła mnie.
Zeznawałam przeciwko niej w sądzie. Poszła siedzieć.
Nie czytałaś o mnie?
Teraz poczytam.
Vanity Fair. Strona 32. 2018.
Całkiem niezły artykuł.
Znaczy, dołujący, ale dający nadzieję.
Ja jestem źródłem związanym z rodziną.
Co? Nie. Nie.
Nie!
ALLAN PRZYŁAPANA Z MILIARDEREM
- Jak to wyjaśnisz? - To bzdura.
W życiu nie spotkałem tej kobiety.
Odprowadzałem radnego do samochodu, a czy ją zauważyłem?
Może. Było tam wielu celebrytów.
Ale byli też Lakersi i to mnie najbardziej cieszyło.
Piszą, że mieliście schadzkę.
Nigdy nie zamieniłem z nią słowa.
Zobacz sama.
Popatrz przez chwilę na zdjęcie. Spójrz.
Jasne, to na pewno ja, ale kim jest ten drugi?
- Ten facet? - Była z tym facetem.
Była z tym facetem?
Z nim. To oni się kłócili.
Była cała afera.
Wszyscy na to patrzyliśmy…
To było naprawdę żenujące.
Dobrze.
Myślisz, że jestem naprawdę głupia.
Nie myślę tak, nigdy bym cię nie nazwał głupią.
To prasa, rozumiesz?
Oni zawsze coś pokręcą. Wiesz o tym.
Chcę ci wierzyć.
Możesz. Zawsze możesz mi wierzyć.
Posłuchaj…
wiem, że popełniłem błędy w przeszłości,
ale jestem szczęśliwy i nigdy bym tego nie zepsuł.
Tak bym chciał z tobą o tym pogadać.
Ale nie mogę.
Kocham cię.
Z samochodu zadzwonię do prawnika, winni są nam przeprosiny.
Premiera Earhart za kilka dni!
To nie może wyciec.
Leci właśnie do Londynu na bar micwę siostrzeńca.
Dlaczego…
Niech zadzwoni po wylądowaniu! Potrzebuję mojej rzeczniczki.
- Mówi, żebyś nie panikowała. - Jasne, że panikuję!
Mam atak paniki!
Ludzie są ostatnio bardzo oceniający.
Nie wystarczy bycie dobrą aktorką, masz też być dobrym człowiekiem.
- Gdzie są moje leki? - Lewa dolna. Obok aparatu na zęby.
Przewiduj moje potrzeby.
Trzy studia interesują się tą firmą,
czekając na wyniki box office.
Jeśli film okaże się klapą, wszystko się skończy.
Dni spa, obozy jogi, darmowa woda. Wszystko!
Czemu to się nie otwiera?
Rozwiedzie się ze mną.
Stracę firmę. Wykluczy mnie razem z ojcem.
Jesteś moim prawnikiem, napraw to.
Możemy zbudować wehikuł czasu, żebyś podjął lepsze decyzje.
Płacę ci, żebyś mnie nie oceniał.
Gdybym miał kilka tygodni, może wykupiłbym udziały
- przez inną firmę… - Nie mam czasu.
Może masz.
A co jeśli znajdziemy drugiego faceta ze zdjęcia
i namówimy go, by z Olivią udawali parę?
Głupi pomysł. Mów dalej.
Musieliby tylko pokazać się publicznie, dać sobie zrobić parę zdjęć,
i zanim się zorientujesz, kłamstwo stanie się prawdą.
Lubię, gdy kłamstwa stają się prawdą.
Dobra. Odwołuję spotkanie o 14.00.
Przykuj się do prysznica na powietrzu.
Raz próbowałem z żoną tak rozmawiać.
Nie poszło dobrze.
Dalej, bądź seksowna.
- O, tak? Powiedz więcej, skarbie. - Halo?
MISIEK
Powiedz, jak bardzo tego chcesz.
Przykro mi, jestem tylko parkingowym.
Parkingowy? A ja jestem bogata i napalona. Co ze mną zrobisz?
- Powiedz mi. - Proszę czekać.
Halo?
Miłego dnia, Gordonie.
Klucze muszą być czyste…
Brudne, jak ich dotykasz…
Zgadnijcie, co się właśnie stało.
- Byłem w aucie… - Kupisz mi rękawiczki?
Po co?
Przed chwilą w samochodzie…
Opowiem później.
Witamy w Kobrze.
Zapomniał pan czegoś?
Pan Antonio Flores?
Olivia Allan umówi się ze mną?
- Zgadza się. - Ta znana aktorka?
- Tak. - Ta piękna?
Tak. Pójdziecie na kilka randek.
Ze mną?
Zgadza się. Będzie udawać, że jest w panu zakochana.
Zakochana, to znaczy…
- Z przytulaniem? - Tak, pewnie z całowaniem też.
Z całowaniem?
I…
Ile mam zapłacić?
To my płacimy panu.
Benny pana do tego namówił?
Gdzie on jest?
Jest pan jednym z jego przyjaciół ze sklepu?
Nabraliście mnie.
Pracuję dla miliardera.
Desperacko potrzebujemy pana pomocy.
Może pan podać cenę.
12 850 $?
Też mnie zaskoczyła ta dokładność.
Twoja kolej.
Z Olivią nie pójdzie tak łatwo.
- Zrobię to. - Serio?
Jak nam się uda to będzie wielka rzecz.
Prasa to łyknie. Zaraz o nas zapomną.
Dobre.
Wiedziałem, że mnie kochałaś i to dla mnie zrobisz.
Nie robię tego dla ciebie, tylko dla Amelii Earhart.
A teraz opowiedz mi o mężczyźnie z fotografii.
Antonio Miguel Flores. 47 lat. Mieszka z mamą.
320 $ w banku, choć ma świetną zdolność kredytową.
Rzadkie połączenie.
Nie ma mowy, żeby spotykała się z kimś, kto parkuje samochody.
Już długo jestem w tej grze i widziałem dziwniejsze pary.
O wiele dziwniejsze.
Szczerze mówiąc,
wciąż podziwiam jego zdolność kredytową.
Halo.
Proszę spojrzeć w lusterko. Jedzie Crown Victoria.
Ktoś mnie śledzi?
Kocham cię, skarbie. Świetnie ci idzie.
To Stegman, były policjant. Pracuje dla pani Royce.
Weź trzy głębokie oddechy.
- Skąd wiemy? - Patrzymy kiedy patrzą.
Facet w Subaru dwa auta za tobą to Kapoor. Pracuje dla nas.
Jestem twoim synem, to nie mo…
Tato, nie odzywaj się. Tato?
Pracuję. Muszę kończyć. Właśnie dlatego chodzę na terapię!
Twoja siostra chce, żebyś dał szansę nauczycielce muzyki.
Może powinienem.
To z ich wyjazdu do Lake Arrowhead.
Ma figurę gruszki, ale za to ładne łokcie.
Za ładna dla Tony'ego.
Ten facet to ogier!
Od jednego do dziesięciu, dałbym mu trzy.
To hojna ocena.
Nasza praca też nie robi wrażenia na paniach.
Żaden z niego Brad Pitt.
Jest trochę chudy,
nie ma tyłka,
no i…
Włosy takie średnie…
Ale…
Nie, nie ma dla niego nadziei.
- Dzień dobry. - Cześć.
- Bilet? - Ja tylko na chwilę.
Co, do cholery?
Cześć.
Musisz być szefem Antonia, wiele o tobie słyszałam.
Mogę go ukraść na lunch?
Jesteś kochany. Dziękuję.
Chodźmy.
Co tu się dzieje?
To nowa sytuacja, nie chcemy etykietek.
Masz bardzo czysty samochód.
Jest mi strasznie głupio, że cię w to wplątałam.
Nie musimy rozmawiać, jeśli nie…
Nie, po prostu dużo można powiedzieć o człowieku po tym,
czy szanuje swój samochód.
Moja asystentka się nim zajmuje.
Robi dobrą robotę.
Wszystko gotowe, moja rzeczniczka dała cynk paparazzi.
Będą paparazzi?
Przecież o to chodzi.
Nie lubię nawet rodzinnych zdjęć.
Musisz tylko wejść do restauracji i zejść ze mną lunch.
Parkuję samochody dla ludzi takich jak ty.
Mógłbym być twoim ojcem.
Myślisz, że ktoś uwierzy, że się spotykamy?
Tylko jeśli przestaniesz się pocić. Wytrzyj się!
- Zdejmij swoje ubranie służbowe. - Tak.
Trzymasz się?
Trzymam się.
Dobrze.
Do dzieła.
Olivio, tutaj!
Olivio, tutaj, tutaj!
Witamy w Le Bilboquet.
Kto to? Ktoś znany?
Nigdy go nie widziałem. Co z Vincentem Roycem?
Nigdy nie poznałam pana Royce'a. To mój chłopak, Antonio.
Antonio, jesteś aktorem?
- Jest parkingowym. - Nie, serio?
Nie chcę spotykać się z aktorami, to za dużo wysiłku.
Naprawdę parkingowy?
Tak, pracuję w Kobrze.
Super!
Dziękuję, bez komentarza.
Tutaj, tutaj, tutaj, jeszcze jedno.
- Hej. - Świetna w filmie o psie.
- Dziękuję. - To był pani pies?
- Cześć. - Moja nastoletnia córka panią kocha.
- Dziękuję. - To ty!
Olivio, jeszcze jedno?
Wszyscy na nas patrzą.
- Nie podoba mi się to. - Przywykniesz.
Nie mają dość?
Mają dość tylko gdy nie chcą więcej.
Możesz coś powiedzieć? Będę się głośno śmiać.
Nie rozumiem.
Co on powiedział?
Zawsze wykorzystują zdjęcia uśmiechu.
Panno Allan, mogę przyjąć zamówienie?
Wezmę małą sałatkę,
z vinaigrette, ale balsamiczny jako dodatek.
- Jasne. - Dzięki, Bill.
Proszę pana?
Co to jest…
Macie tu hamburgery?
Możemy dla pana przygotować. Jakie pan lubi?
Poproszę z sałatą i pomidorem.
Mówię o mięsie.
Na bułce, pod sałatą i pomidorem.
Jak je przyrządzić?
Mocno wypiec. Aż do końca.
Bardzo dobrze.
Dziękuję.
Może nie mów za dużo.
Dobrze.
Pójdę umyć ręce, dotykam dużo kluczy.
Tak.
Przepraszam, mogę prosić o wodę?
Nie jestem…
Czekam od kilku minut.
Proszę.
Więc zadzwoniłam, ale nie oddzwoniła.
Przepraszam? Dolewka.
Super, ja też poproszę.
Przepraszam, może pan to zrobić?
Tutaj.
Hej! Woda.
Tylko tyle jesz?
Mam premierę w sobotę.
Sukienka będzie wszystko podkreślać,
więc to mój ostatni posiłek nie będący sokiem.
To zdrowe?
Nie. A właśnie, będziesz mi towarzyszył.
Podczas premiery w Hollywood?
Tak, jeśli nas razem zobaczą na czerwonym dywanie,
skończą się wszystkie plotki o mnie i Vincencie.
To znaczy, że muszę założyć smoking?
Moi ludzie się tym zajmą.
Jesteś pewna?
Mój kuzyn, Chucho, ma wypożyczalnię smokingów.
Nie chcę obrażać Chucho, ale pozwól moim ludziom się tym zająć.
Da mi dobrą zniżkę.
Pewnie da mi buty za darmo.
Jak bardzo jesteśmy przywiązani do wąsów?
Nie podobają ci się?
Nikomu się nie podobają.
Jeszcze raz dzięki za lunch.
- Stary, jesteś sławny! - Już?
„AKTORKA I PARKINGOWY”
ALLAN ZAKOCHANA!
Kopciuszek na odwrót.
Jesteś legendą! A ja zapiszę się w historii jako najlepszy przyjaciel.
Uprawialiście seks?
Nie, lepiej mi nie mów.
- Nie chcę wiedzieć. - Dobrze.
Uprawiasz seks…
Uprawiasz z nią seks, draniu.
Wiem, że to robicie. Powiedz mi!
- Nie wiem, co chcesz usłyszeć. - Niczego nie chcę usłyszeć.
Nie wkładaj ręki do ognia, bo się sparzysz.
Białym nie podoba się, gdy chodzimy z ich kobietami.
Jak cię z taką zobaczą, zaczną pytać…
I nas deportują!
Jestem legalnym obywatelem Ameryki.
- Tak? - Ty nie?
Jasne, że tak.
Co takiego zabawnego powiedziałeś?
Nigdy mnie nie rozbawiłeś. Ani razu.
Zróbmy selfie.
Może mógłby mu pomóc młody, kobiecy głos.
- Panno Allan! - Nie mówię…
- Wymieniłem filtr. - Dziękuję.
- Wszystko gra. - Ja to wezmę.
Tak sobie myślałem, że jeśli nie wyjdzie z parkingowym,
jeśli będzie pani chciała zmiany na lepsze, mój numer jest na rachunku.
Dobrego wieczoru.
Działa.
Wiedziałeś o tym?
Cała szkoła wie. Nie miałem pojęcia, że tata tak potrafi.
Nie potrafi.
Zupełnie, totalnie nie potrafi.
- A nawet gorzej. - Słuchaj, zawsze będziesz moją mamą,
ale jeśli zostanie moją macochą, będę zachwycony.
Aktor potrzebuje być wśród aktorów.
Tak bardzo cię przepraszam, zachowywałam się jak wariatka.
Nie, przestań.
Jest mi tylko bardzo przykro, że musiałaś przez to przejść.
To musiała być prawdziwa huśtawka emocjonalna.
Jesteś uroczy, tak bardzo cię kocham.
To ja bardzo cię kocham.
Muszę lecieć, zobaczymy się w domu, dobrze?
- Całuję! - Całuję.
- Co masz? - Wygląda dobrze, proszę pani.
Panna Allan zabiera Meksykanina na premierę.
Coś tu się nie zgadza.
Ja to zrobię!
Nie przejmuj się,
jestem parkingowym.
Ile kosztuje Snickers?
Są za darmo.
A M&Ms-y?
Wszystko za darmo, stary.
Lubisz muzykę?
Tak.
Masz coś Pepe Aguilar?
To ci się bardziej spodoba.
Dobrze.
Wyglądasz ślicznie.
Dziękuję, to praca zespołu ludzi, która zajęła 12 godzin.
Dobrze wyglądasz, to zadziała.
Jasne, że leżę. Chcę uniknąć zmarszczek.
Jak pierwsze recenzje?
Nie mów mi. Nie chcę wiedzieć, chyba że są super.
- Są… - Nie mów mi.
Nie chcę wiedzieć, chyba, że są wybitne.
- Są… - Przymknij się. Nic nie mów.
- Nie chcę wiedzieć. - Szampana?
- Czy to Antonio? Jest z tobą? - Tak, jest tutaj.
- Martwię się, co powie. - To rzeczniczka.
Martwi się, że powiesz coś głupiego.
Ja też. Bardzo się denerwuję.
Pocę się, patrz.
O Jezu.
Możesz z nim pogadać i zabronić mu się pocić?
Cześć, jestem Antonio.
Spróbuj nic nie mówić, będą skupieni głównie na Olivii.
Nie chcę nic mówić.
Ale jeśli musisz, powiedz coś w stylu,
że chcesz wspierać Olivię w jej wielkiej chwili.
Wspierać Olivię. Jej wielka chwila.
- Dobrze. - O nie.
Jestem… „Jestem tu”. Czy: „Ja jestem tu?”.
Chcę wspierać Olivię w jej wielkiej chwili. W jej wielkiej…
Chcę wspierać Olivię? W jej wielkiej chwili? Chcę…
ŚWIATOWA PREMIERA EARHART
Proszę, podpisz zdjęcie!
Podpisz moje zdjęcia!
Tutaj!
Kochamy cię!
Olivio, tutaj, tutaj!
Tutaj, tutaj!
OCHRONA
Olivio, tutaj, tutaj!
Tędy.
Olivio, tutaj!
Ramiona do tyłu, plecy proste, uśmiech.
Wyglądaj naturalnie, jakbyś patrzył w lustro. Idziemy.
Oto ulubieńcy Ameryki.
Prezentuj etykiety, nie chcę potem telefonów z pretensjami.
Chodźmy, sępy czekają.
Jeszcze jedno zdjęcie.
Mój syn jest w telewizji!
Jaki przystojniak!
Patrzcie, jak wujek elegancko wygląda!
Elegancki jak jego mama!
Słyszałam, że masz sukienkę od Galvan. Wyglądasz oszałamiająco.
Bardzo dziękuję.
Antonio, to twoja pierwsza premiera?
Znaczy, czyż to nie ekscytujące?
Co z nim? Co to za głupia mina?
Czemu mówisz do mnie po hiszpańsku? Nic nie rozumiem.
Rozumiesz ją?
Nie mam pojęcia, co mówicie.
Nowy film, nowy partner, nowa firma.
- To dla ciebie ważny rok. - Antonio.
Dziękuję. Tak, to znaczy…
- To zaszczyt… - Antonio.
Parę słów dla Despierta América?
Dla Latynosów!
- …o niezwykłej kobiecie. - Hej.
Jesteś Raúl González.
Moja mama zawsze ogląda twój program.
To świetnie. Powiedz, co masz dziś na sobie.
Smoking.
Ale czyj?
Mój.
To prezent.
Wszystko zaczęło się od mojej praprababki,
która była zafascynowana lotnictwem i samolotami.
Pytam o to,
czy jest od słynnego projektanta?
Nie, jest mój.
Zwykle pożyczam, ale ten jest mój.
Chciałam to zgłębić…
Kto cię ubrał?
Nikt.
Sąsiad pomógł z muszką,
ale ubrałem się sam.
- Cześć. - Olivia.
Kilka słów dla Despierta América.
Co chciałabyś powiedzieć? Ubrałaś go?
Bardzo dziękuję, a teraz idziemy zobaczyć film.
Chucho, przepraszam za smoking!
Co, kur…?
Wiem, że niczego nie chciałaś, ale przyniosłem trochę na wszelki wypadek.
Są za darmo.
Mam złe przeczucie, Meeley.
Coś nie jest w porządku.
Pamiętasz targ w Iowa,
gdy zobaczyłam mój pierwszy samolot?
Zniszczony stary gruchot, do którego bałam się wsiąść.
Ale wzięłaś mnie za rękę i poleciałyśmy razem.
Bądź ze mną i dziś, gdy będę lecieć nad Pacyfikiem.
Jesteś super, mamo.
Wyglądasz świetnie, chodźmy.
To wasz stolik, podać coś?
Wielką pizzę, umieram z głodu. Nie chcę żadnych przekąsek.
- Już zamówiona. - Widzisz? Przewidujesz.
Antonio, podać ci coś?
Jestem tu, by wspierać Olivię w ważnej chwili.
Miło.
Gdzie to było na czerwonym dywanie?
Nie jest brzydki, ale coś mi umyka.
Najlepsi kochankowie w historii nie byli atrakcyjni.
Casanova był brzydki, ale za to w łóżku legenda.
Musimy tu zostać przez 20 minut, a potem…
- O Boże. - Co?
- Jest tutaj. - Kto?
- Z Kathryn. - Kto to?
- Żona Vincenta. - Kto to?
- Żonaty. - Żonaty?
- Mój chłopak. - Chłopak?
Wszystko ci wyjaśniono.
Podali dużo nazwisk, to było mylące.
Gdzie oni są?
W barze. I nie wygląda na chorą na depresję.
Prawda?
Może ma trochę smutne oczy.
Tak.
Idą.
Mam coś robić, trzymać cię za rękę?
Tak, weź mnie za rękę. Tego nie rób.
Pocałuj mnie. Odsuń się. Tylko się odsuń.
- Cześć. Jestem Kathryn Royce. - Cześć.
- To mój mąż, Vincent. - Cześć.
Widzieliśmy wszystkie twoje filmy.
Jak miło.
Muszę przyznać, że ten mi się podoba najbardziej.
Wyjątkowo inspirujący.
Kochanie, nie możemy jej przetrzymywać. Chodź.
Bardzo mi się to podoba. Aktorka i parkingowy.
Umieramy z ciekawości, jak się poznaliście.
- Jechałam po Beverly Hills… - Po Beverly Hills…
- Złapałam gumę. - Gumę.
O nie.
- Ten przystojniak podjechał w Ferrari. - Tak, ja, w Ferrari.
- Zanim zmienił koło… - Koło.
- …byłam zachwycona. - Tak. Chwycona. Bardzo chwycona.
- Jakie to urocze. - Widzisz?
- Czyż nie urocze? - Tak.
Widzisz? Miłość zawsze odnajdzie drogę.
Jaki z niego romantyk.
Miło było was poznać. Trzymajcie się.
- Z ciekawości… - Cholera.
Jak dużo czasu minęło, nim przyznał, że tylko parkował samochód?
- Jestem tu, by… - Przepraszam bardzo.
Muszę ich zabrać.
Wiesz co? Powiedział mi od razu.
Dzięki Bogu, bo nienawidzę, jak faceci mają pretensjonalne samochody.
To Vincent by ci się nie spodobał. Ma ich cały garaż.
- Naprawdę musimy iść. - Tak.
Jestem tu, by wspierać Olivię.
Tędy, przepraszamy.
- Cześć, co za powrót do przeszłości. - Cześć.
Co tu robisz?
Sam wiesz, ktoś sypia z niewłaściwą osobą.
To samo. Ludzie, stary. Mamy wady.
Dodatkowy falafel. Chcesz jednego?
Czy to Falafel King?
- No jasne. - Nie gadaj.
Nie gadaj.
Zapomniałem serwetek.
Wciąż masz dodatkowe w schowku na rękawiczki?
Teraz mam chusteczki nawilżające.
Ale super.
- Idealnie. Dzięki, stary. - Najlepszy w mieście.
- Nie żałują tahini. - Nie można żałować tahini.
Czas leci. Uciekam.
Dzięki.
- Gdzie moje leki? - Trzymasz je w ręce.
Przepraszam, pomyliłem toalety.
Ona wie.
W porządku.
Przepraszam. Kathryn załatwiła bilety.
Wyskoczyła z tym w ostatniej chwili.
Co za piekło.
Poczekam na zewnątrz.
Nie pasuje do twoich opisów.
Jest elegancka. Królewska.
- Czemu miałbyś się z nią rozwieść? - Czemu?
Bo kocham ciebie.
Bo bez ciebie nie ma znaczenia nic, co zrobiłem, powiedziałem, lub poczułem.
Ten poziom intymności sprawia, że czuję się niekomfortowo,
więc…
Myślałam tylko o tym, jaka jest okropna,
aby się usprawiedliwić.
A teraz się dowiaduję…
Jest wspaniała na imprezach.
Ale w domu staje się potworem.
Jesteśmy blisko. Tak blisko, Olivio.
Kupiła to wszystko.
Będziemy razem.
Nie potrafię.
W filmie byłaś niesamowita.
Wiem.
Kurwa, nienawidzę tej pracy.
Dzięki, stary.
Nieważne, ile mój mąż ci płaci, dostaniesz podwójną stawkę.
Dobrze, poczwórną.
- Nie wiem, o czym pani mówi. - Dam ci 100 000 $.
W gotówce.
Nie ma mowy, żeby Olivia Allen traciła czas z parkingowym.
Proszę pani,
nie zarabiam wiele, więc chętnie bym wziął pani pieniądze.
Ale tego nie zrobię.
Może ciężko w to uwierzyć,
ale może Olivia nie jest tak powierzchowna jak pani.
I może…
Może pani nie docenia pasji
i charyzmy Latynosa.
Wszystko w porządku?
Hej.
Wzięłam za dużo tabletek.
I wypiłam za dużo.
Chcę do domu.
Dobrze, wezwę limuzynę.
Nie! Żadnych zdjęć po pijaku. Historie kobiet.
Hej, to ten parkingowy!
Przepraszam.
To Parkingowy Antonio!
Ale z ciebie gość!
Niech żyje Meksyk!
Jedzenie było pyszne!
Antonio, kocham cię.
Też jestem sławny.
Już wychodzi.
Co się stało?
Otwórz drzwi.
Szybciej.
Spójrz na siebie, Tony, jesteś ikoną mody.
Szybciej, bo nas złapią!
Dokąd?
Olivio, potrzebujemy twojego adresu, obudź się.
Umrze nam tu.
Nie umrze, ona tylko piła i wzięła tabletki.
Jak mnie złapią z bogatą białą laską, która przedawkowała…
Nie przedawkowała.
Dorwą nas, musimy jechać!
- Dokąd? - Nie wiem…
Do mojego domu.
Do twojego domu.
Poprosisz mamę, żeby zrobiła nam enchiladas?
Może poproś swoją.
Jedźmy!
Potrzebuję zdjęcie Olivii Allan. Przyda się do CV.
Na pewno zaraz wyjdzie.
Teren czysty.
Nie jedź szybciej niż 45.
Gdzie to jest napisane?
Jak jesteś Latynosem i przekroczysz 45, zatrzymają cię. Takie jest prawo.
- Serio? - Tak.
Ktoś jest głodny?
Rudy, cierpisz na śmierć mózgu?
Nie zatrzymujemy się!
Dwa jajka, ser i angielska muffinka.
Kilka placków ziemniaczanych…
Co do picia?
Zdecyduj się!
Aresztują nas za porwanie, a ty zamawiasz żarcie!
Jeśli nie zje, spadnie mu poziom cukru.
Dzięki! Antonio mnie rozumie.
- Na pewno niczego nie chcesz? - Nie.
Zamów mi bajgla z bekonem, jajkiem i serem.
Dobrze.
Zamówić coś dla białej dziewczyny?
Nie, ona nie je.
Świetnie, nie tylko zemdlała, jest też niedożywiona!
Uspokój się. Ostatnia szansa!
Nie ma czasu!
- Nie podzielę się. - Jedźmy!
Ostrzegam cię!
Dobra! Zamów mi Chrupki Bekon.
Dobrze.
I placka ziemniaczanego.
Dobrze.
- Jak już tu jesteśmy… - Zdecyduj się!
To po co pytałeś?
Olivio, to moi przyjaciele Javy i Rudy.
- Hej. - Rudy.
- Tak. - Jaki przystojniak.
- Ja? - Jesteś przystojny.
- Podaj swój ad… - Powinieneś umówić się z moją asystentką.
- Ma na imię Amanda. Jest naprawdę piękna. - Ty…
Podaj nam adres, musimy wiedzieć, gdzie mieszkasz.
- Nie, nie, nie. Poczekaj. - Coś jeszcze?
Daj nam adres!
- I Chrupki Bekon. - Olivio, twój adres.
I jedno cappuccino. To wszystko.
- Razem będzie… - I tak dużo ketchupu, jak się da.
Ketchup dla mojego kumpla. Ile razem?
To będzie 39 $.
13 dolców za każdego.
Mamo, nie śpisz.
Pamiętaj, ściany są cienkie, wszystko słychać.
Jest pijana, a ja nie mam jej adresu. Idziemy spać.
Rób co chcesz, jesteś dorosły.
Tylko przypominam, że ściany są cienkie.
Spać.
Dobrze.
- Czas spać. - Poczekaj.
Mogę zdjąć sukienkę.
Nie, sukienka zostaje! Śpisz w swoich ubraniach.
- Nie, nie, nie. - Zdejmij ją.
Nie.
Dobrze, w porządku.
Chodź tu, synu.
Już wyciszam.
Od śmierci twojego ojca,
minęło 48 lat, zanim znalazłam miłość.
Z panem Kimem?
Hyun-Woo.
Nazywa się Hyun-Woo Kim.
Straciłam dużo czasu.
Nawet nie pamiętałam,
jak wygląda nagi mężczyzna.
No co!
- Mamo! - No co!
Cieszę się, że nie popełniasz mojego błędu
i jesteś otwarty na miłość.
To skomplikowane.
Nie komplikuj tego, synu.
Zawsze będę kochać Isabel za to, że jest matką mojego wnuka.
Ale zachowuje się jak kretynka.
Okazała się walnięta!
Dużo ostatnio przeszła.
Jesteś dobrym człowiekiem. Jeśli ona tego nie widzi,
cieszę się, że spotykasz się z kimś nowym.
Nie, mamo.
Białaska jest super, tylko szkoda, że to nie Meksykanka,
bo mogłybyśmy razem plotkować.
Wydaje się miła w filmach.
Dobrze. Powiedziałam, co chciałam.
A teraz idź sobie, chcę oglądać mój film.
Cukierka?
Zawsze przynosisz moje ulubione.
O nie.
O Boże, nie.
O Boże.
Dzień dobry.
Cześć.
Musisz wiedzieć, że do niczego nie doszło.
Nawet nie patrzyłem. Spałem w spodniach, widzisz?
To dobrze.
Dzięki, że się mną wczoraj zająłeś.
Zrobiłabyś dla mnie to samo.
Wątpię, ale jasne, dzięki.
Jaki jest twój adres, to przekażę go mojej asystentce?
1122 Valencia.
Valencia Południowa.
Na Północnej jest boisko.
Jest tu w pobliżu kawiarnia?
Nie. Mogę ci zrobić kawę.
Dziękuję, masz mleko migdałowe?
Nie.
Dobra.
Mam aspirynę.
Tak. Tak. Tak.
Poproszę całą aspirynę świata.
Idę umyć twarz, oczywiste, dlaczego.
Wybacz.
- Mamo! - Co, synu?
Mówiłem, że nikt ma się nie dowiedzieć.
Powiedziałam tylko Benny'emu.
Znasz go, pewnie powiedział wszystkim.
Mi nie zabroniłeś powiedzieć.
Bardzo cię przepraszam, naprawdę.
To moja siostra, Clara.
- Cześć. - Benny'ego znasz.
Moi siostrzeńcy, Luca i Dante.
Właściciel mieszkania, pan Kim.
- Cześć. - Cześć.
Jak zakładam, z rodziną?
- Zdjęcie? - Nie śmiałam,
ale jeśli są zdjęcia, to ja też chcę.
Potem.
Moja tía Christina, tía Tere, tía Zenaida.
- Cześć. - Chucho i jego dziewczyna.
- Chucho. Miło mi. - A tych osób
w życiu nie widziałem.
Bardzo mi miło poznać was wszystkich.
Przygotuję ci talerz.
Właśnie szłam, i…
Szłaś do tego krzesła. Zjesz z nami.
Ona pije tylko kawę na śniadanie.
Jeśli nie będzie chciała jeść, nie zmuszaj jej.
Zrobiłam jej chilaquiles.
Zobacz jaka mizerna, musisz ją nakarmić!
- Kawy? - Dziękuję.
Chilaquiles teściowej.
Choć ja wolę małe tostones z boku, tak jak w Puerto Rico.
Ale te są pyszne.
No nie wiem.
- Proszę. - Mamy więcej.
Tyle huevo revuelto ci wystarczy?
Na cały miesiąc.
Nie żartowałam.
Dobrze.
- Pyszne! - O Boże!
- Naprawdę dobre! - Smakuje jej!
Jaka to okazja?
Niedziela.
Nie spędzam tyle czasu razem z rodziną.
Mamy to w DNA.
To jak te obroże elektryczne, używane do szkoleń psów.
Jak się oddalimy od domu, wtedy…
Kochanie, proszę.
- Daj kobiecie oddychać. Jezu. - Dobrze.
Jesteśmy bardzo podekscytowani twoim filmem. Czytaliśmy o nim wszędzie.
Proszę, nie mówcie, co przeczytaliście.
Nie znoszę czytać recenzji, mieszają mi w głowie.
Komu ty to mówisz.
- Dali mi złą opinię na Yelp. - O nie.
Wciąż nie mogę przez nią spać.
„Samochód śmierdział jak rosyjska kręgielnia”.
Co to niby znaczy?
Nie wiem.
Ale wiem, że to jest pyszne, i chciałabym dokładkę.
Już przynoszę.
Mamo, dokładkę?
Nie, dziękuję, kochanie.
Wszyscy jedzą, tylko ty nie.
Popatrz, ile już zjadłam.
Mój synek.
- Cześć. - Tato.
Myślałem, że Marco będzie ze mną za tydzień.
Tak, ale zapomniał książki do matematyki.
- Cześć. - Cześć, jestem Marco.
Cześć, jestem Olivia, miło cię poznać.
Przepraszam, nie wiedziałam, że masz towarzystwo.
- Nie. - Powiedz Marco, że czekam w samochodzie.
- Widziałem zwiastuny. - Dziękuję, jak miło.
Naprawdę?
- Tak, jestem w szkolnej sztuce. - Ale super.
Wszystko gra?
Muszę iść do pracy.
Hej.
To twoja była?
Jesteśmy w separacji.
Chciałem ją odzyskać, ale skoro widziała mnie z tobą,
wszystko stracone.
Już nigdy nie wróci.
Tego nie wiesz.
Wyszedłem na playboya.
Kto z kim zerwał?
Ona ze mną.
Na pewno niczego nie zepsułeś.
Chce, abym podpisał zgodę na wycieczkę.
Gwarantuję, że nie ma żadnej „zgody na wycieczkę”.
Czuję się niemile zaskoczona.
Powiedziałam Ci o Ronniem, a to nawet nie jest poważne.
Nie miałem czegoś podpisać?
Nie.
To znaczy, cieszę się, że układasz sobie życie.
- Nie, ale… - To wspaniale.
- To nie to, co myślisz. - Sama mówiłam,
żebyśmy się spotykali z innymi, więc cieszę się, że to robisz.
Nie, posłuchaj…
Kochasz ją? Nie, zapomnij.
Posłuchaj.
Idziesz na rozdanie Oscarów?
Wiesz co? Nie chcę wiedzieć. Wszystko gra.
- Dobrze. - Powiedz tylko Marco, by się pospieszył.
Tak, dobrze, powiem.
Wszystko dobrze?
Super.
Wystawiamy Sen Nocy Letniej.
Byłoby super, gdybyś przyszła. Gram Lizandra.
Jednego z kochanków, to wspaniała rola.
Hijo, Olivia nie przyjdzie na szkolną adaptację Szekspira.
- W pełnej wersji. - Nikt nie pytał, cerdito.
Powinna znać każdy szczegół.
To dwie i pół godziny, plus przerwa.
- To Szekspir. To… - To jest długie.
Chodź, mama na ciebie czeka.
Dobrze. Cześć wszystkim.
Trzymajcie kciuki, oboje mamy wielkie premiery.
- Pa. - Pa, mijo.
- To moja asystentka, powinnam… - Czas na resztki.
- Dam ci na wynos. - Zjadłam aż za dużo.
Białasko!
Dajcie jej do domu talerz tamales.
Meksykańskie żarcie wrzuć do mikrofali,
nie wiem, co z koreańskim.
Raz, dwa… Powiedzcie „kimchi”!
Kimchi!
Dobrze, wystarczy.
Wystarczy.
Babki z kościoła narobią w majtki, jak to zobaczą!
Wybacz, Panie!
- Wracajmy do środka. - Dziękuję. Cześć. Dziękuję.
Jeszcze raz przepraszam, Hiszpanie nie znają słowa „granica”.
Najwyraźniej Koreańczycy też nie.
Podobało mi się. Rzadko widuję rodzinę.
- Miałaś rację. - Co?
Isabel jest zazdrosna.
Może oboje wyciągniemy co chcemy z tego szaleństwa.
Wybacz, GPS mnie wyprowadził na jakieś boisko.
W porządku…
Czyli tu się żegnamy.
Bardzo ci dziękuję za pomoc.
Tak, właśnie na nich patrzę. Są parą.
Naprawdę spędziła noc w dzielnicy Meksykańców?
Już się tak nie mówi, ale tak, byli razem.
Nie wierzę, że ten drań mówił prawdę.
Czasem to się zdarza, nie zawsze, ale się zdarza.
Wyślę fakturę.
Nie mogłem spać w nocy,
nalałem sobie szkockiej i zastanowiłem nad sobą.
Zadałem sobie pytanie: „Jakim mężczyzną chcę być?”.
I już wiem, że odpowiedzią jest „bogatym”.
Chcę być bogaty i wpływowy.
- Podziwiam tę szczerość. - Co ja sobie myślałem?
Kombinowanie z dwiema kobietami na premierze, jakbym był DiCaprio.
Kiedy byłem w szkole biznesu, miałem jedno marzenie.
Zostać prezesem potężnego imperium nieruchomości.
Czemu miałbym to ryzykować dla zachcianki?
Jasne, Olivia jest teraz oszałamiająca,
ale kto wie, jak będzie za parę miesięcy?
Poza tym, uwielbiam moją żonę.
Bo niby czemu nie? Ma wszystko.
To Kapoor.
Halo. Halo, panowie?
Co masz?
Stegman jest oficjalnie bezrobotny.
Wspaniale!
Kathryn się wycofała.
Gratulacje. Wyszedłeś bez szwanku.
Z ciekawości…
Co zadecydowało?
Przykro mi, szefie, ale spędziła z nim noc.
Rozumiem.
Spała z nim.
Ważne jest to, że twoje imperium i małżeństwo są nienaruszone.
Nikt cię nie pytał.
Kapoor, słuchaj.
Zatrudnij detektywa.
Ktoś ma ją śledzić dzień i noc.
Ktoś ma go śledzić dzień i noc.
Ma być pełne krycie.
…aby cię coraz bardziej relaksować.
Opuść ramiona, zrelaksuj ręce.
Poczuj, jak twe ciało zaczyna się relaksować,
gdy ty czujesz, że odpuszczasz.
To dołujące.
Słyszałem, że szukasz pracy.
Sukinsynu, założyłeś mi podsłuch.
Jestem dobry w swojej pracy.
Mam ci zapłacić?
Dobra.
Czy ty jesteś jakimś bogiem seksu?
Nie jestem bogiem seksu.
Za dzieciaka miałem psa, który wydzielał jakiś zapach,
który doprowadzał suczki do szaleństwa.
Może ty też tak robisz.
Czy ona nie jest na tym wielkim billboardzie?
Tym z kanapką z serem i wołowiną z Subwaya?
Nie, nie na tym.
Tak! Laska w skórzanych butach.
To ten!
A, tak, tamten.
Jeśli ci nie wyjdzie z Olivią, zadzwoń.
Dość tego. Idziemy do łazienki. Muszę to zobaczyć, natychmiast.
Dobrze słyszałem?
Tak, pokaże mu.
Kochają mój film. Czytałaś recenzje?
Myślałam, że nigdy ich nie czytasz.
Jasne, że czytam, nie jestem wariatką.
New York Times: „Earhart wzlatuje”. Variety: „Triumf”.
To wspaniale, ale teraz jestem z mamą.
Wszystkiego najlepszego
To jej urodziny.
Kochają mój film!
Te recenzje były wspaniałe.
Wiem!
Poza Elizabeth Pembrooke z Chicago Sun-Times.
Ciekawe, jakby się czuła, gdyby jej seksualność była wymuszona.
To na pewno wybór, Liz.
Upijmy się.
Marzenia. Jestem w drodze do Miami na ślub siostry.
Kolejny. Ale zabieram cię na margarity jak tylko wrócę.
- Baw się dobrze. - Jestem z ciebie dumna.
Pa.
Jest ta kobieta, ma sklep z rowerami,
nakręca miejscowych.
Nie wiem, od kiedy gentryfikacja stała się czymś złym.
To firma fitnessowa, a nie koniec świata.
Radny Garcia
Muszę odebrać, przepraszam.
Halo, jak się masz?
Jestem w domu, oszalałaś?
Mój film to wielki hit, właśnie rozmawiałam z agentką.
Trzy kolejne osoby licytują firmę.
To się dzieje. Wszystko, o czym marzyliśmy.
Gdzie byłaś w nocy?
- Chcę się z tobą zobaczyć… - Słyszałaś mnie. Gdzie byłaś?
Wszystko gra?
Nie. To sprawa z Pico-Union. Wykończy mnie to.
Siadamy do kolacji.
Już idę.
Dobrze.
Muszę kończyć.
Zadzwonię jutro, dobrze?
Uwielbiają mój film.
Mdlej z miłości, mdlej w lesie.
A ja ci wyznam, że zagubiłem się.
Połóż tu, Hermio, zmęczone twe lico.
A dzień nam piękny ukojenie przyniesie.
Cny Lizandrze, znajdź dla siebie łoże.
Ja przy rzece głowę swą złożę.
Na murawie zaraz połóżmy się razem,
gdy dwa ciała i dwie dusze jednym są obrazem.
Lizandrze, ty spocznij z daleka od damy.
Różne myśli teraz w głowach mamy.
Ma miłość jest pięknym i czystym uczuciem.
Cześć.
Myślałem o tym, że miłość swą mocą
- serca dwa łączy w jedno księżycową nocą. - Dziękuję.
- Serca te jednym związane łańcuchem… - Mogę tu być?
- Marco będzie zachwycony. - Niby dwa ciała, a jednym żyją duchem.
Cześć.
- Przy tobie położę głowę umęczoną. - Wczoraj w nocy…
Nie wiem, czy to aktualne,
ale bardzo bym chciał poznać twoją asystentkę.
Może do mnie zadzwonić, kiedy tylko chce.
Dobrze.
- To nie było serio! - Nie wiesz tego!
Cicho tam!
Oddal się ode mnie, jam skromne dziewczę.
Dystans między nami
charaktery nasze tworzy żelaznymi.
Teraz, dobranoc, jedyny! W sercu twym ukryj swoją miłość całą.
Aż się od duszy nie oderwie ciało.
Niech twa modlitwa spełniona zostanie.
Me życie się skończy, jak lojalność ustanie. Oto me łoże.
- Biedne dziecko… - Przesadza z tą grą.
- …niech sen odchodzi. - Ale osioł świetny.
Nie wierzę, że wystąpiłeś przed tyloma ludźmi.
- Synku, jestem taki dumny. - Dzięki, tato.
- To tylko teatr. - Bardzo dumny.
To było dobre. Długie, ale dobre.
No co? Było długie.
Dobra,
muszę spędzić czas też z mamą, więc…
Lecę, pa.
- Cześć. - Cześć, mamo. Ronnie.
Muszę spytać.
- Co widzisz w moim bracie? - Oto niezręczne pytanie.
Trudne pytanie. A ty co widzisz w Bennym?
Nie pamiętam.
A ty co? Nie znasz angielskiego.
Czy możemy zmienić temat?
Nie, chciałabym odpowiedzieć.
Jest bardzo atrakcyjny.
- Przystojny. - Tak, ale… Mów dalej.
Ale to jego dobroć i uprzejmość sprawiają, że jest wyjątkowy.
Nie udaje kogoś, kim nie jest,
co zaskakująco trudno znaleźć.
Tak. Jesteśmy na wymarciu.
Mój tata chce podziękować za zaproszenie,
i choć nie zrozumiał ani słowa,
uznał, że scenografia była pierwszorzędna.
Chce też przekazać Cecilii, że wygląda dziś wyjątkowo pięknie.
Mówi, że podobała mu się sztuka,
i że wyglądasz pięknie.
- Tak powiedział? - Tak!
Chcesz mu odpowiedzieć?
Powiedz mu, że nie musi być zawsze delikatny
i może czasami
pociągnąć mnie za włosy.
Mamo!
- Powiedz mu! - Niby jak?
No powiedz!
Mówi, że…
Że… Też wygląda bardzo dobrze.
Ruszcie tyłki, tańczymy!
Ruszamy!
- Zapraszam, zobaczymy, co umiesz. - Niewiele.
- No chodź. - O rany, umiem mniej niż myślisz.
Do dzieła.
Zatańczymy?
Nie tańcz za dużo.
Pamiętaj, co mówił doktor.
Nie przemęczaj się.
Nie wtrącaj się!
Wiesz co? Też potrzebuję tequili.
Hej, Natalie.
- Hej. - Co tu robisz?
Protestowaliśmy dziś.
Jutro mamy kolejną demonstrację.
Robimy, co możemy przed zebraniem rady miasta.
I jak to wygląda?
Źle. Dlatego tu jesteśmy. Terapia tequilą.
Przykro mi.
W porządku.
Wiesz, czego mi będzie brakować?
Takich klientów, jak ty.
Twój hiszpański!
Idę do moich przyjaciół.
Moi przyjaciele.
Rozwiedziony. Trzykrotnie.
Najdroższy hat-trick świata.
Nie dziwię się.
W tej chwili mieszkam u brata.
Masz swój pokój?
Nie. Też się rozwodzi. Ale jego siedmioletni synek ma rozsuwane łóżko.
Więc śpisz w łóżku siedmiolatka?
To nie takie złe.
Owszem, dla siedmiolatka.
A Ronnie?
Ronnie jest idiotą.
Jak poważnie jest między tobą a Olivią?
- Mam szansę? - Tak, bardzo dużą.
Naprawdę? Zostawiłbyś dla mnie sławną aktorkę?
Nie powinienem nic mówić, ale tak naprawdę się nie spotykamy.
Zaraz, co?
Tylko udajemy.
Olivia ma romans z jakimś miliarderem.
Zaraz, to nie jesteście razem?
Nie, wszystko jest sfingowane, żeby nikt się nie dowiedział.
Nigdy nie byliście parą?
Nie. Prawnik faceta zaproponował mi pieniądze.
A potem jego żona zaproponowała jeszcze więcej.
Zaraz, ile pieniędzy?
- 100 000 $. - Zaraz, dostałeś 100 000 $?
Nie, już obiecałem temu poprzedniemu facetowi.
- Ale… - Teraz najlepsza część.
- Isabel! - Chciałem zrobić niespo…
Cholera, to Ronnie.
Muszę iść, zadzwonię później.
Dobrze. Pa.
Odprowadzę Sofię do domu.
Mama wie.
Nie róbcie takich min.
Bądź niegrzeczny!
Spójrz na staruszków.
Nie pamiętam, kiedy tak tańczyłem z twoją siostrą.
Wesele mojego kuzyna w 2004.
Pod przymusem.
Słuchaj,
składam ofertę przejęcia parkingu przy Vine Street Grill.
Ile to restauracji? Cztery?
Tak.
Szycha z ciebie.
Jeszcze nie otwieram dobrej szkockiej,
wciąż się targujemy o ceny garaży.
Ale jeśli się uda…
Pomyślałem, że może ty byś mi pomógł.
Stworzymy kierownicze stanowisko.
Chcesz mi dać awans?
Hej, przepraszam, nie chcę przeszkadzać.
Powinnam iść. Odprowadzisz mnie do samochodu?
Jasne, chodźmy.
W porządku.
Naprawdę mam dość tych facetów.
Chcesz z nimi zadzierać?
Zdecydowanie.
Wskakuj.
Hey, jedziemy!
- Jedziemy! - Łapmy ich.
Trzymaj się blisko.
Czekaj, nie za blisko.
- A teraz odwróć się i pomachaj. - Dobra.
Bliżej. Bliżej.
Trzymaj się!
Skręcaj.
Tędy.
Czekaj, jedź inną drogą i skręć tam.
W lewo.
W lewo. Nie, w lewo.
Jak cofasz, kręć w drugą stronę.
Co to znaczy?
Elegancki sposób na powiedzenie „chrzań się”.
Tak jest, białasko.
Skręcaj.
Mieszkam w Los Angeles odkąd skończyłam 16 lat,
a nigdy tu nie byłam.
Jak pięknie.
Tak.
Tylko nie idź na drugą stronę jeziora.
Tam są ćpuny.
Super.
Nikt mnie tu nie rozpoznaje.
Nikt nie spodziewa się znanej aktorki w MacArthur Park.
Masz wolny wieczór.
Jak miło być niewidzialną.
- Wiesz co? - Co?
Isabel chce, żebym wrócił.
Nie powiem „a nie mówiłam”.
Ale…
A nie…
mówiłam.
Podoba mi się ta okolica.
Jest super, nie?
Ale się zmieni.
Jakiś deweloper kupił ze trzy przecznice.
Niedługo nikogo nie będzie stać na czynsz.
Clara miała tylko dziewięć lat, musiałem pomóc, więc…
Zacząłem pracować w knajpach i na budowie.
- Widziałaś facetów przy Home Depot? - Tak.
To byłem ja.
Chyba powinnam była zapłacić za pizzę.
Kiedy dostałem stałą pracę jako parkingowy,
uznałem, że nieźle mi idzie.
Oszczędzałem, żeby Clara mogła iść na studia.
Teraz jest dyrektorką szkoły.
Musi być bardzo wdzięczna.
Nawet jeśli, to się tym nie dzieli.
To tu, prawda?
Tak.
Wiesz co…
Nie mam ochoty być dziś sama.
Mogłabym zatrzymać się u ciebie?
Jasne.
Super, dziękuję.
Tym razem ty śpisz na krześle.
W porządku.
Właśnie.
Będę nalegał, abyś spała w łóżku.
Na to liczyłam.
Nie, serio śpisz na krześle.
Obiecałaś!
Nie paliłam!
Dwóch facetów mnie śledzi.
Założę się, że zatrudniłeś ich, żeby mnie przyłapać.
Czyli jednak paliłaś.
To moja jedyna przyjemność.
Odstresowuje mnie.
Naprawdę chcesz zabrać staruszce tę przyjemność?
Widzisz, już mnie znowu stresujesz!
Potrzebuję kolejnego papierosa.
Co tam, białasko.
Dzień dobry, pani Flores.
Detektywi nas obserwują.
Cholera.
Zasłonię też w sypialni.
Nie. Wiesz co?
Co?
Jeśli Vincent chce wiedzieć, co się dzieje w sypialni,
to mu pokażemy, co się dzieje w sypialni.
Co się dzieje w sypialni?
Nie rozumiem, kto zaczarował Lysandra.
To był Puk. Ale to nieważne.
Szekspir chce nam przekazać, że nie umiemy się powstrzymać.
Zakochujemy się w niewłaściwych osobach.
- O rany. - Co?
- Klientowi się to nie spodoba. - Włączaj.
- Wow. - Ojej.
Zaczynamy.
Idealnie.
Wow.
To dowód, nie?
- Wszystko dobrze? - Tak.
To mój but. Dobrze. Teraz cię popchnę.
Dobrze. A teraz zmysłowo na ciebie wejdę.
Szalona.
A teraz się wijemy. Wijemy. Wijemy.
Teraz za włosy.
Za włosy. Surfujemy. Surfujemy po falach.
- Po falach rozkoszy. O, tak. - Zaczynam czuć się dziwnie.
Bardzo przepraszam.
Już cię nie potrzebuję.
Możesz się wyślizgnąć. Nie będą widzieć.
- Mogę iść? - Ale zostań poniżej parapetu.
- Wyślizgnij się. - Dobrze.
Tylko zostań poniżej parapetu.
Pokaz jednej aktorki. Perwersja.
Co za farciarz.
Ona odwala całą robotę.
Antonio! Oh, Antonio!
Co?
Odgrywam rolę.
Jestem gazelą. Małą gazelą.
Co on ma, czego ja nie mam?
Ją.
Prawdziwy facet!
Tak, tak!
Daj mi wytłumaczyć…
Nie ma potrzeby.
Byłam w sklepach, gdzie sprzedają takie zabawki.
Tak właśnie uprawia się seks!
Nie, to nie tak, jak myślisz.
Dokładnie! Nie tak to sobie wyobrażałam.
Kiedy zobaczyłam, że to wibruje…
I że się kręci…
I ma dziesięć różnych prędkości…
Wiesz, co robić.
To było najlepsze!
Nie zostawiaj jej samej zbyt długo.
Staraj się jak możesz.
O tak! O tak!
Nadal nie rozumiem, czemu to robicie.
Z wielu powodów.
W tej chwili nie pamiętam żadnego,
ale było ich trochę.
Dobrze się czujesz?
Nie chcę, żebyś pomyślał,
że jestem jakąś niewdzięczną gwiazdą.
Nie myślę tak.
Mam jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy na świecie.
Nie czuję się…
zrozumiana.
Przekonałam samą siebie, że mam idealne życie,
które wszyscy wierzą, że mam,
ale nigdy nie miałam długiej, zdrowej relacji.
Wszystkim przyjaciołom płacę.
Nigdy nie widuję rodziny.
Święto Dziękczynienia spędziłam z asystentką.
A Vince nigdy nie zostawi żony.
Byłby szalony, gdyby tego nie zrobił.
Jesteś dobrym facetem.
Czemu nie mogę się w kimś takim zakochać?
Jestem zajęty.
To właśnie mój typ.
Dokąd idziesz? Zostań.
- Na pewno? - Tak.
Dobrze.
Już.
Powiedzieć ci coś śmiesznego?
- Tak. - To naprawdę żenujące.
Nie nazywam się Olivia Allan.
Jestem Betsy Shevchuk.
Okropne imię.
Dobrze, że je zmieniłaś.
Zarobiłem nam 300 dolców.
Dałem cynk paparazzi.
Mało etyczne, ale dziś zjemy jak królowie.
Stary, nie było mnie 20 minut.
Dokąd idziesz?
Spotykam się z Isabel. Śpij.
Nad lodówką jest kawa.
Nie mogłam spać w nocy.
Ja też nie.
Myślałem i myślałem…
To nie jest dla mnie łatwe, ale…
Myślałam o tym.
Długo myślałam, ale…
to nigdy nie będzie to, czego potrzebuję.
Co masz na myśli?
Poznaliśmy się bardzo młodo.
Zmieniliśmy się.
Myślę, że powinniśmy wziąć rozwód.
- Ale mnie pocałowałaś. - Wiem.
Ale nie mogę przestać myśleć o pieniądzach, które odrzuciłeś.
Żyjesz, jakbyś nie zasługiwał na wiele.
Jak mam się z tym czuć?
Chcę być z kimś, kto czuje, że zasługuje na najlepsze.
Przykro mi.
Dzieło sztuki.
Prawdziwe dzieło sztuki.
Świetna robota.
Dokładnie tego Pico-Union potrzebuje.
Niesamowite. Dziękuję.
Przepraszam.
To Kapoor?
- Nic, czym powinieneś się martwić. - Nie traktuj mnie jak dziecko.
Ona odwala całą robotę.
Rozumiem.
Dobrze wiedzieć.
Co za kobieta.
Chyba jestem atrakcyjniejsza po hiszpańsku.
Jak poszło?
Źle.
Co się stało?
Isabel chce rozwodu.
Co, dlaczego?
Chciała mnie, bo myślała, że jestem z tobą.
Jak się dowiedziała, że nie, usłyszałem „adios, Antonio”.
Przykro mi.
Mnie też.
Dała ci jeszcze jakiś powód?
Nie chce być z parkingowym.
Ma większe plany.
Tak powiedziała?
Mówi to od lat w pewien sposób.
Może na ciebie nie zasługuje.
Zabieram torebki ketchupu z restauracji.
Świetna partia ze mnie.
- Ja mam szufladę pełną sosów sojowych. - Nie chcę o niej rozmawiać.
- Dlaczego nie? Porozmawiajmy. - Bo nie, dobrze?
Jesteś wspaniały.
Powinieneś być z kimś, kto cię doceni.
Jak możesz to mówić poważnie?
- Co to ma niby znaczyć? - Nic.
Powiedz. Sam zacząłeś. Co to znaczy?
Możesz mieć każdego faceta na świecie, a wybrałaś żonatego. Super.
To nie fair. Gdy go poznałam, nie wiedziałam, że ma żonę.
A może tak naprawdę nie chcesz być w związku?
Może nie chcesz, żeby ktoś cię naprawdę poznał.
- To absurdalne. - Nie rozmawiasz nawet z własną matką.
Ja z moją dzielę łazienkę. A nie jest nieśmiała.
Pa, mamo.
Czemu rozmawiamy o mnie? Było o tobie…
Nic o mnie nie wiesz.
O czym ty mówisz? Przyjaźnimy się.
Serio, przyjaźnimy się?
- Oczywiście. - Daj spokój.
Wrócisz do swojego gwiazdorskiego życia,
a ja znowu będę dla ciebie niewidzialny.
To nieprawda.
A przy okazji, bycie niewidzialnym nie jest fajne.
Wiesz, jak to jest, kiedy ludzie wręczają ci klucze
nie patrząc ci w oczy?
Nie jestem taka.
Czyli zadzwonisz i umówimy się na lunch?
Nie wiem, może. Z nikim tak nie robię.
Tak myślałem.
Wzięłaś ode mnie, co chciałaś, a teraz możesz iść.
- Olivio, uśmiech! - Patrz, twoi prawdziwi przyjaciele.
Ostatnia szansa na zdjęcia,
aktorka i parkingowy zrywają. To koniec.
- Antonio. - Co?
Nieważne.
- Zerwałaś z Antonio? - Pogadajmy!
To koniec z Antonio?
Jest z kimś innym?
Świetnie.
Vincent, uspokój się.
Nie zatrudniłem cię, żebyś sypiał z moją dziewczyną!
To bolało, o wiele bardziej, niż myślałem.
Jedźmy.
Nie zapłacę ani centa.
Już dobrze.
Czyli to było kłamstwem?
Wszyściutko.
- Nie uprawialiście seksu? - Nie.
Przykro mi, że cierpisz.
Ale wszystko znów nabrało sensu.
Pan Flores?
- Tak? - Ma pan chwilę?
Mój pracodawca bywa porywczy.
Ale pan dotrzymał słowa.
25 000 $?
Ale to dużo więcej niż się umawialiśmy.
Nie zauważy.
Nie mogę tego przyjąć.
Wiesz, dorastałem niedaleko.
Mój tata pracował w szatni w California Club.
Wiem, ile znaczą dla pana te pieniądze.
Weź je.
Chyba… Nie zasłużyłem…
Wiesz co?
Wezmę je.
Dziękuję.
Nie, to ja dziękuję.
W mojej pracy rzadko mogę postąpić właściwie.
Popatrz na nich.
Dopiero uprawiali seks, a teraz robi jej jajka.
Na Boga, nigdy nie miałem tak dobrego związku.
Stegman, posłuchaj,
mam dodatkowy pokój.
Dwie sypialnie. Przy molo.
Nie musiałbyś spać w dziecięcym łóżku.
To już coś.
To propozycja?
Miło byłoby mieć towarzystwo, wiesz?
I jest boisko do padla.
- Nie wiem, co to jest, ale… - Jasne, zrobilibyśmy formę.
Pilnując się nawzajem.
Moglibyśmy… Wiesz, jeśli…
- Jeśli chcesz… - Jasne, stary.
- Tak? - No pewnie.
Współlokatorzy. Super.
O cholera.
Teraz jej syn, Antonio, powie kilka słów.
Będę mówił po angielsku,
bo chciałbym, aby pan Kim wszystko zrozumiał.
Cecilia Imelda Lopez, viuda de Flores,
urodziła się w El Remolino, Zacatecas.
Wiosce tak małej, że nie było jej na mapach.
Mama była twarda.
Musiała być.
W młodości straciła rodziców,
dwóch wujków i kuzyna, wszystkich jednego, koszmarnego dnia.
Jeśli dorastasz w biedzie w moim kraju, musisz się zmierzyć z trudnościami.
Z przemocą.
Ale ona zawsze była pozytywną osobą.
Musiała pracować w polu, aby się utrzymać.
I tak poznała mojego tatę.
Urodziłem się, zanim skończyła 18 lat.
Musiała pracować przez całą ciążę.
Dosłownie.
Urodziłem się pod drzewem awokado.
Ale jej zapłacili za cały dzień, więc była szczęśliwa.
Kilka lat później, tuż przed urodzinami mojej siostry,
tata próbował zakończyć kłótnię między robotnikami
i zmarł od ciosu nożem.
Mama musiała zacząć od nowa.
Oszczędzała każdego centa, żeby wysłać mnie i Clarę do Stanów.
Później dowiedziałem się, że nie jadła obiadów, aby zaoszczędzić.
Kiedy mogliśmy, sprowadziliśmy ją tu, i tak poznała pana Kima.
Wiedziała, że nie cierpisz jej pozole,
lecz bardzo wiele dla niej znaczyło, że udawałeś.
Nie wiem o tobie za wiele, nie wiem, co cię tu sprowadziło,
ale mama przysłała nas tu, abyśmy mieli lepsze życie.
Może też po to, by pewnego dnia mogła spotkać ciebie.
Hyun-Woo, dziękuję, że dałeś jej tyle szczęścia.
Mama nie żyła tak,
by być na okładkach magazynów.
Ale żyła…
Przeżyła niesamowite życie.
Była żywiołem.
Jak kochała, to całym sercem.
Jak przytulała, nie mogłeś oddychać.
Kiedy się śmiała, ziemia się trzęsła.
Żegnaj, mamo.
Kocham cię.
Jest i on.
Szef!
Szpiegujesz mnie?
Nie, jesteśmy partnerami. Ale chcę paragony.
Ja to zrobię.
Nie poznał mnie!
Wiesz, czego nie rozumiem? Jak Olivia może się spotykać z tym gnojem.
Zasługuje na o wiele więcej.
Poznałem ją lepiej, kiedy tańczyliśmy.
Tańce!
Podoba wam się to czy nie, tańczyłem z Olivią Allan.
Bogaci, biali ludzie są wszyscy tacy sami.
- Gówno ich obchodzimy. - Nie są tacy sami.
Olivia taka nie była. Nie wierzę, że to schrzaniłeś.
Zaraz, nie pogodziliście się?
Próbowałem dzwonić, ale chyba naprawdę się wkurzyła.
Powiedziałeś okropne rzeczy.
Wiem.
Chciałbym to naprawić, ale nie wiem, jak ją znaleźć.
Jak to nie? Pracuje dla Sony.
- Skąd wiesz? - Czekaj, napiszę do Amandy.
- Jakiej Amandy? - Asystentki Olivii.
Pisaliśmy SMS-y. Spokojnie, ogarnę to.
Dam jej znać, żeby cię wpuściła.
Jak to „piszecie SMS-y”?
Graliśmy w Minecrafta online.
Jest świetna, ma diamentową zbroję.
Nic nie mówiłeś.
Gotowe! Twoje nazwisko jest na bramie.
- Kiedy? - Dziś. W przyszłym tygodniu podróżuje.
Idź! Na co czekasz?!
Do Culver City? Rowerem to dwie godziny.
Weź mój samochód.
Upewnij się, że go umyją.
Serio?
Szybciej! Po prostu jedź!
Dobra!
Pospiesz się!
- Powodzenia! - Dziękuję!
Ruszaj się!
Proszę bardzo. Podjedź i parkingowy się nim zajmie.
Dobrze. Dziękuję.
SERWIS PARKINGOWY
W porządku, dam radę.
PARKINGOWY
DUMA PUERTO RICO
GŁOSUJCIE NA KOBIETY
To nieprawda.
Robię to, co powinno być zrobione.
- Nie, nie wiem… - Cięcie!
Mamy to. Dalej.
Świetnie!
Podać pani coś?
- Tak, kawę. - Dobrze.
Jeśli to nie problem, dziękuję.
Sekundkę.
Powodzenia.
Amanda powiedziała mi o twojej mamie.
Bardzo mi przykro.
Możemy pogadać?
Powiesz coś, czy…
- Tak, tak. - Dobrze.
Pewnie jesteś ostatnią osobą, od której chcesz rady,
ale nie mogłem znieść, że czekasz na tego cabrón.
On cię nigdy naprawdę nie zrozumie.
Przyjechałeś, by mnie znowu obrażać?
- Nie, nie. Nie, ja… - Żartowałam.
Zerwę z nim.
Serio?
To za długo trwało.
Jestem wreszcie gotowa.
Trochę dzięki tobie.
Nie powinienem był tego mówić.
Nie myślałem tak. Naprawdę mi przykro.
Miałeś rację.
Dlatego tak zabolało.
Ja też przepraszam.
Wybacz.
Nie. Vincent.
Wiesz…
- Muszę być w odpowiednim nastroju… - Tak…
- przy rozmowie. - Jasne.
Jesteś silną kobietą.
Dasz radę, güera.
Już próbowałam z nim zerwać.
- Ale zawsze mi to wyperswadowuje. - Panno Allan.
- Czekamy na panią. - Dobrze.
- Muszę lecieć. - Jasne.
Idź.
Jak poczujesz, że nie masz siły, zadzwoń.
Przypomnę ci, jaki z niego dupek.
Cześć. Czemu nie jesteś w biurze?
Robię małe wagary.
Włóż szorty i dołącz.
Dobrze.
Kończy ci się drink. Zaraz wrócę.
WPISZ HASŁO
Połączenia: Radny Garcia
Cześć, Vince.
Tęskniłem za tą bluzą.
- Cześć. - Cześć Vincent.
To ja, parkingowy.
Co tu się dzieje?
Dostarczam papiery rozwodowe.
Dzwonię po ochronę.
Zaczekaj.
Zanim to zrobisz, ktoś chce porozmawiać.
- Halo? - Cześć, kotku.
Jestem na dole. Wszystko słyszałam.
Dobrze.
Słuchaj dalej, kiedy ci powiem, że miłość wszystko zwycięża.
Zawsze tak będzie.
Przejdziemy przez to.
Proszę cię.
Zabieram firmę.
Nie możesz.
Zbudowałem to imperium od zera.
Nie, mój ojciec to zrobił. Ty się tylko pod wszystkim podpisałeś.
Na pewno będziesz chciał zadzwonić do prawnika,
bo trochę powęszyłam.
Odkryłam kilka sprytnie ulokowanych zagranicznych spółek.
Jako członek zarządu,
mam obowiązek poinformować władze.
To ci chyba nie przeszkadza.
Nie rozumiesz.
Olivia nic dla mnie nie znaczy.
Jest zakompleksiona, próżna i żałuję,
że ją poznałem.
Jesteś na głośnomówiącym.
Olivio, kochanie. Cześć.
W końcu mi się udało.
Jesteśmy wolni.
Teraz możemy być razem bez ograniczeń.
Miłość zawsze znajduje drogę. Przejdziemy przez to. Razem.
Pieprz się!
Dobre uczucie!
Teraz mówisz po hiszpańsku?
Wyprał ci mózg?
Adiós, Vincente.
Co?
Kurwa!
Nie mogę wyrazić, jak mi przykro, że się związałam…
z nim.
Czuję się okropnie.
Vincent był żonaty, gdy go poznałam,
wiedziałam, na co się piszę.
Panie Flores, dziękuję za wszystko.
Czy mogę coś dla pana zrobić w ramach podziękowania?
W sumie tak.
Sklep z rowerami, potem mała piekarnia.
A potem nagle
gentryfikacja zniszczy serce i duszę naszej okolicy!
Tak!
Mój znajomy ostatnio zapytał,
- „chcecie stojące rowery?”. - Przepraszam.
Właśnie otrzymałam wiadomość, że deweloperzy zmienili zdanie.
Wycofują się. Projekt nie będzie kontynuowany.
Co?
Kochanie…
Udało się!
Chodźcie, dzieciaki.
Gotowi? Chodźcie.
Cukierka?
Bardzo mnie nie znosicie?
VINCENT ROYCE ARESZTOWANY
Nadajemy z miejsca wydarzeń,
gdzie agenci FBI zabierają Royce'a do aresztu
pod zarzutem malwersacji.
Policja nadal nie wydała oświadczenia, ale…
To jest zbyt puszyste.
Nie chcesz puszystych?
Chciałeś, więc może się zdecydujesz?
- Zbyt puszyste, to wszystko. - Nie…
- Przepraszam. - To tylko… Jesteś…
- Czemu jesteś spięty? - Wybacz. Chciałem zjeść śniadanie.
- Przestań! - Czemu jesteś spięty?
Potrzebuję roweru do tego koła.
Coś takiego?
Odkupiłam od ćpuna w parku. Wiedziałam, że wrócisz.
Skąd?
Wspaniale.
Ile ci jestem winny?
- Osiem dolców. - Osiem dolców?
Był okropnym negocjatorem.
Słyszałeś? Możemy zostać.
Wszyscy zostają.
Tak, bardzo mnie to ucieszyło.
Nikt nie wie, czemu zmienili zdanie.
Czasem dobrzy ludzie wygrywają.
Daj mi kilka godzin, to przygotuję rower.
Dobrze.
SKLEP Z ROWERAMI I NAPRAWĄ U NAT
A potem pomyślałem „wróć i zaproś ją na randkę”.
- I co? Poszliście na randkę? - Było trochę dziwnie.
Czemu?
Nie byłem na randce od wieków.
- Jasne. - To tylko kolacja.
Nie bierzemy ślubu.
Ale zaprosiła mnie na koncert w sobotę,
więc chyba poszło nieźle.
Idziecie na koncert. Całowaliście się?
Dżentelmen o tym nie mówi.
Czyli całowaliście się.
- Myśl, co chcesz. - Myślę, że tak.
- Nic nie powiem. - Myślę, że się całowaliście.
- Aż do rana. - Zaraz, co ty robisz?
- To mój ogórek. - Jadłam ogórka.
- Tylko tyle. - Kup sobie swojego. To moje.
Wybacz, chciałam tylko gryza.
Jeśli chcesz więcej ogórków, to je zamów.
Nie, chcę tylko gryza. Nie chcę całego.
Odetnę mały kawałek…
Dobra, zamówimy cały talerz ogórków.
- Weź go. Weź mojego. - Przepraszam, poprosimy o talerz ogórków.
- Nie lubię ogórków! - Nie lubisz ogórków?
- To po co go chowałeś? - Bo… Po prostu…
- Oszczędzałem go. - Oszczędzałeś go?
Tak.
Olivio, nie ruszaj się.
Popatrz tutaj!
Oparte na filmie Francisa Vebera
Pamięci CARMEN SALINAS
Oparte na filmie „LA DOUBLURE” EFVE Films - Gaumont Production
Parkingowy
Napisy: Karolina Zaklika