Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(ละครสัตว์พี่น้องฮันติงตั้น)
‎ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‎มาดามและเมอร์ซิเออร์
‎(ซานโฮเซ แคลิฟอร์เนีย)
‎หนูๆ ทุกวัย
‎คณะละครสัตว์พี่น้องฮันติงตั้นยินดีต้อนรับท่าน
‎สู่การแสดงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในจักรวาลนี้ ‎หรือจักรวาลไหนๆ
‎ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ
‎โฮเรชิโอ้ พี ฮันติงตั้น
‎และการแสดงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่คุณจะได้ชม
‎ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ
‎การต้อนรับที่อ่อนน้อมและจริงใจ
‎เพื่อของกำนัลอันรุ่งโรจน์และยิ่งใหญ่ ‎นั่นคือกระผม
‎ความตื่นเต้นรายรอบ
‎มนุษย์กระสุน
‎โอ้ ผมของกระผม
‎และรถมอเตอร์ไซค์ไต่เชือก ‎พร้อมด้วยราวกายกรรม
‎ยินดีต้อนรับ
‎ยินดีต้อนรับ ความตื่นเต้นมากมายรายรอบ
‎และที่เจ๋งสุดยอดคือกระผมเป็นผู้แสดงนำ
‎ด้วยความยินดี ดีใจที่ได้เจอกระผม
‎ความปลื้มปีติเป็นของท่าน
‎ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ
‎เป็นการต้อนรับที่ดีต่อจิตมากที่สุด
‎เพื่อทุกความตื่นเต้นที่พวกท่านแสวงหา
‎ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ
‎การทักทายที่ช่างตระการตา
‎ดื่มด่ำกับทุกคำที่กระผมเปล่งออกมา
‎เหล่านักเล่นกลรายล้อม
‎แถมเจ้าตัวตลกเชสเตอร์ฟิลด์
‎นักกายกรรมจีนจากตะวันออกไกลโพ้น
‎ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ ‎โอ้ ให้ตายสิ ยินดีต้อนรับ
‎หยุดสายตาของคุณ ‎ไว้ที่งานเฉลิมฉลองเปี่ยมสุขของเรา
‎และแด่ท่านผู้ทรงเกียรติ สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด
‎และเพื่อคงไว้ซึ่งมารยาท
‎กระผมคงจะต้องหักห้ามใจขณะแสดง
‎คนเราจะต้องไม่โอ้อวดมากเกินไป
‎แต่ที่จริงกระผมขอสารภาพไว้
‎ตัวกระผมคงฝืนใจไม่ได้ที่จะบอกไป
‎ว่าตัวข้าฝ่าพระบาทนั้นไซร้
‎อาจจะได้ทำเกินขอบเขตไป
‎(โฮเรชิโอ้)
‎ช่า-ช่า กระผมขอกล่าวไว้…
‎ยินดีต้อนรับ
‎โปรดรับการต้อนรับอันทรงเกียรติของเรา
‎เข้าสู่อาหารตาจานใหญ่
‎และเราขอนำเสนอ
‎"เป็นไงบ้าง" ที่สง่างามที่สุด
‎ในนามของกระผม กระผมเอง ‎และตัวของกระผม
‎ยินดีต้อนรับ
‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎โฮเรชิโอ้ พี ฮันติงตั้น
‎ครึ่งหนึ่งของคณะละครสัตว์พี่น้องฮันติงตั้น ‎ที่โด่งดังระดับโลก
‎ส่วนจะครึ่งไหนนั้นให้ท่านตัดสินใจเอาเอง
‎- และนั่นก็ผม ‎- อร่อยเหาะ
‎คนที่ดูดีน่ะ
‎เบาๆ หน่อยเชสเตอร์ฟิลด์
‎ทำไม
‎ของฟรีไม่ใช่เหรอ
‎ได้ยินเสียงฝูงชนไหมน้องชาย
‎ฉันจะรวยเทียบเท่าร็อกกี้เฟลเลอร์ ‎แต่หน้าตาดีกว่าสองเท่า
‎เออ แล้วนายก็จะลงขันกับพวกคนรวยด้วย
‎แน่นอน หุ้นเล็กกว่านิดนึง
‎พี่ก็รู้ว่าฉันไม่สนเรื่องเงิน โฮเรชิโอ้ ฉันแค่…
‎อยากจะสร้างความบันเทิงให้ผู้คน ใช่
‎ชอบที่นายเป็นแบบนั้นนะ
‎และคนน้องที่ทุกคนปลื้ม ‎บัฟฟาโล่ บ็อบ ฮันติงตั้น
‎หัวใจและจิตวิญญาณของคณะละครสัตว์
‎ขอโทษค่ะ คุณท่านฮันติงตั้น
‎ไง เอสเมอเรลด้า ทุกอย่างเรียบร้อยไหม
‎ยิ่งกว่าเรียบร้อยอีกค่ะ
‎ดิฉันแวบมาจากตู้ทำนายโชคชะตา
‎ก็เพื่อจะแนะนำให้ท่านรู้จักกับหลานสาวแสนสวย ‎ของดิฉันที่เพิ่งมาจากประเทศของเรา
‎หวังว่าท่านจะมีงานให้เธอทำ
‎- อะไรนะ ไม่ ‎- ถ้าช่วยได้ก็ช่วยแล้ว
‎ไม่เอาหรอกปากท้องที่จะต้องหาเลี้ยงเพิ่ม
‎ซึ่งจะบอกว่า…
‎- เรารับเธอ ‎- เรารับเธอ
‎ฉันสัญญาค่ะว่าจะไม่สร้างปัญหา
‎สวยมากเลยใช่ไหมล่ะคะ
‎ญาติกันหน้าก็คล้ายกัน
‎ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น
‎หล่นไม่ไกลต้นเหรอ
‎แม่คุณ ลูกไม้นี่ดูอย่างกับ ‎ถูกยิงลงมาจากต้นด้วยจรวด
‎คุณก็พูดเล่น
‎มานี่
‎และจนถึงจุดนั้น ชีวิตของบ็อบกับโฮเรชิโอ้ ‎ก็มีแต่สิ่งดีๆ
‎(คลีฟแลนด์ โอไฮโอ)
‎แต่คุณก็รู้ที่เขาพูดกันเกี่ยวกับสิ่งดีๆ
‎มันอยู่ไม่นาน
‎(ละครสัตว์พี่น้องฮันติงตั้น ‎ทาเลีย โฮเรชิโอ้)
‎(แฟรงคลิน เทนเนสซี)
‎ขอบคุณค่ะ
‎(ทาเลีย ราชินียิปซีกับม้าเอสเมอเรลด้า)
‎(เบเธล คอนเนตทิคัต)
‎โฮเรชิโอ้ ตั้งสติให้ดีนะ
‎เพราะฉันกับทาเลียมีอะไรที่น่าตื่นเต้นจะบอก
‎- เราสองคน... ‎- จะเลิกกัน
‎จะแต่งงานกัน
‎อะไรนะ
‎ฟ้าประทานพร
‎ฉันชอบ ชอบมากเลย
‎โรแมนติกจังว่าไหม
‎ไม่เลย แหวะ
‎ฉันปล่อยให้เรื่องแบบนี้ ‎เกิดขึ้นมานานมากเกินไปแล้วน้องชาย
‎เธอคนนี้ก็ยาพิษดีๆ นี่เอง
‎โอเค เห็นได้ชัดว่าพี่คิดอะไรไม่ออกตอนนี้
‎ไม่จริง ฉันเห็นทุกอย่างแจ่มแจ้งเลยโรเบิร์ต ‎และฉันก็จะต้องจัดการสักที
‎- โฮเรชิโอ้ ‎- พี่พูดเล่นใช่ไหม
‎- อ๋อ ฉันพูดจริง ‎- ฉันรักทาเลีย
‎- และ... ‎- ไม่เธอก็ฉันจะต้องเป็นคนไป
‎เลือกเดี๋ยวนี้น้องชาย
‎ให้ตายสิ อยากรู้จังว่าเขาควรจะทำยังไง
‎จะทำยังไงดี
‎โจทย์นี้ยากแฮะ
‎มนุษย์กระสุน
‎เลียนิ้ว
‎เอาหน่อยไหม
‎บางทีนายน่าจะกินคาร์บให้ลงหน่อยนะ ‎เชสเตอร์ฟิลด์
‎ชุดตัวตลกนั่นคับติ้วเลย
‎ด้วยระบบเผาผลาญแบบนี้
‎ต่อให้ฉันกินช็อกโกแลตก้อนใหญ่เท่าช้าง ‎น้ำหนักก็ไม่ขึ้น
‎มนุษย์กระสุน
‎โทษทีเพื่อน
‎เอสเมอเรลด้ามีของขวัญให้กับคู่แต่งงานใหม่
‎- “ของขวัญ” งั้นเหรอ ‎- จากเทือกเขาหิมาลัย
‎ฉันเอามาแล้วนะ โอ๊ย ฉันเก็บมันไว้ที่ไหนเนี่ย
‎ไม่ อันนั้นไม่เอา
‎มันคืออะไรเหรอ
‎มันคือสิ่งพิเศษ
‎ของวิเศษ
‎ยายแก่นั่นไม่ได้พูดเล่น
‎มีของวิเศษในกล่องไม้นั่น
‎เป็นเวลา 30 ปีแล้ว ‎ที่ละครสัตว์มหาสนุกของบัฟฟาโล่ บ็อบ
‎เป็นโชว์ที่ยิ่งใหญ่สุดในจักรวาล
‎และก็ไม่มีใครเป็นแฟนพันธุ์แท้ ‎เท่ากับเจ้าเด็กคนนี้
‎ดูเขาสิ
‎หลานชายของบ็อบ โอเว่น
‎เขาก็โตมาในที่นั่งแถวหน้านั่นแหละ
‎แล้วก็ไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว
‎โอ้โฮ แถวหน้าเลยเหรอคะ
‎ขอบคุณค่ะพ่อ
‎เพื่อโซอี้ของพ่อ สิ่งที่ดีที่สุดเท่านั้น
‎และก็เกิดขึ้นจนได้สิ
‎ฉันมองไม่เห็นเท้าแล้ว
‎โทษทีนะฮ็อตดอก
‎ฉันว่าเราคงจะไม่ได้...
‎เดี๋ยวก่อน
‎รู้วิธีแก้ปัญหาแล้ว
‎พูดอะไรสักอย่างกับเธอสิไอ้หนู
‎ไง ฉัน...
‎ฉัน...
‎ฉันชื่อโซอี้
‎ฉันชื่อโอเว่น
‎อย่ายุพวกเขาสิ
‎ก็แค่ตลกไปวันๆ น่ะ ตลกไปวันๆ
‎เมื่อเวลาผ่านไปก็เห็นได้ว่า
‎ไม่ใช่แค่บ็อบกับทาเลียที่ตกหลุมรักกันที่ละครสัตว์
‎อะไรเหรอ
‎โซอี้...
‎ฉันรักเธอ
‎แต่งงานกับฉันไหม
‎ถ้าตกลงบีบหนึ่งครั้ง
‎ให้ตายสิ
‎โทษที
‎มนุษย์กระสุน
‎เอาล่ะ ฮันติงตั้น
‎ฉันไม่เห็นด้วยตั้งแต่วันแรกที่เธอสองคนเจอกัน
‎โซอี้มาจากครอบครัวที่มีหน้ามีตา
‎ส่วนเธอก็มาจาก...
‎นี่ ดึงนิ้วฉันสิ
‎ที่นี่
‎ขอออกตัวแทนเชสเตอร์ฟิลด์ เขาเป็นตัวตลก
‎ฉันจะไม่ให้ลูกสาวของฉันมาเสียเวลา
‎“ตลกไปวันๆ” ที่ละครสัตว์หรอก
‎เธอเป็นเด็กสาวที่ฉลาด
‎ที่วันนึงจะมาบริหารบริษัททั้งบริษัท
‎เอาเป็นว่าทำไมนายไม่มาทำงานให้ฉันล่ะ
‎ใช่ ที่โรงงานขนมหมา
‎ไม่นะ คุณพูดจริงเหรอ
‎จริงสุดๆ
‎นี่ ข่าวดี
‎ฉันจะ...
‎ออกจากคณะละครสัตว์
‎ฉันจะไปทำงานให้พ่อของเธอ
‎ที่โรงงานขนมหมา
‎อะไรนะ ทำไมล่ะ
‎โอ๊ย อย่าไปฟังพ่อฉันเลย
‎เธอรักละครสัตว์
‎มันไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวเธอก็เห็น
‎มันจะเป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุดของฉัน
‎มันเป็นการตัดสินใจที่แย่ที่สุดของเขา
‎(ขนมหมาวู้ดลี่ย์)
‎(เจ็ดปีต่อมา)
‎(มายองเนสมากไป ‎พอกินได้ - รสแย่)
‎(เจ็ดปีอันยาวนานต่อมา)
‎ไงที่รัก ฉันมีประชุมกรรมการในอีกไม่กี่นาทีนี้
‎เธอไปรับแมคเคนซี่จากเดย์แคร์ทีได้ไหม
‎ได้เลยที่รัก
‎เธอนี่น่ารักที่สุดเลย
‎- โอเว่น โซอี้ ‎- ไง บิ๊งค์ลี่ย์
‎- มันพร้อมแล้ว ‎- พูดจริงเหรอ
‎ฉันว่าในที่สุดฉันก็ตั้งค่ามันถูกจนได้
‎นี่เธอพูดจริงเหรอ
‎ฉันสัมผัสมันได้เลยแหละ
‎ที่รัก ถ้าสิ่งนี้มันเวิร์กขึ้นมาจริงๆ
‎พ่อเธอจะเลิกเกลียดฉันแล้วก็หันมาชอบฉันแทน
‎พอเลยโอเว่น เธอเป็นลูกเขยเขานะ
‎- เขารักเธอ ‎- ฉันกินขนมหมา
‎- ก็ประมาณนั้นแหละ ‎- ขนมของหมา
‎- เขาชอบเธอ ‎- เขาให้ฉันกินขนมหมา
‎ลองหยุดคิดสักนิดนึงสิ ฉันกินขนมหมาเป็นอาชีพ
‎แต่นี่ นี่อาจจะเป็นใบเบิกทางของฉัน...
‎เธอหมายถึง “ของเรา”
‎ใบเบิกทางของเรา ใช่
‎มันคืออะไรน่ะ
‎สิ่งมหัศจรรย์เท่านั้น
‎ดูนี่นะ
‎สามีของคุณมีไอเดียสุดบรรเจิด
‎หมาชอบกินอาหารคนใช่ไหม
‎- พิซซ่าเปปเปอร์โรนี เนื้ออบ ‎- เบอร์เกอร์เบคอน
‎เพราะงั้นเราควรจะทำขนม ‎ที่รสชาติเหมือนอาหารคน
‎- เทเทอร์ท็อตส์ คุกกี้ช็อกโกแลตชิป ‎- มักกะโรนีอบชีส ซูชิ
‎ทุกอย่างที่เธอนึกได้
‎หมูแฮมอิตาเลี่ยน
‎เดี๋ยว เธอสร้างนี่เหรอ
‎ใช่ เอ่อ เปล่า
‎เธอทำซะเป็นส่วนใหญ่ อัจฉริยะดีๆ นี่เอง
‎ฉันก็แค่สร้างเครื่องน่ะ
‎ว้าว มันอาจจะเวิร์กนะ
‎มันจะต้องเวิร์ก
‎มันต้องเวิร์กแน่ๆ
‎เธอจะเป็นเกียรติได้ไหม
‎ได้สิ
‎ได้เลย
‎- แล้วไง ‎- รสชาติเป็นไง
‎อะไร เธอชอบเหรอ
‎โอ้ ไม่นะ
‎รสชาติมันเหมือนน้ำส้มสายชูเลย
‎น้ำส้มสายชูงั้นเหรอ
‎ไม่นะ มันควรจะเหมือนคัพเค้กมากกว่า
‎แล้วก็นมบูด
‎ว่าไงนะ เป็นไปไม่ได้
‎- โอเว่น หน้าเธอ ‎- เดี๋ยวนะ
‎- หน้าเธอเป็นอะไรน่ะ ‎- ฉันเริ่มจะได้รสรองเท้าผ้าใบเก่าๆ
‎ไม่น่านะ
‎มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้
‎ฉันเป็นช้างเฮฟฟาลัมพ์
‎ทำอะไรสักอย่างสิบิ๊งค์ลี่ย์
‎ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
‎รู้สึกดีขึ้นเยอะเลย
‎แต่กลิ่นไม่ดีขึ้นเลย
‎ใช่มันแย่มาก
‎จะเป็นใครถ้าไม่ใช่ท่านเซอร์เรอเหม็นเปรี้ยว
‎บร็อค นายมาทำอะไรที่นี่
‎พ่อคุณส่งผมมา คุณเข้าประชุมสาย
‎โอเค ฉันรู้แล้ว
‎บอกเขาทีว่าฉันขอเวลาอีกสองสามนาที ‎โอเคไหม
‎อะไร ผมดูเหมือนเด็กส่งเอกสารเหรอ
‎ใช่
‎แบบเด็กส่งเอกสารสุดหล่อ ผมเรียบเงา ‎กล้ามใหญ่
‎ริมฝีปากไม่มีที่ติ ดวงตาชวนฝัน
‎เดี๋ยว ฉันไม่ได้ปรับแผงควบคุมไว้แบบนี้เมื่อวาน
‎ผิวนุ่มราวกับผิวเด็ก
‎โอเค เรียบร้อย
‎แถมดูกล้ามอกนี่สิ
‎ดูพวกมันเต้น
‎- หมอนี่ได้เงินเดือนมากกว่าฉันได้ไง ‎- ไม่รู้เหมือนกันที่รัก
‎โซอี้ เรามีประชุมกรรมการนะ
‎ลูกมาทำอะไรในนี้…
‎ใน…
‎เหมือนมันมีชีวิตเลยใช่ไหมล่ะ
‎ที่นี่มันที่ไหนเนี่ย
‎พ่อคะ โอเว่นกับบิ๊งค์ลี่ย์
‎ทำอะไรบางอย่างที่เจ๋งที่สุดเลยให้พ่อ
‎เป็นเซอร์ไพรส์ค่ะ
‎ลูกก็รู้ว่าเซอร์ไพรส์อย่างเดียวที่พ่อชอบ ‎ก็คือการที่ไม่ถูกเซอร์ไพรส์
‎จริง เขาไม่ชอบเซอร์ไพรส์
‎บิ๊งค์ลี่ย์ขี้อายเกินไปที่จะบอก
‎แต่พ่อรู้ไหมคะว่าเธอคืออัจฉริยะพันธุ์แท้
‎เหรอ แล้วนั่นมันจะช่วย ‎ให้ฉันขายขนมหมาได้ยังไง
‎ให้โอกาสเธอสักครั้งนะคะ
‎ว่าไงล่ะ
‎พูดมาสิ
‎โอเค คืออย่างนี้นะคะ
‎โอเว่นมีไอเดียสำหรับรสขนมหมา
‎เขาเลยให้ฉันสร้างเครื่องจำลองอาหารคน ‎เพราะ
‎อย่างที่เรารู้ หมาชอบกินอาหารคน
‎- ฉันเลยสงสัย... ‎- โอเค บิ๊งค์ลี่ย์
‎ว่าหมากินอาหารคนเพราะเรากิน ‎หรือมันชอบจริงๆ
‎หรือเพราะการที่พวกมันได้กินอาหาร ‎ที่อยู่บนจานของเรา
‎ทำให้พวกมันรู้สึกเหมือนว่าเป็นรางวัล
‎เพราะเราก็จะลูบหัวมัน แล้วมันก็... ‎น่ารักสุดๆ
‎แต่แล้วเราก็จะแบบ อย่า
‎มันต้องเป็นเพราะอาหารมันอร่อยมาก…
‎- บิ๊งค์ลี่ย์ ‎- อัจฉริยะพันธุ์แท้
‎มีใครเข้าใจที่เธอพูดบ้างไหม
‎ไม่แม้แต่คำเดียวครับท่าน
‎และสิ่งเดียวที่ฉันต้องทำก็คือกดสวิตช์
‎เดี๋ยว มันไม่ควรจะเป็นเสียงนั้น ‎บางอย่างผิดปกติ
‎เออ แล้วเธอแก้มันได้ไหม
‎ฉันพยายามอยู่
‎- ปิดมันเถอะ ‎- ปิดมัน
‎- ฉันปิดมันไม่ได้ มันคุมไม่อยู่ ‎- ได้โปรด
‎คุณวู้ดลี่ย์ ผม…
‎งี่เง่าเหรอ
‎- จริงๆ ผม… ‎- นายจะบอกว่านายงี่เง่าใช่ไหม
‎เพราะว่านั่นคือสิ่งที่นายเป็น ไอ้งี่เง่า
‎รู้ไหมว่าผมเล่นกีฬาด้วยนะตอนเรียนมหาวิทยาลัย
‎ดาวเด่นเลยล่ะ
‎ฉันรู้ว่ามันอยู่ที่นี่ ที่ไหนสักแห่ง
‎ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร เดี๋ยวเห็นแล้วก็รู้เอง
‎ฉันจะต้องหามันให้เจอถึงแม้จะต้องพังที่นี่
‎อยู่ไหนเนี่ย
‎มันคืออะไรกันนะ
‎มันควรจะเป็นของฉัน
‎เธอควรจะเป็นของฉัน
‎ทุกอย่างนี่มันควรจะเป็นของฉัน
‎ฮัลโหล
‎ไร้ประโยชน์
‎หมาดี
‎ใครนะช่างน่ารัก…
‎หมาบ้า
‎นั่ง หยุดนะ
‎ได้โปรด นั่ง
‎มันงับก้นชั้น ไอ้จอมงับก้น
‎(ก้นแน้นแน่น)
‎มันลดราคาน่ะ อย่าตัดสินกันสิ
‎ถอยไป ฉันบอกให้ถอย
‎ไปสิ
‎หมาบ้า ช่วยด้วย โอ๊ย
‎นี่ฉันบ้าไปแล้วหรือว่าได้กลิ่นควัน
‎ซุคคินี่
‎เร็วเข้าเจ้าเตี้ยสันหลังยาว
‎ลิงน้อย
‎แมคเคนซี่ โอเค ใช้เสียงในบ้าน
‎นี่มันเลยเวลานอนแล้ว ขึ้นบนบ้านกัน
‎ขยะแขยง คิดอะไรถึงออกไปกินมื้อเย็นเนี่ย
‎จริงเหรอ เจออะไรขนาดนี้ ‎แล้วยังอยากจะทำกับข้าวอยู่เหรอ
‎- ไม่ ‎- ไม่
‎ก็ทำได้นะ
‎- ลิงน้อย ‎- อี๋ มันอยู่ในหูฉัน โซอี้
‎ไปอาบน้ำเลยเจ้าเด็กโข่ง
‎ใช่ มันเข้าไปที่อื่นด้วย
‎แล้วเธอจะบอกฉันทำไม
‎จับได้แล้วเจ้าลิงน้อย
‎ลิงน้อย
‎ฮัลโหล
‎ครับ
‎อะไรนะ
‎แต่ยังไง
‎โอเว่น
‎คือผม...
‎ครับ โอเค
‎ขอบคุณครับ
‎เรากำลังไป
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ไฟไหม้คณะละครสัตว์
‎ลุงบ็อบกับป้าทาเลีย พวกเขา…
‎พวกเขาไม่อยู่แล้ว
‎พวกเรามารวมตัวกันวันนี้เพื่อเป็นเกียรติ ‎แก่เพื่อนที่รักของเรา บ็อบและทาเลีย
‎บัฟฟาโล่ บ็อบ ฮันติงตั้นคือชายในหมู่ชาย
‎ผู้มอบความบันเทิงของผู้มอบความบันเทิง
‎ผู้ที่รักในการสร้างรอยยิ้มให้กับผู้คน
‎ผู้ที่สามารถเรอตัวอักษรทั้งหมดได้ ‎ในลมหายใจเดียว
‎เอ-บี-ซี
‎ฉันต้องหายใจตั้ง 24 ครั้ง
‎เขาพาฉันเข้ามาในฐานะตัวตลกหนุ่ม
‎- และสอนฉันทุก... ‎- โอเว่น
‎จริงๆ นะ ปิดมัน
‎รวมถึงนี่
‎นี่
‎แล้วก็นี่
‎- ไม่เอาน่า ‎- เอาอีก
‎ฉันเรียกอันนั้นว่า "พลังนิ้วเปียกทะลวงหู"
‎อย่าจำสลับกับ "อี๋ใครฉี่รดกางเกง" ล่ะ
‎ลำบากใจ...
‎- เฮ้ย ‎- เอาไว้เรียกม้า
‎ท่านฉี่รดกางเกง
‎โอ้ย มุกเก่าแต่ยังขำอยู่
‎เลิกพูดเล่น จริงจังแล้ว
‎ลุงบ็อบและป้าทาเลียของเธอ
‎เป็นคนที่มีหัวใจที่ยิ่งใหญ่กว่าทุกคนที่ฉันรู้จัก
‎พวกเขาอยู่เคียงข้างครอบครัวเสมอ
‎เกร็ทเช่น ใครเป็นคนจ่ายค่ากำจัดขนให้เธอ
‎ตอนที่บทบาทของเธอในฐานะ “สตรีมีหนวด” ‎ต้องจบลงอย่างน่าเศร้า
‎บ็อบกับทาเลีย
‎ใช่แล้ว และมนุษย์กระสุน ‎ร่างกายมนุษย์มีกระดูก 206 ชิ้น
‎นั่นหมายความว่าบ็อบกับทาเลีย ‎พานายไปที่โรงพยาบาล
‎อย่างน้อย 206 ครั้ง
‎นายมีอะไรจะพูดถึงความรักและความใจกว้าง ‎ของพวกเขาไหม
‎มนุษย์กระสุน
‎เห็นหรือยัง
‎สำหรับบ็อบและทาเลีย พวกเราคือครอบครัว
‎และครอบครัวก็คือทุกสิ่งทุกอย่างสำหรับพวกเขา
‎ฉันไม่เห็นด้วยกับนายเรื่องนั้นนะเจ้าตัวตลกอ้วน
‎โฮเรชิโอ้
‎- เดี๋ยว นายไม่ได้... ‎- รับเชิญมางานศพน้องชายของฉันงั้นเหรอ
‎ใช่ ฉันก็เหมือนจะไขปริศนาข้อนั้นได้แล้ว
‎โรเบิร์ต "บัฟฟาโล่ บ็อบ" ฮันติงตั้น
‎เลือดเนื้อของฉัน น้องชายของฉันขโมยจากฉันไป
‎ปล้นฉันไปทั้งมรดก ทั้งความรัก
‎ไหนจะ 50 ปีที่ผ่านมาของชีวิตฉันอีก
‎ดังนั้นฉันจึงมาเพื่ออ้างสิทธิ์ ‎เรียกร้องสิ่งที่เป็นของฉันโดยชอบธรรมคืน
‎ด้วยอำนาจที่ถูกมอบหมายในตัวฉัน
‎โดยเจ้าคนอันตรายสามคนครึ่งนี้
‎ฉันขอประกาศว่าคณะละครสัตว์นี้เป็นของฉัน
‎- อะไรนะ ‎- กล้าดียังไง
‎และนั่นก็รวมไปถึงความลับของเหล่าสัตว์ด้วย
‎เขาซ่อนมันไว้ที่ไหนนะ
‎มันตายไปกับนายงั้นเหรอน้องชายที่รัก
‎นั่นคือแผนของนายเหรอ
‎- ฉันว่าไม่ ‎- อะไรนะ
‎หยุดนะ
‎แซมซั่น สแตบบี้ เอลดิอาโบล ซุคคินี่
‎กำจัดเจ้าพวกขยะมนุษย์นี่ซะ
‎ซุคคินี่กวาดตาไปทั่วห้อง
‎มองหาศัตรูที่คู่ควรกับฝีมืออันร้ายกาจของเขา
‎เมื่อทันใดนั้นเขาก็นึกขึ้นได้ว่าเขาเป็นนักรัก
‎ไม่ใช่นักสู้
‎แทลลี่
‎ในนี้เริ่มจะร้อนแล้วว่าไหม
‎เปลี่ยนจากโยนพินมาประลองมีดเหรอ
‎ไม่เห็นคมมีดไม่หลั่งน้ำตา
‎ตอนนี้ซุคคินี่กลัวมาก
‎ซุคคินี่ขอจดไว้ก่อน
‎ว่าครั้งหน้าต้องเลือกคู่ต่อสู้ให้ระวังกว่านี้
‎- โอเว่น ‎- ว่าไง
‎- เราน่าจะ... ‎- ไปจากที่นี่
‎- ใช่ ไปกัน ‎- ความคิดที่ดี
‎โอ้ ไม่หรอก
‎มนุษย์กระสุน
‎แม้แต่งานศพก็ยังตื่นเต้นได้ ‎เมื่อมีครอบครัวของเธอ
‎พวกเขารู้ว่าต้องทำยังไง ‎ถึงจะเป็นที่น่าจดจำ
‎ยกให้เลยเรื่องนั้น
‎ไง
‎ลูกหมา ลูกแมว
‎ไง โอลด์บลู คาบอะไรมาเนี่ย
‎เขาเอาอะไรมาน่ะ
‎ขอบใจมากพวก
‎มนุษย์กระสุน
‎แล้วเจอกันนะ
‎พัสดุปริศนา
‎ซุคคินี่อยากรู้แล้วสิ
‎ตามพวกมันไปไอ้โง่
‎สิ่งที่อยู่ในกล่องนั่นอาจจะพาเราไปสู่
‎ความลับของเหล่าสัตว์ของน้องชายฉัน
‎ลูกน้องของซุคคินี่พูดถูกอย่างน่าประหลาดใจ
‎ลูกน้องเหรอ ฉันไม่ใช่ลูกน้องนาย ‎เจ้าโง่จอมพล่าม
‎ฉันจ้างแกมานะ
‎พูดโดยลูกน้อง
‎ไปทำงานได้แล้ว ไม่งั้นจะไล่แกออก เจ้าโง่จิ๋ว
‎ด้วยคำพูดสร้างกำลังใจ ‎จากลูกน้องที่จงรักภักดีของเขา
‎ฮีโร่ผู้กล้าหาญของเราเดินหน้าผจญภัยตามลำพัง ‎เพื่อไปตามหาเหยื่อของเขา
‎การล่าเริ่มต้นขึ้น
‎พระเจ้าวิทยาศาสตร์ช่วย
‎ลาซัญญา
‎รสชาติเหมือนลาซัญญาเลย
‎ไม่มีตุ่ม ไม่มีสะอึก
‎มันเวิร์กจริงๆ
‎โอ้ คุณวู้ดลี่ย์กำลัง...
‎คงพยายามกำจัดคราบสกปรกน่าขยะแขยงนั่น
‎ออกจากกางเกงในเขา
‎ไม่ใช่ความผิดของฉันบร็อค
‎ต้องมีคนมายุ่งกับ...
‎ฉันเพิ่งได้รูปของคุณวู้ดลี่ย์ใส่แค่กางเกงใน
‎ด้วยความยินดี
‎คอยดูเถอะเจ้าเซ่อเงอะงะ
‎สิ่งนี้มันจะปฏิวัติทั้งวงการ
‎มันจะเป็นนวัตกรรม
‎ทำไมน่ะเหรอ พนันเลยว่ากำไรของวู้ดลี่ย์ ‎จะเพิ่มขึ้นเป็นพันเท่า
‎พันเท่าเหรอ
‎เธอพันขนมหมาแค่ครั้งเดียวยังไม่ได้เลย
‎ฉันลองแล้ว
‎มันเป็นไปไม่ได้
‎ฉันจะเปลี่ยนโชคชะตาของฉัน
‎ใช่ ฉันก็จะทำใหม่อีกรอบ ‎และแสดงให้คุณวู้ดลี่ย์เห็น
‎ถ้าฉันกล้าพอที่จะทำ...
‎ไม่มีทางเกิดขึ้น
‎เธอทำไม่ได้หรอก เธอไม่เคยทำได้
‎ก็คอยดูแล้วกัน
‎ใช่ ฉันว่าเราก็คอยดูแล้วกัน
‎- ฉันเพิ่งจะพูดไป ‎- ฉันเพิ่งจะพูดไป
‎โอเค แล้วเจอกันใหม่บร็อค
‎"แล้วเจอกันใหม่บร็อค"
‎เขาทำฉันโมโหมากเลย
‎เขาก็แค่เจ้าคนตัวใหญ่ เหม็น...
‎รอก่อน
‎รอ
‎ฉันรักงานนี้
‎(ห้องแล็บ เอ็น สอง)
‎อะไรอยู่ในกล่องน่ะ
‎คือ... มันก็แปลกนะ
‎- นั่นอะไรน่ะ ‎- แคร็กเกอร์รูปสัตว์เก่าๆ
‎คุกกี้เหรอคะ
‎อ๋อ ไม่ นี่ไม่ใช่แบบที่ลูกชอบ
‎พวกมันเก่ามาก
‎แล้วไงคะ
‎คุกกี้เก่าๆ น่าขยะแขยง ‎จะทำให้ลูกกลายเป็นสัตว์ประหลาด
‎- เรื่องจริง ถามแม่ของลูกดู ‎- เรื่องจริง
‎เรื่องจริง มันจะทำให้ลูกกลายเป็น...
‎- คุกกี้มอนสเตอร์ ‎- คุกกี้มอนสเตอร์
‎ไม่หรอก
‎- ที่รัก ดูนี่สิ ‎- น่ารักจัง
‎ฉันวาดมันตอนฤดูร้อนที่เราเจอกันที่ละครสัตว์
‎ฉันว่าฉันจำได้นะ ฉันจำได้ว่าเธอเอามันให้ฉันดู
‎ใช่ ฉันจำได้ว่าฉันเป็นจิตรกรที่ดีกว่านี้แต่...
‎โอเค ดูนี่สิ นั่นเธอนะคิดว่า
‎- ผมฉันดูไม่จืดเลย ‎- ฉันค่อนข้างมั่นใจว่านั่นคือฉัน
‎แล้วนั้นก็เชสเตอร์ฟิลด์เวอร์ชั่นหล่อกว่าตัวจริง
‎- ผอมเชียว ‎- นี่ก็มนุษย์กระสุนเช่นเคย
‎แล้วก็ลุงบ็อบกับป้าทาเลีย
‎- พวกเขายังอยู่ที่นั่น ‎- ฉันรู้
‎ลิงน้อยหิวแล้ว
‎นี่มันไม่ใช่คุกกี้ที่ลูกชอบ
‎มันน่าขยะแขยงมาก
‎- มันน่าขยะแขยงว่าไหม ‎- น่าขยะแขยง
‎แต่หนูหิว
‎ลูกหิว เราควรทำอะไรสักอย่าง
‎ไม่รู้ว่าในนี้มีของกินหรือเปล่า
‎ดูตรงช่องตรงกลางซิ เปิดสิ
‎- มีไหม ‎- ดึงอยู่ ไม่รู้...
‎- ดูใต้แว่นกันแดด ‎- ที่รัก ไม่มีของกินในนี้เลย
‎ดูนั่นสิ แผงขายผลไม้
‎- แผงขายผลไม้ ‎- แผงขายผลไม้
‎ใครชอบ...
‎- กล้วย ‎- กล้วย
‎ฉันชอบกิน กิน กิน
‎แอปเปิ้ลและกล้วย
‎- บูม ฉันชอบกิน ‎- ดีกว่าคุกกี้เยอะเลย
‎- คุกกี้ ‎- แอปเปิ้ลและกล้วย
‎แปลกจัง ฉันว่าฉันปิดมันแล้วนะ
‎ไม่ เธอไม่ได้ปิด โอเว่น อย่านะ
‎บิ๊งค์ลี่ย์น่ะ
‎- ไม่สำคัญ ‎- อาจจะสำคัญ
‎อาจจะสำคัญ
‎- รับก็รับ ‎- ขอบคุณมาก
‎เพราะเธอบอกให้รับหรอกนะ
‎เอาล่ะ มานี่ ลิงน้อย
‎บิ๊งค์ลี่ย์ เป็นยังไงบ้าง
‎ฉันจ๋อย
‎ไม่เอาน่า อย่าจ๋อยสิ เดี๋ยวมันก็โอเคเอง
‎ไม่ใช่ ฉันหมายถึงผิวฉันมันเป็นสีฟ้าจ๋อยเลย
‎- ฉันดูยังกับสเมิร์ฟ ‎- อะไรนะ
‎มันต้องเป็นบร็อคแน่ๆ
‎เจ้างั่งสมองกลวงนั่นเล่นงานพวกเรา
‎ฉันว่าเธอพูดถูกโอเว่น แต่คุณวู้ดลี่ย์ชอบเขา
‎ฉันจะทำยังไงดี
‎เธอคืออัจฉริยะเครื่องกลบิ๊งค์ลี่ย์
‎ไม่รู้สิ วางกับดักหรืออะไรสักอย่าง
‎ใช่ จับเขาให้ได้คาหนังคาเขา
‎แต่เขาหาทางเข้ามาในนี้ได้อยู่เรื่อย ‎ไม่ว่าฉันจะทำยังไง
‎เขาเหมือน...
‎เขาเหมือนกับนินจา
‎เหมือนกับนินจา
‎นินจาตัวใหญ่ กลิ่นตัวแรง แล้วก็กล้ามแน่นไปหมด
‎พูดถึงบร็อคคนเดียวกันหรือเปล่า
‎ไม่เอาน่า เขาก็มีแต่กล้ามไม่มีสมอง
‎เขามันก็แค่เจ้างั่ง
‎เจ้าโง่
‎เจ้าติงต๊อง
‎เขาคือเจ้างี่…
‎- เง่า ‎- อะไรนะ
‎โอเว่น เขาคืออะไร
‎โอเว่น เธอ...
‎ฉันเป็นหนูแฮมสเตอร์
‎คุณพระช่วย
‎ขอบคุณมากครับคุณผู้หญิง
‎คุณพระช่วย
‎แมคเคนซี่ มารี
‎หยุดเล่นกระโปรงรถได้แล้ว ลูกจะทำมันพังนะ
‎โอเค นี่อาหารลิงของลูก
‎เธอชอบกิน กิน กิน
‎พ่อของลูกอยู่ไหนเนี่ย เราต้องไปแล้วนะ
‎คุณพระช่วย คุณ...
‎พระช่วย
‎- หนู ‎- ไม่ โซอี้ อย่า
‎ไม่ต้องห่วงแมคเคนซี่ แม่จะฆ่าหนูนี่เอง
‎- นี่ฉันเองโซอี้ ฉันไม่ใช่หนู ‎- ทำไมไม่ตายสักที
‎โซอี้
‎คิดว่าทำเพื่อทอมกับเจอรี่ ‎หยุดตีฉันด้วยกระเป๋าสักที
‎เจ้าหนูนั่นเพิ่งจะ...
‎- ป๊ะป๋าน่ารักจัง ‎- ขอบคุณจ้ะนางฟ้า
‎- โอเว่นเหรอ ‎- ใช่
‎โซอี้ นั่นคือสิ่งที่ฉันพยายามจะบอกเธอ
‎- แต่เธอเพิ่งพูด ‎- นิ้วเธอใหญ่จัง
‎- อะไรนะ เธอทำ… เธอเป็นแบบนี้... ‎- ฉันก็ไม่รู้
‎ฉันก็แค่กิน...
‎แคร็กเกอร์รูปสัตว์ที่ลุงเธอให้มาน่ะเหรอ
‎ใช่ ฉันกินอันที่เป็นรูป...
‎- แฮมสเตอร์ ‎- แฮมสเตอร์
‎- โอ้ ว้าว ‎- โอ้ ไม่นะ
‎ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแฮมสเตอร์กินอะไร
‎เดี๋ยวก่อน
‎ดูนี่สิ
‎"โอเว่น ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ‎ห้ามกินคุกกี้พวกนี้"
‎ขอบใจมากเจ้าโน้ต ‎ฉันน่าจะเห็นแก 30 วินาทีที่แล้ว
‎เดี๋ยว "จนกว่าจะได้เจอเชสเตอร์ฟิลด์ ‎ที่คณะละครสัตว์
‎เขาจะอธิบายทุกอย่างให้ฟัง"
‎- เดี๋ยว อะไรนะ ‎- "ด้วยรัก ลุงบ็อบ"
‎เกาะให้แน่น
‎เราจะไปที่คณะละครสัตว์
‎ซุคคินี่ได้ค้นพบความลับของเหล่าสัตว์...
‎ละครสัตว์
‎ให้ตายสิ พวกเขาต้องซ่อมหลุมบนถนนได้แล้ว
‎แม้อวัยวะภายในจะบาดเจ็บอย่างรุนแรง
‎ซุคคินี่ก็ยังคงติดตามไม่ลดละ
‎ไม่เอาน่า
‎ทำไมเวลารีบๆ จะต้องติดหลังรถพิซซ่าทุกที
‎- ใช่เลย ‎- ว่าไงนะ
‎- โทษที เธอซีเรียสเหรอ ‎- ซีเรียสสิ
‎- มันมีแบบนั้นด้วยเหรอ ‎- มีสิ
‎- ฉันว่ามันไม่มี... ‎- มีแน่นอน
‎- เธอติดหลังรถพิซซ่าเหรอ ‎- ไปได้แล้ว
‎มีแบบนั้นร้อยเปอร์เซ็นต์
‎ก็ถ้าเธอคิดแบบนั้น
‎อ๋อ ฉันคิดแบบนั้นแน่
‎โอเค เห็นพ้องที่จะเห็นต่างแล้วกัน
‎โซอี้
‎- ฮัลโหล ‎- คุกกี้
‎อะไร นี่ใครน่ะ
‎ความลับของเหล่าสัตว์ ‎ของน้องชายของคุณก็คือ...
‎คืออะไรเจ้างั่ง
‎แคร็กเกอร์รูปสัตว์
‎อะไรนะ ไม่สมเหตุสมผลเลย ‎เจ้าทึ่มไร้น้ำยา
‎แคร็กเกอร์รูปสัตว์มันจะ...
‎เป็นมนต์วิเศษบางอย่าง
‎มนต์วิเศษเหรอ
‎พูดจาเลอะเทอะอะไร...
‎เอสเมอเรลด้า
‎เอาแคร็กเกอร์รูปสัตว์นั่นมาให้ฉันซุคคินี่
‎ฉันจะทำทุกวิถีทางให้ได้มันมา
‎ผมรีบอยู่
‎ขับรถระวังหน่อยสิ
‎ทำไมเวลารีบๆ จะต้องติดหลังรถพิซซ่าทุกที
‎ได้เวลาแล้ว
‎ซูเปอร์แมน เซียสต้า
‎นักคิด
‎สุดยอดไปเลย
‎ช่างเป็นการท้าทายแรงโน้มถ่วง ‎เมื่อเขาพุ่งทะยานข้ามรถที่กำลังวิ่งมา
‎และลงจอดอย่างปลอดภัย...
‎ในบ้านเหรอ
‎ทำไมซุคคินี่ถึงอยู่ในบ้าน
‎ทำไมเขาถึงใส่ชุดกระโปรง
‎ซุคคินี่ไม่สามารถอธิบายได้
‎กระบองเพชร
‎ใครสร้างห้องกระบองเพชรไว้ในบ้านเนี่ย
‎นี่
‎จอดนะ
‎ไง
‎- จอด ‎- อะไรนะ
‎เขาพูดว่าอะไรนะ
‎นี่มันไม่ใช่เจ้าหมอนั่นที่งานศพเหรอ
‎ใช่ เขามากับลุงโฮเรชิโอ้
‎เดี๋ยวนะ เจ้านี่เห็นฉันกลายร่าง ‎เป็นหนูแฮมสเตอร์
‎เขาทำให้ฉันกลัว เราควรทำยังไงดี ‎โทรหาตำรวจดีไหม
‎ดี ไม่ดี เดี๋ยว ฉันมีไอเดียที่ดีกว่านั้น
‎- ไม่จริง ‎- อันนี้ดีจริงๆ
‎ได้โปรดอย่า
‎- เธอจะปลื้ม มันฮามาก ‎- จะไปไหน
‎- ขอล่ะ คุยกันก่อน ‎- น่ากลัวด้วย
‎- ไอเดียเธอจบเศร้าทุกที ‎- อยู่ไหนแล้วล่ะ นี่ไง
‎ไม่มีใครหนีซุคคินี่ได้
‎โอเค ที่นี้ก็เร่งความเร็วแล้วก็เปิดประตูหลังรถ
‎- ประตูท้ายรถ ‎- ท้ายรถหรือประตู
‎กระโปรงท้ายรถไง
‎- ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร ‎- ประตูใหญ่ไง
‎- ปุ่มทางด้านซ้ายของที่วางแก้ว ‎- ไม่ใช่สิ นั่นมันเบรกฉุกเฉิน
‎หนึ่ง สอง สาม กดเลย
‎หม่าม้าช่วยด้วย
‎ป่าป๊าช่วยด้วย
‎ซุคคินี่กำลังซวย...
‎(ฟาร์มมูลสัตว์บีแทนเนน)
‎เธอเห็นมันไหม
‎ฉันเห็นมันไหมเหรอ
‎เธอเห็นตัวเองไหม
‎- เห็น เจ๋งไปเลยว่าไหม ‎- ไม่เลย ไม่
‎- ไม่ ‎- ดีกว่าเป็นแฮมสเตอร์อีก
‎ฉันตัวเบ้อเริ่มเลย
‎ตุ๊กตาหมี
‎เลือดไม่เลี้ยงสมอง
‎ละครสัตว์อยู่นั่น
‎เธอแรงเยอะจัง
‎ลูกจ๋า ป่าป๊าต้องหายใจ
‎ป่าป๊าหายใจไม่ออก
‎พ่อพูดจริงนะลูก พ่อหายใจไม่ออก
‎(สัตว์อัศจรรย์ของบัฟฟาโล่ บ็อบ)
‎ดูเหมือนจะมีคนแอบกินขนมก่อน
‎ยังอยากจะเป็นคนอีกครั้งหรือเปล่าฟอสซี่
‎(สัตว์อัศจรรย์ของบัฟฟาโล่ บ็อบ)
‎มนุษย์กระสุน
‎หาอะไรอยู่เหรอ
‎เดี๋ยวก็รู้ มันต้องอยู่ในนี้สักแห่ง
‎หายากตลอด เหมือนกับความรัก วาลโด ‎ร้านอาหารจีนดีๆ
‎เดี๋ยวนะ
‎นี่ฉันเหรอ
‎- นี่แหละเธอ ‎- ใส่กางเกงยีนส์
‎- ยีนส์รัดติ้ว ‎- ยีนส์รัดติ้ว
‎นั่นล่ะเธอ ใช่แล้วท่าน
‎ทุกครั้งที่เธอกินคุกกี้รูปสัตว์ ‎คุกกี้มนุษย์ก็จะปรากฏขึ้นในกล่อง
‎ถ้าอยากจะกลายร่างกลับก็แค่กินมัน
‎เจ๋งใช่ไหมล่ะ
‎นายจะให้ฉันกินตัวเองเหรอ
‎ดูฉันสิ ฉันโอเว่น
‎กางเกงฉันเอวสูง
‎ไอคิวฉันต่ำ
‎- เฮ้ย... ‎- เอาไว้เรียกม้า
‎ซึ่งนายก็เป็นได้ถ้ากินชิ้นนี้
‎โอเค แล้วมันเป็นแบบนี้ได้ยังไง
‎คำสาปของยิปซี แป้งเก่าๆ ‎มอดกินน้ำตาลที่มีกัมมันตภาพรังสี
‎ใครจะไปรู้ ใครสนล่ะ
‎มันคือมนต์วิเศษ
‎นั่นคือสาเหตุว่าทำไมกล่องถึงเต็มตลอด
‎โอเค ฉันก็แค่หยิบคุกกี้จิ๋วรูปตัวเองขึ้นมา
‎แล้วก็...
‎ลงคอไปเลย
‎ฉันเป็นฉันแล้ว
‎ไม่ว่าจะยามสุขหรือทุกข์
‎ส่วนใหญ่จะทุกข์
‎ในกรณีของนาย...
‎ทุกข์แน่นอน
‎โอเค เจ็บนะนั่น
‎ไม่ใช่ช่วงเวลาแบบนั้นเหรอ
‎กระอักกระอ่วน
‎อย่าละสายตาไปจากมันโอเว่น
‎ลุงโฮเรชิโอ้ของนายจะไม่มีวันหยุด ‎จนกว่ามันจะตกอยู่ในมือโลภๆ ของเขา
‎(คณะละครสัตว์โฮเรชิโอ้)
‎ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‎มารวมตัวกันทางนี้และตื่นตาตื่นใจ ‎ไปกับการแสดงพ่นไฟโดยเอลดิอาโบล
‎ระวังหน่อย
‎เรามาถึงจุดต่ำสุดในอาชีพโดยแท้
‎ซุคคินี่กลับมาแล้ว
‎เยี่ยมมาก ในออฟฟิศฉัน
‎นั่นกลิ่นชวนอ้วกอะไรน่ะ
‎เอาล่ะ มันอยู่ที่ไหน
‎นายเอาเจ้าแคร็กเกอร์รูปสัตว์มาให้ฉันหรือเปล่า
‎- ครับ ‎- เยี่ยมมาก
‎ไม่ได้เอามา
‎เกือบแล้วมาริโอ
‎ฉันเกือบจะได้สิ่งที่น่าจะเป็นของฉันกลับมา
‎สิ่งที่ควรจะเป็นของฉัน
‎ของขวัญ ของขวัญอันมหัศจรรย์ ‎ที่ถูกมอบให้กับน้องชายซื่อบื้อของฉัน
‎เสียดายของจริงๆ
‎คิดดูสิว่าฉันจะทำอะไรได้บ้างถ้ามีของขวัญชิ้นนั้น
‎ชีวิตฉันจะเป็นยังไง
‎ทุกสิ่งมันจะเปลี่ยนไปยังไง
‎บ็อบเป็นที่รักและชื่นชม
‎เขาเป็นเพื่อนที่รักของทุกคน
‎เขาช่างใจดีแถมใจกว้าง
‎ใช่ ทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันเกลียด
‎เขามีชื่อเสียง มีเงินทอง มีผู้หญิง
‎- คนที่น่าจะเป็นของคุณน่ะเหรอ ‎- หุบปาก
‎เขาโยนพลังวิเศษพวกนั้นทิ้งไป
‎แค่คิดก็ทำให้ฉันโกรธแล้ว
‎รู้ไหม คุณน่าจะทำใจได้แล้วนะ
‎นึกว่าฉันไม่เคยพยายามหรือไง
‎แต่เขาเอาไปทุกอย่างส่วนฉันก็ถูกทำลาย
‎มันทำให้ฉันเคืองระคาย
‎มันน่าจะเป็นของฉัน ‎ควรจะเป็นของฉัน
‎ฉันมีปริญญาเอกตั้งหลายใบ
‎ส่วนบ็อบจบโรงเรียนตัวตลก
‎โรงเรียนตัวตลก ขอร้องเหอะ
‎มันน่าจะเป็นของฉัน ‎ควรจะเป็นของฉัน
‎แน่นอนนายต้องเห็นด้วย
‎ฉันมีสัญชาตญาณสัตว์
‎แต่เขามีคุกกี้รูปสัตว์
‎ที่ควรจะเป็นของฉัน
‎ทุกอย่างควรจะเป็นของฉัน
‎ชื่อเสียง เงินทอง และชื่อเสียง
‎ฉันควรจะดังกว่าเอลวิส
‎และร่ำรวยดุจกษัตริย์
‎นายก็ได้เป็นลูกน้องคนโปรดของฉัน
‎มันไม่ใช่เรื่องจิ๊บๆ นะ
‎เจ้าโง่
‎ฉันไม่ใช่ลูกน้องนาย
‎นายเป็นลูกน้องฉัน
‎พูดโดยลูกน้องของซุคคินี่
‎เป็นพันครั้งแล้ว
‎ฉันน่าจะได้มีคณะผู้ติดตาม
‎แบบดาราหนังแถวหน้า
‎- เครื่องบินส่วนตัว ‎- คฤหาสน์
‎กองทัพรถสีทอง
‎หุบ…
‎ไม่ต้องมาประสาน ขอบใจ
‎มันน่าจะเป็นของฉัน มันควรจะเป็นของฉัน
‎โชคชะตาที่ฉันฝัน
‎แต่มันกลับเป็นของบ็อบกับหมวกโง่ๆ นั่น
‎ละครสัตว์เต็มไปด้วยพวกขี้เกียจ
‎มันน่าจะเป็นของฉัน มันควรจะเป็นของฉัน
‎ฉันคือคนที่มีคุณสมบัติ
‎ฉันมีทั้งหน้าตา ฉันมีทั้งสมอง
‎แต่เขามีแคร็กเกอร์รูปสัตว์พวกนั้น
‎ที่ควรจะเป็นของฉัน
‎ที่นี้ไปได้แล้วเจ้าโง่
‎และอย่ากลับมา ‎จนกว่านายจะได้แคร็กเกอร์รูปสัตว์นั่น
‎และเสื้อผ้าที่ไม่เหม็นอึ
‎ซุคคินี่ยอมรับคำท้าของลูกน้องของเขา
‎และเป็นครั้งสุดท้ายนะเจ้างั่งแคระ
‎นายเป็นลูกน้องของฉัน
‎พูดโดยลูกน้องของซุคคินี่
‎ไปเอาคุกกี้พวกนั้นมาก็พอ
‎แซมซั่น พาเราไปจากที่นี่ด่วน
‎และหาที่ที่จะมีลูกค้าที่ยอมจ่ายเงินด้วย
‎แซมซั่น
‎ไงพวก
‎อยากให้ลุงบ็อบกับป้าทาเลียยังอยู่จัง
‎- ฉันรู้ ‎- พวกเขายังอยู่
‎ในแง่นึงเด็กๆ
‎ในแง่นึง
‎คำถาม
‎พวกเธอรู้ไหม ‎ว่าตัวตลกชอบเซอร์ไพรส์คนมากแค่ไหน
‎- รู้ ‎- รู้
‎เดี๋ยว ตัวตลกชอบเซอร์ไพรส์คนเหรอ
‎เอาล่ะ คือ...
‎เซอร์ไพรส์
‎เธอได้เป็นเจ้าของคณะละครสัตว์โทรมๆ
‎ไหม้ๆ เยินๆ แล้ว
‎- เดี๋ยว ‎- โอเว่น นี่มันสุดยอดไปเลย
‎- สุดยอดงั้นเหรอ ‎- ใช่สิ
‎ดูที่นี่สิ เธอพูดถึงอะไรเนี่ย
‎แล้วเธอพูดถึงอะไรอยู่
‎รู้ไหม นายแหละควรทำ บริหารละครสัตว์นี้
‎ฉันเนี่ยนะ ฉันควรเป็นคนบริหารเหรอ
‎ฉันเป็นตัวตลกนะ
‎ให้ยิงยุงออกจากก้นอูฐ ‎ทั้งที่ยืนห่างไปตั้ง 40 เก้าฉันก็ทำได้
‎ให้ฉันสอนเด็กทั้งรุ่น...
‎เล่น “ดึงนิ้วสิ” ก็ทำมาแล้ว
‎แต่บริหารละครสัตว์ฉันไม่ถนัด
‎แล้วทำไมนายถึงคิดว่าฉันถนัด
‎นายรู้ไหมว่าฉันทำอะไรเป็นอาชีพ
‎- เขากินขนมหมา ‎- ฉันกินขนมหมา ฉันบอกพวกเขาเอง
‎- ฉันกินขนมหมา ‎- แล้วเขาก็เกลียดมันมาก
‎- ขนมหมาไง ‎- พูดถึงมันทุกวันเลย
‎- ว่าเกลียดมันแค่ไหน ‎- ฉันมีสิทธิ์จะพูดทุกวัน
‎เดี๋ยวก่อน นายเป็นคนพิเศษนะเจ้าหนู
‎ลุงของนายมองเห็น
‎พวกเราก็มองเห็น
‎เกิดอะไรขึ้นกับเจ้าเด็กตาโตคนนั้น ‎ที่เคยหลงรักละครสัตว์
‎ไม่รู้สิ ฉัน...
‎เขาโตขึ้นมั้ง
‎โอเว่น นี่คือสิ่งที่เธอต้องการมาตลอด
‎เธอพยายามที่จะทำให้พ่อของฉันประทับใจ ‎และมันก็จะไม่มีวันเกิดขึ้น
‎นี่คือสวรรค์ของเธอ
‎ฉันหมายถึงนี่คืออนาคตของเธอ ‎นี่คืออนาคตของเรา
‎อนาคตของเราเหรอ เดี๋ยว...
‎นี่ไม่ใช่อนาคตนะ
‎ละครสัตว์เป็นของลุงบ็อบกับป้าทาเลีย
‎พวกเขาไม่อยู่แล้ว
‎มนต์วิเศษมันหมดไปแล้ว
‎ว้าว
‎โทษทีนะทุกคน
‎สิ่งที่พิเศษของละครสัตว์นี้...
‎มันไม่มีอีกแล้ว
‎ไม่นะ
‎รู้อะไรไหม
‎- ฉันจะทำเอง ‎- อะไรนะ
‎ฉันจะลาออกจากบริษัทพ่อฉัน
‎และสร้างคณะนี้ขึ้นมาใหม่ ‎อย่างที่บ็อบกับทาเลียต้องการ
‎- เดี๋ยวก่อน เธอจะ... ‎- ไม่ ฉันไม่อยากฟัง
‎- โซอี้ ‎- ฉันจะทำ
‎ฉันจะทำ ไม่ โอเว่นฉันใส่จมูกแล้ว
‎- ไม่ ‎- ฉันไม่ได้ยินเธอ
‎เธอจะไม่ทำละครสัตว์
‎เธอกำลังจะรับช่วงบริหารบริษัทของพ่อเธอ
‎- เรื่องใหญ่นะนั่น ‎- ฉันไม่แคร์
‎ฉันรักคณะละครสัตว์นี้มาตลอด ‎และฉันก็รู้ว่าเธอก็รักมันเหมือนกัน
‎แต่โซอี้ เธอ...
‎ก็แค่ต้องใช้เวลาทำใจนิดนึง ฉันเข้าใจ
‎มากไปกว่านั้น มันจะต้องสนุก
‎(โทมาสัน ‎บ. ขนย้าย)
‎(ตั๋ว)
‎(เปิดใหม่อีกครั้งอย่างเป็นทางการ)
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอจะโยนชีวิตเธอทิ้งไป
‎ทั้งๆ ที่เธออาจจะได้ลงเอยกับ…
‎บร็อคเหรอ
‎คุณวู้ดลี่ย์ ผม...
‎ทำไม ผมก็แค่จะ...
‎ดูว่าเก้าอี้ใหญ่พอไหมเหรอ
‎หนังโครินเธียนชั้นดีที่โอบอุ้มก้นของคุณ
‎ช่างนุ่มนวล
‎ช่าง…
‎คำว่าอะไรนะ
‎รบกวนจิตใจเหรอ
‎บร็อค
‎โซอี้ก็ไปอยู่กับละครสัตว์นั่นละ
‎ฉันก็น่าจะพิจารณาให้นายรับช่วงบริษัทซะเลย
‎เป็นปลื้ม
‎โอเค ถ้าเราลองขึ้น ขึ้น ลง ลง ซ้าย ขวา ‎ซ้าย ขวา บี เอ สตาร์ท
‎ไม่รู้สิบิ๊งค์ลี่ย์ ฉันลองแล้วเมื่อกี้ และ…
‎ไงเจ้าคอลีบ
‎วู้ดลี่ย์ต้องการให้ยอดบัญชีนี่เสร็จก่อนเที่ยง
‎อะไรนะ
‎ฉันรู้อะไรเกี่ยวกับบัญชี
‎ไม่รู้สักอย่าง
‎มันถึงตลกไงที่เขาขอให้นายทำ ถูกไหม
‎- ไม่ ‎- ไม่ถูกเหรอ
‎ไม่ตลก
‎นายรังเกียจไหมเวลาฉันอยู่ใกล้ขนาดนี้
‎กลิ่นปากนายไม่ดีเลย
‎เหรอ
‎นี่ใกล้เกินไป
‎เอาล่ะ ทำบัญชีผิดๆ และทำลายบริษัทนี้ให้สนุกนะ
‎เพราะนายจะไปไม่รอดแน่ๆ
‎นี่กาแฟตอนเช้าของคุณครับคุณวู้ดลี่ย์ ‎แบบที่คุณชอบเป๊ะ
‎ขอบคุณมากบร็อค
‎พระอาทิตย์ขึ้นแล้วฮันติงตั้น ‎นายยังทำบัญชีไม่เสร็จอีกเหรอ
‎อะไรนะ ผมเพิ่งจะ...
‎กำลังทำอยู่ครับท่าน มันซับซ้อนมาก
‎ซับซ้อน
‎มันก็แค่เลข
‎ที่ต้องใช้ก็แค่ไม้บรรทัดเลื่อน พิกัดดวงจันทร์
‎แซนด์วิชแฮมสักชิ้น แค่นั้น
‎แล้วคุณล่ะ รู้สักอย่างไหม
‎ฉันรู้ว่าโซอี้หลับตาทำยังได้แล้วกัน ‎แต่เธอไปอยู่คณะละครสัตว์ซะแล้ว
‎ส่วนฉันก็ติดอยู่กับนาย เจ้างี่เง่า
‎ฉันทำได้แล้ว ฉันซ่อมมันได้แล้ว
‎เรื่องไร้สาระนี่มาอีกแล้ว
‎แค่ลองดูค่ะคุณวู้ดลี่ย์ ได้โปรด
‎ต่อให้ฉันถูกวางยาพิษและนั่นเป็นยาแก้ก็ไม่มีทาง
‎นายลองสิฮันติงตั้น
‎ผมเหรอ แต่คุณเพิ่งบอกให้ผมทำบัญชีให้เสร็จ...
‎โอเว่น ได้โปรด
‎ก็ได้
‎ว้าว
‎นี่มันดีมากเลย
‎รสชาติเหมือนสปาเก็ตตี้มีทบอลล์
‎จริงเหรอ
‎ครับ มันเจ๋งมาก
‎- รู้แล้วเชียว ‎- ไม่ แบบ ฉันหมายถึงเจ๋ง...
‎ไม่นะ
‎หน้าเขาเป็นอะไร
‎ฉันว่าฉันซ่อมมันแล้วนะ
‎ไอ้เจ้างี่เง่า
‎ฉันถูกล้อมรอบไปด้วยคนงี่เง่า
‎(ริโอส์มีล)
‎(ฉัน พ่อ แม่)
‎ไง
‎ทำไมกลับดึกจัง
‎แมคหลับไปแล้ว
‎ใช่ ขอโทษที ฉันถูก “บร็อค” น่ะ
‎อย่าถาม
‎- นั่นอะไรน่ะ ‎- อะไร
‎- กลิ่นเหรอ ‎- นั่น...
‎- ไม่รู้สิ ‎- กลิ่นสายไหมเหรอ
‎- อาจจะ หมายถึง… ไม่รู้สิ ‎- โอ้ ไม่นะ
‎- ฉันหมายถึงฉันอยู่ที่ละครสัตว์ทั้งวัน ‎- ไม่
‎เธอพยายามจะล่อฉันกลับไป... ‎ด้วยกลิ่นงั้นเหรอ
‎ทำไมถึงคิดอย่างนั้นล่ะ
‎ด้วยกลิ่นสายไหมเนี่ยนะ
‎ทำไมเธอถึงได้กลิ่นสายไหมล่ะ
‎ก็เพราะเธอน่ะทั้งเจ้าเล่ห์ทั้งร้ายไงล่ะ
‎ที่รัก แมคเคนซี่คิดถึงเธอมาก
‎ลูกอยากให้เธอมาวันเปิดใหม่พรุ่งนี้ ‎เราทำงานกันหนักมาก
‎- มันมีความหมายกับลูกมาก เธอต้องมานะ ‎- ฉันรู้ ฉันแค่...
‎พ่อคะ
‎ไง นางฟ้า
‎ทำไมยังไม่นอน
‎หนูกลัว
‎กลัวอะไร
‎สัตว์ประหลาด
‎ไปดูเจ้าสัตว์ประหลาดพวกนี้กัน
‎เอาล่ะ เจ้าพวกสัตว์ประหลาดอยู่ไหนกันนะ
‎ไม่ต้องกังวลนะ
‎พ่อจะปกป้องลูกเอง
‎หนูไม่อยากได้พ่อแบบ “พ่อ”
‎โอเว่น
‎อรุณสวัสดิ์ค่ะพ่อหมี
‎อรุณสวัสดิ์ลูกหมี
‎รู้ไหมว่าวันนี้วันอะไร
‎วันละครสัตว์ไง พ่อจะมาไหมคะ
‎ยังไงก็ไม่พลาด
‎(เปิดใหม่อีกครั้ง)
‎หนูรักละครสัตว์
‎ละครสัตว์
‎- โอเว่น ‎- พ่อคะ ละครสัตว์
‎โซอี้
‎นี่ฝีมือเธอเหรอ
‎ฉันมีคนช่วยน่ะ
‎หนูไง
‎ใช่จ้ะลูก
‎นี่มันแย่มากเลย
‎- เมื่อไหร่จะจบเนี่ย ‎- เดี๋ยวนี้ก็ยังช้าไป
‎ผมนึกว่าจะได้ดูสัตว์
‎พวกสัตว์อยู่ที่ไหนคะแม่
‎- น่าเบื่อชะมัด ‎- ฉันรู้
‎- ฉันหมายถึงแบบ... ดูนั่นสิ โง่บรม ‎- ฉันรู้
‎ฉันเกลียด
‎เยี่ยม พวกเขาเกลียดมัน
‎ฉันไม่อยากใช้คำว่า “เกลียด” หรอกนะ
‎พวกเขาเกลียดมัน
‎นี่มันไม่ดีเลย
‎พวกเขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อดูกายกรรม
‎พวกเขาไม่ได้มาดูตัวตลก
‎สิ่งที่พวกเขาต้องการคือสิ่งที่พวกเขาเคยได้ ‎สัตว์อัศจรรย์ของบัฟฟาโล่ บ็อบ
‎ถึงตาฉันแล้ว
‎ดูโชว์ให้สนุกนะพวก
‎เอาล่ะ ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‎เชิญรับชมการแสดงท้าความตาย
‎ของมนุษย์กระสุน ‎และปืนใหญ่แห่งความหายนะของเขา
‎คนดูโหดนะ
‎มนุษย์กระสุน
‎และปืนใหญ่แห่งความหายนะของเขา
‎ความหายนะ
‎มนุษย์กระสุน
‎ให้ตายเถอะ
‎หยุดนะ อย่าหัวเราะมนุษย์กระสุน
‎เร็วๆ เข้า เราอยากดูพวกสัตว์ เอามาได้แล้ว
‎สัตว์อัศจรรย์ของบ็อบอยู่ที่ไหน
‎สัตว์
‎นี่มันหายนะชัดๆ ฉันต้องทําอะไรสักอย่าง
‎เช่นอะไรล่ะ
‎พ่อคะ
‎สัตว์
‎ไม่จ้ะนางฟ้า พ่อไม่ใช่นักแสดง
‎- พ่อทำไม่… ‎- สัตว์ค่ะพ่อ สัตว์
‎สัตว์
‎เร็วๆ
‎โชว์ต่อไป นักกายกรรมของฉันอยู่ไหนเนี่ย
‎กลัวความล้มเหลว
‎เร็วๆ เข้า
‎เชสเตอร์ฟิลด์
‎- โอเว่น ‎- ไง
‎นายมาทำอะไรหลังเวที
‎ฉันอยากจะยื่นมือเข้ามาช่วยน่ะ
‎หรือยื่นกีบ
‎เร็วเข้า เร็วๆ เจ้าเด็กโข่ง
‎- ถามอะไรหน่อย ‎- ขยับสิ
‎แน่ใจเหรอว่ามันปลอดภัย
‎แน่นอน
‎มันดูออกจะ…
‎- ลุงบ็อบของนายทำแบบนี้อาทิตย์ละ 10 ครั้ง ‎- นั่นอะไรน่ะ
‎โอเค ฉันต้องโดดลงไปในนั้นเหรอ
‎ใช่
‎ดูเหมือนโถเลี้ยงปลาเลย
‎อย่าเกร็งเจ้าม้า
‎ขอโทษนะ ฉันจะไม่ทำมัน ฉันต้องตายแน่ๆ
‎- ใครบอก ‎- กฎแห่งฟิสิกส์บอก
‎ม้าหนักพันปอนด์กระโดดลงไปในโถเล็กๆ นั่น
‎ที่ความเร็ว 150 ไมล์ต่อชั่วโมงก็เท่ากับ...
‎ก็ได้ เอ้านี่เจ้าเด็กโข่ง
‎- อะไรน่ะ ‎- ไม่รู้สิ ปลาเทราต์มั้ง
‎- ไม่สิ ปลาแซลมอน ‎- เยี่ยม
‎หรือจะปลาทอง
‎ไม่ว่าจะอะไร ย่างกับเนยก็อร่อย
‎ฉันต้องทำอะไร...
‎แม่คะ พ่อม้าจะโอเคไหมคะ
‎คือ... จ้ะ เขาจะโอเค
‎แม่ว่ามันก็แค่การแสดงน่ะ
‎ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‎คุณขอมา เราก็จัดไป
‎กระผมมีความยินดีที่จะประกาศให้ทราบ ‎ถึงการกลับมาของสัตว์อัศจรรย์ของบัฟฟาโล่ บ็อบ
‎- และ ณ บัดนี้ บัตเตอร์คัพจะทำการกระโดด… ‎- บัตเตอร์คัพเหรอ
‎ชื่อม้าน่ะ
‎คิดชื่อที่มันเท่กว่านี้ไม่ได้เหรอไง
‎- เช่นอะไร มาเจสติกเหรอ ‎- ไม่เอา
‎- ซีบิสกิต ฮอร์สนาโด ‎- พอเถอะ
‎- ดาร์ธเนเดอร์ ‎- พอ
‎บัตเตอร์คัพก็ได้
‎อย่างที่กระผมบอกไป
‎บัตเตอร์คัพจะทำการกระโดดที่ความสูง 100 ฟุต ‎ลงไปในโถเลี้ยงปลา
‎รู้ไหม ฉันรู้สึกไม่ดีเลย เพราะงั้น...
‎ไปเลย
‎ซ้าย ฉันหมายถึงขวา โทษที ขวา
‎ขวาของฉัน
‎นี่ใคร
‎ซุคคินี่ทำได้อีกแล้ว
‎- อะไรนะ ‎- มาเดี๋ยวนี้
‎- เจ้าโง่จอมพล่าม ‎- ลูกน้อง
‎ฉันไม่ใช่ลูก…
‎เอาล่ะทุกท่าน
‎นั่นก็นำเรามาถึงบทสุดท้าย ‎ของการแสดงในค่ำคืนนี้
‎เชิญมาร่วมสนุกกับเราใหม่ในสัปดาห์หน้า
‎ขอร้อง ห้ามกรี๊ดเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นท่านจะตาย
‎เสือเบงกอลจอมพลังคือหนึ่งในสัตว์นักล่า ‎ที่น่าเกรงขามที่สุด
‎ที่มีอยู่บนโลกใบนี้
‎เขี้ยวอันแหลมคมประดุจมีดโกนของมัน ‎จะฉีกเนื้อและบดกระดูก
‎อย่ากระดุกกระดิก ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‎กระผมคิดว่าเจ้าสัตว์ตระกูลแมวดุร้ายตัวนี้เจอ…
‎เหยื่อแล้ว
‎ไงนางฟ้า
‎หวัดดีค่ะพ่อ
‎พร้อมจะสนุกหรือยัง
‎นี่มันอะไรกัน
‎เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้ไม่กลัว
‎เธอทำให้สัตว์ดุร้ายตัวนี้เชื่องได้
‎ไปเลยเจ้าเสือ
‎ไปเลย
‎ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‎หนูน้อยแมคเคนซี่ ฮันติงตั้นคือราชินีของละครสัตว์
‎เร็วกว่านี้ค่ะพ่อ
‎เร็วกว่านี้
‎สนุกจังเลยค่ะ
‎เก่งมากหนูน้อย
‎และโซอี้ ทั้งหมดนี้จะเกิดขึ้นไม่ได้ถ้าไม่มีเธอ
‎ที่รัก เธอพูดถูก
‎ว่าไงนะ
‎ฉันบอกว่าเธอพูดถูกแล้วก็...
‎ฉันไม่ได้… ฉันไม่แน่ใจว่าฉันได้ยินเธอ
‎- ฉันบอกว่าเธอพูดถูก ‎- ขอฟังอีกครั้ง
‎เธอพูด… โอเค
‎ดีนี่
‎เราทำแบบนั้นอีกได้ไหมคะพ่อ
‎ได้สิ
‎เราทำได้
‎เรากำลังจะบอกว่าอะไรเหรอ
‎ฉันกำลังจะบอกว่า…
‎ฉันจะลาออกจากงานที่บริษัทวู้ดลี่ย์ ‎เป็นอย่างแรกพรุ่งนี้เช้าเลย
‎เพราะนี่คือบ้านของฉัน
‎นี่คือครอบครัวของฉัน
‎ครอบครัวฮันติงตั้นหวนคืนสู่ธุรกิจละครสัตว์แล้ว
‎ใช่เลย
‎เธอได้ยินเขาแล้วนี่ พวกเรากลับมาแล้ว
‎นักกายกรรม ขอกากเพชรเยอะๆ เลยนะบนชุด
‎ตัวตลก ฉันอยากเห็นรองเท้าเบอร์ 42 ‎ของพวกนายเงาแวบ
‎แบบส่องเห็นจมูกใหญ่ๆ ของฉันได้
‎- และมนุษย์กระสุน... ‎- มนุษย์กระสุน
‎อยู่ให้ห่างจากของมีคม
‎มนุษย์กระสุน
‎พรุ่งนี้นะซุคคินี่ นายไปเอาคุกกี้มาจากเขาให้ได้ ‎หลังจากที่เขาลาออก
‎อย่างโดดเดี่ยว ไม่คาดคิด
‎อ่อนไหว
‎(ขนมหมาวู้ดลี่ย์)
‎ลาออกเหรอ นายลาออกไม่ได้
‎ใครจะกินขนมหมาล่ะ
‎ผมขอแนะนำบร็อค
‎นายทำลายทุกอย่าง
‎พรากลูกสาวของฉันไปจากฉัน
‎เธออยู่ข้างนอกนั้นสักแห่ง ใส่ชุดตัวตลก ไม่ก็ม้า
‎หรืออะไรก็แล้วแต่ ‎ที่พวกคนละครสัตว์อย่างพวกนายทำ
‎เราสร้างความบันเทิงคุณวู้ดลี่ย์
‎เราทำให้คนมีความสุข
‎ฟังนะ โซอี้อยู่ห่างจากที่นี่ไปแค่ 10 นาที
‎คุณจะไปเยี่ยมเธอเมื่อไหร่ก็ได้
‎ฉันเหรอ
‎ไปดูละครสัตว์เนี่ยนะ
‎ผมรู้ว่าเธอและแมคคงอยากจะเจอคุณ
‎คิดถึงครอบครัวของนายสิ
‎ผมคิดครับคุณวู้ดลี่ย์
‎พวกเขาทุกคนเลย
‎ใช่เลย
‎น่ากลัวใช่ย่อย
‎แต่ก็รู้สึกดี
‎ดีจริงๆ
‎หนีไปอยู่คณะละครสัตว์เหรอ
‎ฉันนึกอยู่แล้วว่านายต้องลาออก
‎- ความขี้แพ้มันอยู่บนตัวนายเต็มไปหมด ‎- โอเค
‎เหมือนเชื้อขี้แพ้หรืออะไรสักอย่าง
‎นั่นแหละฉัน โอเว่นเจ้าขี้แพ้
‎น่ารังเกียจ
‎ขอโทษนะ ขอให้มีชีวิตที่ดี
‎- คุกกี้ ‎- นี่ เดี๋ยวก่อน อย่า เอามันคืนมานะ
‎- ถ้าฉันมีก็อย่าว่ากันละกัน ‎- เดี๋ยว ไม่ เดี๋ยว บร็อค เชื่อฉันสิ
‎- นี่ ดูสิ ลิง ‎- อย่า
‎เลิกบ่นได้แล้วฮันติงตั้น
‎- บร็อค ‎- ฉันก็แค่กำลังลิงโลด
‎นายจะอยากฟังที่ฉันจะพูด เดี๋ยว อย่า บร็อค
‎ให้ตายสิ
‎ฉันเป็นลิง
‎โดยเทคนิคแล้วนายมีก้นสีฟ้า ‎เพราะฉะนั้นนายคือลิงแมนดริล
‎ซึ่งเหมือนกับลิงบาบูนแต่ไม่ใช่
‎- ฉันมีก้นสีฟ้าเหรอ ‎- เดี๋ยว ไม่นะ บร็อค
‎ฉันมีก้นสีฟ้า
‎- ลิงบาบูน ‎- คุณวู้ดลี่ย์
‎ลิงบาบูนพูดได้
‎สิงโต
‎เอาคุกกี้ของฉันคืนมา
‎สิงโตพูดได้
‎อย่างนั้นแหละ
‎ไม่มีข้ออ้างอีกต่อไปบิ๊งค์ลี่ย์
‎คราวนี้ขนมหมาของเธอจะต้องเป๊ะเว่อร์
‎- ลิงบาบูน ‎- นายทำอะไรฉันฮันติงตั้น
‎ลิงบาบูนพูดได้
‎- สิงโต ‎- ก็แค่สิ่งที่นายสมควรได้แค่นั้นเองบร็อค
‎สิงโตพูดได้
‎มันจับฉันได้แล้ว
‎ไม่นะ แค่...
‎ลิงบ้า
‎- ออกไปจากตรงนั้น ‎- คิดว่าฉันอยาก...
‎ออกไปจากตรงนั้นนะเจ้าขี้ขลาด
‎ไม่เอานะ ฉันเพิ่งจะตั้งค่ามันใหม่
‎ร้อน
‎ร้อนมาก
‎เอาคุกกี้ของฉันคืนมา
‎โอเว่นเหรอ
‎ขอโทษที่ทำรกนะบิ๊งค์ลี่ย์
‎- แต่อะไร... ‎- บร็อคขโมยแคร็กเกอร์รูปสัตว์
‎- แล้วก็กลายเป็นลิงบาบูน ‎- แต่เขาจะ...
‎- ว่าไงนะ ‎- ไว้ฉันจะอธิบายให้ฟัง
‎คุกกี้ที่ทำให้กลายเป็นสัตว์งั้นเหรอ
‎ฉันไม่อยากมีก้นสีฟ้า
‎ฉันช่วยให้นายกลายร่างคืนได้ถ้าส่งกล่องมาให้ฉัน
‎นายจะได้กล่องใหญ่ๆ ที่ไม่มีอะไรข้างในเลย
‎เฉกเช่นเงาดำในค่ำคืน ‎ซุคคินี่ประชิดเหยื่อของเขา
‎ด้วยสัญชาตญาณนักล่าและความเงียบของ…
‎ลิงบาบูน
‎ถ้าพวกนายจะไม่ว่าอะไร ‎ถึงเวลางีบของบร็อคกี้-พูแล้ว
‎มันง่ายแบบน่าประหลาดใจ
‎อีกหนึ่งชัยชนะของซุคคินี่ผู้ยิ่งใหญ่
‎ช่างหล่อเหลา ช่างกล้าหาญ ช่างแมน…
‎สิงโต
‎ทำไมนาย...
‎ซุคคินี่กลับมาแล้วเยี่ยงผู้ชนะ
‎นี่หลานของฉันเหรอ
‎ใช่
‎- เยี่ยมมาก ‎- เขาไม่ใช่หลานของคุณ
‎ถ้าเขาไม่ใช่หลานของฉัน ‎แล้วเอาเขามาทำไมที่นี่เจ้าสมองนุ่น
‎นี่ไง
‎มันจะมีประโยชน์อะไรเจ้าบื้อตลาดล่าง
‎มันแตกหมดแล้ว
‎เดี๋ยว
‎มืออีกข้างมีอะไรน่ะ
‎น่าสนใจ
‎ช่างกล้า หลังจากทุกสิ่งทุกอย่าง ‎ที่ฉันทำให้เจ้าเด็กนั่น
‎ฉันไม่น่ายอมให้โซอี้น้อยของฉัน ‎แต่งงานกับไอ้เจ้าบ้าละครสัตว์นั่นเลย
‎ทีนี้ถ้าเป็นคนอย่างบร็อค...
‎คนดีๆ ที่มีความมุ่งมั่น
‎ว่าแต่ว่าบร็อคอยู่ที่ไหนเนี่ย
‎บร็อค
‎วิงค์ลี่ย์ บรินิคลี่ย์ บารค์ลี่ย์ ริกลี่ย์
‎- เธอน่ะ มาทำอะไรที่นี่ ‎- ฉันกำลัง...
‎- เธอเห็นบร็อคไหม ‎- ไม่ค่ะท่าน
‎- เขาน่าจะอยู่แถวนี้ สักที่ ‎- ฉันแค่หวังว่า…
‎บร็อค เจ้านั่นอยู่ที่ไหนเนี่ย บร็อค
‎คุณวู้ดลี่ย์
‎ฉันมีเรื่องสำคัญที่ต้องบอกคุณ
‎และฉันขอสั่งให้คุณฟังฉัน
‎สั่งเหรอ
‎ใช่ สั่ง
‎ที่นี้ก็เอาก้นของคุณวางลงในเก้าอี้ตัวนั้นและฟังฉัน
‎หลับให้สบายนะที่รัก
‎โทษที ไง
‎โอ้ คุณพระช่วย เธอเป็นบ้าอะไรน่ะ
‎- หัวใจจะวาย ‎- ต้องน่ากลัวมากงั้น ฉันขอโทษ
‎โอเค ทีนี้ก็กลายร่างกลับแล้วบอกฉันที ‎ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพ่อของฉัน
‎- เธอลาออกแล้วเหรอ ‎- ใช่ เรียบร้อย มันดีมาก
‎ฉันภูมิใจในตัวเธอจัง
‎- ขอบคุณ ‎- พวกเราจะมีความสุขมาก
‎- แต่ ‎- ว่าไง
‎ฉัน...
‎ฉันทำคุกกี้มนุษย์หาย
‎เธอ… เธออะไรนะ
‎มันต้องอยู่ในนี้สักที่
‎ฉันหาเป็นร้อยครั้งแล้ว มันไม่...
‎- เชื่อฉัน อะไรนะ ไม่ มัน... ‎- ลองอันนี้
‎อาจจะเป็นเพราะมีคุกกี้เยอะเกินไปเลยไม่เห็น
‎ลองกินอีกสิจะได้เคลียร์พื้นที่
‎- ลองอันนี้ ‎- กล่องจะเต็มเสมอ
‎อาจจะไม่ถ้าเธอกินให้เร็วกว่านี้ ‎เธอต้องกินให้เร็วกว่านี้
‎ได้โปรดกินให้เร็วกว่านี้
‎โซอี้ พอเถอะ มันไม่อยู่ในนี้
‎ฟังนะ กล่องจะเติมเฉพาะคุกกี้สัตว์ ‎แต่ไม่เติมคุกกี้มนุษย์
‎มันมีแค่ชิ้นเดียวเท่านั้นและมันก็หายไปแล้วโซอี้
‎- มัน... ‎- ไม่
‎ไม่ ฉันจะไม่ยอมรับ
‎มันต้องมีวิธีที่จะทำให้เธอกลับเป็นคนอีกครั้ง
‎- โซอี้ ‎- ระหว่างนี้
‎เราก็ต้องแค่อดทนไปก่อน เราจะต้องอยู่ให้ได้
‎มันจะยากแค่ไหนกัน
‎ฉันถือว่ามันจริง
‎ฉันถือว่ามันเป็นความจริง
‎เป็นอะไรไปเจ้าหนู
‎มีอะไร
‎เกิดอะไรขึ้นกับนาย กินกล้วยเน่าเหรอ
‎เปล่า ฉันแค่…
‎ฟังนะเจ้าหนู
‎ฉันรู้ว่าสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมามันไม่ง่ายเลย
‎ไหนจะไม่ได้เป็นคน
‎ต้องใช้ชีวิตโดยปราศจากนิ้วโป้งที่งอได้
‎ขนหลุดร่วงตลอดเวลา
‎- ถูกผลักไสโดย… ‎- ไม่ช่วยเลย
‎นายไม่ฟังฉันให้จบก่อน
‎ขนหลุดร่วงตลอดเวลา ถูกผลักไสโดยคนทั้งโลก
‎- เอาล่ะ ‎- แต่มองในแง่ดีสิ
‎นายกับโซอี้คืนชีวิตให้กับคณะละครสัตว์นี้
‎นายไม่ได้แค่ทำให้ครอบครัวละครสัตว์เรา ‎กลับมาอยู่ด้วยกัน
‎แต่ยังพาครอบครัวอื่นๆ มาด้วยเยอะแยะ
‎ทำให้พวกเขาหัวเราะ ส่งเสียงเชียร์ ‎และกินสายไหมโก่งราคา
‎ไม่เอาน่า นั่นมันไม่ธรรมดาเลยนะ
‎อย่าเศร้าไปเลยเจ้าหนู
‎นายทำให้คนมีความสุข
‎มันไม่ใช่เรื่องจิ๊บๆ
‎ตัวตลกมีชื่อเสียงเรื่องโกหกได้แย่มาก
‎โฮเรชิโอ้
‎- ลุงมา… ‎- ฉันแค่อยากคุยด้วยเจ้าหนู
‎- ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ... ‎- อย่านานนะ
‎ขอเวลาแป๊บเดียวเท่านั้นแหละ
‎การกลับมาของบัฟฟาโล่ บ็อบ…
‎ใช่สิ วันเปิดใหม่
‎ของละครสัตว์มหาสนุกของบัฟฟาโล่ บ็อบ
‎แปลกดีนะที่นายเก็บชื่อน้องของฉันไว้
‎เพราะว่ามันเป็นละครสัตว์ของเขา ‎ลุงต้องการอะไร ลุงโฮเรชิโอ้
‎ฉันมีข้อเสนอให้นาย
‎ลุงมีอะไรที่ผมอยากได้…
‎ฉันกำลังเสนอโอกาสที่นายจะได้เป็นคนอีกครั้ง
‎เดี๋ยว
‎นั่นมัน...
‎ใช่สิ
‎คุกกี้ของผม เอามัน...
‎ไม่อยากให้ฉันทำมันแตกเป็นชิ้นๆ ถูกไหม
‎ไม่ ได้โปรด
‎แค่บอกมาว่าลุงต้องการอะไร
‎ทำไมเจ้าหนู ‎ฉันก็แค่อยากได้สิ่งที่เป็นของฉันโดยชอบธรรม
‎ชื่อเสียง เงินทอง…
‎คณะละครสัตว์
‎- อะไรนะ ‎- พอฉันได้เจ้าแคร็กเกอร์รูปสัตว์...
‎แคร็กเกอร์ด้วยเหรอ
‎ถ้าไม่มีพวกมันละครสัตว์นี่จะได้เรื่องอะไร
‎ผมให้ไม่ได้
‎ฉันจะยื่นข้อเสนอนี้แค่ครั้งเดียว
‎และถ้านายปฏิเสธ...
‎คุกกี้มันก็จะแตกแบบนั้นแหละ
‎- เป็นคนอีกครั้ง ‎- นึกถึงครอบครัวของนายโอเว่น
‎- ครอบครัวของผมงั้นเหรอ ‎- ใช่ ครอบครัวของนาย
‎พวกเขาจะอยากให้นายทำอะไร
‎ครอบครัวของผม
‎คิดว่าพวกเขาอยากได้สัตว์ป่าโสโครก ‎มาเป็นสามีเหรอ
‎เป็นพ่อ
‎ครอบครัวของผม
‎ใช่ ครอบครัวของนาย
‎ทีนี้ เราได้ข้อตกลงแล้วหรือยัง
‎- ไม่ ‎- เยี่ยมมาก เดี๋ยว ว่าไงนะ
‎- ไม่มีข้อตกลง ‎- นายเป็นบ้าเหรอ
‎อยากจะเป็นสัตว์บ้าๆ นี่ไปตลอดชีวิตหรือไง
‎รู้ไหม
‎ถ้าการที่ต้องเป็นสัตว์บ้าๆ นี่ ‎ทำให้ผมรักษาครอบครัวของผมไว้ได้
‎งั้นก็ได้เลย
‎เพราะผมจะยอมเป็นลิงกอริลล่าหรือม้าหรือแรด
‎หรือสัตว์ร้ายโสโครกอะไรก็แล้วแต่
‎เพื่อรักษาครอบครัวของผมไว้
‎เกรงว่านายคงจะมีเลือดน้องชายของฉัน ‎อยู่ในตัวนายมากเกินไป
‎เอาล่ะ
‎ดูเหมือนว่าเราคงจะต้องจัดการขั้นเด็ดขาด
‎อะไรนะ
‎ลุงทำอะไรลงไป
‎เห็นได้ชัด ‎ว่านายไม่จำเป็นต้องกินแคร็กเกอร์รูปสัตว์ทั้งชิ้น
‎เพื่อจะได้คุณลักษณะของสัตว์นั้น
‎ไม่
‎เอาคืนมานะ
‎- ทีนี้ก็... ‎- ไม่
‎มาหาข้อสรุปธุรกิจของเราได้แล้ว
‎- ปล่อยผม ‎- สุดท้ายแล้วข้อตกลงก็คือข้อตกลง
‎และฉันก็ไม่อยากจะคุยกับลิงกอริลล่า ‎หนัก 800 ปอนด์หรอกนะ
‎ใช่แล้ว ฉันอยากจะคุยกับเจ้าคนตัวเล็กๆ ‎น่าสมเพชอย่างนายมากกว่า
‎ไง มาเห่าหอนอะไรกันในนี้
‎โฮเรชิโอ้
‎โอเว่น
‎เธอกลับมาเป็นเธอแล้ว
‎ทีนี้ฟังให้ดีนะเจ้าพวกนักกายกรรม นักเล่นกล ‎คนคุมเวที ตัวตลก
‎ทำฉันคลื่นไส้
‎ฉันอยากจะประกาศการควบกิจการ ‎ของคณะละครสัตว์นี้มีผลทันที
‎และตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป พวกนายถูกไล่ออกแล้ว
‎มนุษย์กระ…
‎สุน
‎เยี่ยมมากมนุษย์กระสุน
‎ทุกคนหยิบคุกกี้หนึ่งชิ้น
‎ไม่ หยุดพวกเขานะ
‎ทำได้ดีที่สุดแค่นี้เหรอ
‎สแตบบี้ ตาฉันแล้ว
‎ขอทางด้วย โทษที
‎เธอลากฉันมาที่นี่ทำไม ‎เธอก็รู้ว่าฉันรู้สึกยังไงกับ…
‎คุณเห็นนั่นไหม
‎เจ้าเต่ามีหูกระต่ายนั่น
‎เพิ่งจะกระโดดถีบตัวตุ่นปากเป็ด
‎คลาสสิกสุดๆ
‎โฮเรชิโอ้ ได้กล่องแล้ว
‎ได้แล้ว
‎ซวยแล้ว
‎ขอบใจมากนะเจ้าตัวตลก
‎ได้แล้ว
‎แล้วฉันก็จับนายได้
‎โทษทีลุงโฮเรชิโอ้ แต่ผมไม่สามารถ…
‎อยู่ต่อได้
‎เจ้าพวกโง่
‎ดูพวกนายสิ
‎ฮิปโปโปเตมัส
‎ยีราฟ
‎ลิง
‎ช่างไม่มีวิสัยทัศน์ที่จะสร้างอะไร
‎ที่โลกไม่เคยเห็นมาก่อน
‎นายใช้พวกมันเพื่อสร้างความบันเทิง
‎แต่ฉันจะใช้พวกมันเพื่อครองโลก
‎เชิญชม
‎ฉันโฮเรชิโอ้ ไคมีรา
‎ฉันคือพระเจ้า
‎โฮเรชิโอ้
‎พี่ชาย หยุดเถอะ
‎นายพูดว่าไงนะ
‎ขอร้องล่ะโฮเรชิโอ้
‎ลุงบ็อบ
‎- โรเบิร์ต ‎- หยุดความบ้าคลั่งนี้ได้แล้ว
‎ทาเลีย
‎แต่ฉันนึกว่าเธอสองคนตายไปแล้ว
‎ไม่ได้ตาย แต่พวกเรากลับไปเป็นคนอีกไม่ได้
‎ไฟไหม้ครั้งนั้นที่นายเป็นต้นเหตุ ‎ทำลายคุกกี้มนุษย์ของพวกเรา
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจ
‎ฉันรู้
‎และ...
‎อะไรที่เกิดไปแล้วก็ให้มันเกิด
‎แต่มองไปรอบๆ สิพี่ชาย
‎พี่อยากจะให้คนเห็นพี่เป็นแบบนี้เหรอ
‎พี่อยากจะใช้ชีวิตของพี่แบบนี้เหรอ
‎เป็นสัตว์ประหลาดเนี่ยนะ
‎ก็ยังดีกว่าผู้ชายแก่ๆ ที่ล้มเหลวนะโรเบิร์ต
‎หรือหมาตัวนึง
‎ว่าไหมล่ะ
‎สิ่งที่ฉันคิดนะโฮเรชิโอ้ ก็คือ...
‎พี่ดีกว่านี้
‎นายมันโง่
‎ไม่
‎มนุษย์กระสุน เข้าไปในปืนใหญ่
‎มนุษย์กระสุน
‎โอเค
‎อย่าเพิ่งกินมันจนกว่าฉันจะยิงนาย
‎มนุษย์กระสุน
‎พร้อมไหม
‎อะอุ้ดอะอุ๋น
‎มนุษย์กระสุน
‎มนุษย์กระสุน เดี๋ยวนี้เลย
‎ซวยแล้ว
‎ลูกแมวเหมียว
‎แมคเคนซี่
‎- อย่า ‎- ไม่
‎ไม่
‎จับได้แล้ว
‎หวัดดีค่ะป้าลูกแมวเหมียว
‎ไงจ๊ะเจ้าลิงน้อยแมคเคนซี่ที่รักของป้า
‎มันต้องจบเดี๋ยวนี้
‎ยังไม่เห็นอีกเหรอ ‎ว่าสิ่งที่นายทำมันไร้ประโยชน์แค่ไหน
‎ยังไม่ได้กลิ่นความหายนะของทุกสิ่ง ‎ที่นายรู้จักและรักอีกเหรอ
‎นายแพ้แล้ว
‎ไม่มีความหวังอีกต่อไป
‎โอเว่น
‎แมคเคนซี่
‎ไม่
‎แมคเคนซี่ กระโดด
‎โซอี้ ดูนั่น
‎โซอี้
‎มันต้องอยู่ที่ไหนสักแห่ง เร็วสิ
‎โซอี้
‎เจอแล้ว
‎โซอี้
‎อย่ามาแหยมกับครอบครัวของฉัน
‎เชสเตอร์ฟิลด์
‎เดี๋ยวนี้
‎ไม่
‎ไปตายซะพวกนาย
‎ฉันคือโฮเรชิโอ้ พี ฮันติงตั้น
‎ฉันจะไม่ยอมถูกปิดปาก
‎ฉันจะต้องได้แก้แค้น
‎ชัยชนะจะต้องเป็นของฉัน
‎นายทำอะไร
‎ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เจ้าทึ่มมีแต่กล้าม
‎ฉันถือว่ามันจริง ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
‎ฉันรู้สึกมันยามที่ฉันเศร้า
‎มันดีกว่าที่จะเคยรักและสูญเสีย
‎กว่าการที่ไม่เคยได้รัก...
‎ใครเลย
‎มนุษย์กระสุน
‎ฉันจะเอาชนะฝีมือการแสดงแบบนี้ได้ยังไง
‎ไม่รู้เหมือนกัน
‎แล้วซุคคินี่ล่ะ
‎นายทำไม
‎เปลี่ยนร่างฉันกลับนะ
‎ให้ฉันอธิบายนะ
‎นายกินชิ้นที่มันแตกไปเจ้าทึ่ม
‎นั่นหมายความว่า ‎มันก็มีชิ้นแตกๆ ของนายอยู่ในกล่อง
‎ไม่เข้าใจหรือไง
‎กว่าจะรู้ว่าใครเป็นใครก็อีกนาน
‎นายอยากได้แขนขาของเขาบนตัวนายหรือไง
‎ตัวเล็กกระจิ๋ว
‎เข้าใจแล้ว
‎- ไม่เป็นไร ‎- เราไหว
‎ไม่ต้องรีบ ซุคคินี่รอได้
‎กล้าดียังไง
‎ไม่รู้เหรอว่าฉันคืออะไร
‎ฉันคือใคร
‎ปล่อยฉันออกไปนะ
‎ได้โปรด
‎ฉันคิดถึงริมฝีปากนั้นจัง
‎- เราทำได้แล้วโซอี้ ‎- เราทำได้แล้ว
‎ก็แค่หวังว่าพ่อฉันจะได้…
‎ได้อะไรเหรอลูก
‎- พ่อ ‎- พ่อเห็นสิ่งที่เธอสองคนทำข้างนอกนั่น
‎อย่างกับฮีโร่
‎เคมีเข้ากัน
‎แล้วที่กลายร่างเป็นสัตว์นั่นอีก
‎มันยอดเยี่ยมมาก
‎โอเว่น ฉันขอโทษที่ฉันปฏิบัติกับนายแบบนั้น
‎นายไม่ได้งี่เง่า ตรงกันข้ามด้วยซ้ำ
‎และโซอี้ ลูกคือผู้หญิงที่อัศจรรย์มาก
‎แต่แน่นอน พ่อรู้อยู่แล้ว
‎หนูรักพ่อค่ะ
‎คุณตา
‎ไงเจ้าลิงน้อย
‎หนูเก่งมาก
‎รู้อะไรไหมคะ คุณตา หนูอยู่ในคณะละครสัตว์
‎ในคณะเลยเหรอ หนูจะต้องเป็นดาวเด่นแน่
‎ไปล้างเนื้อล้างตัวกัน
‎กลายเป็นว่าบิ๊งค์ลี่ย์คืออัจฉริยะ ‎อย่างที่นายว่าจริงๆ
‎ให้ตายสิ
‎เธอได้สรรค์สร้างอะไรบางอย่าง ‎ที่น่ามหัศจรรย์มาก
‎บิ๊งค์ลี่ย์คืออัจฉริยะจริงๆ
‎รอจนคุณได้เห็นแล้วกันว่าเธอทำอะไร
‎เป็นไงบ้าง
‎กำลังจะได้รู้ค่ะ
‎เราเพิ่งวางขายเมื่อไม่กี่นาทีมานี้เอง
‎วางขายอะไรเหรอ
‎จำขนมหมาที่เปลี่ยนสีผิวให้เป็นสีประหลาดๆ ‎พวกนั้นได้ไหม
‎- แม่นเลยล่ะ ‎- ลืมได้ไง
‎ฉันว่าฉันอ้วกใส่รองเท้าเธอ
‎บิ๊งค์ลี่ย์หาวิธีเปลี่ยนการทดลองอันล้มเหลวพวกนั้น
‎ให้เป็นโอกาสใหม่ทางธุรกิจ
‎แล้วตกลงมันทำอะไรได้
‎ดูเอาเองเลยละกัน
‎พวกเขาชอบมันมาก
‎ดูพวกเขาสิ พวกเขาสนุกกันใหญ่
‎แต่แล้วพวกเขาจะเปลี่ยนกลับได้ยังไง
‎- นั่นไงล่ะ ใช่ ‎- ว้าว
‎เราคิดว่ามันดีที่สุดที่จะไม่โฆษณาจุดนั้น
‎อันนั้นดี
‎แต่ก็สนุก
‎เธอยังคิดว่ามันตลกอยู่อีกเหรอ ยังชอบมันอยู่
‎เรากำลังจะรวยแล้วหุ้นส่วน
‎หุ้นส่วน ฉันไม่เคยเป็นมาก่อนเลย
‎ถ้าในเกมล่ะอาจจะเคย แต่ในธุรกิจไม่เคย
‎ไชโย
‎ยอดเยี่ยมแมคเคนซี่
‎หนูเป็นธรรมชาติมาก
‎พ่อคะ เห็นตอนหนูขี่ลูกม้าไหม
‎เห็นหรือเปล่าเหรอ ลูกเก่งมาก
‎ป้าทาเลียสอนหนู
‎อีกไม่นานได้เป็นดาวเด่นแน่
‎แบบคุณไงที่รัก
‎ดูเธอสิ เจ้าหญิงยิปซีของฉัน
‎ราชินีย่ะ
‎ราชินี
‎อยากให้ฉันดูดวงไหมล่ะ
‎ฉันว่าฉันรู้แล้วนะ
‎เหรอ แล้วมันเป็นยังไงล่ะ
‎ฉันก็อยู่อย่างมีความสุขตลอดไปไง
‎โอเว่น
‎ได้เวลาแสดงแล้ว
‎ประจำที่ เข้าประจำที่กันได้แล้ว
‎โอเว่น ที่รัก เธอเป็นคิวถัดไป
‎ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‎ยินดีต้อนรับสู่ละครสัตว์มหาสนุกของบัฟฟาโล่ บ็อบ
‎เตรียมตัว...
‎อันนั้นใหม่แฮะ
‎แอบอันตรายด้วย
‎ชีวิตจะมีความหมายอะไรถ้าไม่อันตรายสักนิด
‎ผู้ชายคนนั้นใครน่ะ
‎ฉันชอบเขา
‎เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับสิ่งที่มหัศจรรย์โดยแท้
‎เอาล่ะ
‎อวยพรฉันด้วย
‎โชคดีจ้ะ
‎เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับสิ่งที่เหลือเชื่อโดยแท้
‎นี่ รู้ไหม อย่าทำที่นี่ไหม้ล่ะ
‎เตรียมตัวให้พร้อม
‎สำหรับสิ่งที่วิเศษโดยแท้
‎(สร้างจากนิยายภาพ "มหัศจรรย์ละครสัตว์" ‎โดยสก็อต คริสเตียน ซาว่า)
‎คำบรรยายโดย จิตรวดี ตรีมาศ