Стил Маунтин. Дилемата на хакерот.
Што да правиш кога куп податоци кои сакаш да ги уништиш
се целосно надвор од мрежата?
ПРЕТХОДНО НА Г. РОБОТ
Здраво, Ивил Корп. Ние сме з-општество.
Човекот на денот. Ти се поклонуваме.
Црната Армија? Немаат правила. Тие хакираат за сите
влеговме
терористи, Иран, Русија.
Еј, еј, мојот албум тукушто излезе. Ве молам купете го моето цеде.
Ја има мојата банкарска сметка, Оли.
Не, не може да ја заразиме мрежата на Олсејф поради ова.
Може ли да го слушнеме планот?
До каде сме со Стил Маунтин?
Знам како да ги земеме бекап копиите без да експлодира гасоводот.
Што прават нормалните луѓе кога се вака тажни?
Бараат помош од пријателите или семејството.
Јас користам морфиум.
Ете. По сето барање, гребење, чистење, само ова остана.
Една црта. Последната црта.
Последиците од апсењето на Вера, запознавањето г. Робот, твоето создавање,
сѐ до сега, до овој момент. Јас го одбрав ова. Го одбрав сето ова.
Ваквите установи за складирање податоци се со линеарен отворен стандард 9.
Температурата е меѓу 16 и 35 степени.
Железо оксидот во магнетна лента се лепи на полиуретан со врзувач.
Ако топлината ја надмине најголемата вредност, 35 степени,
полиуретанското лепило ќе смекне и податоците на лентата нема да се читаат.
Ова го правиме.
Оваа штампана плоча, ако е поставена зад термостат,
ни дозволува да подметнеме асиметричен таен влез,
потоа да создадеме виртуелна мрежа во интранетот на Стил Маунтин.
Сите знаеме што е „Распбери Пај“.
Што сакаш да кажеш?
Сака да го хакира системот за контрола на климатизацијата,
да се крене температурата во објектот доволно за да се уништат сите ленти.
И мислиш ако го залепиш ова зад термостат ќе го направиш тоа?
Со вистинскиот софтвер посебно дизајниран...
Ќе ја истражам установата,
да видам до кои термостати има најлесен пристап.
Сето тоа е добро, но прво мора некако да влеземе внатре.
Таму, длабоко во планината Адирондак, во огромен поранешен рудник за варовник.
Челични врати од три тона, со 24-часовна вооружена стража,
со надзорни камери, центар за мрежно работење.
Сигурно не сакаш само да ја дигнеш во воздух?
Ни треба само една маана во обезбедувањето.
Види го местово, изградено е да нема маани.
Гледам приближно шестмина како шетаат.
Добар си?
Што е? Каде одиш?
Завршивме, нели?
Тогаш отприлика почна одвикнувањето, се сеќаваш?
Знам. Си го прекршив сопственото правило. Но немам Субоксон.
А имам клиничка депресија. Социјална анксиозност.
Дневна работа. Ноќна работа. Збунувачки врски.
Други што зависат од мене.
Да ја уништам најголемата светска корпорација.
И сѐ избрав самиот.
Оваа црта цел живот сака да ме поседува.
Биосинтетизирана во некоја лабораторија во Мексико, спакувана во апче,
испорачана до САД каде била спакувана со лого
и оданочена од владата, украдена од поткупен чувар,
продадена на приврзаник на Вера, препродадена на Шејла и потоа на мене.
Ѝ требам, исто колку и таа мене.
Моментот беше предодреден,
секој избор ме носеше поблиску до оваа една црта.
Оваа црта. Оваа последна црта. Ветувам.
Денес ќе биде најлошо.
Да ги издржам следните неколку дена и ќе бидам чист.
Што сакаш?
Јас сум. Отвори.
Не мораше да стануваш,
ама не сакаш да влегувам насилно.
Зошто дојде?
Ромеро го разработи твојот план, а ти треба да си потполно сосредоточен.
Ајде, одиме.
Што се случува со тебе?
Ужасно изгледаш.
Добро сум.
Планов нема да функционира.
А зошто да не?
ЗАКУСКИ
Го истражував Стил Маунтин и наидов на проблем.
И тоа голем.
Ивил Корп го зајакнува протоколот за безбедност.
Ако ме прашате, претеруваат. Но легитимно е.
Ти кажав, си имаат и тие слабости.
И што ќе се случи откако ќе ги хакираме во Њујорк?
Потоа треба да одиме во Нешвил, потоа Колорадо,
потоа Сан Хозе,
потоа проклетиот Талахаси.
Многу лошо изгледа.
Многу лошо.
Физички го копираат, па го испраќаат целиот аналоген бекап.
Пет повторувања огромни како тврдини низ државата.
Можеби, и тоа големо можеби,
ќе влеземе во едно, но нема шанси во сите.
Штом ќе испржиме едни канцеларии,
ќе ги поправат сите системи за климатизација што ги имаат.
Како и да го вртиш, планот од старт е лош.
Каде го најде ова?
Како мислиш? Уште сме во мрежата на Ивил Корп.
Срање.
За ова зборуваше Тајрел.
Што рече? Тајрел? Тајрел Велик?
Да.
Кога па ти стана близок со техничкиот директор на Ивил Корп?
Пишува дека ова ќе се случи дури на 1-ви април.
Сега е 29-ти.
Имаме уште некој ден. Имаме време.
Сите нивни ленти сѐ уште се само во Њујорк.
Тоа значи дека треба да одиме денес.
Не сме ни одблиску спремни.
Веќе ги симнав сите потребни основи
за да ги најдеме термостатите.
Треба планирање, но можам тоа да го направам во кола.
Нема да ми треба долго да влезам во мрежата на објектот.
Особено со малку помош.
Вие тргнете, а Трентон ќе ми помогне со дистрибуцијата.
Ќе бидеме двојно побрзи.
Можете да ја земете од серверот штом влезете.
А Кина?
Треба да хакираме пред вторник.
Не грижи се за Кина.
Ќе ја контактирам Црната Армија штом тргнете.
Туку-така ќе ја контактираш најопасната група хакери во светот?
Сите вие сте полуделе!
Го планираме ова со месеци,
а сега туку-така ќе тргнеме само зашто тој кажа?
Планов е никаков!
Ќе функционира.
А штом сме таму, треба и да го подготвам социјалниот инженеринг.
Плус не знаеме кој физички ќе влезе внатре.
Планот е мој, јас ќе влезам.
Види, брат...
Можеби можеш да го сокриеш од нив,
но јас знам да намирисам наркоман.
Во твојата состојба, нема ништо да направиш
освен да ги истуриш цревата и да направиш што било за дрога.
Како што рече, за три дена еден Стил Маунтин стануваат пет,
тоа не е добро за никој план.
Нешто ми е сомнителен типов.
Да, ама нѐ донесе до тука.
Сепак не му верувам.
Не се работи за доверба, нели?
Фала ти, срцка.
- Еве го. - Добро.
Дојди кај чичо.
Еј, брат.
Ќе кажеш нешто за ова?
Што има да се каже? Ти изгледа сѐ држиш под контрола.
Да, добро.
Ова не е моја операција.
Веќе ти кажав,
ти си клучот на сето ова.
Ти си единствената важна природна сила.
Има една изрека...
„Ѓаволот е најсилен додека гледаме на друга страна.“
Како програма што работи во позадина, нечујно,
додека ние сме зафатени со други работи.
Ги викаат демони.
Тие работат без интеракција со корисникот.
Мониторинг, логирање, известувања.
Албани 96 - Монтреал 316 Бафало 376
Примитивни нагони, потиснати сеќавања, несвесни навики,
секогаш ги има, секогаш се активни.
Можеме да се обидеме да сме правични. Да бидеме добри.
Да оставиме печат.
Но сѐ тоа се глупости.
Зашто не се важни намерите. Не нѐ водат тие.
Демоните нѐ водат.
А јас, јас имам повеќе од сите други.
- Малку да се одморам и ќе бидам добро. - Срање.
За неколку часа ќе сакаш да се чувствуваш грозно како сега.
Почекај да почнат грчевите. Болки по целото тело.
Да ти протекува од секаде. Тогаш...
Преголема осетливост на светлина и звук.
Потоа, преголема параноја, па по неа најмрачната депресија.
Симптомите може да траат две недели. Ако јас издржам толку.
Да, знам што ќе се случи.
Ромеро можеби е во право.
Нема за ништо да те бива дури не се оправиш.
Пече...
Не лутете ми се, знам дека застранив.
Но на праг сум да го сменам светот.
На праг сум да го сменам светот.
Срање!
Вака сакам да станувам наутро.
Ма какво кафе или појадок во кревет.
Ако првото нешто што го гледам секој ден е твојот убав задник,
ќе бидам најсреќен човек во градот.
- Одиш некаде, злато? - Да.
Одам со татко ми на ручек.
Што? Не, злато, јас ќе те носев на ручек.
Знам дека сега меѓу нас е добро,
но нема да се олабавам.
Добро?
Ќе ти се умилкувам и ќе те носам на ручек
додека не почувствувам дека сум на сигурно.
Тогаш може да правиме нешто вечер?
Супер.
Добро.
Еј.
Тука ли е Елиот?
Му пишав. Не ми одговори.
Излезе. Затоа јас ја чувам Флипер.
- Каде е? - Немам поим.
Не барам детали.
А и онака ми кажува што сака, така?
- Да. - Ќе му кажам дека намина.
Сакаш да се прошеташ со нас?
Флипер сака публика кога моча.
Да, и онака треба да одам накај метрото.
Ние не ја планираме патеката.
Импровизираме и гледаме каде ќе нѐ однесе моментот.
Ајде.
Ајде, пред да пукне.
Можеби сето ова беше намерно.
Мојата потсвест работела во позадина
и правела да се сомневам во тоа во што сите ги натерав да веруваат.
Ме претворала во физички израз на мојот страв дека сум...
Проклет губитник.
Нека се оправи вечер. Утре имаме време.
Ова ќе трае една недела. Не сакам за џабе да изигравам сестра.
Треба да се вратиме, да се регрупираме. И да смислуваме план Б.
Зајакот е во системот.
Пратете вакцина против грип.
Зајак, вакцина против грип, нека ми објасни некој!
Зајак што се размножува додека не преоптовари фајл, па се шири како рак.
Рак?
Холивудски хакерски глупости.
Ова го правам 27 години.
Досега не сум сретнал анимиран распеан вирус.
Треба и да летам низ структура на директориум како Трон град.
Се обложувам дека во моментов некој напорно работи на серија
што ќе ја уништи идејата на оваа генерација за хакерската култура.
Име на фајл raspberry. tar
Требаше само да прашаш, клептоманко.
Го ажурирав протоколот.
- Сите фајлови се спремни. - Знаеш нешто за овие што тргнаа?
Аман, поминаа 24 часа, каде ли може да бидат?
Имаш Адвил?
- Претпоставувам не стапи во контакт? - Не.
Можеби планов беше преамбициозен.
Ќе чекаме другите да се вратат, па ќе го разгледаме повторно.
Не ми е по мерак да седиме тука беспомошни додека не настрадаме.
Дури и да го хакираат Стил Маунтин,
треба да ги нападнеме и базите на податоци во Кина.
Ако Црната Армија не се согласи, не можеме многу да направиме.
Боже!
Толку се направив крш што заборавив дека е недела.
Знам каде ќе биде типот.
Паметно ли е тоа?
Тие типови не се баш познати како разбрани.
Претпоставувам ако сакал...
А што е со тоа што јас сакам?
- Доаѓам со тебе. - Не, фала.
Ти седи тука, чекај дечките да ти пратат податоци.
Еј, Трентон.
Еве.
- Што е ова? - Ајде, последните две ми се.
- Ова е екстази? - Не, тоа е јасност.
Ќе ти помогне да погледнеш преку тоа што те растажува.
Извини. Не сакам да те навредам, ама не земам дрога.
Мислам... пушев трева.
Жал ми е, страчка нема врачка.
А и не сакаш да го решиш ова?
Јас понекогаш кога поминувам низ нешто
морам, не знам... Некое време да заборавам на тоа.
Сериозно сега пиеш кисела вода?
Да не ја носеше мојата марама, ќе те искршев.
Мислам дека треба да си одиме.
Верувај ми, тука е секоја недела.
Ќе дојде.
Боже, Ром. Што ќе правиме?
Ќе го оставиме во болница
и ќе смислиме нов план. Тоа ни е единствена опција.
Не. Не болница.
Тогаш ќе се поделиме.
И ти цело време велиш, во секоја револуција има жртви.
Важен е само крајниот резултат.
Немаме време да го влечкаме.
Добро. Сакаш да одиш? Оди!
Батали, брат.
Ми треба да „се средам“. Ќе бидам подобро.
Само да го поминам ова.
Не можам да ти дозволам.
Еднаш да „се средам“. Само да се вратам на пат.
Немаме време. Ова мора да се случи сега.
Еднаш да „се средам“.
Ајде.
Одиме.
Извинете, дечки.
Барате нешто?
Му треба помош.
Добро, нека влезе. Но само тој.
Не може, морам да влезам со него.
Само ако учествуваш. Инаку влегува сам.
- Еве ти. - Триесет.
Триесет.
Типот во куќата ќе те среди.
Ако не те убие...
Види вака.
Штом си готов, си одиш.
Не гледај во никој. Не зборувај со никој.
Заврши работа и си одиш. Добро?
Кимни ако разбираш.
Сакаш?
Еј! Големоок!
Добро е, брат, оди.
Ми треба морфиум.
- Апчиња? - Не, брат.
Само ова го имаме тука.
Но подобро е.
Верувај ми.
Добро? Ете така. Ете така.
Ќе помогнам.
Добро ќе биде. Ќе ти помогнам.
Сто осумдесет со 75.
Олку ниско ли паднав?
Што ли мислиш за мене? Дали е пролет?
Година на избори? Ќе хибернирам ли?
Се запознавме ли? Веруваме во пари.
Не, јас создадов...
Застани...
Не можам да ги контролирам мислите. Ми треба ова.
Знам, ветив последна црта, но...
Затвори ги очите.
Да му се сневиди!
Да одиме!
За среда, четврток и петок.
Еве ја седумдневната прогноза за регионот.
Многу облаци денес.
Но до четврток ќе биде претежно сончево со температура над 25 степени.
И ќе забележите дека влажноста ќе биде малку непријатна...
Драги браќа и сестри. Сега е време да ги отворите очите.
Ако сѐ уште не сте се освестиле за профитерството и ропството
за кои ве предупредувавме,
се надевам сфаќате дека брзо го губиме времето.
Владите во светот и нивните корпорациски господари не сакаат да зборуваме.
Зошто? Зашто откриваме вистини.
Откриваме никаквеци. Бркаме демони.
Граѓани на светот, тука сме за да помогнеме.
Ако воопшто сакате да се разбудите од сонот,
да го вратите изгубеното, оштетено или украдено сеќавање, тука сме за вас.
Ве штитиме. Ние сме з-општество.
Што е отворено?
Сега е твое.
Направено на Истокот.
Направено токму за твојата глава.
Најдете го вашето чудовиште. Вратете го клучот.
Но прво, збор од нашите корпорациски господари.
Ако го гледате нашето лого,
можете да бидете сигурни дека купувате најдобра храна,
облека, засолниште, транспорт, хигиена, електроника
и животните потреби што можат да се купат со пари.
Грешка 404 Не е најдено
Здраво.
Здраво, пријателке.
Но ние не сме пријатели.
Кажи ми што се случи со таа куќа?
Прво, можеш ли да ми кажеш кое е твоето чудовиште?
Мислам дека ти падна ова.
Не се срами сега.
Можеш да дојдеш поблиску.
Вознемирувачко, знам.
Твојата рипка ти зборува.
- Но времето е пари, Елиот. - Ти треба нешто?
Водата, треба да ти ја сменам?
Кога живееш во аквариум, нема баш промени.
Целиот живот го поминав тука. Целиот свет ми е на твојата масичка.
Гледам наоколу. Истите работи, различен ден.
Светлото, мебелот, дури и звуците се секогаш исти.
Заглавен сум.
И нема да престане додека не ми заврши животот.
Смачен ми е овој свет.
Што да направам? Сакам да помогнам.
Мислам дека е очигледно.
Само едно нешто можеш да направиш за пријател во аквариум.
Што?
Помести го до прозорец бре!
Анџела, пријател ми е.
Да, и вкусен е.
Земи.
Јади. Отвори уста.
Многу е жешко, јадете внимателно.
Омилената пита од малини на Поп, уживајте.
Да.
Да, да! Елиот, сакам.
Елиот, сакам.
Сакам.
[S]Знаеш ли дека си кралица
[S]Возбудена
[S]Издигната
[S]Пупка од цвет на моите стапала
[S]Знаеш ли дека си кралица
[S]Испукана
[S]Излупена
[S]Изрешетена со болест
На оние луѓе таму,
штотуку им го кажав тоа што сакаа да го слушнат.
Нема да го направиш тоа, нели?
Да го смениш светот?
Така и мислев.
Се роди само пред еден месец.
Се плашиш.
Се плашиш од твоето чудовиште.
Дали воопшто знаеш што е?
Не ми одговара.
Зошто не?
Не е ли очигледно?
Ти не си Елиот.
Ти си...
Ало?
Уште ли сум сам?
Дали е ова лицето на мојот единствен пријател?
Ти ли си моето чудовиште?
Тука сум. Сам си.
Сите заминале.
Сам сум.
Не, не си.
Никаде не одам, дете.
Заедно одиме до крај.
Може треба само да одиш, не ми личи како да знаеш балет.
Што? Гони се!
Оваа кучка може да прави фигури со најдобрите.
Кога не чукам на тастатура,
ги учам соучениците со вакви движења.
Леле. Добро ме фати.
Да.
Жал ми е што не дојде.
Ајде да одиме.
Јас сум закана за општеството!
Што? Чекај, каде одиш?
Тој е!
Телефон! Сега!
Ајде.
[S]Ајде, ајде, ајде...
[S]Земи ја мојата пијачка [S]Да видам како играш
[S]Биди мојот чудак [S]Да видам како играш
Оли мобилен
Зошто сум уште излезена?
Треба да бидам на работа за четири часа!
Многу работи ќе ми недостигаат од оваа работа.
Како ќе заработуваш сега?
Знаеш, ќе бидам секси келнерка.
- Но... Фала. Мило ми е што ви се допадна. - Фала.
Иако мило ми е што уште еднаш учествував пред да влезам во шема.
Не си загрижена?
За што?
Не знам, јас секогаш се грижам пред да почнам нова работа.
Не. Дефинитивно не сум загрижена.
Тоа е губење време.
Не ми успеа со една работа, ќе најдам нова. Тоа е тоа.
[S]Ајде, ајде, ајде...
Ти многу се грижиш, нели?
[S]Да видам како играш [S]Исправи се на нозе, биди мој чудак
[S]Да видам како свириш
Да.
[S]Кога сонцето ќе зајде [S]Тогаш месечината свети
[S]Може да биде супер вечер [S]Целиот свет
[S]се обидува да го сфати Кју [S]Нема друг црнец како мене
[S]Јас сум црнецот од бандата
[S]Плесни ја еднаш, [S]сега сака пак
[S]Девојка од гето, но добро пуши, [S]Не е тенка, но помина
[S]Не е од обожавателките [S]Но морав
[S]Да пијам шампањ, таков живот сакам [S]Да направи „поп“, таков живот сакам
[S]да направи „поп“, таков живот сакам
Погледни во огледалото.
[S]Живеам добро, [S]нема да се сеќавам на ноќва
[S]Светот може да заврши, [S]па затоа живеам
Ја гледаш оваа јака женска?
[S]Ајде, ајде, ајде
Само за неа треба да се грижиш.
[S]Ајде на нозе, [S]Биди мој чудак, да видам како свириш
[S]Кога сонцето заоѓа [S]Тогаш месечината свети
[S]Може да биде супер вечер, ајде
[S]Ајде, ајде, ајде
[S]Кога месечината свети [S]Ајде, ајде, ајде
[S]Може да биде супер вечер, ајде
Знаеш ли колку тешко те најдов?
Ајде.
Треба да се смириш.
Гони се, серко.
Ете ја.
Зракот светлина во темната празнина на моето постоење.
Поетично. Но не е извинување.
Не се извинувам за ништо.
Тоа е зашто те откачив.
Сериозно, ќе почнеш да ме нервираш.
Жал ми е што сакав цел живот да бидам со тебе. Чудовиште сум.
Се случуваат работи, Сиско.
Мора да одиме утре. Тоа ни е единствена шанса.
Тогаш не сте ја ни имале.
Сериозен сум, Дарлин.
Дечкиве не се зафркаваат.
Што и да правиш, го ослободуваш светот,
ги ослободуваш масите.
Дечките за кои работам не се мотивирани од такви работи.
Те предупредувам, добро, за последен пат.
Ајде.
Знаеш колку ми значи ова.
Те молам.
Само зборувај со нив.
Тетка ми Естер сите навики ги излечи со ова.
Течен лек против дијареја, знаеш за што.
Лимон и сол за електролитите,
деконгестив за растечениот нос.
- Ова е трето. - Уште седум и ќе бидеш како нов.
Ќе го донесам комбето. Нека ги пие овие.
Фала.
Добро.
Здраво, пак. Одамна не... Што и да е тоа што го правиме.
Ми недостигаше. Каде отиде? Ти замина или јас?
Можеби и двајцата. Или никој. Не е важно.
Дали овие моменти на надеж ме плашат? Нормално.
Демони, ти текнува?
Во некој момент дејство без интеракција на корисник
ќе дојде и ќе ми ги пресече нозете.
Ова тркало на лажни подеми и вистински падови ќе продолжи.
Тоа бар го знам.
Олсејф
ГОРЕ ДОЛУ
Демоните не престануваат да работат.
Секогаш се активни.
Заведуваат. Манипулираат. Нѐ поседуваат.
И иако си ти со мене,
иако јас те создадов, не е важно.
Мораме сами да се справуваме со нив.
Најдобро на што може да се надеваме,
единственото добро во сето ова,
е што кога ќе поминеме,
на другата страна ќе нѐ чекаат неколку познати лица.